• Përshëndetje Vizitor!

    Nëse ju shfaqet ky mesazh do të thotë se ju nuk jeni regjistruar akoma. Edhe pse nuk jeni regjistruar ju arrini të shihni pjesën me të madhe të seksioneve dhe diskutimeve të forumit, por akoma nuk gëzoni të drejten për të marrë pjesë në to dhe në avantazhet e të qënurit anëtar i këtij komuniteti. Ju lutem : REGJISTROHUNI që të dërgoni postime dhe mesazhe në Forum-Al.

    Regjistrohu !

Poezi nga poetë & shkrimtarë të famshëm të Letërsisë Botërore

gurax

Super Moderator
Anëtar
Mar 19, 2011
Postime
3,031
Pikët
48
Vendndodhja
Virgo Supercluster, Local Group, Milky Way, Orion-
Përgjigje e: Poezi nga poetë & shkrimtarë të famshëm të Letërsisë Botërore

Pjese te shkeputura prej madheshtores "Rubairat" nga Omar Khajam.
Perkthimi dhe shqiperimi eshte nga po aq madheshtori F. Noli.

* * *
-48-
"Sa bukur të jesh Mbret!" disa mejtojnë;
"Sa ëmbël në Parajsë!" ca besojnë:
Ah, merr paran' e that e ler kusurin,
Daullet, pompat lark le të gjëmojnë.

-49-
Në botë kotësira mos lakmo
Të mirat e të ligat ia harro:
Kthjelloje zemrën si ky Qiell i kaltër,
Si Yll më ndrit, si Diell perëndo.

-50-
Shpirti për ku m'u bë prej Perëndie?
Për Qiell a Ferr? S'e di, po veresie
S'lë gas të saktë, Ver' e Vajz' e Këngë,
Për profka, ëndrra, prralla shenjtërie.

-51-
Sa save që për Dhenë bëjnë rragë
Dhe save që për Qiell hedhin flagë,
Nga Kull' e Natës Korbi u bërtet:
"Të çmëndur! S'ka as lart as poshtë çpagë!"

* * *

-80-
Ah, pini dhe Khajamit shtjerini!
Profetët le të flasin, lërini!
Një gjë ësht' e vërtetë: Lulja vdes,
Si lulëzon, - dhe profkat prejini!

-81-
Çdo shpresë që me flagë na përfshin
Shuhet e bëhet hi; a shkrepëtin
Mbi kum të shkretëtirës si dëbora
Një or' a dy - dhe menjëherë shkrin.

-82-
Në Dhe, o shpirt, të mirat si për Mbret
Dhe gazet e dëfrimet plot lezet
S'të janë veç si ves' e lulevet,
Që ndrit menatë dhe pastaj humbet.

-83-
Edhe ay që mbleth e shin flori
Edhe ay q'e heth, e derth si shi,
Kur vdesin nukë bëhen ar e mjaltë:
Po kalben, myken nënë Dhe të zi.

* * *

-104-
Pra, si Zambaku që me sy përpjetë
Pret vesën gojëhapur lart nga retë,
Ashtu dhe ti, se nesër u përmbyse
Si Kupë bosh me kokën tatëpjetë.

-105-
Kur të gjesh Verë, pije pa mejtuar,
Kur të gjesh Vajzë, puthe pa pushuar,
Se as për mjekrën tënde as për timen
S'kujdeset Zot'i Math i lavdëruar.

-106-
Rrot' e çkujdesur po vërtit Dynjanë,
Shenjtorët nuk ja shqitnë dot Davanë:
Kij mendjen, nesër vdes, merr ëndrra fund,
Të piu varri, krimbat do t'të hanë.

-107-
Lëviz, Khajam, se Kup' e Vdekjes vjen,
Se Fati nënë Rrotë të mbërthen:
Pi Lënk, puth Lule! Lart në Qiell s'i gjen!
Se Feja me Parajsën të gënjen.

* * *

-121-
Ç'fitoi me ardhjen time Gjithësia?
Me ikjen a m'i prishet Bukuria?
Përse me kaqë lot po vijm' e ikim?
Pyes më kot, - s'përgjigjet Perëndia.

-122-
Kur shoh një faqelule bukuri
Syengjëll, erëmyshk, e shtatselvi,
Pyes: Pse, Zot, këtë Huri e çove
Në këtë fushë plot me lot e zi?

