-
Përshëndetje Vizitor!
Nëse j’u shfaqet ky mesazh, do të thotë se ju nuk jeni regjistruar akoma. Edhe pse nuk jeni regjistruar, ju arrini të shihni pjesën më të madhe të seksioneve dhe diskutimeve të forumit, por akoma nuk gëzoni të drejten për të marrë pjesë në to dhe në avantazhet e të qënurit anëtar i këtij komuniteti. J’u lutem:REGJISTROHUNI që të dërgoni postime dhe mesazhe në Forum-Al.
Ditar...
- Thread starter ƧɘɿɒɈnA
- Start date
10 Shkurt
I dashur ditar,
Edhe nese du me u anku, nuk ankohem dot.
Cdo gje eshte mire, dhe jam shume e qeshur.
Du me gjet naj gja nga hici mu merzit pak, po snuk po del.
Nejse rendesi ka qe vec duhet ta dish qe jam e qete dhe mire.
I dashur ditar,
Edhe nese du me u anku, nuk ankohem dot.
Cdo gje eshte mire, dhe jam shume e qeshur.
Du me gjet naj gja nga hici mu merzit pak, po snuk po del.
Nejse rendesi ka qe vec duhet ta dish qe jam e qete dhe mire.
ƧɘɿɒɈnA
ƧɘɿɒɈnA
- Anëtar
- Apr 3, 2020
- Postime
- 54,505
- Pikët
- 113
E djele 22 Mars
Sot u ndala te ideja e pranise, jo si nje akt i thjeshte fizik, por si nje zgjedhje e vetedijshme per te qendruar brenda ndryshimit te tjetrit. Sepse tjetri nuk eshte nje forme e qendrueshme; ai eshte nje proces, nje levizje e vazhdueshme mes shfaqjes dhe terheqjes, mes drites dhe mungeses se saj. Ndoshta gabimi yne me i madh eshte se kerkojme qendrueshmeri aty ku natyra ka vendosur cikel. Duam nje hene te plote te perhershme, pa e kuptuar se plotesia ekziston vetem sepse kalon neper cikle te saj, here zhduket dhe here pak nga pak behet e plote.
Te jesh prezent, atehere, nuk eshte te kapesh pas nje versioni te tjetrit, por te pranosh rrjedhen e tij gjate cdo cikli. Eshte nje lloj besnikerie ndaj konsistences se tij, nje marreveshje e heshtur me faktin qe ai do te jete ndryshe, dhe prape, ne thelb, i njejti. Prania e vertete nuk kerkon drite per te qendruar. Ajo qendron edhe kur kuptimi zbehet, edhe kur ka erresire ne dukje sepse ti nuk arrin te shohesh anen tjeter te ndricuar te saj, edhe kur forma shperbehet. Sepse e kupton se identiteti nuk eshte ajo qe shihet ne nje moment, por ajo qe vazhdon pertej cdo faze. Dhe ndoshta ketu qendron thelbi i gjithe kesaj, te jesh me dike jo si deshmitar i nje gjendjeje, por si bashkudhetar ne nje cikel qe nuk ka fund.
Sot u ndala te ideja e pranise, jo si nje akt i thjeshte fizik, por si nje zgjedhje e vetedijshme per te qendruar brenda ndryshimit te tjetrit. Sepse tjetri nuk eshte nje forme e qendrueshme; ai eshte nje proces, nje levizje e vazhdueshme mes shfaqjes dhe terheqjes, mes drites dhe mungeses se saj. Ndoshta gabimi yne me i madh eshte se kerkojme qendrueshmeri aty ku natyra ka vendosur cikel. Duam nje hene te plote te perhershme, pa e kuptuar se plotesia ekziston vetem sepse kalon neper cikle te saj, here zhduket dhe here pak nga pak behet e plote.
Te jesh prezent, atehere, nuk eshte te kapesh pas nje versioni te tjetrit, por te pranosh rrjedhen e tij gjate cdo cikli. Eshte nje lloj besnikerie ndaj konsistences se tij, nje marreveshje e heshtur me faktin qe ai do te jete ndryshe, dhe prape, ne thelb, i njejti. Prania e vertete nuk kerkon drite per te qendruar. Ajo qendron edhe kur kuptimi zbehet, edhe kur ka erresire ne dukje sepse ti nuk arrin te shohesh anen tjeter te ndricuar te saj, edhe kur forma shperbehet. Sepse e kupton se identiteti nuk eshte ajo qe shihet ne nje moment, por ajo qe vazhdon pertej cdo faze. Dhe ndoshta ketu qendron thelbi i gjithe kesaj, te jesh me dike jo si deshmitar i nje gjendjeje, por si bashkudhetar ne nje cikel qe nuk ka fund.
23 mars
Hi ditar
Kam me shum lot se sa shkronja, e di. Por eshte pjes e natyres time te jetoj me shume se nje jet brenda nje dite, te hutohem dhe te rikujtohem qe Heeeeyyy jam gjall dhe te futem ne nje loop infinit midis te kaluares dhe te ardhmes qe kurre sdo marri jet.
Dje u merzita shum per nje shkronje qe kisha van gabim ne nje mesazh, perseri gjaku im u demasku.
Dhe perseri i thash vetes: harroi. Kanceloi. Preje kordonin me dhemb.
Por sot ja, erdhi mesazhi i nje kolege “Ade un skam bebè dhe e kuptoj sa e veshtir mund te jet per turnet ti ngecesh me takimet etc etc, te ndihmoj un per turnin”.
