• Përshëndetje Vizitor!

    Nëse ju shfaqet ky mesazh do të thotë se ju nuk jeni regjistruar akoma. Edhe pse nuk jeni regjistruar ju arrini të shihni pjesën me të madhe të seksioneve dhe diskutimeve të forumit, por akoma nuk gëzoni të drejten për të marrë pjesë në to dhe në avantazhet e të qënurit anëtar i këtij komuniteti. Ju lutem : REGJISTROHUNI që të dërgoni postime dhe mesazhe në Forum-Al.

    Regjistrohu !

Kush e vrau Jezusin?

Alkoma

Jezusi Shpeton
Anëtar
Jan 3, 2011
Postime
2,676
Pikët
48
Vendndodhja
Shqiperi
Kjo pyetje eshte per besimtaret e krishtere qe perfaqsojne tre degezimet kryesore te krishterimit: Orthodhoks, Katolik, Protestant, si dhe per besimtaret e krishtere qe i perkasin kishave organike.

Si mendoni :

KUSH E VRAU JEZUSIN ?

Secili mund te japi mendimin e tij te ilsutruar me vargje ose jo , mund te sillni edhe komente .
 

Alkoma

Jezusi Shpeton
Anëtar
Jan 3, 2011
Postime
2,676
Pikët
48
Vendndodhja
Shqiperi
Përgjigje e: Pyetje per besimtaret e krishtere

Disa opsione per kete jane ;

1. njeriu
2. hebrenjte
3. satani
4. romaket
5. asnje prej tyre

Jepni mendimin tuaj me ilustrime vargjesh biblike dhe argumenta.
Kjo teme , ose kjo pyetje eshte vetem per besimtare te krishtere qe i perkasin kishave Ortodokse, Ktolike dhe Protestante.
 

Alkoma

Jezusi Shpeton
Anëtar
Jan 3, 2011
Postime
2,676
Pikët
48
Vendndodhja
Shqiperi
Pyetje per besimtaret e krishtere

Kjo eshte edhe pergjigja reale ose me e mire sepse permban vertetsine e kesaj pyetje.

Sigurisht qe ka pasur doren e tij njeriu, satani, hebrenjte, romaket, por Perendia ka qene eshte dhe do te jete gjithmone ne kontroll te cdo situate.

as njeriu , as satani, as hebrenjte, as romaket nuk do te mund te benin asgje ndaj Jezusit nese Perendia nuk do ta kishte lejuar.

le te shikojme disa vargje ku duket plotfuqishmeria, gjithedija dhe kudondodhja e Perendise ne lidhje me kete teme dhe ne lidhje me vete Perendine .

njeriu---ai mekatoi dhe Perendia e deshi por duhet te denonte mekatin , sigurisht qe aresyeja pse Perendia e vrau jezusin eshte sepse Ai aq shume e deshi boten ( gjoni 3:16) por perseri cdo gje varej prej Tij. Perendia eshte ne kontroll te plote .
Por Perendia nuk e vrau Jezusin vetem per njeriun por edhe per veten , Sepse Ai aq shume e deshi boten......, ishte Ai qe e deshi boten dhe ishte Ai qe e dha Birin e Tij jo njerezit dhe Perendia e denoi mekatin ne mish pra ne Jezusin duke e denuar Jezusin qe nuk e meritonte ne vendin tone.

satani -- sigurisht qe Perendia kishte thene se fara e gjerperit (satanit) do te plagoste thembren e fares se gruas (Mesia) , por kjo ishte sipas vullnetit te Perendise ashtu sic Toni pak me larte shprehu citimet e bibles ne lidhje me lutjen e Jezusit ne kopeshtin e gjetemaninse ku Jezusi tha :- vullneti yt u befte o At. satani ishte vetem si nje kukull ne duart e Perendise per te realizuar qellimet e Tij . Shpesh ne bibel shohim se Perendia ka perdorur edhe satanin per te realizuar qellimet e Tij. KJO NUK eshte bashkpunim por eshte perdorje pa deshiren e satanit. Dmth qe satani ka dashur te beje keq por Perendia e ka kthyer ate te keqe per realizimin e planeve te Tij , kjo dmth se Ai eshte kaq i urte , saqe edhe armikun e Tij mund ta kontrolloje jo vetem me ane te urtesise por edhe me ane te fuqise. Sepse Perendia i di te gjithe planet e te ligut por i ligu nuk i di planet e Perendise.
Perendia eshte gjithmone fitimtari.

hebrenjte-- Permendet shpesh qe hebrenjte jane vrasesit e Jezusit ne fakt ne bibel na tregohet se kjane disa cifut qe e mohuan dhe qe vendosen se nuk e donin , por lind pyetja . A ishte kjo jashte planit te Perendise?
A e dinte Perendia qe hebrenjte do ta mohonin?
le te shikojme kete pasazh: Mateu 26:31 <<Ateher Jezusi tha:- Kete nate te gjithe ju do te skandalizoheni per shkakun tim , sepse eshte shkruar ''do te godas bariun dhe delet e kopese do te shperndahen''>>

Mateu 16:21,23 << Qe nga ai moment jezusi nisi te sqaroi dishepujt e vet se i duhej te shkonte ne jeruzalem , te vuante shume per shkak te pleqve, krereve te prifterinjve dhe te skribeve se do te vritej dhe do te ringjallej te treten dite.>>
Duket sikur pergjegjesia bie mbi skribet dhe pleqte por ne vargun 23 Jezusi sqaron pasi Pjetri e kishte kundershtuar se kjo nuk ishte vullneti i njeriut as i satanit por i Perendise..... le te shikojme vargun qe te kuptojme kete.....
vargu 23 << Por Ai u kthye dhe i tha Pjetrit :- shporru prej meje o satan ! ti je nje skandal per mua sepse ti nuk ke ndermend punet e Perendise por punet e njerezve>>

Pra vdekja e Jezusi nuk ishte vullnet njerezor as satanik por vullnet i Perendise

Madje veme re ketu se as pleqte e Izraelit nuk kishin ne dore kete gje. Ata vetem po vepronin te shtyre nga ora e erresires sigurisht por kjo ishte plani i Zotit per shpetimin e botes.

Ka disa raste ku Perendia ben realizimin e planeve te tij duke lejuar satanin te sjelle erresire tek dis njeez.

Por ne fakt c'fare thote kryeprifti i atij viti ? Ai tha :- << JU nuk e kuptoni , eshte me mire qe te vdese nje njeri i vetem ne menyre qe te shpetoje gjithe populli >> Ai e tha kete per Jezusin dhe bibla e citon kete si fjale profetike mqns ishte kryeprift. Pra ishte nje profeci nuk ishte nje vendim prej tyre por nje vendim prej Perendise.

romaket-- Ponc Pilati ishte aty me Jezusin dhe duke qene se nuk gjeti asnje faj dhe nuk mund ta denonte ai i tha Jezusit se kihte fuqi dhe autoritet ta lironte nga denimi prandaj i kerkoi qe jezusi te thoshte dicka per te mbrojtur veten.
Por si ju perggjig Jezusi? -- << ti nuk ke asnje pushtet pervec atij qe e eshte dhene prej se larti>> Perendia pra ishte ne kontroll te cdo gjej . jezusi nuk kishte frike nga vdekja sepse e dinte edhe vete qe do te vdist per mekatet e botes ne fakt per kete Ai erdhi.

Une besoj dhe bibla ne fakt na tregon qe ishte Perendia.
Le te shikojme perse Perendia ?
 

Alkoma

Jezusi Shpeton
Anëtar
Jan 3, 2011
Postime
2,676
Pikët
48
Vendndodhja
Shqiperi
Pyetje per besimtaret e krishtere

Jezusin e vrau Perendia , sa here qe mendojme per vdekjen e Jezusit dhe rrahjet e Jezusit duhet te mendojme qe Perendia e vrau dhe Perendia e rrahu Jezusin.

Perendia e rrahu Jezusin ne vendin tone , ishim ne ata qe duhej te rriheshim per mekatt tona dhe te denoheshim por jo Perendia na deshi kaq shume saqe ne vendin tone rrahu Jezusin.

Paga e mekatit eshte vdekja, dhe njeriu i cili mekatoi duhej te paguante kete me vdekjen etij. Perendia duhet te denonte njeriun sepse eshte i drejte , Perendia duhet te vriste njeriun per mekatet e tij , njeriu duhej te paguante me vdekjen e tij per mekatet e veta. Por jo Perendia vendosi qe ne vendin tone te vrase Jezusin , ne fakt vete Jezusi e la veten per kee qe te vdiste per njeriun .

Qe te mos mekatoje me njeriu duhet te vdese , sepse ai qe vdes nuk mekaton me . Por nqs do te vdiste njeriu nuk mund te ronyte me dhe keshtu i bie qe nuk do te kishte me race njerezore. Prandaj Peendia aq shume i deshi njerezit sa ne vend te tyre Ai denoi Birin e Tij te dashur ne menyre qe kushdo qe beson tek AI te mos humbase por te kete jete te perjeteshme.

Sa here qe mendojme per thirrjet e judenjve:- te kryqezohet , te kryqezohet , duhet te kuptojme se ishte Perendia qe po therriste ne menyre qe te mos vuante njeriu. Madje Jezusi po denohej edhe ne vend te hebrenjve sepse edhe ata ishin mekatar
Perendia po theriste per Birin e Tij :- te kryqezohet, te kryqezohet

Sa here qe mendojme per kamxhiket romak duhet te kuptojme se ishte Perendia Ai qe po e rrihte Jezusin me kamxhik ne vendin tone. Ne meritonim qe te pesonim ato kamxhik por Perendia ne vendin tone rrahu Jezusin. Jezusi nuk e meritonte por e beri kete per ne sepse na deshi dhe mori denimin ne vendin tone.

Sa here qe mendojme per kamxhket neper gjithe trupin e Jezusit , ne kembe, ne kurriz, ne koke, ne bark , duhet te mendojme qe ishte Perendia qe po e godiste jezusin me kamxhike ne ato pjese te trupit ne vendin tone.

Sa here qe mendojme per gozhdet ne kryq duhet te kuptojme se ishte Peendia dhe jo romaket qe e bene , dhe Perendia e beri kete edhe per romaket qe edhe ata te shpetohehsin.

U ngul nje gozhde ne doren e majte te Jezusit , ishte Peendia qe po e ngulte ate gozhde duke denuar mekatin tone tek jezusi.

U ngul nje gozhde ne dorene djathte te jezusit , ishte Perendia qe e nguli ate gozhdo duke denuar mekatin tone tek jezusi.

U ngul nje gozhde ne kembet e Jezusit , ishte Peendia qe e nguli ate gozhde duke denuar mekatin tone tek Jezusi.

Ishte nje heshte qe e tejshpoi brinjen e Jezusit , ishte Peendia qe e tejshpoi Jezusin me ate heshte duke denuar mekatin tone tek Jezusi.

Perendia u zemerua per mekatin e nejriut por gjithe zemerimin e Tij Ai e derdhi mbi Jezusin dhe jo mbi njeruin.
njeriu duhej te denohej per mekatet e veta por ishte jezusi qe e mori denimin.
Kjo eshte drejtesia e Perendise , Ai e denoi mekatin tek Jezusi ne mish duke shpetuar keshtu njeriun nga ky denim. Perendia e shpetoi njeriun nga denimi i mekatit duke e denuar Jezusin. Ketu duket edhe drejtesia e Perendise edhe hiri, meshira, dashuria e Perendise. Sepse Perendia kaq shume e deshi boten sa qe dha Birin e Tij te vetemlindurin ne menyre qe askushte mos humbase por kush beson ne Te te kete jete te perjeteshme.

Perendia ia fali mekatin njeriut duke edenuar Jezusin , por nqs nuk beson tek jezusi nuk je duke e marre kete dhurate prej Tij madje je duke emohuar ofertene Tij prandaj zemerimi i Perendise qendron mbi bijte e mosbindjes. Bijte e mosbiundjes jane ata qe nuk binden ndaj Perendise per kete dhurate qe Ai beri

Njeriu nuk kishte pse te paguante me per mekatet e tij sepse vete Perendia Jezus ka paguar per te.KJo eshte dhurate .

Nuk ka me nevoje qe njeriu te beje vete gjera per tu shpetuar ai duhet vetem te besoje ne kete veper dhe te pranoje kete dhurate.

Perendia kishte te drejte te zemerohej per rebelimin e njeriut ndaj Tij , por Ai e zbrazi zemerimin e Tij mbi Jezusin.

Te gjitha denimet, te gjitha, fyerjet, te gjithe, sharjet, te gjitha rrahjet i mori Jezusi nuk ka asnje fyerje ose rrahje ose vdekje qe njeriu duhet te pesoje per tu shpetuar sepse te gjitha i mori jezusi.

Njeriu nuk ka pse te beje fe ose te shkoje ne ndonje fe e vetmja gje qe duhet te beje eshte te vije tek jezusi.

Mos u perpiq te arrish dicka vete qe nuke di as vete se cfare eshte dhe eshte perpjekkje per te arritur eren ,por prano kete ftese te Jezusit:- Ejani tek une o ju te verber te lodhur , te munduar , sepse une do tju shplodh do tu heq barrene rende te mekatit dhe do te largoje zemerimin e Perendise prej jush., Sepse Une do tu jap shplodhje.

Jezus , vetem nje emer ,ne asnje emer tjeter nuk mund te gjejme shpetim.
Jezusi tha:- UNE JAM rruga , e verteta dhe jeta.

Askush nuk mund te shkoje tek Ati vetem permes Jezusit.

Kush mund te japi denimin per mekatet ? Perendia
Kush e zgjedh menyrene denimit? Perendia
Kush e paguan denimin mekatin ? Jezusi (Perendia)

Le te shikojme kete varg per te kuptuar me thelle kete qe po ju them.
Ç'fare thote ky varg per Jezusin?
Isaia 53:10
a. Por i pelqeu Perendise ta rrahe dhe ta beje te vuaje.......
b......... Duke flijuar jeten e Tij si flijim per mekatin......
c. .......ai do te shikoje pasardhes......
d. ....... do te zgjase ditet e tij.....
e. ....... dhe VULLNETI I ZOTIT do te kete mbaresi ne DUART E TIJ.

PRA ISHTE VULLNETI I [PERENDISE VDEKJA E JEZUSIT DHE ISHTE VETE PERENDIA QE PO E BENTE ATE TE VUANTE , SEPSE KJO DO TE ISHTE FLIJIM PER MEKATET E NJEREZIMIT DHE KESHTU ZEMERIMI I PERENDISE DO TE DERDHEJ MBI JEZUSIN QE BOTA TE SHPETOHET PERMES DUARVE OSE VEPRES SE JEZUSIT NE KRYQ , KJO DO TE KETE MBARESI , DUKE BERE QE TE KET NJEREZ TE SHPETUAR QE JANE TRASHEGIMTARE DHE PASARDHES TE JEZUSIT DHE bij TE PERENDISE.

VULLNETI I ZOTIT ISHTE SHPETIMI I NJERIUT ME ANE TE SAKRIFICES SE JEZUSIT NE KRYQ

GJONI 19:30 JEZUSI THA DICKA << U KRYE>> qe tregon se plani i Zotit u realizua ne kryq , vdekja e Jezusit per shpetimin e njerezimit.

Njeriu nuk pse te perpiqet te impresionoje Perendine por vetem te pranoje dhuraten e pamerituar te Jezusit ne kryq, kjo quhet hir ose favor i pamerituar.

efe2:8-10 << Por ne jemi te shpetuar me ane te hirit permes besimit , jo nga veprat qe askush te mos mburret .......>>

Feja nuk shpeton njeriun por besimi. Ka nje moskuptim te fjales fe. Fe ka dy kuptime : fe dhe rregulla, ligje dhe vepra, dhe kuptimi tjeter eshte besim , ose bese.

Feja e vertete eshte kjo , te besosh tek vepra e Jezus Krishtit ne kryq sepse vetem permes kesaj vepre dhe besimit mund te shpetohehs ne asnje menyre tjeter.

mund te besh shume gjera: te marresh darken e Zotit, te pagezohesh , te lutesh, te agjerosh, te jesh bujar ,te respektosh ligjin, por asnje nga keto gjera nuk do te t shpetoje, vetem vdekja e Jezusit dhe besimi ne te do te shpetoje.

Pali thote se ai nuk ka marre asnje thirrje nga Perendia per te pagezuar me uje por vetem te predikoje marrezine epredikimit. Marrezija e predikimit eshte KRISHTI I KTRYQEZUAR. Sepse eshte marrezi per boten por eshte fuqia e Perendise per shpetimin e atyre qe besojne tek Jezusi.

Sepse shpetimi varet pikerisht nga kjo qe Perendia e dergoi Birin e Vet ne shembelim mishi mekatar qe bota te mos denohet por te shpetohet prej Tij duke e bere Ate te vdese ne kryq per te marre nje here e pergjithmone mekatet tona.

Perendia e vrau Jezusin qe te shpetoje boten.

Romaket 3:25-26 << Ate ka paracaktuar Perendia per te bere shlyerjen nepermjet besimit ne gjakun e Tij , per te treguar keshtu drejtesine e Tij per faljen e mekateve qe jane kryer me pare gjate kojhes se durimit te Perendise . Per t treguar drejtesine e Tij ne kohen e tanishme , me qellim qe Ai te jete i drejte dhe shfajesues i atij qe ka besimin e Jezus krishtit.>>

Gjoni 3:17-18 << Sepse Perendia nuk e dergoi Birin e Tij ne bote qe ta denoje boten , por qe bota te shpetohet nepermjet Tij. Ai qe beson ne Te nuk denohet, por ai qe nuk beson tashme eshte i denuar sepse nuk ka besuar ne emrin e Birit te vetemlindur te Perendise>>


Pastaj Perendia e ringjalli Jezusin.

Dhe kush beson tek AI do te shpetohet.

ROMAKET 10:9 << sepse po te rrefesh me gojen tende Zotin Jezus, dhe po te besosh ne zemren tende se Perendia e ngjalli prej se vdekurish , do te shpetohesh.>>

vargu 11 << sepse shkrimi thote se kushdo qe beson ne te nuk do te turperohet>>

vargu tjeter , sepse ne fakt < kushdo qe do te therrase emrin e Zotit do te shpetohet>
 

Muslim brother

Anëtar i ri
Anëtar
Apr 12, 2011
Postime
66
Pikët
0
Përgjigje e: Kush e vrau Jezusin?

Selam alejkum
me emrin a Allahut te gjithe meshirshmit meshirplotit
nese kam drejt te marr pjes edhe une ja kum po filloj
BUJA E MADHE PER ''PASIONET E ISAİT (JEZUSİT)
Filmi i aktorit-regjisorit të famshëm Mel Gibson "Pasioni i krishtit" me në fund është dalë në publikim të përgjithshëm pas debateve mujore. Në SHBA është shikuar me interesim shumë të madh, filmi bëri që disa kinema të supozojnë ajrin e kishës. Miliona krishter kanë qendruar në rradhë për të shikuar këtë punë të rëndësishme për Isain (paqja qoftë mbi të), gurë themeli i besimeve të tyre.

