Kthehu pas   Forum-Al.com™ > Arti dhe Kultura > Letėrsia shqiptare > Shkrimtarėt Shqiptarė

Pėrshėndetje Vizitor!
Nėse ju shfaqet ky mesazh do tė thotė se ju nuk jeni regjistruar akoma. Edhe pse nuk jeni regjistruar ju arrini tė shihni pjesėn me tė madhe tė seksioneve dhe diskutimeve tė forumit, por akoma nuk gėzoni tė drejten pėr tė marrė pjesė nė to dhe nė avantazhet e tė qėnurit anėtar i kėtij komuniteti. Ju lutem : REGJISTROHUNI qė tė dėrgoni postime dhe mesazhe nė Forum-Al.
Regjistrohu
Pėrgjigje
 
Mundėsitė nė temė
i vjetėr 17-05-2010, 17:20   #1
SmiLey
Only God Can Judge Me!
 
Avatari i SmiLey
 
Data e antarėsimit: Feb 2010
Vendndodhja: Negli occhi suoi! ♥ ♥
Posts: 1,288
Thanks: 0
Thanked 15 Times in 14 Posts
Shuma e pikėve qė jep: 11
SmiLey ėshtė nė rrugė tė mbarė
Migjeni

Jeta

Millosh Gjergj Nikolla – ky eshte emri i tij i vertete, se Migjeni, i perbere nga bashkimi i rrokjeve fillestare te tre emrave te tij, eshte pseudonimi ose emri tij i pendes. Ai lindi me 13 Tetor 1911, ne Shkoder, ne mehallen e Fretėnve, ne ate shtepi perballe kishes se tyre, e cila u prish me 1940, qe te zgjerohej rruga dhe sheshi perpara kishes se Franēeskaneve. Sipas librit te shtepise, ne te cilin jane shenuar ngjarjet kryesore te te gjithe familjareve (lindje, vdekje, martesa), data 30 Shtator 1911 eshte shenuar si datelindja e poetit, por kjo eshte sipas stilit te vjeter kalendarik, dhe e ndryshuan meqenese edhe datevdekja e tij eshte sipas stilit te ri.
I gjyshi Nikolla Dibrani – quhej me kete mbiemer gjenerik, se familja e kishte origjinen nga Dibra e Madhe, nga fshatrat ortodokse shqiptare te Rekės (po nga krahina ku ka lindur edhe poeti patrioti shqiptar Josif Jovan Bagėri) – qe shperngulur nga mezi i shekullit te 19-te. Kemi plot familje te shperngulura ne kete qytet te Veriut: Gjergaj, Siliqi, Banushi, Kadiqi, Dibra, e te tjera. Nikolla Dibrani qe murator nga mjeshtria dhe thone se mori pjese ne ndertimin e kishes ortodokse ne Shkoder. Kur shkonte si murator neper katundet e ndryshme, ne Mal te Zi, Nikolla u njoh dhe u martua me nje vajze nga Kuēi, me Stake Milanin, e cila kishte edhe ajo si gjithe banoret e asaj krahine, shqipen per gjuhe amtare. Nikolla Dibrani, kur humbi jeten ne Mal te Zi, aty nga moti 1876, la pas dy bij: Gjoken(Gjergjin) dhe Kriston, fare te vegjel.
Gjergjj Nikolla hyri shegert te Beroviqet, te cilet e perdoren sikur ta kishin birin e tyre. Ata e ndihmuan jetimin te veje edhe ne shkollen italiane. Me vone, ndersa u mbante hesapet, i ndihmoi edhe ne nje pijetore, ngjitur me magazinen e tyre, ne te cilen me kohe punoi per hesap te vet duke shitur mallra ushqimore. Gjergji(ose Gjoka) qe burre i urte, i ndershem e me karakter. Per keto cilesira, per here e zgjidhnin epitrop ne kishen ortodokse dhe, sepse e ēmonin dhe e nderonin, komuniteti i tij e dergoj te perfaqesonte ne Kongresin Kishtar te Beratit me 1922. Me cilesite e tij te mira ai fitoi nje shoqe jete te pajisur me kulture e me bukuri te rralle, Sofi Anastas Kokoshin, me te cilen u martua me 17 Shtator 1900. Kjo grua pati lindur me 15 Tetor 1881 dhe vdiq me 16 Gusht 1916 duke lene pas te shoqin me dy djem e kater vajza nen kujdesin shtepiak te se vjehrres plake. Milloshi qe atehere pese vjeē.
Me 1910 Gjergji zuri nje ushqimore dhe dhjete vjet me vone, kur i vdiq baxhanaku Ilia Trimēev, mori embeltoren e tij, te cilen e mbajti gjersa vdiq, me 21 Mars 1924, ne moshen pesedhjete e dy vjeē. Ne kete dyqan e ndihmoj femija me i pare i shtepise, Nikolla, qe pati lindur me 30 Tetor 1901 dhe vdiq nje mot pas t’et nga pleuriti. E dermuar nga keto fatkeqesira qe e pllakosen njera pas tjetres, vdiq me 1926 edhe gjyshja trime tetedhjetevjeēare. Tani familja u shpernda.
Dajeshat e Milloshit rrefejne sa e lumtur ishte kjo familje kur rronin akoma prinderit, e me sa kujdes e dashuri te madhe i rriti i ati te gjashte femijet, te cilet mbeten pa nene qe ne foshnjeri. Sidomos Milloshin e vogel, Milloshin delikat nga trupi dhe nga ndjenjat, e rrethoi me pekulet me te medha. Kurre nuk e vuri ne pune, kurre nuk ja theu zemren dhe kur e therriste ne dyqan, ja mbushte xhepat me sheqerka dhe i thosh: “Tani, shko luaj me shoket”.
Prinderit, qe kishin pasur vete shkolle, deshen t’u jepnin edhe femijvet arsim te mire, bijvet e bijavet. Sofia, nena e tij, pati mbaruar shkollen e murgeshave italiane ne Shkoder; aty u derguan me kohe te bijat me te medha, ndersa biri, me i madhi i shtepise, Nikolla, pati vajtur ne shkollen italiane te djemve dhe mbaroi klasen e trete me pike 69 ne 70 gjithsej, sipas defteses se leshuar nga drejtoria me 13 Qershor 1914. Nga gjithe femijet, vetem i vogli fare, Milloshi dhe motra me e vogla e tij, Olga, shkuan qe ne foshnjeri ne shkollen serbe.
Milloshi, i cili pati mbaruar shkollen unike ne Shkoder me 1923, kur i vdiqen babai dhe i vellai, ndodhej ne Tivar tek e motra me e madhe, Lenka Jovani, e martuar atje me nje mekanik nga Kavaja, Llazar Jovani. Milloshi po studionte ne klasen e dyte te gjimnazit kur i ungji, Jovan Kokoshi, e lajmeroj se i pati nxjerre burse per ne gjimnazin e Manastirit. U nis per atje ne vjeshte 1925. Pasi mori atje semimaturen me 1927, me rezultate te mira, per vjetin shkollor 1927-1928, kunder deshires se tij e regjistruan ne Seminar. E mbaroj kete shkolle me 1932. Ne diplomen e leshuar prej drejtorise me 18 Qershor 1932, cilesohet “bir i Gjergjit, tregtar”.
Duke keqyrur deftesat e Migjenit ne shkolle, me radhe nje nga nje, te gjitha, shohim veshtiresite qe haste mot per mot, dhe perpjekjet qe bente t’i mposhte e te shkonte perpara . Ne deftesen perfundimtare te shkolles fillore ne Shkoder, Milloshi i ka te gjitha notat te shkelqyera ne mesime, dhe shembellore ne sjellje. Edhe ne gjimnazin e Tivarit qendron lart, dhe vetem ne serbisht ka noten “mire”. Ne gjimnazin e Manastirit ka po t’atille note ne serbisht, ne histori dhe ne fizike, dhe “mjaftueshem” ne matematike; zell ka noten tre. Edhe ne seminar gjate vitit te pare Milloshi ka vetem “mire” ne serbisht, greqisht, latinisht e frengjisht, porse vitin e dyte ne gjithe keto gjuhe, sikunder edhe ne rusisht, qendron “shume mire”; vetem ne patrologji (letersine kishetare) ka “mire” dhe “i shkelqyer” ne pedagogji, metodike, gjimnastike dhe kenge. Ne klasen e trete zbret perseri ne “mire” ne gjuhet klasike dhe ne mesimin kryesor ne Shkrimet e Shenjta. Ne latinisht as ne klasen e katert s’e ka permisuar noten, porse tani eshte i shkelqyer ne rusisht dhe shume mire ne greqisht; noten “mire” e ka ne “Dogmatike”, (d.m.th. teologji), ne Psikologji dhe ne Logjike. Ne vjetin e peste, ne te fundit, eshte shume mire ne latinisht dhe pergjithesisht vetem “mire” ne mesimet fetare te Seminarit. Ajo qe bie ne sy eshte se si nxenes i klases se dyte, “i shkelqyer” ne pedagogji dhe metodike, merr noten vetem “mire” ne keto mesime pas tre vjeteve!
-C’do te kete qene shkaku i ketyre fluktuacioneve valle? –
Notat nuk jane gjithmone termometri i zotesise mendore te nxenesit. Ato shpesh here jane pasqyra e simpatise dhe antipatise se profesoreve ndaj nxenesit dhe tregojne drejtperdrejt mentalitetin e edukatoreve. Nga sa thone shoket e tij, Milloshi ka qene shume korrekt me profesoret e tij, por besojme se eshte interesante te shenohet ketu qe nje here profesori i gjuhes i beri kete koment ne klase nje hartimi te Milloshit: “Parashtrimi 5; brendia 0!”
Duke u bazuar ne shenimet e Milloshit ne radhoret e tij e neper librat e kendimet, konstatojme se ai u ka dhene rendesi shume te madhe gjuhevet frengjishte e rusishte, me te cilat lexonte drejtperdrejt autoret me te veshtire qe prej Konfesioneve te Shen Augustinit e gjer te vellezerit Karamazove te Dostojevskit.
Me 18 Qershor 1932. Seminari ortodoks i Shen Jan Theologut ne Bitolje(Manastir), me te drejte publike, i leshoi Millosh Gjergj Nikolles, pasi ky beri provimet teologjike te Pjekurise prej 1 gjer 17 Qershor 1932, Deftesen e Pjekurise, me 6 nota “mire”, 14 “shume mire” dhe 2 “i shkelqyer” – dhe e shpalli kandidat t’afte per sherbime kishtare, per mesim te fese dhe per studime intelektuale te larta ne fakultetet universitare.
Koha qe shkoi Milloshi ne shkollen e mesme teologjike te Manastirit ben nje kapitull te vecante ne jeten e tij fort interesante; por ajo do t’u behet e njohur lexuesve shqiptare kur shoket e tij te gjalle do t’interesohen te shkruajne kujtimet e tyre, te gjejne hartimet e Milloshit, te kopjojne artikujt e tij ne revisten e shkolles e ne ndonje reviste tjeter letrare serbe, te riprodhojne bisedimet e tij ne mbledhjet e klases se klubit, te mbledhin letrat qe u ka derguar shokevet e miqvet e sidomos kujtimet e nje rrethi te ngushte studentesh me te cilet shoqerohej e se bashku merrnin studionin ne seminar fshehurazi literaturen perparimtare te ndaluar ne ate kohe. Keta shoke e miq te Migjenit do te na tregojne dhe autoret e letersise klasike e moderne, qofte serbo-kroate, ruse, franceze, a te tjeter populli, qe lexonte Migjeni, qe keshtu te mundim te ndjekim serish udhen ne te cilen eci Migjeni drejt qellimit te tij te larte social dhe edukativ.
Milloshi ka pasur plot shoke te dashur ne seminar. Kete e konstatojme nga fotografite e tyre, qe i ka derguar secili per kujtim, te mbushura me fjale te bukura miqesie e mirenjohje, e te nenshkruara me doren e tyre. Nga ata qe jane gjalle ka edhe sish qe do te thone fjalen e tyre per shokun e perdellyer.
Nga kjo kohe ne Bitolje dime me te vertete se Milloshi, i cili ndjente dashuri te thelle per atdhene e tij, ishte shkruar shqipetar ne ate shkolle, e dinte qe atehere gjuhen shqipe “siē e di ēdo shkodran i shkolluar” (per te perdorur shprehjen e nje bashkenxenesi tiranas atehere ne Bitolje), hiqej shqiptar; dhe grupi i studenteve shqiptare nder te cilet Milloshi kishte shoke te ngushte Jordan Misjen, Mirko Nikollen dhe Zaharia Kadiqin e Pandi Papanastasin nga Pogradeci, e njihte per eksponentin e tij moral. Nje student shqiptar i kesaj shkolle, Theofan Popa, shkruan per poetin tone te paharruar:

