• Përshëndetje Vizitor!

    Nëse ju shfaqet ky mesazh do të thotë se ju nuk jeni regjistruar akoma. Edhe pse nuk jeni regjistruar ju arrini të shihni pjesën me të madhe të seksioneve dhe diskutimeve të forumit, por akoma nuk gëzoni të drejten për të marrë pjesë në to dhe në avantazhet e të qënurit anëtar i këtij komuniteti. Ju lutem : REGJISTROHUNI që të dërgoni postime dhe mesazhe në Forum-Al.

    Regjistrohu !

Krijime nga Clizia

clizia

Anëtar i ri
Anëtar
Feb 17, 2009
Postime
298
Pikët
0
Vendndodhja
ne zemren e dikujt
Nje nate pasioni


Eshte e cuditeshme si ne jeten e njeriut kthehen kujtimet si bomerang, per te risjell ndjenjat ne prezenten e embel, si nje monotoni e vrazhde e larget dhe e afert njekosisht. duket sikur ne cdo perplasje hapash ne trotuar, ne cdo pike shiu ne dritare, apo ne cdo levizje makinash ne rruget e ngarkuara te qytet, degjon te njejtin ritem levizjesh. Madje dhe nen tingujt e pakujdeshem te muzikes, eshte e kendeshme si ndihet ne buze aroma e dickaje, dikujt qe nuk eshte me ty, por dhe nga ti nuk iken gati kurre. Ishte pikerisht nje nga keto dite, qe zonjusha Meri , duke ndenjur ne zyren e saj , sillte ne mendje ditet me te bukura , ndoshta, qe kishte jetuar me te. Ishin ted y te rrinje ne ate kohe, dhe si sot data kishin kaluar 4 vjet, sa shume kohe, dhe sa pak ne te njejten kohe. Ajo mbante ne trup aromen e trupit te tij, ne buze mbante embesine e puthjeve dhe cdo centimeter e trupit te saj eksitohej nga mendimi I pershkrimit te duarve te tij ne trupin e saj.
Ajo mbasdite pune ishte kaq e trishte, dhe punet dukeshin sikur nuk po ju gjehej ana e duhur per tu bere, thjesht shtyheshin nga nje dosje ne nje tjeter, dhe nga nje folder me nje emer ne nje tjeter. Meri ndihente deshiren per dicka ndryshe ne kete dite, ndihej kaq e lodhur nga te njejtat fytyra, te njejtit njerez, nga te njejtat premtime dhe fjale, madje dhe nga vetja. Nuk e dinte as vete pse kjo mbasdite, para se te linte punen, e perplaste si gjithnje ne te njejtat mendime, ne te njejten deshire, ne te njejtin person. Cfare e bente kete dite kaq te vecante, po kaq unike qe ne mendjen e saj te mos kishte mendim tjeter vec nje perpelitje trupash para shume viteve, te njejtat ritme frymash qe punon si nje tik tak ore zviceriane. Gjithesesi keto ishin vetem mendime, dhe sado qe kujtimet i benin kaq te aferta, kaq te dashura, ajo vazhdoje punen. Ngriti pak grilen e zyres, qe dielli ta zgjonte pak nga kujtimet, dhe filloj te merrej me praktikat qe kishte dite pa i prekur, me deshiren se do te vinte ne zyre dhe do ti gjente gati. Buzeqeshi lehte dhe rifilloj punen.
--- Ne ate cast trokiti dera, Meri tha thjesht –Hyr- nderkohe qe syte nuk i hoqi nga shkresa qe po dergonte me e-mail, -Urdhero-, pasoj menjeher duke vazhduar punen e saj.
Meri ishte mesuar me keto shkeputje ne punen e saj, ajo gjithmon priste faxe ,telefonata ose vizita te papritura , puna e saj marredheniet me jashte e kishin dhe kete veçanti.
Nga dera degjoj nje ze te njohur, por gati nuk po u besonte vesheve, mendimet, kujtimet, imagjinata ,realiteti po i shkriheshin ne nje, dhe kjo ishte e cuditeshme.
-Lo- foli zeri dhe trokiti perseri duke u futur ne dhome. Meri kishte kohe qe nuk e degjonte me kete emer, shume kohe, ishte nje nga pseudonimet qe i kishte vene Arturi , personi qe sot e lidhte kaq shume me kujtimet. Ata ishin ne universitet ne ate kohe, qe ishin te lidhur, dhe pas fundit te historis se tyre, ajo se kishte degjuar kurre me ate emer. Ngriti syte dhe nuk arrinte te besonte ate qe shikonte, dhe aq me teper pas gjithe kujtimeve qe sot e kishin lidhur me te, te ishte valle nje koicidenc apo ishte fati qe i vendosi ne udhekryq perseri?
