Me tërhoqi vëmëndjen ky shkrim...

[Pirati]

Përgjigje e: Me tërhoqi vëmëndjen ky shkrim...

Qashtu pikerisht qashtu

Liria dhe keqpërdorimi i saj

LIS BUKUROCA E shtune, 08 Dhjetor 2018 11:10 ​“Nuk derdhe uji i pistë, kur nuk ke ujë të pastër!”, ka thënë Konrad Adenauer në vitin 1952 në një debat publik me 14 redaktorë të gazetave gjermane, kur është thënë se në Ministrinë e Jashtme, janë punësuar edhe nëpunës, që i kanë shërbyer Hitlerit. Pra, pragmatizmit gjerman për të ndërtuar shtet si duhet, i duheshin njerëzit e dijshëm, jo vetëm kundërshtarët e fashizmit.

Në Kosovë u veprua në mënyrë staliniste. Logjikohej në mënyrë komuniste dhe për ta zvogëluar konkurrencën, kur nuk mjaftonte shpifja apo imagjinata, atëherë kryemëkatë merrej anëtarësia në Lidhjen Komuniste të Jugosllavisë. Kësaj daulle i ka rënë fort Adem Demaçi, Rexhep Qosja dhe me pasion dhe përkushtim të madh, Ibrahim Kelmendi.

Këtyre tre personaliteteve, nuk u ka interesuar dija e njeriut, që duhet të drejtojë shtet, por pastërtia sipas botëkuptimit të tyre komunist. Demaçi ishte adhurues i Enverit. Qosja është adhurues i Enverit. Kelmendi ka braktisur ideologjinë komuniste, por të të menduarit dogmatik i ka mbetur besnik. Thënë shkurt, këta përdorën krejt dijen e tyre dhe ndikimin në derdhjen e ujit, të pistë sipas tyre dhe sot Kosova gati dy dekada pas luftës, nuk ka sa duhet as rrymë, as ujë!

Sidoqoftë pishtarët, që mbajtën gjallë patriotizmin në ish -Jugosllavi ishin: Adem Demaçi, Rexhep Qosja, Ukshin Hoti, Adem Jashari dhe Ibrahim Rugova. Ka edhe shumë të tjerë, por ata janë në krye për nga ndikimi, qoftë intelektual, qoftë frymëzues, qoftë mobilizues.

Adem Demaçi mbeti atdhetar deri në vdekje dhe pas çlirimit polarizoi, përçau shumë dhe e pati të vështirë të shkëputet nga të gjykuarit komunist duke ndarë njerëzit në heronj dhe tradhtarë. Në vend se të thërriste për pajtim kombëtar dhe të festohej fitorja, parapëlqeu anësinë. Pas luftës dëmtoi veten dhe kohezionin nacional: nga urrejtja e madhe kundër Rugovës.

Rexhep Qosja deri te mbarimi i luftës ka dhënë një kontribut jashtëzakonisht të madh, pastaj aktivisht mori pjesë në fragmentim dhe përçarje. Në vend se të thërriste për pajtim kombëtar dhe festimin e fitores, ndihmoi në sekuestrimin e saj nga ata, që sot i qorton për “shtetin blegtoral” dhe për zhvatje masovike të ekonomisë nacionale. Qosja do të mbetet në histori edhe për simpatinë ndaj autokratik turk Erdogan dhe pranimin e pa rezervë dhe pa kundërshtime sulmin e tij në shoqërinë shqiptare. Qosja pas luftës dëmtoi veten dhe kohezionin nacional: nga urrejtja e madhe për Rugovën.

Ukshin Hoti ishte atdhetar deri në vdekje dhe nuk ndryshoi! Qe intelektuali më i përgatitur politikisht, por e shpërfillën brenda, prandaj jashtë nuk u mor askush me shpëtimin e tij. Adem Jashari mbeti atdhetar deri në vdekje dhe tronditi ndërgjegjen e kombit!

Ibrahim Rugova ishte atdhetar modern, europian, jo folklorik. Ai nuk dinte të gjykojë në mënyrë komuniste, si Demaçi dhe Qosja. Ai nuk ishte në kërkim të armiqve, por të miqve, as brenda, as jashtë. Deri në shpërthimin e luftës përfaqësoi denjësisht Kosovën dhe krijoi një empati të madhe te vendet perëndimore, por edhe në botë. Të gjithë miqtë që ka sot Kosova, janë meritë e tij, me përjashtim të Erdoganit, nëse mund të quhet mik aleati i ngushtë i Putinit dhe Vuçiqit! Në epokën e Ibrahim Rugovës, bota na vështronte dhe përjetonte si viktimë, por pas luftës ishte më shumë simbol, ishte një hije dhe më tepër famë, se sa pushtet real. Dëmtoi veten pas shpërthimit të luftës.

UÇK mbeti atdhetare deri në dëbimin e Serbisë. Pas çlirimit nxitoi me nervozë për të përvetësuar të gjitha meritat dhe krejt pushtetin. „Mos e prek, UÇK!”, mund të lexohej nëpër dyer të banesave në vitin 2000 në Prishtinë. Sot jemi aty ku jemi! Gjendje me të cilën janë të kënaqur ish komandantët e UÇK-ës dhe ku njëri prej tyre quan Kosovën Zvicër të Ballkanit, i dyti qorton rininë, se nuk paskan dëshirë të punojnë, kurse tjetri pranon se Kosova kishte ushtri me 60.000 ushtarë! Tani u mbetet arkeologëve të zbulojnë vetëm kazermat e asaj armate!

Ato personalitete më lartë janë më meritorët për lirinë, por të mbijetuarit, si Demaçi dhe Qosja edhe për gjendjen e mjerë pas luftës, sepse kontribuuan aktivisht në krijimin e kaosit dhe hedhjen e synimeve kryesore, ndërtimin e shtetit me dije, në rend të tretë. Çdo gjë u shndërrua në tallava diskurs. Asgjë dhe askush nuk mbeti me dinjitet: çdokush mund të shpallej tradhtar, çdokush atdhetar. Po ripërsëritej periudha e pas Luftës së Dytë Botërore, kur partizanët gjysmanalfabetë ndanin popullin në të mirë dhe në të ligë dhe pasi dëbuan fashizmin, nisën me arrestimin dhe vrasjen e pjesëtarëve të popullit të vet, që mendonin ndryshe nga të armatosurit e djeshëm.

Pasi SHBA me UÇK-në dhe aleatët çliroi Kosovën, Kosova nuk brengosej për krijimin e shtetit të së drejtës, por nisi vjedhja e saj, thua se vendin e kishin marrë përkohësisht me qira nga Serbia dhe duhej të vidhnin sa më shumë, sa më shpejt para se të kthehej ajo. Sot komandantët kryesor janë të pasur!



U hodh populli në komë dhe njëzet vite pas luftës, nuk ka ende sa duhet rrymë dhe paratë që fiton Erdogani në Kosovë dhe paratë që fitonte Serbia në Kosovë, i investojnë për ta shpërfytyruar vendin dhe për ta shndërruar Kosovën në koloni jo vetëm serbe, por edhe turke. Aleanca e ngushtë Putin-Erdogan ishte projekti i ri për Kosovën dhe, si edhe në histori, ata gjenin gjuhë dhe interesa të përbashkëta, fundi i fundit, si edhe tani për ushtrinë.

Liria kërkon përgjegjësi. Përgjegjësi dhe dije. Në komunizëm mendonte partia për popullin, në demokraci mendon individi pikë së pari për shoqërinë dhe pastaj për vetveten. Demokracia ofron mundësi për përparim dhe duke mbrojtur vlerat e saja, mbrojmë individualisht të drejtat tona. Në komunizëm kur mbrohej sistemi, ruhej pezullimi i lirisë individuale dhe kolektive. Populli u manipulua, u përça dhe politikanët i silleshin dhe i sillen si kurva, sa herë afrohen zgjedhjet, për t’ia nisur vjedhjes dhe punësimit të të afërmeve, sapo të marrin pushtetin.

Sot jemi aty ku jemi dhe kemi humbur simpatinë e Europës dhe në kohën e komandantëve, nuk vështrohemi më si viktima, por si kriminelë, prandaj krahinës së vogël, me aq banorë sa një qytet mesatar, që e vet e çliruan, nuk i heqin vizat dhe e kanë mbyllur si të sëmurin në psikiatri. Thjesht Europa me 512 milionë banorë, ka frikë nga disa mijëra shqiptarë, që do të emigronin. Frikën ua kemi imponuar ne me shtetin gati mafioz dhe tallava!

