• Përshëndetje Vizitor!

    Nëse j’u shfaqet ky mesazh, do të thotë se ju nuk jeni regjistruar akoma. Edhe pse nuk jeni regjistruar, ju arrini të shihni pjesën më të madhe të seksioneve dhe diskutimeve të forumit, por akoma nuk gëzoni të drejten për të marrë pjesë në to dhe në avantazhet e të qënurit anëtar i këtij komuniteti. J’u lutem:REGJISTROHUNI që të dërgoni postime dhe mesazhe në Forum-Al.

    Regjistrohu !

Recensione librash.

Mistrece

...
Staff member
Anëtar
Aug 21, 2011
Postime
35,831
Pikët
113
Ka disa tema ku flitet per librat e fundit qe kemi lexuar. Por ideja e kesaj teme eshte qe te shtojme edhe nje pershkrim te shkurter, duke perfshire edhe ndjesite qe na kane lene, me shpresen qe te ndihmojme sadopak ata qe kane medyshje ne zgjedhjet e librave per te lexuar.

Po e nis me Domani e per sempre te Ermal Metes.
Pervec teksteve te kengeve te mrekullueshme, Ermali eshte nje djale i artikuluar dhe empatik- me sa e kam degjuar ne intervista. Prandaj kisha pritshmeri te larta, te cilat nuk u zhgenjyen aspak.
"Domani e per sempre" flet per historine e Kajanit, nje djale i lindur me luften e dyte boterore, per te cilin kam ndjere shume dashuri. Fillimisht i perkedhelur nga sistemi komunist, jeta i rezervon shume te papritura, te cilat e shpien larg Shqiperise- mes peripecish te shumta dhe grimcash lumturie. Ne fund, po ai sistem qe e perkedheli aq shume, behet varri figurativ i tij.
Eshte nje roman qe rrjedh, me nje gjuhe te thjeshte por efikase. Me personazhe te shumte, me nje pjese te te cileve eshte e veshtire te mos ndjesh dhembshuri e me pjesen tjeter sheh fytyren e vertete te nje sistemi gjakatar, i cili tjetersoi njeriun deri ne palce te shpirtit.
Me ka pelqyer gjithashtu sepse, pervecse shkruar mrekullisht, e njeh lexuesin italian me nje pjese te historise se Shqiperise per te cilen nuk njihet dhe nuk flitet aspak.
 
Ka disa tema ku flitet per librat e fundit qe kemi lexuar. Por ideja e kesaj teme eshte qe te shtojme edhe nje pershkrim te shkurter, duke perfshire edhe ndjesite qe na kane lene, me shpresen qe te ndihmojme sadopak ata qe kane medyshje ne zgjedhjet e librave per te lexuar.

Po e nis me Domani e per sempre te Ermal Metes.
Pervec teksteve te kengeve te mrekullueshme, Ermali eshte nje djale i artikuluar dhe empatik- me sa e kam degjuar ne intervista. Prandaj kisha pritshmeri te larta, te cilat nuk u zhgenjyen aspak.
"Domani e per sempre" flet per historine e Kajanit, nje djale i lindur me luften e dyte boterore, per te cilin kam ndjere shume dashuri. Fillimisht i perkedhelur nga sistemi komunist, jeta i rezervon shume te papritura, te cilat e shpien larg Shqiperise- mes peripecish te shumta dhe grimcash lumturie. Ne fund, po ai sistem qe e perkedheli aq shume, behet varri figurativ i tij.
Eshte nje roman qe rrjedh, me nje gjuhe te thjeshte por efikase. Me personazhe te shumte, me nje pjese te te cileve eshte e veshtire te mos ndjesh dhembshuri e me pjesen tjeter sheh fytyren e vertete te nje sistemi gjakatar, i cili tjetersoi njeriun deri ne palce te shpirtit.
Me ka pelqyer gjithashtu sepse, pervecse shkruar mrekullisht, e njeh lexuesin italian me nje pjese te historise se Shqiperise per te cilen nuk njihet dhe nuk flitet aspak.
Eshte perkthyer ne shqip ?
Me falni se eshte edhe icik vone.🤔
 
Nuk e di sa kushton shqip por botimi italisht kushtonte 20 euro.
ja e shikon sa shtrenjte eshte ?
kaq marrin njerzit asistence sociale ne muaj ktu ne cerrik, sa kushton ky liber...

do pres do pres, se me vone i shesin tek tezgat e trotuareve per 5 euro.
 