Ajo u ngrit ne kembe, nderkohe qe ai ju afrua, -Turi, zot sa shume kohe qe ste shoh-pershperiti. –Po , shume, dhe ti magjike si gjithmon.- dhe e puthi ne faqe.
-Shefe mund t’ju ftoj per kafe?-shtoj ai duke buzeqeshur. Ajo pranoj dhe te dy shkuan tek bari qe ishte posht zyres se saj. U ulen. Ata porosisnin gjithmon te njejten gje, dhe Arturi e mbante mend kete, dhe kete here nuk qe ndryshe, buzeqeshen te dy dhe ne shenje pohimi u ulen. Arturi e shikonte me kureshtje, ajo s’kishte ndryshuar fare, koha e kishte bere me te bukur, dhe vitet i kishin shtuar sensualitetin e viteteve te universitet, e benin ne syte e tij nje hynije. Ai shikonte rreth vetes qe syte e te gjitheve ishin nga ajo, me nje deshire per te qene ne vendin e tij, per te qene me te.
Filluan te bisedonin per vitet qe kishin qene larg, ata kishin mbetur miq, edhe kur ishin ndare, por puna e tij e kishte cuar larg, ne Austri, atje ishte martuar dhe kishte patur nje djale, por martesa e tij kishte pak kohe qe kishte perfunduar. Nderkohe qe ata po bisedonin dhe tregonin si dy miq te vjeter, per jeten e njeri-tjetrit, Merit i ra cel, me nje fjale –Erdha- u ngrit nga tavolina. –Turi me fal, me duhet te shkoj, - keqarrdhja u vrehe dukshem tek fytyra e tij, -Per dark je e lire?- e pyeti?
-Po tha ajo, rreth ores 9? Tek une? – u pergjigj Meri.
-S’do mungoj- ja ktheu ai , nderkohe qe ajo nxitonte per te shkuar.
Oret dukeshin sikur nuk po kalonin deri ne darken e shume pritur, minutat beheshin ore dhe kaq shume kohe per tu ripare. Ra zilja dhe Meri rendi ta hapte.
Zot ajo ishte magjike me fustanin e zi te shkurter, kembet e saj zgjateshin ne menyren perfekte te nje skulpture romake, kepucet me taka dukeshin sikur kishin linduar per nje femer si ajo, floket dhe truku e benin fytyren e saj si nje engjell, dhe i jepnin shkelqimin e magjis se nje femre qe di te josh vetem me shikim. Ajo i buzeqeshi, nderkohe qe ai i zgjati çokollatat qe asaj i pelqenin aq shume. Dukej sikur ne ate moment koha te kishte ndaluar, sikur ata te dy te kishin qene gjithmon bashke, sikur asgje nuk ishte prishur qekur i kishin thene lamtumire njeri-tjetrit para 4 vjetesh
Ajo kishte gatuar ate nate per te, gje qe ajo se bente gati kurre, per shkake te impenjimeve te saj te shumta, dhe e kalonte darken gjithmon me miq jasht, pervec atyre diteve qe ishte shume e lodhur dhe thjesht flinte ne shtratin e saj. U ulen ne sallon , duke pire vere, don perinjon, veren e tyre te preferuar, dhe duke vazhduar biseden qe telefonata u preu ne bar. Ata treguan per jeten e tyre ne keto 4 vjet, per zhgenjimet, fitoret, disfatat, arritjet per lodhjen dhe kenaqesit. Koha po kalonte kaq pa ndiher, deri ne momentin qe ai ju afrua, deri afer mjekres se saj. I preku floket, ngadale i preku fytyren me gishta dhe buzet e tij preken te saj. –Zot sa me ke munguar.- pershperiti ngadal.