"Qysh ne gjimnaz, kur isha akoma i vogel, e simpatizonja fytyren e ambel e buzagaz te Milloshit. Kjo ndofta vinte nga perkedheljet qe trengonte dhe ai ne te vegjelve. Me vone fillova te piqesha me te me shpesh ne korin e Seminarit. Mbasi Milloshi kishte nje ze te embel e lirik tenori, merrte pjese ne kor si nje nga anetaret me te mire te tenorit te pare. Une kendoja si tenor i dyte. Aty pata rast te bisedoja ma shpesh me te, ta kuptoja ma mire e ta ēmoja ma shume.
Milloshi dallohej si nje nga nxanesit ma te zot e ma serioze te shkolles sone. E karakterizonte nje inteligjence e holle e persosur. Ne gjithe mbledhjet e konferencat letrare te Seminarit shquhej si nje talent i fuqishem e i pasur. Ate nuk e interesonte vetem teologjia, ku edhe dallohej si nje nga nxanesit ma te forte, por gjithashtu edhe arti letrat, muzika dhe sidomos problemet shoqerore. Kurdo qe shfaqej ndonje ēashtje per mbrojtjen e se drejtes, ne ēfaredo lande qofte, Milloshi shperthente si llave vullkani me shprehjet e tij te zjarrta plot shpirt. Me kujtohet shpesh-here kur fliste ne konference. Ai dukesh si nje flake qe digjesh per te drejte njerezore.
Ajo qe e bante Milloshin te simpatizohej e te ēmohej, nga te gjithe shoket e tij nuk ishte vetem talenti i tij i fuqishem plot shkelqim, por edhe sjellja e tij e urte ne rasa te zakonshme te vecanta. Milloshi nuk merresh me sende te vogla pa randesi. Dhe sidomos urrente ngaterresat e grindjet e kota per ēashtje te pavlefshme. Kur shihte se ndodhte ndonje gja e tille nder shoket, skuqesh, zemerohesh dhe largohesh ne vetmi. Asht e vertete se shpeshhere ja kish anda vetmine. Tue qene fisnik ne shpirt e urrente brutalitetin dhe kete e shprehte ne shume rasa, tue qertue ata shoke, te cilet silleshin keq.
Ne sallen madheshtore te shkolles sone, gjate festave organizoheshin ballo nga nxanesit e nxaneset e shkollave te mesme. Keto ballo ishim gezim i nxanesve. Ne to natyrisht merrte pjese edhe Milloshi. Sjellja e tij ishte kurdohere e matur e me nje elegance natyrore. Kur shoqnohej me vajzat, ai vete dukej si nje vajze ndermjet tyre, se kur fliste, ai skuqesh ma teper se ato. Ne keto rasa kuptohej mire se ai e ēmonte shume seksin femer. Ai ne femnen shihte diēka ma te nalte e ma fisnike se ne burrin.
Milloshit i pasqyrohesh shpirti i tij nalte dhe artistik edhe ne paraqitjen e tij te jashtme. Pastertia, simetria dhe thjeshtesia e veshjes se tij, jepnin te kuptoje se kishe te baje me nje shpirt elegant.
Nje vere internatistet e shkolles i ēuan ne Manastirin Vrajēin, midis bjeshkave gjigane te Peristerit e liqenit te Prespes. Ne kete vend piktoresk, me pyje, prronje e liqej, pata kenaqesine te shoqerohesha ma teper me Milloshin. Na ka shoqnue ma teper kanga. Shpesh kendonte bashke me gjithe shoket; por ngadonjehere ai dhe une, ai si tenor i pare, dhe une si i dyte. Kendojshim shqip, serbisht, rusisht, shpesh here nen rrezet e hanes ne mes t’asaj natyre terheqese. Nga ato shqip, e kishte ma per zemer kangen: “Nen hie t’henes rije”. Kur kendonte, ndiente gezim te madh. Por i pelqejshin shume pjeset e muzikes kishetare. Ne pergjithesi kanga per ate ishte shlodhje, e gjente ne te nje satisfaksion te madh shpirtnor.
Ne vjetin 1935 a 36, nuk me kujtohet mire, takoj me Milloshin ne Shkoder; beseduam nja dy ore gjate e gjane. U ēudita per ndryshimet e medha qe kishte bame ne botekuptimin e tij. Une e mbaja mend si nje nga teologet ma te mire, ndonese qysh atehere ai tregohej teper liberal ne teologji. Ai arsyetonte shume mire kur ishte ēeshtja per te mbrojtur parimet baze te krishterimit, por persa u perket problemeve te dyta dhe te treta ne kishe, ai i kritikonte rrepte. Por kur u takuam per heren e fundit ne Shkoder, ai u shpreh shume ashper kunder pikepamjes kishetare, tue kritikue frymen edukative te shkolles sone. Kur i kujtova une nje nga profesorat ma te drejte te shkolles, ai me tha: “Nji Krisht mbi kryq dhe ai jane krishtere te vertete”. Ky qe bisedimi im i fundit me Milloshin.
Disa vjet ma vone, kur u ktheva mbas studimeve nga Athina, degjova per nje poet te ri shqiptar me emrin Migjeni. Bile pata lexue edhe disa vjersha te tij, por nuk e dija se Ky Migjeni ishte Milloshi yne. Kur e mora vesh, u interesova shume per gjithe vepren e tij, dhe ma vone u botuan “Vargjet e Lira” i bleva dhe i ruaj me dashuri e mall te jashtezakonshem.
Milloshi para meje qendron si nje hero i moralit dhe i se drejtes, e si i tille do jete i paharrueshem ne kujtesen e ne zemren time.

Me deftesen e pjekurise ne xhep, Milloshi u nis me 22 Qershor 1932 nga Manastiri per ne Tivar, tek e motra, Lenka. Ne pasaporten qe pati marre ne Manastir prej konsullates shqiptare lexojme shenimet e te titullarit: “Shtati i larte, balli i rregullt, syte geshtenje, hunda e rregullt, goja normale, floket geshtenje, mjekra e mustaqet te rruara, ngjyra e bardhe, shenja te veēanta s’ka”.
Pas ketij pershkrimi te jashtem te Milloshit japim kete skice biografie nga e motra Olga, te botuar ne “Pionieri” 4 Shkurt 1956.

Shijet e tim vellai

Milloshit i pelqente shume te lexonte. Kohen e lire e shkonte gjithnje me liber ne dore.
Milloshit i pelqente dhe sporti. Dinte te bente not shume mire. Notin e kishte mesuar ne detin e Tivarit, ku kaloi dy vjet tek e motra jone e madhe, Lenka, ku ndjekte mesimet ne gjimnaz. Ne Shkoder, kur vinte per pushimet e veres, shkonte here-here me shkoe te ura e Mesit e ne Shiroke, te lahej. Disa pushime Milli i kaloi ne Prespe, ku dergoheshin internatistet e seminarit teologjik te Bitolit; atje vinte me andje se mund te bente not, e pse atij i pelqente mjaft natyra.
Nje tjeter sport, me te cilin merrej Milloshi, qe futbolli. Kete loje e kishte nisur ne Bitol, dhe kur vinte ne Shkoder, shkonte me shoket te lozte te Zalli i Kirit. Milloshi ka qene gjithmone delikat nga shendeti; ne te motrat, nga frika se mos vritej ne keto ndeshje, e qortonim sa here qe luante. Kur plagosej, nje kusherire e vogel, ne shtepise e se ciles banonim, i lidhte plagen. Kur kusherira dhe Milloshi qeshnin me ze te larte, ne kuptonim qe kishte ngjare diēka dhe perseri fillonin qortimet….Po ai qeshte lehte dhe na pergjigjej… “ani…s’ka gja”.
Milloshit i pelqente veēanerisht muzika. I binte mandolines. Ne shtepi kendonte kurdohere. Kenga e preferuar e tij ka qene “Vjeēerni zvon” (Zeri i nates) Kete e kendonte rusisht dhe kerkonte ta shoqeronim edhe ne te motrat. Kendonte me andje dhe “Serenaten e Shubertit”. Ndjete gezim te madh kur degjonte kenge korale. Korin rus e admironte dhe shprehte mendimin per ndjenjat qe i ngjanin. Kishte vesh te mire per muzike dhe ze shume te bukur…. Ne shpesh kur ishim te merzitura ,I luteshim te na kendonte.
Milloshi i ndiqte shume kinemate, te vetmin institucion kulturor ne Shqiperi ne ate kohe. Filmin e komentonte shume duke e sqaruar deri ne fund. I njihte rregjizoret dhe artistet dhe prej emrave te tyre gjykonte filmin qe me perpara. Nga artistet donte shume Carli Caplin, Greta Garbo dhe Jeanette Mac Donald.
Milloshi dinte te lozte mire shah. Ne loje qendronte gjithnje i qete, me gaz ne buze, dhe fishkellonte ndonje kange. Nuk pinte alkol, ose duhan. Kur ish i ri, ne shkolle, qendrote ne krye te shoqatave qe organizoheshin kundra pijes se duhanit.
Milloshin e donin dhe e ēmonin shoket. Ne ēdo shoqeri kulturore ne shkolle, ose gjate pushimeve te veres ne Shkoder, shoket e zgjidhnin sekretar. Nga shoket e tij shqiptare me te dashur ka qene Jordan Misja dhe Peko Kadiqi, te cilet I ka ne shume fotografi.