-123-
Si flagë digjemi: Ku shuhemi?
Si tym vërtitemi: Ku turremi?
Si fishkemi e shtrydhemi, kufoma
Në Llomë kllitemi: Ku mbruhemi?

-124-
Të kthjellët lindim dhe të mvrojtur vdesim,
Me gas ia nisim dhe me vaj ia presim:
Me lot e zjarr e vrer të përvëluar
Në tym shpirt japim e në Varr po zbresim.
 

Hawk

V.I.P
Anëtar
Nov 24, 2014
Postime
10,091
Pikët
113
Përgjigje e: Poezi nga poetë & shkrimtarë të famshëm të Letërsisë Botërore

Nje nga poezite me te mire nga ky kolos i poeteve, Al Rumi.

Mos

Don't

I heard you intend to leave us, don't.

inclined to another lover, a different friend?... don't

stranger what do you seek, in this melancholy world?

which weak heart are you eyeing now? don't.

you're stealing our selves from us, don't go to faraway places.

you steal so damn well, you make others who've lost, jealous.

the moon and planets all in ruins, all upside down, all for you.

what a ruin you make of us, turned sideways and around, don't.

O You enthroned beyond existence and non existence..

will you just leave us in this pitied state? don't...

if you looked away, the Moon would grow dark in sorrow,

do you intend to raze the House of the Moon as well? don't.

our lips will parch If you wither away.

our eyes full, & overflowing, don't

If you can't handle lovers, why wonder about love?

oh keeper of heaven and hell

you've made our heaven into hell, don't go

in your jar, poison is harmless like honey

you're mixing that poison and that sugar, don't...

overwhelmed, we can't handle this happiness you curry

you're taking tranquility, you've razed us to the ground.

those seduced by Haram are thieves of your beauty

O you worthy of theft, you are stealing, don't..

Rebel my friend, it's not a time for words...

why are you mystified by loves feint feel, Don't!
 

Robbery

V.I.P
Anëtar
Dec 29, 2010
Postime
6,904
Pikët
113
Përgjigje e: Poezi nga poetë & shkrimtarë të famshëm të Letërsisë Botërore

KJo eshte nje poezi qe me ka mbetur ne mendje..:).


Il tuo cuore lo porto con me
Lo porto nel mio
Non me ne divido mai.
Dove vado io, vieni anche tu, mia amata;
qualsiasi cosa sia fatta da me,
la fai anche tu, mia cara.
Non temo il fato
perché il mio fato sei tu, mia dolce.
Non voglio il mondo, perché il mio,
il più bello, il più vero sei tu.
Questo è il nostro segreto profondo
radice di tutte le radici
germoglio di tutti i germogli
e cielo dei cieli
di un albero chiamato vita,
che cresce più alto
di quanto l’anima spera,
e la mente nasconde.,
Questa è la meraviglia che le stelle separa.
Il tuo cuore lo porto con me,
lo porto nel mio.

Edward Estlin Cummings
 

shoku_tanku

I am the chosen one
Anëtar
Jan 2, 2011
Postime
27,741
Pikët
113
Vendndodhja
ne vithen e peles se hazdisur
Përgjigje e: Poezi nga poetë & shkrimtarë të famshëm të Letërsisë Botërore

Nishani

Ah,ai nishan,nishan i hijshem
Me fijet ar,kaçubes dashurie
Qe hedh te embel hije
mbi faqen lozonjare!
Ik,ik zemer mitare,
mos lyp atje nje lule bukurie!
Atje mizorja dashuri ne rrjete
pareshtur josh e ndjell shpirtrat e shkrete.

