Nuk mendoj keshtu. D( dingua)latinishte shume e vjeter ( e dokumentuar) behet L ne te dyja rastet dhe ne latinishten klasike dhe ne shqipen mesjetare pra nga dingua ne lingua dhe gluha, vetem se ne shqip futet pas germes G....po ashtu sic e kemi dhe ne glosa. Kemi nje influence te pa diskutueshme te L gege( jam i sterbindur se L eshte gege).
Po ashtu Bilia mesape apo Bila ilirisht eshte ne shqip si Bija, nga zevendesimi i B me F jep ne italisht si figlia. Por interesante eshte se ne gjinine mashkullore italishtja nuk e humbet L-ne gege dhe jep figlio. Kurse shqipja e formon mashkulloren me rotacion duke zevendesuar L(J) gege me R toske, pra nga bija ne bir.
L eshte gege R eshte toske, si Alban me Arber. Shqipja eshte po aq e thjeshte me rrenje bazike te shkurtra fjalesh po aq dhe e komplikuar ne konstruktin e vet. Eshte ngjizur nga te dyja dialektet e saj super te lashta, te cilet kane influencuar njeri tjetrin pa pushim.
Mendoj se rrenja gua vjen nga germa G, pikerisht aty ku shqiptohet ne qiellze aty fillon gjuha si organ anatomik, dhe po aty fillon te flitet.
Apo jo @ZET
Last edited by a moderator:
