Përgjigje e: Dr Ibrahim Rugova 1944-2006
Rugova-Klintonit: Zoti president, unë kam biseduar me zonjën Ollbrajt, edhe zotit Gelbard ia kam thënë se Nano nuk bën lojë të pastër, por kontaktet do t’i kemi më të rregullta.
Shihe sa interesant ky deklarim i Rugovës! Vetë Rugova e ka furnizuar Gelbardin me dezinformata, shpifje dhe denigrime të poshtra për të dalë me qëndrimin se UÇK-ja është grup terrorist pa fije dyshimi. Aq të forta dhe makabre kanë qenë shpifjet e Rugovës te Gelbardi për UÇK-në, sa që, siç u cek edhe më herët, popullit amerikan që ka dëgjuar deklaratën e Gelbardit, i është dukur sikur po i dridhet toka nën këmbë nga kjo organizatë (UÇK-ja) “shumë e rrezikshem terroriste”!
Klinton-Rugovës: Do të ishte mirë të veprohej kështu. Të mos krijohen probleme të tjera në Shqipëri.
Edhe një herë Klintoni ia mbledh betë Rugovës që të mos ia prish planin me Shqipërinë për ta çliruar Kosovën. Mirëpo, Rugova tregon shenja se e ka ndërmend të bëjë çmos për ta prishur këtë plan veç mos mujt. Përpos ofendimit ndaj qeverisë së Shqipërisë ‘për lojë të papastër’ që e përsërit vazhdimisht gjatë bisedës (Rugova ishte takuar me Klintonin vetëm për t’i sharë e fyrë gjatë gjithë kohës UÇK-në dhe qeverinë e Shqipërisë, dhe për ta lavdëruar shkaun Sali Berisha), shihni se çka shkreton më tutje:
Rugova-Klintonit: Nga ana jonë do të mundohemi. Por në Kosovë, rikthimi i Berishës në drejtimin e Shqipërisë do të pritej mirë.
Nuk merr vesh dot Rugova se Berishës ia ka parë shumë sherrin UÇK-ja, madje edhe SHBA-të kur Berisha furnizonte makinerinë ushtarake vrastare të Millosheviqit gjatë kohës së sanksioneve kur bota e civilizuar po përpiqej ta frenoj gjenocidin dhe spastrimin etnik në ish-Jugosllavi nga serbët. Rikthimin e Berishës në drejtimin e Shqipërisë do ta priste mirë vetëm Millosheviqi, Rugova dhe njerëzit e painformuar ose të dezinformuar nga propaganda e LDK-së. Lidhur me këtë qurravitje të Rugovës për kthimin e Berishës, Klintoni ia jep në këtë formë një shuplakë të fortë Rugovës duke e lënë këtë si të dhirë dhe të bërë për pesë pare:
Klinton-Rugovës: Ujrat nuk kalojnë dy herë në të njëjtat brigje. Do të isha po ashtu i interesuar të di se çfarë proporcionesh keni në marrëdhëniet me shqiptarët në Maqedoni dhe me institucionet e shtetit Maqedonas…
Përkthimi i fjalisë së parë nga gjuha orgjinale do të ishte pak më ndryshe (me sa e kam vërejtur nga dokumenti origjinal të cilin e ka arkivuar CIA), që do të thotë se ujërat e njëjta nuk kalojnë dy herë nën të njëjtën urë. Për ta kuptuar më mirë, përkthimi i duhur në gjuhën shqipe i kësaj shprehje nga gjuha angleze, është: Një herë vjen vera kah dera. Gjithmonë e përktheni vetëm kështu. Qurravitjes dhe vajtimit të Rugovës për t’ia kthyer Berishën në pushtet në Shqipëri që ky të jetë në gjendje të burgos ushëheqësit e UÇK-së dhe ta furnizoj krye-kasapin e shqiptarëve Millosheviq me naftë, Klintoni i përgjigjet me shprehjen një herë vjen vera kah dera. Kjo shprehje si e përdori Klintoni, i ka dy kuptime që tokmaku Rugova nuk i kuptoj kurrë. I pari, i tregoj Rugovës se koha kur ishte Berisha në pushtet, ishte vera kah dera për ty dhe Millosheviqin. Kuptimi i dytë është se me rrëzimin e Berishës dhe ardhjen e forcave të ‘majta’, tash është vera kah dera për ne dhe do ta shfrytëzojmë si duhet për çlirimin e Kosovës nga ti dhe Millosheviqi.