Pastaj shoqja e ngusht qe kancelon menjehere impenjimet e veta te fundjaves like a rockstar dhe mthot: mke mua
.
Pastaj my love qe me trajton like a lioness. Baby lioness. Lioness qe do ledhe dhe cokollata !
Vertet do doja te mos qaja sepse SKAM motiv por ja… ilacet thon tjeter gje.
Te kisha nje mundesi te udhetoja mbrapa, do kisha shkuar te 2019, fiks ku dicka brenda u therrmua dhe tani shyqyr qe kap ndonjehere sinjali.
Hi ditar
Kam me shum lot se sa shkronja, e di. Por eshte pjes e natyres time te jetoj me shume se nje jet brenda nje dite, te hutohem dhe te rikujtohem qe Heeeeyyy jam gjall dhe te futem ne nje loop infinit midis te kaluares dhe te ardhmes qe kurre sdo marri jet.
Dje u merzita shum per nje shkronje qe kisha van gabim ne nje mesazh, perseri gjaku im u demasku.
Dhe perseri i thash vetes: harroi. Kanceloi. Preje kordonin me dhemb.
Por sot ja, erdhi mesazhi i nje kolege “Ade un skam bebè dhe e kuptoj sa e veshtir mund te jet per turnet ti ngecesh me takimet etc etc, te ndihmoj un per turnin”.
Pastaj shoqja e ngusht qe kancelon menjehere impenjimet e veta te fundjaves like a rockstar dhe mthot: mke mua
. Pastaj my love qe me trajton like a lioness. Baby lioness. Lioness qe do ledhe dhe cokollata !
Vertet do doja te mos qaja sepse SKAM motiv por ja… ilacet thon tjeter gje.
Te kisha nje mundesi te udhetoja mbrapa, do kisha shkuar te 2019, fiks ku dicka brenda u therrmua dhe tani shyqyr qe kap ndonjehere sinjali.
12 prill
Po mendoj si te perballoj nje vizit qe kerkova ku domosdorisht do jet prezent dhe armiku im dhe tek pyetja fillestare “njeri ne familje me probleme te tilla?!”
hall me mohuar dhe hall me pranuar me shum se nje diagnoz; i bie qe duhet te pranoj hapur qe kur me thonin se isha anormale kishin te drejt.
Dhe me vjen te qesh… her qesh me te madhe dhe her qaj akoma me fort por ska gjo, e di qe do kaloj. U bera muaj keq e me keq duke thene perdit “Ade ke arrit limitin “ por prap nuk arri te kuptoj sa e fort paska qen maska qe kam krijuar nder vite.
Shum e fort
Po mendoj si te perballoj nje vizit qe kerkova ku domosdorisht do jet prezent dhe armiku im dhe tek pyetja fillestare “njeri ne familje me probleme te tilla?!”
hall me mohuar dhe hall me pranuar me shum se nje diagnoz; i bie qe duhet te pranoj hapur qe kur me thonin se isha anormale kishin te drejt. Dhe me vjen te qesh… her qesh me te madhe dhe her qaj akoma me fort por ska gjo, e di qe do kaloj. U bera muaj keq e me keq duke thene perdit “Ade ke arrit limitin “ por prap nuk arri te kuptoj sa e fort paska qen maska qe kam krijuar nder vite.
Shum e fort
Ledia
nothing else matters
- Anëtar
- Apr 10, 2020
- Postime
- 6,489
- Pikët
- 113
13.04.2026
U ben shume qe ti nuk je dhe, eshte kaq tmerr te jetosh pa ty prane, pa te shikuar ne mengjes kur zgjohesh me ato syte
Nuk e di c'po ndodh, ndoshta jam semure nga mendja,
E di se fle me jastekun tend? Po. Sepse ai ka aromen e flokve te tu, ka aromen e trupit tend se une nuk ngopesha me ate arome! As tani nuk ngopem kur zhys fytyren ne pambukun e jastekut dhe mbyll syte duke menduar se je aty
Eshte e trishte. E di. Por pa ty nuk jetohet, te pakten kedhtu genjej veten me iluzionin se ti je ketu, ne fakt ti je ketu, ke lene nje kujtim ne cdo centimeter te dhomes.........
U ben shume qe ti nuk je dhe, eshte kaq tmerr te jetosh pa ty prane, pa te shikuar ne mengjes kur zgjohesh me ato syte
Nuk e di c'po ndodh, ndoshta jam semure nga mendja,
E di se fle me jastekun tend? Po. Sepse ai ka aromen e flokve te tu, ka aromen e trupit tend se une nuk ngopesha me ate arome! As tani nuk ngopem kur zhys fytyren ne pambukun e jastekut dhe mbyll syte duke menduar se je aty
Eshte e trishte. E di. Por pa ty nuk jetohet, te pakten kedhtu genjej veten me iluzionin se ti je ketu, ne fakt ti je ketu, ke lene nje kujtim ne cdo centimeter te dhomes.........
16 prill
se di pse perpiqen te me perqafojne. Un i kam nejt me lutje gjith jeten nga mbrapa dhe tani duan afermitetin tim. No no, tani po i afrohem 40etave dhe me kap sikleti kur tentojne.
Dhe jo, ket siklet se kam me rob te huaj.
Mir siklet por dhe koh me humbin me kto mendime.
se di pse perpiqen te me perqafojne. Un i kam nejt me lutje gjith jeten nga mbrapa dhe tani duan afermitetin tim. No no, tani po i afrohem 40etave dhe me kap sikleti kur tentojne.
Dhe jo, ket siklet se kam me rob te huaj.
Mir siklet por dhe koh me humbin me kto mendime.