• Përshëndetje Vizitor!

    Nëse ju shfaqet ky mesazh do të thotë se ju nuk jeni regjistruar akoma. Edhe pse nuk jeni regjistruar ju arrini të shihni pjesën me të madhe të seksioneve dhe diskutimeve të forumit, por akoma nuk gëzoni të drejten për të marrë pjesë në to dhe në avantazhet e të qënurit anëtar i këtij komuniteti. Ju lutem : REGJISTROHUNI që të dërgoni postime dhe mesazhe në Forum-Al.

    Regjistrohu !

Rruga e Lutjes sipas Sh. Teofan i Vecuari dhe Sh. Ignati Brianchininov

Solon12

Mateu 8:8
Anëtar
Jun 1, 2020
Postime
269
Pikët
43
1636532041092.png

Hapi 1: Rreguli i Lutjes

Kur neve lutemi, te'gjithe kujdesat duhet fokesuar tek mbushje e shpirtit me aq shume emoticione sa kur gjuha eshte duke lutur, dhe veshi e digjon ate, dhe trupi nenshrohet.. Zemra nuk eshte boshe po levizhet tek Zoti nga emocionet..

Kur keto jane emocionet,lutja eshte lutja. Kur keto nuk jane kjo nuk eshte lutje. Duket sikur kjo eshte natyral ose i duhur per njerzit. Nejse,kjo nuk eshte ne shume njerezit. Kjo duhet trajnuar.. Hapi i pare eshte te digjohesh lutjet. Natyrisht, kur e thuash lutjet sic duhet e ngrihesh zemran dhe zgjohesh shpirtin e lutjesh.

Zemra dhe Trupit duhen integruar.

1.Mos lutu pa pirparim
2. mos e beje lutjen pa kujdes
3. Mos kalo ne okupimet pas lutjes.

Preparimi kuptohet si qendrimi ne kemb, ose ecje. Qendroni mendjen, dhe hiqe nga mendimet e botes. Mendo kush eshte Zoti, dhe mendo per veten dhe kush je ti. Beje qe te kujtohesh gabimet qe ke bere dhe krijoni nje nderim per Zotin.

Kuptimi dhe Nderje

Futu brenda cdo fjale, dhe fute kete ne zemren tende. Beje cdo lutje me cilesi me te larte. Pershembul, kur thuash: fale cdo njeri qe te ka shkelur.. Kujtohe dhe fale cdo njeri qe te ka bere kete ne jeten tend. Kur thuash: "u befte vullneti tuaj" ulje fatin tek Zotin.

Ki kujdes..

Mbani nje rregul lutjesh, dhe kerkoni nje bekim nga nje keshilltar shpirteror. Perpara se te lutesh, lexoje lutjet qe po bene. Keshtu mund te kuptohesh cfare po bene. Me mire akoma, memorizoje lutjet. Ne qofte se truri kalon tek mendimet tetjer, mbaje trurin tek punen e lutjes. Natyrisht kjo do jete nje gje e zakonshem. Vazdohu duke rrikthehur vemendjen tek lutjen derisa te mbarohesh. Kur e ndjen qe lutjet nuk jane me shpirtin, mos harro qe te recitohesh prape lutjen. Pas lutjes, mos vazhdo me punet te pergjithshme.

Hapi 2: Lutje Mendore

Kjo eshte vetem fillimi i lutjes. Duhet te vazdohesh. Sikur te mesohesh nje gjuhe e re, e meson fjalet nga mendja. Pastaj, nga kete vazhdon duke folur natyrisht. Kur ne e kthejme veshet tek Zotin, ne mund ti sjellim nje dicka atij.

Shpirti duhet mesuar kete. Me perdorimin e zakonshem te librave e lutjes, dhe me qellim, keto te cojne ne te njejten gje. Ashtu sic uj rrejdhet nga ene e mbushur plote, ashtu lutja fillon qe te dalet ne nje menyre spontane sepse eshte mbushur me nderjet te shenjte.

