• Përshëndetje Vizitor!

    Nëse ju shfaqet ky mesazh do të thotë se ju nuk jeni regjistruar akoma. Edhe pse nuk jeni regjistruar ju arrini të shihni pjesën me të madhe të seksioneve dhe diskutimeve të forumit, por akoma nuk gëzoni të drejten për të marrë pjesë në to dhe në avantazhet e të qënurit anëtar i këtij komuniteti. Ju lutem : REGJISTROHUNI që të dërgoni postime dhe mesazhe në Forum-Al.

    Regjistrohu !

Çfarë mendojnë ateistët për vdekjen?

Mandi

ஜ۩۞۩ஜ
Staff member
Anëtar
Feb 8, 2009
Postime
7,780
Reaction score
707
Points
113
Location


Ateistët, domethënë ata që nuk besojnë në ekzistencën e një Zoti, pohojnë se njeriu është i bërë nga mishi, duke mohuar kështu ekzistencën e një shpirti, i cili i mbijeton trupit.​ Kështu që, ata refuzojnë edhe dimensionin e jashtëzakonshëm të përtejvdekjes.
Për ta, vdekja përbën vijën ndarëse të jetës, pas të cilës është asgjëja.

Me vdekjen, aktiviteti elektrik i neuroneve pushon dhe bashkë me të, merr fund edhe jeta jonë. Pra, vdekja përfaqëson fundin e pakthyeshëm të individit.

Ndërkohë, për besimtarët, jeta mbi Tokë është vetëm një kalim drejt përjetësisë qiellore.

Në këtë kuptim, jeta për ateistët duhet të jetohet për kënaqësinë që të ofron për aq sa zgjat.

Gazetaexpress
 

YOKO

V.I.P
Anëtar
Feb 6, 2011
Postime
19,240
Reaction score
1,530
Points
113
Përgjigje e: Çfarë mendojnë ateistët për vdekjen?

Lol!!!!!!!!!
 

murik

peace and love
Anëtar
Jul 28, 2015
Postime
1,679
Reaction score
35
Points
48
Location
philadelphia
Përgjigje e: Çfarë mendojnë ateistët për vdekjen?

Sa me shume lexoj ketu, aq me shume ndihem e privilegjuar se kam dhunti, qe shumica nuk e ka.

@Tj, ke degjuar ate shprehjen "wrong time, wrong place"? Me lere te ta pershtas ty ne kete situate: Ghosts and spirits are everywhere. They lurk especially at dark places. It just happen, qe ti nuk ke qene aty, at "the right time or the right place"

...unless, you're asking for that.

Ask and it will be given - My favorite quote.
I love Halloween atmosphere. To you it seem Halloween all year round.
 

Performer

Sweet
Anëtar
Jun 30, 2016
Postime
20,083
Reaction score
188
Points
63
Përgjigje e: Çfarë mendojnë ateistët për vdekjen?

I love Halloween ...my favorite day of the year....
 

drague

me pushime
Anëtar
Sep 20, 2010
Postime
24,221
Reaction score
597
Points
113
Përgjigje e: Çfarë mendojnë ateistët për vdekjen?

ne ateistet mendojme, qe te gjitha qeniet e gjalla nje dite vdesin.

llafollogji mund te beni sa te doni por kjo eshte verteta.

Die Frage nach einem Leben nach dem Tod ist ein philosophisches, religiöses und spirituelles Thema, das mindestens seit dem Altertum erörtert wird. Zur Beantwortung gibt es verschiedene Ansätze: 1. Ablehnung: Mit dem Tod endet die Existenz eines menschlichen Individuums.
 

Persona

:)
Anëtar
Jan 31, 2012
Postime
12,245
Reaction score
116
Points
63
Përgjigje e: Çfarë mendojnë ateistët për vdekjen?

Mua me pelqen te mendoj qe pas vdekjes shformohem ne forma te reja. :)
 

SystemA

Larg...KANCEROSAVE
Anëtar
Sep 14, 2010
Postime
48,269
Reaction score
831
Points
113
Përgjigje e: Çfarë mendojnë ateistët për vdekjen?

