Dr Ibrahim Rugova 1944-2006

[Llapi]

Përgjigje e: Dr Ibrahim Rugova 1944-2006

Realpolitika e Ibrahim Rugovës

( 9 )



Përmbajtja



- Cili ishte qëllimi i themelimit të LDK-së në shtetet perëndimore?

- Greva e 3 shtatorit 1990 dhe antigrevistët!

- Për ç´arsye LDK-ja zhvilloi fushatë të egër ndaj kryetarit të BSPK-së Prof.Dr.Hajrullah Goranit?!

- A kishte konflikte interesi midis binomit Rugova-Bukoshi ?!

- Bujar Bukoshi: Shkaku kryesor për dështimin e realizimit praktik të pavarësisë ishte dhe është Ibrahim Rugova!



* * *

Pse u themelua LDK në perëndim, si u shantazhua dr.Hajrullah Gorani nga kjo parti dhe cili ishte

konflikti midis binomit Rugova-Bukoshi!



Shkruan: Sheradin BERISHA /19. 05. 2008



Cili ishte qëllimi i themelimit të LDK-së në

shtetet perëndimore?


Në vitin 1990, pas shtrirjes dhe strukturimit të LDK-së me degë e nëndegëza gjithandej nëpër Kosovë, kryesia e LDK-së gjegjësisht kryetari “historik” i saj Ibrahim Rugova, merrë vendim që kjo parti të formohet edhe në shtetet perëndimore. Me këtë rast si përgjegjës për formimin e Degëve të LDK-së në Evropë, SHBA, Australi e gjetiu, është caktuar anëtari i kryesisë qëndrore të LDK-së Ali Aliu. Është ky Ali Aliu, ai i cili në vitin 1959 ishte njëri nga denoncuesit e Adem Demaçit në UDB dhe po i njejti që “falas” iu ka shitur shërbimit sekret serbë në kohën e udbashëve Xhevdet Hamza, Selim Brosha, Mehmet Maliqi, Rrahman Morina etj.



Adresa e parë e Ali Aliut në perëndim ishte Gjermania. Pas disa kontakteve dhe konsultimeve paraprake me mërgimtarët tanë në Gjermani, formon një këshillë nismëtarë për themlimin e LDK-së në Gjermani. Ky këshillë ndërkohë pasi i bënë përgatitjet e nevojshme, më 1 shtator 1990 në Frankfurt mban Kuvendin e parë të LDK-së për Gjermani, ku për kryetar do të zgjidhet Hafiz Gagica. Dega e LDK-së në Gjermani fillimisht ishte selia e LDK-së jashtë Kosovës, por, shumë shpejt ajo do të shndërrohet në epiqendër të LDK-së për të gjitha shtetet perëndimore. Dhe, prandaj Hafiz Gagica përveçse ishte kryetar i Degës për Gjermani, ai u zgjodh edhe kryetar i të ashtuquajturit „Kolegjium i degëve të LDK-së për Evropë, SHBA, Kanada e Australi”.


Ndonëse qëllimi parësor për formimin e LDK-së në Gjermani ishte çështja financiare, pra, grumbullimi i parave nga mërgimtarët tanë atje, atëherë qysh në kuvendin nismëtar të Frankfurtit u hodhën bazat për hapjen e një fondi në qytetin Achen, që shumë shpejt do të njihet si ”Fond i Achenit”. Në të vërtet ky fond më 8 tetor 1990 u zyrtarizua edhe pranë autoriteteve gjermane si “Fond humanitar për Kosovën”, dhe përgjegjës të këtij fondi u caktuan kryetari Hafiz Gagica, Marjan Tunaj e të tjerë. Fondi i Achenit, edhe pse ishte themeluar për qëllime humanitare, (për t´i ndihmuar, punëtorët e larguar me dhunë nga puna si dhe një armatë të tërë nevojtarësh në Kosovë), drejtuesit e tij shumë shpejt e specifikuan destinimin e këtyre mjeteve, vetëm për nevojat financiare të kryetarit të LDK-së Ibrahim Rugova dhe të strukturave të partisë.



Greva e 3 shtatorit 1990 dhe antigrevistët!



Në fillim të viteve të 90-ta kur regjimi pushtues serbë i Millosheviqit, i largoi me dhunë qindra mijëra punëtorë shqiptarë nga vendet e tyre të punës, ishte imperativ i kohës themelimi i një organizate sindikale pa ngjyrime partiake, që do t´i mbronte interesat e punëtorëve shqiptar dhe kështu do t´i ndihmonte në aspektin financiar. Dhe, më 31 qershor 1990 pas shumë konsultimesh paraprake, në Gjakovë u mbajt Kongresi i parë i Bashkimit të Sindikatave të Pavarura të Kosovës, ku kryetar zgjidhet Dr.Hajrullah Gorani, një punëtor i shquar i shkencave ekonomike dhe ligjerues i lëndës „teoria dhe analiza e bilancit“ në Fakultetin Ekonomik të UP-së. Kryetari Dr.Hajrullah Gorani, pikërisht kur Kongresi po i fillonte punimet, merret nga policia( e cila e kishte bllokuar vendin ku mbahej kongresi) dhe ata kërkonin që ky tubim i madh i punëtorëve shqiptar të mos quhet kongres, por Dr.Gorani, nuk e pranoi këtë kërkesë, me arsyetim se nivelin dhe emërtimin e një tubimi nuk mund ta përcaktojë SPB-jë(sigurimi shtetëror serb). Përkundër presionit nga regjimi pushtues serb, Kongresi pas një shtyerje i zhvilloi punimet deri në fund.



BSPK-ja si organizatë sindikale që në fillim u zotua se do të punoi guximshëm në drejtim të realizimit të kërkesave të punëtorve shqiptarë, që ishin larguar me dhunë nga vendet e tyre të punës. Dhe, ky zotim u mbajt me organizimin e grevës një orëshe gjatë javës së fundit të gushtit, e cila kulmoi me grevën e përgjithshme më 3 shtator 1990 në gjithë Kosovën. Grevës së përgjithshme ju përgjigj në mënyrë plebishitare i gjithë populli, por jo edhe kreu i “alternativës kosovare” Ibrahim Rugova, i cili në forma të ndryshme u përpoq ta pengonte mbajtjen e kësaj greve, ashtu sikurse ka bërë në të gjitha rastet tjera kur organizonin protesta, studentët, punëtorët e arsimit etj.



Përkundër thirrjeve e veprimeve antigrevë të krye “alternativistit” Ibrahim Rugova, greva e përgjithshme u mbajt me sukses, ndërsa Dr.Hajrullah Gorani u burgos dhe me procedurë të shpejtë u denua me gjashtëdhjetë (60) ditë burg, nga gjyqtari për kundërvajtje Zoran Ristiq!



· Foto: Dr.Hajrullah Gorani, kryetar i BSPK-së



Për ç´arsye LDK-ja zhvilloi fushatë të egër, ndaj kryetarit

të BSPK-së Prof.Dr.Hajrullah Goranit?!



Pas daljes nga burgu dr. Hajrullah Gorani nuk ndejti duarkryq. Meqë punëtorët e larguar nga puna jetonin në gjendje të mjerueshme, BSPK-ja duke kërkuar rrugë për t´i ndihmuar ata, vendosi të organizohet edhe në shtetet perëndimore. Në nëntor 1990 Dr.Gorani vizitoi mërgimtarët tanë në Zvicër dhe më 17 nëntor 1990 (pas një sërë tubimesh) në Surse themeloi BSPK për Zvicër. Gjatë kësaj kohe ai bëri përpjekje që aktivitetin e BSPK-së ta shtrijë edhe në Gjermani.

Mirëpo, çka ndodhi?!

Që në nismë të këtij misioni humanitar e kombëtar, dr. Hajrullah Gorani me bashkëpunëtorët e tij u pengua në forma të ndryshme nga degët e Lidhjes Demokratike të Kosovës. Në të vërtet aktivistët e LDK-së për të shantazhuar punën e BSPK-së, në teren filluan të përhapin lloj-lloj shpifjesh me karakter denigrues në adresë të dr. Hajrullah Goranit. Madje nga 7 dhjetori i vitit 1990 në emër të Kryetarit të Lidhjes Demokratike të Kosovës z.Ibrahim Rugova, aktivistët e degëve të LDK-së në Gjermani e Zvicër kanë vu në qarkullim një Komunikatë, në të cilën kontestohet organizimi i BSPK-së në perëndim. Në komunikatë, kryetari i LDK-së Ibrahim Rugova, tërheq vërejtjen se formimi i degëve të BSPK-së në shtetet e Evropës ka shkaktuar „probleme dhe konfuzione“ dhe me këtë rast z. Gorani i përkujtohet se: „Organizimi i Sindikatave të Kosovës në formën e tillë në Perëndim është në kundërshtim me normat sindikale dhe ligjore të atyre shteteve dhe të konventave ndërkombëtare…“, ndërsa, „Për këtë është tërhequr vërejtja edhe nga disa unione sindikale të shteteve të Evropës Perëndimore, pasi që punëtorët shqiptarë ashtu vehen në pozitë të vështirë për realizirnin e të drejtave sindikale në vendet ku jetojnë.“(!!!) – thuhet ndër të tjera në komunikatën e kryetarit Ibrahim Rugova.



Ibrahim Rugova e kunërshton katërcipërisht organizimin e BSPK-së jashtë Kosovës, sepse sipas tij, ky organizim na qenka „në kundërshtim me normat sindikale dhe ligjore të atyre shteteve dhe të konventave ndërkombëtare…“(!!!) Si rrjedhim i këtij konstatimi, shtrohet pyetja: Poo, mbi cilat norma ligjore është themeluar partia e tij LDK, në të gjitha shtetet perëndimore, kur dihet mirëfilli se partit politike të një vendi janë të ndaluara të funksionojnë si të tilla në një vend tjetër?!



Më gjerësisht në këtë komunikatë kryetari Ibrahim Rugova shkruan:



LIDHJA DEMOKRATIKE E KOSOVË – PRISHTINË



K O M U N I K A T Ë



Sipas informatave të vërtetuara, formimi dhe veprimi i degëve të Sindikatës së Pavarur të Kosovës në disa shtete të Evropës Perërndimore ka shkaktuar probleme dhe konfuzione, për të cilat kemi tërhequr vërejtjen me kohë. Organizimi i Sindikatave të Kosovës në formën e tillë në Perëndim është në kundërshtim me normat sindikale dhe ligjore të atyre shteteve dhe të konventave ndërkombëtare. Për këtë është tërhequr vërejtja edhe nga disa unione sindikale të shteteve të Evropës Perëndimore, pasi që punëtorët shqiptarë ashtu vehen në pozitë të vështirë për realizirnin e të drejtave sindikale në vendet ku jetojnë.

Lidhur me manipulimet e ndryshme dhe me prezentimin nga njerëzit e painformuar të Hajrullah Goranit si anëtar i Kryesisë së Lidhjes Demokratke të Kosovës dhe si bashkëpunëtor i ngushtë i Ibrahim Rugovës, njoftojmë antarësinë dhe opinionin se Harjullah Gorani as ka qenë ndonjëherë dhe as nuk është anëtar i Kryesisë së LDK-së.

Në afatin më të shkurtër Kryesia e LDK-së do të bisedojë me përfaqësuesit e Sindikatës së Pavarur të Kosovës lidhur me sqarimin definitiv të paqartësive që po krijohen me organizimin sindikal të punëtorëve tanë në Perëndim.

Ftojmë anëtarësinë tonë që të mos përzihet në organizimet e tilla të Sindikatës së Pavarur të Kosovës, në mënyrë që të mos krijohen përçarje, të cilat nuk do të ishin në të mirë të LDK-së, të Sindikatës, të Kosovës dhe të mbarë popullit tonë.

Lidhur me emisarët e shumtë që pa kurrfarë autorizimesh të LDK-së veprojnë në mesin e mërgimtarëve tanë në Evropën Perëndimore, duke kërkuar ndihma, duke krijuar shpenzime të panevojshme, bëjmë me dije se të tillët këtë e bëjnë krye në vete dhe për levërdi personale. Kjo i bën dëm të madh autoritetit të Lidhjes Demokratike të Kosovës dhe të gjitha grupacioneve opozitare në Kosovë, që synojnë sigurimin e ndihmave në mënyrë të organizuar për familjet e rrezikuara. Emisarëve të tillë nuk duhet besuar dhe nuk duhet ofruar mikpritje.



Prishtinë, më 7 dhjetor 1990



KRYESIA E LIDHJES DEMOKRATIKE TË KOSOVËS

Kryetari,

Dr. Ibrahim RUGOVA



· Lexo këtu: Komunikatën e LDK-së të dt. 7 dhjetor 1990





Kjo komunikatë asokohe ka nxitur përçarje dhe indinjatë të thellë në mesin e mërgimtarëve tanë, për faktin se BSPK-ja dhe vetë dr.Hajrulla Gorani nuk e kishin nisur këtë aktivitet për të shkaktuar probleme dhe konfuzione në mesin e bashkëatdhetarëve tanë, apo për të fituar gjë personalisht.



Dihet mirëfilli se, plaku i urtë dr.Hajrullah Gorani, tërë jetën kishte punuar me nderë dhe si i tillë nuk i ka takuar asnjëherë klaneve të ndryshme apo elitës intelektuale shqiptare pro-titiste që ishte vënë prej kohësh në shërbim të regjimit komunist. Përkundrazi, Prof.Gorani i takonte radhëve të intelektualëve të persekutuar po nga ky regjim antishqiptar. Prof.Hajrullah Gorani, qysh në moshën rinore (19 vjeç) u rreshtua në radhët e organizatës patriotike „Bashkimi Shqiptar“ dhe pas aktivitetit një vjeçar, më 19 shkurt 1950 arrestohet dhe për shtatë muaj rresht torturohet mizorisht në kthinat e errëta të UDB-së famëkeqe titiste-rankoviçiste.



Më 18 shtator 1950, në Gjykatën e Qarkut në Prishtinë filloi procesi gjyqësor kundër organizatës “Bashkimi Kombëtar”, nga trupi gjykues: Arif Korapi si kryetar i kolegjit dhe gjyqtarët porotë: Ali Abdullahu e Ismail Xhemaili ( si anëtarë të kolegjit), e me pjesëmarrjen edhe të procesmbajtësit Abdyl Doda. Pas pesë seancave gjyqësore, më 3 nëntor 1950, trupi gjykues në bazë të aktgjykimit K.149/50 në “emër të popullit” Hajrullah Goranin e dënoi me 6 vjet burg të rëndë.



Duke u nisur nga këto fakte historike, mund të thuhet se, derisa komunisti Ibrahim Rugova i gëzonte të gjitha privilegjet nga regjimi i Titos, Hajrullah Gorani dergjej nëpër burgjet e po këtij regjimi antishqiptar, derisa Hajrullah Gorani ishte rreshtuar në radhët e klasës intelektuale – patriotike shqiptare, Ibrahim Rugova ishte rreshtuar në radhët e elitës intelektuale që ishte vënë në çdo aspekt në shërbim të regjimit komunist jugosllavë!



A kishte konflikte interesi midis binomit

Rugova-Bukoshi ?!


Më 19 tetor 1991, u themelua „Qeveria e Republikës së Kosovës“ dhe kryetari i LDK-së Ibrahim Rugova, për kryetar të saj emroi mjekun Bujar Bukoshi. Kjo “qeveri” në vend se të veprojë në Kosovë, ajo mori ikën dhe u përqëndrua në Gjermani e Zvicër. Kryeministri i ekziluar Bujar Bukoshi, pas vendosjes në qytetin Ulm të Gjermanisë nis punën për themelimin e të ashtuquajturit ”Fondi i Republikës së Kosovës”, që shpesh herë quhej si “Fondi i 3 %”, apo edhe si ”Fondi i Bukoshit”. Xhirollogaria e parë e këtij fondi do të hapet më 26 nëntor 1991 në Gjenevë nga z.Xhafer Shatri ish-ministër për informim në qeverinë Bukoshi, për të vazhduar pastaj në Gjermani – Ulm e në vendet tjera të Evropës, në SHBA e gjetiu.



· Foto: Tagrambledhësi i 3 % - shit Bujar Bukoshi!


Fillimisht kontribut të veçantë në formimin dhe forcimin e këtij fondi dhanë degët e LDK-së në Gjermani, Zvicër, Austri, shtetet e Beneluksit etj, mirëpo nga viti 1995 kur plasi konflikti për shkaqe interesi politik e financiar në mes Rugovës dhe Bukoshit, shumica e degëve të LDK-së të prirë nga dega e Gjermanisë, filluan ta bojkotojnë këtë fond. Deri sa mbretëronte kjo gjendje konfliktuoze (kjo zgjati deri 1998), Dega e LDK-së në Gjermani, do t´ju bëj thirrje mërgimtarëve që mjetet e grumbulluara me destinim për Fondin e Qeverisë së Kosovës, të derdhen në “Fondin e Achenit“, i cili administrohej plotësisht nga LDK-ja.



Bujar Bukoshi: Shkaku kryesor për dështimin e realizimit praktik

të pavarësisë ishte dhe është Ibrahim Rugova!



Qeveria e Kosovës në exil edhe pse ishte formuar nga „presidenti historik“ i Republikës së Kosovës Ibrahim Rugova, ky i fundit shpeshherë nuk hezitonte të thoshte se kjo qeveri “është një qeveri sa për sy e faqe”. Gjatë viteve 1995-1997 marrëdhëniet ndërmjet „presidentit“ Rugova në Prishtinë dhe „kryeministrit“ Bukoshi në Ulm të Gjermanisë (aty e kishte selinë Bukoshi) u acaruan në përmasa shqetësuese, për shkak të mosrespektimit dhe injorimit të Qeverisë nga ana e Rugovës dhe degëve të LDK-së në Gjermani etj. Në të vërtet epiqendra e konfliktit Rugova-Bukoshi ishte çëshjta e parave (financave). Bujar Bukoshi duke qenë i injoruar nga Prishtina, një kohë ia bllokoi të gjitha mjetet financiare „presidentit“ Rugova dhe tarafit të tij politikë, i cili abuzonte tmerrshëm me paratë e mërgimtarëve, që i grumbullonin tagrambledhësit e Bukoshit në perëndim.



· Foto: Bartësit e institucioneve fiktive: I.Rugova dhe Bujar Bukoshi



Në këtë periudhë konflikti në realcionin: „president“ – „kryeministër“, Bujar Bukoshi i zemruar, shfaq edhe publikisht qëndrimet e tij kundër Ibrahim Rugovës, për monopolin e krijuar politik…, dhe dëmet që po ia shkaktonte jetësimit praktik të pavarësisë së Kosovës etj, në një komunikim të hapur me lexuesit e revistës javore „Zëri shqiptar“.

- Në pyetjen e lexuesit I.S nga Gjilani:

”Sa e ndien veten fajtor kryeministri Bukoshi dhe qeveria të cilin ai e drejton për gjendjen e krijuar në Kosovë?”

- Bujar Bukoshi përgjigjet (citoi):

“Ndihem fajtor se shumë më herët do të duhej të kisha deklaruar se shkaku kryesor për dështimin e realizimit praktik të pavarësisë ishte dhe është Ibrahim Rugova. Ndihem fajtor se shumë më herët do të duhej të isha shumë më kritik ndaj monopolizimit total të jetës sonë politike dhe kombëtare nga ana e një personi; të isha kritik edhe për efektet negative, ndoshta katastrofale të një dukurie të tillë. Por, duke qenë koshient për mungesën e traditës demokratike, kam hezituar ta bëjë këtë, me qëllim që kjo të mos interpretohet si krijim i një tereni për përçarje. Tashmë shihet çartë se përçarjet ekzistojnë vetëm midis atyre që në Kosovë të vazhdojë sundimi serb dhe atyre që luftojnë për Kosovën e lirë.”- përfundon citati.



- Në pyetjen e I.M me qëndrim në Zvicër:

”Duke e ditur rëndësinë e institucioneve shtetërore dhe duke qenë i bindur për angazhimin tuaj, ju pyes se kush janë ata që pengojnë forcimin e këtyre institucioneve?”

- Bukoshi pa hezitim përgjigjet:

“IBRAHIM RUGOVA, me disa servilë rreth tij. Nuk është gabim shtypi: Ibrahim Rugova me disa servilë rreth tij. Ai ka refuzuar dhe refuzon të institucionalizojë Kosovën dhe në këtë mënyrë është njëri nga shkaktarët kryesorë të kësaj gjendjeje në të cilën jemi. Ai në mënyrë të çuditshme shkatërroi komunikimin me Qeverinë dhe jo vetëm me të: ai nuk komunikon as në Prishtinë si duhet me të tjerët. Në interpretimin tim janë disa faktorë dhe veti të Rugovës që sollën një gjendje të këtillë:

- deliri i tij i madhështisë që ndeshet me inkompetencën e tij, me deficitin intelektual dhe moral, me frikën e tij;

- mungesa e koordinimit të politikës dhe moskokëçarja ndaj zhvillimeve;

- dyshimi mbi njerëzit që sinqerisht kanë menduar dhe mendojnë të angazhohen për çështjen tonë, por edhe dyshimi edhe mbi vet çështjen;

- aventurat politike për të hyrë në marrëveshje diletante si ajo e arsimit;

- papërgjegjësia për të mbrojtur qytetarët e Kosovës të cilët, ndryshe nga ai angazhohen dhe flijohen për pavarësi të saj. Kështu mund të vazhdohet gjatë dhe shumë prej këtyre aspekteve janë të njohura fare mirë.” –përfundon citati



- Ndërkaq në një pyetje të V.A – në Zvicër:

“A mendoni se me qëndrimet tuaja karshi presidentit Rugova e keni dëmtuar çështjen kombëtare?”

- Bujar Bukoshi do të përgjigjet:

“Jo, aspak nuk mendoj ashtu, bile mendoj të kundërtën. Mos bëni gabim të identifikoni presidentin Rugova me çështjen kombëtare, sepse këto janë dy gjëra të ndryshme. E kundërta është e vërtetë: qëndrimi injorues i z.Rugova ndaj Qeverisë së Republikës së Kosovës e ka dëmtuar çështjen.” - përfundon citati.

· Burimi: Revista avore “Zëri shqiptar“ Nr. 5 – 6 Viti 53/22 qershor 1997.





( Vijon )

 

[Llapi]

Përgjigje e: Dr Ibrahim Rugova 1944-2006

Realpolitika e Ibrahim Rugovës
( 10 )



Përmbajtja



- Ibrahim Rugova në vazhdimësi ka refuzuar të pranojë UÇK-në;

- Fajtor për mungesën e unifikimit ka qenë gjithnjë Ibrahim Rugova;

- Ibrahim Rugova njeriu që minoi formimin e qeverisë së përbashkët;

- LDK-ja, parti private e Rugovës, e cila punon me programin e vitit 1990!

- Smirëziu Ibrahim Rugova!

- Rugova nuk njeh këshillë që i vjen në gjuhën shqipe!



* * *

Ibrahim Rugova minues i unifikimit të shqiptarëve

në kohë të vështira



Shkruan: Sheradin BERISHA / 21. 05. 2008



Ibrahim Rugova në vazhdimësi ka refuzuar të

pranojë UÇK-në



Milazim Krasniqi, shkrimtar dhe publicist i shquar, dhe njëri nga themeluesit e LDK-së, i pakënaqur me politikën diletante të Ibrahim Rugovës, në qershor 2000 largohet nga LDK-ja. Shkaqet e tërheqjes nga LDK-ja z. Krasniqi i bën të njohura në një konferencë me gazetarë më 16 qershor 2000. Ai para gazetarëve vuri në pah se “njëra nga çështjet, e cila ka filluar dhe po përfundon kontestin ndërmjet nesh, është çështja e vlerësimit të UÇK-së, kontributet e saj për çlirimin e Kosovës, për dimensionin dhe rolin historik që ka pasur UÇK-ja për çlirimin e vendit dhe për historinë më të re të Kosovës” - ka thënë Milazim Krasniqi.