Rehabilitimi i armikut fillon me negociata, gjersa mbetjet e mijërave vetave gjenden diku nëpër gropa anonime në Serbi. Duke mos kërkuar ato, pozicioni i kundërshtarit përforcohej. Rehabilitimi i Serbisë u bë me shpërfilljen e 20.000 grave të dhunuara dhe mungesa e këmbënguljes për dëmshpërblim, çfarë do të dobësonte pozicionin e kundërshtarit. Pranuan negociata thua se po bëheshin pas një loje futbolli. Krimineli dhe viktima përpiqeshin të përmirësonin raportet në mes vete, gjersa i pari tërbohej edhe për një simbol shqiponje! Bëheshin negociata gjersa në mënyrë agresive sulmohej shteti i Kosovës dhe investohej për të tërhequr apo penguar njohjet!

Taksat prej dhjetë për qind, u interpretuan si synim për pastrim etnik. Taksat prej njëqind për qind, u interpretuan si dëshirë për pastrim etnik. Themelimi i ushtrisë, interpretohet si synim për pastrim etnik, edhe pse serbet e Kosovës nuk i shqetëson njeri. Ai pezmatim flet për zhgënjimin e qeverisë serbe, pse Kosova nuk po ndërtohet vetëm sipas dëshirës së racës superiore serbe, që ua kishte mundësuar Thaçi.

Pas çlirimit të Kosovës, nisi okupimi ndryshe: në një anë Serbia dominonte tregun, pra ekonominë, në anën tjetër u rishfaq osmanizmi, program i së cilit ishte rikthimi i në një mënyrë tjetër i perandorisë së shuar dhe në vend të investimeve nëpër spitale, rrugë, shkolla, universitete, në Kosovë nisi ndërtimi i xhamive dhe sot Kosova ka më shumë xhami, se sa ka pasur gjatë pushtimit pesëshekullor osman. Xhamitë duhet të ndërtohen kudo që populli ndjen dhe shpreh dëshirë, por jo kur dhe ku ndjen nevojë miku i Putinit, Erdogani.

Kur psikopati shqiptar fiton pushtet, ai nuk zgjedh as aleatin, as mikun, por vetëm ata që i shërbejnë përforcimit të karrierës. Tek ata nuk shquhen interesat nacionale, por ato personale. Edi Rama disa herë voton kundër SHBA-ve në OKB, edhe pse mik real tjetër kombi shqiptar në botë nuk ka! Ky dhe Thaçi para Erdoganit trishtohen dhe çdo kërkesë e tij, është dekret sulltani.

Sikur të kishim ruajtur ujin e pistë të Adenauerit dhe ta venim në përdorim për interesa nacionale, nuk do t’i kishim sot bujqit nëpër Kuvende, por ata nëpër ara dhe të dijshmit me pushtet! Sot nuk do të kishim folur për viza, por për aderim, madje ndoshta edhe tashmë të anëtarësuar në Europë. Sot ata që na çliruan, na refuzojnë! Me njerëzit me merita, që i përkrahën Demaçi dhe Qosja, sot gjendemi para arrestimit të atyre që rrezikuan jetën për atdheun. Disa prej tyre meritojnë mirënjohje dhe përmendore, por jo pushtet politik, sepse u mungon dija dhe Kuvendi është shndërruar në një lamë çobanësh. Ja pse nuk derdhet uji i pistë, kur nuk ke mjaftueshëm ujë të pastër! Nuk e kishte as Gjermania, e ne, aq më pak!

https://m.gazetaexpress.com/mobile/oped/liria-dhe-keqperdorimi-i-saj-603348/

 

[SystemA]

Përgjigje e: Me tërhoqi vëmëndjen ky shkrim...

Britanikët vënë alarmin: Strukturat shtetërore në Shqipëri po dekonspirojnë agjentët e SHISH, po publikohen informacione sekrete.

Britanikët kanë dhënë alarmin se agjentë sekretë të Shërbimit Informativ në Shqipëri janë ekspozuar. Media prestigjioze “The Independent”, i ka kushtuar një shkrim shumë të gjatë këtij skandali, pasi sipas tyre, institucionet shtetërore në Shqipëri në faqet e tyre zyrtare kanë publike çdo informacion për punët e SHISH, duke rrezikuar jetën dhe punë e agjentëve. Duke mos zbuluar emrat apo detaje të tjera identifikuese në mënyrë që të parandalojë pasojat e mundshme ndaj agjentëve, media britanike shkruan se Shqipëria ka publikuar informacione të ndjeshme në lidhje me punonjësit e saj më të lartë të SHISH në internet, duke zbuluar në këtë mënyrë detaje rreth identitetit të tyre, automjeteve, roleve operacionale, lëvizjeve të udhëtimit dhe zakoneve të përditshme dhe duke i vënë ato në dispozicion të publikut. Sipas “The Independent” rrjedhja e informacionit nga shërbimi, që supozohet të jetë sekret duket të jetë e madhe dhe potencialisht e rrezikshme për NATO-n por mund të kenë pasoja edhe ndërkombëtare. Sipas tyre, përgjegjëse është Ministria e Financave. SHISH i ka dërguar ministrisë të dhëna mbi pagesat e punonjësve, duke zbuluar në këtë mënyrë detaje të hollësishme të Shërbimit Informativ Shtetëror, duke përfshirë vendndodhjet e zyrave në terren, tërheqjet në para cash si dhe hidrauliket, teknikët dhe mekanikët e makinave që Shërbimi informativ përdor. Sipas artikullit, të dhënat të postuara online zbulojnë emrat dhe numrat personalë të agjentëve të SHISH, që veprojnë brenda dhe jashtë vendit. Fletët e tabelave tregojnë emrat, pozicionet, pagat dhe shpenzimet e së paku 8 agjentë kryesorë të shërbimit sekret shqiptar, si dhe disa që punojnë nën mbulimin diplomatik në Belgjikë, Greqi, Kosovë, Itali, Maqedoni dhe Serbi. Më tej në artikull i është kushtuar një rëndësi dhe batërdisë që bëri Visho Lika. Sipas artikullit, aty u futën shumë spiunë të ish-Sigurimit të Shtetit. Sipas artikullit, ministria e Financave ka bërë të ditur se SHISH ka 913 punonjës dhe se një diplomat i huaj është ankuar për këto publikime.

Lëvizjet e agjentëve



Në artikull janë dhënë dhe informacione konkrete për agjentë të caktuar. “Një operative femër nga qyteti i Durrësit, emri dhe numri i kartës së identitetit të së cilës janë bërë evidente, thuhet se ka tërhequr një shumë ekuivalente me 18 mijë pafund gjatë rreth 10 transaksione përmes pagesave speciale”, thekson artikulli. Sipas artikullit, një agjent tjetër në Gjirokastër në jug të Shqipërisë figuron një pagesë për 200 mijë lekë në nëntor për atë që përshkruhet në faqen publike të ministrisë së financave të Shqipërisë si një “fond sekret”.



Një grup i pagesave të vitit 2017, i klasifikuar si sekret, referohet një sistemi të komunikimit të NATO-s, i referuar si Tumba, i cili mund t’i referohet disa majave malore në Ballkan. Një tjetër tërheqje prej 3 milionë lekësh (GBP 21,000) nga Banka Credins në Tiranë më 3 dhjetor është postuar në internet në fund të ditës. Detajet përfshijnë numrat e targave të makinës dhe ndonjëherë dhe detajet e modelit të automjeteve të përdorura nga spiunët, dhe madje edhe kur makinat merren për riparime, si dhe të dhënat e qëndrimeve të kushtueshme të hoteleve dhe faturat e restoranteve që spiunet shqiptar përdoren. Një ish-agjent të CIA-s që kishte njohuri për SHISH e përshkroi këtë situatë si llojin e katastrofës burokratike që mund ta rrezikonte jetën. “Administratori i internetit mund t’ju futë në rrezik nëse nuk i kushton vëmendje”, tha ai për “The Independent” në kushtet e anonimitetit, sepse ai vazhdon të punojë në çështjet e ndjeshme të sigurisë. “Mund të vendosni buxhetin në internet, por për të vënë emrat dhe detajet e tjera të agjentëve – kjo është çmenduri”, ka vijuar ai, thuhet në artikull.

Sotnews.

 

[SystemA]

Përgjigje e: Me tërhoqi vëmëndjen ky shkrim...

14 vjeçarja gjendet e përdhunuar dhe e vrarë në një park në Londër.

Ajo ishte goditur me një çekiç aq shumë sa që disa nga dhëmbët e saj ishin thyer dhe nxjerrë jashtë. S. u gjet nga një kalimtar pasi u sulmua në West Park, Wolverhampton në Londër më 12 prill, transmeton rtv21.tv.

Një ekzaminim pas vdekjes arriti në përfundimin se S., fillimisht nga Lituania, vdiq nga një traum e fuqishme në kokë.

Artikujt e rimëkëmbur nga parku nga policia përfshinin një dhëmb nga V. që u gjet nën një bankë parku, një pjesë të dhëmbit të thyer nga dyshemeja e pavionit dhe një dhëmb tjetër i gjetur nën një stol në pjesën e pasme të pavionit.