Il deserto dei Tartari ("Shkretëtira e Tartarëve").

1 nga veprat më të njohura të Dino Buzzatit, është një roman që flet për kotësinë dhe absurditetin e jetës njerëzore. Historia ndjek Giovanni Drogo, një oficer i ri që transferohet në një kështjellë të izoluar në kufirin e një shkretëtire të madhe. Drogo fillimisht e sheh këtë transferim si një hap të përkohshëm në karrierën e tij, por përfundon duke kaluar vite të tëra në pritje të një lufte që kurrë nuk vjen.

Kështjella ku shërben Drogo është simbol i izolimit dhe absurditetit të pritjes së kotë. Pjesa më e madhe e romanit fokusohet në monotoninë e jetës në kështjellë dhe në pritjen e paqëllimtë të ushtarëve për një armik të cilin ata as që janë të sigurt se ekziston. Buzzati krijon një atmosferë të rëndë dhe melankolike, duke portretizuar pritjen si një formë të mbijetesës që dëmton shpirtin.

Tema e romanit është e lidhur ngusht me nocionin e kohës, ekzistencializmit dhe mungesës së qëllimit në jetë. Përmes personazhit të Drogo-s, Buzzati eksploron sesi njerëzit shpesh kapen pas pritjes dhe shpresës për diçka të madhe, ndërsa humbin momentet e rëndësishme të jetës që kalojnë pa u vënë re.

Gjuha e Buzzatit është e thjeshtë, por e ngarkuar me një simbolizëm të thellë.
Romani është një reflektim mbi ankthin dhe frikën ekzistenciale që lind nga përballja me një jetë të pakuptimtë dhe të paplotësuar.
 
Il deserto dei Tartari ("Shkretëtira e Tartarëve").

1 nga veprat më të njohura të Dino Buzzatit, është një roman që flet për kotësinë dhe absurditetin e jetës njerëzore. Historia ndjek Giovanni Drogo, një oficer i ri që transferohet në një kështjellë të izoluar në kufirin e një shkretëtire të madhe. Drogo fillimisht e sheh këtë transferim si një hap të përkohshëm në karrierën e tij, por përfundon duke kaluar vite të tëra në pritje të një lufte që kurrë nuk vjen.

Kështjella ku shërben Drogo është simbol i izolimit dhe absurditetit të pritjes së kotë. Pjesa më e madhe e romanit fokusohet në monotoninë e jetës në kështjellë dhe në pritjen e paqëllimtë të ushtarëve për një armik të cilin ata as që janë të sigurt se ekziston. Buzzati krijon një atmosferë të rëndë dhe melankolike, duke portretizuar pritjen si një formë të mbijetesës që dëmton shpirtin.

Tema e romanit është e lidhur ngusht me nocionin e kohës, ekzistencializmit dhe mungesës së qëllimit në jetë. Përmes personazhit të Drogo-s, Buzzati eksploron sesi njerëzit shpesh kapen pas pritjes dhe shpresës për diçka të madhe, ndërsa humbin momentet e rëndësishme të jetës që kalojnë pa u vënë re.

Gjuha e Buzzatit është e thjeshtë, por e ngarkuar me një simbolizëm të thellë.
Romani është një reflektim mbi ankthin dhe frikën ekzistenciale që lind nga përballja me një jetë të pakuptimtë dhe të paplotësuar.
E kam lexuar, e bukur.
 
images.jpg

Recensioni nga.......

Die Menschen sind selten das,was man von Ihnen denkt.

Komisari.

Naten e MIRE.
 
Ka qene nje Niki niki, qe lexonte libra dikur..kam mall per te, edhe pse se njoh me
 
Back
Top