Auroraa
🌿🌿🌿
- Anëtar
- Oct 1, 2011
- Postime
- 9,408
- Pikët
- 113
Albert Ajnshtajni: Gjeniu që ndryshoi shkencën, por kurrë nuk humbi thjeshtësinë njerëzore
Pak emra në historinë e njerëzimit kanë arritur të bëhen simbol i vetë inteligjencës, ashtu si Albert Ajnshtajni. Fizikani që revolucionarizoi mënyrën se si e kuptojmë universin nuk mbahet mend vetëm për teorinë e relativitetit dhe kontributin e tij në shkencë, por edhe për karakterin e tij të veçantë, humorin e hollë dhe thjeshtësinë që e shoqëroi gjatë gjithë jetës.
Jeta e Ajnshtajnit është e mbushur me histori dhe anekdota që zbulojnë një anë krejt tjetër të njeriut pas gjeniut. Thuhet se ai foli për herë të parë vetëm në moshën tre apo katër vjeç. Kur më në fund e theu heshtjen gjatë një darke familjare duke u ankuar se supa ishte shumë e nxehtë, prindërit e habitur e pyetën pse nuk kishte folur më herët. Përgjigjja e tij ishte sa e thjeshtë aq edhe e pazakontë: “Sepse deri tani gjithçka kishte qenë në rregull.”
I njohur për mungesën e vëmendjes ndaj gjërave të zakonshme, Ajnshtajni shpesh harronte adresën e shtëpisë së tij, humbiste sende të rëndësishme dhe krijonte situata komike. Një herë, pasi kishte harruar ku banonte, i kërkoi një taksisti ta çonte te shtëpia e Albert Ajnshtajnit. Kur shoferi u ofrua ta prezantonte me shkencëtarin e famshëm, ai u përgjigj qetësisht: “Në fakt, jam unë.”
Megjithëse konsiderohej mendja më e ndritur e kohës së tij, ai nuk kishte as makinë dhe as patentë shoferi. Preferonte të ecte në këmbë, duke e konsideruar ecjen si mënyrën më të mirë për të menduar dhe reflektuar.
Një tjetër pasion i madh i tij ishte muzika. Ai luante violinë me dashuri të veçantë për Mozartin, megjithëse miqtë e tij muzikantë shpesh ankoheshin se nuk ishte gjithmonë i saktë me ritmin. Një pianist i njohur thuhet se i tha me humor: “Albert, problemi yt është se nuk di të numërosh deri në tre.”
Fotografia e famshme ku Ajnshtajni nxjerr gjuhën, e realizuar në ditëlindjen e tij të 72-të, u bë një nga imazhet më ikonike të shekullit XX. I lodhur nga pozat formale dhe buzëqeshjet e detyruara para fotografëve, ai vendosi të bënte një gjest spontan që më vonë do të bëhej simbol i shpirtit të tij rebel dhe të lirë.
Pavarësisht famës botërore, Ajnshtajni mbeti i lidhur me njerëzit e zakonshëm. Kur një vajzë e vogël trokiti në derën e tij për ndihmë në matematikë, ai e priti me ngrohtësi, i shpjegoi detyrat dhe kaloi kohë me të. Kur nëna e saj kërkoi falje për shqetësimin, ai u përgjigj: “Unë mësoj më shumë nga bisedat me vajzën tuaj sesa ajo nga unë.”
Humori i tij legjendar shfaqej edhe në takimet me personalitete të mëdha. Një nga episodet më të njohura është dialogu me aktorin e famshëm të kinemasë së heshtur, Çarli Çaplin. Ajnshtajni i tha se admironte faktin që e gjithë bota e kuptonte pa pasur nevojë për fjalë. Çaplini iu përgjigj menjëherë: “Po, por fama juaj është edhe më e madhe. E gjithë bota ju admiron, edhe pse askush nuk ju kupton.”
Në vitin 1952, atij iu ofrua posti i Presidentit të Izraelit. Edhe pse oferta ishte një nga nderimet më të mëdha që mund t’i bëhej, ai e refuzoi me përulësi, duke deklaruar se nuk kishte aftësitë e nevojshme për të udhëhequr politikisht një shtet.
Ndoshta pikërisht këtu qëndron madhështia e vërtetë e Albert Ajnshtajnit. Ai ishte një gjeni i jashtëzakonshëm, por nuk e lejoi kurrë famën ta largonte nga thjeshtësia, humori dhe humanizmi. Pas formulave që ndryshuan botën fshihej një njeri që e shihte jetën me kuriozitet, buzëqeshje dhe modesti.
Sot, dekada pas vdekjes së tij, Albert Ajnshtajni vazhdon të mbetet jo vetëm simbol i shkencës moderne, por edhe dëshmi se mendjet më të mëdha shpesh shoqërohen me zemra të mëdha.
