daniel00
(ノ˵ ͡• ͜ʖ ͡•˵)ﾉ♡*
@Pjer Thomas
Nëse zoti yt nuk të kundërshton kurrë, do të thotë se je duke adhuruar një version ideal të vetvetes.
Pra një zot i rremë i krijuar është thjesht egoja e njeriut për të luajtur rolin e Zotit dhe në këtë kategori përfshihen ateistët të cilët mohojnë pushtetin dhe natyrën e Zotit për ta zëvendësuar me dëshirën për të kontrolluar gjithçka vetë, për të qenë vetë zoti përmes krijesës së tyre.
Njeriu në këtë mënyrë beson se zot është vetvetja, megjithëse ky zot është me kufizimet e tij, me mungesën e njohurive të vetë njeriut, me mungesën e parimeve të tij të cilat janë të rastësishme dhe sipas përfitimit të njeriut që ka krijuar zotin e vet personal.
Njeriu pa zot është gjithmonë hipokrit se ligjet e rrepta janë për të tjerët dhe toleranca apo shmangia e ligjeve është gjithmonë për vete.
Një zot i sajuar është gjithmonë në shërbim të njeriut që e ka krijuar por ai zot nuk vlen për asgjë sepse nuk ka mundësi të veprojë, as t'u përgjigjet lutjeve as të mësojë. Një zot i sajuar nga njeriu është memec kur ke nevojë për këshillë nga ai.
Zoti i krijuar nga ateisti nuk korigjon, por e lavdëron njeriun duke e lënë plot me vese me të cilat njeriu jeton duke i mohuar e duke i fshehur nga të tjerët.
Kurse Zoti i vërtetë në krishtërim është udhërrëfyes, gjithmonë përballet me njeriun dhe asnjëherë nuk ndryshon, e as ligjet e tij kurrë nuk ndryshojnë.
Zoti i vërtetë i Biblës, i bind njerëzit për mëkatet e tyre dhe kërkon transformim, ripërtëritje përmes Tij.
Zoti është kundër hipokrizive, gënjeshtrave dhe paqëndrueshmërisë njerëzore, por i bën njerëzit stoik, të sinqertë dhe që nuk negociojnë me të keqen. Ashtu si natyra e Zotit që është e shenjtë në përjetësi.
Nëse zoti yt nuk të kundërshton kurrë, do të thotë se je duke adhuruar një version ideal të vetvetes.
Pra një zot i rremë i krijuar është thjesht egoja e njeriut për të luajtur rolin e Zotit dhe në këtë kategori përfshihen ateistët të cilët mohojnë pushtetin dhe natyrën e Zotit për ta zëvendësuar me dëshirën për të kontrolluar gjithçka vetë, për të qenë vetë zoti përmes krijesës së tyre.
Njeriu në këtë mënyrë beson se zot është vetvetja, megjithëse ky zot është me kufizimet e tij, me mungesën e njohurive të vetë njeriut, me mungesën e parimeve të tij të cilat janë të rastësishme dhe sipas përfitimit të njeriut që ka krijuar zotin e vet personal.
Njeriu pa zot është gjithmonë hipokrit se ligjet e rrepta janë për të tjerët dhe toleranca apo shmangia e ligjeve është gjithmonë për vete.
Një zot i sajuar është gjithmonë në shërbim të njeriut që e ka krijuar por ai zot nuk vlen për asgjë sepse nuk ka mundësi të veprojë, as t'u përgjigjet lutjeve as të mësojë. Një zot i sajuar nga njeriu është memec kur ke nevojë për këshillë nga ai.
Zoti i krijuar nga ateisti nuk korigjon, por e lavdëron njeriun duke e lënë plot me vese me të cilat njeriu jeton duke i mohuar e duke i fshehur nga të tjerët.
Kurse Zoti i vërtetë në krishtërim është udhërrëfyes, gjithmonë përballet me njeriun dhe asnjëherë nuk ndryshon, e as ligjet e tij kurrë nuk ndryshojnë.
Zoti i vërtetë i Biblës, i bind njerëzit për mëkatet e tyre dhe kërkon transformim, ripërtëritje përmes Tij.
Zoti është kundër hipokrizive, gënjeshtrave dhe paqëndrueshmërisë njerëzore, por i bën njerëzit stoik, të sinqertë dhe që nuk negociojnë me të keqen. Ashtu si natyra e Zotit që është e shenjtë në përjetësi.