Rebirth



Beyond the stars on a starry night, my eyes they seek a distant sight

Whilst I’m seated in my throne, a story rises from my throat

Hear this tale, as it comes to you, knowing that it could be true

Stretch your arm into the east and you will come to dress in west

Dip your tongue into the north – your mouth will come to speak of south

And so I greet you with an open heart, as we approach this tale’s start

Leave your baggage at the door, for in lightness we will travel best

Thus, come then, take my words by the hand, and sink your mind into the sands – then the journey can begin…

I did lay myself down to bed, to sleep – with stillness at my shallow’s reach, and slumbered the wilds of the deep

When upon me dawned the voice of a silent morning sparrow

Woken in the early hour, by the presence of the eternal power

As the unknown seated at my feet

I burrowed my head beneath the sheet
With darkness squawking at my head

I felt this weighing on my bed

And in the moment, I began to pray for meaning – thinking I may be dreaming, and thus, I wished myself away

With courage in the belly, my knees had turned to jelly

My eyes, they swept fear aside and raced with the line of the sheet, to meet the one who intruded

He, she, it – eluded my sensory vision, but no my primal intuition, for my bed was still tilted as if pressed by lead

Instead, my eye caught the flicker – the flight of eternal light, though I hear some snicker

Unhesitant, I reveal the deal

These eyes lay sight upon the most inviting holy light that moved in the direction of the clocks of this world

It did twirl, around and around like a top – bop, bop, pop, like the world – a black dot in the middle, at the core of the ripple

The lure of perfect love, as a kite in flight above mind’s sky

Soothing my brow, hand at my crown, fingers of a velvet glove, in love, how kindly

And finally, some tension, worth my time in mention

In this here revision, I will tell of my heart’s division

From the light, my eyes diverged as there emerged a tormented spirit

A man out of flesh amidst our earthly sphere, yet lying so near

I did not run away, nor hide, though I neither wished for him to stay

I searched his blazed eyes, amazed, to find a well of despair – more than you, or I could possibly bear

His eyes rolled back in sockets, as hell cried awake his sleep

And I could weep solemn tears at this solemn man with a peeled soul

But, I gasp at the sight of light – the cycle of life that still dances in delight before my raw, remembering eyes

At the post of our feet, and at this moment of our meet

On the hour of an early morn, again, I was born.


Poem Linda Cull

NDERF(Near Death Experience Research Foundation)

Mund te angazhoheni ne te......dhe do rilindni perseri.
 

drague

me pushime
Anëtar
Sep 20, 2010
Postime
24,221
Reaction score
597
Points
113
Përgjigje e: Çfarë mendojnë ateistët për vdekjen?

Rebirth



Beyond the stars on a starry night, my eyes they seek a distant sight

Whilst I’m seated in my throne, a story rises from my throat

Hear this tale, as it comes to you, knowing that it could be true

Stretch your arm into the east and you will come to dress in west

Dip your tongue into the north – your mouth will come to speak of south

And so I greet you with an open heart, as we approach this tale’s start

Leave your baggage at the door, for in lightness we will travel best

Thus, come then, take my words by the hand, and sink your mind into the sands – then the journey can begin…

I did lay myself down to bed, to sleep – with stillness at my shallow’s reach, and slumbered the wilds of the deep

When upon me dawned the voice of a silent morning sparrow

Woken in the early hour, by the presence of the eternal power

As the unknown seated at my feet

I burrowed my head beneath the sheet
With darkness squawking at my head

I felt this weighing on my bed

And in the moment, I began to pray for meaning – thinking I may be dreaming, and thus, I wished myself away

With courage in the belly, my knees had turned to jelly

My eyes, they swept fear aside and raced with the line of the sheet, to meet the one who intruded

He, she, it – eluded my sensory vision, but no my primal intuition, for my bed was still tilted as if pressed by lead

Instead, my eye caught the flicker – the flight of eternal light, though I hear some snicker

Unhesitant, I reveal the deal

These eyes lay sight upon the most inviting holy light that moved in the direction of the clocks of this world

It did twirl, around and around like a top – bop, bop, pop, like the world – a black dot in the middle, at the core of the ripple

The lure of perfect love, as a kite in flight above mind’s sky

Soothing my brow, hand at my crown, fingers of a velvet glove, in love, how kindly

And finally, some tension, worth my time in mention

In this here revision, I will tell of my heart’s division

From the light, my eyes diverged as there emerged a tormented spirit

A man out of flesh amidst our earthly sphere, yet lying so near

I did not run away, nor hide, though I neither wished for him to stay

I searched his blazed eyes, amazed, to find a well of despair – more than you, or I could possibly bear

His eyes rolled back in sockets, as hell cried awake his sleep

And I could weep solemn tears at this solemn man with a peeled soul

But, I gasp at the sight of light – the cycle of life that still dances in delight before my raw, remembering eyes

At the post of our feet, and at this moment of our meet

On the hour of an early morn, again, I was born.