Louise Oakley, duke ndjekur akuzat, tha: Një ekzaminim post-mortem i dy dhëmbëve u gjet dhe fragmenti i dhëmbit përfundoi se ishin dhëmbët e V. Ekspertët përfunduan se këta kishin dalur nga goja e saj me një goditje të rëndë ose kontakt me një sipërfaqe të fortë. Gjashtë dhëmbë të tjerë ishin copëtuar. Gjykata ka kuptuar se një 16-vjeçar, i cili nuk mund të emërohet për arsye ligjore, ka vrarë dhe përdhunuar S. Ai kishte bërë marrëdhënie seksuale me trupin e saj të pajetë. Mis S. kishte qenë në kontakt me të akuzuarit nëpërmjet Facebook-ut para vdekjes së saj. Por ajo i kishte premtuar prindërve se ajo nuk do të bisedonte me njerëz “budallenj”, ndërsa ajo jetonte në Irlandë dy muaj para vdekjes së saj.

Gjykata mësoi se ishte goditur në kokë dhe rrobat e saj ishin të gjakosur kur u gjetën në park nga policët. Louise Oakley, duke ndjekur akuzat, tha: V. S. ishte 14 vjeç në kohën e vdekjes së saj. Në orën 8:46 të mëngjesit më 15 shkurt, kur ajo ishte në Irlandë, ajo i dërgoi mesazhin e mëposhtëm S. V., babait të saj.

Babi, do të doja të kërkoj falje për gjithçka që bëra në Wolverhampton. Unë të premtoj se nuk do të bisedoj me budallenj… Më fal, natën e mirë, kishte shkruar ajo.

Tschja......po nuk ja vure veshin babit,pyet mamin!!!!

 

[Jolene]

Përgjigje e: Me tërhoqi vëmëndjen ky shkrim...

Nga Artan Fuga

E bukur se lidhur me protestat e studentëve dëgjojmë “kinezërira” nga më absurdet.

Ka disa të “mëncur” – maskarenj të lindur, mashtruesa qysh në vezë, që thonë: Aman mo aman, plotësojua këto tetë pika studentëve që të na lënë rehat se përndryshe na prishet rehatia jonë! Dorëzo ca lekë të shpëtojmë të tjerat që i vjelim qetësisht në kohë paqeje!

Ata që deri sot na rrëfenin se sa i mirë është kuadri ligjor për arsimin e lartë!

Dhe si shpërblim kanë marrë tituj shkencorë në kundërshtim me ligjin. Pêr t’i rrasur brenda për mashtrim në bashkëpunim!

Plotësojua mo! Jo për të riparuar gjendjen, por: të na lënë rehat!

Ka të tjerë që shkojnë drejt kinezërirave të revolucionit kulturor kinez se kinezëve të sotëm u marrin të keqen ata, sipas të cilëve drejtimin e universiteteve duhet ta marrin studentët!!!

Ka pallaveshë të tjerë që thonë: Hiqu mo tarifat dhe të kenë një universitet të varfër se në fund të fundit universiteti është për t’u krijuar idenë se kanë diplomë, jo për t’u dhënë dije!

Idiotë të tjerë që nënkuptojnë që në universitet është studenti që duhet të mësojë pedagogun por jo pedagogu studentin!

Maskarenj të ndryshëm barazojnë disa pedagogë qelbësira dhe të korruptuar me të gjithë pedagogët dhe mësuesit duke harruar se poqese analizojmë mirë pedagogu i ndershëm është edhe më i varfër sesa studenti!

Dhe nuk bëjnë zë! Por deri kur?

Ka ca politikanë dembela që në vend të ulin bythën dhe të përpunojnë modele alternative për arsimin, vetëm bërtasin deklarata idiote dhe vdesin ta manipulojnë lëvizjen për të marrë vota politike.

Plot shejtan budallenj që e trajtojnë cështjen vetëm se studentët janë të varfër, por nuk shohin se kryesorja është se sa shoqëria kërkon cilësi në formimin shkencor të rinisë dhe cfarë vendi i jep të diplomuarit në tregun e punës.

Ca kolltukofagë bëjnë sikur nuk kuptojnë që universitetet publike janë vendosur në një gjendje që jo vetëm autonomi nuk kanë, por edhe qeverisen si burgje pîkërisht sepse ligji i ka lënë si subjekte të cmendura skizofrenike, as kështu as ashtu, as autonome, as të shtetëzuara.

Profesori i universitetit është

përdhosur,

dhunuar,

varfëruar,

turpëruar,

fyer,

nënshtruar,

izoluar,

alienuar,

keqpërdorur,

degraduar,

infantilizuar,

pikërisht sepse ligji e kërkon të tillë dhe unë jam gati ta provoj këtë.

Horra të korruptuar dhe të paaftë si pedagogë bërtasin: Studentët kanë të drejtë! A thua se janë ata që studentët presin t’ua thonë! Dhe nuk mendojnë se nuk plotësojnë asnjë kriter cilësie për të qenë pedagogë, dhe në auditore tregojnë folklor dhe dije të dala boje: Parazitë vemje!

Leshko që ca thonë sot nuk thonë nesër dhe nuk bëjnë veçse llomotisin budalliqe tavolinash.

Karrieristë që mëtojnë të kapin ndonjë kolltuk duke ja bërë sy sa qeverisë sa partive opozitare në funksion të gjendjes të rruga Muhamet Gjollesha!

O vdeksha!

Profesorin universitar e kanë shkelur me këmbë!

Sepse shoqëria nuk e do intelektualin, politika nuk e do intelektualin, cmira e masave nuk e do intelektualin, injoranca nuk e do intelektualin, burokracia nuk e intelektualin, pijaneci në birrarinë përballë nuk e do intelektualin!

Intelektuali i fyen të gjithë këta edhe sikur të jetë më i edukuari në botë, më modesti, më i heshturi.

I fyen sepse ekziston!

Intelektualët në litar!

Gjendja e shoqërisë në kohë protestash prodhon dhe nxjerr në dritë llava të tëra cmendurish, budallalliqesh, shejtanlliqesh, poshtërsish, hipokrizish. Det, llavë, përmbytje!

Mjerë qytetari, mjerë studenti, mjerë prindi, mjerë kombi, mjerë Shqipëria!

 

[par]

Përgjigje e: Me tërhoqi vëmëndjen ky shkrim...

Nga Vehap Kola
Ekzistojnë shumë arsye për të besuar se komunizmi mund të rikthehet në Shqipëri, por ndoshta argumenti më kryesor që na bën ta besojmë si krejt të gjasshme mundësinë e një ardhjeje të dytë të diktaturës gjakpirëse është se ai rend shoqëror e vleror që ka mundësuar ardhjen e tij të parë nuk duket se është asgjësuar apo zëvendësuar me një rend më imun ndaj ideve marksiste-leniniste.

Përkundrazi, pas ngricës polare të regjimit diktatorial dhe temperaturave të larta fragmentuese të liberalizmit post-modern ajo që ka ndodhur me rendin shoqëror i përngjet një thërrmuarjeje të truallit mbi të cilin do të duhej kultivuar filizi i imunizuar. Familja, feja dhe prona, jo vetëm që nuk u ripërtërinë gjatë tranzicionit post-komunist, por për iu nënshtruan një reaksioni të mëtejshëm shpërbërjeje ontologjike. Përmbledhtazi mund të thuhet se shumë komponentë të rendit shoqëror ekzistues priren të shtyjnë shoqërinë drejt komunizmave dhe diktaturave të tjera.

Thërrmimit të elementëve të mësipërm që përbëjnë shtyllën kurrizore të strukturës sociale i ndajshtohet një dështim i manifestueshëm dhe i gjithëmbarshëm i sistemit politik, ekonomik, arsimit, shëndetësisë dhe drejtësisë. Në këtë terren gjen përhapje një besim se njerëzit sot nuk jetojnë më mirë se gjatë diktaturës komuniste. Mekanizmi elektoral i demokracisë është korruptuar në mënyrë të pariparueshme dhe shqiptarët kanë humbur tërësisht sigurinë se rezultati i proceseve zgjedhore pasqyron vullnetin e sovranit.

Dështimi i ekonomisë është edhe më i dukshëm: mungesa e rritjes është shoqëruar, paradoksalisht, me rritjen e pabarazisë dhe zhbalancimit të shpërndarjes së të ardhurave. Sipërmarrja vendëse nuk ka bërë asnjë progres që nga prishja e ndërmarrjeve shtetërore dhe kooperativave bujqësore. Edukimi ka rënë në kolaps: kërkimi shkencor dhe resurset akademike janë fallse në tërësi. Dështimi në sistemin shëndetësor manifestohet lehtësisht nga ikja e pandalshme e mjekëve. Ndërsa sistemi i falimentuar i drejtësisë është përfshirë në një operacion politik shpërfytyrimi dhe kapjeje përfundimtare.