Nga Podgorica po ai daje qe i pati nxjerre bursen per ne seminar, perpiqet tani, ndoshta pa e pyetur fare te nipin, t’i siguroje burse per ne Fakultetin Teologjik te Oksfordit me anen e Kishes Autoqefare Shqiptare, megjithese ai e dinte qe me pare se Milloshi nuk desheronte te behej prift. Kete qendrim te Milloshit ne e dime me te vertete nga t’afermit e tij.
Milloshi, nga ana tjeter, pasi kaloi mire e bukur stinene e veres, te vjeshtes, e gati muajin e pare te dimrit tek e motra ne Tivar, u kthye me 24 Dhjetor ne Shkoder tek e motra e dyte, Jovanka Perja, me qellim te kerkonte burse ose pune nga shteti shqiptar. Megjithese kishte qene gjithmone delikat, dukej mire nga shendeti kete mot dhe nuk jepte as me te voglen shenje semundje a dobesie.
Milloshi nuk e kishte pare Shkodren per gati dhjete vjet, por jo vetem per kete shkask te mergimit te gjate prej vendit te lindjen do t’i dukej si i huaj ky qytet... Ne fillim qendroi i mbyllur ne shtepi, ose shkonte per vizite tek farefisi dhe t’afermit e tij, e nuk perzihej fort shpejt me njerezit e panjohur. Me vone u njoh me mesues te vendit e me profesore qe jepnin mesim ne gjimnazin e shtetit ne Shkoder. Te gjitheve ua rrembeu zemren me sjelljen e tij t’urte e fisnike.
Keshtu, ndersa po priste mos i jepnin burse qe te vazhdonte studimet ne nje fakultet te letersise, Inspektoria e Arsimit ne Shkoder e lajmeroj me shkresen Nr. 59/15 e date 26/IV/1933, me urdher te Ministrise s’Arsimit Nr. 115/V e dates 23/IV/1933 u emerua zev.kryemesues ne shkollen e Vrakes. Me 16 Maj 1933 u emerua definitivisht mesues po ne kete fshat me rroge mujore 160(njeqeind e gjashtedhjete) franga ari. Me 26 Maj, drejtori i shkolles “Skanderbeg” verteton se mesuesi i ri filloi punen qe me 27 Prill. Me shkresen Nr. 284/191, Ministria e Arsimit i dergoi Kryeminstrise biografine e Millosh Nikolles qe kishte postuar drejtoria e shkolles “Skanderbeg” me Nr. 21/38 e dates 23VII/1933.
Siē e dime, ne pranveren e ketij viti u shtetezuan gjithe shkollat ne Shqiperi, si te minoritareve e te huajat, si ato klerikalet a nen kontrollin e kishes. Vraka eshte nje fshat nja dy ore larg Shkodres dhe perbehej atehere nga nja tetedhjete familje bujqish sllave, te varfer e te shfrytezuar gjer ne place; keto familje jane t’ardhura ketu prej kohesh e mbajne akoma gjuhen, zakonet e kostumet e tyre, si dhe shkollen, ne te cilen jepeshin mesimet ne gjuhen serbe. Ministria e dergoi Milloshin ne shkolle te shtetezuar qe t’i jepte mesimet tani ne gjuhen shqipe.
Kur i erdhi rradha Milloshit emerimi per ketu, konsullata e Mbreterise Jugosllave ne Shkoder u perpoq edhe nje here t’ja kthente mendjen dhe e keshilloi perseri te shkonte ne Jugosllavi, ku mund te sherbente sip rift ne Banat ose te studionte teologji ne Beograd.
Mirepo Milloshi iu pergjegj me gjuhen e nje patrioti, duke thene se, si shqiptar qe ishte, deshironte te vihej ne sherbim te atdheut e te popullit te vet. Keshtu ngjau qe e regjistruan ne “librin e zi” te konsullates, dhe se motres me te vogel Olga Nikolles, qe studionte ne Sarajeve, ne klasen e fundit te Gjimnazit Real te Vajzave, i prene bursen ato dy muaj para matures, pa i dhene kurrfare shpjegimi.
Ne kete qendrim, ne qendrimin patriotik te Milloshit ne lidhje me shkollen shqipe, pra, gjejme shkakun perse konsulli Bozheviqi, sekretari i tij Nikoliqi, ndonje fare e fis i tij qe simpatizonte me ata, si ortodoks, a se vertet me origjine malazeze, ish-mesuesit e shkolles serbe, kleriket e ndezur prej konsullates, dhe, tok me keta, edhe kleriket katolike kundershtare te shkolles se shtetezuar shqipe, banoret fanatike te qytetit e te fshatit – te gjithe keto mbeturina te mesjetes ja nisen kryqezates se shemtuar kunder mesonjesit te ri te gjuhes shqipe, Millosh Gjergj Nikolles. Ata shkuan aq larg ne ligesine e tyre sa te shpifnin se Milloshi nje dite kish hequr nga muri ikonen e shen Saves, protektorit te shkollave serbe, dhe e paskesh shkelur faqe nxenesve!
Me te vertete, ne fillim banoret e Vrakes, te ndezur nga armiqte e shkolles se shtetezuar, e priten shume keq mesuesin e ri, si nje armik te tyre, dhe i sillnin ne Me te vertete, ne fillim banoret e Vrakes, te ndezur nga armiqte e shkolles se shtetezuar, e priten shume keq mesuesin e ri, si nje armik te tyre, dhe i sillnin ne ēdo rast lloj-lloj ngaterresa: ja ndalonin nxenesit e nxeneset te venin ne mesim, benin ēmos qe te mos i furnizonin klasat me dru ne dimer, qe te mos ia knaqnin me asnje menyre nevojat, e te mos ja plotesonin asnje mungese.
Meqenese nuk i dhane as ode per te fjetur ne fshat, Milloshi u shtrengua te nisej qe me te gdhire, me biēiklete te marre me qira nga qyteti, dhe te kthehej mbremanet ne shtepi ne Shkoder, duke bere keshtu vajtie-ardhje nje rruge 14 km per dite. Lodhja e dyfishte, puna e tepruar per shkollen e klasat, mungesa e ushqimit te mjafte dhe e rrobave te papershtatshme per dimer, ererat e rrepta te malesise se Veriut qe e rrihnin pa pushim ne udhetimine tij te detyruar, rroga qe, sipas zakonit, nisi t’i paguhej pas pese muajsh – keto e sa e sa andralla te tjera te perditeshme, te gjitha bashke, e shpune drejt lengates se pasheruar.
Perballe ketyre veshtiresive Milloshi vazhdoi punen e tij me zell e dashuri per kalamajte e popullit, per fshataret e varfer e te shtypur, duke enderruar nje te ardhme me te mire per ta, duke I ndihmuar me gjithe forcat e tij te ngriheshin prej honit te erresires e te mjerimit. Nisi t’u qasej fshatareve me simpati dhe t’u tante hallin. Dhe ate dalengadale nisen ta kuptojne se c’njeri zemerbardhe dhe I drejte dhe dashamir I tyre qe mesuesi I ri, dhe deshen dhe e nderonin me gjithe shpirt.
Tani ata bujq, qe e kishin shikuar me sy te keq, jo vetem qe i dhane banese nga me te mirat, dhe e ftonin nder te kremte e raste gezimi, poer edhe zemeroheshin kur I vinin te dashurit nga Shkodra, po mos ua shpinte per vizite. Mirepo ja qe, kur qe arsimtar ne Vrake, Milloshi, gjate nje shiu te rrepte, u lag; u be qull dhe u plevitos. Pas ca kohe, nje dite erdhi ne shtepi I shqetesuar dhe i tha dajeshes: "Une jam semure, jam shume semure, kam persh t yre gjak! Mbajini larg meje femijet. Mos me jepni ne nje ene me te tjeret".
Ne Shkoder, nder te rinjte qe shoqeroheshin te entusiazmuar me Milloshin, perveē Jordan Misjes, te cilin e kishte pasur shok shkolle ne Manastir, ishin edhe dy te tjere: biri i konsullit Bozheviqi dhe Vojo Kushi. Keta te dy ishin shkoe te pandare te Milloshit. Nje dite biri i konsullit erdhi fshehurazi ne shtepine e Milloshit dhe i tha: "Babai me ka dhene urdher te mos shetis e te mos flas me ty, por une te dua si vella. Me fal!" E kur piqeshin udhes, ne drejtim te kunder, djaloshi serb e shikonte me bisht te syrit dhe ulte kryet i turperuar, Milloshi e shikonte dhe ky, dhe vinte buzen ne gaz i mallengjyer.
Ne Vrake, Milloshi ra ne kontakt per te paren here me fshataret tane dhe njohu shkaet e mjerimit te tyre; sidomos varferia, injoranca dhe fanatizmi i tyre lane gjurme te thella ne zemren e tij. I tronditur nga kjo gjendje e vajtueshme, i pasqyroi perjetimet ne shkrimet e tij me te hereta. Keto shkrim jane letra e pare e tij "Te fala nga fshati" dhe skica e paer "Alternative - Sokrat i Vuejtun apo derr i kenaqun", te dyja te botuara ne "Illyria", me 27 maj 1934, - njera nenshkruar me mongramin M., dhe tjetra me pseudonimin Migjeni. Me 10 Qershor 1934 u botua "Ose…ose", dhe e para poezi e tij e njohur, "Shpirtnat Shtegtare", po te kjo reviste, me 17 Qershor. Me 1 Korrik 1934 u botua skica: Tragjedi apo Komedi?" dhe me 15 korrik te te njejtit vit tregimi ne proze "Nje refren i qytetit tem", i cili mbaron me nje fragment ne vargje.
Me Migjenin u pa se ne qiellin e Shqiperise, ku dukej se qene shuar yjte letrare, po lindte nje diell. Rinia, e gjithe rinia, se ciles i qante zemra per pake drite e ngrohtesi ne ate stine te ftohte te letrave shqiptare, e perqafoi me gezim e shpresa te medha per te ardhmen e kultures sone. Shtypi klerikal heshti duke pritur ne qendrim armiqsor. Shtypi i regjimit u perpoq ta bente per vete Migjenin. Ernest Koliqi, i ci l i e njohu pernjeheresh talentin e Migjenit, i shkroi redaktorit te Illyrise nga Roma qe ta siguronte me cdo kusht bashkepunimin e Migjenit. Redaktori pergjegjes i revistes "Illyria" i dergoi kete leter, me 4/XI/1935:
"I nderti Zotni Millosh Nikolla,
Shkoder
Shkrimet e Z. s’Uaj, te cilat me nje here kemi vrojte se kishin nje thellesi ndiesije per t’u shenue e sidomos nje tingull njerzuer drejtue kah vuajtjet e te vogjelvet, jemi perpjekun t’I qesim sa ma ne shesh ne faqen e te rinjve.
Per me Ju dhane zemer te vijoni sa ma me zell n’udhen letrare qe aq me seriozitet qellimesh keni kape, keshilli i redaksise i Fletores sone vendosi me botue mbas sodit vjershat dhe copat proze te Jueja ne faqen e trete. Si e dini, ne faqen e trete shkruejne vetem njata autore qi mire o keq e kane marre nje fare sigurimi nga publiku. Shpresojme se edhe mbas sodit Z. e Juej keni me bashkepunue ne menyre sa ma t’aferme ne Flet o ren tone e cila, ndermjet qellimeve te tjera, ka edhe ate t’I perkrahi te rinjte me vlere e me ndjenja bujare. Vendimi i Keshillit te Redaksise per sa u perket Juve, asht nje deshmi e qarte e kesaj perkrahje.
Tue Ju uruem suksese sa ma te gjalla per dobine e artit dhe te letersise shqipe. Ju lutemi te na dergoni sa ma pare shkrime ne menyre qi se paku krye dy javesh emri Juej te dali ne faqen e trete.
Si titull shperblimi, keso here Drejtori dau me Ju dergue fr.ari 10 (dhete) me mandaposte d. e sotme".
Te fala shqiptare,
Asim Jakova
Keto me te parat shkrime te Migjenit kane rendesi te madhe se deftejne menjehere talentin letrat te Milloshit dhe deshmojne se me sa kujdes i kish ruajtur njohurite e tij te gjuhes amtare, megjithese ishte larguar prej qytetit lindor dhjete vjet me pare, qe kur ishte kalama; gjithashtu tregojne se ē’ndjenja te thella e te forta e lidhnin me atdheun e tij.
Ne vere te vitit 1935, sa iu shfaq lengata, Milloshi erdhi ne Tirane te vizitohej te nje specialist. Ky e keshillloi te shtrohej ne ndonje sanatorium.
Ku te vinte valle? ... .
Ne Slloveni, ne Golnik!
Me dy rroga te tijat e me dy bursta te se motres, e cila studionte ne Itali, beri shumen me te cilen mund te nisej dhe kerkoi vizen nga Konsullata Jugosllave e Shkodres. Ketu ja refuzuan kategorikisht. Atehere, me 23 Korrik, me te mbaruar shkolla, mori vizen per ne Greqi, pasi disa njerez qe e kishin njohur jeten ne Greqi e siguruan se me aqe te holla mund te kalonte kater muaj atje. Me 26 e shohim ne Korēe dhe te nesermen ne Follorine; mirepo ne Greqi nuk qendroi dot asnje muaj. Ne Athine, me 17 Gush, mori vizen prej legates Shqiptare per t’u kthyer ne atdhe; dhe me 18 te atij muaji zbriti ne Sarandė.
Per vjetin mesimor 1935-1936 u transferua ne Shkoder, ne shkollen “28 Nėntori”. Edhe se ketejmi kerkoi ta shkembente vendin me te ndonje mesuesi ne Pukė, sipas keshilles se disa shokeve, se ai vis malor do t’ish i shendetshem per gjoksin e tij te prekur. Ne Pukė shkolla punonte gjate stines verore Mars-Nentor, dhe dimrin ai mundi ta kalonte ne qytet. Megjithese me vone u pendua per kete kerkese (se me 12 Janar 1936 i shkruante nje shokut ne Tirane(Skender Luarasit) t’i thoshte shefit te arsimit fillor, qe te mos ja merrte parasysh lutjen per transferim nga Shkodra), me 14 Shkurt 1936, me urdher telegrafik te Ministrise Nr. 675/V u transferua ne Pukė. Ketu shkroi me 16 Qershor 1937, kengen e tij te fundit “Nen flamujt e melankolise”.
Ne Pukė, Migjeni vijoi te zhvilloje si mesues e si poet veprimtarine e tij me te gjere e me te pasur. Aty ai shkroi jo vetem shume, por edhe ato me te mirat qe na mbeten nga penda e tij e forte. Keto te gjitha pasqyrone qarte mjerimin ne te cilin qe kredhur populli. Vuajtjet e popullit shqiptar, ne kete rase sidomos ato te popullit malesor, e bene Milloshin te vuante me shume se nga semunda qe po i shkallmonte mushkerite. “Po, po, tullumbat e Lulit te Vocerr paten me e hanger mesuesin!”
Ne Shkodėr, gjate pushimeve dimerore, Migjeni nuk pushoi se punuari, nuk u ēlodh e nuk u lodh. Ai shkroi novelat: “Studenti ne shtepi”, “Te ēelen arkapiat”, “Historia e njanes nga ato”. “Pak poezi”, “...Buken tone te perditshme falna sot”. “M’at’ane gardhit asgje te re”(e pambaruar) e te tjera, te cilat duket se kane humbur. I permblodhi keto nen titullin kryesor: NOVELAT E QYTETIT TE VERIUT, dhe me nentitullin “Refrene te qytetit”, me daten 31.XII.1936, ne Shkodėr. Megjithese jane shkruar ne koncept, ne doren e pare, e me lapes, ato jane kryevepra si nga mendimi ashtu edhe nga thurja artistike.
Filip Ndocaj, ne nje shenim dt. 5 Korrik 1956: “Migjeni, si e njofta une”, shkruan per kete kohe:

“Isha transferue ne katundin Dardhė te Pukės; ne pranveren 1936 po shkoja ne fshatin ku do te hapja shkollen per te paren here dhe prandaj u paraqita ne Pukė, ne drejtorine e shkolles, kryemesuesi i se ciles administronte gjithe shkollat fillore te nenprefektures. U habita kur ne dere te shkolles gjeta Milloshin. Ai me pershendeti me ate buzeqeshjen e tij optimiste qe te jepte deshire te hapish zemren me te, dhe i erdhi mire kur degjoi se isha transferue ne ate nenprefekture. “Mire qe te paskan pru dhe ty ne shkolle me pushime dimnore, do kesh mundesi te ndekish universitetin me mjetet e tueja gjate dimnit, e pastaj jep provime...”.
Ne folem gjate mbi deshiren tone te vazhdonim mesimet letrare dhe ai me keshilloi te filloja te shkruaj. Kete keshille ma dha ne e nesre. Shetisnim perpara shkolles, ishte mengjes heret, dhe ai mes te tjerash me tha: “Pse nuk shkruen?”
Une e dijsha se sa fort i nxiste ai shoket te shkruejshin, se si ai kudo qe gjente nje te prirun kah arti i letrave fillonte t’i ndikoje tematiken qe duhesh, ta drejtonte kah realizmi i shendoshe i veshtrimit kritik i jetes aktuale, i njeriut te dites dhe i ēeshtjeve te panumurta qe paraqiste kjo jete. Por une s’kisha besim ne vetvete: “Po une, ku dij te shkruej une? Duhet te mesoj njehere e mbasandaj...kush e din!”
Por ai ma preu shkurt: “Neve nuk ka duhen kryevepra botnore, na duhen shkrimtare qe dine me pasqyrue realitetin qe jetojne, qe e shohin jeten pa perde, pa temiane, pa frike. Ne dashte se nuk e njofin mire stilistiken ose bajne gabime vargu a gramatike, ose orthografike...s’prish pune. Stilistat do te lindin ma vone, nga keta me perpjekje”.
Ai fliste me besim dhe besimi i tij te bante per vete. Po rune e kisha degjuem se dhe te tjeret keshtu i keshillonte, te rinjte qe kishin mbarue gjymnazin dhe qe mblidheshin rreth tij se me shokun ma te ditun, ma te thelluem ne kulture: ai u hapte horizonte te reja, u jepte drejtime ne leximet e tyne, i nxiste ne pergatitjen e kultures se vertete, t’asaj kulture qe shkolla nuk ua kishte dhane dhe qe duhesh ta mesonin vete, tue lexue. Qellimi i Milloshit ishte qe ne Shkodrėn e nje culture aq te dendun fetare, te vendit qe e kishte ba shtypin monopolin e tyne, te kishte dhe nje shtyp laik, te lire, perparimtar.

Ne Pukė klima e rrepte ja acaroi semundjen Migjenit, prandaj ai vendosi t’i bjere pas shendetit; te dilte jasht per sherim. Me 13 Dhjetor 1937, Milloshi mori lejen dhe vizen, me 20 u nis nga Shkodra dhe me 21 nga Durrėsi per ne Itali; me 22 Dhjetor ne mengjes arriti ne Bari dhe brenda asaj dite ne Torino. U vendos se pari ne Via della Rocca 10, ku banonte e motra Olda Nikolla, e cila ndiqte fakultetin e Shkencave Ekzakte, dega fizike – matematike, ne Universitetin e Torinos.
Ne gazeten “Zeri i Popullit”, me 5 Shkurt 1956, diten qe u sollen eshtrat e poetit prej Italise, lexojme keto kujtime nga jeta e Migjenit, shkruar nga e motra Olga Nikolla – Luarasi:

Me 1932, mbasi mbaroi seminarin e Bitolit, im vella, Milloshi, njezet vjeē, u kthye ne Shkodėr. Megjithese ka qene gjithmone delikat, kete mot dukej shume mire se kurdohere. Menjehere kerkoi burse per te vazhduar mesimet, por nuk i dhane. Vetem pas dhjete muajve, kur u shtetezuan shkollat, e derguan mesues ne Vrake, 7 km larg Shkodrės. Udhen per ne fshat shtrenohej ta bente dite per dite me biēiklete, ne shi e ne vape, dhe me ate pak ushqim qe merrte me vete per dreke.
Kur e njohen mire banoret e Vrakes, qe te gjithe nisen ta duan e ta nderojne, por strapacat e medha qe hoqi muajt e pare ia zgjuan semundjen e mushkerive. Gjithe perpjekjet qe t’ia priste hovin me transferimin e tij nga nje fshat malarik ne Shkodėr ne nje vend malor si Puka, ku sherbeu me 1937 dhe 1937, nuk i suallen dobi. Ne veren e vitit 1935, mjeket e Tiranes e keshilluan te shtrohej ne ndonje sanatorium. Per ne Golnik nuk i dhane pasaporte, dhe ne Athine, per mungese ekonomike, nuk ndenji veēse nje muaj.
Me 22 Dhjetor 1937, erdhi ne Torino. Deshironte qe aty edhe te regjistrohej ne Fakultetin e Letersise, edhe t’i binte pas shendetit. Meqenese dokumentat shkollore iu kthyen nga Tirana te palegalizuara, regjistrimin nuk mundi ta beje. Por kjo e keqe nuk e preokupoi aq shume sa ajo tjetra. Ne klimen e forte te Torinos semunda e tij mori hov. Mjeket e qytetit e keshilluan te shtrohej ne sanatorium. E vendosen ne sanatoriumin e “San Luigji” afer Torinos.
Ketu, ne fillim, u duk sikur po sherohej. Te gjithe ia thoshin kete: edhe ai vete sikur e ndiente permiresimin. Kur e vizitonin shoket te dielave, ish I gezuar dhe I priste me padurim. Pork y permiresim nuk zgjati shume: perseri filloi te ndihej keq. Mjeket i propozuan nje operacion te vogel. Milloshi pranoi dhe operacioni iu be ne qershor.
Efekti i ketij operacioni qe fatal: iu pre oreksi, humbi fuqine dhe humorin e tij terheqes. Besonte se po te transferoej ne ndonje sanatorium malor, do te behej me mire. Mezi i siguruam nje vend ne “Ospedale Valdese”, ne Tore Peliēe, afer Torinos, per ku e shoqeruam me 12 Gusht.
Milloshit i pelqeu shume ky vend dhe tha se do dilte ta shetiste sapo te ēlodhej nga udhetimi. Por nuk e shetiti kurre...Per dy dite mundi te dale nga pak ne kopeshtin e sanatoriumit; te treten pati nje krize te forte, sa kerkoi oksigjen. Dy javet e tjera ndejti ne shtrat pa levizur, me pak ose aspak ushqim, duke folur per here me rradhe krejt i ngergjegjshem per ēka po ndodhte me te…”.

Shoket n’ate kohe nuk iu gjenden prane, perveē motres, se ciles ruhej t’i shfaqej qe te mos i shtonte hidherimin. Deshiren qe t’i hapte zemren dikujt e kish te madhe, se gjithnje pyeste se cilet nga studentet shqiptare kishin mbetur ne Torino ne pushimet verore...
Atehere u mbyll krejt ne vetvete dhe me nje rezinjacion te ēuditshem priti ēastin e kobshem, naten e 26 Gushtit 1938, kur u shojt si ne gjume.
Ne shtypin e Tore Peliēes lexojme nekrologjine (italisht):

“Ne spitalin Valdes vdiq te Premten qe shkoi djaloshi shqiptar qe ishte shtruar pak kohe me pare, Millosh Nikolla, vjeē 27. Sherbimi i varrimit, nen kryesine e pastorit Sig. Giulio Tron, u krye te Shtunen pas mesdite. Se motres Sig. Olga, e cila me dashuri e mallengjim i qendroi prane ne ēastin me te fundit dhe fatal, i shprehim ngushellimet tona”.

Si pergjegje ketyre ngushellimeve lexojme po ne ato fletore:

“Motra Olga dhe kolonia shqiptare e Torinos, te prekur thellesisht nga nderimi i paharrueshem qe iu be te perdellyerit Millosh Nikollės, falenderojme nga zemra drejtorine e Spitalit Valdes, pastorin zotin Giulio Tron, drejtorine dhe zonjat e “Villes Elisa”, e gjithe ate qe muaren pjese ne varrimin e te perdellyerit te dashur”.