Duart i rreshkiten lehte deri tek gjoksi i saj, i zberthehu kopsat e para te fustanit dhe filloj ta puth lehte ne gush, per aromen e saj e kishte marr malli, dukej sikur ishte nje pjese e ajrit qe nuk kishte thithur, dhe kjo arom e bente me burre, me te dashuruar se shume kohe me pare. Ai e mori para duarve dhe e uli ne prehrin e tij, Meri kryqezoj duart pas kurrizit dhe hoqi fustanin gjysem te zberthyer dhe e hodhi pertoke., me gishta filloj ti zberthej kemishen Arturit, dhe me majen e gjuhes i pershkonte trupin. Puthjet e tyre beheshin me te gjata, me te zjarrta. Ajo u ngrit ne kembe, fiki driten e sallonit dhe ndezi ambazhurine qe mbante tek koka e divanit. Ai gati e kishte harruar sa e bukur ishte, sa sensuale, sa seksi, sa eksituese. Mjaftonte ta shije me biankerin e zgjedhur me kujdes te kuptoje qe do ishe mashkulli me me fat te futeshe mes atyre hireve. E kapi per dore dhe e shtrihu ne divan, I zberthehu recipetat dhe filloj ti prekte me majen e gjjuhes gjoksin, e kafshonte lehte tek thithkat e saj te ngurtesuara nga eksitimi dhe maja e gjuhes I pershkonte trupin e saj. Barku I tendosur nga eksitimi rrengjethej nga prekja e mjekres se tij, dhe gjuha qe levizte ngadal mes kofsheve te saj. Ai I prekte me majen e gjuhes tangat e zeza, e zeza ka qene gjithmon ngjyra e saj e preferuar, kjo e bente me seksi, ose thjesht bente hiret e saj te dilnin ne pah me bukur. Spostoj pak tangat dhe filloj te prekte me majen e gishtave klitorin e saj, dhe lehte filloj te lepinte kofshet e saj, nga buzet e saj filluan te dilnin klithma eksitimi. U ngrite lehte drejt buzeve te saj, filloj ta kafshoj lehte tek buzet, dhe duart qe i ledhatonin trupin e saj te perkryer. Ajo u ngrite ngadal, u ul mes kebeve te tija, filloj ta puthte dhe ngadal ti zberthente pantallonat. Trupi i tij ishte i bukur, dukej qe merrej me palester, por dhe mos ta bente ajo ne ato momente nuk do ta vinte re. Filloj ti prekte penisin e eksituar dhe ta prekte me majen e gjuhes, ta ledhatonte tek kofshet me duar, dhe thonjte e saj cirrnin trupin e tij. Eksitimi i prekjes se gjuhes se saj ishte i padurueshem, ai e ngriti lart , e mbeshteti tek muri dhe e mori ne krahe, penetroj brenda saj, dhe ndjehu nxetesin e trupit te saj, vaginen qe ishte lengezuar nga eksitimi. Filloj te levizte ngadal. Renkimet e tyre perplaseshin me jehonen e sallonit te mbyllur, dhe levizjet ritmike beheshin gjithmone e me te shpeshta.
Kjo nuk mjaftonte per ta, ishin shume te malluar per tu prishur ne kaq pak kohe, u shtrine tek divani, dhe Meri ul mbi preherin e tij. Penisi i tij penetroje ngadal ne trupin e saj, dhe aj filloj te levizte mbi te, nderkohe qe ai ferkonte gjoksin e saj, dhe i shtrengonte vidhjet me duart e tij. Ajo levizte gjithmon e me shpejt, duke luajtur me floket e saj, dhe buzet qe i preknin qafen e tij, ajo dinte dhe njinte cdo pjese te trupit te tij me imtesi, dinte me saktesi cfare e cmendte ne seks. Ata nuk zgjaten shume ashtu, erdhen te dy ne nje renkim therres, qe kishin kohe qe se kishin provuar. Vazhduan keshtu dhe disa here te tjera, dhe gjithmon cdo ardhje te tyre e mbyllte fraza- Te dua Lo.- . Nata kaloj shume shpejt, ajo vuri re se ora 5 kishte kaluar tashme, dhe e ftoj te rrinte tek ajo –Si ne kohet e vjetra, apo jo?- Po – u pergjigj ai. Ajo nate ishte me e bukura pas shume kohesh, qe kur ndarja e saj e fundit ishte shume shkaterruese, aq larg stilit te saj. Ajo fleti ne krahet e tij ate nate, por gjumi nuk i zuri, biseduan dhe pak, pyetjes se tij- Pse nuk vjen ne Austri me mua?- duke fikur cigaren qe po tymoste ajo ju pergjigj – Do flasim neser per kete, do pushoj pak neser jam ne pune.- Ai e puthi dhe i zuri gjumi.
Atij i doli gjumi shume me vone se ores se zakonshme qe ishte mesuar, nata e gjata dhe vera kishin bere efektin e tyre.
Kur po drejtohej per tek dushi, zakoni i tij qe femije, cdo mengjes bente dush, pa se ne krahe te komos te anes ku ai kishte fletur gjeti nje shenim:

KAFJA ESHTE GATI, MOS U ANKO PER SHIJEN SDI TE BEJE ME MIRE.
TE UROJ RRUGE TE MBARE , SHENDET TY DHE DJALIT TEND.
Gjithe te mirat

Cuditerisht kjo leter se habiti, ndoshta e priste nga ajo, femra qe me shume kishte arritur te donte ne jeten e tij, ajo qe ishte enderra e tij dhe dashuria e tij me e madhe, ajo qe njinte me shume. Ai e dinte qe ajo nuk do te shkonte me te, edhe pse ai e deshironte kaq shume , ajo ishte nga ato femra qe ka limite , ka kufizime, qe dicka qe nuk kishte funksionuar njeher nuk do e provonte prape, kjo ishte Lo-ja , femra e enderrave te tij.
Avionic I tij u nis te nesermen e oren 7°°, dhe puna dhe rremuja e Austrise ishin shoqerueset e tij prej shume kohesh tashme.
 

clizia

Anëtar i ri
Anëtar
Feb 17, 2009
Postime
298
Pikët
0
Vendndodhja
ne zemren e dikujt
Përgjigje e: Krijime nga Clizia

Thone qe dhimbja eshte e ebukur
Se brenda mban ty
Thone qe dashuria kurre s’mbaron
Kete thoje dhe ti.

Po sot une me sbesoj
As ne fjale as ne perendi
Se cdo gje qe une besoja
U zhduke nen syte e mi.

Thone qe njerezit s’harrohen
S’ndodhe kurre ne dashuri
Sa genjeshtare kjo bote
Genjeshtare ashu si ti.

Mali me mali s’takohen
Po njerezit takohen nje dite
Uroj qe mos te ndodhe mes nesh
Se se duroj dot nje ndarje te dyte.

Thone qe ndarja ka force
Se brenda mbane merin
Si te te urrej ty
Kur se di c’po na ndodhe tani????

S’kam force as te qaje
Jo te luftoj per ty
Po te le te shkosh
Te pakten tejesh I lumtur ti.

Ndoshta nuk do shoh trishtimin
Qe ka zaptuar te bukurit sy
Do mendoj per vete
Do mundohem te harroj ty.

Jeta ka ndarje I dashur
Dhe sot edhe per ne te dy
Te uroj te mirat e kesaj bote
Te uroj nje tjeter dashuri.

Ndoshta keshtu te ndihmoje
Gje tjeter s’me ka mbetur tani
Une me kaq heq dore
Tani e ke rradhen ti.
 

clizia

Anëtar i ri
Anëtar
Feb 17, 2009
Postime
298
Pikët
0
Vendndodhja
ne zemren e dikujt
Përgjigje e: Krijime nga Clizia