Në fotografi: Albert Ajnshtajni, fizikani që ndryshoi përgjithmonë mënyrën se si njerëzimi e kupton kohën, hapësirën dhe universin.
Burimi: ABC,News Kosova.
Pak emra në historinë e njerëzimit kanë arritur të bëhen simbol i vetë inteligjencës, ashtu si Albert Ajnshtajni. Fizikani që revolucionarizoi mënyrën se si e kuptojmë universin nuk mbahet mend vetëm për teorinë e relativitetit dhe kontributin e tij në shkencë, por edhe për karakterin e tij të veçantë, humorin e hollë dhe thjeshtësinë që e shoqëroi gjatë gjithë jetës.
Jeta e Ajnshtajnit është e mbushur me histori dhe anekdota që zbulojnë një anë krejt tjetër të njeriut pas gjeniut. Thuhet se ai foli për herë të parë vetëm në moshën tre apo katër vjeç. Kur më në fund e theu heshtjen gjatë një darke familjare duke u ankuar se supa ishte shumë e nxehtë, prindërit e habitur e pyetën pse nuk kishte folur më herët. Përgjigjja e tij ishte sa e thjeshtë aq edhe e pazakontë: “Sepse deri tani gjithçka kishte qenë në rregull.”
I njohur për mungesën e vëmendjes ndaj gjërave të zakonshme, Ajnshtajni shpesh harronte adresën e shtëpisë së tij, humbiste sende të rëndësishme dhe krijonte situata komike. Një herë, pasi kishte harruar ku banonte, i kërkoi një taksisti ta çonte te shtëpia e Albert Ajnshtajnit. Kur shoferi u ofrua ta prezantonte me shkencëtarin e famshëm, ai u përgjigj qetësisht: “Në fakt, jam unë.”
Megjithëse konsiderohej mendja më e ndritur e kohës së tij, ai nuk kishte as makinë dhe as patentë shoferi. Preferonte të ecte në këmbë, duke e konsideruar ecjen si mënyrën më të mirë për të menduar dhe reflektuar.
Një tjetër pasion i madh i tij ishte muzika. Ai luante violinë me dashuri të veçantë për Mozartin, megjithëse miqtë e tij muzikantë shpesh ankoheshin se nuk ishte gjithmonë i saktë me ritmin. Një pianist i njohur thuhet se i tha me humor: “Albert, problemi yt është se nuk di të numërosh deri në tre.”
Fotografia e famshme ku Ajnshtajni nxjerr gjuhën, e realizuar në ditëlindjen e tij të 72-të, u bë një nga imazhet më ikonike të shekullit XX. I lodhur nga pozat formale dhe buzëqeshjet e detyruara para fotografëve, ai vendosi të bënte një gjest spontan që më vonë do të bëhej simbol i shpirtit të tij rebel dhe të lirë.
Pavarësisht famës botërore, Ajnshtajni mbeti i lidhur me njerëzit e zakonshëm. Kur një vajzë e vogël trokiti në derën e tij për ndihmë në matematikë, ai e priti me ngrohtësi, i shpjegoi detyrat dhe kaloi kohë me të. Kur nëna e saj kërkoi falje për shqetësimin, ai u përgjigj: “Unë mësoj më shumë nga bisedat me vajzën tuaj sesa ajo nga unë.”
Humori i tij legjendar shfaqej edhe në takimet me personalitete të mëdha. Një nga episodet më të njohura është dialogu me aktorin e famshëm të kinemasë së heshtur, Çarli Çaplin. Ajnshtajni i tha se admironte faktin që e gjithë bota e kuptonte pa pasur nevojë për fjalë. Çaplini iu përgjigj menjëherë: “Po, por fama juaj është edhe më e madhe. E gjithë bota ju admiron, edhe pse askush nuk ju kupton.”
Në vitin 1952, atij iu ofrua posti i Presidentit të Izraelit. Edhe pse oferta ishte një nga nderimet më të mëdha që mund t’i bëhej, ai e refuzoi me përulësi, duke deklaruar se nuk kishte aftësitë e nevojshme për të udhëhequr politikisht një shtet.
Ndoshta pikërisht këtu qëndron madhështia e vërtetë e Albert Ajnshtajnit. Ai ishte një gjeni i jashtëzakonshëm, por nuk e lejoi kurrë famën ta largonte nga thjeshtësia, humori dhe humanizmi. Pas formulave që ndryshuan botën fshihej një njeri që e shihte jetën me kuriozitet, buzëqeshje dhe modesti.
Sot, dekada pas vdekjes së tij, Albert Ajnshtajni vazhdon të mbetet jo vetëm simbol i shkencës moderne, por edhe dëshmi se mendjet më të mëdha shpesh shoqërohen me zemra të mëdha.
Në fotografi: Albert Ajnshtajni, fizikani që ndryshoi përgjithmonë mënyrën se si njerëzimi e kupton kohën, hapësirën dhe universin.Burimi: ABC,News Kosova.
