• Përshëndetje Vizitor!

    Nëse ju shfaqet ky mesazh do të thotë se ju nuk jeni regjistruar akoma. Edhe pse nuk jeni regjistruar ju arrini të shihni pjesën me të madhe të seksioneve dhe diskutimeve të forumit, por akoma nuk gëzoni të drejten për të marrë pjesë në to dhe në avantazhet e të qënurit anëtar i këtij komuniteti. Ju lutem : REGJISTROHUNI që të dërgoni postime dhe mesazhe në Forum-Al.

    Regjistrohu !

Poezi (të përziera)

Rock'erka

Anëtar i ri
Anëtar
Jun 20, 2010
Postime
95
Pikët
0
Vendndodhja
Kosovë/Gjilan
Ketu mund te shkruani poezi ne pergjithesi, sjeni te detyruar vetem per dashuri, per femij etj por te ndryshme.....
 

Rock'erka

Anëtar i ri
Anëtar
Jun 20, 2010
Postime
95
Pikët
0
Vendndodhja
Kosovë/Gjilan
Përgjigje e: Poezi (të përziera)

JAM DËSHMITARE!

Unë jam bija e Ademit që vij në tokë me amanetin që s’e mbanë as toka.
Dallohem nga katërkëmbëshi, prandaj kam duar që i ngris drejt qiellit,
Por, nuk i lutem qiellit, sepse atë që bartë gjoksi im, nuk e bartin shtatë qiejt.
Nuk kënaqem pse e shëtis bjeshkën pëllëmbë për pëllëmbë,
Sepse më shumë më joshë miniera që gjendet në bjeshkë.
Nuk më duhet të arrij në Hënë, nëse nuk arrij në zemrën time.
Nuk dua t’i gëzohem fatit as t’i pikëllohem fatkeqësisë,
Sepse të dyja janë të përkohshme dhe përfundojnë te i Pafundmi.

Jam lënduar për ta kuptuar se dhimbja është për të gjallët.
Jam sëmurë për ta kuptuar se ilaçi nuk ka vlerë pa sëmundjen.
Kam qarë për ta kuptuar se loti që del nuk I kthehet kurrë më syrit.
Kam buzqeshur për ta kuptuar se shtazëve u mungon buzëqeshja.
Kam folur për ta kuptuar se heshtja nuk ka kuptim pa fjalët.
Kam pyetur për ta kuptuar se nuk ka pyetje të paarsyeshme, vetëm përgjigjet janë të tilla.
Prandaj, i kam dëbuar ata që me përgjigjet e tyre m’i ndreqin vetullat e m’i vrasin sytë.
Në këtë zemër nuk ka vend për urrejtje ndaj të paditurve, por ndaj paditurisë.
Sepse, unë jam bija e Ademit që më janë mësuar të gjithë emrat.

Shpirti im ka çmimin e të gjitha përuljeve të engjëjve.
Ulja e çmimit për shpirtin tim kushton më shtrenjtë se toka dhe qiejt.
Sepse toka dhe qiejt u krijuan për mua.
Toka nuk hidhërohet nëse njerëzit nuk mbjellin,
por nëse nuk mbjellin, njerëzit do të vdesin nga uria.
Qielli nuk hidhërohet nëse njerëzit nuk freskohen me ujin e zbritur,
Por nëse nuk freskohen, njerëzit do të digjen nga etja.
Unë jam bija e Ademit që nuk e krijova as urinë e as ushqimin, as ujin e as etjen,
por jam dëshmitar i të gjithave.
Prandaj, jetoj për të dëshmuar se gjithçka nuk është E vërteta por E Vërteta është Gjithçka.
 

Rock'erka

Anëtar i ri
Anëtar
Jun 20, 2010
Postime
95
Pikët
0
Vendndodhja
Kosovë/Gjilan
Përgjigje e: Poezi (të përziera)

O I MBULUAR!

O i mbuluar!
Sonte të gjithë udhëtuan dhe erdhën tek unë
Erdhën fjalët e shkruara e të pashkruara të poetëve
Dhe nga vargjet e tyre dëgjuesit u kthyen në shikues
Erdhën meloditë dhe më bënë të qaj edhe për gjynahet që s’i kam bërë
Erdhën aromat më të mira të trëndafilave dhe thashë se viti u bë me një stinë.
Ah sikur të mos vinin asnjëra nga këto që erdhën
Dhe në vend të tyre të vije ti o i mbuluar që të mbuluarit e ke zbulim.


O i mbuluar!
Gjatë kohës kur unë po mahnitesha me dhuratat
Dikush nga skaji i qytetit bashkoi emrin tënd me emrin e Dhuruesit
Atëherë, e pyeta veten:
Çfarë të bëj me trupin që në fund më duhet t’ia kthej dheut?
Por përgjigja m’u kthye me pyetje:
Çfarë do të bësh me shpirtin që ke brenda vetes por që s’është i yti?


O i mbuluar!
Sonte erdhën nga të gjashtë anët
Secili foli për anën e tij
Secili solli nga një lule nga ana e tij
Unë qëndrova në mes të kopshtit rrethuar me lulet e të gjashtë anëve
Ah sikur të vije ti që të mos ekzistonte asnjë anë,
që të mos mbulohesha me asnjë lule o i mbuluar
që me mbulimin tënd na zbulove të Dukshmin
që nga fuqia e madhe e dukjes mbetet i Padukshëm.

O i mbuluar!
Sonte erdhi uji i burimit për të ma shuar etjen
Piva, por uji gjatë udhëtimit kishte marrë me vete edhe plehërat
Prandaj etja aq sa m’u shua, m’u shtua
Kështu u ndodh të gjithë atyre që presin ujin t’u vijë tek buzët
E nuk shkojnë vetë tek burimi.
Ah sikur të pija ujë nga duart tua o i mbuluar
Që mbas mbulimit tim, të mos zbulohesha i etur.

Të gjithë vijnë
Por të gjithë janë si vetëtima që bën dritë vetëm një çast
Dhe prapë të le në terr...



O i mbuluar!
Sonte, në mungesën tënde, të pranishmëve u thashë:
Mos u ngjitni në malin e përgjakur të zemrës sime
Nëse nuk mund ta kuptoni pse zemra është më e fortë se dhimbja.
Mos më jepni ilaç për trup se mua po më dhemb shpirti
Për ndarjen nuk ka ilaç tjetër veç bashkimit
Nuk më mjafton as përqafimi se më bënë të ndihem vetë i dyti
Etja dhe uji janë dy e jo një,
Por edhe pse etja dëshmon ekzistencën e ujit,
Mbas ujit nuk ekziston më.

O i mbuluar!
Nuk mund te bashkohem me ty por nuk mund të ndahem nga ti.
Prandaj, ende qaj deri sa lotët të më bëhen gjak i dëshmorit
E gjaku i dëshmorit të më bëhet ngjyrë e penës së dijetarit
E me penën e dijetarit të shkruaj fjalët e zemrës që gjuha s’mund t’i thotë:
Lotët nuk të sjellin dhimbje por dhimbja të sjell lotë
Mos thuaj o zot unë kam një dhimbje por o dhimbje unë kam Një Zot!
 
Top