Pse ka plote qe nuk kane lutje ne zemren?

Sepse i vetmi kohe qe ata luten eshte kur ata e mbajne rrugelin e tyre. Pershembul, ata vetem luten ne mengjez. Ata e mbajin te gjithe diten per aktivitetet dhe pastaj nuk kane deshir per te kaluar ne lutje gjat nates. Kjo eshte nje gabim i perhapur. Duhet te veprohesh ne nje menyre qe shpirti eshte ne lutje cdo kohen e dites, aq me shume aq me mire.

Lutje ne dite

Lutu sa te fillohesh nje gje ose kur linden pasionet. Ose, thuaj "Zoti ki meshir" aq me shume kur ke problemet. Perpjekja per t'u siguruar qe çdo thirrje vjen nga zemra sikur eshte e shtrydhur. Meditimi eshte nje reflektim nderues mbi atributat hyjnore. Ose tek miresia, drejtesia, urtesia, gjithefuqia, providenca, meshira, fjala, sakramentet dhe Mbreteria e Parajsit. Sigurisht qe keto mendimet do te krijoje nje ndjenje nderimi ndaj Zotit.

Koha me e mire per kete eshte pas lutjet e mengjezit, kur shpirti nuk eshte i ngarkuar. Ulu per nje aspekt i Zotit. Nje dit nje gje, nje dite tjeter nje gje tjeter. Mendo per keto dhe pastaj keto do behen veprimet dhe pjese e veprimet tuaja te mirat.

Sh. Dimitri i Rostovit thoshte: "Hajde, meditimi i shentje, edhe na le qe te futemi veten ne reflektim e veprat te medha te Zotit."

E gjithë kjo mund të bëhet nga kushdo, vetëm ajo dëshirë duhet të jetë e nevojshme. Vendosni nje kohe per meditimi. Thirrni Zotin me thirrje te shkurta. Duke i thirrur Zotit. Ju do ta bëni shpirtin tuaj të kujdesshëm për të marrë llogari për Zotin. Dhe për të vepruar në lavdinë e tij, jashtë dhe brenda. Secila prej këtyre janë mënyra se si lidhemi me Zotin. Në një mënyrë shumë të ngjashme me ngjitjen e një mali, sa më i lartë të jetë aq më i lehtë bëhet. Shpirti jone eshte krijuar qe te ngrihet tek Zoti. Po bota dhe mendimet te keqa dhe pasionet e ul ate. Keto methodat e shkepusin shpirtin nga boten.

Hapi 3: Lutja e vertete

Hapet perpara jane filimi i kesaj. Kjo eshte kthimi i mendjes dhe trupit tek Zotin. Ngrohtesia e brendshme dhe djegia e shpirtit. Pa kete ne kemi punuar per asnjigje. Zoti na thote qe te "ruhemi dhe te lutemi" dhe "te lutemi vazhdimisht". Pra, lutja nuk eshtë një aktivitet i rastesishem, por një gjendje e vazhdueshme e shpirtit. Ashtu si fryma ose .

Ne parajsi, te gjithe engjejt shohin fytyren e Zotit, ata i drejtojnë syte e tyre mendore tek Ai. Ne duhet të bëjnë ate qe engjëjt dhe shenjtorët në qiell e bejin ne toke. Te gjithe jane te aft per ngrohtesia shpirterore. Ashtu sic druri me drurin e del zjarrin e lutjes.

Si te lutesh pafund:
1. Recital me nder edhe me nderje dhe emocionet.
2. Mesohu shpirtin qe te ngrihet tek Zotin duke reflektuar mbi gjerat hyjnore.

Si Mbeshtetet nje jete e lutjes?