***SA SHUME DHIMBJE NE SYTE TANE.​



Ne cdo rrahje zemra e ndihen se dicka do ndodhe,dicka rreth sa po shkaterohet,po bie pak nga pak..ai univers qe ajo ka ndertuar.E dine dhe syte,madje e njohin dhimbjen..qe kapercen nga syte e mi tek te tute.
..........Ora 2 pas mesnate dhe thjeshte hena ka ngelur te me beje shoqeri,hena dhe nje cel mbi tryeze,ku ne cdo tik-tak ore une vrapoj ta shoh,se mos ti me kerkon,se mos ti me kujton.....po cdo levizje e kot,ti ke dite qe nuk me kerkon me si ne fillim,ke dite qe nuk je me si ne fillim,madje nuk je fare ti...une te pakten nuk te njoh me.Ndoshta ke humbur???
Nuk po gjen dot as ti veten tende i dashur??Ku je??Cfare te mundon??Kush????
Ne qe bisedonim me shikim,dashuroheshim me veshtrime,ledhatoheshim me dhembsurine,ishim afer dhe ne largesi...ne sot nuk po kuptohemi as duke bertitur,duke u cjerre,duke klidhur.......ne sot kemi humbur ne humnerin e madhe qe na ndan.
Ma thuaj ta di,te pakten mos te me torturoj pritja,dyshime,frika per ty......O ZOT....
.................................C’PO NDODHE ME NE ZEMER?????.......................................
Dhe une sot kam humbur ty,dashurine,mikun time me te mire..une kam humbur veten.
Cdo gje qe me ka mbetur jane kujtimet,si copa xhami te shperndare ne cdo vend ku hedh hapin,ne cdo vend ku kerkoj pak qetesi,ne cdo vend ku kerkoj te te prek.
Dhe me ka ngelur dhimbja,po kjo dhimbje nuk eshte e bukur,edhe pse brenda je ti,ajo eshte kaq e pashpirt,kaq mizore,kaq e torturuse pikerisht sepse e shkakton ti,sepse je pjesa e saj,sepse jeton ne te…sepse lind vetemin time.
Ne qe u dashuruam aq shume,qe s’jetonim dot pa u pare ne sy,qe nuk kishim frike nga largesia,nga vdekja,nga jeta..mjaftonim te ishim bashke…ne qe u dashuruam, u ndame, dhe trupi u mbarse dhe lindi vetmine……lindi ankthin ne syte e mi….lindi largesine.
Po une sot jam kaq e lodhur,kaq shume …..sa cdo gje me duket si nje mankth qe s’po mabron kurre,qe askush nga ne te dy s’ka mundesi,apo deshire ti zgjate doren,ta ndryshoje kete situate.
Ndoshat dashuria mbaroj(cdo gje mbaron nje dite)apo ne duam qe te mbaroje(dhe 2 njerz qe duhen mund te lodhen me njeri-tjetrin)ndoshta nuk jemi aq te forte sa te luftojme(sepse dashuria do kurajo)ndoshta ne hoqem dore(nuk kemi besim te ne,te kjo ndjenje)ndoshta ty dicka te shqeteson(o zot,kjo do me vdiste me shume) ndoshta……vetem kaq….ndoshta……dhe “ndoshta” nuk mbaron kurre.
Po te le te shkosh zemer,sepse ndoshta kete do…..sepse u lodha duke te kerkuar,tani jo me,tani nuk kam me mundesi....tani ....IK.
Dhe nese me kerkon,mjafton me thirre,mjafton qe te duash....dhe sa do larg te jem..une do vije.....po deri atehere.......une nuk do te kerkoj me.
 

clizia

Anëtar i ri
Anëtar
Feb 17, 2009
Postime
298
Pikët
0
Vendndodhja
ne zemren e dikujt
Përgjigje e: Krijime nga Clizia

Kalojne vitet pak nga pak
Kalojne dhe rritemi te dy
Pershendetemi ne te njejtat rruge
Shikohemi me mall nder sy.

Kalojne vitet nje nga nje
Tashme nuk jemi me femije
As dashuri nuk ndihejme me
As fantazi per arrati

Kalojne vitet si ujevar
Lum notesh per ne te dy
Sa mall ne fjalet tona
Sa shume dhimbje ka tani..
 

clizia

Anëtar i ri
Anëtar
Feb 17, 2009
Postime
298
Pikët
0
Vendndodhja
ne zemren e dikujt
Përgjigje e: Krijime nga Clizia