Xhambatsita Marino
 

shoku_tanku

I am the chosen one
Anëtar
Jan 2, 2011
Postime
27,741
Pikët
113
Vendndodhja
ne vithen e peles se hazdisur
Përgjigje e: Poezi nga poetë & shkrimtarë të famshëm të Letërsisë Botërore

Gjiri

Midis dy gjinjve,thell' ne kahëruar
Mbi zemer doren vu e shtrenjta ime,
me syt' e saj plot zjarr e flakerime
her' doren,here gjinjt' duke shikuar.
Dhe flak' e bore duke shkendijuar
shkelqenin sy e gjinj plot vezullime,
plot drite,bardhesi edhe vegime
siç zbardhet qielli yjesh i ndriçuar.
U shkrine tok e gjinjve qumeshtia
nje bardhesi e qumesht,e dëlirë
dhe dritësim i syve,qartesia.
Te dyja tok shkembeheshin aq mire
sa dukej se me driten bardhesia
te syte dhe te gjinjte ishte shkrire

Xhambatista Puçi
 

shoku_tanku

I am the chosen one
Anëtar
Jan 2, 2011
Postime
27,741
Pikët
113
Vendndodhja
ne vithen e peles se hazdisur
Përgjigje e: Poezi nga poetë & shkrimtarë të famshëm të Letërsisë Botërore

Erotizem mortor

Dhe si nje grua buze vdekjes,
qe e zbehte dhe e ligur,
mbeshtjelle me nje vel te tejdukshem,
del duke u luhatur nga dhoma e saj,
e udhehequr nga dalldisja e paarsyeshme
e mendjes se hutuar,hena
u ngrit nga lindja e erret e nje mase
e shformuar,zbardhellonjese

Persi Bishi Shelli
 

shoku_tanku

I am the chosen one
Anëtar
Jan 2, 2011
Postime
27,741
Pikët
113
Vendndodhja
ne vithen e peles se hazdisur
Përgjigje e: Poezi nga poetë & shkrimtarë të famshëm të Letërsisë Botërore

Molisje

Un' jam perandori ne prag te shembjes,
qe sheh tek shkojne barbaret e medhenj
bardhoshe,
duke thurur akrostike me stil te arte
ku hedh valle dielli i lodhur.

Oh,mos vdis,mos vdis edhe pak!
Gjithcka u pi.Batil,a mbarove se qeshuri?
Gjithcka u pi e u henger.
Me s'mbet gje per tu thene!

Pol Verlen
 

shoku_tanku

I am the chosen one
Anëtar
Jan 2, 2011
Postime
27,741
Pikët
113
Vendndodhja
ne vithen e peles se hazdisur
Përgjigje e: Poezi nga poetë & shkrimtarë të famshëm të Letërsisë Botërore

Bukuria permbi gjunjet e mi

Nje mbremje mora dhe ula permbi gjunjet
e mi bukurine.Dhe e kritikova ashper.Dhe i
fola me fjale te renda.U ngrita kunder
drejtesise.Dhe mora arratine.O shtriga,
o mjerim,o urrejtje,gjithe thesarin tim po
ua le ne mirebesim juve!
Arrita deri atje,sa fshiva nga shpirti im c'do
shprese njerezore.Dhe u vervita mbi c'do
gezim mbi turrin e verber teegersires,me
qellim qe t'ia merrja shpirtin.
I thirra xhelatet,me qellim qe tek do te vdisja,
te mund te kafshoja me dhembe qyten e
pushkeve te tyre.U bera thirrje mynxyrave qe
te vdisja i kredhur mes reres dhe i mbytur ne
gjak.Pata per perendi fatkeqsine.Pata per
shtrat llucen.Dhe u thava e u tera ne flladin e
krimit.Dhe i punova ndonje rreng te
lezetshem marrezise.Ndersa pranvera me solli
qeshjen e frikshme te idiotit.

Artur Rembo
 

Mistrece

...
Staff member
Anëtar
Aug 21, 2011
Postime
16,723
Pikët
113
Përgjigje e: Poezi nga poetë & shkrimtarë të famshëm të Letërsisë Botërore

Solitudine

Ha una sua solitudine lo spazio,
solitudine il mare
e solitudine la morte - eppure
tutte queste son folla
in confronto a quel punto più profondo,
segretezza polare,
che è un’anima al cospetto di se stessa:
infinità finita.

Emily Dickinson
 

Mistrece

...
Staff member
Anëtar
Aug 21, 2011
Postime
16,723
Pikët
113
Përgjigje e: Poezi nga poetë & shkrimtarë të famshëm të Letërsisë Botërore

L'uomo e il mare

Uomo libero, sempre amerai il mare!
É il tuo specchio il mare: ti contempli l'anima
nell' infinito muoversi della sua lama.
E il tuo spirito non è abisso meno amaro.