Një prej aspekteve më të përqendruara nga kritikët e filmit është mënyra se ky film nuk është "argëtim" i pastër, si filmat tjerë klasik të Holivudit. Në të kundërtën, në një numër shumë të madh të skenave ka vuajtje edhe tortura. Të krishterët besojnë se Isai është mbytur nga Roamkët me anë të gozhdimit (kryqëzimit), Mel Gibsoni e paraqet se çfarë forma të tmerrshme të torurës ishin gozhdimi dhe mizoria përpara kësaj.

Reagimi i jehudëve

Reagimi më i madh ndaj filmit të Mel Gibsonit erdhi nga jehudët, dhe në të vërtetë është ende duke u bërë. Pse është kjo? Përgjigjja në këtë pyetje qëndron në historinë e krishterizmit siç përshkruhet në Bibël.

Sipas bibles, Isai është shpetimtari të cilin jehudët e kanë pritur me shekuj, me fjalë tjera Mesihu. Por, kur ai filloj të predikoj misionin e tij, ai i thirri popullin jehudi që të besojnë në Zot dhe gjithashtu i kritikoj hipokizitë e njerëzve të ndryshëm të fesë të cilët gëzonin autoritet të madh midis jehudëve. Për këtë arsye, ndonëse një pjesë e madhe e popullit jehud e besoj Isain, njerëzit e fesë në fjalë patën armiqësi shumë të madhe ndaj tij dhe vendosen që t'i bëjnë një kurthë për të mbytur atë. Më në fund ata vendosen që t'i ankohen Romakëve, të cilët sundonin Palestinën në atë kohë. Duke dalur përpara guvernatorit Romak, Pontius Pilate, ata i thanë atij se Isai ka pretenduar të bëhet mbret ndërkohë që mbret i tyre është Cezari, dhe se po u shkaktonte trazira politike. Pilate e pyeti Isain, e duke parë se ai nuk kishte bërë asnjë krim deshiroj që të liroj atë. Mirëpo, udhëheqësit fetar jehud insistuan. Ata kërkuan që ai të gozhdohet, e Pilate e pranoj kërkesën. Prapë sipas Biblës,
faktikishtë përgjegjës ishin jehudët për vendimin për të ekzekutuar Isain.

Kjo bëri që disa krishter të ushqejnë një armiqësi për jehudët gjatëgjithë historisë. Një prej arsyeve për shfaqjen e "antisemitizmit", ose urrejtjes së jehudëve, është se të krishterët i konsideronin jehudët si "vrasësit e krishtit"

Reagimet e udhëheqësve jehud ndaj filmit të Mel Gibsonit në muajt e fundit kanë qenë se ky film e ka ringjallur këtë koncept, që ka vazhduar për 2,000 vitet e fundit. Në shumë skena në film janë përshkruar urrejtja dhe zëmërimi i disa figurave religjioze jehude ndaj Isait. Kjo është një pikë e rëndësishme e konfliktit që i ndan krishterizmin dhe jehudizmin, që kanë shumë të përbashkëta, dhe madje i vë ata në kundërshtim ndaj njëri tjetrit.

E vërteta e shpallur në Kur'an

Por, prapa debatit të tanishëm për Isain ndërmjet jehudëve dhe të krishterëve është e vërteta më e rëndësishme.

Kjo e vërtetë është shpallur në Kur'an. Sipas ajeteve të Zotit të Plotëfuqishëm, Isai faktikisht nuk është mbytur me anë të gozhdimit. Jehudët vendosen një kurthë të tillë për atë, por Zoti e zmbrapsi kurthen e tillë me një mrekulli dhe e shpëtoj Isain, duke u gozhduar dikush tjetër në vend të tij. Kjo e vërtetë është përshkruar në suren Nisa':

Madje për shkak të thënies së tyre: "Ne e kemi mbytur mesihun, Isain, birin e Merjemes, të dërguarin e All-llahut". Po ata as nuk e mbytën as nuk e gozhduan (nuk e kryqëzuan në gozhda), por atyre u përngjau. Ata që nuk u pajtuan rreth (mbytjes së) tij, janë në dilemë për të (për mbytje) e nuk kanë për të kurrfarë dije të saktë, përveç që iluzojnë. E ata me siguri nuk e mbytën atë. (Kur'an 4:157)

Shprehja, "ata as nuk e mbytën as nuk e gozhduan" tregon se Isai nuk ishte vrarë e as nuk ishte gozhduar. Edhe deklarata tjetër përmbanë informatë shumë të rëndësishme: personi i gozhduar nuk ishte Isai, por dikush tjetër, edhe pse ata që e kryen gozhdimin menduan se ai ishte Isai. Për shkak se ai person i ngjau Isait, ose është bërë të duket sikur ai. (Vetëm Zoti e di të sigurtën)

Kjo informatë në Kur'an ishte temë e debateve ndërmjet të krishterëve dhe muslimanëve me qindra vite. Të krishterët thonë se Isai është gozhduar përpara qindra dëshmitarëve, për të cilën janë pajtuar shkruasit e Inxhillit dhe autorë tjerë krishter, dhe se kjo është e sigurtë dhe e vërtetë e dëshmuar e besuar nga miliona për qindra vite.

Mirëpo, fakti është se disa të krishter e kanë pranuar edhe faktin se Isai nuk është gozhduar.

Të krishterët që nuk kanë besuar në gozhdim

Të krishterët kanë dhënë përgjigje të ndryshme në pyetjen se kush ka qenëai që është gozhduar. Këta kanë poseduar një besim të llogaritur si "heretik" sipas doktrines katolike. Levizja e tillë është e njohur si "Docetism."

Informata më e rëndësishme për Docetismin vije nga dokumenti Adversus Haereses (kundër Herecies) të shkruar nga prifti Irenaeus (115-202) në fundin e shekullit të dytë të erës sonë. Irenaeusi i referohet një Beslidis, njërit prej përfaqsuesëve të kësaj lëvizje. Sipas Irenaeusit, Basilidesi, një historian nga Aleksandria, ka insistuar në shkrimet e tij në mes të viteve 130 dhe 150 se Isai nuk është gozhduar. Ai ka pohuar se dikush tjetër, një Simon prej Sirene, është gozhduar dhe se Zoti në mënyrë të mbinatyrshme e ka ndryshuar pamjen e jashtme të Simonit që t'i ngjaj Isait, dhe kështu jehudët dhe Romakët kanë menduar se janë duke e gozhduar vetë Isain. Basilidesi ka shkruar madje se Isai e ka shikuar Simonin prej Sirene duke u gozhduar, dhe se ai pastaj është larguar dhe është ngritur gjallë në prani te Zotit. (William Smith, D., A Fjalor i biografisë krishtere, vëllimi 1, f. 768)

Prej nga ka mund t'i arrijë kjo informatë Basilides? Sipas shkrimeve të një teologu krishter të shekullit të III, Clementi nga Aleksandria (150-215), Basilidesi ka pretenduar se ka marrë informata sekrete. Sipas tregimit të tij, një individ i quajtur Glaucius, që ka vepruar si përkthyes për Simon Peter, një prej pasuesëve të Isait, e ka mësuar këtë sekret nga Peter, dhe Basilidesi e ka dëgjuar nga ai. Basilidesi e ka shkruar një "bibel' të re, në të cilën shkruasit e Inxhillit janë korrigjuar në driten e informatave që ai i ka marrë nga Glauciusi.

Basilidesi nuk ishte i vetmi docetist që mbështeste këtë pretendim. Përveç tij edhe individ të ndryshëm ose sekte të llogaritura si "heretik" nga kisha e kanë mbështetur pikpamjen se Isai nuk është gozhduar, por është zëvendsuar nga dikush që i ka ngjarë atij. Në librin a është gozhduar më të vërtetë Krishti? Shkrimtari krishter Faris el-Kayrawni shkruan:

Në vitin 185 pas krishtit një sekt i pasardhësve të priftërinjëve të Thebes të cilët e përqafuan krishterizmin pretenduan se "Zoti ndalon që Krishti duhet të jetë i gozhduar. Ai është ngritur lart në parajsë në mënyrë të sigurtë." Gjithashtu në vitin 370 pas krishtit një sekt hermetik gnostik që e ka mohuar gozhdimin e Isait kanë thënë se ai "nuk është gozhduar por u është dukur ashtu shikuesëve që e kanë gozhduar atë."
Prap, në vitin 520 pas krishtit Severusi, peshkopi i Sirisë, ka shkuar në Aleksandri ku ai ka takuar një grup të filozofëve që mësonin se Isai nuk është gozhduar por se vetë ashtu është dukur për njerëzit që e kanë gozhduar atë në kryq. Rreth vitit 610 pas krishtit peshkopi Gjon, djali i guvernatorit të Qipros, filloj të deklaroj se Isai nuk është gozhduar por vetëm u është dukur ashtu dëshmitarëve që e kanë gozhduar atë. (Faris el-Kayrawni, A është gozhduar më të vërtetë Isai? Villach: drita e jetës, 1994, f.23)

Mirëpo, që nga shekulli IV kur është vendosur dominimi absolut i kishes katolike, docetistet janë zhdukur gradualisht sikurse edhe levizjet tjera të llogaritura si "heretik". Mësimet se Isai ishte gozhduar konfirmuan vendin e tyre si dogmë fundamentale e botës krishtere duke u imponuar nga kisha

Njerzimi e mësoi të vërtetën për këtë çështje vetëm me anë të shpalljes së Kur'ani pejgamberit Muhammedit a.s. Në Kur'an Zoti e ka treguar këtë për Isain:

"… Po ata as nuk e mbytën as nuk e gozhduan (nuk e kryqëzuan në gozhda), por atyre u përngjau...." (Kur'an, 4:157)

JETA E ISAIT SIPAS KUR'ANIT

Sipas të dhënave historike të jehuizmit, krishterizmit dhe Islamit, Isai ka jetuar përafërsisht para 2,000 viteve. Ai ishte i derguar i zgjedhur i Zotit dhe është i famshëm në këtë dhe boten tjetër. Inxhilli i Mateut thot se ai ka lindur ose gjatë sundimit të Heroldit 1 ose në një periudhë të ndryshimit të regjimit (4 para eres sonë). Sipas Inxhillit të Lukes, ai ka lindur gjatë sundimit të perandorit Augustus (27-14 p.e.s) kur është bërë një regjistrim në Judea (6 e.s). informatat e tilla nuk mund të verifikohen. Mirëpo, ekspertët që kanë analizuar burime të ndryshme besojnë se Isai ka lindur rreth vitit 7-6 p.e.s.

Feja e vërtetë e sjellur nga Isai, i derguari i zgjedhur i Zotit që është shpërblyer me parajsë dhe dhurata të veçanta, ekziston sot. Mirëpo, vetëm me emër, për shkak se është ngatërruar dhe falsifikuar. Meqë shpallja e dhënë Isait nga Zoti ekziston vetëm në emër dhe sigurish jo në origjinalin e tij, për shkak se biblat krishtere janë ngatërruar dhe ndryshuar. Pasi që ne nuk mund të sigurojmë ndonjë njohuri të vërtetë për Isain nga ky burim, ne kthehemi te burimi i vetëm që mund të siguroj të dhëna të vërteta: Kur'ani, që Zoti ka premtuar se do ta mbrojë deri në ditën e fundit. Kur'ani tregon shumë për lindjen e Isait, jetën, shembujt e takimeve të tij me njerëzit tjerë, situatën e atyre që kanë jetuar rreth tij, dhe shumë çështje tjera. Gjithashtu siguron shumë shembuj të përpjekejve të tij për të ftuar popullin jehud në besim. Kur'ani i tregon fjalet vijuese të Isait:

"Dhe (kam ardhë) që t'ju vërtetoj Tevratin që e keni para duarsh, t'ju lejoj disa që u ishin ndaluar juve, kam ardhë me argument nga Zoti juaj, pra kini frikë All-llahun dhe më dëgjoni mua. All-llahu është Zoti im dhe Zoti juaj. Adhurojeni Atë; kjo është rrugë e drejtë." (Kur'an, 3:50-51)

Vetëm disa jehud iu përgjigjen thirrjes së tij dhe u bënë pasuesit etij. Kur'ani e tregon ekzistencen e këtyre besimtarëve të devotshëm si vijon:

E kur e kuptoi Isai vendosmërinë e tyre në mosbesim (dhe qëllimin që ta mbysin), tha: "Kush janë ndihmëtarët e mi për në rrugë të All-llahut"? Havarijjunët thanë: "Ne jemi ndihmëtarë të fesë së All-llahut, ne i besuam All-llahut, e ti dëshmo për ne se jemi muslimanë (të bindur, të dorëzuar)" Zoti ynë, ne e besuam atë që e zbrite (shpalljen), e pasuam të dërguarin (Isain), pra shënona bashkë me ata që dëshmojnë (besimin e drejtë) " (Kur'an, 3:52-53)

Sipas dhjatës së re, Isai udhëtoj nëpër të gjitha qoshet e Palestinës me 12 pasuesit e tij për të thirrur njerëzit në besim. Në udhëtimin e tij, Zoti i lejoj atij që të kryej shumë mrekulli. Ai shëroi të sëmurët dhe të paaftët, i shëroi njerëzit që vuanin nga lebroza, u solli të pamurin atyre që kishin qenë të verbër që nga lindja, dhe i ngriti të vdekurit. Kur'ani i tregon këto mrekulli në ajetët më poshtë:

"Dhe, të dërguar te bijtë e Israilit: Unë kam ardhur nga Zoti juaj me argument, unë nga balta ju bëj diç si shpendi, i fryej atij dhe ai me lejen e All-llahut bëhet shpend, unë i shëroj të verbërit, të sëmurit në lëkurë, dhe unë me lejen e All-llahut i ngjall të vdekurit: unë ju tregoj për atë që e hani dhe për atë që e depononi në shtëpitë tuaja. Vërtet, kjo është fakt për ju nëse jeni besimtarë." (Kur'an, 3:49)

All-llahu (atë ditë) i thotë: "O Isa, bir i Merjemes, përkujtoi të mirat e Mia ndaj teje dhe ndaj nënës sate, kur të fuqizova me shpirtin e shenjtë (Xhibrilin), e ti u fole njerëzve (kur ishe) në djep dhe (kur ishe) i pjekur (si burrë), kur ta mësova ty librin e urtësinë Tevratin e Inxhilin, kur me lejen Time formove nga balta si formë shpeze e i fryve asaj dhe me urdhrin Tim u bë shpezë, kur e shërove të verbërin dhe të sëmurin nga sëmundja e lëkurës me dëshirën Time, kur me urdhrin Tim i nxore (të gjallë) të vdekurit, kur i zbrapa beni israilët prej teje (që deshën të të mbysin) atëherë kur erdhe me argumente, e disa prej tyre që nuk besuan thanë: "Kjo (mrekullia e Isait) nuk është tjetër vetëm se magji e qartë!" (Kur'an, 5:110)

Isai bëri mrekulli të mëdha, shumë njerëz ishin të impresionuar me to. Mirëpo, ai gjithmonë ka thënë se këto mrekulli ndodhin vetëm me dëshiren e Zotit dhe, sipas bibles, ai gjithmonë u thoshte njerëzve që i sheronte: "besimi juaj ju ka shpëtuar". "Si përgjigje, njerëzit falenderonin Zotin kur i shihnin mrekullit e tij:

Pastaj, mbasi u nis që andej, Jezusi erdhi pranë detit të Galilesë, u ngjit në mal dhe u ul atje. Dhe iu afruan turma të mëdha që sillnin me vete të çalë, të verbër, memecë, sakatë dhe shumë të tjerë; i ulën përpara këmbëve të Jezusit dhe ai i shëroi. Turmat mrrekulloheshin kur shikonin se memecët flisnin, sakatët shëroheshin, të çalët ecnin dhe të verbërit shihnin; dhe lëvdonin Perëndinë e Izraelit. (Mateu 15: 29-31)

Ndërkaq po afrohej festa e të Ndormëve, që quhet Pashkë. Dhe krerët e priftërinjve e skribët kërkonin mënyrën se si ta vrisnin, sepse kishin frikë nga populli. Atëherë krerët e priftërinjve dhe farisenjtë mblodhën sinedrin dhe thanë: ``Ç`të bëjmë? Ky njeri po bën shumë shenja. Po ta lëmë të vazhdojë kështu, të gjithë do të besojnë në të, do të vijnë Romakët dhe do të shkatërrojnë vendin dhe kombin tonë``. Por një nga ata, Kajafa, që ishte kryeprifti i atij viti, u tha atyre: ``Ju nuk kuptoni asgjë; dhe as nuk e konceptoni se është e leverdishme për ne që të vdesë vetëm një njeri për popullin, dhe të mos humbasë gjithë kombi``. Por këtë ai nuk e tha nga vetja; por, duke qenë kryeprift i atij viti, profetizoi se Jezusi duhej të vdiste për kombin, dhe jo vetëm për kombin, por edhe për t`i mbledhur në një, bijtë e Perëndisë që ishin të shpërndarë.

Pavarsisht nga pengesat që shtoheshin, veçenarisht midis njerëzve që vuanin nga shtypja dhe mizoria, numëri i besimtarëve filloj të rritej. Në atë kohë, Isai dhe pasuesit e tij kanë bredhur nepër tërë vendin. Ndërkohë, priftërinjët e skribët (mesuesit e ligjit) filluan të intigrojnë dhe komplotojnë kundër Isait, që u kishte thënë atyre për gabimet e trashëguara në traditat që ata i kishin favorizuar me vite, duke i përkujtuar ata për devijimet në mënyrën që ata e kishin vendosur dhe duke i thirrur ata të besojnë vetëm në Zot dhe të jetojnë vetëm për Atë. (Luka 22:1-2, Gjoni 11:47-53)

Sikur të gjithë pejgambert tjerë, Isai e thirri popullin e tij që të besojnë në Zot, t'i dorëzohen përzemërsisht Atij, të jetojnë për të arritur kënaqësin e Tij, të largohen nga mekati dhe punët e këqija, dhe të bëjnë mirë. Ai i përkujtoj ata për përkoshmërinë e jetës dhe afërsinë e vdekjes, dhe u tregoj atyre se ata duhet të përgjigjen për të gjitha punët e tyre në Ahiret. Ai i thirri ata që të adhurojnë vetëm Zotin dhe t'i frikohen e t'i kushtojnë vëmendje vetëm Atij. Bibla gjithashtu përmbanë shumë këshilla dhe material edukativ (mashal) në lidhje me këtë.
Sipas dhjates së re, Isai i këshilloj ata që ishin "të mangët në besim", u solli atyre lajme të mira për dominimin e afër të Zotit, dhe u tha atyre që të kërkojnë falje nga Zoti. Ky dominim është rregull që jehudët e pritnin të vendoset kur të arrijë Mesihu, një rregull që do t'iu sillte atyre besim të rifilluar dhe shpetim.