‘Gjentëllmeni’ Klinton interesohet të dihet se a kanë mundësi edhe shqiptarët e Maqedonisë të ndihmojnë diçka për çlirimin e Kosovës. Klintoni i shihte gjërat shumë larg duke u mundur ta bëjë mobilizimin e sa më shumë shqiptarëve që ishte e mundur kundër okupatorit serb, por, duke e vërejtur fanatizmin anti-shqiptar të Rugovës kishte frikë të zbuloj më shumë detaje se mos Rugova po ia përcjellë Serbisë dhe aleatëve të saj, gjë e cila edhe ka ndodhur gjatë luftës. Shqiptarët e Maqedonisë, disa prej të cilëve kanë marrë pjesë në UÇK dhe kanë dhënë jetën për lirinë e Kosovës, kanë strehuar qindra mijëra refugjatë të bashkë kombasve të tyre nga Kosova.
Dosje sekrete e bërë publike para kohe
Fragment nga biseda 'Rugova-Klinton'
Fragment nga biseda 'Rugova-Klinton'
Ky ishte dokumenti faktik se si Rugova e ka ‘futur Amerikën’ në luftë kundër Serbisë. Nuk ka ofendim më të pafalshëm se të thuash se Rugova ka ndikuar diçka te Amerika në ndërhyrjen ushtarake kundër Serbisë. Rugova ka ndikuar jo diçka, por shumëçka me mish e me shpirt kundër kësaj ndërhyrje, dhe nuk dorëzohej dot në përpjekjet e tij. Këto përpjekje djallëzore i vazhdonte ashiqare dhe me intensitet të shtuar. Këtë e vërteton edhe fakti se pas takimit me Klintonin ai nuk u kthye drejt në Kosovë por iku me vrap si fêna në Itali për takim me ministrin e jashtëm italian Lamberto Dini, një aleat i fortë i Millosheviqit i njohur për aferën e telekomit serb (ku përfshihej edhe Kosova) gjatë kohës së sanksioneve ekonomike kundër Serbisë (kur vetëm edhe Berisha po i shkelte).
Në takim me Lamberto Dinin, Rugova e informon për betë e mbeldhura nga Klintoni rreth gjendjes në Kosovë dhe planin e SHBA-ve me Shqipërinë për zgjidhjen e problemit vetëm me forcë edhe nga brenda (nëpërmjet rezistencës së armatosur) por edhe nga jashtë (planin e NATO-s fillimisht për mbështetje, e më vonë me intervenim). Rugova e alarmon Lamberto Dinin në kuptimin se qetash na ka ardh voja të bytha. Meqenëse bazat kryesore amerikane dhe të NATO-s prej nga do të sulmohej Serbia ishin në Itali (Aviano, Ancona, Viçenca dhe Flota e Gjashtë në Detin Adriatik), ministri italian dhe qeveria e tij filluan me përkushtim mbledhjen e informacioneve për planet e sulmeve të NATO-s dhe të gjitha ato ia kaluan regjimit të Millosheviqit. Edhe sot në mesin e shqiptarëve të Kosovës ka bindje se NATO-ja ka bombarduar kryesisht objekte të zbrazëta. Ka edhe të atillë që thonë se NATO-ja e ka njoftuar paraprakisht ushtrinë serbe që të largohet nga objektet që do të bombardoheshin. Gjersa është e vërtetë se nga fushata 78 ditëshe e bombardimeve të NATO-s kanë humbur jetën vetëm nja 700-800 ushtarë serbë (një shifër shumë qesharake nga gjithë ai bombardim) nuk është e vërtetë se NATO ka bërë hajgare duke u treguar serbëve “ju ikni prej kësaj ndërtese se do ta bombardojmë nesër”. E vërteta është se qeveria italiane ia kaloj planet e sulmeve regjimit të Millosheviqit. Këtij spiunazhi në favor të Serbisë më vonë (gjatë bombardimeve) do t’i bashkangjitet edhe Franca (më i njohuri oficeri Pierr Bynel), ose vendi kryetarit të të cilit (Jacques Chirak) Rugova vazhdimisht i dërgonte urime dhe përshendetje sa herë mbante konferenca për shtyp ose jepte ndonjë deklaratë për publikun.