Konditat e lartpërshkruara me dy fjalë mund të krahasohen pa frikë me ato të luftës së dytë botërore. Në fund të saj, komunistët arritën të instalojnë diktaturën e tyre vendvrasëse. Por, barabitja e diktaturës me kaosin e kësaj situate paradiktatoriale duket se i shërben pikërisht instalimit të një regjimi komunist të vend. Në shumë aspekte, fatalizmi i këtij dëshpërimi mbarëkombëtar mund të jetë kundërproduktiv. Nëse diktatura nuk paska qenë me keq se kaq, madje në shumë aspekte (siç nënkupton besimi i sipërcituar) më mirë, atëherë kthimi i saj nuk qenka kaq ogurzi sa pretendohet nga ligjërimi anti-komunist. Rezistenca ndaj rikthimit të saj, përveçse e kotë, mund të jetë edhe e panevojshme.

Natyrisht, keqfunksionimi i shtetit dhe troshitja shoqërore post-komuniste nuk mjaftojnë për ta sjellë komunizmin si produkt i një marrëdhënieje shkak-pasojë. Rikthimi i komunizmit mundësohet nga veprimi i organizuar dhe sistemik i grupeve shoqërore që synojnë instalimin e sërishëm të diktaturës. Nga njëra anë, struktura ideore e marksizmit nuk u çrrënjos asnjëherë nga universiteti shqiptar.

Një shumicë mbizotëruese e stafit akademik dhe kurrikulave mbetën pa prekur dhe pa ndryshuar. Trashëgimia marksiste-leniniste nuk u dobësua, përkundrazi gjeti hapësirë të zhvillohej si një paradigmë kritike ndaj kapitalizmit liberal-demokrat. Sa herë që e majta fitonte pushtetin, përhapja e këtyre ideve fiton një moment përshpejtimi të pakthyeshëm. Nga ana tjetër, kuadri institucional i demokracisë liberale duket tërësisht e brishtë për të na mbrojtur nga rikthimi i diktaturës. Kushtetuta, demokracia elektorale, media, mekanizmi i tregut apo feja janë provuar të jenë gardhime të pazonja karshi dyndjes komuniste. Dëshmia më jehuese e kësaj të vërtete është paaftësia e pëlhurës shoqërore e institucionale për të ndalur shkeljen e të drejtave të njeriut, shkatërrimin e pronës dhe kapjen e shtetit nga krimi. Madje këto të fundit janë shndërruar edhe në aktakuzë publike ndaj post-komunizmit.

Sa i përket proceseve ideore, një sistem kapilar institucionesh edukimi, të aktivizmit dhe politike janë krijuar në Shqipëri për të shërbyer si vatra të kultivimit me idetë marksiste-leniniste dhe si mekanizma të shtytjes drejt ‘pikës së krizës perfekte’. Organizata Politike, Lëvizja për Universitetin dhe Logu i Shkëndijës janë vetëm tre domene që njihen publikisht si komponentë të kësaj merimange të mendimit dhe veprimit marksist në vend.

Një leksion i pedagogut sovjetolog Sofokli Meksi i publikuar në faqen në facebook të ‘Logu i Shkëndijës’ përshkruan pa hezitim rrugën nëpër të cilën është implementuar strategjia marksiste-leniniste për ta çuar vendin drejt krizës që e bën të pashmangshme rikthimin e diktaturës së proletariatit. Skema, e denjë për një grusht të ngadaltë shteti, është mbështetur mbi një dështim të qëllimshëm të rendit shoqëror dhe kuadrit institucional të Shqipërisë.

Ndërsa, sa i përket aftësisë së pëlhurës shoqërore dhe kuadrit institucional për të penguar rënien në komunizëm, aborti është edhe më i manifestueshëm. Me mijëra shqiptarë, kryefamiljarë, sipërmarrës, gazetarë, efektivë të forcave të sigurisë, pjesëtarë të sistemit të drejtësisë, e kanë gjetur veten të mashtruar nga një shoqëri në dukje e fortë dhe nga institucione në dukje funksionale.

Kur arroganca, arbitrariteti dhe egërsia e një qeverie të pamëshirë u shkatërronte shtëpitë, zhdukte dëshmitarët, intimidonte median dhe përdorte policinë për të përhapur kultivimin e drogës dhe mbulimin e krimeve, ata e panë veten të vetmuar dhe të braktisur. Pra, ne jetojmë në një shoqëri të ngjashme me atë që bëri të mundur ardhjen e komunizmit në 1945 dhe që nuk karakterizohej nga asnjë fuqi për ta ndalur atë. Përse të mos e mundësojë rikthimin e diktaturës sot?
opinion.al

 

[SystemA]

Përgjigje e: Me tërhoqi vëmëndjen ky shkrim...

Si e dëboi Serbia Kosovën.

Shkrimtari dhe gazetari serb Tomislav Markoviq në një shkrim publikuar në Al Jazeera, ka shkruar rreth atyre që ai ka quajtur arsye dhe shkaqe pse Kosova nuk është dhe nuk mund të jetë në Serbi. Fajtor për këtë ai e ka lënë politikën shtypëse të Sllobodan Millosheviqit, transmeton Koha.net.

Në gjithë këto masa kundër Kosovës, Millosheviqin e kanë ndihmuar liderët aktualë politikë të Serbisë – Aleksandar Vuçiq, Ivica Daçiq, Aleksandar Vulin që tani po bëhen se nuk ka ndodhur asgjë në Kosovë: as luftë dhe as terror, ka shkruar ai.

Marrëdhëniet e Serbisë e të Kosovës po bëhen gjithnjë e më të tendosura, lufta doganore vazhdon e vazhdon, kryeministrja e Serbisë Ana Bërnabiq po vringëllon me armë, ministri i Punëve të Jashtme Ivica Daçiqi po na njofton ngadalë për çdo tërheqje të shteteve të njohjes së pavarësisë së Kosovës, vazhdimi i bisedimeve nuk është në horizont, e Kosova është tema kryesore e të gjitha emisioneve informative. Vetëm se nga mediume nuk mund të marrim vesh pse fare erdhi te kjo situatë porse krijohet përshtypja se gjendja aktuale në marrëdhënie Serbi-Kosovë ka rënë nga qielli pa e ditur si dhe nga .

Sikur shqiptarët e Kosovës nga ndonjë hir apo nga një qejf i çuditshëm për një çast vendosën të shkëputen nga Serbia, se kjo iu ra ndër mend rastësisht dhe se këtë e bënë vetëm për inatin tonë, ndërsa Serbia përpiqet t’i kthejë në vete dhe në supet e saj . Në atmosferën e harresës dhe të falsifikimit të së kaluarës, ndoshta është interesant të përkujtojmë se si erdhëm në këtë situatë.

Revolucioni antiburokratik: Marrja e pushtetit

Pasi në Konferencën e tetë e grabiti pushtetin, Sllobodan Millosheviqi e filloi “revolucionin e vet antiburokratik”. Me këtë flamur, ai, në të vërtetë fshihej shkelja e proceduarave dhe e sistemit të drejtësisë, marrja e pushtetit me rrugë me ndihmën e “tubimeve spontane” të popullit në mitingjet masive. Së pari ra Vojvodina "jogurt revolucionin ", e pastaj Millosheviqi me grusht shtet e mori Malin e Zi. Në radhë erdhi heqja e autonomisë së Kosovës. Por këtu Millosheviqi u desh të përdorte taktikë tjetër pasi nuk mund të llogariste në përkrahje të masave të gjera në Kosovë që ishin nën anën e Azem Vllasit dhe udhëheqjes kosovare. Dhe në anën e autonomisë së vet.

Millosheviqi gjeti aleatin te Rrahman Morina, pro shqiptarët ishin kundër tij, shpërthyen demonstrata masive në tetorin dhe nëntorin e vitit 1988 e pastaj edhe trazirat në rrugë të cilat Millosheviqit i shërbyen në mënyrën më të mirë për t’i rrëzuar Azem Vllasin e Kaçusha Jasharin dhe që në vendin e tyre t’i vendoste dëgjuesit e tij. Udhëheqja e Lidhjes Komuniste të Kosovës u shpërbë më 17 nëntor 1988 por qytetarët nuk u pajtuan lehtë me rrëzimin e përfaqësuesve të tyre legjitimë. Minatorët nga Trepça u revoltuan më 20 shkurt 1989, 1500 minatorë u ftuan në zgafellë duke kërkuar që Vllasi e Jashari të kthehen në funksionet e veta.