Punoni me ate qe ështe e nevojshme, mbajeni mendjen te Zoti. Ngjall nje ndjenje dashurie për Zotin. Shikoni ne pranine e Zotit me nousin (ose syrin te brendshem) për te mohosh cdo vepra, fjala, dhe mendim i keq. Asnjehere mos i lini fjalet boshe ose të demshme të kalojne nga buzet tuaja. Qeshni me nje buzeqeshje vetem, dhe jo shpesh. Kujdes nga inati, arroganca dhe argumentimi. Jini të moderuar me ushqimet dhe pije. Jepni tek varferet. Dhe gjithmonë mbani vdekjen ne mendje kur je duke lutur. Keshtu me vullnet dhe perkushtim, do të rritesh dalengadale.

Zoti ju bekofte ne rrugen tuaj!
 

Solon12

Mateu 8:8
Anëtar
Jun 1, 2020
Postime
269
Pikët
43
Lutja e Jezusit

Krishti.PNG

"O Zoti Jezu Krishti, ki meshire per mua"...

“Praktika e drejtë e lutjes së Jezusit rrjedh natyrshëm nga nocionet e sakta për Zotin, për emrin më të shenjtë të Zotit Jezus dhe për marrëdhënien e njeriut me Perëndinë. "

Lutuni me nje mentalitet modest

Zoti është një qenie pafundësisht e madhe dhe e përsosur. Zoti është Krijuesi dhe Përtëritësi i njerëzve, Mjeshtër Sovran mbi njerëzit, engjëjt, demonët dhe të gjitha gjërat e krijuara, të dukshme dhe të padukshme. Një nocion i tillë për Zotin na mëson se ne duhet të qëndrojmë me lutje përpara Tij me nderim të thellë dhe me frikë e tmerr të madh, duke drejtuar drejt Tij gjithë vëmendjen tonë, duke përqendruar në vëmendjen tonë të gjitha fuqitë e arsyes, zemrës dhe shpirtit dhe duke hedhur poshtë. shpërqendrimet dhe përfytyrimet e kota, me anë të të cilave ne pakësojmë vigjilencën dhe nderimin dhe shkelim mënyrën e duhur të qëndrimit përpara Perëndisë, siç kërkohet nga madhështia e Tij (Gjoni 4:23-24; Mat. 22:37; Marku 12:29-30; Lluka 10:27). Sh. Isaku Sirian shprehet në mënyrë të mrekullueshme: “kur i drejtoheni Zotit në lutje, jini në mendimet tuaja si një milingonë, si një gjarpër i tokës, si një krimb.. Mos i fol atij diçka filozofike ose mendjemadhesi, po afrohu Atij me një qëndrim femijnor” (Homilia 49). Ata që kanë bere lutjen e vertetë perjetojne nje varfëri te shpirtit kur qendrojne perpara Zotit. Ata ndihen sikur të ishin kthyer në asgje, sikur të mos ekzistonin.

Kjo eshte e natyrshme. Sepse kur ai që është në lutje përjeton plotësinë e pranisë hyjnore, te vetë-jetës, të jetës se bollshme dhe të pakuptueshme, atëherë vetë jeta e tij e godet atë si një pikë e vogel në krahasim me oqeanin e pakufishem. Kjo eshte ajo që ndjeu Jobi i drejte dhe shpirtgjere kur arriti kulmin e persosmerise shpirterore. Ai e ndjeu veten si pluhur dhe hi; ai ndjeu se po shkrihej dhe po zhdukej ashtu si bora kur goditet nga rrezet e diellit (Jobi 42:6).