Isai i mbeti besnik ligjit të Musait (urdhërat e Tevratit) dhe i qortoi jehudët për shkak të largimit nga urdhrat ose për praktiken e tyre hipokrite. Sipas dhjates së re, ai u tha atyre: "nëqoftëse ju do t`i kishit besuar Musait, do të më besonit edhe mua, sepse ai ka shkruar për mua." (Gjoni 5:46). Isai i thirri njerëzit që të ktheheshin te tevrati. Inxhilli i Mateut e shënon urdhërin e tij për të vepruar në përputhje me ligjin e Musait ("ligjin e shenjtë"):

Unë nuk erdha për t`i shfuqizuar, po për t`i plotësuar (Mateu 5:17)

Ai, pra, që do të shkelë një nga këto urdhërime më të vogla, dhe do t`u ketë mësuar kështu njerëzve, do të quhet më i vogli në mbretërinë e qiejve; kurse ai që do t`i vërë në praktikë dhe do t`ua mësojë të tjerëve, do të quhet i madh në mbretërinë e qiejve. (Mateu 5:19)

Kur'ani për Isain thotë si në vijim:

"Dhe (kam ardhë) që t'ju vërtetoj Tevratin që e keni para duarsh, t'ju lejoj disa që u ishin ndaluar juve, kam ardhë me argument nga Zoti juaj, pra kini frikë All-llahun dhe më dëgjoni mua." (Kur'an, 3:50)

TË DHËNAT KONTRADIKTORE NË INXHILLA PËR GOZHDIMIN

Sot të krishterët besojnë në librin e shenjtë të njohur si dhjata e re. Shumë pjesë të kësaj libre i thërrasin njerëzit që të besojnë dhe të adhurojnë Zotin në mënyrën më të sinqertë dhe rekomandon parime të shkëlqyeshme të moralit. Në lidhje me këtë, shumë nga dhjata e re është e ngjashme me Kur'anin. Prandaj muslimanët dhe të krishterët kanë shumë besime të përbashkëta dhe besojnë në vlera të njëjta morale. Kjo është një e vërtetë e rëndsishme që paraqet temelin për vendosjen e dialogut dhe bashkpunimit ndërmjet dy besimeve.

Mirëpo, Zoti gjithashtu shpall në Kur'an se dy mësimet fundamentale në dhjaten e re janë të pasakta.

E para prej këtyre është besimi se Isai është gozhduar dhe ishte një lloj i "sakrificës" për të gjithë njerëzit.

E dyta është pretendimi se Isai është "djali i Zotit". (Zoti sigurisht është përtej kësaj. Shumë mëdhështor është Ai për të pasur djalë).

Një pikë interesante është se deklaratat në Inxhillat në lidhje me këto dy besime aktualisht janë kontradiktore.

Katër Inxhillat

Dhjata e re përmbanë katër "Inxhilla' të ndarë që e përshkruajnë jetën dhe shërbimin e Isait. Tre të parët prej tyre, Inxhillat sipas Mateut, Markut dhe Lukës janë deri në një shkallë të madhe të ngjashëm me njëri tjetrin. Ata në traditen krishtere përshkruhen si Inxhillat "sinoptik". (Fjala "sinoptik" nënkupton "marrja e pikpamjeve të njëjta, dhe përshkruan përspektivat e tre Inxhillave të parë). Pavarsisht nga të qenurit Inxhilli i dytë në dhjaten e re, më i hershmi është Inxhilli sipas Markut. Është pranuar se Mateu dhe Luka e kanë përdorur Inxhillin sipas Markut si burim kur i kanë shkruar Inxhillat e tyre, duke i bërë disa shtesa atij.

Inxhilli i katërt është ai i Gjonit, e ky është shumë i ndryshëm nga vija e marrë nga Inxhillat sinoptik. Disa ngjarje të përshkruar nga Gjoni nuk duken në Inxhillat sinoptik, ose janë të përshkruar në kuptim të kundërt. Për më tepër, një ngjarje e përshkruar nga Gjoni është përshkruar plotësisht ndryshe nga mënyra se si duket në Inxhillat sinoptik.

Përshkrimet kontradiktore për gozhdimin

Siç kemi thënë tani, është shpallur në Kur'an se personi që është gozhduar nuk ishte Isai por, me anë të mrekullisë së Zotit, dikush që i ka përngjarë atij është gozhduar e Isai i ka ikur kurthit.

Inxhillat e dhjatës së re insistojnë se ishte Isai është ai që është gozhduar. Mirëpo, të dhënat e tyre të gozhdimit bien ndesh me njëri tjetrin në një shkallë shumë më të madhe se në ndonjë çështje tjetër.

Ka shumë mospërputhje të mëdha në këtë çështje, midis Inxhillave sinoptik si dhe me atë të Gjonit. E dhëna që fillon me darken e fundit të Isait dhe dishepujve e vazhdon me arrestimin dhe gjykimin e tij është çështje e kontradiktave të konsiderueshme midis Inxhillave. Le t'i shqyrtojmë pikat më të mëdha të këtyre kontradiktave:

o Inxhillat sinoptik pohojnë se në darkën e fundit të Isait dhe dishepujve të tij ishte një "ceromoni e bukës dhe verës". Megjithëse Gjoni kurrë nuk e përmend këtë. Në vend të saj, ai e bënë një pretendim tërësisht të ndryshëm, se dishepujtë i pastruan këmbët e tij si shprehje e dashurisë dhe respektit.
o Edhe në lidhje me arrestimin e Isait nga romaket ka mospërputhje. Sipas pretendimeve në Inxhillat sinoptike, Juda Is****ot e dorëzoj Isain duke u treguar atë Romakëve. Siaps Gjonit, Isai u dorëzua vetë. Edhe përgjigjet e dhëna Judas nga Isai janë përshkruar në mënyrë kontradiktore. Sipas Mateut, ai i tha Judas, "mik, kryeje atë për të cilen ke ardhur," ndërsa sipas Gjonit nuk ka pasë dialog ndërmjet atyre dyve.

o Edhe në lidhje me atë se çka bënë dishepujt pas arrestimit të Isait ka mospajtime. Sipas Mateut, të gjithë dishepujt ikën, vetëm Piteri duke e shikuar Isain së largu. Marku e përshkruan detajin e çuditshëm se si vetëm "një i ri, që kishte të veshur vetëm ndërresat" e shikoj Isain, dhe si ai ishte kapur por kishte shpëtuar nga veshja dhe kishte ikur. Sikur Mateu, Luka shkruan se vetëm Pjetri e shikoi Isain. Gjoni, në anën tjetër, shkruan se Simon Pjetri dhe dishepujt tjerë e përcjellnin Isain.

o Përgjegjjet në pyetjen se kush e gjykoj Isain janë gjihtashtu të ndryshme. Inxhillat sinoptik e përshruajnë se ai ishte gjykuar nga Gjykata Supreme jehude (Sinedrioni). Sipas Gjonit Isai nuk ishte gjykuar nga Sinedrioni, por nga Kaiafasi, prifti më i lartë në atë kohë, dhe vjehërri i tij Annasi.

o Gjykimi i Isait nga guvernatori Romak, Pontius Pilati, gjithashtu përshkruhet shumë në mënyrë të ndryshme. Sipas Inxhillave sinoptik, Isai nuk u përgjegj ndaj akuzimeve të bërë kundër tij nga Pilati, thjeshtë duke thënë "Po, është si thua ti" kur e pyeti nëse ai ishte mbret i jehudëve. Gjoni, në anën tjetër, thotë se Isai i bëri përgjegje të gjatë Pilatit, në deklaraten e hollësishme duke thënë, "mbretëria ime nuk është e kësaj bote... Por tani mbretëria ime është nga një vend tjetër."

o Edhe kush e barti kryqin është e paqartë. Inxhillët sinoptik shkruajnë se një njeri i quajtur Simoni nga Kirena e barti atë, ndërsa Gjoni pohon se vetë Isai e barti atë.

o Edhe hajdutët që u kryqëzuan pranë Isait janë përshkurar në mënyrë të ndryshme, siç janë edhe fjalët e fundit të Isait.

o Inxhillat edhe kohen e gozhdimit e përshkruajnë në mënyrë të ndryshme. Sipas Inxhillave sinoptik, ishte në diten e dytë të pashkëve. Sipas Gjonit, ishte një ditë para pashkëve.

Është e qartë se këto mospërputhje tregojnë një pikturë interesante.

Kjo është për shkak se këto ngjarje, që përfshijnë ditën e fundit të Isait, nga darka e fundit deri të gozhdimi, u zhvilluan, sipas traditës krishtere, përpara qindra dëshmitarëve. Me përjashtim të darkës së fundit, që kanë marrë pjesë vetëm dishepujt, të gjitha duhet të jenë
zhvilluar përpara turmave të mëdha. Sipas Inxhillave, gozhdimi ka ndodhur në Jerusalem, përpara syve të njerëzve të zakonshëm.

Pra pse ka aq shumë mospërputhje ndërmjet të dhënave të këtyre ngjarjeve që kanë ndodhur përpara syve të aq shumë dëshmitarëve?
Përgjigjja është e qartë: arsyeja për këto mospërputhje në të dhënat e gozhdimit është se tregimi është i bazuar në gabim. Nuk është gozhduar Isai. Zoti e shpëtoj këtë pejgamber të bekuar nga kurtha e vënë për të.

Isai nuk ka vdekur, por është në prani të Zotit.

Kur'ani tregon se pabesimtarët planifikuaj një komplot për t'ia marrë jetën Isait. Mirëpo, ata dështuan, për këtë Kur'ani shpallë:

E, ata (jehuditë) i kurdisën një dredhi (mbytjen e Isait), All-llahu iu kundërvu dredhisë së tyre, All-llahu është asgjësuesi më i fuqishëm kundër atyre që bëjnë dredhi. (Kur'an, 3:54)

Siç tregon ajeti, ata kurdisën dhe shkuan për të vrarë Isain. Mirëpo, komploti i tyre dështoj e ata e mbytën një që i ngjante atij. Gjatë kësaj ngjarje, Zoti e ngriti Isain në pranin e Tij:

Madje për shkak të thënies së tyre: "Ne e kemi mbytur Mesihun, Isain, birin e Merjemes, të dërguarin e All-llahut". Po ata as nuk e mbytën as nuk e gozhduan (nuk e kryqëzuan në gozhda), por atyre u përngjau. Ata që nuk u pajtuan rreth (mbytjes së) tij, janë në dilemë për të (për mbytje) e nuk kanë për të kurrfarë dije të saktë, përveç që iluzojnë. E ata me siguri nuk e mbytën atë. (Kur'an, 4:157)

Ajeti pasues për procesin e ngritjes thotë si në vijim:

All-llahu e ngriti atë pranë Vetes. All-llahu është i poltfuqishëm, i dijshëm. (Kur'an 4:158)

Realiteti i shpallur në ajet është i qartë. Ata që tentuan të mbysin Isain nuk arritën. Shprehja "por atyre u përngjau" e shfaq këtë fakt. Zoti u paraqiti atyre një që i përngjante atij dhe e ngriti Isain pranë Tij. Zoti ynë gjithashtu tregon se ata që kanë pretenduar ashtu nuk kanë pasur njouri për të vërtetën.

Isai nuk është mbytur.

E vërteta, e treguar qartë në Kur'an dhe hadithe (thënje) të pejgamberit tonë (paqja dhe bekimi i Zotit qofshin mbi të), është se Isai është ende gjallë dhe do të kthehet në tokë në fund të kohëve.

ISAI DO TË KTHEHET NË TOKË

Në javet e fundit tema kthimi i Isait në tokë ka zgjuar interesim të madh në botë. Për të mësuar të vërtetën për këtë çështje, natyrisht duhet të studiohen argumentet në Kur'an.

Në Kur'an është një e dëshmi e rëndësishme në lidhje me ardhjen e dytë të Isait. Kjo mund të tregohet si në vijim:

1. "... E ata që të besuan ty, do t'i ngrejë lart mbi ata që nuk besuan deri në ditën e kijametit..."

Ajeti i parë që tregon kthimin e Isait është dhënë më poshtë:

(Përkujto, o i dërguar) Kur All-llahu tha: "O Isa, Unë po të marr ty, po të ngrej te Unë, po të shpëtoj prej sherrit të atyre që nuk besuan. E ata që të besuan ty, do t'i ngrejë lart mbi ata që nuk besuan deri në ditën e kijametit, pastaj vetëm tek Unë është kthimi juaj, e Unë gjykoj mes jush për atë që kudërshtoheshit". (Kur'an, 3:55)

Zoti e përmend se një grup i pasuesëve të vërtetë të Isait do të dominojnë me jobesimtarët deri në ditën e ringjalljes. Isai nuk ka pasë shumë pasues gjatë kohës ës tij në tokë dhe, me procesin e ngritjes së tij, feja që ai e ka sjellur është degjeneruar shpejt. Pas dy shekujve, ata që kanë besuar në Isain janë shtypur për shkak se ata nuk kishin fuqi politike. Prandaj, ne nuk mund të themi se të krishterët e hershëm kanë dominuar me jobesimtarët në kuptimin e treguar nga ajeti i mësipërm.

Sot, krishterizmi është larguar aq shumë nga gjendja e tij origjinale saqë më nuk i ngjan fesë së mësuar nga Isai. Në këtë rast, "E ata që të besuan ty, do t'i ngrejë lart mbi ata që nuk besuan deri në ditën e kijametit" bartë një porosi të qartë: duhet të jetë një grup i pasuesëve të Isait që do të ekzistojnë deri në ditën e fundit. Grupi i tillë do të shfaqet në ardhjen e tij të dytë, dhe ata që e pasojnë atë në atë kohë do të dominojnë me jobesimtarët deri në ditën e fundit.

2. " Nuk ka asnjë nga ithtarët e librit vetëm se ka për t'i besuar atij (Isait) para vdekjes së vet..."

Në Kur'an ne lexojmë se:

Nuk ka asnjë nga ithtarët e librit vetëm se ka për t'i besuar atij (Isait) para vdekjes së vet, e në ditën e gjykimit ai dëshmon kundër tyre. (Kur'an, 4:159)

Fraza "Nuk ka asnjë nga ithtarët e librit vetëm se ka për t'i besuar atij (Isait) para vdekjes së vet" është shumë interesante. Disa dijetarë besojnë se "atij/atë" në këtë ajet i referohet Kur'anit në vend të Isait, dhe kështu që e kuptojnë se nënkupton se idhtarët e librit do të besojnë në Kur'an përpara se të vdesin. Mirëpo, është e padyshimtë se fjala e njëjtë në dy ajetët paraprirëse i referohen Isait.

Një pikë tjetër që duhet të bëjmë këtu ka të bëjë me interpretimin e "para vdekjes së vet". Disa besojnë se kjo qëndron për idhtarët e librit "që t'i besojnë Isait përpara vdekjes së tyre". Sipas kësaj pikpamje, çdokush nga idhtarët e librit përfundimisht do t'i besojnë Isait përpara se ai ose ajo të vdes. Por deri tani, miliona të idhëtarëve të librit kanë jetuar dhe kanë vdekur pa besuar kurrë në Isain. Prandaj, ajeti nuk flet për vdekjen e këtij grupi, por më parë për vdekjen e Isait. Në fund, realiteti i treguar nga Kur'ani është ky: "përpara se të vdesë Isai, të gjithë idhtarët e librit do të besojnë në atë".

Kjo mund të jetë e mundshme vetëm me kthimin e Isait në tokë dhe të gjithë idhëtarët e librit të besojnë në të gjatë kësaj jete të dytë. Kjo në të vërtetë është premtimi në hadithe. (Vetëm Zoti e dinë të sigurtën).

3. " E ai (Isai) është parashenjë e momentit (e kijametit)..."

Në Kur'an ne jemi informuar për kthimin e Isait në tokë. Ky ajet thotë se Isai ëhtë parashenjë e momentit:

E ai (Isai) është parashenjë e momentit (e kijametit), pra kurrsesi mos dyshoni në të (në katastrofë) dhe eni pas meje, kjo është rruga e drejtë. (Kur'an, 43:61)

Dijetarët e mdhenjë të Islamit e interpretojnë këtë përemër si referim për Isain, një mendim që ata e bazojnë në ajetet tjera kur'anore dhe në hadithe. Në komentarin e tij, Elmalili Muhammad Hamdi Yazir shkruan se:

S'ka dyshim ai (Isai) është parashenjë e momentit, ai që deklaron se momenti do të vijë, se të vdekurit do të ringjallen dhe do të ngriten, për shkak të mrekullisë së ardhjes së dytë të Isait dhe mrekullisë së tij të ringjalljes së të vdekurit, së bashku me shpalljen e tij se të vdekurit do të ngriten, dëshmojnë se dita e gjykimit është e vërtetë. Sipas haditheve, arritja e tij është parashenjë e ditës së fundit. (Elmalili Muhammad Hamdi Yazir, Kuran-i Kerim Tefsiri (tefsir i Kur'anit); www.kuranikerim.com/telmalili/zuhruf.htm)

Isai jetoj gjashtë shekuj përpara shpalljes së Kur'anit. Prandaj nuk mund të konsiderojmë jetën e tij të parë si parashenjë të ditës së gjykimit. Ajeti thotë se Isai do të kthehet në fund të kohëve ose, me fjalë tjera, gjatë periudhës së fundit të kohës përpara ditës së gjykimit. Në këtë kontekst, kthimi i tij është parashenjë e arritjes së afërt të momentit. (Zoti e dinë më së miri).

4. " Ai (All-llahu) ia mëson atij librin (besimin), urtësinë, Tevratin dhe Inxhilin."

Ajetet 45-48 të surës së 3-të tregon se Zoti do t'i mesoj Isait "Librin", Tevratin dhe Inxhillin. Siç duket, ky liber në fjalë është shumë i rëndësishëm. Shprehja e njëjtë është përdorur edhe në ajetin e dhënë më poshtë:

All-llahu (atë ditë) i thotë: "O Isa, bir i Merjemes, përkujtoi të mirat e Mia ndaj teje dhe ndaj nënës sate, kur të fuqizova me shpirtin e shenjtë (Xhibrilin), e ti u fole njerëzve (kur ishe) në djep dhe (kur ishe) i pjekur (si burrë), kur ta mësova ty librin e urtësinë Tevratin e Inxhilin..." (Kur'an, 5:110)

Kur të shqyrtojmë si përdoret "libri" këtu, ne e shohim se në të dy rastet i referohet Kur'anit. Ajetet tregojnë se pas Tevratit, psalmave dhe Inxhillit, Kur'ani është libri përfundimtar i shenjët. Edhe një ajet tjetër e përdorë "librin" për të simbolizuar Kur'anin, pas përmendjes së tevratit dhe Inxhillit. (Kur'an, 3:2-3)

Në këtë rast, Kur'ani është libri i tretë që do të mesojë Isai. Por kjo do të jetë e mundshme vetëm kur ai të kthehet në tokë, pasi që ai jetoj 600 vite përpara shpalljes së Kur'anit. Edhe hadithët tregojnë se Isai do të sundoj me Kur'an, e jo me Inxhill, në ardhjen e tij të dytë. Kjo korrespondon me kuptimin e ajetit. (Allahu e di më së miri).

5. "Vërtet, çështja e Isait (të lindur pa baba) tek All-llahu është sikurse çështja e Ademit."