Dhimbje e nje gjoksi qe po ulerin nga trokitjet,mall,trishtim,pamundesi dhe ankthe.Rendje pas nje shprese qe cane ne horizont tmerrin e diteve te mija.Mankthe te nje jete qe perendon ne lotin e kristalt te nje shpirti te zhuritur.Dite zije ne zemren e malluar per nje fije shprese,lutje dhe zvarritje te nje ndjenje qe vec me torturon,me mundon.Shkrime te digituara ne nje tastjer trishtimi,letra,fjale mesazhe te paderguara,drejt dikujt qe nuk do jete kurre me ty,drejt nje shprese te rreme qe nuk do te ja injektosh kurre vetes.
Trishtim i diteve gri qe nuk paskan te mbaruar,qe kurre nuk rreshin se lenduari,qe kurre nuk fshihen nga kujtesa po te perpin, te ulerin ,te shqyejne kraharorin e lodhur nga agonia e gjate.
Kujtime :te nje jete qe te kap ne kthetra ferri,dhe qe flen dhe zgjohen me ty cdo perendim dhe agim dite.
Dhimbje :zinxhir i hekurt qe te shqyjne kycet,qe koha bymen dhe i bene me te ashper,me te forte ,me te fuqishem ,me mbytes ,per treguar se vdekja jote jane ata.
Jete:kafaz burgu i viteve qe nuk dashkan te perfundojne,tablo surrealiste e nje pikture qe te kall frike dhe habi,nje jete qe se do,nje jete qe nuk te perket,por qe e jeton.
Lutje:te shurdheta ,te pafuqishme qe te kerkojne ndihme,ndihem per dicka qe mban ne fshehur ne gjoksin e dhimbjes e rrit atje,per ta mbytur aty qe mos te zgjohet ,nga frika qe te mos ngreh kryhet se te trasformon.
Shprese:qe po vdes nga pak brenda teje,ashtu si gezimet e tua po vdesin ngadal ,sic gezimi dhe trishtimi trazohen ne nje ndjenje qe ti nuk e kupton me.Lutesh te mbaroj ,te mos flas me ai ze i mbytur brenda teje,te hesht qe te te le pak caste te pushosh,lutesh qe te mbarosh dhe ti,mjafton mos ta degjosh me ate cjerrje qe te mundon.Klith,dhe as lotet nuk mundin me,kthehen ne ujvara gjaku,qe zemren e mbysin me nje fluks te cmendur.
Lutje :lutje e deshperuar e nje mbarimiqe nuk vjen,thirrje deri ne pergjerim te nje zoti qe me nuk beson me cjerrje te fsheheje qe nuk po e duron dot me.
Maske:qe te mbulon kryhet dhe qe mundohesh te zgjatesh qe te arrije deri te kembet,qe asnje pjese e jotja te mos jete me e njejte,po te fshihesh ne keshtjellen e genjeshtert ku je futur,per te mos dal prej aty,per te mos u lenduar akoma,per te mos u kuptuar me ,qe je ti qe kerkon ndihme,qe je ti qe peshperin nen petkun e zi te largesis.
Turbullime mendimesh te kota,shpresa te lindura ne nje themel apstrakt,shkembinje fantazem ku kerkon te kapesh,njerez te larget ku kerkon ndihme,shikime te fikura qe shprehin nje kerkes te dashperuar per dike,nje ndjenje e trazur qe si ve dot nje emer,smund te ja vesh,nuk do ti besosh,nga frika se perseri do te lendoj.
Momente te pakta vetmie,qetesie qe ti lutesh te vazhdojne perjetesishte,dhe nje lutje e fundit se je ne enderr dhe se do te zgjohesh perseri ,dhe do qeshesh me ankthin qe perjeton,dhe si kemban vjen realiteti i njejte,dhe te tund te zgjon nga shpresa jote e fundit,per te te treguar se ferri jot ka zbritur perseri ne toke.Dhe perpiqesh te gdhishe diten tjeter,duke uruar qe fryma te te mungoj naten,dhe qee nesermja mos te vije me kurre.
 

clizia

Anëtar i ri
Anëtar
Feb 17, 2009
Postime
298
Pikët
0
Vendndodhja
ne zemren e dikujt
Përgjigje e: Krijime nga Clizia

Mendimi...............

ngaterrohen, lodhen, peshperiten dhe perseri ngelin si ora e cale qe bateria e ka braktisur prej kohesh.
mendime... si obelisk i zi kujtimesh, varur neper monumentet e kohes, qe ngrihen dhe ulen sa here pervjetoret e diteve te shenuara kerkojne kurora lulesh ne varrezat ku jane dekompozuar.
lot... me te trishta qe nje zemer mund te provoj, por gjithesesi i vetmi ilac per dicka qe behet dherese, e mundimshme, gati e padurueshme.
dhimbje...te momenteve te kaluara se bashku, perqafime, ore se bashku, permallime e betime te pambajtura , qe sot tek une, tek ne zgjojne
URREJTJE... per ate qe le, per ate qe s'ishe , per ate qe kurre smora dot nga ty, per humbjen e besimit qe shkaktove tek une, per ate qe nuk sherohet kurre..
mendime.. te cmendura, te trishta, te permallura, qe cuditerisht une sonte po provoj per ty...
 
Top