Emri i Zotit tone Jezu Krisht eshte një emër hyjnor. Fuqia dhe efekti i atij Emri jane hyjnore, të gjithëfuqishme dhe shpëtimtare dhe e tejkalojnë aftësinë tonë për ta kuptuar atë. Prandaj, me besim, me besim e sinqeritet, me përkushtim dhe frike te madhe duhet të vazhdojme të bejmë punen e madhe që Zoti na ka besuar: të stërvitemi në lutje duke përdorur emrin e Zotit tonë Jezu Krisht. "Thirrja e pandërprerë e emrit të Zotit," thotë Barsanuphiusi i madh, "është nje ilaç qe mbyt jo vetëm pasionet, por edhe ndikimin e tyre. Ashtu si mjeku te vendos ilaçet mbi një plagë që të mund të shërohet, pa e ditur pacienti as mënyrën e funksionimit të tyre, po ashtu edhe emri i Zotit, kur e thërrasim atë, i mbyt të gjitha pasionet, megjithëse nuk e dimë se si. kjo ndodh” (Pergjigja 421). Gjendja jone e zakonshme, gjendja e gjithe njerezimit, eshte ajo e renies, e mashtrimit shpirteror. Duke e kapur, dhe në masën që e kuptojme, e perjetojme, ate gjendje, le të bertasim prej saj ne lutje, le të qajmë me perulesi shpirterore, le të qajme me vajtime e psheretima, le te qajme për mëshire! Le të largohemi nga të gjitha kenaqësite shpirterore, le te heqim dore nga te gjitha gjendjet e larta te lutjes per te cilat jemi të padenjë dhe të pa-aftë! Eshtë e pamundur “te kendosh këngen e Zotit ne një vend të huaj” (Ps. 136:5), në një zemër të shkaterruar nga pasionet. Nese degjojmë nje ftesë për të kenduar, mund ta dime me siguri se ajo buron “nga ata që na kanë zënë robër” (Ps. 136:3). “Për ujërat e Babilonisë” lotët janë të mundshëm dhe të nevojshëm (Ps. 136:1).

Rregulla për praktikimin e lutjes së Jezusit

Ky eshte rregulli i përgjithshëm per praktikimin e lutjes së Jezusit, qe rrjedh nga Shkrimet e Shenjta dhe veprat e Etërve të Shenjtë dhe nga disa biseda me njerëz të vërtetë lutjesh. Nga rregullat e veçanta, veçanërisht për fillestarët, i konsideroj të merituara të përmenden sa vijon. Jini të vëmendshëm Sh. Gjon i Shkallës këshillon që mendja duhet të mbyllet në fjalët e lutjes dhe duhet të kthehet me force sa here që largohet prej saj (Hapi XXVIII, kap. 17). Një mekanizem i tillë i lutjes eshtë jashtëzakonisht i dobishëm dhe i përshtatshëm. Kur mendja, sipas menyres se saj, fiton vëmendje, atëherë zemra do ta bashkojë atë me ofertën e saj: zemërimin. Zemra do të bashkohet me mendjen me ane të ngushellimit dhe lutja do të thuhet nga mendja dhe zemra së bashku. Mos u ngut Fjalet e lutjes duhet të thuhen pa u nxituar në festë. edhe të zgjatur, në mënyrë që mendja të mbyllet në çdo fjalë. Këmbëngulni sillni vëmendjen te fjalet qe permendi Shen Gjoni i Shkallës per këenobitin… “Perëndia nuk pret një lutje të pastër dhe të pashqetësuar. Dëshpërimi nuk duhet të të pushtojë pavëmendja! Jini me shpirt të gëzuar dhe vazhdimisht detyrojeni mendjen të kthehet në vetvete! Sepse vetëm engjejt nuk i nënshtrohen asnjë shperqendrimi” (Hapi IV, kap. 93). “Duke qenë te skllaveruar nga pasionet, le të ngulmojmë t'i lutemi Zotit: sepse të gjithë ata që kanë arritur gjendjen e mungesës së pasionit e bënë këtë me ndihmën e atyre të paepurve.