Valle ē’enderr te bukur do te kete pare ne ate ēast te fundit kur shkoi si ne gjume?
Jeten ja kemi hua natyres; kush e ka perdorur si duhet kete kapital me te ēmuar te njeriut, nuk ka perse t’i trembet vdekjes; le te vije kur te vije. Mirepo ta duash atdhene dhe njerezit me aq dashuri sa Migjeni, t’i kesh vene vetes nje qellim te larte, dhe sa ta kesh nisur punen e njeshte te vesh re se si te pergjon vdekja ne ēdo hap e ēap qe ne fillim te rruges sate, e te arrin larg baltes prej se ciles je gatuar e qe te duket me e embel se mjalta, larg te dashurve qe te duan, qe ta njohin zemren e ta dine mendjen, larg memedheut, - ne nje mynxyre te ketille s’ka zemer trime qe te mos urrenje mortin e te mos kete thirrur me gjithe shpirt: “Vetem mos vdekēa ne dhe te huaj!”
Dhe a s’e ka gjetur kjo fatkeqesi e madhe shumicen e patrioteve shqiptare te Rilindjes, qe nga Naum Veqilarxhi dhe Naim Frasheri gjer te Filip Shiroka dhe Cajupi?
I lumi Mjeda!
“...Oh, at-herna prej parzimit t’ngurue
nji ket zemer t’pafate ma shgreh.
N’atdhe temin, dhe vdekun tue e ēue,
Prej galdimit e shuemja tash rreh”.

Per gjendjen e keqe shendetesore te mesuesit Millosh Gjergj Nikolla as Ministria e Arsimit ne Tiranė, as Konsullata Shqiptare ne Torino nuk u brengos aspak. Nje student i kthyer nga Torinoja ne Shqiperi per pushimet e veres i shkruante te motres se Migjenit:
“Shkruam nese u be gje per shkuar Milloshi ne Robiland. Bjeru me qafe ēdo dite konsullit dhe Consocios, ndryshe nuk ke per te mbaruar pune”. Kryekonsulli ne Torino s’e quajti per te vlere as t’ia lajmeronte Ministrise se tij vdekjen e Migjenit. Porse lajmi i vdekjes se poetit te ri shqiptar, me t’arrite, shkaktoi hidherim te thelle ne gjithe Shqiperine.
Natyrish ata qe e muaren vesh mandaten te paret ishin farefisi i poetit. Lajmi I zi, me leter, arriti ne Shkoder me 30 te Gushtit. Pergjigjia qe i kthen Jovanka se motres Olga, ne Torino, gjemon si nje ulerime, si nje klithje, qe te ther ne zemer.
Prej Shkodrės, qe ditet e para te Shtatorit, gjema arriu ne Tiranė, dhe s’andejmi ne Korēė, ne Berat, ne Lushnje dhe gjer ne katundet me te largeta te Jugės. Dhimbja e perbashket i beri te gjithe dashamiret e poetit te ndjejne se qene te nje fisi e te nje gjaku me te. Shume e shume shqiptare i drejtuan familjes fjale ngushelluese. Shumica e letrave jane nga shqiptare te rinj dhe pothuajse qe te gjitha kane kete permbajtje: “Me te nuk ke humbur vetem ti nje vella te perzemert e ne nje shok te dashun, por edhe vendi i yne nje njeri shume te vlefshem”.
“Ah mergim i shkrete, sa i rande je! Ku vajti me lane eshtrat dhe me mbylle te rite e vet ne dheun e zi…Olge e dashur, sa zor eshte per ty; a ke patun ndonje shkodran afer?” – i shrkuan nje nene nga Shkodra se motres se Migjenit; dhe nje nene tjeter shqiptare qe e njohu me 15 Shtator 1938 nga Salem, New York ne Shtetet e Bashkuara: “Me hidherim te madh muarem vesh vdekjen e vellait tuaj te vetem. Me mire, Olge, te mos ishim njohur fare, se na ka hidheruar shume!”
Edhe shtypi zyrtar ne Shqiperi nuk e kaloi fare ne heshtje kete humbje te madhe. Perveē revistave “Perpjekja shqiptare” dhe “Kombi”, ne te cilat ishin botuar disa nga novelat dhe vjershat e Migjenit, vdekjen e tij e permendi si humbje te rende edhe organi i Ministrise se Arsimit “Revista pedagogjike”, e cilia vuri ne dukje vetem vetijat e medhe te mesuesit. Shtypi klerikat e kaloi ne heshtje te plote vdekjen e Migjenit.
Telegramet e letrat e shumta qe mori e motra nga italianet, qe e kishin njohur Milloshin e qene bere miq me te, ishin nje lehtesim i pikellimit per motren e pangushelluar, ne krahet e se ciles mbylli syte pergjithmone Migjeni. Me anen e shtypit familja e Migjenit u shprehu mirenjohjen e saj miqve italiane per fjalet ngushellonjese, dhe Bashkise se Torre Pelliēes per vendin e bukur qe caktoi ne varrezat e qytetit per kufomen e poetit tone te dashur, dhe me vone edhe per kujdesin e madh qe tregoi 18vjet rresht ta mbante ate varr, gjersa qeveria shqiptare i solli eshtrat per t’i varrosur ne token ku lindi Milloshi, me 5.II.1956
SmiLey nuk ndodhet nė linjė   Pėrgjigju pėrmes citimit
i vjetėr 03-02-2011, 23:58   #2
Morrison
V.I.P
 
Avatari i Morrison
 
Data e antarėsimit: Jan 2011
Vendndodhja: me kembe ne toke
Posts: 712
Thanks: 9
Thanked 20 Times in 17 Posts
Shuma e pikėve qė jep: 40
Morrison i pazėvėndėsueshėmMorrison i pazėvėndėsueshėmMorrison i pazėvėndėsueshėmMorrison i pazėvėndėsueshėmMorrison i pazėvėndėsueshėmMorrison i pazėvėndėsueshėmMorrison i pazėvėndėsueshėmMorrison i pazėvėndėsueshėmMorrison i pazėvėndėsueshėmMorrison i pazėvėndėsueshėmMorrison i pazėvėndėsueshėm
Pėrgjigje e: Migjeni

Poema e Mjerimit

Kafshatė qė s'kapėrdihet asht, or vlla, mjerimi,
kafshatė qė tė mbetė nė fyt edhe tė ze trishtimi
kur shef ftyra tė zbeta edhe sy tė jeshilta
qė tė shikojnė si hije dhe shtrijnė duert e mpita
edhe ashtu tė shtrime mbrapa teje mbesin
tė tanė jetėn e vet derisa tė vdesin.
E mbi ta n'ajri, si nė qesėndi,
therin qiellėn kryqat e minaret e ngurta,
profetėnt dhe shejtėnt nė fushqeta tė shumngjyrta shkėlqejnė.
E mjerimi mirfilli ndien tradhti.
Mjerimi ka vulėn e vet tė shėmtueme;
asht e neveritshme, e keqe, e turpshme;
balli qė e ka, syt qė e shprehin,
buzėt qė mė kot mundohen ta mshefin
janė fėmitė e padijes e flitė e pėrbuzjes,
tė mbetunat e flliqta rreth e pėrqark tryezės
mbi tė cilėn hangri darkėn njė qen e pamshirshėm
me bark shekulluer, gjithmon i pangishėm.
Mjerimi s'ka fat. Por ka vetėm zhele,
zhele fund e majė, flamujt e njė shprese
tė shkyme dhe tė coptuem me tė dalun bese.
Mjerimi tėrbohet nė dashuni epshore.
Nėpėr skaje t'errta, bashkė me qej, mij, mica,
mbi pecat e mykta, tė qelbta, tė ndyta, tė lagta
lakuriqen mishnat, si zhangė; tė verdhė e pisa;
kapėrthehen ndjenjat me fuqi shtazore,
kafshojnė, pėrpijnė, thithen, puthen buzėt e ndragta
edhe shuhet uja, dhe fashitet etja
n'epshin kapėrthyes, kur mbytet vetvetja.
Dhe aty zajnė fillin tė marrėt, shėrbtorėt dhe lypsat
qė nesėr do linden me na i mbushė rrugat.
Mjerimi nė dritzėn e synit te kėrthini
dridhet posi flaka e mekun qirini
nėn tavan tė tymuem dhe plot merimanga,
ku hije njerzish dridhen ndėr mure plot danga,
ku foshnja e smueme qan si shpirt' i keq
tu' ndukė gjitė e shterruna tė sė zezės amė,
e kjo prap shtazanė, mallkon zot e dreq,
mallkon frytn e vet, mallkon barrn e randė.
Foshnj' e saj nuk qesh, por vetėm lėngon,
e ama s'e don, por vetėm mallkon.
Vall sa i trishtueshėm asht djepi i skamit
ku foshnjėn pėrkundin lott edhe tė fshamit!
Mjerimi rrit fėmin nė hijen e shtėpive
tė nalta, ku nuk mrrin zani i lypsis,
ku nuk mund t'u prishet qetsia zotnive
kur bashkė me zoja flejnė nė shtretėnt e lumnis.


Mjerimi pjek fėmin para se tė burrnohet;
don ta msojė t'i iki grushtit q'i kėrcnohet,
atij grusht qė nė gjumė e shtėrngon pėr fytit
kur fillojnė kllapitė e etheve prej unit
dhe fytyrėn e fėmis e mblon hij' e vdekjes,
njė stoli e kobshme nė vend tė buzqeshjes.
Njė fryt kurse piqet dihet se ku shkon
qashtu edhe fėmia nė bark tė dheut mbaron.
Mjerimi punon, punon dit e natė
tu' i vlue djersa nė gjoks edhe nė ballė,
tue u zhigatun deri nė gjujė nė baltė
e prap zorrėt nga uja i bahen palė-palė.
Shpėrblim qesharak! Pėr qindenjė afsh
nė ditė vetėm: lekė tre-katėr dhe "marsh!".
Mjerimi kaiher' i ka faqet e lustrueme,
buzėt e pezmatueme, mollzat e ngjyrueme,
trupin pėrmendore e njė tregtis sė ndytė,
qė asht i gjikuem tė bijė nė shtrat tė vet i dytė;
dhe pėr at shėrbim ka pėr tė marrė do franga
ndėr ēarēafė, ndėr fėtyra dhe nė ndėrgjegje danga.
Mjerimi gjithashtu len dhe nė trashigim
jo veē nėpėr banka dhe nė gja tė patundshme,
por eshtnat e shtrembta e nė gjoks ndoj dhimbė,
mund qė tė len kujtim ditėn e dikurshme
kur pullaz' i shtėpis u shemb edhe ra
nga kalbsin' e kohės, nga pesha e qiellit,
kur mbi gjithēka u ndi njė i tmerrshmi za
plot mallkim dhe lutje si nga fund i ferrit,
ish zan' i njeriut qė vdiste nėn tra.
Kėshtu nėn kambė tė randė tė zotit t'egėrsuem
thotė prifti vdes ai qė ēon jetė tė dhunuem.
Dhe me kėto kujtime, ksi lloj fatkeqėsinash
mbushet got' e helmit nė trashigim brezninash.
Mjerimi ka motėr ngushulluese gotėn.
Nė pijetore tė qelbta, pranė tryezės plot zdrale
tė neveritshme, shpirti me etje derdh gotėn
nė fyt pėr me harrue nandhetenand' halle.
E gota e turbull, gota satanike
tu' e ledhatue e pickon si gjarpni
dhe kur bie njeriu, si gruni nga drapni,
nėn tryezė qan-qeshet nė formė tragjikomike.
Tė gjitha hallet skami nė gotė i mbyt
kur njėqind i derdh njė nga njė nė fyt.
Mjerimi ndez dėshirat si hyjet errsina
dhe bajnė tym si hejt q'i ban shkrum shkreptima.
Mjerimi s'ka gėzim, por ka vetėm dhimba,
dhimba paduruese qė tė bajnė tė ēmendesh,
qė t'apin litarin tė shkojsh fill' e tė varesh
ose bahe fli e mjerė e paragrafesh.
Mjerimi s'don mshirė. Por don vetėm tė drejt!
Mshirė? Bijė bastardhe e etėnve dinakė,
tė cilt nė mnyrė pompoze posi farisejt
i bijnė lodėrtinės me ndjejt dhelparak
tu' ia lėshue lypsiti njė grosh tė holl' nė shplakė.
Mjerimi asht njė njollė e pashlyeme
nė ballė tė njerzimit qė kalon nėpėr shekuj.
Dhe kėt njollė kurr nuk asht e mundshme
ta shlyejnė paēavrat qė zunė myk ndėr tempuj.
Morrison nuk ndodhet nė linjė   Pėrgjigju pėrmes citimit
i vjetėr 04-02-2011, 00:03   #3
Morrison
V.I.P
 
Avatari i Morrison
 
Data e antarėsimit: Jan 2011
Vendndodhja: me kembe ne toke
Posts: 712
Thanks: 9
Thanked 20 Times in 17 Posts
Shuma e pikėve qė jep: 40
Morrison i pazėvėndėsueshėmMorrison i pazėvėndėsueshėmMorrison i pazėvėndėsueshėmMorrison i pazėvėndėsueshėmMorrison i pazėvėndėsueshėmMorrison i pazėvėndėsueshėmMorrison i pazėvėndėsueshėmMorrison i pazėvėndėsueshėmMorrison i pazėvėndėsueshėmMorrison i pazėvėndėsueshėmMorrison i pazėvėndėsueshėm
Pėrgjigje e: Migjeni

Recital i Malėsorit

0, si nuk kam njė grusht tė fortė
t'i bij mu nė zemėr malit qė s'bėzanė,
ta dij dhe ai se ē'domethanė i dobėt -
n'agoni tė pėrdihet si vigan i vramė.


