• Përshëndetje Vizitor!

    Nëse j’u shfaqet ky mesazh, do të thotë se ju nuk jeni regjistruar akoma. Edhe pse nuk jeni regjistruar, ju arrini të shihni pjesën më të madhe të seksioneve dhe diskutimeve të forumit, por akoma nuk gëzoni të drejten për të marrë pjesë në to dhe në avantazhet e të qënurit anëtar i këtij komuniteti. J’u lutem:REGJISTROHUNI që të dërgoni postime dhe mesazhe në Forum-Al.

    Regjistrohu !

Diskutime për konkursin e letërsisë, Korrik 2026

Per kete te shohim, ose t'a vazhdojme ose jo, te gjitha ato qe permende i dinim te gjithe.
Ajo kureshtje si heren e pare kur moren pjesë nuk është me, u mesuan me te gjitha! Nese duan qe te mos hapet me ai konkurs, atehere s'ka per t'u hapur me!

Mos e mbyllni se me sa shikojme eshte e vetmja gje qe ju ka ngelur per lloqe Kavaje… pasi interesi ka rene kudo tashme ne k’te forum qe ka ngelur akoma 20 vjet pas si me rregullore edhe me avancimin dhe interesin e diskutimeve dhe debateve .
 
Konkursi në thelb është një garë që përpiqet të zgjojë konkurrencë, por praktika në forume ka treguar që më shumë sjell probleme se argëtim dhe art. Problemi kryesor është se konkuruesit njihen dhe votohet me tifozllëk. Problemi tjetër është se bëhen hile me krijimet, me foto të vjedhura, me letërsi të vjedhur, të përkthyer ose të krijuar me chatgtp, e këto janë të vështira të zbulohen. Kështu siç po zhvillohen këto konkurse, unë mendoj që më mirë të mos vazhdojnë më. Ata që sjellin foto ose krijime letrare, mund ta bëjnë nëpër tema, s'ka nevojë për konkurs. Konkurset duan ndershmëri, që jo të gjithë e kanë.
Prandaj sme pelqejn me keto konkurset ne forum, se vet mund te jesh i sinqert, por kur nuk eshte sinqeriteti uniform per te gjithe, sja vlen si konkurs
 
Nuk e di, por ja ç'bëri qatgjitipija tani sapo i thashë që dua një tregim. Pa i dhënë asnjë udhëzim, krijoi personazhin dhe një skenar...


Na ishte një herë, në një qytet të vogël bregdetar, një djalë i ri i quajtur Drini. Drini ishte një programues i pasionuar, por mbi të gjitha, ai donte të ndihmonte njerëzit e komunitetit të tij. Një mbrëmje, duke punuar me kodet e tij, ai krijoi një Inteligjencë Artificiale të veçantë dhe e quajti atë "Aria".
Ndryshe nga sistemet e tjera, Aria nuk ishte thjesht një program për të llogaritur të dhëna. Drini e kishte programuar atë me një qëllim të madh: të mësonte dhe të kuptonte nevojat e qytetit duke analizuar bisedat dhe shqetësimet e përditshme të banorëve.
Ditën e parë të aktivizimit, Aria vuri re diçka shqetësuese. Në tregun e qytetit, peshkatarët e vjetër po humbisnin shumë kohë duke pritur klientët, ndërsa furrat e bukës në anën tjetër të qytetit mbeteshin me teprica në fund të ditës. Aria i tha Drinit: "Nëse i lidhim këto biznese përmes një rrjeti inteligjent, mund të pakësojmë mbetjet dhe të rrisim fitimet e tyre."
Drini buzëqeshi dhe krijoi një aplikacion të thjeshtë për telefonat e banorëve, të cilin Aria e menaxhonte në prapaskenë. Brenda pak javësh, aplikacioni filloi të bënte mrekulli. Peshkatarët e dinin saktësisht se sa peshk duhej të zinin bazuar në porositë e parashikuara nga Aria, dhe furrat e bukës dhuronin tepricat e ushqimit për familjet në nevojë përpara se ato të prisheshin.
Por sfida më e madhe erdhi gjatë një stuhie të fuqishme dimri. Qyteti rrezikonte të përmbytej nga rritja e nivelit të detit. Sistemi i vjetër i alarmit të qytetit dështoi, por Aria, duke përdorur sensorët e motit dhe duke analizuar rrymat detare në kohë reale, arriti të parashikonte saktësisht se cilat lagje ishin më të rrezikuara.
Përmes aplikacionit, ajo u dërgoi mesazhe të shpejta dhe udhëzime të qarta çdo banori për t'u evakuuar në zona të sigurta. Kur stuhia goditi, të gjithë ishin të mbrojtur.
Të nesërmen, teksa dielli lindi mbi detin e qetësuar, banorët u mblodhën në sheshin kryesor. Ata nuk po falënderonin vetëm Drinin, por edhe ekranin e vogël ku shfaqej avatari i Arias. Inteligjenca Artificiale nuk kishte zëvendësuar njerëzit; ajo ishte bërë gardiania e tyre e padukshme, duke vërtetuar se teknologjia, kur udhëhiqet nga dashuria për njerëzimin, mund të shpëtojë jetë dhe të bashkojë një komunitet të tërë.

e çuditeshme, megjithse per tregime e novela, nuk me hyn ne pune çatxhitipia, me shume me duhet per muziken, pasi ngaiher kompozoj me mendje ose me ze, mirpo nuk di si ti hedh ne nota, ne fletore,
@Juno xhani qe ngaiher e ndjek fejsbukun e plakut, nigjon muziken time dhe me ndihmen e çatxhitipise ma kthen ne muzike orkestrale 😁
 
Prandaj sme pelqejn me keto konkurset ne forum, se vet mund te jesh i sinqert, por kur nuk eshte sinqeriteti uniform per te gjithe, sja vlen si konkurs
Edhe mua s'më pëlqejnë, por këtu kam marrë pjesë se ma kanë kërkuar. Edhe tani së fundi mora pjesë se ma kërkoi dikush, por besoj që kjo ishte hera e fundit.

Me dëshirën time, unë kam marrë pjesë në një forum tjetër shqiptar, të ngjashëm me këtë. Ishte hera e parë që shikoja konkurse arti dhe m'u duk interesante si ide. Unë e kam qejf fotografinë, kështu që më tërhoqi të merrja pjesë. Atje lejohej të dërgoje dy foto. Zgjodha dy foto nga arkiva ime, që m'u dukën të mira, e në përfundim të dyja dolën të parat, zunë vendin e parë dhe të dytë. Por me sa kuptova më vonë, aty më votuan se nuk më njihnin, nuk e dinin kush i kishte dërguar. Pasi ma njohën dorën dhe stilin, nuk më votonin më, duke nxjerrë arsyetime qesharake se ishin jashtë teme, ose ishin kapur me aparat profesional dhe nuk ishte e drejtë të konkurronin. Ishin ca femra atje, që u pëlqente të quheshin artiste, e ca meshkuj që silleshin rreth tyre, që ia mbështetnin njëri-tjetrit dhe kishin krijuar një grup të fortë, e nuk lejonin që fitoret të dilnin jashtë grupit. Pasi kuptova se ç'bëhej me këto konkurse, nuk mora më pjesë, se nuk ia vlente.
 
Back
Top