U krijua atmosferë e tendosur në gjithë vendin, u bisedua në nivelin më të lartë për problemin e krijuar dhe për mundësitë e zgjidhjes. Me këtë rast Millosheviq i tha Milan Kuçanit,lider i atëhershëm i Lidhjes komuniste të Sllovenisë: "Ne serbët kemi të drejtë t’i mbrojmë interesat tona , nuk është e rëndësishme nëse këtë qëllim e arrijmë me rrugë kushtetuese ose jo kushtetuese". Me interesat serbe, Millosheviqi natyrisht se kuptonte sa më shumë kushte që mund të grabiste për vete, në rastin konkret– të grumbullonte sa më shumë vota në institucionet federale. Tashmë i kishte tri (Serbia, Vojvodina,Mali i Zi), i mungonte edhe një (Kosova) deri te gjysma e pastaj pushtetin në gjithë RSFJ-në do ta kishte në duar. Sepse Millosheviqit, pos pushtetit nuk i interesonte tjetër dhe këtu është i gjithë sekreti i tij.

Kuçani e kishte të qartë çfarë do të thotë kjo, se Millosheviqi është i gatshëm për çdo gjë, dhe kështu më 27 shkurt organizoi miting përkrahës për minatorët shqiptarë në Cankarjev dom, në të cilin tha: "Mendoj se minatorët shqiptarë nuk mbrojnë vetëm të drejta e veta, të drejtat e shqiptarëve dhe autonominë e Kosovës, por edhe Jugosllavinë e Avnojit dhe barazinë e të gjitha republikave, përfshirë dhe Slloveninë si dhe popujt që jetojnë në to".

Tanket u nisën në Kosovë

Mesazhet e Sllovenisë në Serbi shkaktuan tërbim dhe hidhërim me përmasa masive pak edhe me ndihmën e propaganduesve medial të Millosheviqit. Beogradasit masivisht dolën në rrugë, filloi mitingu në Qytetin e studentëve, studentët prijnë në përkrahjen e Millosheviqit, e pastaj mitingu u rrit dhe kaloi në anën tjetër, në qendër të qytetit. Deri në mëngjes disa qindra mijëra qytetarë, sipas disa vlerësimeve madje një milion, “spontanisht” u tubuan para Kuvendit federativ.

Masën e tubuar u përpoq ta qetësonte kryetari i Kryesisë së RSFJ-së Raif Dizdareviq: "Nuk do të shkojmë rrugë së përçarjes së popujve. Do të shkojmë rrugës së vëllazërim – bashkimit ". Pas fjalëve të tij u dëgjuan fishkëllima të mëdha. Rruga e vëllazërim – bashkimit atyre nuk iu interesonte më, e përçarja e popujve që do të rezultojë me luftë e gjak, ishte program i përgjithshëm popullor politik. Të tubuarit kërkuan që atyre t’ iu drejtohej vozhdi i tyre Sllobodan Millosheviq, me padurim e pritën nga agimi hershëm deri në mbrëmje. Dhe patën pse të presin. Millosheviqi erdhi, mbajti fjalimin, masa thërriste në me tërë zërin: "Arrestojeni Vllasin!", ndërsa Millosheviq: "Nuk po dëgjoj mirë, por dua t’iu përgjigjem në atë që po e kërkoni – se ata që i kanë përdorur njerëzit për manipulim për të realizuar qëllime politike kundër Jugosllavisë do të dënohen dhe do të arrestohen ".

Të nesërmen tanket u nisën për në Kosovë, sepse Millosheviqi e detyroi Kryesinë e RSFJ-së të vërë gjendje të jashtëzakonshme në Kosovë.. dhe kjo është hera e parë që Millosheviqi e përdori ushtrinë dhe armatimin e rëndë për realizimin e qëllimeve të veta politike shumë kohë para demonstratave të 9 marsit 1991, shumë kohë para dërgim ti të tankeve në Vukovar. Gjatë tërë kohës së bërjes presion ndaj Kosovës, mediet e Millosheviqit zhvilluan fushatën më të tmerrshme kundër shqiptare duke shpërndarë urrejtje helmuese raciste me ndihmën e intelektualëve besnikë të ASHAS dhe Shoqatës së Shkrimtarëve të Serbisë. Mediet kërkon që greva e minatorëve të shuhet me ndërhyrje e n ë mitingje demonstruesit kërkonin armë dhe formimin e aradheve vullnetare që do të shkonin në Kosovë.

Politika e dhunës dhe e terrorit

Millosheviqi e përmbushi premtimin – Azem Vllasi u arrestua menjëherë dhe u akuzua për “veprimtari kundërrevolucione” e u arrestuan edhe disa qindra përkrahës të tij dhe funksionarë politikë kosovarë. Tanket e mbajtën në rrethim Kuvendin e Kosovës ashtu që më 23 mars t’iu ndihmonin delegatëve t’i miratoni amendamentet në Kushtetutë dha ashtu të suspendohej autonomia e Kosova. Pesë ditë pas kësaj, Kuvendi i Serbisë i miratoi amendamentet, derisa në Kosovë qytetarët protestonin kundër heqjes së autonomisë dhe represionit të nisur. Njësitë speciale policisë shtinë kundër demonstruesve deh varën 24 vet. Dhe ky ishte vetëm fillimi dhunë dhe i terrorit dhe paralajmërim i të keqes që do të pasojë shpejt.

Shqiptarëve, pak nga pak iu shkurtuan të gjitha të drejtat dhe u shndërruan në qytetarë të rendit të dytë. Në korrikun e vitit 1990 u rigatua ligji për marrëdhënien e punës në kushte të jashtëzakonshme në Kosovë në bazë të cilit qindra mijëra shqiptarë u pushuan nga puna, y larguan nga puna profesorë, mjekë, gazetarë, redaktorë akademikë … U ndalua "Rilindja", gazeta e vetme ditore në gjuhën shqipe e përdorimi i gjuhë shqipe u ndalua nëpër shkolla, kulturë e shkencë. U ndalua edhe botimi i librave në gjuhën shqipe si dhe financimi i Akademisë së Kosovës e cila në fund edhe u mbyll sikur dhe shumë institut të tjera shkencore.

U vendosën masat e jashtëzakonshme në Universitetin e Prishtinës ashti që mijëra profesorë e studentë mbeten pa punë. Në Universitet deri në tetorin vitit 1991 mbeten vetëm 15 profesorë shqiptarë e ata ishin të detyruar të ligjëronin në gjuhën serbe. Shumica e shkollave në gjuhën shqipe ishte mbyllur në vitin 1990 e në fillim të vitit 1991 pushteti serbe ndaloi pagesën për profesorët shqiptarë të shkollave të mesme.

Nga gjendja e jashtëzakonshme te varrezat masive.

Keqtrajtimi policor dhe arrestimet e shqiptarëve u bënë dukuri e përditshme, mu sikur dhe rrahjet në rrugë , e tërë Kosova në fakt u shndërrua në një lloj shteti policor, rajon që regjimi i Millosheviqit e mbante nën pushtim. Shqiptarëve s’u mbeti gjë tjetër pos të formojnë institucionet paralele, ta mbajnë mësimin shkollor në shqip nëpër shtëpitë private ku futeshin policë serbë dhe arrestonin profesorë dhe studentë.

Përballë terrorit të hapët dhe aparteidit, deputetët shqiptarë të Kuvendit të Kosovës më 2 korrik 1990, shpallën Deklaratën e Pavarësisë së Kosovës, Kuvendi u shpërnda pas tri ditësh e deputetë më 7 shtator fshehtas e shpallën e Kushtetutën e re të Republikës së Kosovës dhe formuan Qeverinë në hije. Në shtatorin vitit të ardhshëm u mbajt edhe referendumi jozyrtar për pavarësinë e Kosovës, shumica e shqiptarëve të Kosovës votoi për pavarësi, porse pushteti serb nuk i njohu rezultatet e referendumit.

Gjatë viteve të 90-ta, represioni policor e ushtarak në Kosovë shtohej vazhdimisht ashtu që ai në fund përshkallëzoi në qërimin e hesapeve me luftë, krime të tmerrshme lufte, plaçkitje me përmasa masive, dhe dëbimi i rreth 900 mijë shqiptarëve kuadër të operacionit Patkoi. Lufta përfundoi me bombardimin e NATO-s dhe tërheqjen e ushtrisë dhe policisë serbe nga Kosova , të cilën Millosheviqi dhe propaganda e tij e shpallë fitore. Çdo gjë që erdhi pas, para së gjithash shpallja e pavarësisë së Kosovës në vitin 2008, është vetëm epilog i represionit dhe i luftës së me gjendjen e jashtëzakonshme dhe me dërgimin e tankeve në Kosovë kishte marrë fund çdo gjë, aty humbi çdo rast që Kosova ndonjëherë të bëhet pjesë e Serbisë.