Unė lugat si hij' e trazueme,
trashigimtar i vuejtjes dhe i durimit,
endem mbi bark tė malit me ujėn e zgjueme
dhe me klithma tė pakėnaqura t'instiktit.


Mali hesht. Edhe pse pėrditė
mbi lėkurė tė tij, nė lojė varrimtare,
kėrkoj me gjetė njė kafshatė ma tė mirė...
Por mė rren shaka, shpresa gėnjeshtare.


Mali hesht, dhe nė heshtje qesh.
E unė vuej, dhe nė vuejtje vdes.
Po unė, kur? heu! kur kam pėr t'u qesh?
Apo ndoshta duhet ma parė tė vdes?


0, si nuk kam njė grusht tė fuqishėm!
Malit, qė hesht, mu nė zemėr me ia njesh!
Ta shof si dridhet nga grusht' i paligjshėm...
E unė tė kėnaqem, tė kėnaqem tu' u qesh.

Morrison nuk ndodhet nė linjė   Pėrgjigju pėrmes citimit
i vjetėr 04-02-2011, 00:05   #4
Morrison
V.I.P
 
Avatari i Morrison
 
Data e antarėsimit: Jan 2011
Vendndodhja: me kembe ne toke
Posts: 712
Thanks: 9
Thanked 20 Times in 17 Posts
Shuma e pikėve qė jep: 40
Morrison i pazėvėndėsueshėmMorrison i pazėvėndėsueshėmMorrison i pazėvėndėsueshėmMorrison i pazėvėndėsueshėmMorrison i pazėvėndėsueshėmMorrison i pazėvėndėsueshėmMorrison i pazėvėndėsueshėmMorrison i pazėvėndėsueshėmMorrison i pazėvėndėsueshėmMorrison i pazėvėndėsueshėmMorrison i pazėvėndėsueshėm
Pėrgjigje e: Migjeni

Kanga e Rinisė

Rini, thueja kangės ma tė bukur qė di!
Thueja kangės sate qė tė vlon nė gji.
Nxirre gėzimin tand' tė shpėrthejė me vrull...
Mos e freno kangėn! Le tė marri udhė.


Thueja kangės, rini, pash syt e tu...
Tė rroki, tė puthi kanga, tė nxisi me dashnu
me zjarrm tand, rini... Dhe tė na mbysi dallga
prej ndjenjash tė shkumbzueme q'i turbullon kanga.


Rini, thueja kangės dhe qeshu si fėmi
Kumbi i zanit tė pėrplaset pėr qiellė
dhe tė kthejė prap te na, se hyjt ta kanė zili


e na tė duem fort si tė duem njė diell.
Thueja kangės, Rini! Thueja kangės gėzimplote!
Qeshu, rini! Qeshu! Bota asht e jote.

Morrison nuk ndodhet nė linjė   Pėrgjigju pėrmes citimit
i vjetėr 04-02-2011, 00:07   #5
Morrison
V.I.P
 
Avatari i Morrison
 
Data e antarėsimit: Jan 2011
Vendndodhja: me kembe ne toke
Posts: 712
Thanks: 9
Thanked 20 Times in 17 Posts
Shuma e pikėve qė jep: 40
Morrison i pazėvėndėsueshėmMorrison i pazėvėndėsueshėmMorrison i pazėvėndėsueshėmMorrison i pazėvėndėsueshėmMorrison i pazėvėndėsueshėmMorrison i pazėvėndėsueshėmMorrison i pazėvėndėsueshėmMorrison i pazėvėndėsueshėmMorrison i pazėvėndėsueshėmMorrison i pazėvėndėsueshėmMorrison i pazėvėndėsueshėm
Pėrgjigje e: Migjeni

Kanga qė S'kuptohet

U vodh kanga nga zemra e kombit,
shpėrtheu nė vaj tė dikuem mjerimit,
kėndoi ujen e sė bijės, kėndoi ujen e tė birit,
qau jetėn e thyeme nga rrufe e fatit,
i mbyti nė lotė shpirtėnt qė ndjejnė dhimbė pėr tė ngratit.

Kangė a vaj? Ēė je? Thuejma, zemėr kombi!
Zemėr qė ke vuejtun, qė ende po vuen...
Kangė a vaj? Ēė je? Ēė nė ty po vluen?
Mallkimi ndaj fatet qė ditėt t'i helmuen,
qė dėshirat e jetės tė gjitha t'i gozhduen?

Oh, jo! Kanga jote asht shprehje e dhimbsun
e njėjetese qė dergjet e dergjet
dhe tu' e dergjė ndoshta do hesht e molisun...
Morrison nuk ndodhet nė linjė   Pėrgjigju pėrmes citimit
i vjetėr 04-02-2011, 00:30   #6
Morrison
V.I.P
 
Avatari i Morrison
 
Data e antarėsimit: Jan 2011
Vendndodhja: me kembe ne toke
Posts: 712
Thanks: 9
Thanked 20 Times in 17 Posts
Shuma e pikėve qė jep: 40
Morrison i pazėvėndėsueshėmMorrison i pazėvėndėsueshėmMorrison i pazėvėndėsueshėmMorrison i pazėvėndėsueshėmMorrison i pazėvėndėsueshėmMorrison i pazėvėndėsueshėmMorrison i pazėvėndėsueshėmMorrison i pazėvėndėsueshėmMorrison i pazėvėndėsueshėmMorrison i pazėvėndėsueshėmMorrison i pazėvėndėsueshėm
Pėrgjigje e: Migjeni

Kangėt e Pakėndueme

Thellė nė veten teme flejnė kangėt e pakėndueme
tė cilat ende vuejtja as gėzimi s'i nxori,
tė cilat flejnė e presin njė ditė ma tė lumnueme
me shpėrthye, m'u kėndue pa frigė e pa zori.


Thelltė nė veten teme kangėt e mia jesin...
e unė jam vullkani qė fle i fashitun,
por kur t'i vijė dita tė gjitha ka me i qitun
nė njė mijė ngjyra tė bukra qė nuk vdesin.


Por a do tė vijė dita kangėt me u zgjue?
Apo ndoshta shekujt me ne prap po tallen?
Jo! Jo! Se liria filloi me lulzue
dhe e ndjej nga Dielli valėn.


0 kangėt qė fleni reliket e mia
q'ende s'keni prekun as njė zemėr tė huej,
vetėm unė me ju po kėnaqem si fėmia
unė djepi juej; ndoshta vorri juej.

Morrison nuk ndodhet nė linjė   Pėrgjigju pėrmes citimit
i vjetėr 04-02-2011, 02:11   #7
Kryeplaku
Kryeplak
 
Avatari i Kryeplaku
 
Data e antarėsimit: Feb 2011
Vendndodhja: Albania
Posts: 1,769
Thanks: 0
Thanked 47 Times in 45 Posts
Shuma e pikėve qė jep: 11
Kryeplaku do tė bėhet i njohur mjaft shpejtKryeplaku do tė bėhet i njohur mjaft shpejt
Pėrgjigje e: Migjeni

Vec mjerimit i ka shkrujt e dashurise !


Dy buzė tė kuqe,
dy dėshira tė flakta,
qė afshin ma thithėn,
gėzimin ma fikėn,
si fantazma ikėn
ndėr do bota tė larta...
Dy buzė tė pėrgjakta,
dy dėshira tė flakta,
qė afshin ma thithėn
nė buzė kur m'u njitėn
andjet m'i trazuen,
zemrėn ma tėrbuen,
trunin ma helmuene
nė fund u mėrguen...
Dy buzė tė kuqe,
bukuri fatale,
tė njė grueje stėrzane
njė pranverė tė tanė mė mornė
njė pjesė zemre mė nxornė,
dhe gėzimin ma vodhnė...
Ato dy buzė tė kuqe
dhe dy lotė tė mia
qenė shenjat e dhimbjes
kur mė vrau bukuria,
kur mė zu dashunia
e mė dogji rinia.
__________________
Jesus is Love. http://www.youtube.com/watch?v=9E3VVFS_jUg
Kryeplaku nuk ndodhet nė linjė   Pėrgjigju pėrmes citimit
i vjetėr 04-02-2011, 02:18   #8
Kryeplaku
Kryeplak
 
Avatari i Kryeplaku
 
Data e antarėsimit: Feb 2011
Vendndodhja: Albania
Posts: 1,769
Thanks: 0
Thanked 47 Times in 45 Posts
Shuma e pikėve qė jep: 11
Kryeplaku do tė bėhet i njohur mjaft shpejtKryeplaku do tė bėhet i njohur mjaft shpejt
Pėrgjigje e: Migjeni

POPULLIT TIM

Deshta, shum’ kam dasht-dishrue
qė me kėng tė trimnoj, me fjalen tėnde tė ndrydhun
tė ngrej fuqitė prej gjumit...
Kėndova (dhe kur m’ishte ndalue)
se liria do tė vinte edhe pėr ty, tė pėrbuzun.

Kėndova mbi ditėt fatlume qė do tė lindshin, pa dhun,
n’agimin e lirisė pėr ty me popujt kėtu e ngjeti,
mbi forc tė bashkimit mbarė:
mbi vrullin tand tė mėshehun
-unė, biri yt dhe-poeti.

Po! N’errsinėn e shtypjes sė randė sa shkambi,
ndėgjova thirrjet qė tė bana me dal n’dritė-
pse pėr liri-me tjerė
ke dhanė dhe ti
djers e gjak si etnit.