Ajeti "Vërtet, çështja e Isait (të lindur pa baba) tek All-llahu është sikurse çështja e Ademit." (Kur'an, 3:59) gjithashtu mund të tregoj kthimin e Isait. Dijetarët musliman që kanë shkruar komentare kur'anore theksojnë se ky ajet tregon faktin se të dy pejgamberët nuk kanë pasur baba, për shkak se Zoti i krijoj të dytë me urdhërin "Bëhu!" Mirëpo, ajeti mund të ketë edhe një kuptim tjetër: sikur që është dërguar në tokë Ademi nga prania e Zotit, Isai mund të dërgohet në tokë nga prania e Zotit në kohët e fundit. (Vetëm Zoti e di të sigurtën).

6. "... ditën kur u linda, ditën kur të vdes dhe ditën kur të dal (prej varrit) i gjallë..."

Edhe surja Merjem përmend vdekjen e Isait në ajetin vijues:

Selami (shpëtimi prej All-llahut) është me mua ditën kur u linda, ditën kur të vdes dhe ditën kur të dal (prej varrit) i gjallë!" (Kur'an, 19:33)

Kur është konsideruar ky ajet në lidhje me ajetin 55 të surës Ali-Imran, shfaqet një realitet i rëndësishëm: derisa surja Ali-Imran thoshte se Isai është ngritur në prani të Zotit e nuk e përmend se ai ka vdekur ose se është mbytur, surja Merjem flet për ditën në të cilën ai do të vdesë.
Kjo vdekja e dytë mund të jetë e mundshme vetëm pasi ai të kthehet dhe të jetoj në tokë për një periudhë kohore. (Vetëm Zoti e dinë të sigurtën).

7. "... e ti u fole njerëzve (kur ishe) në djep dhe (kur ishe) i pjekur (si burrë)…"

Një pjesë tjetër e dëshmisë për kthimin e Isait është fjala kahlaan, e përdorur në suren El-Maide 5:110 dhe suren Ali-Imran 3:46. këto ajete thonë:

All-llahu (atë ditë) i thotë: "O Isa, bir i Merjemes, përkujtoi të mirat e Mia ndaj teje dhe ndaj nënës sate, kur të fuqizova me shpirtin e shenjtë (Xhibrilin), e ti u fole njerëzve (kur ishe) në djep dhe (kur ishe) i pjekur (si burrë) (kahlaan)..." (Kur'an, 5:110)

E që duke qenë në djep (foshnje) u flet njerëzve, e edhe si i rritur (kahlaan) e që është nga të përsosurit. (Kur'an, 3:46)

Kahlaan, që është përdorur vetëm në këto dy ajete, vetëm në lidhje me Isain, dhe për të shprehur moshen madhore të Isait dmth "dikush ndërmjet 30 dhe 50 vjetëve, dikush që nuk është më i ri, dikush që ka arritur moshen e përsosur." Dijetarët Islam pajtohen se simbolizon moshen prej 35 viteve ose më tepër. Ata i bazojnë pikpamjet e tyre në hadithin e treguar nga Ibn Abbasi se Isai është ngritur në prani të Zotit në të tridhjetat e hershme të tij, dhe se ai do të jetojë 40 vite kur ai të kthehet. Prandaj, ata sugjerojnë se ky ajet është dëshmi për kthimin e Isait, pasi që mosha e tij e vjetër do të ndodhë pas ardhjes së tij të dytë. (Muhammed Khalil Herras, Fasl al-Maqal fi raf`i `Isa hayyan wa nuzulihi wa qatlihi ad-Dajjal (Cairo: Maktabat as-Sunnah, 1990), 20.)

Shkurtimisht, mrekullia e ardhjes së dytë të Isait, e treguar në numër të madh të haditheve, përmendet edhe në Kur'an.
Isai nuk ka vdekur, dhe do të kthehet përsëri në tokë.

GABIMI I TË KRISHTERËVE PËR TRINITETIN

Kur'ani në mënyrë specifike drejtohet në besimet pozitive dhe karakteristikat morale të të krishterëve. Zoti ka treguar se për muslimanët, krishterët janë "më të afërmit si miq për besimtarët" dhe "nuk janë kryeneçë." (Kur'an, 5:82) Sipas Islamit, të krishterët nuk janë mohues, por janë idhëtar të librit, së bashku me jehuditë. Me fjalë të tjera, ata janë njerëzë të dëvotshëm që besojnë në shpalljet e më hershme të Zotit.

Megjithatë, Kur'ani thekson një gabim të madh të krishterëve. Ai është gabimi i trinitetit, përshkrimit të shenjtërisë Isait. Në lidhje me këtë Zoti i paralajmëron të krishterët në Kur'an:

O ithtarët e librit, mos teproni në fenë tuaj dhe mos thuani tjetër gjë për All-llahun, përveç asaj që është e vërtetë. Mesihu, Isa, bir i Merjemes, ishte vetëm i dërguar i All-llahut. Ishte fjalë e Tij (bëhu) që ia drejtoi Merjemes dhe ishte frymë (shpirt) nga Ai. Besojeni pra All-llahun dhe të dërguarin e Tij e mos thoni: "Tre" (trini). Pushoni (së thëni), se është më mirë për ju. All-llahu është vetëm një All-llah; larg qoftë asaj që Ai të ketë fëmijë. Ç'ka në qiej dhe ç'ka në tokë është vetëm e Tij. Mjafton që All-llahu është planifikues i pavarur. (Kur'an, 4:171)

Në të vërtetë, kur ne të shikojmë në faktet historike, mund të shihet se triniteti është mit që hyri në krishterizëm më vonë.

Monoteizmi: thelbi i krishterizimit

Fillimisht krishterizmi ka indur midis jehudive që jetonin në Palestinë. Të gjithë ata përreth dhe ata që besonin në Isain ishin jehudi dhe jetonin në përputhje me ligjet e Musait. Vetia më fundamentale e jehudizmit ishte monoteizmi, besimi në një Zot.

Mirëpo, krishterizmi filloj të bëhet krejt ndryshe pas ngritjes së Isait në prani të Zotit dhe me shpërndarjen e tij prej botës jehudite në atë pagane. Besimi monoteist, thelbi i ligjeve të Musait, ka kaluar një ndryshim të madh dhe të krishterët filluan të konsiderojnë Isain si të shenjtë.

Besimi në "trinitet" u shfaq në fund të këtij procesi. Ky koncept përshkruan, për të krishterët, një mënyrë të trianshme të besimit në Zot si "Babai, i Biri dhe Shpirti i Shenjtë." Triniteti është një nga kushtet fundamentale të besimit për krishterët tradicional. Besimi në trinitetin e shikon Zotin tonë të Plotëfuqishëm nga një perspektivë paragjykuese dhe është një koncept i gabuar që i përshkruan shenjtërinë Isait, që i është dërguar njerëzimit nga Zoti si pejgamber. Megjithëse kanë shumë mospërputhje dhe duke qenë plotësishtë i mospërputhshëm me monoteizimin, zë një rol qëndror në sistemet e korruptuara të besimit të krishter. Dikush që nuk beson në trinitet, e prandaj se Isai është biri i Zotit, nuk konsiderohet si i krishter i vërtetë nga përkrahësit e krishterizmit tradicional.

Presioni në ata që mohojnë trinitetin

Një pikë e rëndësishme është se individë dhe levizje të ndryshme që kanë kundërshtuar besimin në trinitet dhe që pohonin se Isai ishte vetëm pejgamber i Zotit janë nënshtruar ndaj presionev të mëdha gjatë rrjedhës së historisë krishtere. Këta monoteist kanë kundërshtuar fort ata që thonin se Isai ishte djali i Zotit, dhe haptazi kanë deklaruar se kjo ishte "përshkrimi i ortakëve" Zotit. Për këtë arsye, ata për qindra vite janë përshkruar si "heretik" dhe madje "armiq të krishterizmit", e ata që i përkrahnin ata hasnin në pranim të njëjtë. Sidoqoftë në botën krishtere ata që besojnë në njëshmërinë e Zotit gjithmonë kanë qenë pakicë në krahasim me mbështetësit e trinitetit.

Edhe ata neutral që kanë hulumtuar këtë çështje kanë vendosur se krishterizmi i vërtetë është krishterizimi monoteist që është shtypur gjatëgjithë historisë. Një pjesë e madhe e hulumtuesëve të pavarur të bibles, që kanë filluar veçanërisht në shekullin 18, kanë konkluduar se triniteti, rrëfimi i mekateve dhe dogmat tjera krishtere nuk kishin vend në krishterizmin e vërtetë. Në studimet e tyre të dhjatës së vjetër dhe të re dhe burimeve tjera krishtere, ekspertët kanë treguar se krishterizmi tradicional ka shumë veti të ndryshme me atë të kohës së Isait, dhe është formuar me shekuj pas asaj kohe.

Të krishterët që e kanë mohuar trinitetin

Nën ndikimin e këtyre burimeve disa sekte të krishtere refuzojnë trinitetin. Për shembull, Kisha unitare, që i ka kisha nëpër tërë boten, është një prej komuniteteve më të mëdha krishtere që refuzon besimin në trinitet. Edhe pse ata mund të kanë pikpamje të ndryshme, anëtarët e asaj mbledhje mohojnë se Isai është djal i Zotit dhe thonë se krishterizmi kërkon besim në Një Zot. Shumë prej tyre e theksojnë natyren gabuese të pretendimit se Isai ishte gozhduar për të shlyer mekatet e botës.

Njëri mund të gjejë kundërshtarë të trinitetit midis të krishterëve të kishave dhe besimeve të ndryshme. Kundërshtarët e trinitetit po rriten në numër, veçanërisht në Amerikë, çdo ditë, dhe është një rritje e shpejtë në numrin e njerëzve që haptazi shprehin të vërtetën në botën krishtere. Midis këtyre, vlen të përmendet veçanërishtë "Kisha e Zotit në gjithë boten". Herbert W. Armstrong, themeluesi i kishes, pohon se triniteti është një doktrinë pagane që ka hyrë në krishterizëm nga kulturat pagane.

Pika më e rëndësishme për këtë temë është se kudo në bibël nuk ka gjurmë të besimit në trinitet, e përshkruar si themel i krishterizmit. Nuk paraqitet as në dhjaten e vjetër, librin e shenjtë të jehudëve, e as në dhjaten e re, teksti i shenjtë i të krishterëve. Besimi në trinitet varet në interpretimin e një numri të deklaratave në bibël, dhe vetë fjala për herë të parë është përdorur nga Teofilusi nga Antioka në fund të shekullit të dytë. Ky besim është përfshirë plotësisht në besimin e krishter shumë kohë pas asaj. Për këtë arsye, hulumtuesit e bibles dhe ata që kundërshtuan trinitetin u koncentruan në pyetjet "a nuk duhet besimi në trinitet, i përshkruar si bazë e fesë krishtere, haptazi të deklarohet në bibel?" dhe "nëse ky besim ishte me të vërtetë i vërtetë, a nuk do të kishte folur Isai për të haptazi?" Përgjigjja që ata japin është e qartë: asnjë besim që nuk duket haptazi në bibel dhe kështu që ishte i panjohur për të krishterët e parë nuk mund të formojë bazat e krishterizmit. Kjo nuk është asgjë tjetër përveç se një mit që është formuar pas Isait dhe nën ndikimin e kulturës greke. Nuk ka asgje të përbashkët me esencen e krishterizmit.

Kjo e vërtetë mund të shihet nga leximi i kujdesshëm i bibles.

Edhe baza e bibles është "besimi në Një Zot"

Është shpallur në Kur'an se Isai u ka shpërndarë jehudive porosinë vijuese:
,
..." O beni israilë, adhurojeni All-llahun, Zotin tim dhe Zotin tuaj…" (Kur'an, 5:72)

Shprehjet e thirrjes së Isait në njëshmërinë e Zotit janë prezente edhe në Ingjujt e dhjatës së re, që kanë qenë të ekspozuar ndaj shtrembërimeve dhe falsifikimeve. P.sh, Isai ju përgjigj një skribi që e pyeti atë, "Cili është i pari i të gjithë urdhërimeve?" "Urdhërimi i parë i të gjithëve është: "Dëgjo, o Izrael: Zoti, Perëndia ynë, është i vetmi Zot", dhe: "Duaje Zotin, Perëndinë tënd, me gjithë zemrën tënde, me gjithë shpirtin tënd, me gjithë mendjen tënde e me gjithë forcën tënde!" (Mark 12:28-30)

Fragmenti pasues, prap nga Inxhilli sipas Markut, tregon se Isai ndaloj jo vetëm përshkrimin e shenjtërisë atij por edhe lavdërimin e tij:

Tani kur po bëhej gati për rrugë, i doli përpara dikush me vrap; u gjunjëzua para tij dhe e pyeti: ``Mësues i mirë, çfarë duhet të bëj që të trashëgoj jetën e përjetshme?``. Dhe Isai i tha: ``Përse më quan i mirë? Askush nuk është i mirë, përveç Një të Vetmit, domethënë Perëndisë.
(Mark 10:17-18)

Në fakt, ky fragment mjafton për të treguar se besimi në trinitet është një shkelje e dhjates së re. Me refuzimin e lavdërimit dhe theksimin se vetëm Zoti është i denjë për lavdërim Isai haptazi deklaroj se edhe ai ishte rob i Zotit.

Në fakt, Isai është një pejgamber i Zotit, i dërguar për t'iu treguar njerëzve për njëshmërinë e Zotit duke pasuar korrupcionin e shpalljes së sjellur nga Musai dhe se nuk ka tjetër Zot përveç Tij. Ai i thirri jehuditë, që e kishin korruptuar fenë e vërtetë të sjellur nga Musai, që t'i braktisin traditat dhe paragjykimet fanatike dhe t'i nënshtrohen vetëm Zotit. Kjo porosi e Isait bijëve të Izraelit është shpallur kështu në Kur'an:

Po kur Isai erdhi me argumente tha: "Erdha te ju me pejgamberllëk dhe erdha t'ua sqaroj atë pjesë që e kundërshtonit, pra kini frikë All-llahun dhe më respektoni mua! S'ka dyshim, All-llahu është Ai, Zoti im dhe Zoti juaj, andaj Atë adhurojeni! Kjo është rruga e drejtë!" (Kur'an, 43:63-64)

"Dhe (kam ardhë) që t'ju vërtetoj Tevratin që e keni para duarsh, t'ju lejoj disa që u ishin ndaluar juve, kam ardhë me argument nga Zoti juaj, pra kini frikë All-llahun dhe më dëgjoni mua. All-llahu është Zoti im dhe Zoti juaj. Adhurojeni Atë; kjo është rrugë e drejtë" (Kur'an, 3:50-51).

Është detyrë e muslimanëve, të krishterëve, jehudive dhe cilitdo në botë që t'i bindet kësaj thirrje të shenjtë.
 

Iliriano

Krijesë ! …
Anëtar
Apr 3, 2011
Postime
135
Pikët
0
Përgjigje e: Kush e vrau Jezusin?

Kjo pyetje eshte per besimtaret e krishtere qe perfaqsojne tre degezimet kryesore te krishterimit: Orthodhoks, Katolik, Protestant, si dhe per besimtaret e krishtere qe i perkasin kishave organike.

Si mendoni :

KUSH E VRAU JEZUSIN ?

Secili mund te japi mendimin e tij te ilsutruar me vargje ose jo , mund te sillni edhe komente .
Pershendetje.

Nese te flas pa u bazuar ne fe te ndryshme,
Un mund te konkludoi qe askush se vrau Jezusin.
Nese te krishteret pretendojn qe Jezusi (paqja qoft mbi te) ishte "zot", ateher un ju them qe Zoti s'vritet, dhe s'ka fuqi qe e mund Zotin.

E nese besojm qe Jezusi eshte vra ! Ateher ky nuk ishte zot. Por thjesht nje njeri, Profet i Zotit.

E po i besuat bibles se muslimaneve qe njihet me emrin Kuran, ateher do e kuptonit qe Jezusi (paqja qoft mbi te) eshte i gjall, nuk eshte zot, dhe kthimi i tij eshte programuar ne prag te fundit te botes.
 

Alkoma

Jezusi Shpeton
Anëtar
Jan 3, 2011
Postime
2,676
Pikët
48
Vendndodhja
Shqiperi
Përgjigje e: Kush e vrau Jezusin?

Selam alejkum
me emrin a Allahut te gjithe meshirshmit meshirplotit
nese kam drejt te marr pjes edhe une ja kum po filloj
BUJA E MADHE PER ''PASIONET E ISAİT (JEZUSİT)
Filmi i aktorit-regjisorit të famshëm Mel Gibson "Pasioni i krishtit" me në fund është dalë në publikim të përgjithshëm pas debateve mujore. Në SHBA është shikuar me interesim shumë të madh, filmi bëri që disa kinema të supozojnë ajrin e kishës. Miliona krishter kanë qendruar në rradhë për të shikuar këtë punë të rëndësishme për Isain (paqja qoftë mbi të), gurë themeli i besimeve të tyre.

Një prej aspekteve më të përqendruara nga kritikët e filmit është mënyra se ky film nuk është "argëtim" i pastër, si filmat tjerë klasik të Holivudit. Në të kundërtën, në një numër shumë të madh të skenave ka vuajtje edhe tortura. Të krishterët besojnë se Isai është mbytur nga Roamkët me anë të gozhdimit (kryqëzimit), Mel Gibsoni e paraqet se çfarë forma të tmerrshme të torurës ishin gozhdimi dhe mizoria përpara kësaj.

Reagimi i jehudëve

Reagimi më i madh ndaj filmit të Mel Gibsonit erdhi nga jehudët, dhe në të vërtetë është ende duke u bërë. Pse është kjo? Përgjigjja në këtë pyetje qëndron në historinë e krishterizmit siç përshkruhet në Bibël.

Sipas bibles, Isai është shpetimtari të cilin jehudët e kanë pritur me shekuj, me fjalë tjera Mesihu. Por, kur ai filloj të predikoj misionin e tij, ai i thirri popullin jehudi që të besojnë në Zot dhe gjithashtu i kritikoj hipokizitë e njerëzve të ndryshëm të fesë të cilët gëzonin autoritet të madh midis jehudëve. Për këtë arsye, ndonëse një pjesë e madhe e popullit jehud e besoj Isain, njerëzit e fesë në fjalë patën armiqësi shumë të madhe ndaj tij dhe vendosen që t'i bëjnë një kurthë për të mbytur atë. Më në fund ata vendosen që t'i ankohen Romakëve, të cilët sundonin Palestinën në atë kohë. Duke dalur përpara guvernatorit Romak, Pontius Pilate, ata i thanë atij se Isai ka pretenduar të bëhet mbret ndërkohë që mbret i tyre është Cezari, dhe se po u shkaktonte trazira politike. Pilate e pyeti Isain, e duke parë se ai nuk kishte bërë asnjë krim deshiroj që të liroj atë. Mirëpo, udhëheqësit fetar jehud insistuan. Ata kërkuan që ai të gozhdohet, e Pilate e pranoj kërkesën. Prapë sipas Biblës,
faktikishtë përgjegjës ishin jehudët për vendimin për të ekzekutuar Isain.