Prandaj, nëse ne stervitni mendjen pa u lodhur që të mos largohet kurre nga fjalët e lutjes, ajo do të jetë aty edhe në kohën e ngrenies. Një kampion i madh i lutjes së përsosur ka thënë: “Më mirë të them pese fjalë me zgjuarsine time … sesa dhjetemije fjalë në një gjuhë të panjohur” (1 Kor. 14:19). Një lutje e tillë, domethënë lutja e hirit e mendjes brenda zemres, e cila i mohon imagjinaten, nuk është karakteristike e femijeve; prandaj ne që jemi si fëmijë, duke qenë të shqetësuar për përsosmërinë e lutjes sonë, domethënë vëmendjen që fitohet duke mbyllur mendjen në fjalët e lutjes, “duhet të lutemi shumë. Sasia është shkaku i cilesise. Zoti i bën lutje të pastër atij që, duke iu shmangur përtacisë, lutet shumë dhe rregullisht sipas mënyrës së tij, edhe nëse ajo është e dëmtuar nga pavëmendja” (Shkallet, Hapi XXVI11, kap. 21).

Asketizmi ka nevojë edhe për kohë, edhe për perparim gradual, në mënyrë që asketi të piqet për lutje në çdo aspekt. Në mënyrë që një lule të celet ose fruta të rritet në një pemë, pema duhet së pari të mbillet dhe të lihet të zhvillohet; kështu edhe lutja rritet nga toka e virtyteve të tjera dhe askund tjetër… E tërhequr andej-ketej nga predikimet, mbresat, kujtimet dhe shqetësimet e saj të fituara, mendja e fillestarit i thyen vazhdimisht zinxhirët e saj shpëtimtarë dhe largohet nga shtegu i ngushtë në atë të gjerë. Preferon të endet lirshëm, të shëtis në krahinat e gënjeshtrës në shoqërim me shpirtrat e rënë, të devijojë pa qëllim dhe pa mend nëpër hapësira të mëdha, edhe pse kjo do të jetë e dëmshme për të dhe do t'i shkaktojë atij humbje të madhe. Pasionet, ato dobësi morale të natyrës njerëzore, janë shkaku kryesor i pavemendshmërise dhe mungesa së mendjes ne lutje.. Sa më shumë të dobësohen tek një njeri, aq më pak shpërqendrohet në shpirt kur falet. Pasionet vihen nën kontroll dhe mpihen pak nga pak me anë të bindjes, si dhe nga qortimi i vetvetes dhe përulësia - këto janë virtytet mbi të cilat ndërtohet lutja e sukseshme..

Përqendrimi, që është i arritshëm për njeriun, i jepet nga Zoti në kohën e duhur çdo luftuesi në devotshmëri dhe asketizëm, i cili me këmbëngulje dhe zjarr dëshmon sinqeritetin e dëshirës së tij për të fituar lutjen.

Filloni duke thënë lutjen vokale

Hieromurji Rus Dorotheusi... një mësues i madh në asketizmin shpirtëror, i cili në këtë drejtim i ngjante shumë Shën Isak Siriani, i këshillon ata që po mësojnë lutjen e Jezusit që në fillim ta recitojnë ne nje menyre vokale... Lutja vokale, sic thoshte, do behet mendore.

Pas shumë lutjes vokale vjen Lutja Mendore

“Lutja mendore,” vazhdon ai, “është rezultat i shumë lutjes me zë dhe lutja mendore të çon në lutjen e zemrës. Lutja e Jezusit nuk duhet thënë me zë të lartë, por në heshtje, mjaftueshëm në dëgjim sa të mund ta dëgjoni veten.' Është veçanërisht e dobishme të praktikosh lutjen e Jezusit me zë të lartë kur sulmohet nga shpërqendrimi, pikëllimi, dëshpërimi shpirtëror dhe dembelizmi. Lutja vokale e Jezusit e zgjon gradualisht shpirtin nga gjumi i thellë moral, në të cilin zakonisht do ta shtyjë pikëllimi dhe dëshpërimi shpirtëror. Kjo eshte gjithashtu e dobishme të praktikosh lutjen e Jezusit me zë të lartë kur sulmohen nga imazhet, orekset e mishit dhe zemërimi; kur ndikimi i tyre bën që gjaku të vloje.