Divertito ti tuffi in seno alla tua immagine,
l'abbracci con lo sguardo, con le braccia e il cuore
a volte si distrae dal proprio palpitare
al bombo di quel pianto indomabile e selvaggio.

Siete discreti entrambi, entrambi tenebrosi:
inesplorato, uomo, il fondo dei tuoi abissi,
sconosciute, mare, le tue ricchezze intime,
tanto gelosamente custodite i segreti!

Eppure ecco che vi combattete
da infiniti secoli senza pietà né rimorso,
a tal punto amate le stragi e la morte,
o lottatori eterni, o fratelli implacabili!

Charles Baudelaire
 

shoku_tanku

I am the chosen one
Anëtar
Jan 2, 2011
Postime
27,741
Pikët
113
Vendndodhja
ne vithen e peles se hazdisur
Përgjigje e: Poezi nga poetë & shkrimtarë të famshëm të Letërsisë Botërore

Kur vdes ushtari

Prane barreles ne dysheme
Ulur ne gjunje bri tij
I putha xhaketen
I thashe:je i bukur
Mund te m'japesh aq lumturi
As vete ti s'e di sa lumturi
do te gezosh,o i bukuri im,
o trimi im
Buzeqeshte dhe gezonte
Qepallat po i rendoheshin
Nuk e dinte se te tilla fjale
ushtarit i thone
veç kur drejt vdekjes shkon.

Anna Swirszczynska
 

shoku_tanku

I am the chosen one
Anëtar
Jan 2, 2011
Postime
27,741
Pikët
113
Vendndodhja
ne vithen e peles se hazdisur
Përgjigje e: Poezi nga poetë & shkrimtarë të famshëm të Letërsisë Botërore

Te mos shkojme

Te mos shkojme te fleme
perderisa luhet muzike kaq e bukur.
Te mos shkojme te fleme
perderisa nuk ka zbardhur.
Perderisa dime te çapitemi me hapat e nates
dhe ne erresire te kerkojme vellazerine.
Te mos shkojme te fleme
derisa tinguj te humbasin kohen.
Te mos shkojme ende te fleme.
Te mos shkojme te fleme.

Julia Hartwig
 

Mistrece

...
Staff member
Anëtar
Aug 21, 2011
Postime
16,723
Pikët
113
Përgjigje e: Poezi nga poetë & shkrimtarë të famshëm të Letërsisë Botërore

Questo amore

Così violento
Così fragile
Così tenero
Così disperato

Questo amore
Bello come il giorno
Cattivo come il tempo
Quando il tempo è cattivo

Questo amore così vero
Questo amore così bello
Così felice
Così gioioso
Così irrisorio

Tremante di paura come un bambino quando è buio

Così sicuro di sé
Come un uomo tranquillo nel cuore della notte

Questo amore che faceva paura
Agli altri
E li faceva parlare e impallidire

Questo amore tenuto d’occhio
Perché noi lo tenevamo d’occhio

Braccato ferito calpestato fatto fuori negato dimenticato
Perché noi lo abbiamo braccato ferito calpestato
fatto fuori Negato cancellato
Questo amore tutto intero
Così vivo ancora
E baciato dal sole

È il tuo amore

È il mio amore

È quel che è stato

Questa cosa sempre nuova
Che non è mai cambiata

Vera come una pianta
Tremante come un uccello
Calda viva come l’estate

Sia tu che io possiamo
Andare e tornare
Possiamo dimenticare
E poi riaddormentarci

Svegliarci soffrire invecchiare
Addormentarci ancora

Sognarci della morte
E svegli sorridere ridere
E ringiovanire
Il nostro amore non si muove

Testardo come un mulo
Vivo come il desiderio
Crudele come la memoria
Stupido come i rimpianti
Tenero come il ricordo
Freddo come il marmo
Bello come il giorno
Fragile come un bambino

Ci guarda sorridendo
Ci parla senza dire
E io l’ascolto tremando

E grido

Grido per te

Grido per me

Ti supplico

Per te per me per tutti quelli che si amano
E che si sono amati

Oh si gli grido
Per te per me per tutti gli altri
Che non conosco

Resta là
Là dove sei
Là dove eri altre volte
Resta là
Non muoverti
Non te ne andare