Pasojë logjike e politikës së Millosheviqit

Sllobodan Milloshevi bëri çdo gjë që ishte në forcën e tij për ta dëbuar Kosovën nga Serbia. Politika e represionit, dhunë e keqtrajtimit, politika e nëpërkëmbjes së të drejtave themeltare të shqiptarëve, politika e suspendimit të institucioneve dhe ndalimit të gjuhës, politika e keqtrajtimit dhe e nënçmimit, politika e frigoriferëve dhe e varrezave masiv e – domosdo se ka sjellë shkëputjen e Kosovës nga Serbia. Secili që do që Kosova të mos jetë në përbërje të Serbisë, do të zhvillonte këtë politikë.

Madje, edhe okupatorët kur e pushtojnë një vend, u bëjnë ca lëshime banorëve lokalë dhe krijojnë pakte me grupet politike lokale. Millosheviqi kjo s’ i binte ndër mend . Ashtu si thotë Vuk Perishiq në esenë "Demoni i nacionalizmit", Millosheviq se "kurrë nuk i është drejtuar popullatës shqiptare", "qëllimi i tij i vetëm ka qenë të qeverisë i vetëm dhe të qeverisë pas asnjë lëshim".

Liderët aktualë politikë të Serbisë – Aleksandar Vuçiq, Ivica Daçiq, Aleksandar Vulin dhe shumë të tjerë, kryesisht pjesëmarrës të kësaj politike të Millosheviqit, tani po bëhen se nuk ka ndodhur asgjë nga ato që u numëruan. Në vend që të thonë se çfarë vërtetë dëshirojnë dhe të marrin përgjegjësinë, ata vajtojnë dhe pikëllohen për realitetin që vetë e kanë krijuar.

Zotërinj, nëse kaq shumë jeni përpjekur ta dëboni Kosovën nga Serbia, pse, më në fund, nuk po e lini në paqe? Pse nuk po e pranoni pavarësinë e Kosovës për të cilën keni punuar me shumë kujdes dhe kur tashmë e arritët qëllimin tuja politik? Në vend se të jeni krenarë me veprën tuaj, ju me këmbëngulje refuzoni t’i merrni meritat që u përkasin. Prej nga kjo modesti e rreme?

Shenimi IM....pametan covjece ky serbi.....ata e humben,ndersa na s``
uqna dot....ke pare tina!!!

 

[Pirati]

Përgjigje e: Me tërhoqi vëmëndjen ky shkrim...

Kosova nuk mund të shkojë larg me taktikën e të fortit

MARCUS TANNER E mërkurë, 19 Dhjetor 2018 11:03 Serbia hiqet si pala e dëmtuar. BE-ja po dënon Kosovën, jo Serbinë, për thyerjen e kushteve të anëtarësimit të saj në zonën rajonale të tregtisë së lirë
“Hakmarrja është një pjatë që serviret e ftohtë”, thotë një proverb i vjetër anglez. Ai nuk ka arritur të arrijë në Kosovë. Pak orë pasi Serbia bllokoi përpjekjet e Kosovës për t’iu bashkuar Interpolit, Kosova goditi me një taksë 100 për qind për mallrat serbe, nga 10 për qind që ishte më parë.
Vetëm kjo nuk është pikë në favor. Shpata e Kosovës është e vjetër dhe e ndryshkur, pistoleta e saj e pambushur.
Kosova nuk mund “të përdorë si armë” importet e saj nga Serbia.
Serbia fiton më pak se 500 milionë euro në vit nga shitja e mallrave në Kosovë, nga një vlerë totale e eksportit prej vetëm 13 miliardë eurosh në vit.
Me pak fjalë, rreth një në çdo 26 euro që Serbia fiton në eksporte vjen nga Kosova.
Italia dhe Gjermania së bashku marrin më shumë se një të katërtën e eksporteve serbe, pasuar nga Bosnja, Rusia, Rumania, Mali i Zi dhe Sllovenia. Kosova renditet në vendin e dhjetë.
Humbja e tregut të Kosovës është e rëndësishme për Serbinë, por jo mjaftueshëm e rëndësishme për ta bërë atë të braktisë një nga politikat e saj kryesore – mosnjohjen e pavarësisë së Kosovës.
Fakti se Serbia mbetet eksportuesi më i madh në Kosovë thjesht nënvizon se sa e vogël mbetet ekonomia e Kosovës. (Eksporti total i saj në vit është rreth 300 milionë euro.)
Ndërkohë, refuzimi i Serbisë për të njohur Kosovën është një as që ajo është e vendosur të mbajë. Ajo mund ta luajë atë as në këmbim të çmimit të artë të anëtarësimit në BE. Ajo nuk do ta përdorë atë në këtë fazë, vetëm për të ndihmuar disa prodhues serbë.
Ndërkohë, Serbia hiqet si pala e dëmtuar. BE-ja po dënon Kosovën, jo Serbinë, për thyerjen e kushteve të anëtarësimit të saj në zonën rajonale të tregtisë së lirë, CEFTA.
Taksat doganore nuk e vetmja lëvizje e keqe e qeverisë së Kosovës. Plani tjetër i saj i madh, për të përmirësuar forcën aktuale të sigurisë, FSK-në, në një ushtri të rregullt është një lëvizje shumë më e çmendur.
Ajo ka zemëruar Serbinë, serbët në Kosovë dhe NATO-n gjithashtu. Aleanca e ka dënuar këtë veprim pa mëdyshje.
Një vend pa miq si Kosova duhet të jetë e sigurt se ia vlen të paguash çmimin e armiqësimit me NATO-n dhe BE-në në të njëjtën kohë.
A është me vlerë të kesh një ushtri? Është e diskutueshme nëse një shtet me madhësinë e Kosovës ose ka nevojë apo mund t’ia mbajë xhepi një ushtri.
Shumë shtete më të vogla në Europë i kanë braktisur praktikisht forcat e tyre të armatosura, me përjashtim për qëllime dekorative.
Luksemburgu, i cili është shumë më i vogël sesa Kosova, por shumë më tepër i pasur sesa ajo, mund të përballonte me lehtësi një ushtri të mirë, nëse do ta donte një të tillë. Ai mund ta marrë me qira një të tillë, ashtu si shtetet e vogla italiane bënë gjatë Rilindjes.
Në vend të kësaj, ai mban një forcë simbolike prej rreth 340 vetës maksimumi – mjaftueshëm për të pasur një rojë ceremoniale jashtë pallatit të Dukës.
Ideja që një “ushtri” e vogël dhe e nënfinancuar e Kosovës do të ishte e dobishme për të zmbrapsur një pushtim, është e çuditshme.
Një pushtim i tillë mund të vijë vetëm nga Serbia, pasi të gjithë fqinjët e tjerë janë miqësorë, por as që andej s’do të ndodhë.
Me NATO-n fizikisht të pranishme në Kosovë, Serbia do të ishte e çmendur të rrezikonte një konfrontim fizik me të apo një luftë të dytë guerilase në terren armiqësor.
Megjithatë, ekzistenca nominale e ushtrisë së Kosovës do të krijojë mundësi të reja për fërkime me Serbinë, të cilat Beogradi mund t’i shfrytëzojë, dhe të mërzisë NATO-n, e cila është e qartë që nuk do ta financojë apo pajisë atë.
Një zv/ministër për Forcën e Sigurisë së Kosovës, Agim Çeku, foli rastësisht për BIRN në lidhje me “donacionet” e mundshme të armëve dhe pajisjeve.
Ai duhet të sqarojë se kush mund të jenë këta donatorë. Edhe Turqia miqësore ka gjasa ta mendojë dy herë dhurimin e armëve në Kosovë kundër këshillave të NATO-s – pjesë e të cilës ajo është.
Sigurisht, Kosova mezi po pret të marrë njëfarë hakmarrjeje ndaj Serbisë për përdorimin e paskrupullt të marrëveshjes CEFTA për të sjellë mallra në Kosovë dhe për taktikat e saj bllokuese në përgjithësi.
Por një formë më efikase hakmarrjeje do të ishte që konsumatorët kosovarë të blejnë diku tjetër, nga prodhuesit e tyre ose nga vendet e tjera të CEFTA-s.
Vendosja e një takse të madhe për mallrat e Serbisë thjesht e bën Kosovën të duket si një shkelëse rregullash të cilës s’mund t’i besosh se mund të sillet me përgjegjësi.
Serbia ia hedh paq plotësisht, e cila është edhe arsyeja pse Beogradi nuk ka marrë masa reciproke – kjo dhe fakti se Serbia gjithsesi nuk blen pothuajse asgjë nga Kosova.
Gabimi kryesor i qeverisë në Kosovë – jo se partitë e opozitës janë ndryshe – është një obsesion për t’u marrë me zbukurimet e shtetësisë dhe jo me thelbin e kësaj të fundit.
Njësoj si një mbret që shqetësohet se nuk ka një kurorë – kur problemi i vërtetë është se nuk ka një mbretëri – ajo shkon pas qëllimeve të rangut të dytë.
Ajo mundohet shumë që “të njihet” nga shtete të vogla në Paqësor ose në Amerikën Qendrore, favoret e të cilëve janë – surprizë – në shitje dhe që mund të blihen lehtësisht nga Serbia apo Rusia.
Përpjekja për të tejkaluar Serbinë apo Rusinë për vëmendjen e tyre është thjesht një luks dhe një luks i tillë që Kosova nuk mund ta përballojë.
Ajo që do ta linte vërtet keq Serbinë do të ishte krijimi i një ekonomie më të mirë funksionale dhe sistemi arsimor – në mënyrë që të rinjtë të mos iknin automatikisht nga vendi – dhe në mënyrë që disa kompani të huaja ta transferonin prodhimin atje.
Sot kompanitë e mëdha të Europës janë të zëna duke zhvendosur operacionet nga Perëndimi i kushtueshëm për krahë pune në Lindje, në vende si Sllovakia, Republika Çeke, Hungaria dhe Rumania.
Kur Jaguar Land Rover njoftoi se po e lëvizte të gjithë prodhimin e tij nga Britania e Madhe në Sllovaki këtë vit, kjo zor se doli në titujt kryesorë të lajmeve. Shumë kompani të tjera kanë marrë të njëjtën rrugë.
Kur ka dëgjuar ndonjëri për ndonjë kompani të madhe që i ka zhvendosur operacionet e veta në Kosovë? Nëse jo në prodhim, në IT, ose turizëm. Në cilin sektor ka pasur shenja të vërteta rritjeje?
Përgjigjja është: asgjë. Ajo që është edhe më shqetësuese është se partitë politike në Kosovë nuk duken të shqetësuara.
Ishte tipike për politikën e Kosovës që partia opozitare Vetëvendosja dukej më pak e interesuar për ekonominë (joekzistuese) vitin e kaluar sesa për humbjen e mundshme të disa lëndinave në Mal të Zi si pjesë e një zgjidhjeje kufitare.
Kosova duhet të bëhet realiste dhe të mos bëjë me gjeste që s’i bëjnë përshtypje askujt dhe thjesht irritojnë partnerët e saj.
Nëse ajo dëshiron të taksojë mallrat serbe, duhet të largohet nga CEFTA. Nëse ajo është e vendosur të formojë një “ushtri” – në kundërshtim me NATO-n dhe Serbinë – bënte mirë të sigurohej që mund ta financojë dhe pajisë atë.
Ndërkohë, ajo mund të pyesë veten përse Serbia – me një popullsi katër herë më të madhe sesa ajo e Kosovës – fiton 45 herë më shumë sesa Kosova nga eksportet e saj.
Kjo mund të jetë një temë më e dobishme për t’u përqendruar më shumë sesa formimi i një ushtrie.