Poem Linda Cull

NDERF(Near Death Experience Research Foundation)

Mund te angazhoheni ne te......dhe do rilindni perseri.
a u lodhe allahile?-qesh-
 

Ajana87

V.I.P
Anëtar
Nov 26, 2013
Postime
3,483
Reaction score
542
Points
113
Location
Tetove
Përgjigje e: Çfarë mendojnë ateistët për vdekjen?

Vdekja eshte gje natyrore,gjindet gjithkund,ne cdo kohe ... munde te vdesim ne cdo moment,askush nuk ta garanton minuten tjeter (teper depresive per njeriun).
Por vdekja nuk duhet te jete ne interesin tone primar,duhet te shijohet ate qe e ke,jeten.
Po mendove ne menyre intenzive per vdekjen,zgjidhje nuk do te gjesh ... do te behesh anksioz dhe shume lehte munde te perfundosh ne shizofreni.

Mendoj qe vdekjen si te tille me lehet munde ta pranojne besimtaret e bindur,per ta duhet te jete si kur perfundon shkollen fillore dhe kalon ne shkollen e mesme ... gjasme kjo jete eshte e rrejshme,jeta e vertet eshte mbas vdekjes (!) kush e pertyp kete bravo i qofte,do ta kete me te lehte te ik nga kjo bote.
Nga kjo del qe te jetosh si ateist,eshte shume me veshtire.

Me pelqeu ky shkrim.sepse shume te jere i kam lexuar e si kuptoja dote,disa shkruajn anglishte e disa gjermanishte e disa italish perzim me shqip e greqishte...ashtu pra...

duke lexuar kete shkrim mu kujtua vetja ime ,motra ime dhe dy vellezri e mi...

qe isha 18 vjecare kur me iku babi,dhe 22 kur me vdiq nena///
vellai im me i vogel ka qen 7 dhe 11 vjete...
motra 15 -19
e vellai tjeter dy vjet me i vogel s eune 16 dhe 20 kur iku nena

kshu pra...

Kjo per ne ishte nje tmer i vertet se per 4 vjet na vdiqen te dy...
babai im pat leukemi dhe vdiq per 2 muaj kur e zbuluam cka ka..
pas dy viteve te vdekjes se ti,nena ime u semur.nga nje semudnje e rend..nga merzia per babin.na thonin gjendra limfatike - se dija se ishte kancer..
pas dy viteh e semur cashtu neper siptale me terapia...nje dit ate e leshoi spitali duke me thene mua vellait dhe motre mernja ne shtepi se ska sherim me...deri kur a coje...ishim shume te ...te mos them egjel..por t erri,per t emar e per t eperballuar nje lajme te till..
mu permbys bota mbi koke...
lus zoti qe asnje femije te mos mer nje lajm te till per nenen e vet..kur se kishte as baban...

E morem Nenen ne shtepi dhe e shtrim ne krevat...ajo e humbur ne mendje...sepse kanceri cdo organ i kishte shkatruar..
vinte nje mjek ne shtepi per ti dhene injeksion qe tia zbut dhimbjet..e thoshte shume e forte sepse asnje organ jeter ska te shendosh gjhithcka i ka deshtu,vetem zemra i punon...

dy net ndejta ashtu pa gjum mbi koken e time Më..duke e puthur,duke i mbajtur doren dhe duke iu lute Zotit...

O zote mos me emr edhe Nenen,pasi na more baban,,,cdo bejm ne ne kete bote te vetem...dy net e dy dit keshtu u lusja...

diten e tret..ate dite qe vdiq edhe nena...
fillova te mendoj ndryshe...
thoja ..of be Zot...sa e sa profeter ke lene pa prinder,sa e sa mbreterve e mbretreshave u k a vdek nena ose babai... e shifni pra...
e shifja nenen time duke vuajtur ashtu dhe thoja o zote shpetoe nga kjo dhimbje qe i han trupin...mere pran vetes pra.per tia lehtesuar dhimbjet..
sepse se perballoja ta shifja ashtu me dhimbje e smundja ti ndihmoj...
u be ora 20 e dia minuta po ate dute..dhe une e ulir perball nenes...
babin se kisha pare te vdes,e sdija si vdes njeriu..
por dicka ne zemer me erdhe...
rastesishte i shikova kembet dhe e pash se i ishin mavijosur,ehh thash me shkoi nena ne vete...kur ia preka kembet e pash se i kishte akull te ftohta ( shpirti nga kembet del thash)
dhe u thash atyre afer meje me thirni motren q eishte ne dhomen tjeter duke pushu dhe vellain e madh,sepse ai i voli ishte shume i vogel per te pare se si i iken Nena ``fumato``

e putha ne ball dhe ne vesh i pershperita "beji te fala babit o nena ime"
erdhen motra e vellai dhe te tre i venduam duart tona mbi ballin e saj,dhe as vajonin e as piskatshim,thjeshte lotonim me lote ne heshtje,sepse sdonim e nena jon te ik me merzin se na l a duke qare...

ne fillim..ate caste kur e sollem prej spitali ne pritje s ekur te vdes..me te hyr ne dhom nisa te qaj..dhe me tha pse qan ti..i thasho nene nga gezimi se erdhe ne shtepi dhe shif s amusafira na kan ardhe...