Si vërtetohen të gjitha këto plane pak a shumë publike të Rugovës si zëdhënës i regjimit serb dhe qeverisë italiane? Shumë lehtë. Ngjarjet nga realiteti ia nxorën duqin për ledine. Italia ishte vendi i vetëm i NATO-s i cili bënte presione të mëdha për ndalimin e bombardimeve kundër Serbisë. Kur kjo thirrje nuk mjaftoj, Slloba aktivizon Rugovën i cili kërkonte po të njëjtën gjë sikur Italia – NATO ndal sulmet kundër regjimit të Millosheviqit. Atëherë mendohej se Rugova ishte peng dhe po detyrohej ta bënte një kërkesë të tillë, çka nuk ishte aspak e vërtetë. Rugova i thoshte në gojë edhe Klintonit në Shtëpinë e Bardhë që të mos e trazoj gjendjen në Kosovë, dhe i kërkonte ndihmë për ta shtypur përkrahjen e qeverisë së Shqipërisë ndaj ‘grupeve të armatosura’ (vetëm kundër UÇK-së, jo edhe kundër ushtrisë dhe policisë serbe). Rugova nuk ishte kurrfarë pengu kur shkoj publikisht (nuk dihet edhe sa herë në mënyrë sekrete) me vullnet për takim me Sllobën në Beograd më 15 maj 1998 kur shqiptarët e Kosovës vriteshin e masakroheshin nga regjimi i Millosheviqit. Rugova po ashtu nuk ishte kurrfarë pengu më 22 maj 1998 kur në shtëpinë e tij të ‘pavarësisë’ në Velani kishte sjellur Tomisllav Nikoliqin dhe çetnikë tjerë për të pirë raki e zgërdhirë në kohën kur përjashta shtëpisë së tij në rajone të ndryshme të Kosovës çetnikët masakronin shqiptarët.
Rugovën gjatë luftës e ruanin në shtëpinë e tij milicia e Millosheviqit. Me kërkesë të tij, Rugova u evakuua në Beograd. Asnjëherë pas luftës nuk ka thënë se e kanë dërguar me zor për takim me Millosheviqin. Natyrisht, nuk mund të thoshte sepse serbët do t’ia nxirrnin rrenat për ledinë. Serbët e ruajtën si sytë e ballit Rugovën. Ata me ndihmën e qeverisë italiane që kërkonte ndërprerjen e bomabrdimeve të NATO-s, i mundësuan shkuarjen me aeroplan special në Itali i siguruar enkas vetëm për Rugovën nga mafia italiane. Serbët nuk lejuan, por edhe vetë Rugova nuk donte, të shkoj në çfarëdo vendi tjetër pos në Itali – aleatin kyç në NATO për Millosheviqin në atë kohë.
Kundër-ofenziva çifute dhe eliminimi i antisemitikut Ibrahim Rugova
Menjëherë pas luftës në Kosovë, kryeadministrator i përkoshëm u emërua Sergio Viera de Mello nga Brazili (tani i ndjerë nga autobomba në Iraq më 2003) i cili qëndroj në këtë pozitë vetëm një muaj (15 qershor – 15 korrik 1999) kur ende kishte pak njerëz në Kosovë. Vendin e tij e zë mënjehrë çifuti nga Franca, Bernard Kouchner, i cili u bë kryeadministratori i parë i Kosovës. Çifutët jashtë izraelit, sidomos ata nga SHBA ndihuam shumë në çlirimin e Kosovës. Pas luftës filluan edhe me shpërndarjen e ndihmave. Një prej atyre organizatave ishte edhe American Jewish Joint Distribution Committe (Këshilli i Përbashkët Amerikano-Hebraik për Distributim). Ndihma e parë që të bie në sy nga kjo shoqatë ishte ndërtimi i rrethojës për gjimnazin më prestigjioz në Kosovë, Xhevdet Doda në qendër të Prishtinës. Me gjasë, çifutët në bazë të filozofisë së Rugovës, e kishin vërejtur se shqiptarët janë koxha të trashë në kokë kur lejojnë këtë torollak t’i përfaqësoj dhe punoj kundër interesave të tyre, dhe për këtë arsye kishin ndërmarrë një simbolikë të rëndësishme – të tregojnë respektin për vatrën e dijes – me shpresë se gjeneratat e reja shqiptare do të marrin mësim nga shkolla e shkenca, e jo nga filozofia mjerane e Rugovës.