Noi che ci siamo amati
Noi ti abbiamo dimenticato
Tu non dimenticarci

Non avevamo che te sulla terra
Non lasciarci morire assiderati

Lontano sempre più lontano
Non importa dove
Dacci un segno di vita

Più tardi, più tardi, di notte
Nella foresta del ricordo
Sorgi improvviso
Tendici la mano
Portaci in salvo

Jacques Prévert
 

Fshatari

No vip
Anëtar
Jul 27, 2013
Postime
9,840
Pikët
113
Përgjigje e: Poezi nga poetë & shkrimtarë të famshëm të Letërsisë Botërore

Annabel Lee

It was many and many a year ago,
In a kingdom by the sea,
That a maiden there lived whom you may know
By the name of Annabel Lee;
And this maiden she lived with no other thought
Than to love and be loved by me.
I was a child and she was a child,
In this kingdom by the sea,
But we loved with a love that was more than love—
I and my Annabel Lee—
With a love that the wingèd seraphs of Heaven
Coveted her and me.
And this was the reason that, long ago,
In this kingdom by the sea,
A wind blew out of a cloud, chilling
My beautiful Annabel Lee;
So that her highborn kinsmen came
And bore her away from me,
To shut her up in a sepulchre
In this kingdom by the sea.
The angels, not half so happy in Heaven,
Went envying her and me—
Yes!—that was the reason (as all men know,
In this kingdom by the sea)
That the wind came out of the cloud by night,
Chilling and killing my Annabel Lee.
But our love it was stronger by far than the love
Of those who were older than we—
Of many far wiser than we—
And neither the angels in Heaven above
Nor the demons down under the sea
Can ever dissever my soul from the soul
Of the beautiful Annabel Lee;
For the moon never beams, without bringing me dreams
Of the beautiful Annabel Lee;
And the stars never rise, but I feel the bright eyes
Of the beautiful Annabel Lee;
And so, all the night-tide, I lie down by the side
Of my darling—my darling—my life and my bride,
In her sepulchre there by the sea—
In her tomb by the sounding sea.
___________________________________

Edgar Allan Poe

________________________________
Annabel Lee eshte poema e fundit qe shkroi poeti i madh amerikan ne vitin 1849. Poema do te botohej pas vdekjes se autorit.
_________________________________________________

Shqiperim i mrekullueshem nga Fan Noli

ANNABEL LI

Ka shumë e shumë vjet
Në një vënt afër në det,
Ish një vajzë që muntni t’a njihni tani
Nënë emërin Annabel Li;
Dhe kjo vajzë më donte edhe tjatër s’kërkonte
Veç t’a deshnja sikundër më desh.

Isha i vogël dhe ish e vogël në vjet
N’atë vënt afër në det;
Po duheshin më tepër se me dashuri
Unë dhe im-Annabel Li;
Me një dashuri që dhe
Engjëjtë lart në lavdi
Që të dyve na kishin zili.

Andaj, tani e shumë vjet,
Tek ky vënt afër në det,
F’ryri veriu nga ret’ e ma ngriu
Të bukurën Annabel Li;
Edhe motrat e saj ëngjëllesha
M’a rrëmbyen, m’a mbyllën në varr se e desha,
Dhe kështu më la shëndet
Nga ky vënt afër në det.

Engjëjtë që s'kishin sa ne dashuri
Që të dyjve na mbanin mëri.
Po - përandaj, siç e dini vërtet,
Tek ky vënt afër në det
Fryri veriu një nat’ e m’a ngriu
E m’a vrau tim-Annabel Li.

Dashuria që kishim’ ish m’e fortë se çdo dashuri,
S’e ka patur as plak as i ri,
As i marr’, as i urtë njeri
Dhe as Engjëjt e qiellit në erë,
As demonët përposh në skëterrë;
Shpirtin tim s’munt t’a shqitin nga shpirti
I së bukurës Annabel Li.

Se tek hëna që ndrit, syri im ëndërrit
Për të bukurën Annabel Li;
Dhe çdo yll që shkëlqen syt’ e ëmbël rrëfen
Të së bukurës Annabel Li;

Nat’ e ditë e shoh, edhe zemrën m’a ngroh,
Shoq’ e dashura ime, e mjera jetime,
Përmi varrin ku deti buçet,
I rri pranë mi varrin në det.
 