Kjo eshte e gjith dhimbja ime ne nje cop leter...

por dua te them se:

E dini ju..sa e sa her e mendoj..ne mbetem 4 jetima,une me e madhja 18 -22 vjece...te tjeret me te vegjel...
ne ishim shembull per fshatun ku jetojm..
e them..sa ndikim pat besimi tek ne...
sepse ne keto rste,nuk e di pa mos ofenduar askende...them...do kishim pire drogen,ndoshta alkoolon,e ndoshta vellezrit emi do endeshin ruges me femra ose do me vinin vone ne shtepi,ose motra do me ishte bere larg qoft Prostitut...them te mos besonim se ka zot se nje dite do te vdesim te gjith...nuk e di se ku do ishim ne....
Besimi na ka ndihmu...

vellezrit e mi e motra asgje sebnin pa mos me pyetur mua...
vdekja e prinderve nuk na hallakati nga truri por na beri te mendojm dy her e nje her te veprojm...kshu pra,...
 

ciarli

Anëtar i ri
Anëtar
Apr 25, 2018
Postime
207
Reaction score
0
Points
0
Përgjigje e: Çfarë mendojnë ateistët për vdekjen?

shpirti apo dentriti yt i psikikes se universit eshte i pavdekshem! duke eksploruar dhe duke e njohur ate me ane te meditimit dhe teknikave te cmendurise se larte mund te arrish potere te paimagjinueshme! truri eshte thjesht stomaku i larte i trupit qe ka nje output viziv!
jeta pas vdekjes nuk ka kuptim sepse ti po jeton jete te tjera ne vazhdim por zgjedh kete jete per tu fshehur nga zoti qe te pergatit kurtha dhe ti i hedh nje jete te kalbur per ta ngrene derisa te te lere rehat!
 

Elsa

Anëtar i ri
Anëtar
May 9, 2018
Postime
68
Reaction score
1
Points
0
Location
angli
lexova ne nje reviste shkencore tek dingabadinga.com ku arkeologet me shum durim, kerkime, analiza ne second lidhen shkencerisht ateistet krijuan mbarimin se u kishte ardh jeta ne maj te hundes kurse besimtaret krijuan eternitetin se se jetuan dot. ata gjeten shum kafka te thyera e filxhane kafeje qe toka i kishte ruajtur plotesisht por se kuptonin kujt race i perkisnin. per kete shkencaret perdoren analizat nga nje filxhan e me helicopter ja cuan nje fallxhore qe ishte e besueshme si nga shkenca ashtu dhe nga varja.... ca esht fantastike esht kontributi i saj ndaj shkences i gjeti te gjitha datat te cilat u manipuluan extrapoluar rrezoi nene e hipotezes vetem me nje fjale - ua kjo ja ben mu qe esht rac shqiptare
 

Adea

V.I.P
Anëtar
Dec 21, 2016
Postime
4,513
Reaction score
576
Points
113


Ateistët, domethënë ata që nuk besojnë në ekzistencën e një Zoti, pohojnë se njeriu është i bërë nga mishi, duke mohuar kështu ekzistencën e një shpirti, i cili i mbijeton trupit. Kështu që, ata refuzojnë edhe dimensionin e jashtëzakonshëm të përtejvdekjes.
Për ta, vdekja përbën vijën ndarëse të jetës, pas të cilës është asgjëja.

Me vdekjen, aktiviteti elektrik i neuroneve pushon dhe bashkë me të, merr fund edhe jeta jonë. Pra, vdekja përfaqëson fundin e pakthyeshëm të individit.

Ndërkohë, për besimtarët, jeta mbi Tokë është vetëm një kalim drejt përjetësisë qiellore.

Në këtë kuptim, jeta për ateistët duhet të jetohet për kënaqësinë që të ofron për aq sa zgjat.

Gazetaexpress

Shume besimtare nuk do te shpetojne dhe shume ateiste do te shpetojne.


Eli
 
Top