· Foto: - Shkrimtari dhe publicisti Milazim Krasniqi



“Siç e dini, Ibrahim Rugova në vazhdimësi ka refuzuar të pranojë edhe ekzistencën e kësaj Ushtrie, madje edhe pasi që është transformuar dhe demilitarizuar ajo, ai nuk ka pranuar t'ia shqiptojë as emrin e plotë, por ka vazhduar në mënyrë fanatike t‘i quajë grupe të armatosura ose grupe të frustruara”. – thekson bindshëm Milazim Krasniqi. Sipas tij, ky qëndrim fanatik i Ibrahim Rugovës, është edhe njëri nga shkaqet kryesore të tensionimeve të tashme në skenën politike të Kosovës.



· Foto: Pamje nga stërvitjet e luftëtarëve të UÇK-së



“Nëse një parti, e cila për dhjetë vjet ka qenë partia më e madhe, e cila ka pasur edhe mandatin që të udhëheqë popullin, nuk pranon se në Kosovë kanë rënë mijëra dëshmorë në mbrojtje të atdheut, atëherë shtrohet dimensioni moral se a ia vlen të angazhohesh dhe të punosh në një parti të tillë siç është LDK-ja”, thotë z. Krasniqi.



Fajtor për mungesën e unifikimit ka qenë gjithnjë

Ibrahim Rugova



Sipas Milazimit, mospajtimet e tij me Rugovën, kishin filluar, atëherë kur ai ishte përpjekur të ndikoi në ndryshimin e qëndrimit të mbrapshtë të Ibrahim Rugovës për UÇK-në. “Gjatë kohës së luftës, unë kam marrë njëherë një gjysmë miratimi për të kontaktuar me Shtabin e Përgjithshëm të UÇK-së. Kam qenë i vetmi zyrtar i LDK-së që kam shkuar në Shtabin e Përgjithshëm dhe jam përpjekur për të vënë një kontakt, që të bëjmë një proces unifikimi dhe e them me përgjegjësi se fajtor për mungesën e unifikimit ka qenë gjithnjë Ibrahim Rugova. Këtë e them jo se e kam dëgjuar, por e them se kam qenë palë në mes”, thotë para gazetarëve z. Krasniqi. Milazim Krasniqi theksoi po ashtu se ka qenë i vetmi zyrtar i LDK-së që ka reaguar ndaj takimit të Rugovës me Millosheviqin pa prani ndërkombëtare më 15 maj të vitit 1998.



Ibrahim Rugova njeriu që minoi formimin e

qeverisë së përbashkët



Në konferencën me gazetarë Krasniqi shpërfaq edhe veprimet e dëmshme të Rugovës gjatë vitit 1998, kur improvizonte lloj-lloj grupe negociatorësh për dialog me Serbinë duke shpërfillur kështu rolin e Ushtrinë Çlirimtare të Kosovës. Me kët rast z. Krasniqi iu drejtohet gazetarëve, si vijon: “E dini se çfarë përpjekjesh janë bërë nga faktorët ndërkombëtarë veçanërisht nga diplomacia amerikane, për të formuar një grup negociatorësh të shqiptarëve. E dini se çfarë improvizimesh banale bënte Ibrahim Rugova me lloj-lloj grupesh në kohën kur faktori që determinonte jetën dhe realitetin në Kosovë ishte UÇK-ja. Fatmirësisht u arrit me presione politike të faktorëve ndërkombëtarë të aleatëve, tani që të formohet një delegacion shqiptar dhe aty u arrit edhe një marrëveshje për formimin e një qeverie të përbashkët (në krye me Mehmet Hajrizin - Sh.B), e cila do të ishte shpëtimi i vetëm i Kosovës në kohën e luftës dhe pas saj, mirëpo përsëri ishte Ibrahim Rugova njeriu që minoi formimin e asaj qeverie”.



LDK-ja, parti private e Rugovës, e cila punon me

programin e vitit 1990!



Milazim Krasniqi, më pastaj pasqyroj me argumente edhe gabimet e Ibrahim Rugovës në planin partiak: “Në planin e brendshëm partiak z. Rugova ka bërë privatizimin e plotë të Partisë deri në masën sa sinqerisht po ju them, ajo mund të quhet parti private e Rugovës”. Sipas Krasniqit, Ibrahim Rugova nuk është duke lejuar që të bëhen ndryshime në program dhe statut të partisë, duke rikujtuar se “statuti i vjetër i Partisë, neni 24, kryetarit të Partisë i jep të drejtën të propozojë 55 kandidatë për Këshill të Përgjithshëm, ndërsa Kuvendit, i cili është organi më i lartë i Partisë, i jep të drejtën që t’i propozojë vetëm 20 kandidatë. Kjo, vlerësoi Krasniqi, e vë kryetarin e LDK-së mbi Partinë”.



· Foto: Milazim Krasniqi, kur ishte akoma në oborrin e Rugovës



Ai po ashtu tërhoqi vërejtjen para gazetarëve duke e bërë të ditur “se LDK-ja ende punon me programin e vitit 1990”, nga i cili program citoi një fjali, “LDK-ja angazhohet për Jugosllavi federative, ose konfederative dhe për reformën e këtij sistemi politik në këtë drejtim”, dhe më pastaj theksoi “se ky është programi zyrtar i LDK-së”.

Po ashtu në këtë rast ai shprehu edhe pakënaqësinë e tij me politikën e kuadrove në parti, anëtar i së cilës ishte edhe vetë. “Ekziston vetëm një klan rreth zotëri Rugovës, i cili harton lista, dërgon njerëz nëpër departamente, krijon borde dhe asnjë zgjidhje nuk bëhet në organet drejtuese të Partisë, të cilat kanë mandat statutor për të marrë vendime”.



Smirëziu Ibrahim Rugova!



Në vazhdim z. Krasniqi pa hamendje vuri në pah edhe faktin se në ditën e çlirimit të Prishtinës, Ibrahim Rugova u ka dhënë urdhër aktivistëve të LDK-së, që të mos dalin në qytet as për ta përshëndetur marshimin e TMK-së dhe as për të marrë pjesë në gëzimin për ditën e çlirimit të vendit, vetëm për shkak të faktit se këto manifestime ishin organizuar nga faktorë të tjerë, sipas tij. Ndërsa përpjekjen e dështuar të LDK-së, për të organizuar një kremte të 12 qershorit në Prishtinë, e quajti disfatë totale. Milazim Krasniqi, gjithashtu fajëson z. Rugova edhe për një deklaratë të papërgjegjshme të tij, ku thotë se “ka informata të sigurta se të burgosurit shqiptarë do ta kremtojnë ditën e çlirimit në burgjet e Serbisë. Për një njeri normal kjo është një deklaratë e pakuptueshme dhe e pamoralshme, sepse sipas kësaj deklarate të z. Rugova del se burgjet serbe janë aq humane sa lejojnë edhe kremtimin e ditës kur ata kanë kapitulluar”- përfundon Milazim Krasniqi, njëri nga ish-themeluesit e Lidhjes Demokratike të Kosovës.



Rugova nuk njeh këshillë që i vjen në gjuhën shqipe!



· “Sekreti i parë për të ditur me folë në shoqëri, qëndron në të diturit për të dëgjuar” - thotë H.G. Watson.

Duke u bazuar në këtë thënie, për temën që po shtjelloj, shtrohet pyetja:

- A ka ditur, dhe a ka dashur Ibrahim Rugova t´i dëgjoi deri në fund, kur i flisnin njerëzit e oborrit të tij?!

Bashkëpunëtorët e tij të brendshëm thonë JO, katërcipërisht JO! Për të argumentuar këtë JO, po marrë një shembull konkret.

Regjisori i njohur Fadil Hysaj, njëri nga bashkëpunëtorët shumëvjeçarë i „presidentit historik“ Ibrahim Rugova, në një intervistë dhënë revistës “Kombi“, flet shumanshëm për politikbërjen e Rugovës, gjatë viteve kur ishte pjesë e oborrit të tij politikë.



· Foto: Fadil Hysaj, ish-bashkëpunëtor i Ibrahim Rugovës



Në pyetjen e gazetarit :

- “Kuluareve politike flitet se Rugova në fakt nuk ka këshilltarë të mirë dhe se as që di çfarë ndodh rreth tij. A mendoni se është e vërtetë kjo?”



Fadil Hysaj përgjigjet (citoi):

“Rugova nuk njeh këshillë që i vjen në gjuhën shqipe. Ai nuk njeh këshillë që i flitet në shqip. Është kjo një sindromë e çuditshme. Ai të njëjtën këshillë mbase mund të dëgjojë nga dikush i cili nuk i flet shqip, por shqip jo. Ai nuk ka sens, nuk ka nerv dhe nuk mund të të dëgjojë që t´ia thuash mendimin deri në fund nëse i flet shqip. Unë e kam këtë përvojë të komunikimit me të. Ai bëhet nervoz kur të dëgjon sepse i flet shqip. Në të njëjtën kohë e kam dëgjuar se kur t´i vijë një administrator i huaj dhe ky ka pasur durim që ta dëgjojë me orë të tëra, edhe pse nuk ka thënë asgjë, ka folur bosh. Ndërsa nga ana tjetër edhe sikur Robert Doll t´i fliste shqip, Rugova kurrë nuk do ta dëgjonte. Unë pandeh se këtu ekziston një kompleks historik. Ai nuk e beson se ekziston shqiptar në rruzull që do të dinte këtij t´i jepte këshilla. Sepse ai mendon se është i vetmi shqiptar që di. Por, për të qenë fatkeqësia më e madhe, ka edhe mjaft shqiptarë që mendojnë se ky është shqiptari që di ndërsa shqiptarët tjerë nuk dinë asgjë. Kjo do të thotë se ne jemi viktimë e një koncepti injorant në politikë, të një mazohizmi në këtë plan, sepse ne mendojmë se jemi të mjerë dhe dikush tjetër duhet të na lëkundë e të na rrisë si jetimë. Pra, është ky kompleksi i jetimit”. - përfundon citati. (Burimi: revista “Kombi”, Viti IV Nr. 29, datë 05. 08. 2000, faqe 30). Mos t´ju vjen çudi, ky është Ibrahim Rugova i vërtet, sipas bashkëpunëtorëve të tij më të afërt !



( Vijon )

 

[Llapi]

Përgjigje e: Dr Ibrahim Rugova 1944-2006

Realpolitika e Ibrahim Rugovës

( 11 )



Përmbajtja



- Cila ishte aftësia e panjohur e Ibrahim Rugovës në komunikim më të huajt ?!

- “Edhe kur Rugova heshtte, heshtja e tij fliste...!”thonë kasnecët e LDK-së!



* * *

Cilat ishin cilësitë e komunikimit të Rugovës me shqiptarët dhe të huajt!



Shkruan: Sheradin BERISHA / 23. 05. 2008



Cila ishte aftësia e panjohur e Ibrahim Rugovës në

komunikim më të huajt ?!



Kryetari “historik” i Kosovës Ibrahim Rugova do të mbahet në mend si politikan, që ka folur relativisht pak, shumë pak në karrierën e tij politike. Po t´i radhisim, (pa i ripërsëritur) të thënat e tij në intervista, kumtesa, deklarata…apo edhe në konferencat e të premteve me gazetarë, ato do të mund të përmblidheshin jo në më shumë se tri faqe gazete.



Ibrahim Rugova edhe në takimet me përfaqësues dhe zyrtarë të huaj, ishte fjalë pakë, i paqartë e si i tillë reprodukues i fjalëve të njejta. Këtë sens politikë të z.Rugova, më së miri e sipërfaqëson Shkëlzen Maliqi, një mik i hershëm i tij, gjatë një turneje politike nëpër disa shtete perëndimore.



· Foto: - Shkëlzen Maliqi



Sh.Maliqi për herë të parë (gjatë këtij itinerari politik) ka zbuluar disa aftësi të panjohura të Ibrahim Rugovës. Gjatë takimeve thotë Maliqi: ” Ajo që më ka befasuar më së shumti në profilin e politikanit që përfaqësonte Rugova, të cilin e njihja mirë, ishte një aftësi e tij deri atëherë e panjohur për mua e përsëritjes deri në përpikëri të „tregimit“ të njëjtë politik. Në çdo takim që mbajtëm, e ne i kishim rreth 60 (takime) ato ditë, ai i fliste gjërat e njëjta, me të dhëna, konstatime e kërkesa të njëjta, madje krijohej bindja se edhe akcentet gjenerale dhe intonimet brenda fjalive i kishte të njëjta. Dhe e gjithë kjo përsëritje, që mua më duket pak e bezdisshme, kishte diçka prej përsëritjes automatike të gramafonit në të cilin sillet vazhdimisht e njëjta pllakë, ku mekanizmi kujdeset që pllaka, sapo të përfundojë një takim, të rikurdisej nga filllimi për takimin tjetër. Ndodhte shpesh që Rugova as që i dëgjonte me vëmendje pyetjet, por ia niste aty ku ishte i kurdisur...”, konstaton Maliqi. (Për më tepër lexo te revista „Zëri shqiptar“ nr. 5-6 Viti 53, 22 qershor 1997, faqe 5).



Dhe, gjatë krejt karierës politike, pak gjëra kanë ndryshuar në atë pllakën monotone të Ibrahim Rugovës. Në të vërtet, kohë pas kohe në diskursin e tij janë bërë ca ndryshime dhe stërhollime të vogla, ku në disa raste janë futur edhe nocione të reja. Dhe kjo mbetje në formulimet në dukje të ngurtësuara, e kombinuar me strategjinë e pritjes dhe të mosveprimit, ka qenë gjithnjë një moment iritues jo vetëm për kundërshtarët dhe rivalët e tij politik, por shpeshherë edhe për vetë bashkëpunëtorët e tij të ngushtë. Ata, nuk e kishin të qartë se cila ishte porosia e kësaj përsëritjeje, e këtij emitimi të vazhdueshëm monoton, sikurse ajo pllaka e gramafonit. S´ka dyshim se ky “ritual magjik” i Rugovës pasqyronte plotësisht pafuqinë dhe kotësinë e strategjisë politike që proklamonte në opinion.



· Karikaturë e Sakra-s: Shumësia e opsioneve të Ibrahim Rugovës!



“Edhe kur Rugova heshtte, heshtja e tij fliste...!”

- thonë kasnecët e LDK-së!



Artikulimi i porosive (qëndrimeve politike) të z.Rugova, shpesh herë me fjalë gjysmake, e të palidhura mirë, janë përpunuar dhe konkretizuar nga bashkëpunëtorët e tij të afërt, dhe këto qëndrime pastaj janë interpretuar në format më të pranueshme tek anëtarësia e gjerë e LDK-së. Në të vërtet, zëdhënësit / kasnecët e LDK-së i kanë interpretuar në bazë, ato qëndrime politike që z.Rugova i ka ripërsëritur shumë herë, duke ia përshtatur vullnetit të tyre (bazës). Sakaq, në shumë tubime me anëtarët dhe simpatizantët e LDK-së, zëdhënësit e Rugovës, konkludonin duke thënë, se „ka disa gjëra që kryetari s´mund t´i thotë dot publikisht dhe ato që s´mund t´i thoshte hapur i thotë me heshtje“ (!!!) Pra, sipas kësaj logjike “edhe kur Rugova heshtte, heshtja e tij fliste“ (!!!! Ky sllogan magjeps e stereotip, nga anëtarësia e LDK-së…do të përceptohet si vlerë e veçantë e kryetarit Rugova.



Edhe përfaqësuesit e LDK-së në shtetet perëndimore, heshtjen e kryetarit të tyre e interpretojnë si cilësi të rrallë që rrallë kush prej politikanëve dhe diplomatëve mund ta ketë në botë. Këtë cilësi të Rugovës, zhurmaxhinjtë e LDK-së e arsyetonin me të folurit e tij të butë, të qetë, të ngadalshëm, me zë të ulët, pa nervoz etj etj. Në këtë kuptim, përquesit e mesazhit politikë të Rugovës, për të sforcuar bindjen e anëtarësisë së LDK-së, se kryetari është melaqja e zotit, shpesh herë do të përsërisnin edhe sollganin, se: “Presidenti Ibrahim Rugova edhe kur është kritikuar apo akuzuar nga kundërshtarët e tij pa të drejtë, ai asnjëherë nuk i është përgjigjur kritikave dhe akuzave, por veç ka shikuar punën e vetë.“ (!!!)



Ky sllogan, thënë realisht sikur i ka parapëlqyer anëtarësisë së gjerë të LDK-së..., të cilët për një decenie rresht jetuan edhe me iluzionin e mbjellur pikërisht nga z. Rugova, se “lirinë dhe pavarësinë do ta fitojmë me durim, duke ndenjur urtë, pa e provokuar situatën, që të mos dalë nga kontrolli,..,, apo, se në “Evropë do të hyjmë me laps në dorë” etj, ndërsa dihej mirëfilli se, po të mos ishte sakrifica sublime e luftëtarëve të UÇK-së dhe gjaku i mijëra dëshmorëve që ranë në altarin e lirisë, me politikën e „durimit e të mosveprimit“ të kryetarit „historik“ Ibrahim Rugova, Serbinë me tërë aparatin pushtues shetëror të saj do ta kishim edhe sot e kësaj dite këmbë kryq në Kosovë.



Nëse të folurit e kryetarit Ibrahim Rugova, si cilësi, do të shpërfaqte profilin e tij prej demokrati, sikur heshtja e tij të ishte tregues i demokracisë, atëherë kongresmenët dhe senatorët amerikanë, parlamentarët anglezë, francezë, gjermanë, që kanë traditë të gjatë demokratike, nuk do të ishin aspak demokratë, sepse shpeshherë ata dinë të flasin me zë të lartë, të kritikojnë oponentët politikë me ashpërsi, madje, madje të tillët ndonjëherë dinë edhe ta grushtojnë tavolinën !!!



Prandaj të folurit dhe heshtja e Ibrahim Rugovës si „cilësi“, s´ka lidhje me demokracinë dhe si të tilla ato s´mund të jenë përcaktues që do ta bënin atë demokratë.



Këto formula duket se janë përdorur më shumë, si përpjekje për t´i diciplinuar shqiptarët, dhe për të krijuar kështu një „kulturë të ashtuquajtur demokratike“ që do t´ia zgjaste jetën „sundimit“ absurd - kësaj klase të papërgjegjshme politike, edhe përkundër dhunës, burgosjeve, vrasjeve etj., të shqiptarëve që organizoheshin në forma të ndryshme aktive deri në luftë të armatosur, për tu çliruar nga regjimi pushtues i Sllobodan Millosheviqit.



( Vijon )

 

[Llapi]

Përgjigje e: Dr Ibrahim Rugova 1944-2006

Realpolitika e Ibrahim Rugovës

( 12 )



Përmbajtja:



- “Dora e fortë” e Ibrahim Rugovës!

- Kush ishte ndëmjetësues i marrëveshjes Millosheviq-Rugova për arsim?

- Për çka janë marrë vesh Millosheviqi me Rugovën?!

- Pse aq lehtë Ibrahim Rugova e shkeli vullnetin e popullit?

- Nënshkrimi i marrëveshjes hap kapitullues për Ibrahim Rugovën?

- Përpjekjet e Vincenzo Paglias për realizimin e marrëveshjes Millosheviq - Rugova!

- Çka përmbanë aneks-dokumenti ”Masa të akorduara për zbatimin e marrëveshjes për arsim, të 01.09. 1996, të nënshkruar më 23.03.´98”?!



* * *

“Dora e fortë” e Ibrahim Rugovës dhe dogovori “historik”

Millosheviq-Rugova!



Shkruan: Sheradin BERISHA / 26. 05. 2008



“Dora e fortë” e Ibrahim Rugovës!



Dihet mirëfilli se, deri në fillim të vitit 1998 në “teatrin” e hapur politikë të Kosovës së pushtuar nga regjimi fashist i Millosheviqit, përveç Lidhjes Demokratike të Kosovës, aktronin edhe disa parti simotra të saj, si: Partia Shqiptare Demokristiane e Kosovës, Partia Liberale e Kosovës, Partia Socialdemokrate e Kosovës, Partia Republikane, Partia Liberale Shqiptare, Partia Fshatare e Kosovës, pastaj Partia Parlamentare e Kosovës, Partia e Unitetit Kombëtar (si opozitë) etj., ekzistonin dy kuvende: Kuvendi i nomenklaturës ish-komuniste në krye me Iljaz Ramajlin dhe Kuvendi i pakonstituuar i Republikës së Kosovës, i dalë nga zgjedhjet e “lira dhe demokratike” të 24 majit 1992; “vepronin” dy këshilla koordinues të partive politike shqiptare, Qeveria e Bujar Bukoshit në exil etj. etj., pastaj botoheshin dhjetra gazeta ditore, revista… e kështu me radhë.



Nga ky pasqyrim, krijohet përshtypja sikur në Kosovë ka dominuar një demokraci e mirëfillt pluraliste, ani pse Kosova dhe populli shqiptar jetonte nën pushtimin klasik, me kërbaçin e shkaut në çdo moment mbi kokë!



Duke pasur parasysh këtë gjendje, natyrshëm shtrohet pyetja:

- kush e ka menagjuar në këtë periudhë “pluralizmin politikë e medial” në Kosovën e robëruar?!



Të gjitha argumentet e shkruara, elektronike, arkivore…, flasin qartë se zhvillimet legale politike në Kosovë, pothuajse në mënyrë absolute ishin nën kontroll të “presidentit” të Republikës së Kosovës Ibrahim Rugova dhe të shërbimeve sekrete serbe! Në këtë kontekst, për dominimin e “dorës së fortë” të Ibrahim Rugovës në skenën politike shqiptare, kanë ndikuar edhe qarqe të caktuara politike jashtë Kosovës.



Ibrahim Rugova duke qenë në majën e politikbërjes , atëherë vetë vendoste, e vetë vuloste për çdo gjë në Kosovë, madje pa i përfillur as ekspoziturat e oborrit „politikë e institucionalë“, siç ishin: kryesia e LDK-së, Këshilli i Përgjithshëm i LDK-së, Kuvendit i pakonstituuar i Kosovës, Qeveria e Bukoshit etj. ( Për injorancën e tij lexo këtu: 8 - 10 )



Këto veprime të Ibrahim Rugovës sipërfaqësonin dukshëm profilin e një politikani të mveshur me “pushtet” të paprekshëm (nën pushtimin serbë!), që zakonisht i kanë vetëm politikanët autokrat, të cilët ushtrojnë pushtetin absolut apo ata autoritar, që kërkojnë nënshtrim të verbër e pa kundërshtim ndaj autoritetit të tij absolut (!!!) Situatë absurde kjo apo? Vetëm në Kosovë ka ndodhë kjo, askund tjetër në botë!



Kush ishte ndëmjetësues i marrëveshjes

Millosheviq-Rugova për arsim?



Për të argumentuar këtë gjë, me këtë rast po i referohem Marrëveshjes - Dogovorit Millosheviq-Rugova për arsimin shqip ( për lirimin e objekteve të pushtuara shkollore dhe kthimin e nxënësve, të studentëve dhe të arsimtarëve shqiptar në shkolla e në universitet), të nënshkruar më 1 shtator 1996!



*Foto: Ibrahim Rugova dhe Sllobodan Millosheviqi



Ndonëse Ibrahim Rugova në konferencat e të premteve me gazetarë e ripërsëriste shpesh slloganin, se: “Statusi i Kosovës duhet të zgjidhet vetëm me ndërmjetësimin e Shteteve të Bashkuara të Amerikës, si e vetmja garancë e sigurt”, negociatat për arritjen e kësaj marrëveshjeje me Millosheviqin i kishte nisur e bitisur nën monitorimin e misionarit të Shoqatës kishtare italiane ”Shën Exhidio” Monsignor Vicenzo Paglia, i njohur ky prej kohësh si mik i Millosheviqit…!



*Foto: Ndërmjetësuesi i marrëveshjes Monsignor Vicenzo Paglia



Pra, “i plotëfuqishmi” Ibrahim Rugova (edhe pse nuk ishte konsultuar me faktorët tjerë politik shqiptarë) pa ndërmjetësimin e faktorit relevant politikë ndërkombëtar, pranon të nënshkruaj marrëveshjen, me ndërmjetësimin e një kishtari që përfaqësonte një shoqatë humanitare, e cila si e tillë ( përveç autoritetit moral) nuk kishte kurrfarë mekanizmi ndikues në realizimin e kësaj marrëveshjeje të nënshkruar.



Edhe pse kjo marrëveshje në esencë antihistorike u nënshkrua nga Ibrahim Rugova, ajo, kurrë nuk u implementua në praktik. Nuk u implementua kjo marrëveshje për faktin, sepse krimineli Millosheviq nuk e kishte bërë këtëgjë, për të mirën e shqiptarëve. Jo! Këtë marrëveshje, kryebarabari serb, e bëri me Rugovën, vetëm sa për t´i treguar bashkësisë ndërkombëtare se Serbia me shqiptarët po bënë dialog, dhe se problemet e tyre po zgjidhen hap pas hapi. Dhe, kjo marrëveshje i tregoi rezultatet e veta në një planë tjetër, e shpëtoi Serbinë nga sanksionet e reja dhe iu zbut muri i jashtëm i sanksioneve që ishte vënë më herët nga SHBA-të (!!!) dhe zatën ky ishte synimi kryesor i varrmihësit të shqiptarëve - Sllobodan Millosheviq!



Për çka janë marrë vesh Millosheviqi me Rugovën?!



Në marrëveshjen (dogovorin) Millosheviq-Rugova të datës 1 shtator 1996 shkruan:





M A R R Ë V E S H J E


Tash disa vjet mbarë sistemi edukativo-arsimor në Kosovë prej atij fillor e deri në atë universitar nuk funksionon normalisht. Në bazë të marrëveshjes së përbashkët, të nënshkruarit më poshtë, Kryetari i Republikës së Serbisë Slobodan Milosheviq dhe dr. Ibrahim Rugova arritën marrëveshjen për të filluar normalizimin e sistemit edukativo-arsimor për nxënësit, për studentët dhe për të rinjtë e Kosovës.



Kjo Marrëveshje parasheh kthimin e nxënësve, të studentëve dhe të arsimtarëve në shkolla e në universitet. Për arsye të rëndësisë shoqërore dhe humanitare, kjo marrveshje është jashtë çdo debati politik. Kujdesi për ardhmërinë e nxënësve dhe të studentëve që ndiejnë nënshkruesit, i udhëhoqi ata për të nënshkruar këtë Marrëveshje.



Ata po ashtu i falënderojnë miqtë e përbashkët nga Komuniteti Shën Exhidio për ndihmën dhe për përkrahjen që dhanë për realizimin e këtyre negociatave.


Nënshkruesit janë të bindur për gatishmërinë e të gjithëve që janë të obliguar ta zbatojnë Marrëveshjen për normalizimin e sistemit edukativo-arsimor. Për realizimin e kësaj marrveshje do të formohet grupi i përbashkët (3+3).


Duke iu qasur me seriozitet ngritjes së tyre arsimore dhe kulturore, të rinjtë bëhen qytetarë përgjegjës, kështu fiton qytetërimi, e jo njëra palë mbi tjetrën.


Prishtinë, më 01. 09. 1996 Beograd, më 01. 09. 1996

(Nënshkrimi) (Nënshkrimi)

Dr.Ibrahim Rugova Kryetari i Republikës së Serbisë

Sllobodan Milosheviq



Lexo këtë dokument në origjinal:

Marrëveshja (Dogovori) Millosheviq-Rugova, për arsim!



***



Marëveshja Millosheviq-Rugova në anglisht:



01/09/1996
STATEMENT

Since some years now, the educational system of Kosovo - from elementary schooling to university - does not work in a normal way.

By mutual consent the undersigned, Mr. Slobodan Milosevic, President of the Republic of Serbia and Dr. Ibrahim Rugova have decided to proceed to the normalisation of the educational system of Kosovo for Albanian youth (at all levels).

On this line the agreement reached foresees the retum of the Albanian students and teachers back to schools (and Faculties).

The present agreement, because of its social and humanitarian value, takes its place bey'ond political debate. Thc concern for the future of the Albanian youth of Kosovo, a concern that both undersigned feel very strongly, has lead them to reach such an agreement.

Both undersigned thank their joint friends of the Community of S. Egidio for the generous commitment and the valid help and support they have given to dialogue.

Both undersigned are furthermore certain about the commitment of all those who are in charge in the implementation of the agreement for the normalisation of the educa- tional system. There wil1 be a mixed group (3+3) established for the realisation of this agreement.

When young people do commit themselves with serenity to their cu1tural formation so to become responsible citizens, we face a victory of civilisation itself, not the victory of one side on the other.

Prishtina, September 1, 1996
Dr. Ibrahim Rugova


Belgrade, September 1, 1996
Mr. Slobodan Milosevic
President of the Republic of Serbia



Lexo këtë dokument: KETU



Siç vihet në dukje, “humanistët” Millosheviq - Rugova në këtë marrëveshje, shprehin në mënyrë të veçantë kujdesin për ardhmërinë e nxënësve dhe të studentëve, dhe theksojnë se: ”Për arsye të rëndësisë shoqërore dhe humanitare, kjo marrveshje është jashtë çdo debati politik.” ndërkaq dihet mirëfilli se, shkollat shqipe u mbyllën dhe nxënësit e studentët shqiptarë u flakën në rrugë, pikërisht me dhunë e diktat politik nga Krimineli Millosheviq.



Kjo marrëveshje e binomit Millosheviq - Rugova, sikur ta kujton deklaratën e ministrit të Jashtëm të Serbisë, Vlladan Gjorgjeviq, menjëherë pas Luftës së Parë Botërore, dhënë vëzhguesve ndërkombëtarë në Kosovë, përkitazi me ekspeditat e dhunshme serbe mbi popullatën shqiptare në Drenicë. Shovenisti Gjorgjeviq me këtë rast thotë, se: “Serbia e bën pacifizimin e këtij regjioni, sepse shqiptarët janë popull i egër, me bisht dhe ky pacifizim bëhet për qëllime humanitare dhe civilizuese”. (!!!)



Pse aq lehtë Ibrahim Rugova e shkeli vullnetin e popullit?



Pas nënshkrimit të kësaj marrëveshjeje, mediat e shkruara që ishin nën kontroll të LDK-së këtë akt e cilësuan „historik“, ndërsa „vizionarit“ Ibrahim Rugova i arrinin telegrame urimi nga partitë simotra, degët dhe degëzat e LDK-së në Kosovë dhe gjithandej ku shtriheshin nëpër botë.



Për këtë marrëveshjen të turpit “Millosheviq - Rugova", pati edhe reagime kunërshtuese, largpamëse e dinjitoze.



Në një prononcim për “Zërin e Amerikës“ më 2 shtator 1996 (vetëm një ditë pas nënshkrimit të marrëveshjes) Akademik Rexhep Qosja lidhur me marëveshjen Millosheviq-Rugova, deklaron( citoi):

„Gjatë tërë ditës më 2 shtator 1996, në TV të Beogradit është dhënë në tërësi (fotografuar me kamera) teksti i marrëveshjes, si thuhet në të, për normalizimin e sistemit të arsimit për fëmijët dhe rininë shqiptare dhe janë treguar emrat e nënshkruesve të saj. E kanë botuar në tërësi atë tekst edhe shumica e gazetave në gjuhën shqipe. Pse? Sigurisht për t´u treguar shikuesve dhe lexuesve se nënshkrues të tij janë: Sllobodan Milosheviçi dhe një qytetar i Kosovës, i nënshkruar si person pa kurrëfarë funksioni politik. Jo rastësisht gazetat tona të përditshme edhe nuk e kanë botuar këtë tekst, por e kanë komentuar kryesisht sipas qefit dhe si ta botojnë atë tekstin e pajtimit me kapitullimin. Shqiptarët që e kanë kokën për të menduar lirisht domosdo shtrojnë pyetjen: Pse me një nënshkrim u hoq dorë prej qëllimit të shpallur. Pse aq lehtë u shkel vullneti i popullit?”- përfundon citati.



Nënshkrimi i marrëveshjes hap kapitullues

për Ibrahim Rugovën?



Për marrëveshjen “Millosheviç-Rugova”, prononcohet edhe Adem Demaçi në të përjavshmen ”Zëri”. Demaçi me këtë rast thotë (citoi):

“Kështu si u bë dhe si doli, kjo nuk është kurrëfarë marrëveshje, por është vetëm një leje e Milosheviçit që shqiptarët mund të kthehen në godinat e veta shkollore, varësisht nga tempoja e rrëshqitjes së tyre drejt autonomisë kulturore. Kështu si u bë dhe si doli, ky nuk ishte një dokument për normalizimin e arsimit në gjuhën shqipe, por ky është një dokument politik me të cilin Dr.Rugova në mënyrën më të mirë bëri hapin e vet fatal kapitullues përpara regjimit hegjemonist dhe policor të Beogradit. Të merremi vesh, s´ka njeri që s´e di se as Rugova, as Millosheviçi kur e nënshkruan dokumentin nuk ishin udhëheqës të arsimit, por ishin udhëheqësit më të lartë të dy kombeve që janë në ngatërresa serioze dhe dramatike tash e një shekull.

-Dhe ç´ndodhi?

-Ndërsa Milosheviçi dokumentin në fjalë e nënshkroi në cilësinë e Kryetarit të Republikës së Serbisë, Rugova dokumentin e nënshkroi në cilësinë e një qytetari me doktoratë (...) Ai që nuk linte konferencë për shtyp dhe emision televiziv pa theksuar deri në gërdi se si ”Kosova e ka presidentin e vet”, se si ”vetëm ai ka të drejtë dhe është i autorizuar që të përfaqësojë shqiptarët në bisedimet me të tjerët”, se si ”vetëm ai ka mandatin e popullit për të zhvilluar negociata me të tjerët”, pikërisht ky njeri, i cili me aq arrogancë sa e sa herë na përbuzi të gjithëve, pikërisht ky njeri, ku nuk ishte as koha as vendi, kur as nuk priste as nuk dëshironte askush nga shqiptarët ky njeri me dorën e vet, me nënshkrimin e vet, hoqi dorë nga mandati i popullit, mohoi se është president dhe rrjedhimisht mohoi se Kosova është Republikë, mohoi zgjedhjet e 1992-tës, hodhi poshtë vendimin e popullit të shtatorit 1991 për pavarësi, dhe përsëri po ia mban nderi që disfatën e tij politike ta shesë si sukses.”- përfundon Adem Demaçi.



Përpjekjet e Vincenzo Paglias për realizimin e marrëveshjes Millosheviq – Rugova!



Në marrëveshjen Millosheviq-Rugova të datës 1 shtator 1996, thuhet, se (citoi): “Për realizimin e kësaj marrveshje do të formohet grupi i përbashkët (3+3).” Dhe grupi i përbashkët 3+3 është formuar nga palët respektive Millosheviq-Rugova, me të cilët ka vazhduar punën “garantuesi” i marrëveshjes Monsignor Vicenzo Paglia.



Me këtë rast (pa u futur në angazhimet intensive të këtij grupi implementues, në periudhën shtator 1996 - shkurt 1998), vë në pah finalizimin e një dokumenti të grupit 3+3, i quajtur si “aneks” për realizimin e marrëveshjes së 1 shtatorit 1996 Millosheviq-Rugova, i cili asnjëherë nuk u implementua në praktik, sepse kjo është parë qartë, ishte një lojë e Millosheviqit dhe e miqëve të tij italian…!



Kur u nënshkrua ky aneks?



Më 23 mars 1998, grupi 3 + 3 me ndëmjetësimin e Vincenzo Paglias, në Prishtinë nënshkruan aneksin për realizimin e marrëveshjes për arsim, të arritur më 1 shtator 1996 në mes Millosheviqit dhe Rugovës.

Vini re!

Ky aneks u nënshkrua më 23 mars 1998, vetëm një ditë pas mbajtjes së “zgjedhjeve të lira e demokratike” në Republikën Kosovës (zgjedhjet u mbajtën më 22 mars 1998) të organizuara nga “presidenti” i Republikës Ibrahim Rugova.



Pra, derisa të dielën më 22 mars 1998 u mbajtën zgjedhjet e Republikës së Kosovës, ku “presidenti“ Ibrahim Rugova fitoi 99.88 % të votave, të elektoratit shqiptarë (!!!) të nesërmen, dmth të hënën më 23 mars, grupi punues prej 3 vetash, i emruar prej tij, në Prishtinë nënshkruan aneksin me Republikën e Serbisë (me një shtet tjetër) për zgjidhjen e çështjes së arsimit shqip në shtetin e Republikës e Kosovës. (!!!)

Çfarë absurdi antihistorik e antikombëtar njëkohësisht!!



Çka përmbanë aneks-dokumenti ”Masa të akorduara për

zbatimin e marrëveshjes për arsim, të 01.09. 1996,

të nënshkruar më 23.03.´98”?!



Më 23 mars 1998 “Grupi 3 plus 3 dhe ndërmjetësuesi nga Shën Egjidio nënshkruan aneksin për realizimin e marrëveshjes për arsim” - kështu shkruante informatori ditor i QIK-ut, edicioni i dytë i orës 16:00, nr.206 - B datë 23 mars 1998



Në këtë informacion të QIK-ut thuhet( citoi):

“Sot në Bibliotekën Popullore dhe Universitare të Kosovës, Grupi 3 + 3 me ndërmjetësimin e palës së tretë, përfaqësuesit të bashkësisë katolike "Shën Exhidio" nga Vatikani, Vinçenc Palia nënshkroi një aneks për realizimin e marrëveshjes për arsim të nënshkruar nga presidentët Rugova e Millosheviq. Para gazetarëve këtë dokument e nënshkruan, në emër të grupit të Kosovës: prof. dr. Fehmi Agani, mr. Abdyl Rama dhe mr. Rexhep Osmani, në emër të grupit të Serbisë: Ratomir Vico, Goran Perçeviq e Dobrosav Bijeletiq dhe në emër të ndërmjetësuesit nënshkroi Vinçenc Palia. Pas nënshkrimit të aneksit, Vinçenc Palia mbajti një konferencë për gazetarë. Ky i njoftoi në italisht gazetarët me përmbajtjen e aneksit, ndërsa zëdhënësi i Shën Egjidios Mario Marazziti e lexoi dokumentin në gjuhën angleze.”- përfundon citati.



* Fotodokument: Akti i nënshkrimit të aneksit për arsim, më 23 mars 1998 në ambientet e Bibliotekës kombëtare në Prishtinë.

*Lexo këtu: Kush është Vicenzo Paglia

*Foto: Zëdhënësi i Shën Egjidios Mario Marazziti



Në dokumentin me titull: “Masa të akorduara për zbatimin e marrëveshjes për arsim të 1 shtatorit 1996”, prej nëntë pikash, janë përcaktuar edhe afatet për implementimin e këtij aneks - dokumenti.



Në këtë dokument thuhet:



1. Masat e mëposhtme miratohen përkohësisht për zbatimin e marrëveshjes për arsim të nënshkruar nga Presidenti Sllobodan Millosheviq dhe Dr. Ibrahim Rugova më 1 shtator 1996.

2. Instituti Albanologjik i Prishtinës do të rihapet për shfrytëzuesit e mëparmë më 31 mars 1998.

3. Brenda datës 31 mars 1998, Komuniteti Shën Egjidio, duke marrë parasysh propozimet e paraqitura nga të dyja palët në Komisionin "3+3", do të zgjedhë tri fakultetet e para të Universitetit të Prishtinës në të cilat studentët dhe profesorët shqiptarë do të rikthen deri më 30 prill 1998. Parimisht, kushtet për rikthim do të jenë si vijon: studentët të cilët tani studiojnë normalisht në objekte dhe studentët shqiptarë do t’i shfrytëzojnë në mënyrë alternative hapësirën dhe objektet/mjediset universitare, sipas sistemit të dy turneve që do të këmbehen çdo semestër. Në semestrin e parë të zbatimit të këtyre masave, studentët të cilët tani studiojnë normalisht në objekte do t’i shfrytëzojnë mjediset paradite (deri në ora 14:00) ndërsa shqiptarët pasdite. Në semestrin e dytë, turnet do të këmbehen, studentët shqiptarë do të jenë paradite ndërsa studentët të cilët tani ndjekin mësimet në objekte pasdite, dhe kështu me radhë në semestrat vijues. Përveç përdorimit të dhomave të mësimit për ligjërata, studentët dhe profesorët shqiptarë do t’i kenë në dispozicion mjedise/objekte përkatëse në secilin Fakultet për funksione administrative dhe trupin e mësimdhënësve (nëse kjo nuk është e mundshme, do të gjinden zgjidhje të tjera).

4. Brenda datës 30 prill 1998, Komuniteti Shën Egjidio, duke marrë parasysh propozimet e paraqitura nga të dyja palët në Komisionin "3+3", do të zgjedhë tri fakultete të tjera të Universitetit të Prishtinës në të cilat studentët dhe profesorët shqiptarë do të rikthehen deri më 31 maj. Kushtet për këtë rikthim do të jenë të njëjta si ato për fakultetet në pikën pararendëse.

5. Studentët dhe profesorët e tjerë shqiptarë të shtatë fakulteteve të tjera do të mund të kthehen në mjediset/objektet e Universitetit të Prishtinës deri më 30 qershor 1998, simbas kushteve të njëjta për fakultetet pararendëse, që shtrohen në pikën 3 dhe 4. Brenda datës 30 shtator 1998, studentët dhe profesorët shqiptarë do të mund të përdorin në mënyrë adekuate mjediset universitare (mensat, bibliotekat, konviktet, etj.). Komuniteti i Shën Egjidios do të ofrojë zgjidhje, pasi të ketë dëgjuar propozimet e të dyja palëve, për problemet që mund të dalin eventualisht. Sidoqoftë, viti akademik duhet patjetër të fillojë normalisht më 1 tetor 1998.

6. Brenda datës 30 qershor 1998, studentët dhe profesorët shqiptarë do të mund të përdorin mjediset e shtatë shkollave të larta pedagogjike, ekonomike dhe teknike, në Prishtinë dhe në qytetet e tjera të Kosovës. Përdorimi i tyre do të bëhet simbas kushteve për ripërdorim të objekteve/mjediseve universitare, sikur në pikën 3, po qe se këto shkolla përdoren.

7. Komisioni "3+3", i ndihmuar nga Komuniteti Shën Egjidio, nënvizon domosdonë e sigurimit të fondeve për ndërtim të shpejtë të objekteve / mjediseve të reja, me qëllim të shtimit të hapësirës për mësimdhënie, për kërkime dhe për administratë, që do të jenë në dispozicion të të gjithëve. Ndërtesa të reja universitare, që do të mund të ndërtoheshin shpejt, do të mund të strehojnë, në kushte të barabarta, …(…)…





Lexoni këtë dokument në anglisht:



TEXT OF AGREED MEASURES
FOR THE IMPLEMENTATION
OF THE AGREEMENT ON EDUCATION



1. The following measures have been temporarily adopted to enable the implementation of the Agreement on Education signed on September 1 by President Slobodan Milosevic and Dr. Ibrahim Rugova.

2. The Institute for Albanology in Pristina will be open for its previous users on March 31.

3. By March 31, the St. Egidio Community will, in view of the proposals submitted by the two sides in the 3+3 Committee, determine the first three faculties of the Pristina University where the Albanian students and professors will be reintegrated by April 30, 1998. In principle, the following is a condition for reintegration: students currently normally conducting their studies at the University and the Albanian students will use the University facilities and equipment alternately, through a system of double shifts which will change every semester. During the first semester of the application of these measures, students currently normally studying in the University facilities will use them in the morning (until 2 p.m.), and the Albanian students in the afternoon; in the second semester, the shifts will change and the Albanian students will be in the morning and the students now studying in the University facilities in the afternoon, and this order will change in the following semesters. Apart from using facilities for holding classes, Albanian students and professors will also have at their disposal the corresponding space at each faculty for administrative functions and the teaching staff (if this is not possible, another solution will be found).

4. By April 30, 1998, the St. Egidio Community will, taking into consideration proposals submitted by the two sides in the 3+3 Committee, determine the next three faculties of the Pristina University where the Albanian students and professors will be reintegrated by May 31, 1998. The conditions for this will be the same as for the faculties in point 3.

5. Albanian students and professors of the remaining seven faculties will be able to re-enter the facilities of the Pristina University by June 30, 1998 according to the same conditions as the faculties in points 3 and 4. By September 30, 1998, Albanian students and professors will be able to use University facilities (cafeterias, libraries, student dormitories, etc.) in the corresponding way. The St. Egidio Community will, after hearing the proposals of both sides, reach a solution for possible problems which could occur. In any case, the school year must start normally on October 1, 1998.

6. By June 30, 1998, Albanian students and professors will be able to use the facilities of seven schools of higher learning in Pristina and other cities in Kosovo which are specialized for teaching, economic and technical subjects. Their use will be regulated in keeping with the conditions for the renewed use of University facilities, as in point 3, if these schools are to be used.

7. The 3+3 Committee, with the support of St. Egidio, underlines the need for securing funds for the faster construction of new facilities in order to make more space for holding classes, research and administration, and which will be at the disposal of all. New University buildings, which can be built speedily, will be able to accommodate, under equal conditions, all structures of the University. This will be the subject of a special program, which will contain deadlines and the financing of its realization in keeping with real needs and material capabilities.

8. Similarly, by March 31, 1998, Albanian pupils of elementary and high schools will be able to return to elementary and high schools which are currently not is use, in keeping with a list to be prepared by the 3+3 Committee. St. Egidio will find a solution for possible problems which could emerge. Albanian pupils of elementary and high schools will return to those elementary and high school building which are partially in use by April 30, 1998. Their use will be regulated in keeping with the conditions for the renewed use of University facilities mentioned in point 3, or in another mutually acceptable way.

9. The 3+3 Committee, assisted by St. Egidio, will meet by March 30 at the latest to guarantee the implementation of the transitional normalization measures. The 3+3 Committee will immediately set up working groups for each faculty. The 3+3 Committee will examine the remaining problems which are concerned with the normalization of the education system (funding, administration, languages, programs, diplomas, status questions of employees).



In Pristina, March 23, 1998



Fehmi Agani
Abdulj Rama
Redzep Osmani


Ratomir Vico
Goran Percevic
Dobrosav Bjeletic


In the presence of the members of the St. Egidio Community

Monsignor Vicenzo Paglia
Prof. Roberto Morozzo della Rocca
Dr. Mario Giro



Lexo këtë dokument - Këtu



„Dialogu“ serbo-shqiptar sipas marrëveshjes Millosheviq-Rugova nuk përfundon këtu, ai vazhdon edhe mëtutje me takimet tjera madje të mbajtura edhe larg syrit të opinionit !!!



( Vijon )

 

[Llapi]

Përgjigje e: Dr Ibrahim Rugova 1944-2006

Realpolitika e Ibrahim Rugovës

( 13 )



Takimet sekrete Prishtinë - Beograd

(1994 - 1997)



Shkruan: Sheradin BERISHA / 29. 05. 2008



Sa takime të fshehta janë mbajtur në mes Beogradit dhe

Prishtinës gjatë viteve 1994 – 1997?!



Dihet mirëfilli se, më 1 shtator 1996 u nënshkrua marrëveshja për arsim ( për lirimin e objekteve shkollore dhe kthimin e nxënësve, të studentëve dhe të arsimtarëve shqiptar në shkolla e në universitet), në mes të Kryetarit të Republikës së Serbisë Sllobodan Millosheviq dhe Ibrahim Rugovës si individ (pa pozitën e Kryetarit të Republikës së Kosovës), por, ajo që nuk është ditur asokohe, është mbajtja e negociatave sekrete, në mes të ekipit negociator të Rugovës dhe qeverisë së Serbisë, gjoja në funksion të gjetjes së zgjidhjes politike të çështjes së Kosovës.



Se ka pasur bisedime të tilla, para dhe pas nënshkrimit të marrëveshjes famoze për arsim (më 1 shtatorit 1996), këtë fakt për opinion e ka bërë të ditur, ish-zëdhënësi i partisë serbe “Nova Demokratija”, Radomir Taniç, i cili ishte i përfshirë drejtpërdrejtë në këto bisedime, ngase partia e tij gjatë viteve të 90-ta ishte pjesë e koalicionit në qeverinë e Serbisë, të përbërë nga,

- Partia Socialiste e Serbisë (SPS),

- E majta Jugosllave - JUL e gruas së Millosheviqit, dhe

- Nova Demokratija.