Pas kthimit nga Italia, Rugova i përvishet punës për organizimin e rrënimit të rrethojës dhe gjimnazit Xhevdet Doda. Në vend të tyre, me bashkëpunimin e Vatikanit, do të ngritet një katedrale. Lajmi për këtë vendim i kishte irrituar çifutët për disa arsye. E para, Vatikani kishte mbështetur shfarosjen e çifutëve gjatë Luftës së Dytë Botërore dhe ka strehuar shumë kriminelë të luftës që kanë bër krime kundër çifutëve. E dyta, bashkëpunimi intensiv dhe komploti i Rugovës me Italinë për pengimin, aq sa mundej, të përpjekjeve çifuto-amerikane për ta çliruar Kosovën nga okupimi dhe terrori serb. E treta, në vilën e Rugovës në Velani, të cilën ky e vetëquante ‘shtëpia e pavarësisë’ (kam qenë edhe unë brenda saj dhe jam takuar me Rugovën) kishte vetëm fotografi të Papa Gjon Palit të Dytë, Nënë Terezës dhe Pjetër Bogdanit. Për Nënë Terezën shqiptarët ankohen se ajo nuk ka kontribuuar asgjë për shqiptarët, e në realitet nuk e dijnë se, siç dëshmon reporteri dhe publicisti i famshëm britanik nga terreni, James Petifer, në librin e tij Ekspresi i Kosovës: Udhëtim në kohë lufte, botim i përkthyer dhe botuar nga Ilirian më 2004 në Prishtinë, në faqe 102-103 se si Nënën Tereza pati një takim mjaft të ngrohtë me Nexhmije Hoxhën (të venë e Enver Hoxhës), një komuniste e vijës edhe më të ashpër se vetë Enver Hoxha, me të cilën u mor vesh mjaft mirë, dhe në fund po të njëjtin vit realizoj disa punë të seuksesshme me regjimin e krye-kasapit të shqiptarëve Sllobodan Millosheviq në Beograd. Në punët e suksesshme të Nënë Terezës me Millosheviqin, Petiffer përmend themelimin e të vetmes OJQ (Organizatë Joqeveritare) nga Nënë Tereza qëllimi i së cilës nëpërmjet organizatave ekstremiste të Vatikanit si Shën Egjidio dhe Opus Dei ishte urrejta satanike kundër shqiptarëve të besimit islam. Disa priftërinjë katolikë të Kosovës ishin anëtarë të këtyre organizatave ekstremiste italiane, por Petiffer nuk përmend ndonjë emër. Dihet se anëtarët më të njohur të priftërinjve katolikë të Kosovës në këto organizata mafioze kanë qenë Mark Sopi (tashmë i ndjerë) dhe Dodë Gjergji (ky i fundit është edhe sot). Rugova kishte harruar t’i thotë Klintonit se Nënë Tereza, fotografinë e së cilës ai e mbante në Velani, kishte qëndrime jo të majta, por ekstremisht të majta meqenëse takohej e merrej vesh shumë mirë me Nexhmije Hoxhën që ishte edhe më e ashpër se burri i saj Enveri i cili i vdekur po e pengonte Rugovën. E katërta, çifutët mësojnë se Ibrahim Rugova ka doktorruar në veprën e Pjetër Bogdani, një antisemitik dhe masakrues i çifutëve dhe shqiptarëve muslimanë në trojet e Kosovës dhe Maqedonisë. Vepra e Rugovës çifutët nuk i pengonte sa i pengonte mbajtja e fotografisë së Bogdanit të cilin Rugova e kishte ngritur në profet dhe personalitet kulti.
