Thënie të krishtera

[daniel00]

Guximi për të qëndruar për të vërtetën

A. W. Tozer

Sa më shumë t'i afrohemi zemrës së Perëndisë, aq më pak dëshirë do të kemi për polemika. Paqja që njohim në gjirin e Perëndisë është aq e ëmbël sa është e natyrshme që ne duam ta mbajmë të pandërprerë për ta shijuar sa më shumë dhe sa më gjatë të jetë e mundur. I krishteri i mbushur me Frymë nuk është kurrë një luftëtar i mirë. Ai është në shumë disavantazhe. Armiku është gjithmonë më i mirë në sulm sesa do t'ia lejojë vetes të jetë. Djalli i ka të gjitha epitetet piktoreske dhe ndjekësit e tij nuk kanë ndërgjegje për përdorimin e tyre.
I krishteri është gjithmonë më shumë në vetja, duke bekuar sesa kundërshtuar. Për më tepër, ai është shumë më i ndjeshëm se kundërshtarët e tij. Ai largohet nga një kundërshti e zemëruar dhe largohet nga fjalët e hidhura. Ato janë simbole të një bote që ai e ka braktisur prej kohësh për qetësinë e mbretërisë së Perëndisë ku mbizotëron dashuria dhe e mira. E gjithë kjo është në favor të tij, sepse e dallon atë si një njeri në të cilin nuk ka urrejtje dhe që dëshiron me zell të jetojë në paqe me të gjithë njerëzit.
Megjithatë, pavarësisht dëshirës së tij të sinqertë për paqen, do të ketë raste kur ai nuk mund ta lejojë veten ta shijojë paqen. Ka raste kur është mëkat të jesh në paqe. Ka rrethana kur nuk mbetet gjë tjetër veçse të ngrihesh dhe të kundërshtosh fuqishëm. T'i shkelësh syrin paudhësisë për hir të paqes nuk është një provë e një epërsie shpirtërore; është më tepër një shenjë e një ndrojtjeje të qortueshme që nuk guxon t'i kundërvihet mëkatit nga frika e pasojave.
Sepse do të na kushtojë shumë të qëndrojmë për të drejtën kur e gabuara është shumicë, është në fakt 100 për qind të kohës, shumicë.

 

[daniel00]

A.W.Tozer

...Këto thotë Ai që ka shtatë Frymërat e Perëndisë dhe shtatë yjet: "Unë i njoh veprat e tua, se ti ke një emër se je i gjallë, por je i vdekur". --Zbulesa 3:1
Unë mendoj se ne do të duhet të studiojmë përsëri të gjithë këtë mësim për vendin e Frymës së Shenjtë në Kishë, në mënyrë që Trupi të mund të funksionojë përsëri. Nëse jeta del jashtë trupit të një njeriu, thuhet se është kufomë. Ai është çfarë quhet si "eshtrat". Është e trishtueshme, por ironikisht e trishtuar, që një burrë i shkëlqyer, i mirë, me sy të shndritshëm dhe zë të gjallë, një njeri me jetë, vdes, dhe quhet, "eshtrat" të cilat mund të shihen në një agjensi funerali. Të gjitha mbetjet e njeriut, dhe pjesa më e pakët e tij, është ajo që mund të shihni atje në agjensinë e funeralit. Njeriu i gjallë është zhdukur. Ju keni vetëm trupin. Trupi është "mbetjet e trupit".
Kështu është në Kishën e Krishtit. Është e vërtetë që disa kisha kanë vdekur. Fryma e Shenjtë ka dalë prej tyre dhe gjithçka që u ka mbetur janë "mbetjet e trupit". Ju keni potencialin e kishës, por nuk keni kishën, ashtu siç keni te një i vdekur potencialin e një njeriu të gjallë, por nuk keni një njeri të gjallë. Ai nuk mund të flasë, nuk mund të shijojë, nuk mund të prekë, nuk mund të ndjejë, nuk mund të nuhasë, nuk mund të shohë, nuk mund të dëgjojë - sepse është i vdekur! Shpirti ka dalë nga njeriu dhe kur Fryma e Shenjtë nuk është e pranishme në Kishë, duhet të merreni vesh nëpërmjet metodave të biznesit ose politikës, të psikologjisë ose përpjekjeve njerëzore.
Këshilltari f 112-113

 

[daniel00]

Heqja e skorjes

A. W. Tozer

Nëse Perëndia vendos të të bëjë një të krishterë të pazakontë, Ai nuk ka të ngjarë të jetë aq i butë sa zakonisht përshkruhet nga mësuesit e njohur. Një skulptor nuk përdor një set manikyrësh për të latuar mermerin e vrazhdë dhe të paformë në një gjë të bukur.
Sharra, çekiçi dhe dalta janë vegla mizore, por pa to guri i ashpër do të mbetet përgjithmonë pa formë dhe jo i bukur. Për të bërë veprën e Tij supreme të hirit brenda jush, Ai do të marrë nga zemra gjithçka që doni më shumë. Gjithçka në të cilën keni besim do të largohet nga ju. Grumbujt e hirit do të shtrihen aty ku kanë qenë thesaret tuaja më të çmuara. Kjo nuk është për të mësuar fuqinë shenjtëruese të varfërisë. Nëse të jesh i varfër do t'i bënte njerëzit të shenjtë, çdo i pastrehë në stolin e parkut do të ishte një shenjt.
Por Zoti e di sekretin e heqjes së gjërave nga zemrat tona, ndërsa ato mbeten ende tek ne. Ajo që Ai bën është që të na pengojë që t'i shijojmë ato. Ai na lejon t'i kemi ato, por na bën psikologjikisht të paaftë që t'i lëmë zemrat tona të shkojnë tek ato. Kështu ato janë të dobishme pa qenë të dëmshme.