Kjo bëri që disa krishter të ushqejnë një armiqësi për jehudët gjatëgjithë historisë. Një prej arsyeve për shfaqjen e "antisemitizmit", ose urrejtjes së jehudëve, është se të krishterët i konsideronin jehudët si "vrasësit e krishtit"

Reagimet e udhëheqësve jehud ndaj filmit të Mel Gibsonit në muajt e fundit kanë qenë se ky film e ka ringjallur këtë koncept, që ka vazhduar për 2,000 vitet e fundit. Në shumë skena në film janë përshkruar urrejtja dhe zëmërimi i disa figurave religjioze jehude ndaj Isait. Kjo është një pikë e rëndësishme e konfliktit që i ndan krishterizmin dhe jehudizmin, që kanë shumë të përbashkëta, dhe madje i vë ata në kundërshtim ndaj njëri tjetrit.

E vërteta e shpallur në Kur'an

Por, prapa debatit të tanishëm për Isain ndërmjet jehudëve dhe të krishterëve është e vërteta më e rëndësishme.

Kjo e vërtetë është shpallur në Kur'an. Sipas ajeteve të Zotit të Plotëfuqishëm, Isai faktikisht nuk është mbytur me anë të gozhdimit. Jehudët vendosen një kurthë të tillë për atë, por Zoti e zmbrapsi kurthen e tillë me një mrekulli dhe e shpëtoj Isain, duke u gozhduar dikush tjetër në vend të tij. Kjo e vërtetë është përshkruar në suren Nisa':

Madje për shkak të thënies së tyre: "Ne e kemi mbytur mesihun, Isain, birin e Merjemes, të dërguarin e All-llahut". Po ata as nuk e mbytën as nuk e gozhduan (nuk e kryqëzuan në gozhda), por atyre u përngjau. Ata që nuk u pajtuan rreth (mbytjes së) tij, janë në dilemë për të (për mbytje) e nuk kanë për të kurrfarë dije të saktë, përveç që iluzojnë. E ata me siguri nuk e mbytën atë. (Kur'an 4:157)

Shprehja, "ata as nuk e mbytën as nuk e gozhduan" tregon se Isai nuk ishte vrarë e as nuk ishte gozhduar. Edhe deklarata tjetër përmbanë informatë shumë të rëndësishme: personi i gozhduar nuk ishte Isai, por dikush tjetër, edhe pse ata që e kryen gozhdimin menduan se ai ishte Isai. Për shkak se ai person i ngjau Isait, ose është bërë të duket sikur ai. (Vetëm Zoti e di të sigurtën)

Kjo informatë në Kur'an ishte temë e debateve ndërmjet të krishterëve dhe muslimanëve me qindra vite. Të krishterët thonë se Isai është gozhduar përpara qindra dëshmitarëve, për të cilën janë pajtuar shkruasit e Inxhillit dhe autorë tjerë krishter, dhe se kjo është e sigurtë dhe e vërtetë e dëshmuar e besuar nga miliona për qindra vite.

Mirëpo, fakti është se disa të krishter e kanë pranuar edhe faktin se Isai nuk është gozhduar.

Të krishterët që nuk kanë besuar në gozhdim

Të krishterët kanë dhënë përgjigje të ndryshme në pyetjen se kush ka qenëai që është gozhduar. Këta kanë poseduar një besim të llogaritur si "heretik" sipas doktrines katolike. Levizja e tillë është e njohur si "Docetism."

Informata më e rëndësishme për Docetismin vije nga dokumenti Adversus Haereses (kundër Herecies) të shkruar nga prifti Irenaeus (115-202) në fundin e shekullit të dytë të erës sonë. Irenaeusi i referohet një Beslidis, njërit prej përfaqsuesëve të kësaj lëvizje. Sipas Irenaeusit, Basilidesi, një historian nga Aleksandria, ka insistuar në shkrimet e tij në mes të viteve 130 dhe 150 se Isai nuk është gozhduar. Ai ka pohuar se dikush tjetër, një Simon prej Sirene, është gozhduar dhe se Zoti në mënyrë të mbinatyrshme e ka ndryshuar pamjen e jashtme të Simonit që t'i ngjaj Isait, dhe kështu jehudët dhe Romakët kanë menduar se janë duke e gozhduar vetë Isain. Basilidesi ka shkruar madje se Isai e ka shikuar Simonin prej Sirene duke u gozhduar, dhe se ai pastaj është larguar dhe është ngritur gjallë në prani te Zotit. (William Smith, D., A Fjalor i biografisë krishtere, vëllimi 1, f. 768)

Prej nga ka mund t'i arrijë kjo informatë Basilides? Sipas shkrimeve të një teologu krishter të shekullit të III, Clementi nga Aleksandria (150-215), Basilidesi ka pretenduar se ka marrë informata sekrete. Sipas tregimit të tij, një individ i quajtur Glaucius, që ka vepruar si përkthyes për Simon Peter, një prej pasuesëve të Isait, e ka mësuar këtë sekret nga Peter, dhe Basilidesi e ka dëgjuar nga ai. Basilidesi e ka shkruar një "bibel' të re, në të cilën shkruasit e Inxhillit janë korrigjuar në driten e informatave që ai i ka marrë nga Glauciusi.

Basilidesi nuk ishte i vetmi docetist që mbështeste këtë pretendim. Përveç tij edhe individ të ndryshëm ose sekte të llogaritura si "heretik" nga kisha e kanë mbështetur pikpamjen se Isai nuk është gozhduar, por është zëvendsuar nga dikush që i ka ngjarë atij. Në librin a është gozhduar më të vërtetë Krishti? Shkrimtari krishter Faris el-Kayrawni shkruan:

Në vitin 185 pas krishtit një sekt i pasardhësve të priftërinjëve të Thebes të cilët e përqafuan krishterizmin pretenduan se "Zoti ndalon që Krishti duhet të jetë i gozhduar. Ai është ngritur lart në parajsë në mënyrë të sigurtë." Gjithashtu në vitin 370 pas krishtit një sekt hermetik gnostik që e ka mohuar gozhdimin e Isait kanë thënë se ai "nuk është gozhduar por u është dukur ashtu shikuesëve që e kanë gozhduar atë."
Prap, në vitin 520 pas krishtit Severusi, peshkopi i Sirisë, ka shkuar në Aleksandri ku ai ka takuar një grup të filozofëve që mësonin se Isai nuk është gozhduar por se vetë ashtu është dukur për njerëzit që e kanë gozhduar atë në kryq. Rreth vitit 610 pas krishtit peshkopi Gjon, djali i guvernatorit të Qipros, filloj të deklaroj se Isai nuk është gozhduar por vetëm u është dukur ashtu dëshmitarëve që e kanë gozhduar atë. (Faris el-Kayrawni, A është gozhduar më të vërtetë Isai? Villach: drita e jetës, 1994, f.23)

Mirëpo, që nga shekulli IV kur është vendosur dominimi absolut i kishes katolike, docetistet janë zhdukur gradualisht sikurse edhe levizjet tjera të llogaritura si "heretik". Mësimet se Isai ishte gozhduar konfirmuan vendin e tyre si dogmë fundamentale e botës krishtere duke u imponuar nga kisha

Njerzimi e mësoi të vërtetën për këtë çështje vetëm me anë të shpalljes së Kur'ani pejgamberit Muhammedit a.s. Në Kur'an Zoti e ka treguar këtë për Isain:

"… Po ata as nuk e mbytën as nuk e gozhduan (nuk e kryqëzuan në gozhda), por atyre u përngjau...." (Kur'an, 4:157)

JETA E ISAIT SIPAS KUR'ANIT

Sipas të dhënave historike të jehuizmit, krishterizmit dhe Islamit, Isai ka jetuar përafërsisht para 2,000 viteve. Ai ishte i derguar i zgjedhur i Zotit dhe është i famshëm në këtë dhe boten tjetër. Inxhilli i Mateut thot se ai ka lindur ose gjatë sundimit të Heroldit 1 ose në një periudhë të ndryshimit të regjimit (4 para eres sonë). Sipas Inxhillit të Lukes, ai ka lindur gjatë sundimit të perandorit Augustus (27-14 p.e.s) kur është bërë një regjistrim në Judea (6 e.s). informatat e tilla nuk mund të verifikohen. Mirëpo, ekspertët që kanë analizuar burime të ndryshme besojnë se Isai ka lindur rreth vitit 7-6 p.e.s.

Feja e vërtetë e sjellur nga Isai, i derguari i zgjedhur i Zotit që është shpërblyer me parajsë dhe dhurata të veçanta, ekziston sot. Mirëpo, vetëm me emër, për shkak se është ngatërruar dhe falsifikuar. Meqë shpallja e dhënë Isait nga Zoti ekziston vetëm në emër dhe sigurish jo në origjinalin e tij, për shkak se biblat krishtere janë ngatërruar dhe ndryshuar. Pasi që ne nuk mund të sigurojmë ndonjë njohuri të vërtetë për Isain nga ky burim, ne kthehemi te burimi i vetëm që mund të siguroj të dhëna të vërteta: Kur'ani, që Zoti ka premtuar se do ta mbrojë deri në ditën e fundit. Kur'ani tregon shumë për lindjen e Isait, jetën, shembujt e takimeve të tij me njerëzit tjerë, situatën e atyre që kanë jetuar rreth tij, dhe shumë çështje tjera. Gjithashtu siguron shumë shembuj të përpjekejve të tij për të ftuar popullin jehud në besim. Kur'ani i tregon fjalet vijuese të Isait:

"Dhe (kam ardhë) që t'ju vërtetoj Tevratin që e keni para duarsh, t'ju lejoj disa që u ishin ndaluar juve, kam ardhë me argument nga Zoti juaj, pra kini frikë All-llahun dhe më dëgjoni mua. All-llahu është Zoti im dhe Zoti juaj. Adhurojeni Atë; kjo është rrugë e drejtë." (Kur'an, 3:50-51)

Vetëm disa jehud iu përgjigjen thirrjes së tij dhe u bënë pasuesit etij. Kur'ani e tregon ekzistencen e këtyre besimtarëve të devotshëm si vijon:

E kur e kuptoi Isai vendosmërinë e tyre në mosbesim (dhe qëllimin që ta mbysin), tha: "Kush janë ndihmëtarët e mi për në rrugë të All-llahut"? Havarijjunët thanë: "Ne jemi ndihmëtarë të fesë së All-llahut, ne i besuam All-llahut, e ti dëshmo për ne se jemi muslimanë (të bindur, të dorëzuar)" Zoti ynë, ne e besuam atë që e zbrite (shpalljen), e pasuam të dërguarin (Isain), pra shënona bashkë me ata që dëshmojnë (besimin e drejtë) " (Kur'an, 3:52-53)

Sipas dhjatës së re, Isai udhëtoj nëpër të gjitha qoshet e Palestinës me 12 pasuesit e tij për të thirrur njerëzit në besim. Në udhëtimin e tij, Zoti i lejoj atij që të kryej shumë mrekulli. Ai shëroi të sëmurët dhe të paaftët, i shëroi njerëzit që vuanin nga lebroza, u solli të pamurin atyre që kishin qenë të verbër që nga lindja, dhe i ngriti të vdekurit. Kur'ani i tregon këto mrekulli në ajetët më poshtë:

"Dhe, të dërguar te bijtë e Israilit: Unë kam ardhur nga Zoti juaj me argument, unë nga balta ju bëj diç si shpendi, i fryej atij dhe ai me lejen e All-llahut bëhet shpend, unë i shëroj të verbërit, të sëmurit në lëkurë, dhe unë me lejen e All-llahut i ngjall të vdekurit: unë ju tregoj për atë që e hani dhe për atë që e depononi në shtëpitë tuaja. Vërtet, kjo është fakt për ju nëse jeni besimtarë." (Kur'an, 3:49)

All-llahu (atë ditë) i thotë: "O Isa, bir i Merjemes, përkujtoi të mirat e Mia ndaj teje dhe ndaj nënës sate, kur të fuqizova me shpirtin e shenjtë (Xhibrilin), e ti u fole njerëzve (kur ishe) në djep dhe (kur ishe) i pjekur (si burrë), kur ta mësova ty librin e urtësinë Tevratin e Inxhilin, kur me lejen Time formove nga balta si formë shpeze e i fryve asaj dhe me urdhrin Tim u bë shpezë, kur e shërove të verbërin dhe të sëmurin nga sëmundja e lëkurës me dëshirën Time, kur me urdhrin Tim i nxore (të gjallë) të vdekurit, kur i zbrapa beni israilët prej teje (që deshën të të mbysin) atëherë kur erdhe me argumente, e disa prej tyre që nuk besuan thanë: "Kjo (mrekullia e Isait) nuk është tjetër vetëm se magji e qartë!" (Kur'an, 5:110)

Isai bëri mrekulli të mëdha, shumë njerëz ishin të impresionuar me to. Mirëpo, ai gjithmonë ka thënë se këto mrekulli ndodhin vetëm me dëshiren e Zotit dhe, sipas bibles, ai gjithmonë u thoshte njerëzve që i sheronte: "besimi juaj ju ka shpëtuar". "Si përgjigje, njerëzit falenderonin Zotin kur i shihnin mrekullit e tij:

Pastaj, mbasi u nis që andej, Jezusi erdhi pranë detit të Galilesë, u ngjit në mal dhe u ul atje. Dhe iu afruan turma të mëdha që sillnin me vete të çalë, të verbër, memecë, sakatë dhe shumë të tjerë; i ulën përpara këmbëve të Jezusit dhe ai i shëroi. Turmat mrrekulloheshin kur shikonin se memecët flisnin, sakatët shëroheshin, të çalët ecnin dhe të verbërit shihnin; dhe lëvdonin Perëndinë e Izraelit. (Mateu 15: 29-31)

Ndërkaq po afrohej festa e të Ndormëve, që quhet Pashkë. Dhe krerët e priftërinjve e skribët kërkonin mënyrën se si ta vrisnin, sepse kishin frikë nga populli. Atëherë krerët e priftërinjve dhe farisenjtë mblodhën sinedrin dhe thanë: ``Ç`të bëjmë? Ky njeri po bën shumë shenja. Po ta lëmë të vazhdojë kështu, të gjithë do të besojnë në të, do të vijnë Romakët dhe do të shkatërrojnë vendin dhe kombin tonë``. Por një nga ata, Kajafa, që ishte kryeprifti i atij viti, u tha atyre: ``Ju nuk kuptoni asgjë; dhe as nuk e konceptoni se është e leverdishme për ne që të vdesë vetëm një njeri për popullin, dhe të mos humbasë gjithë kombi``. Por këtë ai nuk e tha nga vetja; por, duke qenë kryeprift i atij viti, profetizoi se Jezusi duhej të vdiste për kombin, dhe jo vetëm për kombin, por edhe për t`i mbledhur në një, bijtë e Perëndisë që ishin të shpërndarë.

Pavarsisht nga pengesat që shtoheshin, veçenarisht midis njerëzve që vuanin nga shtypja dhe mizoria, numëri i besimtarëve filloj të rritej. Në atë kohë, Isai dhe pasuesit e tij kanë bredhur nepër tërë vendin. Ndërkohë, priftërinjët e skribët (mesuesit e ligjit) filluan të intigrojnë dhe komplotojnë kundër Isait, që u kishte thënë atyre për gabimet e trashëguara në traditat që ata i kishin favorizuar me vite, duke i përkujtuar ata për devijimet në mënyrën që ata e kishin vendosur dhe duke i thirrur ata të besojnë vetëm në Zot dhe të jetojnë vetëm për Atë. (Luka 22:1-2, Gjoni 11:47-53)

Sikur të gjithë pejgambert tjerë, Isai e thirri popullin e tij që të besojnë në Zot, t'i dorëzohen përzemërsisht Atij, të jetojnë për të arritur kënaqësin e Tij, të largohen nga mekati dhe punët e këqija, dhe të bëjnë mirë. Ai i përkujtoj ata për përkoshmërinë e jetës dhe afërsinë e vdekjes, dhe u tregoj atyre se ata duhet të përgjigjen për të gjitha punët e tyre në Ahiret. Ai i thirri ata që të adhurojnë vetëm Zotin dhe t'i frikohen e t'i kushtojnë vëmendje vetëm Atij. Bibla gjithashtu përmbanë shumë këshilla dhe material edukativ (mashal) në lidhje me këtë.
Sipas dhjates së re, Isai i këshilloj ata që ishin "të mangët në besim", u solli atyre lajme të mira për dominimin e afër të Zotit, dhe u tha atyre që të kërkojnë falje nga Zoti. Ky dominim është rregull që jehudët e pritnin të vendoset kur të arrijë Mesihu, një rregull që do t'iu sillte atyre besim të rifilluar dhe shpetim.

Isai i mbeti besnik ligjit të Musait (urdhërat e Tevratit) dhe i qortoi jehudët për shkak të largimit nga urdhrat ose për praktiken e tyre hipokrite. Sipas dhjates së re, ai u tha atyre: "nëqoftëse ju do t`i kishit besuar Musait, do të më besonit edhe mua, sepse ai ka shkruar për mua." (Gjoni 5:46). Isai i thirri njerëzit që të ktheheshin te tevrati. Inxhilli i Mateut e shënon urdhërin e tij për të vepruar në përputhje me ligjin e Musait ("ligjin e shenjtë"):

Unë nuk erdha për t`i shfuqizuar, po për t`i plotësuar (Mateu 5:17)

Ai, pra, që do të shkelë një nga këto urdhërime më të vogla, dhe do t`u ketë mësuar kështu njerëzve, do të quhet më i vogli në mbretërinë e qiejve; kurse ai që do t`i vërë në praktikë dhe do t`ua mësojë të tjerëve, do të quhet i madh në mbretërinë e qiejve. (Mateu 5:19)

Kur'ani për Isain thotë si në vijim:

"Dhe (kam ardhë) që t'ju vërtetoj Tevratin që e keni para duarsh, t'ju lejoj disa që u ishin ndaluar juve, kam ardhë me argument nga Zoti juaj, pra kini frikë All-llahun dhe më dëgjoni mua." (Kur'an, 3:50)

TË DHËNAT KONTRADIKTORE NË INXHILLA PËR GOZHDIMIN

Sot të krishterët besojnë në librin e shenjtë të njohur si dhjata e re. Shumë pjesë të kësaj libre i thërrasin njerëzit që të besojnë dhe të adhurojnë Zotin në mënyrën më të sinqertë dhe rekomandon parime të shkëlqyeshme të moralit. Në lidhje me këtë, shumë nga dhjata e re është e ngjashme me Kur'anin. Prandaj muslimanët dhe të krishterët kanë shumë besime të përbashkëta dhe besojnë në vlera të njëjta morale. Kjo është një e vërtetë e rëndsishme që paraqet temelin për vendosjen e dialogut dhe bashkpunimit ndërmjet dy besimeve.

Mirëpo, Zoti gjithashtu shpall në Kur'an se dy mësimet fundamentale në dhjaten e re janë të pasakta.

E para prej këtyre është besimi se Isai është gozhduar dhe ishte një lloj i "sakrificës" për të gjithë njerëzit.

E dyta është pretendimi se Isai është "djali i Zotit". (Zoti sigurisht është përtej kësaj. Shumë mëdhështor është Ai për të pasur djalë).

Një pikë interesante është se deklaratat në Inxhillat në lidhje me këto dy besime aktualisht janë kontradiktore.