Historiani britanik nga Kembrixhi, Noel Malcom, në librin e tij ‘Kosova: Një histori e shkurtër’ të botuar më 1998, libër i cili ka pasur ndikim shumë të madh në intervenimin e NATO-s në Kosovë dhe merret si historia (e shkurt) më e baraspeshuar nga autorët e huaj për Kosovën, zbulon shkurtimisht se kush ishte dhe çka bëri Pjetër Bogdani. Ai identifikohej si Petar Bogdanoviq që luftonte krahas serbëve për masakrimin e shqiptarëve të Kosovës dhe Maqedonisë në bashkëpunim me gjeneralin austriak Nicolo Piccolomini në vitin 1689. Nganjëherë njihej në italisht edhe si Pietro Bogdano Macedono (Pjetër Bogdan Maqedoni). Petar dhe Pietro kur përkthehet në shqip do të thotë Pjetër. Mbiemri Bogdani ka mbetur si i shenjtë nga serbishtja edhe sot tek shqiptarët, që do të thotë Ditë e Zotit. Ai luftoi për llogari të Vatikanit i cili e kishte emëruar “arqipeshkv i Shkupit dhe administrator i gjithë mbretërisë së Serbisë” (Archepiscopo Scoporom ac totivs regni Serviae administrator), në dobi të Serbisë dhe dëm të shqiptarëve. Kryevepra e tij “Çeta e profetëve” në të cilën ka doktorruar Ibrahim Rugova, nuk ka ndonjë vlerë letrare e as shqiptare pos që është fund e krye e karakterit religjioz dhe e shkruar në shqip. Rugova u mundua ta shfrytëzoj këtë vepër të pavlerë dhe antisemitike për të krijuar filozofinë rugoviane. Kjo do të ishte sikur dikush do të shfrytëzonte veprën “Kapitali” të çifutit Karl Marks për të bërë revolucion, të cilën edhe e kanë shfrytëzuar dhe ia kanë arritur qëllimit shumë njerëz. Për shembull, Lenini pos që u bazua në Marksin kishte krijuar veprat e veta origjinale dhe e përsosi teorinë e socializmit. Filozofia e Rugovës nuk prodhoi diçka pos pasojave për popullin e tij sepse u bazua në një vepër të pavlerë. Sikur jeta dhe vepra e Bodganit që u shfrytëzua nga Vatikani dhe Serbia për llogari të tyre dhe dëm të shqiptarëve, po kështu ishte jeta dhe vepra e Ibrahim Rugovës në funksion të Italisë dhe Serbisë e në dëm të shqiptarëve. Një konicidencë bukur shumë domëthënëse.
Në veprën Çeta e profetëve, botim i vitit 1990 në Prishtinë, faqe 229, Bogdani shpreh urrejtjen ndaj çifutëve dhe muslimanëve (të cilët në atë kohë ai i quante turq) duke i cilësuar Talmudin (librin e Judaizmit), Kuranin, Muhametin, Surullahin si krerë të të gjitha të këqijave, plot me fëlliqësi, të dhënë pas lakmive të kësaj bote, fëlliqësive e shtazërive. Nga këto tone të ashpra antisemitike do të irritohen çifutët. Po të kishte komunitet çifut në Kosovë (aktualisht janë vetëm nja 45 çifuto-shqiptarë në tërë Kosovën, ku më të njohurit janë Murteza Studenica nga Vushtrria dhe Votim Demiri nga Prizreni), do të detyroheshim ta ndalonim me ligj veprën e Bodganit siç janë detyruar shumë vepra në Austri, Gjermani dhe disa shtete tjera.
Nga emri serb çeta (sikur ‘Bogdan’) që është huazuar kështu në origjinal edhe në gjuhën shqipe, e që do të duhej të përkthehej si ‘banda’, është zhvilluar ideologjia e formacioneve të quajtur çetnikë. Çeta dhe çetnikët nuk kanë asgjë të përbashkët me shqiptarët pos që janë antivlerat më të mëdha të shqiptarëve. Ato janë vlera të serbëve të cilat filozofia e Rugovës u mundua t’ia imponoj një populli tjetër – shqiptarëve – duke e mbajtur dhe lavdëruar në zyren e tij si profet fotografinë e masakruesit serb të shqiptarëve Petar Bogdanoviq. Rugova e kishte sjellur çetën e çetnikëve serbë më në krye Tomisllav Nikoliqin në ‘shtëpinë e pavarësisë’ në Velani gjatë luftës në Kosovë më 22 maj 1998. Kjo ishte ‘Çeta e profetëve’ serbë të cilët po i gostiste Rugova në shtëpinë e tij për masakrat e kryera kundër shqiptarëve dhe ato të ardhshme (në Prekaz, Likoshan, Qirez, Qyshk, Thernadë, Lybeniq, Burg të Dubravës, Pemishte, Izbicë dhe gjithandej Kosovës).