 

[drague]

Përgjigje e: Me tërhoqi vëmëndjen ky shkrim...

nigjojeni ket pijanecin e nershem

 

[Pirati]

Përgjigje e: Me tërhoqi vëmëndjen ky shkrim...

ky foli tamam si europjon

 

[drague]

Përgjigje e: Me tërhoqi vëmëndjen ky shkrim...

ky foli tamam si europjon

kishe nai gjo per dhakumin?

 

[Pirati]

Përgjigje e: Me tërhoqi vëmëndjen ky shkrim...

kishe nai gjo per dhakumin?

po coja nje plonc te mbushur, qashtu qysh eshte orixhinal edhe njo birre Tirone, faturen e paguaj une

 

[Akrepi]

Përgjigje e: Me tërhoqi vëmëndjen ky shkrim...

Pirat po të kërkonte Zhaklin Lekatari, ngeli duke pyetur për ty. :d
I paske bër përshtypje gjer sa të kërkon.

 

[drague]

Përgjigje e: Me tërhoqi vëmëndjen ky shkrim...

po coja nje plonc te mbushur, qashtu qysh eshte orixhinal edhe njo birre Tirone, faturen e paguaj une

kemi dy mundesi....o plumin ne lule te ballit ose ne lule te bythes
nard ndoka

 

[Pirati]

Përgjigje e: Me tërhoqi vëmëndjen ky shkrim...

Pirat po të kërkonte Zhaklin Lekatari, ngeli duke pyetur për ty. :d
I paske bër përshtypje gjer sa të kërkon.

Jo mo, ne proteste thane ishte, po i rrezonin sexy shopen ke Lana.

 

[Pirati]

Përgjigje e: Me tërhoqi vëmëndjen ky shkrim...

kemi dy mundesi....o plumin ne lule te ballit ose ne lule te bythes
nard ndoka

futjani dyte, njehere te fundit te kenoqet, pastaj te parin per gjobe

 

[par]

Përgjigje e: Me tërhoqi vëmëndjen ky shkrim...

Laureta Kodra Shima

Po po do t’flas, aq sa toka të dridhet
Edhe sikur qafa në kaush t’më lidhet.
Do t’flas e do t’qaj hallet e vëndit tim
Që n’midis t’Europës ka mbetë jetim.
Do t’flas e t’shpërthej se nuk duroj mà
Qytetar të braktisun pa shtet dhe pa zà.
Shqiptarët e mi vëllazen të pa shpresë
Qindra vite vuejtje, 20 të tjerë harresë.
Sa keq më vjen që shtypjen e pranoni
Edhe vendin tuej aspak nuk e mbroni.
Fleni në gjumë, po ne shpine keni thikë
Se prej gjumit tuej kërkush nuk ka frikë.

Pse ndyhet ajri, bahet helm i zi?
Pse ikun Shqiptarët në jug dhe n’veri?
Pse përmbyten shpitë dhe gjaja e gjallë?
Pse në verë zjermit nuk mund ti bajmë ballë?

Pse droga lulëzon nën hundën e shtetit?
Pse shkollohen jashtë fëmijët e deputetit?
Pse pyjet po zhduken nga dita në ditë?
Pse po fshehet populli, prej kuj ka frikë?
Pse krimineli shihet tue bredhë në liri?
Pse i falet deti Grekut o vëllaznit e mi?

Boll u coptuem u rjepme së gjalli
Politikë e ndytë e ardhur prej djalli.
I drejtoni gishtin kuj ju del përballë
Me kollare lidhun nën jakën e bardhë.
Eh, të vraftë vuejtja që i bane ktij vendi
Do m’duhet nji shekull t’gjitha ti përmendi,
I shtove vetëvrasjet kur mjaft vetë po vret
Mue ma vën kambën hajdutin e ban mbret.

Diku grabitet ari diku grabitet banka
Diku kapet shteti i lidhun me banda.
Diku kapet hori me brekë nëpër kambë
Krevatin në zyrë dhe jargë nëpër dhambë.
Diku kërkojnë lek për një firmë a vulë
Zyre pa dritare që i vjen era shurrë.
Si mund të bahet shteti ç’do kush tue vjedhë,
Ku s’pushon hajduti as ditën me diellë.

Të vjedh spitali të vjedh ´drejtësia´
Të vjedh avokati të vjedh farmacia.
Të vjedh tregtari me kandar të vjetër
Të vjedh energjia të shton pak ma tepër
Të vjedh AMC-ja të vjedh VODAFONI
Të vjedh kompania që shtron rrugë betoni.
Të vjedh policia me gjoba kuturu
Të vjedh dhe bashkia me to gjithashtu.
Të vjedh karburanti që e ndynë qytetin
Të vjedh halabaku që e ka mirë me shtetin.

Vëllazen dhe motra, pra Shqiptarët e mi
Pash besën e Zotit dhe dritën në sy
Mos u kapni mes veti për fe as parti
Por të bahena bashkë për Nanen Shqipni,
Të çohena të tanë n’se e gjykojmë me vend
Nga horat në politikë mos t’marrim mend.
Ta bajmë shtetin – SHTET në ç’do fushë gjithkund.
Kjo politikë e zezë krejtë të marrin fund.
Ta kthejmë Shqipëninë të paster me hijeshi
Ti trashëgojmë fëmijëve një shtet me liri.
Të thonë ma vonë brezat që t’pakten u përpoqme,
Dhe jo që e rrënuem vendin dhe në flakë e dogjëme

 

[SystemA]

Përgjigje e: Me tërhoqi vëmëndjen ky shkrim...

RSF’s 2018 round-up of deadly attacks and abuses against journalists – figures up in all categories.

A total of 80 journalists were killed this year, 348 are currently in prison, and 60 are being held hostage, according to the annual worldwide round-up of deadly violence and abusive treatment of journalists released today by Reporters Without Borders (RSF), which shows an unprecedented level of hostility towards media personnel.

The RSF round-up figures have risen in all categories. Murders, imprisonment, hostage-taking and
READ
THE 2018 WORLDWILDE ROUND-UP
enforced disappearances have all increased. Journalists have never before been subjected to as much violence and abusive treatment as in 2018.