Radomir Taniç, në një intervistë ekskluzive për Radion Evropa e Lirë (Radio Free Europe), shpalon detaje të panjohura nga këto bisedime të fshehta, të cilat ai i cilëson si biseda “diskrete”. Taniç bënë të ditur se, gjatë periudhës 1994 - 1997 janë mbajtur “diku rreth 50 takime diskrete në qytete të ndryshme prej Prishtinës, dhe Beogradit, deri në Romë, Vatikan dhe Nju Jork.” me përfaqësuesit e Rugovës.



“Pasi bisedimet zhvilloheshin hap pas hapi, hapi parë ishte angazhimi dhe aprovimi i një varg masash për formimin dhe forcimin e besimit. Një nga këto masa ishte edhe marrëveshja për arsim.” thotë ish-negociatori serb Radomir Taniç. Taniç thotë se në vazhdën e këtyre negociatave sekrete/diskrete, “u definua një pako masash për krijimin dhe forcimin e besimit. Kjo pako masash konsistonte në laminë e arsimit, shëndetësisë, në media, kulturë dhe, në fund, përfshinte masat e sigurimit.”



Cila ishte kjo “pako masash” e definuar nga z.Taniç?!

Ishin pikërisht ato masa për të cilat kryetari “historik” Ibrahim Rugova vazhdimisht dërdëlliste në konferencat me gazetarë (1994-1998), se, Kosova ka ndërtuar tashmë instiucione të qëndrueshme paralele në: arsim, kulturë, shëndetësi, sport, media ...(!!!), që duket qartazi, se kanë qenë të limituara në ato përmasa që i ka përcaktuar qeveria e Serbisë! (Për këtë fakt lexo shtypin e kohës: Bujku, Rilindja, Bota Sot, QIK-un etj., të viteve 1993-1998)



Foto: Ibrahim Rugova gjatë një konference me gazetarë



Për çka janë marrë vesh nergociatorët e Rugovës dhe të Millosheviqit?

Në vazhdim, Radomir Taniç thekson: “Në princip u morëm vesh për zgjidhje politike të tërësishme për Kosovën, me të cilën shmangej konflikti dhe lufta.” Dhe sipas tij “kjo zgjidhje, praktikisht, ishte e definuar.” - “…fjala ishte për të ashtuquajturën Autonomi të gjerë të Kosovës ose, nëse doni, për Vetëçeverisje lokale të shqiptarëve të Kosovës, që është përafërsisht e njejtë.” - ka thënë z.Taniç.



“Në këto marrëveshje morën pjesë edhe përfaqësuesit e bashkësisë ndërkombëtare”- kujton Taniç, dhe konstaton: ”Gjatë këtyre takimeve, përfaqësuesit e bashkësisë ndërkombëtare ishin kundër çdo ideje për secesionin dhe pavarësinë e Kosovës. Kur përfaqësuesit shqiptarë vërejtën se bashkësia ndërkombëtare nuk e përkrah secesionin, heshturazi i çuan duart nga një ide e tillë, duke gjetur një formulë të lumtur për pavarësinë e Kosovës si qëllim afatgjatë, për të cilin duhet të bijnë dakord të gjitha palët, edhe Beogradi, edhe bashkësia ndërkombëtare, e që praktikisht, do të thoshte kurrë, sepse një gjë e tillë ishte e papranueshme dhe në heshtje u tërhoqën përgjithmonë nga kërkesa për pavarësi.” (!!!)



Ish-negociatori serb Taniç, me këtë rast zbardh edhe një detal të panjohur për opinionin shqiptar. Ai, thotë se:

“Pjesa më e madhe e rezultatit të marrëveshjes që e kemi filluar kah fundi i vitit 1994, deri në mes të vitit 1997, me përfaqësuesit e shqiptarëve të Kosovës, ka qenë e përfshirë në marrëveshjen ndërmjet Millosheviqit dhe Hollbrukut, të nënshkruar më 13 tetor 1998” për një “Autonomi të gjerë” ku decidivisht thuhet: “Që shqiptarët të kenë vetëqeverisje dhe të munden të formojnë institucione të pushtetit lokal, policinë lokale, të kenë zgjedhje korrekte dhe të lira, nga të cilat do t´i zgjedhin përfaqësuesit e vet në Kosovë dhe që të dy palët të përmbahen nga dhuna dhe, si një nga masat për krijimin e mirëbesimit, të formohen efektivat e përbashkëta të sigurisë.”



Në të vërtet në shtator-dhjetor 1998, ky definim që shpërfaq z.Taniç, është thënë se ka dalë si rezultat i bisedave maratonike që i zhvilloi ambasadori Hollbruk me Millosheviqin (ku u përftuan katër drafte për arritjen e ashtuquajtur të “marrëveshjes klamitare” për Kosovën), ndërsa tani del se kjo çështje është kristalizuar gjatë bisedimeve sekrete ( 1994-1997) në mes Rugovës dhe Millosheviqit!



Ajo që dihet me siguri të plotë, është fakti se, kryetari i shumëfisht Ibrahim Rugova, pas nënshkrimit të marrëveshjes Hollbruk-Millosheviq më 13 tetor 1998( ku parashihej që Kosova të jetë pjesë e Serbisë, dhe si e tillë do t´í kishte 20 deputet në Kuvendin e Serbisë dhe përfaqësues në qeverinë federale dhe republikane etj.), ka përkrahur këtë marrëveshje kalimtare për Kosovën, dhe në këtë sens ka afirmuar formimin e policisë lokale në Kosovë, pikërisht atëkohë kur Ushtria Çlirimtare e Kosovës ishte në fazën e konsolidimit politik e ushtarak të saj, në teren! (Për këtë fakt lexo shtypin e kohës tetor-dhjetor 1998)



Në vazhdim lexoni të plotë intervistën e z.Radomir Taniç.



* * *



Intervistë ekskluzive e Radomir Taniçit (zëdhënës i partisë

Nova Demokratija) dhënë Radios Evropa e Lirë



Gjatë viteve 1994 – 1997 u mbajtën rreth 50 takime diskrete!



Foto: Radomir Taniç



Radio Free Europe: Z. Taniç, pak dihet lidhur me atë se në kohën e pushtetit të Millosheviqit kishte bisedime ndërmjet Serbisë zyrtare dhe përfaqësuesve të shqiptarëve të Kosovës. Bisedimet e vetme për të cilat opinioni publikisht ishte i informuar, ishin ato lidhur me rikthimin e nxënësve dhe studentëve shqiptarë në shkolla, që i ndërmjetësoi bashkësia katolike “Shën Exhidio”. Thuhet se bisedimet dhe marrëveshjet e fshehta ekzistonin qysh nga koha e krijimit të krizës në Kosovë. A është kjo e vërtet?

Taniç: Kjo është plotësisht e vërtet. Vetëm se unë këto kontakte do t´í përshkruaja si diskrete, sepse fjala “kontakte të fshehta” tingëllon pak më ashpër. Pati procese diskrete ndërmjet Beogradit zyrtar, në të vërtet, të koalicionit treanëtarësh të Millosheviqit dhe të përfaqësuesve politikë të shqiptarëve të Kosovës, që nga fundi i vitit 1994 e deri në verën e vitit 1997. U mbajtën diku rreth 50 (pesëdhjetë) takime diskrete në qytete të ndryshme prej Prishtinës, dhe Beogradit, deri në Romë, Vatikan dhe Nju Jork.



Radio Free Europe: Kush ishte në ekipin negociator nga pala shqiptare?

Taniç: Në procesin negociator, nga pala serbe morën pjesë përfaqësuesit e koalicionit qeveritar në Serbi, SPS, JUL dhe Nova Demokratija, ndërsa nga pala shqiptare përfaqësuesit e Rugovës, sepse Millosheviqi ishte shumë i qartë dhe Rugovën e konsideronte si përfaqësues zyrtar të shqiptarëve të Kosovës. Përfaqësuesi kryesor i shqiptarëve ishte Fehmi Agani. Një ekip solid i ekspertëve e përbënte ekipin negociues të Rugovës.



Radio Free Europe: A mund të na i thoni emrat e palës serbe që morën pjesë në negociata?

Taniç: Më së tepërmi ishin të angazhuar:

- Ratko Markoviq,

- Dojçillo Maslovariç,

- Ratomir Vico,

- unë (Ratomir Taniç),

- kohë pas kohe Dushan Mihajlloviq dhe

- Vuk Drashkoviq, pa marrë parasysh se ky nuk i takonte koalicionit qeveritar, si dhe një grup i ekspertëve me në krye Predrag Simiqin.



Radio Free Europe: Cili ishte roli juaj në këtë grup, që të mos them në këtë ekip negociues?

Taniç: Thjesht, u morëm vesh që SPS, JUL dhe Nova Demokratija, si anëtarë të koalicionit në pushtet, të punojnë në përgatitjen e zgjidhjes politike për Kosovën. Të bëhem tërësisht preciz, këto negociata ishin në funksion të përgatitjes së zgjidhjes politike të çështjes së Kosovës. Çdo palë në ekipin negociues kishte nga një ose dy përfaqësues. Në këtë grup nuk kishte përfaqësues kryesorë ose sekondarë. Përgatitjet për marrëveshje filluan kah fundi i vitit 1994, ndërsa më 1995 bisedimet u zhvilluan me hov të madh. Në atë kohë përgatitej marrëveshja paqësore e Dejtonit. Ishte qartë se në Dejton problemi i Kosovës nuk do të vendoset në rend të ditës. Kjo iu la palës serbe dhe asaj shqiptare që ndërmjet tyre ta zgjidhin këtë çështje. Ndërsa, marrëveshja për arsim, ishte vetëm rezultat i atyre bisedimeve. Pasi bisedimet zhvilloheshin hap pas hapi, hapi parë ishte angazhimi dhe aprovimi i një varg masash për formimin dhe forcimin e besimit. Një nga këto masa ishte edhe marrëveshja për arsim.



Radio Free Europe: Sa e di unë, marrëveshja për kthimin e nxënësve dhe studentëve shqiptarë në shkolla, ishte nënshkruar më 1 shtator 1996, por kjo marrëveshje kurrë nuk u implementua. Pse?

Taniç: Nuk është e vërtet se nuk u implementua. Implementimi i saj filloi, por, pastaj u krijuan disa obstruksione të ndryshme. Në ndërkohë, Millosheviqi vendosi që t´i asgjësoi rezultatet e marrëveshjes, kështu që për të nuk ishte e rëndësishme që kjo marrëveshje të realizohet.



Radio Free Europe: Çka u arrit në negociata ose, siç thoni ju, në kontakte diskrete?

Taniç: U definua një pako masash për krijimin dhe forcimin e besimit. Kjo pako masash konsistonte në laminë e arsimit, shëndetësisë, në media, kulturë dhe, në fund, përfshinte masat e sigurimit. Të theksoj, në princip u morëm vesh për zgjidhje politike të tërësishme për Kosovën, me të cilën shmangej konflikti dhe lufta. Për opinionin e gjerë kjo zgjidhje u paraqit më vonë, në mënyra dhe forma të ndryshme. Fjala ishte për të ashtuquajturën AUTONOMI TË GJERË TË KOSOVËS ose, nëse doni, për VETËQEVERISJE LOKALE TË SHQIPTARËVE TË KOSOVËS, që është përafërsisht e njejtë. Pos kësaj, këto marrëveshje mbanin nivelin e ulët të tensionit, kështu që, në atë kohë, kishte shumë pak incidente në krahasim me periudhën pas hedhjes poshtë të marrëveshjes nga ana e Millosheviqit. Ajo që u arrit me marrëveshje ishte mëse e mjaftueshme për ta evituar luftën dhe që ndërmjet Beogradit dhe shqiptarëve të Kosovës të gjendej një zgjidhje paqësore për çështjen e Kosovës. Kjo zgjidhje, praktikisht, ishte e definuar. Në këto marrëveshje morën pjesë edhe përfaqësuesit e bashkësisë ndërkombëtare. Natyrisht, në mënyrë diskrete, gjë që do të thotë se nuk ishin vetëm takime bipatrite në mes të palës serbe dhe asaj shqiptare, por marrëveshje tripatrite, në të cilat morën pjesë edhe përfaqësuesit e Grupit të Kontaktit si dhe organizata të ndryshme joqeveritare, të cilat përfaqësonin në formë jozyrtare diplomacitë e vendeve të tyre. Gjatë këtyre takimeve, përfaqësuesit e bashkësisë ndërkombëtare ishin kundër çdo ideje për secesionin dhe pavarësinë e Kosovës. Kur përfaqësuesit shqiptarë vërejtën se bashkësia ndërkombëtare nuk e përkrah secesionin, heshturazi i çuan duart nga një ide e tillë, duke gjetur një formulë të lumtur për pavarësinë e Kosovës si qëllim afatgjatë, për të cilin duhet të bijnë dakord të gjitha palët, edhe Beogradi, edhe bashkësia ndërkombëtare, e që praktikisht, do të thoshte kurrë, sepse një gjë e tillë ishte e papranueshme dhe në heshtje u tërhoqën përgjithmonë nga kërkesa për pavarësi.



Radio Free Europe: Çka nënkuptohej me autonominë e gjerë?

Taniç: Autonomia e gjerë, praktikisht nënkuptonte atë që më 13 tetor 1998 u nënshkrua ndërmjet Millosheviqit dhe Hollbrukut, të cilën do ta citoj decidivisht: “Që shqiptarët të kenë vetëqeverisje dhe të munden të formojnë institucione të pushtetit lokal, policinë lokale, të kenë zgjedhje korrekte dhe të lira, nga të cilat do t´i zgjedhin përfaqësuesit e vet në Kosovë dhe që të dy palët të përmbahen nga dhuna dhe, si një nga masat për krijimin e mirëbesimit, të formohen efektivat e përbashkëta të sigurisë.”



Radio Free Europe: Kjo ishte përmbajtja e marrëveshjes Millosheviq – Hollbruk?

Taniç: Pjesa më e madhe e rezultatit të marrëveshjes që e kemi filluar kah fundi i vitit 1994, deri në mes të vitit 1997, me përfaqësuesit e shqiptarëve të Kosovës, ka qenë e përfshirë në marrëveshjen ndërmjet Millosheviqit dhe Hollbrukut, të nënshkruar më 13 tetor 1998, mendoj në pjesën politike të marrëveshjes, e jo në atë pjesë që ka të bëjë me verifikuesit ( e OSBE-së). Në atë pjesë politike të marrëveshjes, Millosheviqi është zotuar që zgjidhja e përkohshme për Kosovën do të arrihet më së largu deri më 2 nëntor 1998. Mirëpo, ai kurrë nuk i realizoi dhe as që kishte ndërmend t´i aprovonte ato, sepse kishte shkelur mbi rezultatet e marrëveshjes dyvjeçare. Kjo ishte vetëm taktikë manovruese për të përfituar në kohë.



Radio Free Europe: Thoni se Millosheviqi i refuzoi rezultatet e fshehta ose, siç thoni ju, rezultatet e negociatave diskrete. A u bënë këto negociata me njohuri të plotë të Millosheviqit dhe a konsultohej ai për të gjitha?

Taniç: Apsolutisht. Për këtë nuk ka kurrfarë diskutimi.



Radio Free Europe: Pse, atëherë, i ka zhvlerësuar rezultatet e marrëveshjes?

Taniç: Millosheviqi, gjithmonë e ka aplikuar taktikën e nxitjes së konfliktit. Së pari krijon konfliktin etnik, pastaj paraqet qëllimet pseudopatriotike, që i shërbejnë për mbajtjen e pushtetit. Ju e dini se pas Dejtonit, një vitë e gjysmë situata ka qenë e qetë. Millosheviqi luajti rolin e faktorit të paqes dhe Serbia hyri në periudhën e qetësisë relative. Mirëpo, atëherë u parashtrua pyetja e legjitimitetit të qeverisë së tij dhe përgjithësisht qëllimet e kësaj qeverie, sepse në kohë të paqes u vërejt se qeverisja e Millosheviqit është historikisht e shpenzuar. Millosheviqi, gjatë demonstratave, në dhjetor të vitit 1996, tentoi të nxisë turbullira qytetare në Beograd. Kjo nuk i shkoi për dore, sepse e penguan gjenerali Perishiq dhe armata, Nebojsha Çoviq dhe policia e Beogradit. Kur vërejti se nga kjo nuk ka asgjë, atëherë iu kujtue çështja e Kosovës, si burim i konfliktit të ri. Anuloi të gjitha rezultatet e marrëveshjes, sepse ju nevojit një luftë e re dhe që me vlera pseudopatriotike të luajë rolin e mbrojtësit të serbëve.

( Radio Evropa e Lirë / Radio Free Europe, datë 27 shkurt 2001)



* * *



Në vitin 2003 gazeta “Epoka e re” ka publikuar dokumente të LDK-së (pjesë të procesverbaleve, vendimin e Ibrahim Rugovës për hulumtimin e krimeve të kryera në Kosovë etj) si dhe ka bërë të njohur fakte, të cilat sipërfaqësojnë bashkëpunimin e fshehtë të Ibrahim Rugovës me Beogradin.

Ta zëmë, në një shkrim të kësaj gazete, me titull: “Rugova do të ketë telashe me faktet - Këto janë thënë në LDK…dhe janë bërë nga LDK“, thuhet (citoi): “Mendon Rugova se nuk e dimë sa herë ka fjetur në shtëpinë e Millosheviqit? Mendon Rugova se shoqëruesit e tij (njëri i vrarë gjatë luftës, tjetri pas luftës, tjetri largë tij…) nuk kanë lënë asnjë gjurmë për vozitjet që ia bënin për në Beograd, ndërsa në Kurshumli ata mbeteshin e tutje vazhdonte rrugën me policinë serbe për Dedinje? Mos t´ia hajë mendja! Ne, dimë se është financuar nga Millosheviqi në aferën e telekomit serb. Paratë kanë përfunduar në Dardania Bankë, në fund.” ( Lexo më gjerësisht gazetën “Epoka e re”, ditë e enjte, datë 27 shkurt 2003, faqe.11.)





Cila ishte afera e telekomit serb?



“Ibrahim Rugova është financuar nga Millosheviqi në aferën e telekomit serb” dhe këto para “kanë përfunduar në Dardania Bankë…”,- shkruan “Epoka e re”. Sa për dijeni, Dardania Bankë, ishte hapur në Tiranë, dhe kontrollohej nga institucionet fiktive të Republikës së Kosovës. Pas luftës kjo bankë heshtazi është mbyllur. Për të verifikuar se a ka pas të hyra në llogarinë e Dardania Bankës nga afera e telekomit serb, mund të shikohen dokumentet e kësaj banke, të cilat duhet të jenë në duart e ish-kryeministrit Bujar Bukoshi.



Kush ishte ndërmjetësues në aferën e telekomit, nga pala serbe?

Gazeta italiane “La Repubblica” spikatë emrin e Dojçilo Maslovariçit.

Kush është Dojçilo Maslovariçi?

Në intervistën dhënë Radios Evropa e Lirë z. Radomir Taniç, deklaron se, Dojçilo Maslovariçi, ishte pjesëmarrës aktiv në takimet e fshehta me ekipin negociator të Ibrahim Rugovës. z. Maslovariç gjatë viteve të 90-ta ishte ambasador i Serbisë në Selinë e Shenjtë në Vatikan, dhe duke qenë pjesë e palës serbe në bisedimet e fshehta, së bashku me shefin e shoqatës “Shën Exhidio” Monsinjor Vicenzo Paglia, përgatiti takimet me palën shqiptare të Kosovës në Romë dhe në Vatikan.



Pas luftës në Kosovë, gazeta prestigjioze italiane “La Repubblica” (shkurt 2001) ka publikuar një shkrim lidhur me aferën e Telecom-it serb dhe implikimin e zyrtarëve italian në këtë aferë, në të cilin përfshihet edhe z. Dojçilo Maslovariç. “La Repubblica” ka shkruar se: ”Dojçilo Maslovariç ishte mik personal i Sllobodan Millosheviqit dhe kanali sekret i komunikimit midis Romës dhe Beogradit para, gjatë dhe pas luftës në Kosovë si dhe në periudhën e aferës së Telecomit serb me atë italian”.



Lexo këtu: gazetën “La Reupublicca, për aferën e telekomit serb + edhe :këtu



Dojçilo Maslovariç, ndonëse kishte lidhje me Giulio Andreottin, në saje të tij takohet me presidentin e Bankës së Romës, Cesare Geroncin të cilin më 13 qershor 1996 do ta shoqëronte në një takim ceremonial që pati me Sllobodan Millosheviçin në Beograd. Më 10 qershor 1997 Telecomi italian, kishte firmosur hyrjen e tij tek Telecom-i i Serbisë me 29% duke e blerë me 893 milionë Marka gjermane, ndërsa grekët kishin blerë 20% të Telecom-it serb me vlerën 624 milionë marka gjermane dhe 52 milionë tjera për telefoninë mobile. Pra 29% Telecom-i i Italisë dhe 20 % Telecom-i Ote i Greqisë derdhën në kontot e Millosheviqit saktësisht 1 miliardë e 517 milion maraka gjermane.



Kjo aferë është kryer përmes bankës angleze “Natwest” me ndërmjetësimin e ish-Ministrit të Jashtëm britanik Douglas Hurd dhe ish-drejtorit të tij në zyrën politike të Foreing Office-it Pauline Neville Jones, që të dy miq të Serbisë në kohën kur diplomacia evropiane kishte marëdhënie të mirë me Beogradin.” – ka shkruar “La Repubblica”.Me këto para partia Socialiste e Millosheviqit dhe partia JUL e Mira Markoviqit do t´i fitonin zgjedhjet e shtatorit 1997, pa çarë kryet për protestat disa muajshe që mbaheshin nëpër Serbi. Me këto para Millosheviqi arriti të paguante pensionet dhe rrogat e shtetit. Për më tepër me këto para krimineli Millosheviç shtoi armatimin e ushtrisë dhe të policisë që e kishte dislokuar në Kosovë, ku gjatë luftës 1998 - 1999 kreu krimet më të tmerrshme kundër popullit shqiptar.



Në këtë aferë të Telecomit serb ishin të implikuar zyrtarët me të lartë të shtetit italian si Lamberto Dini etj., prandaj nuk është i rastësishëm( thotë në një intervistë për “La Repubblica”- ish-zëdhënësi i departamentit të shtetit të SHBA-ve James Rubin) propozimi i Dinit që bëri në Rambuje (shkurt 1999), “se nuk ishte e nevojshme që për vendosjen e paqes në Kosovë, t´u imponoheshin serbëve me praninë e trupave të NATO-s”. Për më tepër “Propozimi i Lamberto Dinit ishte rezultati i një këmbimi hartash me Milutinoviçin, të cilit Italia i kishte treguar paraprakisht pozicionet e NATO-s,...dhe “veçanërisht përmes Lamberto Dinit, qeveria italiane, bëri presione të dukshme për një armëpushim të bombardimeve kundër Serbisë gjatë periudhës që koincidonte me Pashkët e 1999.” – ka thënë diplomati amerikan James Rubin.



Gjatë bombardimeve të NATO-s (mars-qershor 1999), miku i Millosheviqit, Dojçilo Maslovariç (ambasador në Selinë e Shejntë) ishte në kontakt të vazhdueshëm me Lamberto Dinin, dhe “ai ka pasur të gjitha privilegjet dhe kudo dyert e hapura.” - shkruan “La Repubblica”. Në kuadër të këtij bashkëpunimi z. Maslovariç kishte organizuar dy takime të fshehta në një apartament të Romës midis Lamberto Dinit dhe Milan Milutinoviqit, pikërisht gjatë periudhës së fushatës ajrore të NATO-s, ndërsa prej pistave të Avianos ngriheshin dhe uleshin pandërprerë avionët B52, Awacs dhe F16 që bombardonin caqet serbe në Kosovë dhe në Serbi. Duke qenë përkrahës i Serbisë, Lamberto Dini më 8 prill 1999 në Luksemburg do të deklaronte se “Italia është për solucion me negociata për zgjidhjen e krizës të Kosovës.”