Duke i parë veprat anti-shqiptare dhe anti-semitike të Rugovës, duhej ndërmarrë diçka për neutralizimin e efekteve të tyre. Rugova vdiq nga helmimi me polonium më 21 Janar 2006. Për vdekjen e tij së pari mësuam mediat serbe, e tek pas dy ditëve RTK-ja dhe opinioni kosovar. Nuk ishte çudi ky lajm kur dihej se kush qëndronte më shumë prapa Rugovës në formë të heshtur. Vdekja e tij iu adresua shkaqeve të natyrshme dhe ai u varros pa iu bërë autopsia mbi shkaqet e vdekjes. Kjo ishte një mrekulli për ta lënë fajin jetim që të mos shkaktohet ndonjë indinjatë e madhe. Kryesorja puna ishte kryer me paramendim dhe plan të përgatitur mirë.
Beteja e çifutëve kundër filozofisë anti-shqiptare rugoviane
Me dërgimin e Rugovës në botën tjetër, puna ende nuk ishte kryer me pasojat e filozofisë rugoviane në këtë botë. Në dhjetor të po të njëjtit vit kur vdiq Rugova (2006), LDK-ja u nda dhunshëm duke u çallamitur me karrika. Edhe këtu shkaku dhe faji mbeten disi të dyshimtë ose jetim. Mirëpo, ne kemi probleme serioze me faktet. Do të jetë ambasadorja e SHBA-së në Prishtinë, çifutja Tina Kaidanow, ajo e cila e para do ta përkrah ndarjen e LDK-së në dysh, atë në krahun e Fatmir Sejdiut dhe të Nexhat Dacit. Sikur të ishim në gjendje edhe në këtë rast t’a lëmë fajin jetim, por fatkeqësisht nuk po mundemi.
Zgjedhjet e ardhshme parlamentare dhe qeveritare i fitoj PDK-ja. Hashim Thaçi u bë kryeministër. Ka edhe sot shumë thënie se ardhjen në pushtet të PDK-së e mundësoj ambasada e SHBA-ve, edhe pse niveli i vjedhjes së votave ishte në shkallë industriale. Publiku kosovarë është thellësisht i bindur se ambasada e SHBA-ve jo vetëm që e solli në pushtet Thaçin, por po e mban atë me qykë të zorit për t’i realizuar disa shitje të ndërmarrjeve të mëdha. E vërteta është se Thaçi është bërë i dëgjueshëm ndaj udhëzimeve dhe vendimeve të kësaj ambasade deri në aso përmasa kur dëmtojnë shumë dhe drejtpërdrejtë edhe interesat e qytetarëve. Cili është shkaku? Shkaku është se dikush duhej të ishte në pushtet, kushdo qoftë pos LDK-së. Dhe arsyeja më e freskët e bërë publike nga ambasada, është se LDK-ja nuk punon për popullin e Kosovës por vetëm për vete; nuk i intereson fare për popullin. Ndonëse këtë e dijmë të gjithë siç e dijmë edhe për partitë tjera që nuk u intereson për popullin, do të jetë çifuti Christopher Dell që do ta spikatë LDK-në se kjo nuk mendon për Kosovën. Kështu rrodhi shkallë-shkallë përgjigja e çifutëve ndaj filozofisë anti-shqiptare dhe anti-semitike të Rugovës.
A ishte Ibrahim Rugova “Gandi” i Kosovës?