Kam dhanė, i dashtun... Dhe sot, nė liri-
kur thembra e gjaksorit s’na shkel dhe dora pa
pranga mbeti,
me ty kėndoj mbi fuqinė e ngjadhun nėn yllin qė na pri’
-unė, biri yt besnik dhe-poeti.
__________________
Jesus is Love. http://www.youtube.com/watch?v=9E3VVFS_jUg
Kryeplaku nuk ndodhet nė linjė   Pėrgjigju pėrmes citimit
i vjetėr 04-02-2011, 02:18   #9
Kryeplaku
Kryeplak
 
Avatari i Kryeplaku
 
Data e antarėsimit: Feb 2011
Vendndodhja: Albania
Posts: 1,769
Thanks: 0
Thanked 47 Times in 45 Posts
Shuma e pikėve qė jep: 11
Kryeplaku do tė bėhet i njohur mjaft shpejtKryeplaku do tė bėhet i njohur mjaft shpejt
Pėrgjigje e: Migjeni

GJYKIMI

Do tė vijnė mbas nesh fėmijėt tanė e fėmijėt e fėmijėve tanė
dhe ata do tė flasin pėr ne, ata do tė gjykojnė pėr ne-
(Breznitė veprat i gjykojn... - ka thanė nji njeri i madh!)-
dhe nuk do t’na dėnojn, e dij, pėr belbėzimet tona, shtėrzimet’
pėr gabimet-t’vogla e t’mėdha-pėr tė mbėrrimet tona...
Pse-kush ka faj qė prindet s’na lanė gadi kurrgja
- pos vorreve dhe padijes;
kush ka faj qė aq kohė-errėsija dhe vetmija-
si mrazet e pranverės kanė mbyt filizat mu nė farė?!
Do tė vijnė mbas nesh fėmijėt tanė e fėmijėt e fėmijėve tanė-breznitė,
dhe ata do tė dijnė pėr ne, se ne jemi pjella e Ditės
sė Re-dhe plot diell e dashni;
do tė dijnė pėr ne, e dij, dhe do t’ua kallxojnė me binduni fėmive tė vetė
si kemi ngallnjye, nga hini dhe vjetėrsia, qytete t’reja,
fabrika dhe katunde...
si kemi shkrue kangė, si kemi thurė tregime-
tue belbzue ebecenė dhe gjuhėn vetė...
(Dhe, ani, qė tė gjithė jemi marrė me ēdo gja, si me qenė mjeshtra ēollakė,
me pak dije po me shumė e shum vullnet...)
__________________
Jesus is Love. http://www.youtube.com/watch?v=9E3VVFS_jUg
Kryeplaku nuk ndodhet nė linjė   Pėrgjigju pėrmes citimit
i vjetėr 04-02-2011, 02:19   #10
Kryeplaku
Kryeplak
 
Avatari i Kryeplaku
 
Data e antarėsimit: Feb 2011
Vendndodhja: Albania
Posts: 1,769
Thanks: 0
Thanked 47 Times in 45 Posts
Shuma e pikėve qė jep: 11
Kryeplaku do tė bėhet i njohur mjaft shpejtKryeplaku do tė bėhet i njohur mjaft shpejt
Pėrgjigje e: Migjeni

MBRAMJA

Si tufa mėndafshi t’artė nė tė kaltėrten shami,
n’mes dy duersh t’bardha, dy kodra nė borė-
flakron pėrėndimi...Retė mbi krye prorė
ngasin nėpėr qiell dhe zhduken n’hapsi.

...Dhe drita e mbrame shuhet mbi ēdo sukė:
cipa e natės shtrihet mbi fushat e pėrhime,
malet heshtin n’errėsi si me qenė tė ngrime,
si tė humbet jeta-cdo gja u nxi, u zhduk.

N’ajri ndihen klithmat e natės qė ra-
drujt pran rrugės era i pėrkund...
Ndėrsa drita e bardh, e tretun dikund,

shigjeta tė flakta mpreh errėsinės me i ra.
Terri sundon botėn. Katundet e shtrime
nė mes tė natės prehen n’lugin me andrrime
__________________
Jesus is Love. http://www.youtube.com/watch?v=9E3VVFS_jUg
Kryeplaku nuk ndodhet nė linjė   Pėrgjigju pėrmes citimit
i vjetėr 04-02-2011, 02:31   #11
Kryeplaku
Kryeplak
 
Avatari i Kryeplaku
 
Data e antarėsimit: Feb 2011
Vendndodhja: Albania
Posts: 1,769
Thanks: 0
Thanked 47 Times in 45 Posts
Shuma e pikėve qė jep: 11
Kryeplaku do tė bėhet i njohur mjaft shpejtKryeplaku do tė bėhet i njohur mjaft shpejt
Pėrgjigje e: Migjeni

Tė birtė e shekullit tė ri

Na t'birt e shekullit tė ri
qė plakun e lamė nė "shejtnin" e tij,
e ēuem grushtin pėr me luftue
nder lufta tė reja
dhe me fitue...
Na tė birt e shekullit tė ri,
filizat e njė toke sė rimun me lot
ku djersė e ballit u dikonte kot -
se dheu i yne qe kafshatė e huaj
dhe ne marrėzi duhej shumė shtrejtė t'u paguejm
Na t'birt e shekullit tė ri
vllazen tė lindun e tė rritun nė zi,
kur tinglloi ēast'i ynė i mbramė
edhe fatlumė
ditem me thanė:
s'duem me humbė
nė loje tė pergjaktė tė historis njerėzore,
jo! jo, s'i duem humbjet prore
duem ngadhnjim!
Ngadhnjim ndėrgjegje dhe mendimi tė lirė!
S'duem pėr hir
tė kalbsinave tė vjetra qė kėrkojne "shejtnim"
tė zhytemi prap nė pellgun e mjerimit
qė tė vajtojmė prap, kangėt e trishtimit,
- kangen monotone, pa shpirt, tė skllavnis -
tė jem' nji thumb i ngulun nder trutė e njerėzis.
Na tė birt e shekullit tė ri
me hovin tonė, e tė ndezun peshė,
ndėr lufta tė reja kemi m'u ndeshė
dhe pėr fitore kem me ra fli.
__________________
Jesus is Love. http://www.youtube.com/watch?v=9E3VVFS_jUg
Kryeplaku nuk ndodhet nė linjė   Pėrgjigju pėrmes citimit
i vjetėr 04-02-2011, 02:33   #12
Kryeplaku
Kryeplak
 
Avatari i Kryeplaku
 
Data e antarėsimit: Feb 2011
Vendndodhja: Albania
Posts: 1,769
Thanks: 0
Thanked 47 Times in 45 Posts
Shuma e pikėve qė jep: 11
Kryeplaku do tė bėhet i njohur mjaft shpejtKryeplaku do tė bėhet i njohur mjaft shpejt
Pėrgjigje e: Migjeni

Luli i vocėrr

Askush s'e njef Lulin. As shokėt e tij, qė pėrpara tij lozin, nuk e njofin. Ma mire me thanė se e njofin, por ata lozin pėr hesap tė vet e Luli i shikon pėr hesap te vet. Sot gjithkush ka punet dhe telashet e veta, ashtu dhe fėmijtė, ashtu dhe Luli. More Lul! Shumė heret ke fillue me shikue punėn tande!
Kur Luli hyn n'oborr tė shkollės, buza i qeshet nga pak, por askuj, asnji fjalė s'i thotė. Ecė ngadale, tue shikue djathtas e majtas, po gjithnji tue ecė deri sa tė mbrrijė nė cak tė vet. Aty, te dera e rruginės shkollore, shumė i pėlqen tė qėndrojė. Aty asht caku i tij, i praruem me rrezet e ngrofta tė diellit nė kėto ditėt e vjeshtės. Mbėshtetet Luli pėr mur, grushtat e vogjėl i shtje ndėr xhepa, hundėn picrroke tė kuqun nga tė ftoftit e mėngjesit ja sjell diellit dhe...shikon. Gjaja qė ma tepėr tėrhjek vėmendjen janė ēizmet qė i kanė tė veshun disa shokė tė tij. Sa te bukura janė! Si shkėlqejnė! - mendon Luli dhe pa dashtje i shkojnė sytė ndėr tullumbat e veta, nėpėr tė cilat shifen fare mirė tė pesė gishtat e kambėve tė zbathuna. Nga kurreshta i afrohet nji shokut qė ka ēizmet ma tė reja. Ulet dhe shef nė lustrin e ēizmes kambėt e veta tė zbathuna - aq shumė shkėlqejshin ēizmet!!! Mbasi shoku me ēizme fluturoi, Luli ngadalė shkoi te caku i vet, nė diell, t'i ngrohi kambėt. - Por kur s'ka diell, si ia ban i shkreti Lul? Ndoshta ia bajnė hallin apostujt e mėshirės dhe tė dashunis... Noshta, ndoshta...
Nganjiher i afrohet mėsuesi Lulit. Dhe kur Luli e ka ftyrėn e dlirė dhe pa puēa, mėsuesi ia ledhaton faqet, gushėn, e Luli i afrohet, ja merr dorėn, e shikon me sy pėllumbi, dhe kishte me dashtė t'i falė diēka mėsuesit. Por vjollca nuk ka. Veē nė i faltė tollumbat e veta, qė kanė hapun gojėn si me dashtė me e hanger mėsuesin. Po, po, tollumbat e Lulit tė vocėrr kanė me e hangėr mėsuesin.
__________________
Jesus is Love. http://www.youtube.com/watch?v=9E3VVFS_jUg
Kryeplaku nuk ndodhet nė linjė   Pėrgjigju pėrmes citimit
i vjetėr 04-02-2011, 02:37   #13
Kryeplaku
Kryeplak
 
Avatari i Kryeplaku
 
Data e antarėsimit: Feb 2011
Vendndodhja: Albania
Posts: 1,769
Thanks: 0
Thanked 47 Times in 45 Posts
Shuma e pikėve qė jep: 11
Kryeplaku do tė bėhet i njohur mjaft shpejtKryeplaku do tė bėhet i njohur mjaft shpejt
Pėrgjigje e: Migjeni

Zgjimi

O vullnete tė ndrydhuna ndėr grushta tė ēelikta tė shekujve
tė kaluem!
O vullnete tė shtypuna me themra tė ngurta tė titajve
tė tėrbuem!
Tė cilėt n'udhė pėr nė theqafje kėtejpari i ranė
dhe vatrat tona nė mjerim i pėrlanė...
O vullnete tė ndrydhura!
O vullnete tė shtypuna!
Shkundni prangat tė mbrapshta! E me britmė ngadhnyese,
me hove viganash, dėshirash flatruese,
turniu nė tė gjitha anėt dhe poshtė nė dhč zbritni
ndosht' aty keni pėr tė gjetė fillin e njė hymni,
qė Illyri e vjetėr ndėr kremtime kėndonte,
ndėrsa zemra e kombit nė liri kumbonte.
O vullnete tė ndrydhuna!
O vullnete tė shtypuna!
Tash shėgjetat e flakta tė shprehjes suej zharitse
drejtoni kah qiella nė ball tė hyut a tė dreqit,
i cili fatin tonė mbytte nė mnijė tė vet pėrpise
a dijė se tė Birt' e Shqipes folen ia ngrehėn vetvetit.
__________________
Jesus is Love. http://www.youtube.com/watch?v=9E3VVFS_jUg
Kryeplaku nuk ndodhet nė linjė   Pėrgjigju pėrmes citimit
i vjetėr 04-02-2011, 02:38   #14
Kryeplaku
Kryeplak
 
Avatari i Kryeplaku
 
Data e antarėsimit: Feb 2011
Vendndodhja: Albania
Posts: 1,769
Thanks: 0
Thanked 47 Times in 45 Posts
Shuma e pikėve qė jep: 11
Kryeplaku do tė bėhet i njohur mjaft shpejtKryeplaku do tė bėhet i njohur mjaft shpejt
Pėrgjigje e: Migjeni

Lutje

Tė lutem, o perėndi,
pėr njė simfoni
me tinguj t'argjantė
e akorde t'artė.


Tė lutem, o perėndi,
pėr njė simfoni
plot dashuni
tė nxehtė si te vasha gjitė
kur vlojnė ndijesitė.


Tė lutem, o perėndi
pėr njė simfoni
tė dėfrej nė lumni
t'u u pėrkundė n'ani
tė bukur t'andrrimeve
tė kaltėr, ku tė fantazmėve
buzėt mė tėrheqin zjarrtė
e mė digjen syt e flaktė.