-Lexo këtu: gazetën “La Republicca”



Dhe këtë deklaratë Dini e mështeste në saje të takimeve që i zhvillonte Qeveria e Serbisë dhe vetë Sllobodan Millosheviqi me Ibrahim Rugovën, gjatë muajit prill 1999 në Prishtinë dhe në Beograd, për zgjidhjen e çështjes së Kosovës me negociata. Në kuadër të kontakteve Beograd-Romë, ka rezultuar edhe marrëveshja për “lirimin” dhe udhëtimin e Ibrahim Rugovës nga Beogradi, me aeroplan special (të dërguar nga qeveria italiane) për në Itali, e cila realizohet në fund të javës së parë të muajit maj 1999.



Sa për ilustrim: Lexo- La Republicca” Rugova-D´Alema maj 1999



Se, si është arritur kjo marrëveshje, kush kanë qenë ndërmjetësues në këtë punë, dhe cili ishte qëllimi i “lirimit” të Ibrahim Rugovës dhe shkuarja e tij në Itali, do të bëjmë fjalë në një analizë të veçantë !?!

( Vijon )

 

[Llapi]

Përgjigje e: Dr Ibrahim Rugova 1944-2006

Realpolitika e Ibrahim Rugovës

( 14 )



Përmbajtja

- „Rendi demokratik“ i Rugovës nën pushtimin klasik!

- Rugova me çdo kusht kërkonte mbajtjen e zgjedhjeve!

- Cili ishte mesazhi i Ibrahim Rugovës drejtuar popullit për zgjedhjet e 22 marsit 1998?!

- A kishin “rëndësi të veçantë historike, kombëtare e shtetërore” zgjedhjet e 22 marsit?!

- Kush ishte kryetar i Komisionit Qendror të zgjedhjeve të 22 marsit 1998?!

- Kush mori pjesë në zgjedhjet e 22 marsit 1998? Lista e kandidatëve;

- Çka shkruajti QIK-u për bojkotuesit e zgjedhjeve të 22 marsit 1998?!

- Fitorja gati qind për qind e Ibrahim Rugovës në zgjedhjet e 22 marsit!



* * *



Loja e Ibrahim Rugovës me zgjedhje të „lira e demokratike”nën pushtimin e regjimit

të Millosheviqit!



Shkruan: Sheradin BERISHA / 03. 06. 2008



„Rendi demokratik“ i Rugovës nën pushtimin klasik!



Dihet mirëfilli se, më 24 maj 1992 në Kosovë u mbajtën për herë të parë të ashtuquajturat “zgjedhjet parlamentare dhe presidenciale“, ku u zgjodhën 130 deputet për Parlamentin e Kosovës, ndërsa Kryetari i LDK-së Ibrahim Rugova u zgjodhë kryetar i Republikës së Kosovës. Parlamenti i dalë nga këto zgjedhje nuk u konstituua asnjëherë, ndonëse është bërë një përpjekje pas disa javësh, që të mblidhet Kuvendi në Medresen “Alaudin” në Prishtinë. Në të vërtet ka pasur zëra nga radhët e deputetëve të Partisë Parlamentare të Kosovës për ta konstituuar Kuvendin, por kryetari Ibrahim Rugova i ka mbytur këto zëra të arsyeshëm. Rugova gjatë gjithë kohës, në mënyrë konstante ka mbajtur qëndrim oportunist për këtë çështje, duke u arsyetuar se Parlamenti po e bën punën e vet, përmes komisioneve parlamentare! Për më tepër ky „president“ i zgjedhur nga vota e „lirë“ e shqiptarëve, shpeshherë për të arsyetuar mos konstituimin e Kuvendit të Kosovës, në konferencat e xhumave me gazetarë, përsëriste slloganin: “Kuvendi nuk po konstituohet, sepse në Kosovë gjendja e sigurisë është e keqe,…. prandaj kemi krijuar një rend demokratik, dhe nuk dëshirojmë që situata të dalë jashtë kontrollit.“!



- A ishte real dhe i qëndrueshëm ky arsyetim i Ibrahim Rugovës?!

- Gjithësesi jo!

- Sepse, Ibrahim Rugova, vetëm një ditë pas mbajtjes së zgjedhjeve, ato zgjedhje i kishte cilësuar si “zgjedhje të lira dhe demokratike”, përkundër faktit, që Kosova ishte vën nën pushtimin klasik nga regjimi fashist i Sllobodan Millosheviqit?!



· Foto: “Presidenti” Ibrahim Rugova: 1 - 2 - 3



Në fillim të majit 1998, gjatë një vizite që i bëra Mr.Ukshin Hotit në Krushë të Madhe, pata zhvilluar një bisedë të gjatë me te, të cilën më pastaj e botova në revistën “Gurra” Nr. 2 viti I, Maj 1992, faqe 7 - 9.



Në pyetjen time: “LDK-ja ka paralajmëruar se deri në fund të majit do të organizohen zgjedhjet e lira në Kosovë. A do të jenë të suksesshme këto zgjedhje? Mr.Ukshin Hoti, përgjigjet (citoi): ”Varet nga përmbajtja e tyre, rezultati dhe nga ajo se çka dëshirohet të arrihet me to. Në qoftë se synohet rregullimi i çështjeve të brendshme ende të parregulluara në favor të Republikës, në mënyrë të sinqertë, atëherë mund të kenë sukses. Por, nëse synohet avancimi i interesave partikulare të grupeve brenda partive apo partive në llogari të partive tjera, atëherë s´do të arrihet asgjë.” Zhvillimet e mëvonshme në arealin politik të Kosovës, në krye me Ibrahim Rugovën, dëshmuan se Baci Ukë kishte të drejt.



Në prag të përfundimit të mandatit të këtij Kuvendi të pambledhur asnjëherë, kishte edhe ide tjera, veçanërisht nga Partia Parlamentare e Kosovës. PPK vazhdimisht ka insistuar në konstituimin e Parlamentit, në mënyrë që të ndërpritet improvizimi i politikës shqiptare; të ndërpritet politika fisnore e vendosjes në grupacione, klane, apo edhe parti në emër të Kosovës e të popullit; kjo parti ka insistuar që të krijohet institucioni që do ta baraspeshonte forcën e partive politike në Kosovë, dhe ky institucion do të ishte garanti më i mirë i unitetit të politikës shqiptare, me faktin se këtu do të krijohej ajo që quhet “politikë zyrtare e Kosovës“, pavarësisht nga dallimet partiake a klanore.



PPK, madje jo vetëm që ka insistuar, por ka pranuar dy herë ta marrë përgjegjësinë edhe për konstituimin e Parlamentit:

- në vitin 1996, për këtë qëllim deputetët e PPK-së i kanë shkruar një letër Ibrahim Rugovës, dhe

- më 1997, kanë përgatitur një peticion me 57 nënshkrime të deputetëve (kryesisht të nënshkruar nga ish-të burgosurit politikë edhe nga radhët e Lidhjes Demokratike të Kosovës) për thirrjen e mbledhjes konstituive të Parlamentit.



Por, çka ndodhi?

Njëshi i “institucioneve”, i ashtuquajturi “president” i Republikës së Kosovës - Ibrahim Rugova, për t´i mbrojtur interesat “partikulare të grupit të tij brenda partisë” - siç ka vlerësuar Mr.Ukshin Hoti, i sfidoi të gjitha këto nisma e përpjekje të deputetëve.



Për ta mbajtur rrejshëm frymën institucionale, apo thënë më qartë, për të manipuluar me popullin Shqiptar, se gjoja kemi institucione shtetërore, Ibrahim Rugova, (në vitet 1996/97) tashmë me mandat të skaduar të presidentit, pa u konsultuar me partitë tjera parlamentare i shtynë dy herë zgjedhjet dhe dy herë të tjera ua zgjatë mandatet (në maj e dhjetor 1997) kuvendarëve të pa kuvend të Republikës së Kosovës, dhe përfundimisht më 23 dhjetor 1997 i shpallë zgjedhjet e reja ”parlamentare dhe presidenciale” për datën 22 mars 1998.



Përse ky njeri diletant në politik, shpallë zgjedhje të reja, pa u mbledhur asnjëherë Parlamenti, i dalë nga zgjedhjet e 24 majit 1998? Nëse 130 deputetë të përbërjes ekzistuese s´kanë mundur të konstituojnë Parlamentin, pse do të mund ta bëjnë këtë punë 130 deputetë të rinj…?!



Kjo duket të jetë shumë e qartë!

Ibrahim Rugova nuk kishte për qëllim ndërtimin dhe forcimin e institucioneve të mirëfillta shtetërore, thjesht ai synonte legjitimimin e mandatit të tij si “president” i Republikës së Kosovës, përmes improvizimit të këtyre “institucioneve” në emër të “votës së lirë” të shqiptarëve me zgjedhje gjithashtu të improvizuara, sepse s´mund të kishte zgjedhje të lira e demokratike, nën pushtimin klasik të Kosovës nga Serbia!!!



Rugova me çdo kusht kërkonte mbajtjen e zgjedhjeve!



Dalja publikisht e Ushtrisë Çlirimitare të Kosovës më 28 Nëntor 1997 në Llaushë të Drenicës (me rastin e varrimit të mësuesit Halit Geci) ka bërë kthesë historike në vetëdijsimin e popullit, në kuptimin, se UÇK-ja ekziston dhe si e tillë nuk ishte krijesë e “shërbimeve sekrete serbe”,… siç e ka cilësuar shumë herë “presidenti historik” Ibrahim Rugova. Pra, ndodhi vetëdijsimi në popull, por jo edhe te “institucionet e Republikës së Kosovës” që drejtoheshin nga ky njeri i papërgjegjshëm.



Pas daljes publike të UÇK-së, në fillim të vitit 1998 Millosheviqi intensifikojë operacionet policore-ushtarake kundër UÇK-së. Më 22 janar 1998 ndodhi sulmi i parë i forcave serbe në familjen e Shaban Jasharit në Prekaz, ndërsa një muaj më vonë, pikërisht më 28 shkurt, forcat policore - ushtarake serbe sulmojnë fshatrat Qirez dhe Likoshan të Drenicës, me ç´rast u vranë e u masakruan barbarisht dhjetra shqiptarë ta pafajshëm, në mesin e të cilëve kishte fëmijë, pleq dhe gra shtatzëna, siç ishte rasti me gruan Rukie Nebihu. Vetëm një javë më vonë nga kjo masakër mizore, saktësisht më 5, 6 e 7 mars 1998, forcat militare e paramilitare serbe me gjithë arsenalin ushtarak (tanke, topa, mitralozë të rëndë etj) rrethuan Prekazin dhe sulmuan për herë të dytë familjen e komandantit legjendar të UÇK-së Adem Jashari, dhe gjatë këtyre tri ditëve (sa zgjatën luftimet), barbarët serbë, në format më mizore vranë e masakruan rreth 50 anëtarë të familjes Jashari.



· Foto: Lexoni e shikoni masakrat e regjimit fashist të Millosheviqit, në Prekaz, Likoshan, Çirez etj

· Dokument: Lista e e Shqiptarëve të vrarë e të masakruar nga barbarët serbë në periudhën Janar – nëntor 1998!



Në këto rrethana lufte, Partia Parlamentare e Kosovës në krye me Adem Demaçin, kërkojë nga institucionet e Kosovës që drejtoheshin nga Ibrahim Rugova, që të mos i shikojnë këto ngjarje me indiferentizëm mohues, por të unifikojnë faktorin politikë Shqiptar, për të përballuar këtë situatë të jashtëzakonshme. Me këtë rast PPK dhe disa parti të tjera, për shkak të gjendjes së jashtëzakonshme, kërkuan që zgjedhjet e caktuara për 22 mars 1998 të anulohen dhe të shtyhen për më vonë. “Presidenti” Ibrahim Rugova, në vend se ta shqyrtojë këtë kërkesë të arsyeshme dhe t´i çaset punës për unifikimin e faktorit politik e ushtarak shqiptarë, ai bëri të kundërtën. Pa i përfillur partitë tjera e vazhdoi fushatën parazgjedhore, sikur në Kosovë të mos ketë ndodhur asgjë e jashtëzakonshme.



Pra, Ibrahim Rugova, edhe në këtë situate të rëndë, nëpër të cilën po kalonte Kosova dhe populli shqiptar, me çdo kusht kërkonte mbajtjen e zgjedhjeve, për t´u rimandatuar si “president”, dhe kështu, në vend se ta nxirrte popullin nga amullia, e futi atë edhe me tepër në mjegull.



Në kohën kur akoma kufomat e masakruara të familjes legjendare Jashari ishin pa u varrosur, në kohën kur mblidheshin para për të blerë arkivole për burrat, gratë, pleqtë dhe fëmijët e masakruar, më 5, 6 e 7 mars, nga forcat kriminale të Millosheviqit, në kohën kur fshatrat e Drenicës dhe të Dukagjinit mbaheshin të rrethuar nga njësitë kriminale serbe, LDK-ja me partitë satelite të saj, pa u penguar seriozisht nga regjimi pushtues serb, bënin fushatë parazgjedhore. Ndërkaq, Partia Parlamentare e Kosovës, së bashku me UNIKOMB-in, PSDK-në (krahu i Luljeta Pulës - Beqirit), Partia Liberale Shqiptare, Këshilli Koordinues i degëve të LDK-së në Prishtinë, Unioni i Pavarur i Studentëve të UP-së, Shoqata e të Burgosurve Politikë, Forumi i Intelektualëve Shqiptarë etj., vendosën që t´i bojkotojnë këto zgjedhje.



Një javë para mbajtjes së zgjedhjeve edhe Shtabi Kryesor i Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës, përmes komunikatës nr. 46, u shpreh kundër këtyre zgjedhjeve, duke i ftuar partitë politike që zgjedhjet e 22 marsit të anuloheshin, ndërsa ftoi popullin t´i bojkotonte ato.



Cili ishte mesazhi i Ibrahim Rugovës drejtuar popullit për

zgjedhjet e 22 marsit 1998?!



Në vazhdën e fushatës parazgjedhore, të enjten më 19 mars 1998, Ibrahim Rugova i bëri apel popullit të dalin masovikisht në zgjedhjet parlamentare e presidenciale më 22 mars. Në apelin e Ibrahim Rugovës thuhet:



Zonja dhe zotërinj,

Qytetarë të nderuar të Republikës së Kosovës. Zgjedhjet Parlamentare dhe presidenciale të 22 marsit në Republikën e Kosovës janë me rëndësi të veçantë historike, kombëtare e shtetërore. Me këto zgjedhje mbahet dhe forcohet rendi demokratik në Kosovë, duke u afirmuar vota e lirë e qytetarëve. Me këto zgjedhje forcohet legjitimiteti i udhëheqjes dhe institucioneve të Kosovës, krijohen mundësi më të mëdha të ndërtimit të shoqërisë dhe të shtetit civil.

Me këto zgjedhje forcohen më shumë lidhjet e Kosovës me miqtë e saj të shumtë në botë, sidomos me SHBA-të dhe Bashkimin Evropian.

Këto zgjedhje kanë përkrahje ndërkombëtare, sidomos të SHBA-ve, të BE-së, të vendeve të tjera evropiane, të OKB-së, të OSBE-së dhe të shumë institucioneve dhe asociacioneve ndërkombëtare.

Në cilësinë e Kryetarit të Republikës së Kosovës, ftoj të gjithë qytetarët që të dalin në votime. Nga institucionet republikane e lokale kërkoj të bëhen përgatitjet e duhura për realizimin me sukses të zgjedhjeve të 22 marsit.

I ftojë qytetarët të votojnë për kandidatët parlamentarë e presidencial të subjekteve politike që marrin pjesë në zgjedhje, sidomos të LDK-së, dhe të partive tjera që kanë punuar në ndërtimin e shtetit të Kosovës dhe pavarësisë së tij.

Zonja dhe zotërinj, qytetarë të nderuar,

Me fat zgjedhjet e dyta parlamentare e presidenciale në Republikën e Kosovës dhe presim që ato kosovarët t´i mbajnë, siç tha këto ditë miku amerikan Tallbot, në dritën e diellit, të këtij simboli të Zotit, të njerëzimit e të popullit të lirë shqiptar.



Zoti e bekoftë Kosovën dhe qytetarët e saj të qëndrueshëm.



Dr. Ibrahim Rugova, Kryetari i Republikës së Kosovës

Prishtinë, 19 mars 1998





Më 19 mars edhe Lidhja Demokratike e Kosovës përmes një kumtese, fton anëtarësinë e vet dhe mbarë zgjedhësit në Republikën e Kosovës, që të dalin në votimet e 22 marsit për zgjedhjen e kryetarit të Republikës së Kosovës dhe të deputetëve për Kuvendin republikan. Në kumtesë LDK-ja, thekson se këto zgjedhje “kanë vlerën e një referendumi për pavarësinë e Republikës së Kosovës”, ndërsa “Të gjithë ata që pengojnë mbajtjen e këtyre zgjedhjeve, nga motive të rivaliteteve ose të komplekseve grupore a partiake, sikundër bën Partia Parlamentare e Kosovës dhe repartet e saj parapolitike, marrin një barrë të rëndë të përgjegjësisë para popullit të Kosovës.”-thuhet në kumtesën e kësaj partie.



A kishin “rëndësi të veçantë historike, kombëtare e

shtetërore” zgjedhjet e 22 marsit?!



Ibrahim Rugova, në apelin e 19 marsit, duke i ftuar qytetarët të dalin në votime, ua bën me dije, se këto zgjedhje kanë “rëndësi të veçantë historike, kombëtare e shtetërore”, sepse kështu “forcohet legjitimiteti i udhëheqjes dhe institucioneve të Kosovës”, se “me këto zgjedhje mbahet dhe forcohet rendi demokratik në Kosovë…” dhe se “këto zgjedhje kanë përkrahje ndërkombëtare…” (!!!)

A ishte këshu siç ka thënë Rugova?

Zhvillimet politike (në vitin 1998) në Kosovë dhe rreth Kosovës, katërçipërisht kanë dëshmuar se këto zgjedhje nuk e luajtën rolin historik, kombëtar e shtetëror, as nuk e forcuan legjitimitetin e lidershipit politik e institucional, për shkak të sjelljeve diletante të Ibrahim Rugovës, përkundrazi thelluan përçarjen e faktorit shqiptarë dhe si të tilla prodhuan situata antihistorike, antikombëtare e antishtetërore. Për më tepër, s´kishte asnjë mundësi reale që të forcohet rendi i proklamuar demokratik nga Ibrahim Rugova, në Kosovën e përgjakur nga regjimi pushtues i Millosheviqit. Dhe, përfundimisht mënyra se si i është çasur diplomacia ndërkombëtare zgjidhjes së çështjes së Kosovës, ka treguar se, këto zgjedhje, nuk e kishin përkrahjen e “SHBA-ve, të BE-së, të vendeve të tjera evropiane, të OKB-së, të OSBE-së dhe të shumë institucioneve dhe asociacioneve ndërkombëtare…”, për faktin se këto qendra të vendosjes ndërkombëtare( siç do të ndodhë gjatë mujve të verës deri në dhjetor 1998) përmes të ashtuquajturës “diplomaci fluturuese” dhe takimeve të drejtpërdrejta Prishtinë - Beograd, pikërisht përmes Ibrahim Rugovës do t´i zhvlerësojnë, insitucionet e dala nga këto zgjedhje, me improvizimin e ekipeve të ndryshme negociatore si, “G15”, “G4” etj.



Kush ishte kryetar i Komisionit Qendror të zgjedhjeve

të 22 marsit 1998?!



Kryetar i Komisionit Qendror të zgjedhjeve presidenciale e parlamentare të 22 Marsit 1998, ishte caktuar gjykatësi famëkeq Tadej Rodiqi, i njohur ky për gjykimin e qindra intelektualëve shqiptarë, gjatë viteve të 70-ta deri në virin 1990. Sipas KQZ, zgjedhjet presidenciale dhe parlamentare të 22 marsit 1998 do të zhvillohen në 29 zona - njësi zgjedhore, për tu zgjedhur presidenti dhe 130 deputetë, 100 prej të cilëve dalin në zgjedhje të drejtpërdrejta, kurse 30 vendet tjera shpërndahen sipas proporcionit. Në këto zgjedhje, sipas KQZ-së, morën pjesë dhjetë parti politike, tre asociacione, Shoqata e Juristëve të Pavarur, Lëvizja e të Gjelbërve e Kosovës dhe Lidhja e Qytetarëve e Kosovës, dhe tre kandidatë të pavarur për deputet, dy nga Deçani dhe një nga Dragashi.



Tadej Rodiqi si kryetar i KQZ, për t´i dhënë legjitimitet shtetëror zgjedhjeve në Kosovë, mori vendim që në diasporë të mos mbahen këto zgjedhje! “Komisioni Republikan e mori këtë vendim për shkak të pamundësisë së organizimit dhe të mbajtjes së rregullt të zgjedhjeve në diasporë dhe me pëlqimin e degëve të partive politike në diasporë”, thuhet në vendimin e nënshkruar nga Kryetari i KQZ-së Tadej Rodiqi. Me këtë rast Kryetari i Kolegjiumit të Degëve të LDK-së Hafiz Gagica mbështeti vendimin që të mos mbahen zgjedhje në diasporë, ndërkohë që ai u bëri thirrje shqiptarëve në diasporë të kthehen në vendlindje për të dhënë votën e vet, për të zgjedhur përfaqësuesit e vet në Kuvendin e Republikës së Kosovës dhe Kryetarin e Republikës. (!!!) Çdo koment ëshët i tepërt.



Kush mori pjesë në zgjedhjet e 22 marsit 1998?