Katër Inxhillat

Dhjata e re përmbanë katër "Inxhilla' të ndarë që e përshkruajnë jetën dhe shërbimin e Isait. Tre të parët prej tyre, Inxhillat sipas Mateut, Markut dhe Lukës janë deri në një shkallë të madhe të ngjashëm me njëri tjetrin. Ata në traditen krishtere përshkruhen si Inxhillat "sinoptik". (Fjala "sinoptik" nënkupton "marrja e pikpamjeve të njëjta, dhe përshkruan përspektivat e tre Inxhillave të parë). Pavarsisht nga të qenurit Inxhilli i dytë në dhjaten e re, më i hershmi është Inxhilli sipas Markut. Është pranuar se Mateu dhe Luka e kanë përdorur Inxhillin sipas Markut si burim kur i kanë shkruar Inxhillat e tyre, duke i bërë disa shtesa atij.

Inxhilli i katërt është ai i Gjonit, e ky është shumë i ndryshëm nga vija e marrë nga Inxhillat sinoptik. Disa ngjarje të përshkruar nga Gjoni nuk duken në Inxhillat sinoptik, ose janë të përshkruar në kuptim të kundërt. Për më tepër, një ngjarje e përshkruar nga Gjoni është përshkruar plotësisht ndryshe nga mënyra se si duket në Inxhillat sinoptik.

Përshkrimet kontradiktore për gozhdimin

Siç kemi thënë tani, është shpallur në Kur'an se personi që është gozhduar nuk ishte Isai por, me anë të mrekullisë së Zotit, dikush që i ka përngjarë atij është gozhduar e Isai i ka ikur kurthit.

Inxhillat e dhjatës së re insistojnë se ishte Isai është ai që është gozhduar. Mirëpo, të dhënat e tyre të gozhdimit bien ndesh me njëri tjetrin në një shkallë shumë më të madhe se në ndonjë çështje tjetër.

Ka shumë mospërputhje të mëdha në këtë çështje, midis Inxhillave sinoptik si dhe me atë të Gjonit. E dhëna që fillon me darken e fundit të Isait dhe dishepujve e vazhdon me arrestimin dhe gjykimin e tij është çështje e kontradiktave të konsiderueshme midis Inxhillave. Le t'i shqyrtojmë pikat më të mëdha të këtyre kontradiktave:

o Inxhillat sinoptik pohojnë se në darkën e fundit të Isait dhe dishepujve të tij ishte një "ceromoni e bukës dhe verës". Megjithëse Gjoni kurrë nuk e përmend këtë. Në vend të saj, ai e bënë një pretendim tërësisht të ndryshëm, se dishepujtë i pastruan këmbët e tij si shprehje e dashurisë dhe respektit.
o Edhe në lidhje me arrestimin e Isait nga romaket ka mospërputhje. Sipas pretendimeve në Inxhillat sinoptike, Juda Is****ot e dorëzoj Isain duke u treguar atë Romakëve. Siaps Gjonit, Isai u dorëzua vetë. Edhe përgjigjet e dhëna Judas nga Isai janë përshkruar në mënyrë kontradiktore. Sipas Mateut, ai i tha Judas, "mik, kryeje atë për të cilen ke ardhur," ndërsa sipas Gjonit nuk ka pasë dialog ndërmjet atyre dyve.

o Edhe në lidhje me atë se çka bënë dishepujt pas arrestimit të Isait ka mospajtime. Sipas Mateut, të gjithë dishepujt ikën, vetëm Piteri duke e shikuar Isain së largu. Marku e përshkruan detajin e çuditshëm se si vetëm "një i ri, që kishte të veshur vetëm ndërresat" e shikoj Isain, dhe si ai ishte kapur por kishte shpëtuar nga veshja dhe kishte ikur. Sikur Mateu, Luka shkruan se vetëm Pjetri e shikoi Isain. Gjoni, në anën tjetër, shkruan se Simon Pjetri dhe dishepujt tjerë e përcjellnin Isain.

o Përgjegjjet në pyetjen se kush e gjykoj Isain janë gjihtashtu të ndryshme. Inxhillat sinoptik e përshruajnë se ai ishte gjykuar nga Gjykata Supreme jehude (Sinedrioni). Sipas Gjonit Isai nuk ishte gjykuar nga Sinedrioni, por nga Kaiafasi, prifti më i lartë në atë kohë, dhe vjehërri i tij Annasi.

o Gjykimi i Isait nga guvernatori Romak, Pontius Pilati, gjithashtu përshkruhet shumë në mënyrë të ndryshme. Sipas Inxhillave sinoptik, Isai nuk u përgjegj ndaj akuzimeve të bërë kundër tij nga Pilati, thjeshtë duke thënë "Po, është si thua ti" kur e pyeti nëse ai ishte mbret i jehudëve. Gjoni, në anën tjetër, thotë se Isai i bëri përgjegje të gjatë Pilatit, në deklaraten e hollësishme duke thënë, "mbretëria ime nuk është e kësaj bote... Por tani mbretëria ime është nga një vend tjetër."

o Edhe kush e barti kryqin është e paqartë. Inxhillët sinoptik shkruajnë se një njeri i quajtur Simoni nga Kirena e barti atë, ndërsa Gjoni pohon se vetë Isai e barti atë.

o Edhe hajdutët që u kryqëzuan pranë Isait janë përshkurar në mënyrë të ndryshme, siç janë edhe fjalët e fundit të Isait.

o Inxhillat edhe kohen e gozhdimit e përshkruajnë në mënyrë të ndryshme. Sipas Inxhillave sinoptik, ishte në diten e dytë të pashkëve. Sipas Gjonit, ishte një ditë para pashkëve.

Është e qartë se këto mospërputhje tregojnë një pikturë interesante.

Kjo është për shkak se këto ngjarje, që përfshijnë ditën e fundit të Isait, nga darka e fundit deri të gozhdimi, u zhvilluan, sipas traditës krishtere, përpara qindra dëshmitarëve. Me përjashtim të darkës së fundit, që kanë marrë pjesë vetëm dishepujt, të gjitha duhet të jenë
zhvilluar përpara turmave të mëdha. Sipas Inxhillave, gozhdimi ka ndodhur në Jerusalem, përpara syve të njerëzve të zakonshëm.

Pra pse ka aq shumë mospërputhje ndërmjet të dhënave të këtyre ngjarjeve që kanë ndodhur përpara syve të aq shumë dëshmitarëve?
Përgjigjja është e qartë: arsyeja për këto mospërputhje në të dhënat e gozhdimit është se tregimi është i bazuar në gabim. Nuk është gozhduar Isai. Zoti e shpëtoj këtë pejgamber të bekuar nga kurtha e vënë për të.

Isai nuk ka vdekur, por është në prani të Zotit.

Kur'ani tregon se pabesimtarët planifikuaj një komplot për t'ia marrë jetën Isait. Mirëpo, ata dështuan, për këtë Kur'ani shpallë:

E, ata (jehuditë) i kurdisën një dredhi (mbytjen e Isait), All-llahu iu kundërvu dredhisë së tyre, All-llahu është asgjësuesi më i fuqishëm kundër atyre që bëjnë dredhi. (Kur'an, 3:54)

Siç tregon ajeti, ata kurdisën dhe shkuan për të vrarë Isain. Mirëpo, komploti i tyre dështoj e ata e mbytën një që i ngjante atij. Gjatë kësaj ngjarje, Zoti e ngriti Isain në pranin e Tij:

Madje për shkak të thënies së tyre: "Ne e kemi mbytur Mesihun, Isain, birin e Merjemes, të dërguarin e All-llahut". Po ata as nuk e mbytën as nuk e gozhduan (nuk e kryqëzuan në gozhda), por atyre u përngjau. Ata që nuk u pajtuan rreth (mbytjes së) tij, janë në dilemë për të (për mbytje) e nuk kanë për të kurrfarë dije të saktë, përveç që iluzojnë. E ata me siguri nuk e mbytën atë. (Kur'an, 4:157)

Ajeti pasues për procesin e ngritjes thotë si në vijim:

All-llahu e ngriti atë pranë Vetes. All-llahu është i poltfuqishëm, i dijshëm. (Kur'an 4:158)

Realiteti i shpallur në ajet është i qartë. Ata që tentuan të mbysin Isain nuk arritën. Shprehja "por atyre u përngjau" e shfaq këtë fakt. Zoti u paraqiti atyre një që i përngjante atij dhe e ngriti Isain pranë Tij. Zoti ynë gjithashtu tregon se ata që kanë pretenduar ashtu nuk kanë pasur njouri për të vërtetën.

Isai nuk është mbytur.

E vërteta, e treguar qartë në Kur'an dhe hadithe (thënje) të pejgamberit tonë (paqja dhe bekimi i Zotit qofshin mbi të), është se Isai është ende gjallë dhe do të kthehet në tokë në fund të kohëve.

ISAI DO TË KTHEHET NË TOKË

Në javet e fundit tema kthimi i Isait në tokë ka zgjuar interesim të madh në botë. Për të mësuar të vërtetën për këtë çështje, natyrisht duhet të studiohen argumentet në Kur'an.

Në Kur'an është një e dëshmi e rëndësishme në lidhje me ardhjen e dytë të Isait. Kjo mund të tregohet si në vijim:

1. "... E ata që të besuan ty, do t'i ngrejë lart mbi ata që nuk besuan deri në ditën e kijametit..."

Ajeti i parë që tregon kthimin e Isait është dhënë më poshtë:

(Përkujto, o i dërguar) Kur All-llahu tha: "O Isa, Unë po të marr ty, po të ngrej te Unë, po të shpëtoj prej sherrit të atyre që nuk besuan. E ata që të besuan ty, do t'i ngrejë lart mbi ata që nuk besuan deri në ditën e kijametit, pastaj vetëm tek Unë është kthimi juaj, e Unë gjykoj mes jush për atë që kudërshtoheshit". (Kur'an, 3:55)

Zoti e përmend se një grup i pasuesëve të vërtetë të Isait do të dominojnë me jobesimtarët deri në ditën e ringjalljes. Isai nuk ka pasë shumë pasues gjatë kohës ës tij në tokë dhe, me procesin e ngritjes së tij, feja që ai e ka sjellur është degjeneruar shpejt. Pas dy shekujve, ata që kanë besuar në Isain janë shtypur për shkak se ata nuk kishin fuqi politike. Prandaj, ne nuk mund të themi se të krishterët e hershëm kanë dominuar me jobesimtarët në kuptimin e treguar nga ajeti i mësipërm.

Sot, krishterizmi është larguar aq shumë nga gjendja e tij origjinale saqë më nuk i ngjan fesë së mësuar nga Isai. Në këtë rast, "E ata që të besuan ty, do t'i ngrejë lart mbi ata që nuk besuan deri në ditën e kijametit" bartë një porosi të qartë: duhet të jetë një grup i pasuesëve të Isait që do të ekzistojnë deri në ditën e fundit. Grupi i tillë do të shfaqet në ardhjen e tij të dytë, dhe ata që e pasojnë atë në atë kohë do të dominojnë me jobesimtarët deri në ditën e fundit.

2. " Nuk ka asnjë nga ithtarët e librit vetëm se ka për t'i besuar atij (Isait) para vdekjes së vet..."

Në Kur'an ne lexojmë se:

Nuk ka asnjë nga ithtarët e librit vetëm se ka për t'i besuar atij (Isait) para vdekjes së vet, e në ditën e gjykimit ai dëshmon kundër tyre. (Kur'an, 4:159)

Fraza "Nuk ka asnjë nga ithtarët e librit vetëm se ka për t'i besuar atij (Isait) para vdekjes së vet" është shumë interesante. Disa dijetarë besojnë se "atij/atë" në këtë ajet i referohet Kur'anit në vend të Isait, dhe kështu që e kuptojnë se nënkupton se idhtarët e librit do të besojnë në Kur'an përpara se të vdesin. Mirëpo, është e padyshimtë se fjala e njëjtë në dy ajetët paraprirëse i referohen Isait.

Një pikë tjetër që duhet të bëjmë këtu ka të bëjë me interpretimin e "para vdekjes së vet". Disa besojnë se kjo qëndron për idhtarët e librit "që t'i besojnë Isait përpara vdekjes së tyre". Sipas kësaj pikpamje, çdokush nga idhtarët e librit përfundimisht do t'i besojnë Isait përpara se ai ose ajo të vdes. Por deri tani, miliona të idhëtarëve të librit kanë jetuar dhe kanë vdekur pa besuar kurrë në Isain. Prandaj, ajeti nuk flet për vdekjen e këtij grupi, por më parë për vdekjen e Isait. Në fund, realiteti i treguar nga Kur'ani është ky: "përpara se të vdesë Isai, të gjithë idhtarët e librit do të besojnë në atë".

Kjo mund të jetë e mundshme vetëm me kthimin e Isait në tokë dhe të gjithë idhëtarët e librit të besojnë në të gjatë kësaj jete të dytë. Kjo në të vërtetë është premtimi në hadithe. (Vetëm Zoti e dinë të sigurtën).

3. " E ai (Isai) është parashenjë e momentit (e kijametit)..."

Në Kur'an ne jemi informuar për kthimin e Isait në tokë. Ky ajet thotë se Isai ëhtë parashenjë e momentit:

E ai (Isai) është parashenjë e momentit (e kijametit), pra kurrsesi mos dyshoni në të (në katastrofë) dhe eni pas meje, kjo është rruga e drejtë. (Kur'an, 43:61)

Dijetarët e mdhenjë të Islamit e interpretojnë këtë përemër si referim për Isain, një mendim që ata e bazojnë në ajetet tjera kur'anore dhe në hadithe. Në komentarin e tij, Elmalili Muhammad Hamdi Yazir shkruan se:

S'ka dyshim ai (Isai) është parashenjë e momentit, ai që deklaron se momenti do të vijë, se të vdekurit do të ringjallen dhe do të ngriten, për shkak të mrekullisë së ardhjes së dytë të Isait dhe mrekullisë së tij të ringjalljes së të vdekurit, së bashku me shpalljen e tij se të vdekurit do të ngriten, dëshmojnë se dita e gjykimit është e vërtetë. Sipas haditheve, arritja e tij është parashenjë e ditës së fundit. (Elmalili Muhammad Hamdi Yazir, Kuran-i Kerim Tefsiri (tefsir i Kur'anit); www.kuranikerim.com/telmalili/zuhruf.htm)

Isai jetoj gjashtë shekuj përpara shpalljes së Kur'anit. Prandaj nuk mund të konsiderojmë jetën e tij të parë si parashenjë të ditës së gjykimit. Ajeti thotë se Isai do të kthehet në fund të kohëve ose, me fjalë tjera, gjatë periudhës së fundit të kohës përpara ditës së gjykimit. Në këtë kontekst, kthimi i tij është parashenjë e arritjes së afërt të momentit. (Zoti e dinë më së miri).

4. " Ai (All-llahu) ia mëson atij librin (besimin), urtësinë, Tevratin dhe Inxhilin."

Ajetet 45-48 të surës së 3-të tregon se Zoti do t'i mesoj Isait "Librin", Tevratin dhe Inxhillin. Siç duket, ky liber në fjalë është shumë i rëndësishëm. Shprehja e njëjtë është përdorur edhe në ajetin e dhënë më poshtë:

All-llahu (atë ditë) i thotë: "O Isa, bir i Merjemes, përkujtoi të mirat e Mia ndaj teje dhe ndaj nënës sate, kur të fuqizova me shpirtin e shenjtë (Xhibrilin), e ti u fole njerëzve (kur ishe) në djep dhe (kur ishe) i pjekur (si burrë), kur ta mësova ty librin e urtësinë Tevratin e Inxhilin..." (Kur'an, 5:110)

Kur të shqyrtojmë si përdoret "libri" këtu, ne e shohim se në të dy rastet i referohet Kur'anit. Ajetet tregojnë se pas Tevratit, psalmave dhe Inxhillit, Kur'ani është libri përfundimtar i shenjët. Edhe një ajet tjetër e përdorë "librin" për të simbolizuar Kur'anin, pas përmendjes së tevratit dhe Inxhillit. (Kur'an, 3:2-3)

Në këtë rast, Kur'ani është libri i tretë që do të mesojë Isai. Por kjo do të jetë e mundshme vetëm kur ai të kthehet në tokë, pasi që ai jetoj 600 vite përpara shpalljes së Kur'anit. Edhe hadithët tregojnë se Isai do të sundoj me Kur'an, e jo me Inxhill, në ardhjen e tij të dytë. Kjo korrespondon me kuptimin e ajetit. (Allahu e di më së miri).

5. "Vërtet, çështja e Isait (të lindur pa baba) tek All-llahu është sikurse çështja e Ademit."

Ajeti "Vërtet, çështja e Isait (të lindur pa baba) tek All-llahu është sikurse çështja e Ademit." (Kur'an, 3:59) gjithashtu mund të tregoj kthimin e Isait. Dijetarët musliman që kanë shkruar komentare kur'anore theksojnë se ky ajet tregon faktin se të dy pejgamberët nuk kanë pasur baba, për shkak se Zoti i krijoj të dytë me urdhërin "Bëhu!" Mirëpo, ajeti mund të ketë edhe një kuptim tjetër: sikur që është dërguar në tokë Ademi nga prania e Zotit, Isai mund të dërgohet në tokë nga prania e Zotit në kohët e fundit. (Vetëm Zoti e di të sigurtën).

6. "... ditën kur u linda, ditën kur të vdes dhe ditën kur të dal (prej varrit) i gjallë..."

Edhe surja Merjem përmend vdekjen e Isait në ajetin vijues:

Selami (shpëtimi prej All-llahut) është me mua ditën kur u linda, ditën kur të vdes dhe ditën kur të dal (prej varrit) i gjallë!" (Kur'an, 19:33)

Kur është konsideruar ky ajet në lidhje me ajetin 55 të surës Ali-Imran, shfaqet një realitet i rëndësishëm: derisa surja Ali-Imran thoshte se Isai është ngritur në prani të Zotit e nuk e përmend se ai ka vdekur ose se është mbytur, surja Merjem flet për ditën në të cilën ai do të vdesë.
Kjo vdekja e dytë mund të jetë e mundshme vetëm pasi ai të kthehet dhe të jetoj në tokë për një periudhë kohore. (Vetëm Zoti e dinë të sigurtën).