Mistrece

...
Staff member
Anëtar
Aug 21, 2011
Postime
16,723
Pikët
113
Përgjigje e: Poezi nga poetë & shkrimtarë të famshëm të Letërsisë Botërore

Thesari im

Nëse dhomat e shpirtit tim do vizitoje
Çfarë pretendon se do shikoje?
Cilin përbindësh mendon se fsheh?
Po të zhgënjej, por nuk më njeh.
Nuk ka nevojë për të trokitur.
Hyr, shih, kërko, mbet e habitur
Mure të zbrazët lyer pa ngjyra
Fotografi, por pa fytyra
Diku e hedhur afër shtratit
Është nje kuti e tersit, fatit
E mbushur plotë është me kujtime.
Brenda gjithë historia ime.
Janë fjalët që kam thënë aty,
gjithkush që njoha, perfshi ty.
Gjithcka që bëra, e ç’veç ëndërrova
Vendet ku shkela, ku jetova.
Janë zënkat tona dhe mërite
Janë puthjet netëve pa dritë
Veset e mia që aq urreve
Mërgimi i ngadaltë i reve.
Dënimet që vuajta për ty
Herët kur s’të pash ne sy
Jetët qe pa ty jetova.
Të tjera femra që dashurova
Janë dhe sekretet që s’të kam thënë
E amanetet që kam lënë
Fëmijet që kurrë nuk më lindën
Epshet që vrava se nuk mu bindën
Ka letra, që për ty i shkrova
Në zarfet që kurre nuk dërgova
E nëse gjithcka përmbys do kthesh
Sekretin më të madh do gjesh
Se e kam fshehur në fund fare.

Po nuk e pe, s’ke pare gjë fare.
Nxirre mes duarsh në shtrëngim.
K’të më të shtrenjtin sendin tim.
Balsamin që plagët shëronte,
kur kjo djall jete më kafshonte.
Para fytyrës ngadalë afroje.
Dhe mbylli sytë, pastaj zbuloje.
E kur ngadalë ta kesh zbuluar.
Veç një pasqyrë do gjesh në duar.
Do shohësh veten, reflektim.
Se ishe ti thesari im.

Charles Baudelaire
 

SystemA

V.I.P
Anëtar
Sep 14, 2010
Postime
54,781
Pikët
113
Përgjigje e: Poezi nga poetë & shkrimtarë të famshëm të Letërsisë Botërore

An meine Mutter
Der reinste Diamant dieser Erde,
Das köstlichste, das reichste Erz,
Die schönste Sonne aller Sonnen,
Es ist das treue Mutterherz!

O Herz so tief, so unergründlich,
O Herz so wahr, so gut, so rein -
O ewig wie der Weltenlenker
Kann nur die Mutterliebe sein!

Selbstsüchtig ist sonst jede Liebe,
In ihrer Qual, in ihrem Glück,
Sie gibt ihr Herz dir hin, doch fordert
Sie auch dein Herz dafür zurück;

Nur einer Mutter großes Lieben
Gibt sich dem Kinde ganz dahin
Und fordert nicht, o, schon das Geben
Ist überreichlich ihr Gewinn.

O Mutterherz, o Mutterliebe,
Wer kann dich hier ermessen doch,
Du Herz, ob auch vom Kind gebrochen,
Im Sterben segnest du es noch!

Unbekannter Schriftsteller.
 

Bad_Teacher

V.I.P
Anëtar
Dec 11, 2012
Postime
21,667
Pikët
113
Përgjigje e: Poezi nga poetë & shkrimtarë të famshëm të Letërsisë Botërore

APRIL is the cruellest month, breeding
Lilacs out of the dead land, mixing
Memory and desire, stirring
Dull roots with spring rain.
Winter kept us warm, covering
Earth in forgetful snow, feeding
A little life with dried tubers...



T.S. Eliot.
 

Persona

:)
Anëtar
Jan 31, 2012
Postime
14,791
Pikët
113
Përgjigje e: Poezi nga poetë & shkrimtarë të famshëm të Letërsisë Botërore

APRIL is the cruellest month, breeding
Lilacs out of the dead land, mixing
Memory and desire, stirring
Dull roots with spring rain.
Winter kept us warm, covering
Earth in forgetful snow, feeding
A little life with dried tubers...