L I S T A

E PËRBASHKËT E KANDIDATËVE PËR DEPUTETË SIPAS

ZONAVE NË NJËSITË ZGJEDHORE



Nr.ren. - emri e mbiemri - Përkatësia partiake – Zona zgjedhore

------------------------------------------------------------------------------



PRISHTINË

Njësia zgjedh. PRISHTINË - Zona nr.1

1. Mehmet Reçica PSHDK

2. Behxhet Shala PRK

3. Sabahudin Komoni PNDSH

4. Selim Ismaili PLK

5. Afrim Berisha PNDSHK

6. Adil Pireva LDK



Njësia zgjedh. - PRISHTINË - Zona r.2

1. Veli Bytyqi PSHDK

2. Agim Konjusha PRK

3. Prof.dr.Zekiria Cana PNDSH

4. Dr.Skënder R.Baca PSDK

5. Ahmet Jahiri PLK

6. Ali Bajgora PNDSHK

7. Mr.Blerim Reka Shoqata e Juristëve të Kosovës

8. Ismet Beqiri LDK



Njësia zgjedh.-PRISHTINË - Zona nr.3

1. Frok Kristaj PSHDK

2. Rexhep Abdullahu PNDSH

3. Mustafë Rusinovci PSDK

4. Dr.Hysen Hyseni PRK

5. Behxhet Brajshori LDK



Njësia zgjedh.-PRISHTINË - Zona nr.4

1. Mustafë Halili PSHDK

2. Baki Statovci PNDSH

3. Iljaz Kurteshi PSDK

4. Skënder Sopi PLK

5. Besim Dumnica PNDSHK

6. Dr.Bardhyl Çaushi Shoqata e Juristëve të Kosovës

7. Shefki Uka LDK

8. Mr.Ilir Hoxha LGJK



Njësia zgjedh.-PRISHTINË - Zona nr.5

1. Ak.Mark Krasniqi PSHDK

2. Sabrije Prekaj - Gashi PNDSH

3. Ak.Rexhep Ferri PSDK

4. Feti Limani PLK

5. Osman Krasniqi PNDSHK

6. Sali Kelmendi LDK



Njësia zgjedh.-PRISHTINË - Zona nr.6

1. Prof.dr.Kajmak Gazideda PSHDK

2. Mumin Murturi PNDSH

3. Dr.Sadik Rashiti PSDK

4. Halim Mjeku PLK

5. Bardhyl Nushi PNDSHK

6. Haxhi Kelmendi Shoqata e Juristëve të Kosovës

7. Dr.Sali Gashi LDK

8. Dr.Faik Çitaku LGJK



Njësia zgjedh.-PRISHTINË - Zona nr.7

1. Greta Kaçinari PSHDK

2. Prof.dr.Zenel Kabashi PNDSH

3. Palok Berishaj PSDK

4. Gjergj Dedaj PLK - LDK (koalicion)

5. Prof.dr.Arsim Bajrami Shoqata e Juristëve të Kosovës



Njësia zgjedh.-PRISHTINË - Zona nr.8

1. Ing.Abdullah Mehmeti PSHDK

2. Prof.dr.Skënder Berisha PNDSH

3. Dr.Fehmi Ahmeti PSDK

4. Sejdi Demolli PDK

5. Prof.dr.Riza Smaka Shoqata e Juristëve të Kosovës

6. Prof.dr.Alush Gashi LDK



Njësia zgjedh.-PRISHTINË - Zona nr.9

1. Marte Palokaj PSHDK

2. Shemsi Perani PNDSH

3. Prof.Ramush Mavriqi PSDK

4. Muharrem Ahmeti PLK

5. Sabedin Prekazi PNDSHK

6. Arsim Janova Shoqata e Juristëve të Kosovës

7. Prof.dr.Esat Dauti LDK



Njësia zgjedh.-PRISHTINË - Zona nr.10

1. Mr.Kadri Sopi PPSHK

2. Albert Mirëdita PSHDK

3. Feti Grapci PRK

4. Pashk Staka PNDSH

5. Bashkim Bokshi PSDK

6. Hysnije Geci-Demi PLK

7. Zymber Krasniqi PNDSHK

8. Kero Bardhaj Shoqata e Juristëve të Kosovës

9. Ak.Nexhat Daci LDK



Njësia zgjedh.-PRISHTINË - Zona nr.11

1. Ahmet Pllana PPSHK

2. Sanije Selimi PSHDK

3. Nevruz Musa PNDSH

4. Prof.dr.Agim Hyseni PSDK

5. Mikel Demaj PLK

6. Shpëtim Vokshi PNDSHK

7. Shefki Syla Shoqata e Juristëve të Kosovës

8. Ak.Fehmi Agani LDK

9. Prof.Bajram Bujupi LGJK



Njësia zgjedh.-PRISHTINË - Zona nr.12

1. Mark Nikaj PSHDK

2. Ali Berisha PRK

3. Nexhip Morina PNDSH

4. Dr.Rexhep Gashi PSDK

5. Halim Osmani PLK

6. Ak.Idriz Ajeti LDK



PRIZREN

Njësia zgjedh.- PRIZREN - Zona nr.1

1. Bernard T.Oroshi PSHDK

2. Ibish Gashi PNDSH

3. Ndrec Qollaku PLK

4. Urim Ukimeri LDK



Njësia zgjedh.-PRIZREN - Zona nr.2

1. Agron Lajçi PNDSH

2. Pashk Radi PLK

3. Raif Kryeziu PNDSHK

4. Shemsedin Horosani LDK

5. Turhan Pishmish Partia Popullore Turke



Njësia zgjedh.-PRIZREN - Zona nr.3

1. Tahir Krasniqi PNDSH

2. Viktor Gjera PLK

3. Osman Goranci PNDSHK

4. Dr.Nurishahe Hulaj LDK

5. Zija Kasemlar Partia Popullore Turke



Njësia zgjedh.-PRIZREN - Zona nr.4

1. Marjan Domgjoni PSHDK

2. Daver Haskuka PNDSH

3. Zef Noshi PLK

4. Semahate Mashkulli LDK

5. Zijadin Sakman Partia Popullore Turke



Njësia zgjedh.-PRIZREN - Zona nr.5

1. Mujë Krasniqi PRK

2. Mark Spaqi PNDSH

3. Metë Shatri LDK



Njësia zgjedh.-PRIZREN - Zona nr.6

1. Agim Llugagjiu PRK

2. Rushit Kushaj PNDSH

3. Fadil Kryeziu LDK



Njësia zgjedh.-PRIZREN - Zona nr.7

1. David Kqira PSHDK

2. Bekir Kabashi PNDSH

3. Edita Tahiri LDK

3. Dr.Fahredin Hoti LGJK



Njësia zgjedh.-PRIZREN - Zona nr.8

1. Kujtim Çarkaxhiu PNDSH

2. Fatmir Çollaku PSDK

3. Sylë Hoxha LDK



Njësia zgjedh.-PRIZREN - Zona nr.9

1. Mr.Mahmut Gërmizaj PSDK

2. Njazi Ademaj LDK



GJAKOVË

Njësia zgjedh.-GJAKOVË - Zona nr.1

1. Skënder Barani PSHDK

2. Dr.Gani Efendia PNDSH

3. Behije Dashi PSDK

4. Lulzim Vokshi PLK

5. Dr.Elhami Goranci PNDSHK

6. Mevlude Saraqi LDK

7. Mr.Zeki Vula LGJK



Njësia zgjedh.-GJAKOVË - Zona nr.2

1. Simon Dedaj PSHDK

2. Fatlik Lila PNDSH

3. Xhelal Zherka PSDK

4. Arben Gexha PLK

5. Ahmet Mulliqi PNDSHK

6. Aqif Shehu LDK



Njësia zgjedh.-GJAKOVË - Zona nr.3

1. Prof.dr.Ymer Jaka PSHDK

2. Flamur Gojani PNDSH

3. Zejnel Bardhi PSDK

4. Veton G.Vula PLK

5. Gjon Marku PNDSHK

6. Dr.Fehmi Vula LDK

7. Teki Shehu LGJK



Njësia zgjedh.-GJAKOVË - Zona nr.4

1. Ndrecë Doda PSHDK

2. Kastriot Buza PNDSH

3. Jusuf Jusufi PSDK

4. Pal Prendi PLK

5. Gjergj Sokoli LDK



Njësia zgjedh.-GJAKOVË - Zona nr.5

1. Ing.Zef Morina PSHDK

2. Skënder Tullumi PNDSH

3. Gazmend Hoxha PSDK

4. Kristë Ndrecaj PLK

5. Besim Muhadri LDK



Njësia zgjedh.-GJAKOVË - Zona nr.6

1. Luz Muça PSHDK

2. Ardian Gjini PNDSH

3. Valon Vula PSDK

4. Gjon Luli PLK

5. Tomë Hajdari LDK



PEJË

Njësia zgjedh.-PEJË - Zona nr.1

1. Fuat Kryeziu PSHDK

2. Mehdi Bajri PSDK

3. Feriz Ferizi PLK

4. Qerim Ujkani PNDSHK

5. Shaban Shala Shoqata e Jurtistëve të Kosovës

6. Rashit Gorani LDK

7. Muhamet Dreshaj Lidhja Qytetare



Njësia zgjedh.- PEJË - Zona nr.2

1. Anton Gashi PSHDK

2. Zuhdi Myderizi PSDK

3. Mahir Muhaxheri PLK

4. Zamfir Kryeziu PNDSHK

5. Hamijete Miftari Shoqata e Juristëve të Kosovës

6. Hazbije Krasniqi LDK

7. Riza Sapunxhiu Lidhja Qytetare



Njësia zgjedh.- PEJË - Zona nr.3

1. Ali Kryeziu PSHDK

2. Dr.Jahja Drançolli PSDK

3. Zyhdi Belegu PLK

4. Osman Kollqaku Shoqata e Juristëve të Kosovës

5. Dr.Mahir Morina LDK

6. Mahir Muhaxheri Lidhja Qytetare



Njësia zgjedh. - PEJË - Zona nr.4

1. Lumturije Krasniqi PSHDK

2. Zekë H.Çeku PSDK

3. Mentor Morina PLK

4. Ali Lajçi LDK



Njësia zgjedh. - PEJË - Zona nr.5

1. Halit Mehmeti PSHDK

2. Muhamet Berisha PSDK

3. Qazim Gashi PLK

4. Bekë Lajçi Shoqata e Juristëve të Kosovës

5. Agim Bërdynaj LDK

6. Bekë Zeka Lidhja Qytetare



Njësia zgjedh. - PEJË - Zona nr.6

1. Idriz Qelaj PSHDK

2. Murat Tigani PSDK

3. Kristë Bardheci PLK

4. Ukë Kelmendi Shoqata e Juristëve të Kosovës

5. Nezir Gashi LDK

6. Haxhi Arifi Lidhja Qytetare



Njësia zgjedh. - PEJË - Zona nr.7

1. Angjelina Krasniqi PSHDK

2. Qun A.Lajçi PSDK

3. Metë Krasniqi PLK

4. Sadri Qosaj Shoqata e Juristëve të Kosovës

5. Avdi Kelmendi LDK

6. Bexhet Rushiti Lidhja Qytetare



Njësia zgjedh. - PEJË - Zona nr.8

1. Rrok Berisha PSHDK

2. Dr.Riza Brada PSDK

3. Musë Krasniqi PLK

4. Selim Berisha Shoqata e Juristëve të Kosovës

5. Numan Baliq PAD - LDK (koalicion)



FERIZAJ

Njësia zgjedh.- FERIZAJ - Zona nr.1

1. Simon Augustini PSHDK

2. Adem Metushi PNDSH

3. Ismail Hasani PSDK

4. Njazi Ismaili PLK

5. Hasan Abazi LDK



Njësia zgjedh.- FERIZAJ - Zona nr.2

1. Mr.Qibrije Demiri PSHDK

2. Remzi Goga PNDSH

3. Kaqusha Jashari PSDK

4. Nehat Baftiu PLK

5. Sabri Berisha LDK



Njësia zgjedh. - FERIZAJ - Zona nr.3

1. Zeqir Syla PSHDK

2. Raif Halimi PNDSH

3. Qamil Bytyqi PSDK

4. Remzi Jashari PLK

5. Adem Salihaj LDK



Njësia zgjedh. - FERIZAJ - Zona nr.4

1. Sadri Aliu PSHDK

2. Muhamet Kilaj PNDSH

3. Dr.Sylejman Topalli PSDK

4. Bardh Frangu PLK

5. Sylejman Bytyqi LDK



Njësia zgjedh. - FERIZAJ - Zona nr.5

1. Rizah Reshani PSHDK

2. Shaban Ajvazi PNDSH

3. Halil Ilazi PSDK

4. Fatmir Sylejmani PLK

5. Rrustem Sefedini LDK



GJILAN

Njësia zgjedh. - GJILAN - Zona nr.1

1. Nexhat Zeqiri PSHDK

2. Hetem Bajrami PNDSH

3. Shaban Myrtaj PSDK

4. Dr.Ilaz Poroshtica PLK

5. Osman Arifi Shoqata e Juristëve të Kosovës

6. Dr.Xhavit Hajdari LDK



Njësia zgjedh. - GJILAN - Zona nr.2

1. Mehmet Kurteshi PSHDK - LDK (koalicion)

2. Islam Demiri PNDSH

3. Ibrahim Morina PSDK

4. Dr.Rabit Sadiku PLK

5. Ismet Ukshini Shoqata e Juristëve të Kosovës

6. Prof.Halim Vranoci LGJK



Njësia zgjedh. - GJILAN - Zona nr.3

1. Kurtesh Devaja PSHDK

2. Agron Alidemi PNDSH

3. Mr.Aliriza Selmani PSDK

4. Salih Salihu PLK

5. Agim Mustafa Shoqata e Juristëve të Kosovës

6. Dr.Fehmi Rexhepi LDK

7. Mr.Sabri Tahiri LGJK



Njësia zgjedh. - GJILAN - Zona nr.4

1. Xhemajl Xhemajli PSHDK

2. Hajrush Krasniqi PNDSH

3. Gjangyle Jashari - Iliazi PSDK

4. Luljeta Sylejmani PLK

5. Esmer Ajeti Shoqata e Juristëve të Kosovës

6. Ibrahim Kadriu LDK

7. Dr.Januz Cana LGJK



Njësia zgjedh. - GJILAN - Zona nr.5

1. Besim Ahmeti PSHDK

2. Sabit Kurteshi PNDSH

3. Ramadan Myrtaj PSDK

4. Dr.Naser Aliu PLK

5. Vjollca Jonuzi Shoqata e Juristëve të Kosovës

6. Mr.Abdyl Hoxha LDK



VUSHTRRI

Njësia zgjedh.-VUSHTRRI - Zona nr.1

1. Gani Kadriu PSDK

2. Fehmi Zabërgja PLK

3. Hajzer Krasniqi LDK

4. Salih Gjushinca LGJK



Njësia zgjedh.-VUSHTRRI - Zona nr.2

1. Qerim Pllana PPSHK

2. Shaban Gërguri PSDK

3. Sali Surdulli PLK

4. Bajram Kollari PNDSHK

5. Dr.Zenun Gjocaj LDK



Njësia zgjedhore - Vushtrri - Zona nr. 3

1. Fadil Haxhaj PSDK

2. Hilmi Caka PLK

3. Bajram Mulaku LDK



Njësia zgjedhore - Vushtrri - Zona nr. 4

1. Shefqet Maloku PSDK

2. Afrim Zabërgja PLK

3. Bedri Zaiti PNDSHK

4. Ibush Jonuzi LDK



ISTOG

Njësia zgjedh.- ISTOG - Zona nr.1

1. Dr.Anton Gegaj PSHDK

2. Dr.Kadri Metaj PSKD

3. Ismet Haxhijaj Shoqata e Juristëve të Kosovës

4. Mr.Haki Shatri LDK



Njësia zgjedh. - ISTOG - Zona nr.2

1. Prof.dr.Mustafë Bacaj PSHDK

2. Sylë Sutaj PSDK

3. Sokol Blakaj PLK

4. Halit Ymeri PNDSHK

5. Adem Avdijaj Shoqata e Juristëve të Kosovës

6. Ferat Hajzeraj LDK



SUHAREKË

Njësia zgjedh.-SUHAREKË-Zona nr.1

1. Jashar Bajraktari PNDSH

2. Liman Morina PLK

3. Dr.Musli Bajraktai LDK

4. Ruzhdi Kuqi LGJK



Njësia zgjedh.- SUHAREKË - Zona nr.2

1. Haxhi Z.Bajraktari PNDSH

2. Ukë Bytyqi LDK



Njësia zgjedh. - SUHAREKË - Zona nr.3

1. Skënder Jemini PNDSH

2. Ajet Maksutaj PLK

3. Mr.Abdyl Ramaj LDK



FUSHË KOSOVË

Njësia zgjedh.- F.KOSOVË - Zona nr.1

1. Asllan Qyqalla PSHDK

2. Demush Amagjekaj PRK

3. Dr.Adem Haziri PLK

4. Xhevat Berisha PNDSHK

5. Melihate Tërmkolli LDK



Njësia zgjedh.-F.KOSOVË - Zona nr.2

1. Ing.Halil Xhemnica PSHDK

2. Avdi Avdiu PRK

3. Shahin Idrizi PLK

4. Rexhep Osmani LDK



DEÇAN

Njësia zgjedh.- DEÇAN - Zona nr.1

1. Lulzim Gjonaj PSHDK

2. Rrustem Tetaj PRK

3. Jusuf Ferizi PSDK

4. Fanë Qorraj PLK

5. Zekë Sinanaj Shoqata e Juristëve të Kosovës

6. Dr.Blerim Ramosaj LDK



Njësia zgjedh.-DEÇAN - Zona nr.2

1. Musë Berisha PSHDK

2. Ramë Zemaj PRK

3. Nezir Istrefaj PSD

4. Shpresa Mulliqi PLK

5. Avdullah Mehmeti PNDSHK

6. Feriz Gërvalla Shoqata e Juristëve të Kosovës

7. Mr.Demë Fetaj LDK

8. Mr.Murteza Osdautaj Kandidat i pavarur



Njësia zgjedh.-DEÇAN - Zona nr.3

1. Sadik Miroci PSHDK

2. Zeqë Hasi PRK

3. Sadri Hadërgjonaj PSDK

4. Zejnije Lokaj PLK

5. Zeqë Shehu LDK

6. Shefqet Hadërgjonaj Kandidat i pavarur



SHTIMJE

Njësia zgjedh. - SHTIMJE - Zona nr.1

1. Sherife Qarri PSDK

2. Islam Bajrami PLK

3. Fadil Hysaj LDK



Njësia zgjedh. - SHTIMJE - Zona nr.2

1. Habib Qerimi PSHDK

2. Ali Sadriu LDK

3. Rexhep Dauti LGJK



RAHOVEC

Njësia zgjedh.-RAHOVEC - Zona nr.1

1. Xhemajl Hajrullaga PSDK

2. Shani Mullabazi PLK

3. Dr.Sabahedin Cena LDK



Njësia zgjedh.-RAHOVEC - Zona nr.2

1. Hasan Dulaj PSHDK

2. Nexhat Duraku PSDK

3. Hysni Thaqi LDK



Njësia zgjedh.-RAHOVEC - Zona nr.3

1. Muharrem Sopaj PSDK

2. Hashim Rexhepi PLK

3. Ibrahim Kryeziu LDK



MALISHEVË

Njësia zgjedh.-MALISHEVË-Zona nr.1

1. Ymer Krasniqi PSHDK

2. Mustafë Gashi PNDSH

3. Jusuf Vranezi PLK

4. Behram Hoti PNDSHK

5. Dr.Isuf Telaku LDK



Njësia zgjedh.-MALISHEVË-Zona nr.2

1. Mustafë Krasniqi PNDSH

2. Hafir Shala PLK

3. Agim Krasniqi LDK



DRAGASH

Njësia zgjedh.- DRAGASH - Zona nr.1

1. Muzafer Qaflleshi PSHDK

2. Ruzhdi Berisha LDK

3. Lulzim Firaj Kandidat i pavarur



PODUJEVË

Njësia zgjedh.- PODUJEVË - Zona nr.1

1. Enver Ajeti PSHDK

2. Ali Podvorica PNDSH

3. Hamit Osmani PSDK

4. Haqif Mulliqi PLK

5. Isak Mavriqi PNDSHK

6. Mr.Sahit Sylejmani Shoqata e Juristëve të Kosovës

7. Agim Veliu LDK



Njësia zgjedh. - PODUJEVË - Zona nr.2

1. Nexhmi Rudari PSHDK

2. Abdulla Hoti PNDSH

3. Mr.Fadil Maloku PSDK

4. Zylë Ademi PLK

5. Shemsije Sheholli PNDSHK

6. Shaban Ganiu Shoqata e Juristëve të Kosovës

7. Mr.Fatmir Sejdiu LDK



Njësia zgjedh. - PODUJEVË - Zona nr.3

1. Nazmi Halimi PSHDK

2. Afrim Shala PSDK

3. Sabit Zeneli PLK

4. Ismet Maloku PNDSHK

5. Sylejman Blaku Shoqata e Juristëve të Kosovës

6. Dr.Rexhep Gjergji LDK



Njësia zgjedh. - PODUJEVË - Zona nr.4

1. Shaban Bajoku PSHDK

2. Rifat Kosumi PSDK

3. Nazmi Osmani PLK

4. Njazi Vokrri PNDSHK

5. Hasan Përvetica Shoqata e Juristëve të Kosovës

6. Dr.Sabri Hamiti LDK



Njësia zgjedh. - PODUJEVË - Zona nr.5

1. Isuf Kamerolli PSHDK

2. Shaban Krasniqi PSDK

3. Gafurr Podvorica PLK

4. Isak Maloku PNDSHK

5. Naip Zeka LDK



MITROVICË

Njësia zgjedh. - MITROVICË - Zona nr.1

1. Skënder M.Hoti PRSH

2. Shasivar Bega PSHDK

3. Dr.Bajram Preteni PSDK

4. Shaqir Gashi PLK

5. Selman Mehaj PNDSHK

6. Sadri Ferati LDK



Njësia zgjedh. - MITROVICË - Zona nr.2

1. Shahin Bajgora PRSH

2. Jusuf Xhosha PSDK

3. Bajram Voca PLK

4. Murat Çitaku PNDSHK

5. Afrim Koliqi LDK



Njësia zgjedh - MITROVICË - Zona nr.3

1. Zeqir R.Maxhuni PRSH

2. Dr.Nexhmedin Zeqiri PRK

3. Faik Morina PSDK

4. Bedri Barku PLK

5. Fisnik Gjinaj PNDSHK

6. Dr.Mustafë Pllana LDK



Njësia zgjedh. - MITROVICË - Zona nr.4

1. Ismet R.Pestova PRSH

2. Faik Hasani PSDK

3. Rrahim Peci PLK

4. Hadije Hoxha - Kukleci PNDSHK

5. Prof.Latif Berisha LDK



Njësia zgjedh. - MITROVICË - Zona nr.5

1. Artim Jashari PRSH

2. Agron Balaj PRK

3. Avdi Uka PSDK

4. Hudaverde Gashi PLK

5. Shemsedin Koshi PNDSHK

6. Muhamet Hajrizi LDK



Njësia zgjedh. - MITROVICË - Zona nr.6

1. Nexhmedin Mustafa PRSH

2. Vjollca Z.Krasniqi PSDK

3. Shefik Mehmeti PLK

4. Ismail Hajdari PNDSHK

5. Ilmi Ahmeti LDK



KAMENICË

Njësia zgjedh. - KAMENICË - Zona nr.1

1. Ferat Morina PSHDK

2. Mr.Hafiz Leka PSDK

3. Fatmir Redenica PLK

4. Emin Krasniqi LDK



Njësia zgjedh. - KAMENICË - Zona nr.2

1. Refik Latifi PSHDK

2. Sulejman Ajvazi PSDK

3. Skënder Kastrati PLK

4. Dr.Rashit Maliqi LDK



LIPJAN

Njësia zgjedh. - LIPJAN - Zona nr.1

1. Bekim Gashi PSHDK

2. Asllan Zymberi PRK

3. Jusuf Kelmendi PNDSH

4. Shemsi Thaqi PSDK

5. Rexhep Jusufi PLK

6. Rrahman Ratkoceri Shoqata e Juristëve të Kosovës

7. Ismail Gashi LDK



Njësia zgjedh. - LIPJAN - Zona nr.2

1. Sami Luma PRK

2. Abedin Hajrollaj PNDSH

3. Ibrahim Zogjani PSDK

4. Nexhet Haziri PLK

5. Ejup Bytyqi Shoqata e Juristëve të Kosovës

6. Naser Osmani LDK



KAÇANIK

Njësia zgjedh. - KAÇANIK - Zona nr.1

1. Ekrem Guri PSDK

2. Fatmir Shehu PLK

3. Rexhep Bunjaku PNDSHK

4. Salih Bajra LDK



Njësia zgjedh. - KAÇANIK - Zona nr.2

1. Sabit Jaha PSHDK

2. Deli Krivenjeva PRK

3. Dërgut Quni PLK

4. Hebib Shehu LDK



Njësia zgjedh. - KAÇANIK - Zona nr.3

1. Blerim Dema PLK

2. Mazllom Çajani LDK



LEPOSAVIQ

Njësia zgjedh. - LEPOSAVIQ - Zona nr.1

1. Jakup Ceraja PLK

2. Haki Ymeri LDK



VITI

Njësia zgjedh. - VITI - Zona nr.1

1. Prof.dr.Engjëll Sedaj PSHDK

2. Kadrush Murtezi PRK

3. Esat Kamberi PSDK

4. Dr.Ismail Bekteshi PLK

5. Jakup Jahiri LDK



Njësia zgjedh. - VITI - Zona nr.2

1. Refik Halili PSHDK

2. Abdullah Ymeri PRK

3. Zija Aliu PSDK

4. Refik Ahmeti PLK

5. Samet Dalipi LDK



NOVO BËRDË

Njësia zgjedh. - NOVO BËRDË - Zona nr.1

1. Zef Gashi PSHDK

2. Faik Novobërdaliu LDK



ZUBIN POTOK

Njësia zgjedh.- ZUBIN POTOK - ÇABËR-Zona nr.1

1. Osman Rama LDK



SHTËRPCË

Njësia zgjedh.- SHTËRPCË-FIRAJË - Zona nr.1

1. Hamdi Haliti LDK



OBILIQ

Njësia zgjedh. - OBILIQ - Zona nr.1

1. Nazmi A.Gashi PSHDK

2. Nexhmedin Hashani PSDK

3. Naim Jerliu LDK





Çka shkruajti QIK-u për bojkotuesit e zgjedhjeve të

22 marsit 1998?!