7. "... e ti u fole njerëzve (kur ishe) në djep dhe (kur ishe) i pjekur (si burrë)…"

Një pjesë tjetër e dëshmisë për kthimin e Isait është fjala kahlaan, e përdorur në suren El-Maide 5:110 dhe suren Ali-Imran 3:46. këto ajete thonë:

All-llahu (atë ditë) i thotë: "O Isa, bir i Merjemes, përkujtoi të mirat e Mia ndaj teje dhe ndaj nënës sate, kur të fuqizova me shpirtin e shenjtë (Xhibrilin), e ti u fole njerëzve (kur ishe) në djep dhe (kur ishe) i pjekur (si burrë) (kahlaan)..." (Kur'an, 5:110)

E që duke qenë në djep (foshnje) u flet njerëzve, e edhe si i rritur (kahlaan) e që është nga të përsosurit. (Kur'an, 3:46)

Kahlaan, që është përdorur vetëm në këto dy ajete, vetëm në lidhje me Isain, dhe për të shprehur moshen madhore të Isait dmth "dikush ndërmjet 30 dhe 50 vjetëve, dikush që nuk është më i ri, dikush që ka arritur moshen e përsosur." Dijetarët Islam pajtohen se simbolizon moshen prej 35 viteve ose më tepër. Ata i bazojnë pikpamjet e tyre në hadithin e treguar nga Ibn Abbasi se Isai është ngritur në prani të Zotit në të tridhjetat e hershme të tij, dhe se ai do të jetojë 40 vite kur ai të kthehet. Prandaj, ata sugjerojnë se ky ajet është dëshmi për kthimin e Isait, pasi që mosha e tij e vjetër do të ndodhë pas ardhjes së tij të dytë. (Muhammed Khalil Herras, Fasl al-Maqal fi raf`i `Isa hayyan wa nuzulihi wa qatlihi ad-Dajjal (Cairo: Maktabat as-Sunnah, 1990), 20.)

Shkurtimisht, mrekullia e ardhjes së dytë të Isait, e treguar në numër të madh të haditheve, përmendet edhe në Kur'an.
Isai nuk ka vdekur, dhe do të kthehet përsëri në tokë.

GABIMI I TË KRISHTERËVE PËR TRINITETIN

Kur'ani në mënyrë specifike drejtohet në besimet pozitive dhe karakteristikat morale të të krishterëve. Zoti ka treguar se për muslimanët, krishterët janë "më të afërmit si miq për besimtarët" dhe "nuk janë kryeneçë." (Kur'an, 5:82) Sipas Islamit, të krishterët nuk janë mohues, por janë idhëtar të librit, së bashku me jehuditë. Me fjalë të tjera, ata janë njerëzë të dëvotshëm që besojnë në shpalljet e më hershme të Zotit.

Megjithatë, Kur'ani thekson një gabim të madh të krishterëve. Ai është gabimi i trinitetit, përshkrimit të shenjtërisë Isait. Në lidhje me këtë Zoti i paralajmëron të krishterët në Kur'an:

O ithtarët e librit, mos teproni në fenë tuaj dhe mos thuani tjetër gjë për All-llahun, përveç asaj që është e vërtetë. Mesihu, Isa, bir i Merjemes, ishte vetëm i dërguar i All-llahut. Ishte fjalë e Tij (bëhu) që ia drejtoi Merjemes dhe ishte frymë (shpirt) nga Ai. Besojeni pra All-llahun dhe të dërguarin e Tij e mos thoni: "Tre" (trini). Pushoni (së thëni), se është më mirë për ju. All-llahu është vetëm një All-llah; larg qoftë asaj që Ai të ketë fëmijë. Ç'ka në qiej dhe ç'ka në tokë është vetëm e Tij. Mjafton që All-llahu është planifikues i pavarur. (Kur'an, 4:171)

Në të vërtetë, kur ne të shikojmë në faktet historike, mund të shihet se triniteti është mit që hyri në krishterizëm më vonë.

Monoteizmi: thelbi i krishterizimit

Fillimisht krishterizmi ka indur midis jehudive që jetonin në Palestinë. Të gjithë ata përreth dhe ata që besonin në Isain ishin jehudi dhe jetonin në përputhje me ligjet e Musait. Vetia më fundamentale e jehudizmit ishte monoteizmi, besimi në një Zot.

Mirëpo, krishterizmi filloj të bëhet krejt ndryshe pas ngritjes së Isait në prani të Zotit dhe me shpërndarjen e tij prej botës jehudite në atë pagane. Besimi monoteist, thelbi i ligjeve të Musait, ka kaluar një ndryshim të madh dhe të krishterët filluan të konsiderojnë Isain si të shenjtë.

Besimi në "trinitet" u shfaq në fund të këtij procesi. Ky koncept përshkruan, për të krishterët, një mënyrë të trianshme të besimit në Zot si "Babai, i Biri dhe Shpirti i Shenjtë." Triniteti është një nga kushtet fundamentale të besimit për krishterët tradicional. Besimi në trinitetin e shikon Zotin tonë të Plotëfuqishëm nga një perspektivë paragjykuese dhe është një koncept i gabuar që i përshkruan shenjtërinë Isait, që i është dërguar njerëzimit nga Zoti si pejgamber. Megjithëse kanë shumë mospërputhje dhe duke qenë plotësishtë i mospërputhshëm me monoteizimin, zë një rol qëndror në sistemet e korruptuara të besimit të krishter. Dikush që nuk beson në trinitet, e prandaj se Isai është biri i Zotit, nuk konsiderohet si i krishter i vërtetë nga përkrahësit e krishterizmit tradicional.

Presioni në ata që mohojnë trinitetin

Një pikë e rëndësishme është se individë dhe levizje të ndryshme që kanë kundërshtuar besimin në trinitet dhe që pohonin se Isai ishte vetëm pejgamber i Zotit janë nënshtruar ndaj presionev të mëdha gjatë rrjedhës së historisë krishtere. Këta monoteist kanë kundërshtuar fort ata që thonin se Isai ishte djali i Zotit, dhe haptazi kanë deklaruar se kjo ishte "përshkrimi i ortakëve" Zotit. Për këtë arsye, ata për qindra vite janë përshkruar si "heretik" dhe madje "armiq të krishterizmit", e ata që i përkrahnin ata hasnin në pranim të njëjtë. Sidoqoftë në botën krishtere ata që besojnë në njëshmërinë e Zotit gjithmonë kanë qenë pakicë në krahasim me mbështetësit e trinitetit.

Edhe ata neutral që kanë hulumtuar këtë çështje kanë vendosur se krishterizmi i vërtetë është krishterizimi monoteist që është shtypur gjatëgjithë historisë. Një pjesë e madhe e hulumtuesëve të pavarur të bibles, që kanë filluar veçanërisht në shekullin 18, kanë konkluduar se triniteti, rrëfimi i mekateve dhe dogmat tjera krishtere nuk kishin vend në krishterizmin e vërtetë. Në studimet e tyre të dhjatës së vjetër dhe të re dhe burimeve tjera krishtere, ekspertët kanë treguar se krishterizmi tradicional ka shumë veti të ndryshme me atë të kohës së Isait, dhe është formuar me shekuj pas asaj kohe.

Të krishterët që e kanë mohuar trinitetin

Nën ndikimin e këtyre burimeve disa sekte të krishtere refuzojnë trinitetin. Për shembull, Kisha unitare, që i ka kisha nëpër tërë boten, është një prej komuniteteve më të mëdha krishtere që refuzon besimin në trinitet. Edhe pse ata mund të kanë pikpamje të ndryshme, anëtarët e asaj mbledhje mohojnë se Isai është djal i Zotit dhe thonë se krishterizmi kërkon besim në Një Zot. Shumë prej tyre e theksojnë natyren gabuese të pretendimit se Isai ishte gozhduar për të shlyer mekatet e botës.

Njëri mund të gjejë kundërshtarë të trinitetit midis të krishterëve të kishave dhe besimeve të ndryshme. Kundërshtarët e trinitetit po rriten në numër, veçanërisht në Amerikë, çdo ditë, dhe është një rritje e shpejtë në numrin e njerëzve që haptazi shprehin të vërtetën në botën krishtere. Midis këtyre, vlen të përmendet veçanërishtë "Kisha e Zotit në gjithë boten". Herbert W. Armstrong, themeluesi i kishes, pohon se triniteti është një doktrinë pagane që ka hyrë në krishterizëm nga kulturat pagane.

Pika më e rëndësishme për këtë temë është se kudo në bibël nuk ka gjurmë të besimit në trinitet, e përshkruar si themel i krishterizmit. Nuk paraqitet as në dhjaten e vjetër, librin e shenjtë të jehudëve, e as në dhjaten e re, teksti i shenjtë i të krishterëve. Besimi në trinitet varet në interpretimin e një numri të deklaratave në bibël, dhe vetë fjala për herë të parë është përdorur nga Teofilusi nga Antioka në fund të shekullit të dytë. Ky besim është përfshirë plotësisht në besimin e krishter shumë kohë pas asaj. Për këtë arsye, hulumtuesit e bibles dhe ata që kundërshtuan trinitetin u koncentruan në pyetjet "a nuk duhet besimi në trinitet, i përshkruar si bazë e fesë krishtere, haptazi të deklarohet në bibel?" dhe "nëse ky besim ishte me të vërtetë i vërtetë, a nuk do të kishte folur Isai për të haptazi?" Përgjigjja që ata japin është e qartë: asnjë besim që nuk duket haptazi në bibel dhe kështu që ishte i panjohur për të krishterët e parë nuk mund të formojë bazat e krishterizmit. Kjo nuk është asgjë tjetër përveç se një mit që është formuar pas Isait dhe nën ndikimin e kulturës greke. Nuk ka asgje të përbashkët me esencen e krishterizmit.

Kjo e vërtetë mund të shihet nga leximi i kujdesshëm i bibles.

Edhe baza e bibles është "besimi në Një Zot"

Është shpallur në Kur'an se Isai u ka shpërndarë jehudive porosinë vijuese:
,
..." O beni israilë, adhurojeni All-llahun, Zotin tim dhe Zotin tuaj…" (Kur'an, 5:72)

Shprehjet e thirrjes së Isait në njëshmërinë e Zotit janë prezente edhe në Ingjujt e dhjatës së re, që kanë qenë të ekspozuar ndaj shtrembërimeve dhe falsifikimeve. P.sh, Isai ju përgjigj një skribi që e pyeti atë, "Cili është i pari i të gjithë urdhërimeve?" "Urdhërimi i parë i të gjithëve është: "Dëgjo, o Izrael: Zoti, Perëndia ynë, është i vetmi Zot", dhe: "Duaje Zotin, Perëndinë tënd, me gjithë zemrën tënde, me gjithë shpirtin tënd, me gjithë mendjen tënde e me gjithë forcën tënde!" (Mark 12:28-30)

Fragmenti pasues, prap nga Inxhilli sipas Markut, tregon se Isai ndaloj jo vetëm përshkrimin e shenjtërisë atij por edhe lavdërimin e tij:

Tani kur po bëhej gati për rrugë, i doli përpara dikush me vrap; u gjunjëzua para tij dhe e pyeti: ``Mësues i mirë, çfarë duhet të bëj që të trashëgoj jetën e përjetshme?``. Dhe Isai i tha: ``Përse më quan i mirë? Askush nuk është i mirë, përveç Një të Vetmit, domethënë Perëndisë.
(Mark 10:17-18)

Në fakt, ky fragment mjafton për të treguar se besimi në trinitet është një shkelje e dhjates së re. Me refuzimin e lavdërimit dhe theksimin se vetëm Zoti është i denjë për lavdërim Isai haptazi deklaroj se edhe ai ishte rob i Zotit.

Në fakt, Isai është një pejgamber i Zotit, i dërguar për t'iu treguar njerëzve për njëshmërinë e Zotit duke pasuar korrupcionin e shpalljes së sjellur nga Musai dhe se nuk ka tjetër Zot përveç Tij. Ai i thirri jehuditë, që e kishin korruptuar fenë e vërtetë të sjellur nga Musai, që t'i braktisin traditat dhe paragjykimet fanatike dhe t'i nënshtrohen vetëm Zotit. Kjo porosi e Isait bijëve të Izraelit është shpallur kështu në Kur'an:

Po kur Isai erdhi me argumente tha: "Erdha te ju me pejgamberllëk dhe erdha t'ua sqaroj atë pjesë që e kundërshtonit, pra kini frikë All-llahun dhe më respektoni mua! S'ka dyshim, All-llahu është Ai, Zoti im dhe Zoti juaj, andaj Atë adhurojeni! Kjo është rruga e drejtë!" (Kur'an, 43:63-64)

"Dhe (kam ardhë) që t'ju vërtetoj Tevratin që e keni para duarsh, t'ju lejoj disa që u ishin ndaluar juve, kam ardhë me argument nga Zoti juaj, pra kini frikë All-llahun dhe më dëgjoni mua. All-llahu është Zoti im dhe Zoti juaj. Adhurojeni Atë; kjo është rrugë e drejtë" (Kur'an, 3:50-51).

Është detyrë e muslimanëve, të krishterëve, jehudive dhe cilitdo në botë që t'i bindet kësaj thirrje të shenjtë.
Pershendetje , me vjen keq qe nuk mund te pergjigjem tani sepse nuk kam kohe por pasi ta kem lexuar edhe pjesne e fundit te postimit do te te sjell nje pergjigje.Edhe pse pyetja ishte vetem per te krishtere ne fakt por do te lejoj qe te marrin pjese edhe ata qe besojne ne egzistencen e Jezusit.

respekte.
 

haxhiu

Anëtar i ri
Anëtar
Apr 20, 2011
Postime
19
Pikët
0
Përgjigje e: Kush e vrau Jezusin?

Tregimi i falsifikuar mbi Isain a.s.


Është fakt i pamohueshëm se Krishterët pas ngritjes së Isait a.s. nga ana e Allahut xh.sh. e ndryshuan Inxhilin dhe futën në të fjalët e tyre, dhe duke bërë këtë, harruan se në të do të bëjnë kontradikta të pa para. Në të shohim gabime fatale, ku shohim se ngjarjet kryesore për Isaun a.s. janë të shtuara duke mos u mbështetur në argumente. Në këto reshta do të mundohemi t`i sjellim disa gabime të Biblës, të shohim se pse tregimi i Isaut në Bibël është shumë i ndërlidhur me personazhet pagane në të kaluarën, si p.sh. me Budën, disa perëndi të Egjiptit apo të Hindusëve. Vallë, a është e mundur që të ketë ndikuar qeveria Romake në personazhin e Isaut, qysh në mbledhjen e Nikejës më vitin 325, ata të jenë ata të cilët kanë trilluar ngjarje mbi Isaun a.s.?; Ngjarje të cilët i kanë bartur prej besimit pagan dhe i kanë futur në jetën e Isaut a.s.? Që fjalët biblike të jenë të lidhura me astrologji e jo me shpallje dhe realitet?

BESIMI GJATË HISTORISË

Gjatë historisë, është e njohur se ndër trupat e gjithësisë, më së shumti është adhuruar Dielli, pasi pa të është e pa mundshme jeta në planetin tokë, këtë e kanë ditur edhe më parë, pasi në shumë hieroglifë në Egjipt nëpër piramida, e shohim të vizatuar diellin. Gjithashtu ka qenë e njohur edhe në kohën e Ibrahimit a.s. adhurimi i Diellit, ku në ajet kuranor thuhet: Kur e pa diellin të lindur, tha: “Ky është Zoti im, ky është i madh!” e kur ai perëndoi, tha: O populli im, unë jam i pastër nga ajo që ju i shoqëroni!” (En`am; 78). Ibrahimi a.s. e përdori këtë metodë që t`ua vërteton se besimi i tyre është i kotë, e jo se ai i ka adhuruar ato, siç mendojnë disa.

Ndër simbolet më të vjetra është vizatimi apo tabela e “Zodiak”; e cila në të tregon rrugën e diellit, 12 muajt, dhe 4 stinët e vitit, ku në të janë vizatuar 12 shenja apo të njohura te njerëzit si shenja të horoskopit. Në mes të kësaj tabele qëndron Dielli, ku simbolizon sipas tyre zotin dhe forcën. Tash të shohim, historinë; Horus ka jetuar 3000 vjet para Isaut a.s. i njohur në Egjipt si zot i Diellit, ku edhe vet emri i tij d.m.th. dritë, ngjashmëria me Isaun qëndron këtu: është i lindur me 25 Dhjetor, në të njëjtën datë kur ka lindur Isau a.s. sipas krishterëve; është i lindur nga një grua me emrin Isis e cila ka qenë virgjine; lindja e tij është karakterizuar me daljen e një ylli në Lindje; dhe i ndjekur nga 3 mbretër. Në moshën 12 vjeçare ka qenë i nderuar në popull si mësues, e në moshën 30 vjeçare fillon misionin duke i ndihmuar Anapi, ka pasur 12 pasues që e kanë ndjekur, ka shëruar të sëmurët; i njohur në popullin e vet si “Dritë” apo “dele e Zotit”; pasi e tradhton Tifoni, atë e kanë kryqëzuar në kryq, në të ka vdekur dhe pas 3 ditëve është ringjallur!!! Vallë, kjo a nuk përputhet me historinë e trilluar mbi Isën a.s. Priftërinjtë të cilët kanë marrë jetën e personazheve tjera të historisë dhe ia kanë përshkruar Isaut a.s.!!! Por nuk është këtu fundi; Attis, nga Greqia, jetoj 1200 vjet para Isaut a.s.; i lindur më 25 Dhjetor; i kryqëzuar; 3 ditë pas vdekjes është i ringjallur! Rastësi? Pastaj Krishna, nga India, jetoi 900 vjet para Isaut a.s. i adhuruar në Indi si zot; dalja e yllit në Lindje në ditën e lindjes; ka bërë mrekulli; i ringjallur pas 3 ditëve. Dionysus, nga Greqia e vjetër, jetoi 500 vjet para Isaut a.s. i lindur më 25 dhjetor; mrekullia e tij ka qenë se e shndërronte ujin në verë, i njohur si mbret i mbretërve; dhe pas vdekjes është ringjallur!!! Mithra nga Persia; jetoi në vitin 1200 para Isaut a.s.; më 25 dhjetor; ka pasur 12 pasues, ka shfaqur mrekulli (mrekullia e parë e të gjithëve këtyre që përmendëm ka qenë shërimi nga Lebrosa1 mrekullia e parë edhe e Isaut a.s.), kur ka vdekur, pasi e kanë varrosur, pas 3 ditëve është ringjallur; dhe ditë adhurimi e ka pasur ditën e Diell. Ka edhe shumë personazhe tjera që kanë të njëjtat të dhëna, sikur p.sh. Budha Sakia nga India; Orus nga Egjipti; Odin nga Skandinavia; Indra nga Tibeti; Bali nga Afganistani; Jao nga Nepal; Thammuz nga Siria; Promoteu nga Kavkazi; Amon Ra apo zoti i Diellit në Egjipt; Dalay Lama nga Tibet; Alexandri i Madh vdiq në moshën 33 vjeçare; dhe 16 individë tjerë të adhuruar në popuj të ndryshëm në periudha të ndryshme brenda 10.000 vjetëve; ka 12 shokë; fillon misionin në moshën 30 vjeçare; i kryqëzuar dhe vdes në moshë 33 vjeçare dhe pas vdekjes ringjallet!

Pse jeta e Isaut a.s. sipas Biblës është e ngjashme me këta individë; është bibla libër fetar apo merret me tregime pagane!
Përse ky tregim, përse Isau a.s. në Bibël të emërtohet p.sh. “Dele e Zotit”, ku shohim se edhe Dalay Lama nga Tibet është i njohur me këtë emër? (Dalay-Zot; Lama-dele).