Duhet të praktikohet kur paqja dhe qetësia zhduken nga zemra, dhe mendja heziton, dobësohet dhe - si të thuash - shkon në trazira për shkak të morisë së mendimeve dhe imazheve të panevojshme. Princat dashakeq të ajrit, prania e të cilëve është e fshehur për shikimin fizik, por që ndihen nga shpirti nëpërmjet ndikimeve të tyre mbi të, duke dëgjuar ndërsa sulmojnë emrin e Zotit Jezus – të cilit i tremben – do të bëhen të pavendosur dhe të hutuar, dhe do të trembet dhe do të tërhiqet menjëherë nga shpirti. Metoda e lutjes që sugjeron hieromonku është shumë e thjeshtë dhe e lehtë. Ajo duhet të kombinohet me metodën e Shën Gjonit të Shkalles-- "lutja e Jezusit duhet të recitohet me zë të lartë sa të mund ta dëgjoni veten, pa asnjë nxitim dhe duke e mbyllur mendjen në fjalët e lutjes. Këtë të fundit, hieromonku urdhëron të gjithë ata që luten me emrin e Jezusit"….

Keto sugjerime, besoj, janë të mjaftueshme për fillestarin që është i etur për të marrë lutjen e Jezusit. "Lutja," tha hyjnor Sh. Meleti Rrëfimtari, "nuk ka nevojë për mësues. Ajo kërkon përpjekje dhe zjarr personal, dhe atëherë Zoti do të jetë mesuesi.” Etërit e shenjtë, të cilët kanë shkruar shumë vepra mbi lutjen për t'u dhënë ide të sakta dhe udhëzime besnike atyre që dëshirojnë ta praktikojnë atë, propozojnë dhe dekretojnë që njeriu duhet të angazhohet në të në mënyrë aktive për të fituar njohuri nga përvoja, pa të cilat udhëzime verbale, megjithëse rrjedh nga përvoja, është i vdekur, i errët, i pakuptueshëm dhe totalisht i papërshtatshëm. Në të kundërt, ai që e praktikon me kujdes lutjen dhe që tashmë është i avancuar në të, duhet t'u referohet shpesh shkrimeve e eterve per lutjen per te kontrolluar dhe drejtuar siç duhet veten, duke kujtuar se edhe Pali i madh, megjithëse zotëron më të lartën nga të gjithë. dëshmitë për Ungjillin e tij - atë të Frymës së Shenjtë - megjithatë shkoi në Jeruzalem, ku u komunikoi apostujve që kishin mbledhur atje "që në asnjë mënyrë", siç tha, "unë të vrapoj, ose kishte vrapuar per asgje” (Gal. 2:2).

Citimi: https://firstthoughtsofgod.com/2017/11/02/st-ignaty-brianchaninov-on-practicing-the-jesus-prayer/
 

Solon12

Mateu 8:8
Anëtar
Jun 1, 2020
Postime
269
Pikët
43
Imagjinata: Nje Armik i Madhe

Nje na dallimet me te madhe midis Ortodoksin dhe Papistet (kisha Katolik) eshte dallimi dhe refuzimi i fakluteti i imagjinates ne lutjen. Sipas Ignati i Loyoles, imagjinata eshte nje gje shume e rrendesishem. Pershembul, Ignati i Loyoles supozon qe lutje merret me imagjinimi i vuajtjes e Krishtit, skenat e jetes, etj. Po kjo inovim i perendimit nuk ngjan me eterit e kishes, qe edhe Latinet e vleresojne..

