
Shkencëtarët në Universitetin e Osakës kanë bërë një zbulim që mund të ripërcaktojë mënyrën se si e kuptojmë plakjen. Hulumtimi i tyre i ri zbulon se si proteina të caktuara qelizore dhe një ilaç për diabetin mund ta ngadalësojnë dhe madje ta përmbysin përkeqësimin e lidhur me moshën në nivel mikroskopik. Gjetjet hapin një rrugë premtuese drejt një jete më të gjatë dhe më të shëndetshme.
Ndërsa njerëzit plaken, qelizat e trupit tonë humbasin gradualisht aftësinë e tyre për të funksionuar siç duhet. Një nga arsyet kryesore pas kësaj është plakja qelizore – një gjendje ku qelizat ndalojnë së ndari, por mbeten gjallë, duke çliruar molekula toksike që dëmtojnë qelizat aty pranë. Me kalimin e kohës, këto “qeliza zombi” grumbullohen në trup, duke kontribuar në sëmundje si dështimi i zemrës, diabeti, sëmundja e Alzheimerit dhe madje edhe kanceri.
Ndërsa plakja është një proces natyror, shkencëtarët kanë kërkuar prej kohësh mënyra për të menaxhuar ose përmbysur efektet e dëmshme të plakjes qelizore. Studiuesit në Universitetin e Osakës tani kanë identifikuar molekula që luajnë një rol në këtë proces, duke ofruar shpresë të re për terapitë kundër plakjes.
Zbulimet më emocionuese përfshijnë një proteinë të quajtur AP2A1. Kjo proteinë ndihmon në rregullimin e një procesi të njohur si endocitoza e ndërmjetësuar nga klatrina, e cila vepron si një sistem shpërndarjeje brenda qelizave, duke lejuar që lëndët ushqyese dhe molekulat të lëvizin brenda dhe jashtë.
Megjithatë, studiuesit zbuluan se ndërsa qelizat plaken, nivelet dhe aktiviteti i AP2A1 ndryshojnë, duke prishur strukturën dhe lëvizjen e qelizës. Kur shkencëtarët e ulën AP2A1 në qelizat e plakura, shumë shenja të plakjes u përmbysën – qelizat filluan të silleshin përsëri si të reja dhe të shëndetshme.
Kjo tregon se AP2A1 mund të jetë një rregullator i procesit të plakjes në nivel qelizor. Synimi i kësaj proteine një ditë mund të ndihmojë në ngadalësimin e plakjes ose në riparimin e indeve të dëmtuara tek njerëzit.