This year has been marked by the number of journalists in all categories* who were killed in connection with their work, a figure which increased by eight percent to 80, and by the 15 percent rise in the number of professional journalists killed, from 55 in 2017 to 63 this year. This number had been declining over the previous three years.



The widely reported murders of Saudi columnist Jamal Khashoggi and the young Slovak data journalist Ján Kuciak highlighted the lengths to which press freedom’s enemies are prepared to go. More than half of the journalists killed in 2018 were deliberately targeted.

“Violence against journalists has reached unprecedented levels this year, and the situation is now critical,” RSF Secretary-General Christophe Deloire said. “The hatred of journalists that is voiced, and sometimes very openly proclaimed, by unscrupulous politicians, religious leaders and businessmen has tragic consequences on the ground, and has been reflected in this disturbing increase in violations against journalists.

Amplified by social networks, which bear heavy responsibility in this regard, these expressions of hatred legitimize violence, thereby undermining journalism, and democracy itself, a bit more every day.”



With the release of its latest World Press Freedom Index in April, RSF had already expressed alarm over an increased level of hostility towards the media encouraged by politicians, as well as efforts by authoritarian regimes to export their alternative vision of journalism.

More journalists detained or held hostage

Afghanistan was the world’s deadliest country for journalists in 2018, with 15 killed. It was followed by Syria, with 11 killed, and Mexico, the deadliest country outside a conflict zone, with nine journalists murdered in 2018. The fatal shooting of five employees of the Capital Gazette newspaper in June brought the United States into the ranks of the deadliest countries.

The number of journalists detained worldwide at the end of the year – 348 – is up from 326 at this time last year. As in 2017, more than half of the world’s imprisoned journalists are being held in just five countries: China, Iran, Saudi Arabia, Egypt, and Turkey. China remains the world’s biggest jailer of journalists with 60 currently held, of whom three quarters are non-professional journalists.

The number of journalists currently held hostage – 60 – is 11 percent higher than this time last year, when it was 54. All but one are being held in three Middle Eastern countries: Syria, Iraq, and Yemen. They include six foreign journalists.

Despite the Islamic State’s defeat in Iraq and retreat in Syria, little information has emerged about the fate of these hostages, except for Japanese journalist Jumpei Yasuda, who was freed after three years of captivity in Syria. A Ukrainian journalist is still being held in the self-proclaimed “Donetsk People’s Republic” by the authorities who accuse him of spying. RSF also registered three new cases of journalists disappearing in 2018, two in Latin America and one in Russia.

Compiled by RSF every year since 1995, the annual round-up of abusive treatment and deadly violence against journalists is based on precise data. We gather detailed information that allows us to confirm with certainty or a great deal of confidence that the death, detention, abduction or disappearance of each journalist listed was a direct result of their journalistic work.

These figures include professional journalists, non-professional journalists, and media workers.

Reporters Without Borders (RSF) is an international non-governmental, non-profit organization with a recognized public interest function that has consultative status with the United Nations, UNESCO, the Council of Europe, the International Organization of the Francophonie and the African Commission on Human and Peoples’ Rights. Headquartered in Paris, it has bureaux, sections or representatives in 17 cities (Berlin, Brussels, Geneva, Helsinki, Istanbul, Karachi, Kiev, London, Madrid, Mexico City, Rio de Janeiro, San Francisco, Stockholm, Taipei, Tunis, Vienna and Washington), correspondents in 130 countries and 15 local partner organizations.

https://www.youtube.com/watch?v=MGMOcQZBoD0

PS....per HERE te PARE vendi me demokratik ne bote,ne tabelen e <klasifikimit> ze vendin e gjashte.Me keq eshte ne.....Afganistan,Siri,Meksike,Jemen dhe Indi.

Shenimi IM....per tu THEKSUAR qe vendi i dyte dhe i katert jane ne lufte.

Indeksi Boteror....per lirine e shtypit.

https://rsf.org/en/ranking

Gezuar krishtlindjet Shqiptareve dhe VarriCaneve.

 

[Pirati]

Përgjigje e: Me tërhoqi vëmëndjen ky shkrim...

shife çfare bejne viagarat e Zhaklines

e lene njeriun flakuriq mes dhomes se hotelit duke qeshur e syte hapur.


Gjendet i vdekur në dhomën e hotelit kryetari i PS në Mat, Berisha jep lajmin e rëndë!
MË: 24 DHJETOR 2018 NË ORA: 13:05
Sali Berisha

Ish kryeministri Sali Berisha ka dhënë një lajm të rëndë përmes rrjetit social, i cili i ka ardhur nga një qytetar.

Përmes një postimi, Berisha shkruan se është gjetur i vdekur në një dhomë hoteli në Mat, kryetari i PS-së së zonës, Abdulla Cuka.


Statusi i plotë:

Kryetari i PS gjendet i vdekur ne hotel!


Mister shkaku i vdekjes!

Lexoni mesazhin e qytetarit dixhital. sb

I nderuar Dr. Berisha! Para pak ditesh rreth mesdites u gjet i vdekur nudo ne ish hotel Turizem "Mati" kreu i P.S njesia administrative Lis dhe njeherazi pagator i pensioneve ne kete njesi prane Postes Mat.

Thuhet se po hetohet nga prokuroria por asgje nuk eshte bere publike se c'ka ndodhur. Gjithashtu thuhet se Abdulla Cuka personi ne fjale ka prenotuar 2 ore dhomen ne kete Hotel me nje partnere qe mbetet anonim.

Edhe par 3-4 muajsh kreu i P.S. Shlli njesia Adm. Macukull goditi me arme zjarri punonjesit e sherbimeve Bashkia Mat kur po pushonin duke ngren dreke dhe mbeten te vdekur 3 prej tyre ku katastrofa do te ishte akoma me e madhe po te mos kishte nderhyre k/plaku i fshatit. Doktor, ja pra kush jan kreret socialisht ne Mat, pasi dhe vete kreu dhe kordinatori i tyre A. Malaj nuk eshte as me pak dhe as me shume i tille. Falem.per mirekuptin, mund te investigoni por per arsye te # mund te ruani aninomatin e identit tim, jo per frike por ashtu eshte konteksti. Te fala e te mira.

 

[drague]

Përgjigje e: Me tërhoqi vëmëndjen ky shkrim...

shife çfare bejne viagarat e Zhaklines

e lene njeriun flakuriq mes dhomes se hotelit duke qeshur e syte hapur.


Gjendet i vdekur në dhomën e hotelit kryetari i PS në Mat, Berisha jep lajmin e rëndë!
MË: 24 DHJETOR 2018 NË ORA: 13:05
Sali Berisha

Ish kryeministri Sali Berisha ka dhënë një lajm të rëndë përmes rrjetit social, i cili i ka ardhur nga një qytetar.

Përmes një postimi, Berisha shkruan se është gjetur i vdekur në një dhomë hoteli në Mat, kryetari i PS-së së zonës, Abdulla Cuka.


Statusi i plotë:

Kryetari i PS gjendet i vdekur ne hotel!


Mister shkaku i vdekjes!

Lexoni mesazhin e qytetarit dixhital. sb

I nderuar Dr. Berisha! Para pak ditesh rreth mesdites u gjet i vdekur nudo ne ish hotel Turizem "Mati" kreu i P.S njesia administrative Lis dhe njeherazi pagator i pensioneve ne kete njesi prane Postes Mat.

Thuhet se po hetohet nga prokuroria por asgje nuk eshte bere publike se c'ka ndodhur. Gjithashtu thuhet se Abdulla Cuka personi ne fjale ka prenotuar 2 ore dhomen ne kete Hotel me nje partnere qe mbetet anonim.

Edhe par 3-4 muajsh kreu i P.S. Shlli njesia Adm. Macukull goditi me arme zjarri punonjesit e sherbimeve Bashkia Mat kur po pushonin duke ngren dreke dhe mbeten te vdekur 3 prej tyre ku katastrofa do te ishte akoma me e madhe po te mos kishte nderhyre k/plaku i fshatit. Doktor, ja pra kush jan kreret socialisht ne Mat, pasi dhe vete kreu dhe kordinatori i tyre A. Malaj nuk eshte as me pak dhe as me shume i tille. Falem.per mirekuptin, mund te investigoni por per arsye te # mund te ruani aninomatin e identit tim, jo per frike por ashtu eshte konteksti. Te fala e te mira.

a e di ku bjen Macuklli ti shoku i lugines se vardarit?
vete mbreti zog duhet tja hipte mushkes

 

[Pirati]

Përgjigje e: Me tërhoqi vëmëndjen ky shkrim...

a e di ku bjen Macuklli ti shoku i lugines se vardarit?
vete mbreti zog duhet tja hipte mushkes

Ky vendi i bie, prej aty ku eshte derjansi