 

[daniel00]

 

[daniel00]

THONI TË VËRTETËN E PLOTË
A. W. Tozer

Është vërtet e trishtueshme të dish se ka udhëheqës të krishterë mes nesh që janë shumë të ndrojtur për t'i thënë njerëzve të vërtetën e plotë.

Ata udhëheqës tani po u kërkojnë burrave dhe grave që t'i japin Zotit vetëm atë që nuk u kushton asgjë!

Klima morale bashkëkohore nuk favorizon një besim aq të fortë dhe të qëndrueshëm sa ai i mësuar nga Zoti ynë dhe apostujt e Tij.

Krishti i thërret njerëzit të mbajnë kryqin e Tij; Udhëheqësit sot i thërrasin të argëtohen në emrin e Tij!

Krishti i thërret ata të vuajnë; kishat sot i thërrasin të shijojnë të gjitha komoditetet aristokrate që ofron qytetërimi modern!

Krishti i thërret ata në shenjtëri; kishat sot i thërrasin njerëzit në një lumturi të pavlerë dhe vulgare që do të ishte refuzuar me përbuzje nga filozofët stoikë më të thjeshtë!

Kur do të mësojnë besimtarët se për të dashur drejtësinë është e nevojshme të urresh mëkatin?

Se për të pranuar Krishtin është e nevojshme të refuzosh vetveten? Se një mik i botës është armik i Zotit?

Le të mos tronditemi nga sugjerimi se jeta në Krishtin ka disavantazhe!

 

[daniel00]

 

[SystemA]

Detyra e vërtetë e njeriut nuk është të njohë njerëzit e tjerë,por Perëndinë nëpërmjet Jezu Krishtit!
Njohja e Fjalës së Perëndisë është mënyra e vërtetë për ta njohur Perëndinë!
Mos u besoni.......
vetëm fjalëve të shenjta të Perëndisë,por pohojini ato dhe......
veproni në përputhje me= rrethanat.

 

[Vanitas]

Detyra e vërtetë e njeriut nuk është të njohë njerëzit e tjerë,por Perëndinë nëpërmjet Jezu Krishtit!
Njohja e Fjalës së Perëndisë është mënyra e vërtetë për ta njohur Perëndinë!
Mos u besoni.......
vetëm fjalëve të shenjta të Perëndisë,por pohojini ato dhe......
veproni në përputhje me= rrethanat.

Beso por kontrollo thonë rusët!

 

[daniel00]

Nuk mund të pish ujë të pastër dhe ujë të turbullt në të njëjtën kohë. Mund ta ushqesh mishin tënd ose shpirtin tënd - por nuk mund t'i ushqesh të dyja sepse njëri do të përfundojë duke sunduar mbi tjetrin!

Mishi dëshiron gjërat e kësaj bote. Shpirti dëshiron gjërat e Perëndisë.

Çfarë hyn përmes syve dhe veshëve të tu, përfundimisht vendoset në zemrën tënde. Dhe ajo që mbush zemrën tënde do të zbulohet në fjalët dhe veprimet e tua.

Jezusi tha:
"Sepse nga bollëku i zemrës flet goja." — Mateu 12:34 (KJV)
Nëse vazhdimisht e ushqen veten me thashetheme, fjalë të pista, epsh, dhunë, hidhërim dhe gjërat e kësaj bote, mendja jote do të fillojë të përqendrohet në ato gjëra dhe së shpejti do të shfaqet në natyrën e tij. (Mëkati fillon në zemër!)
Por kur e mbush veten me Fjalën e Perëndisë, lutjen, adhurimin dhe të vërtetën e Tij, i jep hapësirë Frymës së Shenjtë të veprojë në jetën tënde në vend që ta trishtosh Atë.
Ndërsa fryma juaj ushqehet, fryti i Tij fillon të shfaqet nëpërmjet jush - dashuria, gëzimi, paqja, durimi, butësia, mirësia, besimi, butësia dhe përmbajtja.
Çfarëdo që ushqeni bëhet më e fortë.
Ushqeni mishin dhe mishi do ta mposhtë frymën, ushqejeni frymën dhe fryma juaj do të ketë sundim mbi mishin tuaj me ndihmën e Frymës së Shenjtë.
Por ju duhet të zgjidhni se çfarë do të ushqeni çdo ditë. Kjo është arsyeja pse Jezusi tha se duhet të vdesim për veten çdo ditë dhe të jetojmë për Perëndinë, të marrim kryqet tona dhe ta ndjekim atë.
Sepse çdo gjë që ushqeni më shumë përfundimisht do të ketë sundim mbi jetën tuaj.
Jeta juaj shpirtërore nuk është një shesh lojërash, është një fushë beteje, ju duhet të përgatiteni dhe të jeni të blinduar, këta demonë nuk luajnë, ata do ta shkatërrojnë jetën tuaj! Jezusi erdhi për të shkatërruar veprat e armikut dhe për të na dhënë jetë të përjetshme, por ne duhet të zgjedhim ta ndjekim atë!
"Vendosni dashurinë tuaj për gjërat lart, jo për gjërat në tokë." - Kolosianëve 3:2