Në informatorin ditor nr.2005-E, të ditës së diel, 22 mars 1998, edicioni i pestë (ora 14:30) të Qendrës për Informim të Kosovës (QIK), akoma pa përfunduar votimet, publikohet informacioni me titull:” Disfatë e plotë e thirrjeve për bojkot”.

Ja se çka thuhet në informatën e QIK-ut për ato subjekte që i bojkotuan këto zgjedhje.



Disfatë e plotë e thirrjeve për bojkot



“Prishtinë, 22 mars 1998 (QIK)

Korrespondentët shqiptarë të disa radiostacioneve të huaja, gazeta "Koha ditore" dhe programi i RTSH-së, si edhe disa mediume serbe kanë pohuar dje dhe sot se zgjedhjet për Kryetar të Republikës së Kosovës dhe për deputetë të Kuvendit po i bojkotojnë shtatë parti politike. E vërtetë është se katër parti të vogla: Partia Parlamentare e Kosovës (PPK) (kryetar Adem Demaçi), Partia e Unitetit Kombëtar (UNIKOMB - me nënkryetar Afrim Morinën), Partia Socialdemokrate e Kosovës (krahu i Luljeta Pulës - Beqirit), Partia Liberale Shqiptare (kryetar Gjergj Rrapi) dhe Këshilli Koordinues i degëve të partive politike në Prishtinë kanë bërë thirrje për bojkotimin e zgjedhjeve.

Është e vërtetë se thirrje për të mos dalë në zgjedhje kanë bërë edhe drejtuesit e tri shoqatave të politizuara tejmase: udhëheqësit e Unionit të Pavarur të Studentëve (UPS) të Universitetit të Prishtinës (UP - me kryetar Bujar Dugollin), Shoqata e të Burgosurve Politikë (SHBP - me kryetar Berat Luzhën) dhe Forumi i Intelektualëve Shqiptarë (kryetar Rexhep Qosja) si edhe kryetari i BSPK-së.

Mirëpo edhe publikisht është thënë se studentët nuk e kanë përkrahur thirrjen e udhëheqësve të UPS të UP-së, ndërsa në të gjitha vendvotimet e Kosovës të rinjtë, pra edhe studentët, kanë votuar masovikisht.

Është kumtuar po ashtu publikisht se anëtarësia e Bashkimit të Sindikatave të Pavarura të Kosovës nuk e ka përkrahur thirrjen e nënshkruar nga kryetari i BSPK-së Hajrullah Gorani, ose nënkryetari i tij Berat Luzha. Në të gjitha vendvotimet e Kosovës anëtarët e BSPK-së kanë dalë sot masovikisht në votime.

Në të gjitha vendvotimet e Kosovës ka qenë e dukshme pjesëmarrja e intelektualëve të mirëfilltë shqiptarë nga Kosova. Ndërsa mospjesëmarrja e disa dhjetëra "intelektualëve" anëtarë të forumit të Qosjes u pa se nuk ka farë rëndësie as për votimet, as për politikën e Kosovës. Me një fjalë, thirrjet për bojkot pësuan disfatë të plotë.

Në vendvotimet e Prishtinës qytetarët kanë marrë pjesë që nga orët e hershme të mëngjesit në votime, prandaj dolën të sakta pohimet se kumtesën në emër të Këshillit Koordinues të degëve të partive politike në Prishtinë për të mos dalë në zgjedhje e kishin nënshkruar vetëm Isa Kastrati dhe Fehmi Baftiu (që të dy kryetar të dy degëve të LDK-së) dhe kryetarët e degëve të partive të vogla si PPK-ja, UNIKOMB-i, PSDK-ja e PLSH-ja.

Madje edhe anëtarët e deridjeshëm të PPK-së në Fushë Kosovë, përshembull, kanë marrë pjesë në votime. Ndërsa kur është fjala për ish-të burgosurit politikë, do theksuar se në Kosovë ka dhjetëra mijëra ish-të burgosur, shumica absolute e të cilëve dolën në zgjedhje. Me një fjalë, thirrjet për bojkot, ashtu edhe siç është pritur, pësuan disfatë të plotë.” – thuhet në informatën e QIK-ut. (!!!)





Fitorja gati qind për qind e Ibrahim Rugovës në

zgjedhjet e 22 marsit!



Më 23 mars 1998, të gjitha gazetat ditore publikuan informatën e QIK-ut ku thuhet, se “Dr. Ibrahim Rugova është zgjedhur Kryetar i Republikës së Kosovës në zgjedhjet e 22 marsit. Mbështetja e elektoratit gati qind për qind për kandidaturën e Ibrahim Rugovës në të vërtetë është shpallje e besimit dhe e mbështetjes së popullit të Kosovës për udhëheqësin e vet dhe për politikën e tij paqësore e demokratike. Votimet e djeshme në Kosovë dhe zgjedhja e dr. Ibrahim Rugovës kryetar i Republikës së Kosovës forcojnë figurën e tij të bashkuesit të vullnetit politik të popullit të Kosovës dhe konfirmojnë vendosmërinë e tij për lirinë dhe pavarësinë e Kosovës. Në planin ndërkombëtar, zgjedhja e dr. Rugovës për kryetar të Republikës legjitimon dhe forcon pozicionin e udhëheqësit të popullit të Kosovës në negociatat që pritet të zhvillohen lidhur me zgjidhjen e çështjes së Kosovës.“ thuhet në shënimin e zëdhënses mediale të LDK-së, QIK.



· Foto: “Presidenti” i zgjedhur Ibrahim Rugova



“Presidenti” i zgjedhur Ibrahim Rugova, në konferencën e parë me gazetarë më 24 mars 1998 deklaron( citoi) “Pas rezultateve definitive të zgjedhjeve parlamentare dhe presidenciale, të cilat do t’i shpallë Komisioni zgjedhor Republikan, do të bëhet konstituimi i Parlamentit dhe do të zgjedhet një qeveri efektive në Kosovë” -përfundon citati.



A ka ndodhur konstituimi i parlamentit dhe zgjedhja e qeverisë së Kosovës, nga rezultatet e dala në zgjedhjet 22 marsit 1998 ?!



Faktet historike thonë JO!

Në të vërtet deputetët e mandatuar në zgjedhjet e 22 marsit, janë tubuar një herë në ambientet e selisë së LDK-së, pas afër katër muajve nga mbajtja e zgjedhjeve, pikërisht më 16 korrik 1998, jo për të unifikuar dhe funksionalizuar politikën shqiptare, por për të degraduar e shkatërruar skajshmërisht çdo përpjekje për unifikim të faktorit politikë e ushtarak shqiptar. Ibrahim Rugova, pas këtyre zgedhjeve nuk formoi as qevei të Kosovës, ndërsa e kishte sa për sy e faqe qeverinë e Bukoshit në Exil, e cila në emër të Drenicës dhe të Pavarësisë së Kosovës, (gjatë verës 1998) mblodhi miliona Dm, Fr, $ etj. (!!!)



Për të argumentuar këtë degradim total të faktorit shqiptar nga “presidenti” Ibrahim Rugova, kërkohet një analizë e zhvillimeve politike para dhe pas mbajtjes së zgjedhjeve të 22 marsit 1998.



Dhe për këtë çështje duhet filluar me:

- Kuvendin e tretë të LDK-së, të mbajtur më 25 shkurt 1998, ku Ibrahim Rugova bëri spastrime gjithëpërfshirëse (largoi ish të burgosurit politik) dhe mori kontrollin total mbi të gjitha organet e partisë!

- Reflektimi negativ i spastrimeve në LDK, në radhët e degës së kësaj partie në Zvicër…;

- Improvizimi i grupeve-ekipeve negociatore nga Ibrahim Rugova, për të dialoguar me Beogradin, pa u konsultuar me faktorë tjerë shqiptarë;

- Përpjekjet e vazhdueshme të Ibrahim Rugovës për injorimin, defaktorizimin dhe satanizimin e UÇK-së, në kohën kur kjo ushtri bënte luftë çlirimitare, duke u vënë në mbrojtje të popullatës shqiptare gjatë operacionet shfarosëse të militarëve dhe paramilitarëve serbënë verën e vitit 1998;

- Takimi i Ibrahim Rugovës më Millosheviqin në Beograd, më 15 maj 1998, pa u konsultuar paraprakisht me ekipin “G15”, të cilin krejt formalisht e cilësonte si ekip konsultativ të vetin… etj.



( Vijon )

 

[Llapi]

Përgjigje e: Dr Ibrahim Rugova 1944-2006

Realpolitika e Ibrahim Rugovës

( 15 )



Përmbajtja:



- Strukturat drejtuese të LDK-së në periudhën maj 1991 - shkurt 1998;

- Kuvendi i tretë i LDK-së, Kuvendi i turpit!

- Fillimi i kuvendit: Sharmi i protokollit;

- Shprehja kyçe e Kuvendit të Tretë ishte: "LD e IR"- Lidhja Demokratike e Ibrahim Rugovës!

- Agani e propozoi Rugovën për kryetar partie, ndëra Rugova përmes listës i eliminoi ish-të burgosurit politikë nga LDK-ja!

- Kuvend i aklamacioneve ku decibelët e aplauzit ishin vendimtarë!

- Hydajet Hyseni: ”Asnjëri nuk ka mundur të bashkëpunojë me Rugovën për asnjë çështje të rëndësishme!”

- Fitoi Ibrahim Rugova, tash e tutje ai mund të thotë me gjithë gojën se LDK-ja është parti e tij!

- A ka fituar apo humbur Kosova në Kuvendin e Tretë të LDK-së?

- Kosova me Kuvendin e Tretë të LDK-së nuk fitoi asgjë të hajrit!

* * *

· Foto: Kryesia e Lidhjes Demokratike të Kosovës, që doli nga Kuvendi i tretë i kësaj partie



Spastrimet në LDK: Kuvendi i tretë e shndërroi partinë në Lidhje Demokratike të Ibrahim Rugovës!



Shkruan: Sheradin BERISHA/ 07. 06. 2008



Strukturat drejtuese të LDK-së në periudhën

maj 1991 – shkurt 1998



Strukturat drejtuese të LDK-së që dolën nga Kuvendi

i parë i partisë, më 5 maj 1991



Kuvendi i parë i Lidhjes Demokratike të Kosovës u mbajt më 5 maj 1991, në ambientet e Medresesë "Alaudin" në Prishtinë. Kuvendi zgjodhi dr.Ibrahim Rugovën, sërish me aklamacion kryetar të Lidhjes Demokratike të Kosovës. Kuvendi zgjodhi Këshillin Qendror të LDK-së, të përbërë prej 55 anëtarësh.



Përbërja e Këshillit Qendror ishte:

Ibrahim Rugova, Bujar Bukoshi, Anton Kolaj, Idriz Ajeti, Fehmi Agani, Ali Aliu, Mujë Rugova, Edi Shukriu, Sabri Hamiti, Rexhep Ismajli, Ibrahim Berisha, Rexhep Gjergji, Skënder Blakaj, Binak Kastrati, Mehmet Kraja, Jusuf Buxhovi, Fadil Hysaj, Ejup Statovci, Kadri Halimi, Zenel Kelmendi, Gani Bobi, Mensur Fejza, Shaqir Shaqiri, Adil Pireva, Mujë Krasniqi, Abdyl Krasniqi, Ibush Jonuzi, Engjëll Berisha, Agim Çavdërbasha, Selatim Novosella, Xhemail Mustafa, Isa Haxhiu, Myrvete Dreshaj, Fatmir Sejdiu, Shyhrete Malaj, Agron Dida, Milazim Krasniqi, Ismet Salihu, Nexhat Krasniqi, Basri Çapriqi, Skënder Kastrati, Arif Bozaxhi, Naip Zeka, Fadil Raka, Irfan Pashoja, Ramë Buja, Fadil Kryeziu, Simë Dobreci, Idriz Berani, Abdyl Rama, Paulina Lumezi, Faik Brestovci, Milajete Shala, Edita Tahiri dhe Mehmet Hajrizi.


Ndërkaq Këshilli Qendror në mbledhjen e vetë të mbajtur më 11 Maj 1991 zgjodhi Kryesinë e LDK-së në këtë përbërje: Ibrahim Rugova, kryetar, Anton Kolaj, Fehmi Agani, Bujar Bukoshi, Edita Tahiri, Zenel Kelmendi, Ali Aliu, Shaqir Shaqiri, Rexhep Gjergji, Skënder Blakaj, Ismet Salihu, Fadil Hysaj, Skënder Kastrati. Nënkryetarë të LDK-së u zgjodhën Fehmi Agani e Anton Kolaj, ndërsa sekretar Bujar Bukoshi.


Më vonë Këshilli Qendror vendosi që Kryesia të ketë 15 anëtarë dhe të plotësohen vendet e zbrazëta. Anëtarë të rinj të Kryesisë u zgjodhën: Rexhep Ismajli, Fatmir Sejdiu, Naip Zeka e Ibrahim Berisha. Ndërkaq, ndonëse Dr.Bujar Bukoshi, sekretar i LDK-së ishte emëruar kryeministër i Qeverisë së Republikës së Kosovës, kryesia, për sekretar të ri të LDK-së zgjodhi Skënder Blakajn.



Strukturat drejtuese të LDK-së që dolën nga Kuvendi

i dytë i partisë, më 14 korrik 1994


Kuvendi i Dytë i Lidhjes Demokratike të Kosovës u mbajt më 14 korrik 1994, në ambientet e restoranit "Show" në Prishtinë. Kuvendi unanimisht, për kryetar të Lidhjes Demokratike të Kosovës, zgjodhi sërish dr.Ibrahim Rugovën. Delegatët e Kuvendit II zgjedhor të LDK-së zgjodhën 55 anëtarë të Këshillit të Përgjithshëm të LDK-së.


Në Këshillin e Përgjithshëm u zgjodhën:

Hydajet Hyseni, Fatmir Sejdiu, Basri Musmurati, Mujë Rugova, Skënder Kastrati, Ali Lajçi, Idriz Ajeti, Mehmet Hajrizi, Fehmi Agani, Nexhat Daci, Selatin Novosella, Bardhyl Çaushi, Xhavit Ahmeti, Latif Berisha, Alush Gashi, Adil Pireva, Edi Shukriu, Simë Dobreci, Edita Tahiri, Sabri Hamiti, Skënder Blakaj, Murteza Nura, Zenel Kelmendi, Emin Kabashi, Ramë Buja, Fehmi Rexhepi, Berat Luzha, Melihate Tërmkolli, Sabile Keçmezi - Basha, Myrvete Dreshaj, Zenun Pajaziti, Abdyl Ramaj, Blerim Reka, Anton Kolaj, Rauf Dhomi, Avni Spahiu, Naip Zeka, Enver Mehmeti, Shqipe Dumoshi, Rexhep Gjergji, Agim Çavdërbasha, Binak Kastrati, Mujë Krasniqi, Rexhep Osmani, Engjëll Berisha, Gani Krasniqi, Emin Krasniqi, Zenun Gjocaj, Gani Koci, Bajram Mulaku, Nurishahe Hulaj, Shukrie Rexha, Enver Topalli, Nexhat Krasniqi.


Këshilli i Përgjithshëm i LDK-së në mbledhjen e mbajtur më 19 shtator 1994 zgjodhi Kryesinë e re të LDK-së:

Ibrahim Rugova - kryetar, Fehmi Agani, Hydajet Hyseni, Fatmir Sejdiu, Avni Spahiu, Basri Musmurati, Skënder Kastrati, Abdyl Ramaj, Latif Berisha, Ramë Buja, Zenel Kelmendi, Mehmet Hajrizi, Edita Tahiri, Adil Pireva, Rexhep Gjergji, Skënder Blakaj, Naip Zeka. Në këtë mbledhje këshilli për nënkryetarë zgjodhi Fehmi Aganin e Hydajet Hysenin, kurse sekretar të përgjithshëm Fatmir Sejdiun.





Kuvendi i tretë LDK-së, Kuvendi i turpit!



Më 25 shkurt 1998, (vetëm tri ditë para se të ndodhë Masakra në Likoshan e Qirez të Drenicës nga forcat policore-ushtarake serbe) në restoranin e njohur “Dora” në Prishtinë, u mbajt Kuvendi i tretë i LDK-së, i cili me të drejt u cilësua si “Kuvendi i Turpit”. U quajt i tillë, për faktin sepse kryetari i partisë Ibrahim Rugova, duke aplikuar “dorën e fortë” i qëroi hesapet me të padëgjueshmit e tij, brenda strukturave të LDK-së, nga aktivet, nëndegët, degët… deri në krye të partisë. Duket që Ibrahim Rugova me këtë rast ka përdorë logjikën e krijuar prej kohësh, që kontrolli mbi Lidhjen Demokratike të Kosovës ka domethënien e kontrollit edhe mbi popullin shqiptarë në Kosovë (!!!) Në këtë kuvend me veprimet e “super-personalitetit të fuqishëm” Ibrahim Rugova, nga LDK-ja u eliminuan ish - të burgosurit politikë, në krye me Hydajet Hysenin ( i cili deri në ditën e kuvendit ishte në pozitën e nënkryetarit të LDK-së ), të cilët, eksponentët e oborrit të Rugovës i cilësonin si “Nacional-komunist”, “Nacionalistë majtistë”, “marksist-leninist” etj. Në këtë kuvend nga kreu i partisë u manjanua edhe një pjesë e të ashtuquajturit “klani autonomist” që identifikohej me Fehmi Aganin.



· Foto: “Dora e fortë” e Ibrahim Rugovës!

· Foto: Dr.Fehmi Agani



Lidhja Demokratike e Kosovës, ndonëse ishte fraksionizuar para Kuvendit të saj të tretë (në periudhën korrik 1994 – shkurt 1998) ajo hyri në Kuvend jo për t´i bashkuar forcat e veta të brendshme, por për të diferencuar dhe stigmatizuar disa prej tyre, veçanërisht ish të burgosurit politikë. Pra, thënë troç, prej kohësh zhvillohej një luftë e ashpër diskredituese (kundër të burgosurve politikë) në të gjitha nivelet e LDK-së, e cila fillimisht bëhej koluareve dhe në qarqe të mbyllura, dhe kjo “luftë e pashpallur publikisht” do të shpërthej sheshazi në Kuvendin e tretë të saj. Shpeshherë servilët partiak të Ibrahim Rugovës&Sabri Hamitit, hapur në gazeta e nëpër tubime të ndryshme, por edhe fshehurazi, në stilin e “gjuajtjes së gurit e fshehjes së dorës”, ish të burgosurit politikë i akuzonin, se gjoja janë futur në LDK për “ta marrë kalanë nga brenda”!

A ishte ky sllogan ogurzi i vërtet?

Jo!

Të burgosurit hynë në LDK jo për „ta marrë kalanë nga brenda“, sepse ajo kala konsiderohej edhe e tyre, por, ata hynë në LDK për ta shëruar partinë nga atavistët politikë të regjimit titist, pra për ta ndihmuar atë. Madje, nënkryetari i LDK-së, Hydajet Hyseni që ishte identifikuar si udhëheqës i të burgosurve politikë brenda LDK-së, vite me radhë është përpjekur t´i minimizojë antagonizmat e krijuar në Kryesinë e partisë, dhe në një mënyrë e ka ruajtur gjendjen e përçarjes e të konfliktit si të heshtur. Dhe, kështu të burgosurit do të qëndrojnë në LDK deri në Kuvendin e tretë të saj, ndërsa Ibrahim Rugova gjatë kësaj periudhe, duket se këtë shtresë të përvuajturish politikë e ka përdorur heshturazi, për të amortizuar lëvizjen e mirëfillt kombëtare ( sa të jetë e mundur), e cila ishte formësuar, po rritet e zhvillohet me emrin e Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës.

* * *

Për Kuvendin e tretë të Lidhjes Demokratike të Kosovës ka shkruar edhe shtypi i kohës. Ta zëmë e përditshmja “Koha ditore” zhvillimet e punimeve të kuvendit i pasqyron në shkrimin me titull: ”Kështu e përçarë Kosova shkon drejt luftës", ndërsa e përjavshmja “Zëri” rrjedhën e këtij kuvendi e pasqyron në artikullin me titull: “Kuvendi i LDK-së, Kuvendi i turpit!”, të shkruar nga publicisti ynë i njohur Mufail Limani, i cili ishte pjesmarrës në këtë kuvend.



Mufail Limani, në artikullin: ”Kuvendi i LDK-së, Kuvendi i turpit!” shkruan: “Nëse rrjedha e Kuvendit shikohet prej fundit kah fillimi, del se LDK-ja tash më nuk është lëvizje, por njëra nga partitë kosovare, ku kontrollin total e ka kryetari i saj dr. Rugova; nëse, megjithatë, shkohet me rend, del se tash kemi një personalitet super të fuqishëm, nënshkrues të fatit tonë, i cili ka hequr dorë nga shtresat më të rëndësishme politike të cilat e kanë inicuar dhe mbajtur gjallë lëvizjen gjatë nëntë vjetëve të fundit.



Të mërkurën në mëngjes ( më 25 shkurt 1998-vërejtja ime), para restorantit "Dora" ishin mbledhur grumbuj delegatësh që shihej se i kanë dhënë zor që të veshen sa më bukur; të gjithë të rruar e të krehur, me qëndrimin e njerëzve të anonimatit që e kanë pritur "dakikun" e tyre, për të qenë, bile një herë në jetën e tyre, njerëz që vendosin për diçka. Tjetër që madje edhe truprojet me kangerat e tyre të zezë dukeshin zotërinj më të rëndë. Ndërsa diçka krejt tjetër ishte kontrolli i truprojes me aparatin që duhet të zbulojë armët e fshehura. "A keni diçka?", pyeti ai. "Po", i thamë. Shikimi thoshte "çka?". Iu përgjigjëm: "një kasetofon të vogël". Natyrisht se nuk është punë e tij të kuptojë ndonjësend. Po megjithatë hyrëm brenda me ndjenjën se e kemi mashtruar dikë...



Fillimi i kuvendit: Sharmi i protokollit



Fillimi ishte fantastik: përshëndetja e dr. Rugovës, caktimi i kryesisë së punës dhe i atyre që bëjnë përcjelljen teknike të punimeve. Fill pastaj, në rend ishin përshëndetjet e mysafirëve. Sado e çuditshme të duket në shikim të parë, po pikërisht këto përshëndetje duket se shënuan fillimin e vërtetë të punimeve të këtij kuvendi. Dolën dy PSDK-të (Kaqusha Jashari e Luljeta Pula- Beqiri) dhe dy PNDSH-të (Rexhep Abdullahu dhe Qerim Ujkani), duke shfrytëzuar rastin që të tregojnë se nuk heqin dorë nga emrat e tashëm të partive të tyre; doli edhe Bajram Kosumi nga PPK i cili mbajti një fjalim ku shprehja më e shpeshtë dhe ogurzezë ishte "fatkeqësia"; pastaj foli edhe Idriz Ajeti, kryeakademiku ynë i cili kishte pengesa në leximin e tekstit të përgatitur dhe s'merrej vesh ç'donte të thoshte; doli edhe Mark Krasniqi i PSHDK-së i cili përmendi vitin kur kanë ardhur sllavët në Ballkan dhe tha që kishat ortodokse kosovare, me ndonjë përjashtim, nuk janë serbe; ishte aty edhe Hajrullah Gorani që shkurtimisht e qau hallin e punëtorisë së harruar kosovare; folën edhe dy a tre përfaqësues të partive preshevare, ndërsa fjalim të qartë klasik politik mbajti Hilmo Kandiq i boshnjakëve të Kosovës; s'bën të nënçmohet as fjala përshëndetëse e një sekretari të Ambasadës Shqiptare në Beograd, e cila ishte bërë asisoji që të mos mbahet mend me asgjë - a thua pse? Qe pse: për shkak të telegramit drejtuar këtij Kuvendi, Sali Berisha u shpërblye me aplauz shumë domethënës. Shkurt, gjatë kësaj kohe, që kalonte më ngadalë se muaji i ramazanit, ndërsa renditeshin përshëndetësit tepër të shumtë, dukej se u tha krejt çka pat për t'u thënë rreth asaj se çka duan shqiptarët dhe për çka duhet të angazhohet LDK-ja dhe cilat janë meritat e të metat e LDK- së dhe dr. Rugovës. Kryesuesit dhe delegatëve të këtij kuvendi s'u mbeti tjetër pos që të hynin drejtpërdrejtë në luftën e paralajmëruar për pushtet në parti.