Per te kuptuar pozicioni i Loyoles per imagjinaten kjo eshte nje artikull i mire: https://www.ignatianspirituality.com/ignatian-prayer/the-spiritual-exercises/pray-with-your-imagination/

Sh. Maximi thote: "Kafshet e ulut kane jet dhe shpirtet e tyre kane fuqine e rritjes. Shpirtat e kafsheve ka edhe imagjinaten dhe instinkti.. Shpirtet e njerzit ka te gjithe keto fuqit e inteligjences dhe mendimi.." Kurse Sh. Gjon i Damaskusit thote: "Imagjinata eshte fakulteti i pjesa iracionale e shpirtit. Ai eshte i përfshire ne organet dhe quhet ndjesi. Por nje perfytyrim ose fantazmat, eshte nje dashuri boshe qe vjene nga vjesat irracionale të shpirtit nga asnje objekt i imagjinueshem. Organi i imagjinates eshtë barkushe e perparme e trurit..

Lutja me e rrezikshme nga llojet të lutjes përbëhet me figurat imagjinare, në dukje duke i huazuar ato nga Shkrimi i Shenjtë, por ne realitet nga gjendja e tij e renies dhe krenarise, dhe me keto foto ai lajkaton opinionin e vet, rënien, mëkatin e tij, mashtron veten. Natyrisht, gjithçka qe krijohet nga imagjinata e natyrës sone të rënë, nuk ekziston ne realitet, eshte genjeshter dhe fals Ai që imagjinon, me hapin e parë në rrugën e lutjes, largohet nga zona e së vërtetes dhe hyn në atë zonë. e mashtrimit, pasioneve, mekatit, shejtani. (Veprat 1:160-1)

Athere, duhemi te mos imagjinohemi ne lutjet po te lutemi vetem nga fjalet dhe te merremi vetem me atributet te Zotit..

Alternativa Ortodokse ne Teologjine: Epinoia (Persiatje)

Ne librin e tij: Esenca dhe Energjit Cfare Lloje Dallimi? (2019) Dr. David Bradshaw flet per alternativa qe Ortodokset e perdojne. Epinoia merret me fakultetet, aktet dhe konceptsioni krijuar nga procesi i reflektimit mbi analizat e sens-percepsioni... Disa nga produktet e saj jane imagjinar.. Emrat e Krishtit sic "derat", "vina", ose "drita" jane thene ne marredhenje e epinoiai te ndyrshme te barazuar nene aktivetet te ndryshme edhe marredhenjet me kafshet. Termat per Zotin, si "pakorruptuar" ose "palindur" jane formuar nga konsideruar ndaj epinoia aspektet ne jeten divine.

Ndersa si Kundra Eunomiusi vazhdon, lidhja midis epinoise dhe aktivitetit behet me e forte. Sh. Vasili e sheh refuzimin e Eunomit per të marrë ne konsiderate ndonjë gje fare [per Zotin] me ane te konceptualizimit si te çon ne perfundimin absurd se te gjitha atributet e Zotit i referohen substancia hyjnore. Ai veren se eshte absurde te mbeshtetet se fuqia krijuese, providenca dhe paranjohja e Perendise jane substanca e Tij, duke e permbledhur çeshtjen duke pyetur a nuk eshte qesharake te konsiderosh çdo veprimtari te Tij si substanca te Tij?' Me sa duket, ashtu si në rastin e Krishtit, emrat e ndryshem te formuar nga epinoia bazohen ne aktivitetet dhe marredheniet te ndryshme me krijesat. “Ne jemi te udhehequr nga aktivitetet e Perendise dhe keshtu arrijme ne kete menyre drejt të kuptohemi miresise dhe urtesise se Tij.

Epinoia jone nuk eshte vetem konstrukt mendor po nje gje ne realitet. Athere, ne flasim per "dallimi konspetual" e dy natyrat e Krishtit ose essenca dhe energeia te Zotit. Ne NUK thuajm qe eshte nje iluzione krijuar nga mendja, perkundrazi, kjo eshte nje realitet qe mendja jone e kupton.
 
Last edited:
Top