Mahamtma Gandi ka qenë politikan i Indisë që kishte udhëhequr rezistencën paqësore por aktive kundër sundimit britanik. Rezistenca paqësore aktive bazohej në sabotazhe dhe prezencën e 500.000 ushtarëve indianë nëpër male në rast se vie deri të një luftë e hapur me britanikët. Për më tepër, Mohandas Gandi (politikan tjetër) e ka një thënie të mençur dhe interesante: “Nëse duhet zgjedhur ndërmjet qyqarllëkut dhe dhunës, unë jam për këtë të dytën”. Fanatikët e Rugovës mendojnë se misioni që udhëhiqej nga Rugova e bënte këtë “Gandin e Ballkanit”. Vetëm në një pikë deri-diku kanë të drejtë; se Gandi ishte thuajse i të njëjtës racë me Rugovën. Por mos të harrojmë se neve nuk na intereson krahasimi i veprave sipas racave edhe pse Rugova në shumë drejtime përpiqej t’i imitoj vetëm maxhupët dhe t’i bëjë shqiptarët të tillë. Këto janë argumentet që hedhin poshtë pretendimet e atyre se Rugova ishte “Gandi i Ballkanit”:
- Gandi nuk i ka ndërsyer britanikët që t’i bëjnë m...t me tortura indianët dhe t’i akuzojë këta të fundit që të mos e provokojnë okupatorin;
- Rezistenca paqësore por aktive nëpërmjet sabotimit i kishte shkaktuar çrregullime të mëdha sundimit britanik në Indi;
- Rezistenca paqësore në Indi nënkuptonte shpërfilljen e udhëheqësisë britanike nga ajo indiane, e jo sikur Rugova duke u takuar me Sllobën dhe ftuar “çetën e profetëve serbë” në shtëpinë e tij;
- Ushtria britanike ishte më e organizuar dhe më e armatosur por e kishte nuhatur mirë gatishmërinë dhe vendosmërinë e Gandit për t’i shkuar deri në fund zgjidhjes së problemit, deri tek lufta e hapur;
- Gandi nuk i ka quajtur terroristë ose pjellë të okupatorit ushtarët indianë që ishin të gatshëm të flijoheshin për lirinë e popullit të vetë;
- Gandi nuk i ankohej Amerikës ose ndonjë shteti tjetër se ‘grupet e armatosura’ duan të na prishin qetësinë; përkundrazi qetësinë e prishte fillimisht vetë politika e tij me sabotime;
- Keni parasysh se kjo lëvizje aktive e Gandit ndodhte pas Luftës së Dytë Botërore kur Britania doli e dërrmuar dhe u detyrua ta deklaroj shuarjen e Perandorisë Britanike nga e cila shumë koloni fituan pavarësinë;
- Britania nuk kishte llogari të luftoj deri në pakufi me Indinë dhe Gandi po e shfrytëzonte këtë situatë për rezistencë paqësore aktive e cila e kishte edhe opsionin e luftës prapa. Rugova nuk e kishte asnjërën prej këtyre opsioneve, madje këtë të dytën (rezistencën e armatosur) e ka përbaltur dhe shantazhuar në forma të poshtra edhe me ndihmën e okupatorit serb;
- Britania nuk kryente masakra në Indi sikur serbët historikisht në Kosovë. Përkundër kësaj, Gandi ishte i vetëdijshëm se duhet të ekzistoj edhe opsioni i luftës së armatosur. Në Kosovë vazhdonin masakrat, ndërsa Rugova bënte çmos për ta shantazhuar dhe shuar rezistencën e armatosur kundër okupatorit.
Njerëzit që nuk kanë aftësi kreative përpiqen t’i imitojnë të tjerët. Kështu thuhet për Rugovën duke e krahasuar atë me Gandin. Çdo imitim që u përpoq ta bëjë Rugova rezultoj vetëm në pasoja për shqiptarët e Kosovës. Askush nuk i ka degjeneruar më shumë shqiptarët e Kosovës se ‘filozofia rugoviane’. Gënjështrat që i trillon filozofia rugoviane nuk kapërdihen nga njerëzit normalë. Kur Rugovës i adresohet roli në vendimin e Klintonit për ndërhyrje ushtarake të SHBA-ve, atëherë s’na ka mbetur tjetër gjë pos edhe të besojmë në atë se deti është kos, dielli shporet, dhe dimri frigorifer. Kur vetë Klintoni dhe Rugova kanë qenë krejt ndryshe ose të kundërt ndaj zgjidhjes së çështjes së Kosovës, atëherë nuk e kuptoj pse ne duhet t’i shtrembërojmë të drejtat e tyre? Askush nuk ka të drejtë të shpif ose trilloj diçka rreth raportit dhe takimit Klinton-Rugova pos të bazohemi në dëshmitë faktike që tregojnë qartë se armiku më i madh dhe pengesa më e madhe e ndërhyrjes ushtarake në Kosovë ishte Rugova dhe vetëm Rugova.
http://www.kosovarimedia.com/index....viq-rugova-kunder-shqiptareve-te-kosoves.html