T.S. Eliot.
What are the roots that clutch, what branches grow
Out of this stony rubbish? Son of man,
You cannot say, or guess, for you know only
A heap of broken images, where the sun beats,
And the dead tree gives no shelter, the cricket no relief,
And the dry stone no sound of water. Only
There is shadow under this red rock,
(Come in under the shadow of this red rock),
And I will show you something different from either
Your shadow at morning striding behind you
Or your shadow at evening rising to meet you;
I will show you fear in a handful of dust.
Frisch weht der Wind
Der Heimat zu,
Mein Irisch Kind,
Wo weilest du?
“You gave me hyacinths first a year ago;
They called me the hyacinth girl.”
—Yet when we came back, late, from the Hyacinth garden,
Your arms full, and your hair wet, I could not
Speak, and my eyes failed, I was neither
Living nor dead, and I knew nothing,
Looking into the heart of light, the silence.
Öd’ und leer das Meer.

...

There I saw one I knew, and stopped him, crying “Stetson!
You who were with me in the ships at Mylae!
That corpse you planted last year in your garden,
Has it begun to sprout? Will it bloom this year?
Or has the sudden frost disturbed its bed?
Oh keep the Dog far hence, that’s friend to men,
Or with his nails he’ll dig it up again!
You! hypocrite lecteur!—mon semblable,—mon frère!”
 

SystemA

V.I.P
Anëtar
Sep 14, 2010
Postime
54,781
Pikët
113
Përgjigje e: Poezi nga poetë & shkrimtarë të famshëm të Letërsisë Botërore

My hands up to the maker
My head's down in the bomb
I swim in bloated vision
And I kiss you on the phone

My heart beats so atomic
And I spill the sweat of drones
A mouth screams to a hundred
And my lips split all alone

Sometimes I think this pig will just explode
Sometimes I hope this torture just goes on
Well, I'll stuff myself in a pit of darkness
And I'll slam 'til I can't see home

Would you like to hope for Eden
That I keep a steady hand?
Do you want to milk the syrup
Of a thousand year old man?

Shall we fuck each other's babies
Let momentum do its best?
Keep our shrieking little urges
In our burned out little heads

Well, I sense a slight recoil
Was it something that I said
Sometimes I think this pig will just explode
Sometimes I hope this torture just goes on
Well, I'll stuff myself in a pit of darkness
And I'll slam 'til I can't see home

Dropping off the edge of nowhere
Everything I've ever known

I've ever known
I've ever known
I've ever known
I've ever known
I've ever known

This is what you asked for
Now this is what you'll get

Sometimes I think this pig will just explode
Sometimes I hope this torture just goes on
Well, I'll stuff myself in a pit of darkness
And I'll slam 'til I can't see home

Dropping off the edge of nowhere
Everything I've ever known

I've ever known
I've ever known
I've ever known
...

FUCKING .....DAVE WYNDORF.
TSCHYSS
 

Leaf

Super Moderator
Staff member
Anëtar
Aug 20, 2011
Postime
15,467
Pikët
113
Përgjigje e: Poezi nga poetë & shkrimtarë të famshëm të Letërsisë Botërore

Meri Morison - (Robert Burns)


O Meri, eja në dritare;

Është ora jonë e dëshiruar!

Ç’kushtojnë mijëra thesare

përpara syve të adhuruar!

Mundim të madh do të duroja,

si skllavi që duron i strukur,

kur zemrën tënde ta fitoja,

moj Meri Morison e bukur!



Dje me muzikë e me vjoli,

ndër djem e vajza kërcimtare,

mendimi im më shkoi tek ti,

unë isha atje, po s’ndieja fare:

kish plot me nur sa s’bëhet më,

po unë thashë: “Nuk ka, jo,

si Meri Morison asnjë!”



O Meri, do ti ta mundosh

atë që zbret për ty në varr?

Do shpirt e zemër t’i coptosh

për fajin se të do me zjarr?

Në s’më pranon si dashuror,

trego për mua pak mëshirë!

Ti s’mund të kesh një shpirt mizor,

moj Meri Morison e mirë.



Përktheu Dhori Qirjazi

----------------------------------------------------------------------------

(Jam dashuruar me kete poezi qe kur isha ne vit te dyte te shkolles se mesme. E hasa serish dhe perseri rash ne dashuri me te per te njemijten here. )
 
Top