Tė lutem, o perėndi,
pėr njė simfoni
e kurr, e kurr ma mos tė zgjohemi.
__________________
Jesus is Love. http://www.youtube.com/watch?v=9E3VVFS_jUg
Kryeplaku nuk ndodhet nė linjė   Pėrgjigju pėrmes citimit
i vjetėr 04-02-2011, 02:39   #15
Kryeplaku
Kryeplak
 
Avatari i Kryeplaku
 
Data e antarėsimit: Feb 2011
Vendndodhja: Albania
Posts: 1,769
Thanks: 0
Thanked 47 Times in 45 Posts
Shuma e pikėve qė jep: 11
Kryeplaku do tė bėhet i njohur mjaft shpejtKryeplaku do tė bėhet i njohur mjaft shpejt
Pėrgjigje e: Migjeni

Nėn Flamujt e Melankonisė

Nė vendin tonė
kudo valojnė
flamujt e njė melankolie
tė trishtueshme...
... dhe askush s'mund tė thotė
se kėtu rron
njė popull qė ndėrton
diēka tė re.
Aty kėtu nė hijet
e flamujve
mund tė shifet
njė mund, njė pėrpjekje
e madhe pėrmbi vdekje
pėr tė pjellė diēka tė madhe,
pėr tė qitė nė dritė njė xhind!
Por, (o ironi)
nga ajo pėrpjekje lind
vetėm njė mi.
Dhe kėshtu kjo komedi
na plas dellin e gazit,
nsa prej marazit
pėlcasim.
Nė prakun e ēdo banese
ku ka ndoj shenj jetese
valon nga njė flamur
melankolie tė trishtueshme
__________________
Jesus is Love. http://www.youtube.com/watch?v=9E3VVFS_jUg
Kryeplaku nuk ndodhet nė linjė   Pėrgjigju pėrmes citimit
i vjetėr 04-02-2011, 02:39   #16
Kryeplaku
Kryeplak
 
Avatari i Kryeplaku
 
Data e antarėsimit: Feb 2011
Vendndodhja: Albania
Posts: 1,769
Thanks: 0
Thanked 47 Times in 45 Posts
Shuma e pikėve qė jep: 11
Kryeplaku do tė bėhet i njohur mjaft shpejtKryeplaku do tė bėhet i njohur mjaft shpejt
Pėrgjigje e: Migjeni

Vuejtja

Ka do dit
qė po shof fare mirė
se si nga vuejtja syt po mė madhohen,
nepėr ball dhe ftyrė rrudhat po mė shtohen
e si buzqeshja m'asht e hidhun...
... dhe po ndij
se si mėngjeset e mia
nuk janė ma mėngjese hovi e pune,
as ndėrtimi, por tė shtymt dita mė ditė
e njė jete qė s'durohet.
Dalngadalė po shof
si jeta njė nga njė
secilin ndjesi
me tradhti
po ma vulos
dhe s'po mė mbetė asgja
qė me u nda
si shej gėzimi,
pėrpara
nuk e dishe, ojetė,
se kaq i tmerrtė
asht grushti i yt
qė mbyt
pa mėshirė.
Por kot
nė pasqyrė po shof
se si nga vuejtja syt po mė madhohen
nėpėr ballė dhe nė ftyrė rrudhat po mė shtohen,
dhe shpejt do tė bahem
flamur i vjetruem
i rreckuem
ndėrluftat e jetės.
__________________
Jesus is Love. http://www.youtube.com/watch?v=9E3VVFS_jUg
Kryeplaku nuk ndodhet nė linjė   Pėrgjigju pėrmes citimit
i vjetėr 04-02-2011, 02:41   #17
Kryeplaku
Kryeplak
 
Avatari i Kryeplaku
 
Data e antarėsimit: Feb 2011
Vendndodhja: Albania
Posts: 1,769
Thanks: 0
Thanked 47 Times in 45 Posts
Shuma e pikėve qė jep: 11
Kryeplaku do tė bėhet i njohur mjaft shpejtKryeplaku do tė bėhet i njohur mjaft shpejt
Pėrgjigje e: Migjeni

Tė Lindet Njeriu

Tė lindet njė njeri
nga gjin' i dheut tonė tė rim me lot tė vakėt,
nga thalb' i shpirtit tonė qė shkrihet nė dėshirė tė flakėt
pėr njė gen tė ri,
Tė lindet njė njeri!
Pa hyll nė ball por qė me fjalė tė pushton,
qė tė rrėmben qetsin e ban gjakun tė tė vlojė rrkajė,
e ban synin ligshtin ta zhgjetojė,
qė nėpėr shekuj ndėrgjegjen na tradhton.
Tė dali njė njeri!
Tė mkambi njė Kohė tė Re!
Tė krijojė njė Epope!
Ndėr lahuta tona tė kėndohet Jeta e Re...
Tė gjithė kombet po dehen n'epopea tė veta,
flakė e zjarrmit tė tyne na i pėrzhiti ftyrat
dhe nėpėr to njė nga njė po shtohen rrudhat,
e nėn kambė e mbi krye tinzė po na ikjeta.
(Liri! - Po, liri dhe gaforrja gėzon,
por gaforre asht...
Liri, ku plogsi ndėrgjegje gjallon,
jo, liri nuk asht!),
Tė lindet njė njeri
i madh si madhni
dhe ndėrgjegjet tona t'i ndezi nė dashni
pėr njė ide tė re, ideal bujar,
pėr njė agim tė lum e tė drejtė kombtar.
__________________
Jesus is Love. http://www.youtube.com/watch?v=9E3VVFS_jUg
Kryeplaku nuk ndodhet nė linjė   Pėrgjigju pėrmes citimit
i vjetėr 04-02-2011, 02:42   #18
Kryeplaku
Kryeplak
 
Avatari i Kryeplaku
 
Data e antarėsimit: Feb 2011
Vendndodhja: Albania
Posts: 1,769
Thanks: 0
Thanked 47 Times in 45 Posts
Shuma e pikėve qė jep: 11
Kryeplaku do tė bėhet i njohur mjaft shpejtKryeplaku do tė bėhet i njohur mjaft shpejt
Pėrgjigje e: Migjeni

Lagja e Varfun

Krahėt e zez tė njė nate pa fund
e varrosėn lagjen pranė,
dritė, jetė, gjallsi askund,
vetėm errsinė e skam.

U harrue jeta e ditės
ndėr shtresat e natės, e pagja
u derdh nga parzm' e errsinės...
n'andrra pėrkundet lagja.

Njerzit ndėr shtėpia flejnė
me gjoksa tė lakurtė e tė thatė
e gratė... fėmi po u lejnė
pa ushqim nė gji, pa fat,

Pushojnė gjymtyrt e shkallmueme
nė punėn e ditės sė kalueme,
shėrohen trutė e helmueme
nė gjumin e natės s'adhrueme.

Veē zemrat e njerzve tė lanun
me tė rektunt prralla rrfejnė:
mbi barrat e jetės sė namun
qė shpirt dhe korriz thejnė.

Prralla mbi fėmij rrugaēa
barkjashtė e me hundė tė ndyta,
qė dorė shtrijnė me vjedhė, me lypė
e ngihen me fjalė tė ndyta.

Prralla mbi varza tė fyeme
me faqe e me buzė tė thithna.
Prralla mbi djelm, me tė thyeme
shprese, nė burg me duer tė lidhna,

tė cilt nesėr para gjyqit
pėr delikt do tė pėrgjegjin,
vetėm dreqit e hyllit
tė gjith fajet tash ua mbshtesin.

Kėshtu lagj' e varfun pėshpritė
dhe errsinės hallet tregon.
Njė gjel i undshėm, me dritė
tė hanės i rrejtun, kėndon.

Hesht! or gjel kryengritės,
i lagjės sė varfun. Kėtu
nuk zbardh pėr ty drita e dritės.
i gjikuem je me ngordhė n'u.
__________________
Jesus is Love. http://www.youtube.com/watch?v=9E3VVFS_jUg
Kryeplaku nuk ndodhet nė linjė   Pėrgjigju pėrmes citimit
i vjetėr 04-02-2011, 02:43   #19
Kryeplaku
Kryeplak
 
Avatari i Kryeplaku
 
Data e antarėsimit: Feb 2011
Vendndodhja: Albania
Posts: 1,769
Thanks: 0
Thanked 47 Times in 45 Posts
Shuma e pikėve qė jep: 11
Kryeplaku do tė bėhet i njohur mjaft shpejtKryeplaku do tė bėhet i njohur mjaft shpejt
Pėrgjigje e: Migjeni

Baladė Qytetėse

Mbramė
qiella dhe hyjt e vramė
njė ngjarje tė trishtueme panė:
Hije... jo! por njė grue
me ftyrė tė zbetė edhe me sy
tė zez si jeta e saj,
me buzėn tė vyshkuna nė vaj,
me plagė nė gjoks e stolisun
me veshje dhe me shpirt tė grisun,
me hije grueje,
njė kens kėso bote,
njė fantom uje
vallzonte valle nė rrugė tė madhe.
Dy hapa para, dy hapa mbrapa
me kambė tė zbathun,
me zemėr tė plasun.
Dy hapa djathtas, dy hapa majtas,
me flokė tė thime,
me ndjesi tė ngrime.
(Dikur,
kur gjit' e saj me kreni
shpėrtheheshin n'aromė,
kur ish e njomė
atėherė e dashunojshin shum zotni.
E sot?)
Jeta e saj asht kjo vall' e ēmendun
nė rrugat e qytetit tonė,
njė jetėn e fikun, njė jetė e shterun,
shpin i molisun, zemėr e therun,
njė za vorri, njė jehonė
qė vallzon natėn vonė
nėpėr rrugat e qyteti tonė.
__________________
Jesus is Love. http://www.youtube.com/watch?v=9E3VVFS_jUg
Kryeplaku nuk ndodhet nė linjė   Pėrgjigju pėrmes citimit
i vjetėr 04-02-2011, 02:43   #20
Kryeplaku
Kryeplak
 
Avatari i Kryeplaku
 
Data e antarėsimit: Feb 2011
Vendndodhja: Albania
Posts: 1,769
Thanks: 0
Thanked 47 Times in 45 Posts
Shuma e pikėve qė jep: 11
Kryeplaku do tė bėhet i njohur mjaft shpejtKryeplaku do tė bėhet i njohur mjaft shpejt
Pėrgjigje e: Migjeni

Blasfemi

Notojnė xhamiat dhe kishat nėpėr kujtime tona,
e lutjet pa kuptim e shije pėrplasen pėr muret e tyne
dhe nga kėto lutje zemra zotit ende s'iu thye,
por vazhdoi tė rrahi ndėr lodra dhe kumbona.

Xhamiat dhe kishat madhshtore ndėr vende tė mjerueme...
Kumbonaret dhe minaret e nalta mbi shtėpia tona pėrdhecke...
Zani i hoxhės dhe i priftit nė njė kangė tė degjenerueme...
0 pikturė ideale, e vjetėr njė mijė vjeēe!

Notojnė xhamiat dhe kishat nėpėr kujtime tė fetarve.
Tingujt e kumbonės ngatrrohen me zanin e kasnecit,
Shkėlqen shejtnia mbi zhguna dhe ndėr mjekra tė hoxhallarve
0, sa engjuj tė bukur pėrpara derės sė ferrit!

Mbi kėshtjellat mijvjeēare qėndrojnė sorrat e smueme,
krahėt i kanė varė pa shpresė simbojt e shpresave tė humbune
me klithma tė dėshprueme bajnė fjalė mbi jetė tė pėmdueme,
kur kėshtjellat mijvjeēare si xhixha shkėlqejshin tė lumtuna.
__________________
Jesus is Love. http://www.youtube.com/watch?v=9E3VVFS_jUg
Kryeplaku nuk ndodhet nė linjė   Pėrgjigju pėrmes citimit
Pėrgjigje

Mundėsitė nė temė

Rregullat e postimim
You may not post new threads
You may not post replies
You may not post attachments
You may not edit your posts

BB kodi ėshtė ndezur
Smiliet janė ndezur
Kodi [IMG] ėshtė ndezur
Kodi HTML ėshtė fikur