25 DHJETORI

Apo, përse përmendet ylli në Lindje dhe data 25 Dhjetor gjatë lindjes së këtyre personave? Në bibël përmendet se Jesusin e kanë ndjekur 3 mbretërit! Kjo ka kuptim astrologjik. Së pari, ylli në Lindje është ylli Syrius, ylli më i shndritshëm, i cili mund të shihet më 24 Dhjetor, kur paraqitet, me të paraqiten edhe 3 yje të tjerë në anën e djathtë, të cilët sipas biblës simbolizojnë 3 mbretërit që përmenden në Bibël, por këto tre yje edhe në kohën antike edhe tash quhen 3 mbretërit, pastaj më 25 dhjetor lind dielli, e atë e pasojnë 3 yjet, d.m.th. nuk e kanë ndjekur Isaun a.s. 3 mbretërit, por kjo është një tregim pagan.

VDEKJA E ISAUT A.S.

Edhe një fenomen tjetër i ndërlidhur me vdekjen e Isaut a.s. Sipas biblës; Isau a.s. simbolizon dritën, e në fakt këtu bëhet fjalë për Diellin. Kur thonë krishterët se Isau ka vdekur më 22 Dhjetor i kryqëzuar në kryq, dhe pas 3 ditëve është ringjallur! Këtë do ta shpjegojmë në këtë mënyrë: Më 22 Dhjetor, dita është më e shkurtë, dhe dielli përfundon procesin e lëvizjes kah ana veriore për gjatë 3 ditëve më 22, 23 dhe 24 dhjetor, dhe gjatë pauzës së këtyre 3 ditëve, dielli lind dhe në veri paraqiten grumbuj yjesh të njohura “kryqi verior”; dhe më 25 dhjetor dielli ngjitet për një shkallë kah ana jugore dhe dita fillon të zgjatet dhe të jetë më ngrohtë. Prandaj është thënë, se dielli (Isau) ka vdekur në kryq, dhe pas 3 ditëve është ringjallur. Prandaj Isau edhe shumë “perëndi” e ndajnë në mes vete kryqëzimin dhe 25 dhjetorin e shumë tregime tjera pagane.

12 APOSTUJT

Tash të shohim se përse është zgjedhur numri 12 si ndjekës të Isaut (apostujt). Kjo shumë ndërlidhet me 12 simbolet e Zodiak-ut, ku Isa a.s. simbolizon Diellin, e 12 apostujt shenjat e Zodiak-ut. Gjithashtu numri 12 përmendet shumë në bibël si për 12 vëllezërit e Josephit; 12 gjykatësit e Israelit; 12 patriarkët e mëdhenj; 12 mbretërit e Israelit; Jesusi në tempull në moshën 12 vjeçare; përse në Bibël përmendet kaq shpesh ky numër; me çka ndërlidhen këto? Këto numra simbolizojnë 12 shenjat e Horoskopit (Zodiak).

KRYQI

Gjithashtu, kryqi, nuk është simbol krishterë, por është simbol pagan, ku në mesin e figurës të Zodiakut, shohim diellin, i cili gjendet në kryq, kryq pasi tabela është e ndarë në 4 pjesë. D.m.th. Jesusi është dielli, ku në shumë vende në Bibël shohim këtë referencë. “Unë jam drita e botës” (John, 9;5); Ai i cili lind nga të vdekurit (Matt, 28;6); Do të vij përsëri; (John, 14,3); i cili gjendet në qiell dhe qëndron pas mjegullave. Të gjithë këto versë biblike ndërlidhen me diellin edhe pse krishterët ia referojnë Jesusit. Dihet se kryqi ka qenë para Isaut a.s. dhe ka qenë mjet me të cilin Romakët i dënonin njerëzit, e si mundet që një mjet vrasës të jetë i shenjtë? Apo si thuan ata se me të pikuarit e gjakut të Isaut a.s. në kryq, ai u bë i shenjtë? Më parë do të themi se është parësore t`u bëhej i mallkuar e jo i shenjtë.

PESHKU

Në Bibël përmendet se apostujt i kanë thënë Jesusit: “Na kanë mbetur 5 copë bukë dhe 2 peshq” (Matt, 14;17). Këtu përmenden, dy peshq, e në epokën në të cilën jetoi Isau a.s. ka qenë epoka e 2 peshqve (Pisces) sipas periudhës Zodiak, gjithashtu simbolikë e krishterimit është peshku d.m.th. përsëri ndërlidhet jeta e Isaut a.s. me periudhën pagane apo me besime astrologjike, pasi peshku është simbol pagan astrologjik që tregon sundimin e diellit.

Edhe një shembull tjetër, ku jeta dhe fjalët e Isaut i ndërlidhin me shenjat Horoskopike. Kur apostujt e pyesin Isaun: Dhe Jezusi dërgoi Pjetrin dhe Gjonin duke u thënë: “Shkoni e na bëni gati Pashkën, që ne ta hamë”. Dhe ata e thanë: “Ku dëshiron ta përgatisim?”. Atëherë ai u tha atyre: “Ja, kur të hyni në qytet, do t`ju dalë përpara një njeri që mban një brokë uji; ndiqeni në shtëpinë ku ai do të hyjë. (Luka, 22; 8,9,10). Kjo thënie është shumë e ndërlidhur me shenjat e horoskopit sikur asnjë tjetër, pasi Isau kur jetoi, ishte epoka e njohur “Peshqit – Piscies”, ndërsa pas asaj epoke sipas Zodiak simboleve pason epoka “Aquarius-bartësi i ujit”, e Jesusi u thotë: njeri që mban një brokë uji; është po ai simbol i cili gjendet në Zodiak i cili prezanton këtë epokë, një njeri duke bartur ujë. D.m.th. ka folur për epokën e cila pason, prej asaj ku gjendej Isau, në atë e cila pason, d.m.th. Aquarius, vallë, mendja e shëndosh a e pranon këtë, se Isau a.s. ka folur për kësi gjëra, por jo, këtu del gënjeshtra e priftërinjve të cilët me dorën e tyre shkruajtën në të tregime pagane, e ndryshuan Inxhilin dhe thonin se kjo është prej Zotit.

EMRI I ISAUT A.S.

Vetë emri Christ, nuk është autentik në Bibël, pasi përmendet vetëm në bibël e asnjë historian nuk e shënon këtë emër, përveç 3 vetëve, Pleni i Riu, si historian dhe përkthyes i Biblës, e emërton atë “Christ” ; Suetonie e emërton me “Chrestus”; ndërsa Tacije e emërton me “Christus”, që nuk është emër, por epitet – titull, që d.m.th. “ndihmës i paqes”.

Pra, kur shohim se sa gabime ka në të, se sa është i ndikuar nga paganizmi dhe fjalët e njerëzve, nuk është çudi se shumë njerëz largohen nga krishterimi. Thomas Paine (1737-1809) deklaron: feja krishtere është parodi dhe adhurim i diellit, por kanë venduar një njeri të cilin e quajnë “Christ” në vend të “Diell”…”
Ky është realiteti të cilit i shmangen çdo herë priftërinjtë, dhe kur shohin se njerëzit fillojnë të pyesin se përse këto doktrina kaq të paqarta, ata thuan: mbylli sytë dhe ndjek.
 

Agim Shkodra

Anëtar i ri
Anëtar
Nov 8, 2010
Postime
132
Pikët
0
Përgjigje e: Kush e vrau Jezusin?

Ne besimtaret kristian(Ata qe besojne ne Jezus Krishtin,Birin e Perendise),nuk i kuptojne gjerat ashtu siç i kupton bota,ajo ku edhe ti ndodhesh.
Ne nuk jemi perendi,ky eshte dhe gabimi me i madh i njeriut.
Tre jane gabimet me te medhaja te njeriut per te adhuruar Perendine ashtu si Ai deshiron:
1) Frika, -A mund t'i ze bese Perendise?
2) Krenaria, -Harrojme se jemi te kufizuar.
3) Peshtjellimi - Perendia nuk do robot.Ne vend qe te perpiqesh me shume,beso me shume.
Do te te flas per te dytin -Krenarine-,"tundimi i vjeter i djallit qe i beri Adamit:
Zanafilla 3:5 " Ti do te jesh si Perendia...."
Kjo eshte arsyeja qe ne duam gjithçka:
-Te jemi me te zgjuar
- Te jemi me te fuqishem
- Te jemi me te talentuar
- Te jemi me te pashem
- Te jemi me te pasur.
Kur nuk i arrijme keto gjera ne pergjigjemi me :
- Acarim
- Zemerim
- Mllef
Kur i shikojme keto gjera tek te tjeret pergjigjemi me :
- Zili
- Xhelozi
- Keqardhje per veten (deshperim)
Kjo eshte perçarja jone e fshehte me Perendine:Hidherimi
Per çdo lendim njerezit fajesojne Perendine.
Pra Haxhiu kushtet per te qene besimtare dhe jo fetare nuk jane ato qe deshiron te shprehesh.
Ne radhe te pare duhet te kuptosh pergjigjen e pyetjeve te meposhtme:
1) Perse jane shkruar "Shkrimet e Shenjta"?
Nje leter shkruhet kur dikush eshte larg apo jo?-Jemi larguar nga Perendia.
2) Kush eshte arsyeja qe jemi te ndare ?
Mekati na ka bere qe te jemi te ndare nga Perendia i shenjte.
3) Perse studjohen "Shkrimet e Shenjta"?
Per te siguruar jeten e perjetshme apo jo.
4) Cfare eshte Besimi?
Kur ti thua une jam besimtare .I ke besim Zotit ?
apo njeriut natyral?(Besnik i atdheut,familjes,bashkeshortes,,miqve,partise,klubit,kishes,xhamise,sjelljeve te ndryshme,tradites.)
Burimi i besimit te vertete eshte dashuria e Zotit.
Objekti i besimit te vertete eshte Zoti
Arsyeja qe na ben besnik(besimtare) eshte madheshtia e Zotit.
Besimi nuk eshte nje doktrine e kapur nga ana intelektuale dhe pa reflektim.
Besimi reflektohet ne sjelljen e jashteme nepermjet shenjterimit.
Nuk mund te thuash qe jam besimtare dhe te mos kesh ndryshuar,duke ngelur:
- Krenar
- I ngurte
- Egoiste
- Koprac
- Sensual.
Libri lexohet por nuk zbatohet,nuk vihet ne praktike.
Per ne besimtaret kristian:
- Jeta jone eshte letra e Krishtit
- Ne jemi bije te Zotit nepermjet besimit ne Krishtin
- Ne jemi telajo,artisti eshte Fryma e Shenjte,modeli eshte Krishti.(Imazhi i Zotit tek neve eshte deformuar per shkak te mekatit)
Gjaku i Krishtit e ka pastruar telajon duke i dhene mundesi Shpirtit te Shenjte te pikturoje imazhin e Krishtit.
Kush pretendon qe ta beje vete kete gje ,maksimimumi qe mund te beje eshte nje autoportret.
Ngjyrat jane :dashuria,gezimi,paqja,durimi,miresia,dashamiresia,besimi,butesia,autokontrolli,qe jane frutet e Frymes se shenjte.
Korniza e telajos eshte Fjala e Zotit.
Besimtari eshte nje pasqyre:
- Po qe kthyer nga bota do te reflektoje mjerimin
- Po qe kthyer nga njerezit do te reflektoje imazhin e tyre,te metat e tyre.
- Nese eshte kthyer nga qielli,Perendia,do te reflektoje Lavdine.
Ne çdo gje qe ne bejme duhet te kemi parasysh keto tre gjera:
- Lavdine e Zotit
- Shenjterimin personal
- Te miren e te afermit.
Prandaj ,i nderuar Haxhiu,medito per Fjalen e Perendise, sepse kur mediton per te ky eshte meditimi i vertete,"mendim i perqendruar";ndersa kur mendon per nje problem ky eshte "shqetesim".Sa me shume meditim aq me pak shqetesim.
Ne meditim flet Perendia,prandaj:
- I ndershem me Perendine- i sinqerte,jo i persosur.
Kujto qe ti u bere per kenaqsine e Perendise,ti u krijove per te qene ne familjen e Perendise,mos i harro keto gjera dhe kupto qe :
1) Jeta pa dashuri nuk ka vlere
2) Dashuria do te zgjase per jete
3) Ne do te vleresohemi ne baze te dashurise sone.
E vetmja gje qe na shoqeron ne perjetesi eshte karakteri yne.
Shprehja me e mire e dashurise eshte Koha.
Koha jote eshte Jeta jote,dhurata me e madhe qe mund t'i besh dikujt eshte koha jote.Koha e shpenzuar eshte tregues i vleresimit te maredhenies.
Pasuria me e çmuar eshte koha jote.
Sa here qe ti e jep kohen tende,ti harron vetveten,je duke bere nje flijim dhe flijimi eshte thelbi i dashurise.
Kurre nuk mund te duash pa dhene.
Koha me e mire per te dhene eshte tani,sepse ne nuk e dime dhe sa kohe na ka ngelur per kete mundesi.
perdorimi me mire i jetes eshte dashuria,shprehja me e mire e dashurise eshte koha,koha me e mire per te dashur eshte tani,dashuria buron nga Krishti,Krishti eshte dashuri.
I nderuar Haxhiu gjeje te verteten dhe mos iu shkeput asaj,sepse vetem ajo eshte nje ,gjithe te tjerat(genjeshtrat) jane te shumta.
Pershendetje Agim Shkodra.
 

Ba8mH

Anëtar i ri
Anëtar
Jun 2, 2011
Postime
16
Pikët
0
Përgjigje e: Kush e vrau Jezusin?

kishave organike
ça janë këto kisha të biodegradueshme?

Disa opsione per kete jane ;

1. njeriu
2. hebrenjte
3. satani
4. romaket
5. asnje prej tyre
hebrenjte dhe romaket nuk jane njerez?!

[
 

Alkoma

Jezusi Shpeton
Anëtar
Jan 3, 2011
Postime
2,676
Pikët
48
Vendndodhja
Shqiperi
Përgjigje e: Kush e vrau Jezusin?

ça janë këto kisha të biodegradueshme?
Ti nuk mund te kuptosh dot termin organike sepse i merr gjerat vetem ne aspektin fizik .
Organike dmth qe funksionon si nje organizem dhe jo si organizate.

hebrenjte dhe romaket nuk jane njerez?!
Kur themi njeriu e kemi fjalen edhe per ne ne ditet e sotme , sepse edhe ne e kemi kryqezuar Zotin Jezus duke e mohuar Ate. Por kur pendohemi ne falemi.
 

Regina

Super Moderator
Staff member
Anëtar
Apr 21, 2010
Postime
3,606
Pikët
113
Përgjigje e: Kush e vrau Jezusin?

Persa i perket temes.

Per Jesusin ka profeci me bollek nga shkrimet hebreje, keto profezonin se ai ne te ardhmen do te vritej, nga kush? Nga vete populli i tij. Pra populli "ata qe e urrenin" e dorezuan ne duart e romakeve, keshtu e vrane.

Sa te gjata i shkruani permbledhjet aman me zuri gjumi, me pak fjale kuptohet cdo gje !!!!:)
 

Ba8mH

Anëtar i ri
Anëtar
Jun 2, 2011
Postime
16
Pikët
0
Përgjigje e: Kush e vrau Jezusin?

Organike dmth qe funksionon si nje organizem dhe jo si organizate
ma thuaj në gjuhen qe ta kane shpjeguar se ne shqip nuk ka fort kuptim. (organizata nuk vepron si organizem !)

sdq se di ca ke ber ti, po une ke te ze be qe nuk e kam kryqezuar.

o rexhina, populli nuk e urrente po donte pak me shume ate tjetrin, e gjitha ishte politike, dhe eshte nje dyzim i komplikuar por racional qe ai popull mbart akoma, por mes gjithe ktyre selamelekumeve e alelelujave eshte e veshtire e shpjegohet
 

gurax

Super Moderator
Anëtar
Mar 19, 2011
Postime
3,030
Pikët
48
Vendndodhja
Virgo Supercluster, Local Group, Milky Way, Orion-
Përgjigje e: Kush e vrau Jezusin?

sdq se di ca ke ber ti, po une ke te ze be qe nuk e kam kryqezuar.
As une.
Me e keqja eshte se edhe nese e kane vrare nje sasi njerezish, ka qene nje grup jashtezakonisht i vogel kur krahasohet me pjesen tjeter te popullates se botes ne kohen kur pretendohet te kene ndodhur ngjarjet. Nese me pas ky grup njerezish vihet perballe te gjithe njerezve qe kane jetuar dhe do te jetojne ne te gjithe koherat, kete grup kryqezuesish mund ta konsiderojme ne te tera drejtimet inegzistent dhe zero. Dhe po ky grup qe nga ana numerike eshte totalisht pa kurrfare peshe, merr guximin dhe flet ne emer te tere njerezimit, te tere njerezve ne te tera koherat!
 

Agim Shkodra

Anëtar i ri
Anëtar
Nov 8, 2010
Postime
132
Pikët
0
Përgjigje e: Kush e vrau Jezusin?

Te deshirosh idealen,ndersa kritikon realen eshte shenje papjekurie.
Te kenaqesh me realen pa u perpjekur per idealen eshte vetekenaqsi.
Pjekuri eshte te jetosh me tensionin midis reales dhe ideales.
Te tundohesh nuk eshte mekat,gjithnje ka nje rrugedalje.Arsyeja pse i fshehim gabimet tona eshte krenaria.nuk ka rruge te shkurter per tek pjekuria,rritja eshte shkalle shkalle,te rritesh do te thote te ndryshosh.
Karakteri eshte shuma totale e zakoneve te tua,zakonet e tua percaktojne karakterin tend.Nuk ka zakone te çastit,zakonet jane te perseritura.Kerpurdha behet ne nje nate,lisi do njeqinte vjete.
Pervoja nuk eshte ajo çfare te ndodh ty,por ajo se çfare ti ben me ate qe te ndodh.
Jon Uesli thote :
"Ne çdo kohe dhe aq sa te kesh mundesi,bej gjithçka te mire qe mund te besh;me te gjitha menyrat e mundeshme dhe ne te gjitha vendet e mundsheme."
Misioni yne vazhdimi i misionit te Jezusit :
- T'u tregojme te tjereve se ka nje jete te perjetshme
- Nje jete qe i jep kuptim jetes sone te sotme.
Ne jemi deshmitare te Perendise ,nuk pritet nga neve qe te argumentojme per çeshtjen,te vertetojme te verteten,ose te ngulmojme per nje vendim,thjesht tregojme ate qe kemi pare ne jeten tone :
- Si ishte jeta ime para se te takoja e te njihja Jezusin,
- Si e kuptova qe kisha nevoje per Jezusin,
- Si ja perkushtova jeten time Jezusit,
- Cfare ndryshimi ka sjelle Jezusi ne jeten time.
Lajmi i mire,Ungjilli,eshte qe : Perendia e pajtoi boten me veten e tij nepermjet Krishtit ne kryq.
Pasioni per te humburit dhe te jetuarit me nje qellim eshte e vetmja menyre per te jetuar me te vertete,çdo gje tjeter eshte vetem nje ekzistence.
 

Ba8mH

Anëtar i ri
Anëtar
Jun 2, 2011
Postime
16
Pikët
0
Përgjigje e: Kush e vrau Jezusin?

Si ishte jeta ime para se te takoja e te njihja Jezusin
se tani u be lemsh puna, ky Jon Uesli ka qen bashkohes i jezusit? se ndryshe si e ka takuar!
 
Top