Shenja për startin e kësaj lufte ishte dhënë qëmoti dhe ajo javët e fundit të vitit të kaluar duket se në të vërtetë kishte përfunduar, gjatë zgjedhjeve nëpër aktive, nëndegë e degë të LDK-së dhe se ky kuvend duhej të ishte jo më shumë se takim festiv... Se kjo luftë kishte qenë një luftë pa rregulla, u përpoq ta shpjegonte Bari Musmurati, i cili përkujtoi rastin e Degës së LDK-së së Prizrenit, ku delegatët për këtë kuvend nuk i ka zgjedhur kuvendi, porse janë emëruar nga ana e Kryesisë së degës e që ishte një shkelje e statutit, ndonëse kjo shkelje ishte bërë me pajtimin e kuvendarëve prizrenas. "Mos të merremi me cikërrima" ishte komenti i kryetarit Rugova. Ndërkaq, punë e madhe, që nuk mund të quhej cikërrimë, ishte çështja e ndërrimeve të statutit që vlente deri para këtij kuvendi. Ndoshta nuk është e tepërt të thuhet se shumica e diskutantëve e përdornin një shprehje tjetër për statutin - status. Në një mënyrë, ky nuk ishte vetëm lapsus, apo mosnjohuri elementare e termeve, sepse statuti u pa se është çështja themelore e statusit të të gjithë atyre që merrnin pjesë në këtë kuvend. Në fakt, me ndërrimet e reja statutare, ndërrohej thelbësisht statusi i Kuvendit, statusi i Këshillit të përgjithshëm, statusi i Kryesisë së LDK-së dhe i vetë kryetarit të partisë.



Shprehja kyçe e Kuvendit të Tretë ishte: "LD e IR"- Lidhja

Demokratike e Ibrahim Rugovës!



Kryetari, sipas variantit të ri të statutit të LDK-së, ka të drejtë që të propozojë 55 anëtarë (sa edhe duhet t'i ketë organi më i lartë partiak, Këshilli i Përgjithshëm i LDK-së) dhe, po ashtu, që në atë KP, në rol të Kryetarit, të propozojë 15 anëtarë të Kryesisë partiake (sa ka anëtarë Kryesia). Marrim vesh se varianti i parë nuk lejonte fare kandidim "ad hok" nga ana e delegatëve të Kuvendit, porse si kompromis ndaj kundërshtarëve të këtij ndërrimi të statutit u bë që Kuvendi të ketë të drejtë të kandidojë, në fillim të "pazarit" 18, e në fund 20 kandidatë tjerë.



· Foto: Kryetari Ibrahim Rugova



Rreth çështjes së ndërrimeve në statutin e LDK-së diskutuan shumë pjesëmarrës, ndërsa nga ato diskutime doli se propozues ishte "shumica e Kryesisë", ndonëse në tekstin e propozimit ishte "harruar" të shënohej se kush është autor i propozimit. Ishte e mundimshme të dëgjoje "burrat e dheut" tek flasin pa patur guxim të thonë atë që donin ta thonin. Argumentet juridike, të cilave u referoheshin kritikët e këtyre ndërrimeve statutare, u panë se nuk janë fare në lojë. Folën Selatin Novosella, Ramadan Kelmendi, Hydajet Hyseni, Kolë Staka, Fehmi Baftiu, Shkëlzen Hyseni, Bejtush Isufi e Rexhep Gjergji. Kah fundi i kësaj etape të diskutimeve, ku shihej se folësit ishin të frustruar pse nuk donin ta thonin atë që duhej thënë, ndërsa nuk mund të trusnin e të rrinin urtë, ra edhe shprehja kyçe e Kuvendit të Tretë: "LD e IR", që në përkthim të lirë do të thotë, Lidhja Demokratike e Ibrahim Rugovës. Folën edhe Besim Kokollari, Enver Mehmeti, Musa Limani (të cilin desh e rrahën pse përmendi Zejnullah Rahmanin si personazh negativ) e Edita Tahiri, ndërsa çështja prezentohej në njërën anë si luftë për të drejtat e delegatëve, e në anën tjetër si luftë për Ibrahim Rugovën.



Në njërën nga këto beteja, kryetari Rugova iu drejtua Kryesisë me fjalët: "Çka s'keni bërë këto këtër vjet nëpër gazeta", ndërsa do të mbahet mend shprehja e tij "E unë, s'po guxoj t'ju këqyri shtrembër!", kuptohet, në fund të çdo fjale të Rugovës ose të folësve që ishin në kursin e qartë rugovist pasonin aplauzet. Nuk duhet anashkaluar faktin e turpshëm, se aplauduesit më të zhurmshëm nuk ishin fare delegatë por "personelë shërbimi", të cilët vetëm kah fundi, pasi që me siguri u është thënë se po e teprojnë, u ndalën. Por herët është të flitet për fundin...



...Në ora 15 u bë pauza. Gjatë kësaj pauze, kur duhej të drekohej, Rugova thirri takim të Kryesisë, që zgjati një orë. Dreka ishte OK, ndërsa personeli i restorantit meriton dhjetëshe për ekspeditivitet dhe mirësjellje që nuk ishte thjesht profesionale. Pas takimit të drekës, të pranishmit panë dr. Aganin tek rrinte i vetmuar në tryezën e udhëheqësisë së punimeve, gati gjysmë ore. Nuk mund t'i lexohej asgjë e mirë në fytyrë, por ndërsa "ndeshja" ende s'ishte kryer, ende kishte shpresë se nuk do të jetë aq keq sa pritej...



Agani e propozoi Rugovën për kryetar partie, ndëra

Rugova përmes listës i eliminoi ish të burgosurit

politikë nga LDK-ja!



Me arritjen e dr. Rugovës, Agani e mori fjalën dhe tha atë që duket se më së miri flet për fatin e tij në politikën e të nëntëdhjetave: e propozoi dr.Rugovën për kryetar partie dhe, po ashtu, për kandidat të LDK-së për kryetar të Republikës dhe, të shënojmë se në këtë kuvend, në të gjitha momentet e tij dramatike, edhe kur i përmendej emri, ai nuk e tha asnjë fjalë... Dhe, atëherë filloi stampedo: presidenti lexoi 55 emrat e favoritëve të tij për Këshill të Përgjithshëm. Duhej të ishe idiot të mos shihje se ai kishte bërë një listë të tillë që eliminonte ish-të burgosurit politikë nga LDK-ja, me gjithë mbetjen e anëtarëve të tillë të deritashëm të Kryesisë në listën e tij. U pa se në këtë përfundim erdhën edhe ish-të burgosurit politikë. Në një qetësi të pazakonshme u thirrën delegatët që të propozonin kandidatë dhe, edhe këtu, u pa se ata që do të propozonin ish-të burgosurit, mezi e merrnin fjalën. Nuk e dimë në ishin shtatë a tetë sish nga njëzet të kandiduar nga delegatët. Porosia ishte e qartë: ISH -TË BURGOSUR POLITIK , KJO NUK ËSHTË PARTIA JUAJ.



· Foto: Dr.Fehmi Agani



Atëherë fjalën e mori Hydajet Hyseni. Ai tha: "Ky kuvend vendosi si vendosi rreth procedurës zgjedhore. Pra, vendosi për të drejtën e propozimit të kryetarit, në konsultim me Kryesinë, për 55 kandidatët ..." dhe tregoi atë që ne tashmë e dinim se, në fakt, kjo listë nuk është bërë në konsultim me Kryesinë. E dinim sepse gjatë gjithë kohës u bëmë të mërzitshëm duke kërkuar nga anëtarët e Kryesisë (të krahëve të ndryshëm) këtë listë dhe të gjithë ata ose na thonin se nuk dinë asgjë për të, ose kërkesën tonë e merrnin për provokim. Në fund, Hydajet Hyseni tha se tërhiqet nga kandidatura. E tha këtë me një shqetësim të thellë, që fliste se ky njeri gjendet para eksplodimit. Dr. Rugova reagoi duke i thënë, me një intonacion që më shumë i ngjante kërcënimit, se ai, bashkë me anëtarët tjerë të Kryesisë, patjetër do të dalin në vota. Pas Hydajet Hysenit, dolën Skënder Kastrati, Ramë Buja dhe Mehmet Hajrizi, të cilët u deklaruan po ashtu se heqin dorë nga kandidimi. Por, diskutimi pasues i Basri Musmuratit ishte ai që e "theu bigën". Ai tha se nuk pranon të jetë kandidat bashkë me njerëzit që "kanë shfrytëzuar mirësinë e Rugovës e që kanë bërë marifetllëqe në dekanate e tjetërkund", ku shihej qartë se po fliste për Zejnullah Rrahmanin, këshilltarin kontraverz të dr. Rugovës. Pas tij foli Zenun Pajaziti i cili, si edhe shumë diskutantë tjerë që donin të thonin diçka që nuk pajtohej me konceptin e paraparë për rrjedhën e këtij kuvendi e nisi diskutimin me shprehjen "kërkoj falje..." dhe më në fund na tregoi se tërhiqet nga kandidatura. Folën edhe Jakup Krasniqi e Ismail Gashi. Dhe atëherë fjalën e mori edhe Xhevat Olluri, i cili tha diçka që duhet mbajtur mend: "Ende po sillemi si shqiptarë". Kështu tha, ndër tjera, Olluri dhe në fund humbi midis tryezave të mbushura të restorantit ku tashmë mezi merrej frymë nga tymi dhe nga tensionimi i jashtëzakonshëm. Në përgjithësi, citimi i asaj që kanë folur delegatët është punë edhe e mërzitshme, edhe e padobishme.



Kuvend i aklamacioneve ku decibelët e aplauzit

ishin vendimtarë !



Diskutimet mund të ndahen në dy pjesë (ose tri, nëse llogariten aplauzet!). Në ata që kritikonin mënyrën e përpilimit të listës, kandidatët e përmendur në listë dhe në ata që thonin se ja, më në fund, po shihet se kush është kundër Rugovës dhe se kush po do ta marrë kalanë nga brenda, diskutime këto që u sublimuan me shprehjen e gjakovarit Aqif Shehu i cila na shpuri në lartësi të çuditshme religjioze kur tha se "trupi dhe shpirti ynë është president", duke dashur të thoshte diçka fare tokësore: se do të votonte për propozimet e kryetarit të partisë. Ndërsa argumenti kryesor dhe i vetëm i përdorur në debat nga ana e rugovistëve ishte vetë dr. Rugova, kritikët flisnin ose aludonin në Rexhep Osmanin, Zejnullah Rrahmanin dhe Sabri Hamitin, të cilët, në skemat e intrigave të deritashme të LDK-së ka kohë që janë identifikuar si njerëzit më të besueshëm të kryetarit Rugova.



Përderisa Zejnullah Rrahmanit i përmendej dekanimi i tij në Fakultetin Filologjik, prej ku shkoi me bagazhin e parave të tretura për të cilat i akuzojnë kolegët e tij, Rexhep Osmani fiksohej si njeriu të cilit ish të burgosurit i kanë dalë krah kur ka vendosur kontrollin në arsimin fillor e të mesëm nëpërmjet nënshkrimeve të ministrit Bicaj, nënshkrime këto të cilat Osmani më nuk i njeh, e Sabri Hamiti u përmend si shkas pse nuk u konstituua Parlamenti i Kosovës, sepse, sipas asaj që morëm vesh në këtë kuvend, ai ka qenë dashur të jetë kryetar i Parlamentit, por pasi që Rugova është informuar se ai nuk do të kalonte në zgjedhje në përbërjen aktuale të Parlamentit, është stopuar vetë konstituimi i Parlamentit. Ndërsa, nga ata që kërkonin kompromisin, vlen të veçohet Binak Kastrati, i cili e luti me fjalë mjaft emotive kryetarin që të zgjerojë listën e kandidatëve, duke shtuar edhe një numër të kandidatëve të propozuar nga delegatët e Kuvendit.



Por Kompromisi (me K të madhe) nuk ishte delegat në këtë kuvend... Një nga delegatët që munguan në këtë kuvend ishte edhe Votimi (me V të madhe)...sepse ky kuvend do të mbahet mend si kuvend i aklamacioneve ku decibelët e aplauzit ishin vendimtarë. Figura qendrore e këtij kuvendi megjithatë ishte ai që me kritere të rëndomta politike do të mund të quhej si humbës më i madh në këtë kuvend, Hydajet Hyseni. Ai, dukshëm i shqetësuar, i dalur nga takti, pak para përfundimit të punimeve të këtij kuvendi mbajti një fjalim të cilin patjetër do mbajtur mend, sepse flet për rrjedhat e deltës së ardhshme politike kosovare...



Hydajet Hyseni: ”Asnjëri nuk ka mundur të bashkëpunojë me Rugovën për asnjë çështje të rëndësishme!”



Ai në fillim u ndërlidh me një diskutues i cili me tepër shumë patetikë foli për atë se edhe pse e çmon Hydajetin, do të ishte më mirë që ai të shkojë prej këtu ("bre vlla") nëse kjo i ndihmon çështjes ... Hydajet Hyseni tha:" A e ndihmon kjo çështjen? Po, nëse kuptohet drejt. Unë i kuptoj edhe kërkesat tuaja (fjalën e kishte për dashamirët e Rugovës që nuk gjenin ndonjë argument tjetër përveç tij personalisht-vër.jona). Por është një thënie e njohur të cilën unë dua ta riformuloj: E dua presidentin, por më shumë të vërtetën... Ne dëshiruam që çdo gjë të rrjedhë në mënyrë sa më të qetë, sa më normale... Ne diskutuam në fillim për shkeljet procedurale në Prizren, prej ku na vijnë delegatë të emëruar e jo të zgjedhur siç janë zgjedhur të gjithë tjerët. Është fakt se në këtë kuvend kemi dy palë përfaqësues nga e njëjta degë (fjalën e kishte për rastin e njohur të Fushë-Kosovës, prej ku kishin ardhur dy palë delegatë...vër. e jona).



· Foto: Hydajet Hyseni



Pse e gjithë kjo?

Toleranca ndaj të keqes na ka sjellë deri këtu! Kam folur diku diçka (fjalën e kishte për paraqitjet e tija në shtyp...edhe një vër. e jona), por gjithnjë në ato paraqitje kam insistuar që politika e Kosovës të bartet në institucione, si partiake ashtu edhe në ato shtetërore. Edhe Lëvizja çlirimtare, si kjo jona, duhet të mos heqë dorë nga institucionalizmi... Ne na është thënë hapur se ka synime për eliminimin politik të ish -të burgosurëve politikë. Është thënë se duhet të eliminohemi për shkak se duam ta marrim kalanë nga brenda. Dhe, ta dini, ne edhe do ta marrim, nëse kjo është një kala e spiunëve dhe e tradhtarëve! Përderisa nuk është ashtu, ajo nuk ka nevojë të merret nga brenda. Dhe, le të dihet, ne nuk do të lejojmë të na përsëriten ngjarjet si ato në vitin 1945, apo ato të vitit 1989... Ne ua kemi shtrirë dorën e pajtimit gjykatësve tanë, prokurorëve tanë, por nuk mund të pajtohemi që ata të njëjtit sërish të na diferencojnë ... Udhëheqësin nuk e dëmtojnë ata që kritikojnë, por ata që bëjnë lajka, servilët... Shikoni listën e propozuar. Kush është hequr? Kush është futur? ...Unë i kam thënë Rugovës, sa herë që kam patur rastin të bisedoj me të. Nuk e respektoj pse ban shall, apo pse ban syza... E respektoj sepse e do Republikën e Kosovës, e respektoj si president të Republikës së Kosovës... Por nëse kryetari ynë ka menduar ta bëjë republikën pa anëtarët e Kryesisë dhe nëse unë nuk kam qenë bashkëpunëtor i mirë, atëherë pse nuk ka bashkëpunuar me funksionarët tjerë të lartë, me Fehmi Aganin, me Anton Nokajn e Fatmir Sejdiun?! Qe ku janë, le të jenë një minutë të sinqertë dhe le ta pranojnë se është kështu, se asnjëri prej tyre nuk ka mundur të bashkëpunojë me Rugovën për asnjë çështje të rëndësishme!" Të shtojmë se gjatë këtij fjalimi Hyseni përmendi hijet e shokëve të tij të vrarë. "Ta them edhe këtë", tha Hyseni poentën e fjalimit të tij "se s'ka bir nëne që të më tërheqë prej luftës! As paratë e krejt botës, as kërcënimet e mafias, askush!!!" Këtë fjalim ai e përmbylli me formulën: "Për Kosovën të japim çdo gjë, por jo Kosovën".



Ky fjalim duket se e ndërroi disponimin në Kuvend. Madje, edhe disponimin e dr. Rugovës, i cili iu drejtua Hysenit me fjali ku përmendeshin fantazmat e të kaluarës dhe gjakderdhja si finale e mundshme e grindjeve të nisura në Kuvend. Dhe, atëherë ndodhën kthesat. Kryetari propozoi si shtekdalje që të gjithë të kandiduarit, 75 sish, automatikisht të zgjidhen, me aklamacion, si anëtarë të Këshillit të Përgjithshëm. Kundër këtij propozimi dolën edhe pjesëtarët e fraksionit të rugovistëve, por edhe ata që ishin me ish-të burgosurit politikë. Atëherë, në një moment, Rugova shpalli pauzën për delegatë dhe thirri anëtarët e kryesisë në takim. Siç dihet, nga ky takim ai doli me propozimin që asnjëri nga anëtarët e Kryesisë së deritashme të LDK-së të mos jetë në Këshill të Përgjithshëm, me çka ata eliminohen definitivisht nga përbërja e Kryesisë së re (nëse nuk ndodh ndonjë befasi e re statutare...).



Fitoi Ibrahim Rugova, tash e tutje ai mund të thotë me

gjithë gojën se LDK-ja është parti e tij!



Kuvendi i Tretë nuk mund të kuptohet nëse mendohet për rrjedhën e tij prej fillimit e në fund, por anasjelltas, duhet nisur prej fundit të tij që të kuptohet e sqarohen të gjitha. Kanë rënë të dy krahët e deritashëm, edhe ai i Aganit, edhe ai i Hysenit, ndërsa në skenë pritet ardhja e njerëzve të besuesshëm të presidentit. Se a është kjo më shumë mirë se keq (ose anasjelltas), mbetet të shihet, por diçka mund të thuhet qysh tash. Mirë është pse tash e tutje nuk mund të flitet për LDK-në si lëvizje ku janë kyçur të gjithë ata që kanë dashur të merren me politikë, porse tash e tutje LDK-ja është vërtet njëra nga partitë në skenën politike të Kosovës. Me rezultatet e këtij kuvendi më i kënaquri duhet të jetë Ibrahim Rugova. Tash e tutje ai mund të thotë me gjithë gojën se LDK-ja është parti e tij. Në Këshillin e Përgjithshëm ai ka shumicën absolute (nëse jo edhe komplet përbërjen e saj definitive...), Në Kryesinë e re të LDK-së ai nuk do të ketë askë që do të mund të ndihej përafërsisht i barabartë me të, ndonëse mbetet të pritet që me kohë të artikulohen motivet fare të ndryshme të përkrahjes që ai e gëzon te favoritët e tij. Me këtë aparat ai do ta përpilojë listën e vet ideale për kandidatët e LDK-së në zgjedhjet e paralajmëruara parlamentare dhe, nëse nuk ndodh diçka e re, ai do ta ketë edhe shumicën absolute në përbërjen e Parlamentit, konstituimi i të cilit do të jetë fare jorelevant. Me atë parlament ai mund të emërojë sipas shijes së vet kryeministrin dhe Qeverinë e re. Me një fjalë, ai më nuk do të duhej të kishte probleme të brendshme politike.

Fantazi!

Si në ëndërr!

Si në gjithë Ballkanin!

Bota ka nevojë për personalitete të fuqishme në Ballkan, për aso që mund të nënshkruajnë marrëveshje e vendime, pa hamendje se çka mund t'u ndodhë nënshkruesve "te shpia", gjegjësisht dhe pa shumë formalitete procedurale! Demokratizimi dhe ndërtimi i një shoqërie civile është faza e shatëdhjetë e shtatë, për të cilën aktualisht mund vetëm të fantazojmë! Askush sot s'i jep pesë para për dokrrat e atyre që iu besojnë filmave amerikanë, madje as shumica jonë... Mund të thuhet se të burgosurit politikë janë humbës në këtë kuvend, por ata janë ende këtu, gjithkund nëpër Kosovë dhe duhet të jesh (po ashtu) idiot të pandehësh se ata do ta lënë tash politikën dhe se më nuk do të dëgjohet për ta. Se a është dëbimi i tyre evident nga LDK-ja hap më i dobishëm (për kundërshtarët e tyre) sesa mbajtja e tyre (nën kontroll) brenda LDK-së është punë e atyre që jetojnë me digitron në krye. Sidoqoftë, fakti se ata nuk ndihen humbës dhe se nuk e kanë ndër mend të shkojnë "te shpia", flet shumë.



A ka fituar apo humbur Kosova në Kuvendin

e Tretë të LDK-së?



Megjithatë, humbësit më të mëdhenj në këtë kuvend janë njerëzit e identifikuar si "klani i Aganit", ata që është ditur se janë kundërshtarë të sertë të ish të burgosurve politikë. Vetëm në skemën tashmë të vjetër të intrigave në LDK, ku Rugova ka armiq edhe "marksistët" e Hydajetit, edhe "titistët" e Aganit, gjen kuptim dëbimi i tyre nga udhëheqja e partisë. Se pse ka hyrë (me gjasë) me vetëdije të plotë Agani në argatinë kundër Hydajetit, argati kjo nga e cila ai u pa se nuk ka patur kurrnjë hajr, mbetet të kuptohet nga ana e atyre që nuk kanë ikur kurrë nga orët e matematikës.

E, Kosova?

A ka fituar apo humbur Kosova në Kuvendin e Tretë të LDK-së?

Këtë, në paçim ymër, do ta marrim vesh shumë shpejt. Por, atëherë, kur ne ta marrim vesh, kjo do të jetë një çështje e dorës së tretë, që mbase s'do t'i bie ndër mend askujt... ( “Zëri” Nr. 1653, 27 shkurt 1998)



Kush e përbënte Kryesinë dhe Këshillin e

Përgjithshëm të LDK-së


Kryesinë e LDK-së të zgjedhur pas Kuvendit të tretë e përbënin:
Kryetar:

- Ibrahim Rugova

Nënkryetarë:

- Mr. Eqrem Kryeziu,

- Kolë Berisha e

- Naim Jerliu.
Anëtarët e tjerë të Kryesisë:

- Nekibe Kelmendi, sekeretare e përgjithshme,

- Alush Gashi,

- Agim Krasniqi,

- Ali Gashi,

- Sanije Aliu,

- Melihate Tërmkolli,

- Faruk Spahia,

- Fatmir Rexhepi,

- Hajzer Krasniqi,

- Nimon Alumusaj dhe

- Aqif Shehu.

- Shiko foton: Kryesia e Lidhjes Demokratike të Kosovës, që doli nga Kuvendi i tretë i kësaj partie



Në Kuvendin e tretë të LDK-së të mbajtur më 25 shkurt 1998, anëtarë të Këshillit të Përgjithshëm të LDK-së u zgjodhën:

- Idriz Ajeti,

- akademik Nexhat Daci,

- Dr. Sabri Hamiti,

- dr. Alush Gashi,

- Ymer Muhaxheri,

- mr. Eqrem Kryeziu,

- Aqif Shehu,

- dr. Bardhyl Çaushi,

- Faruk Spahia,

- Ali Sadria,

- dr. Fehmi Rexhepi,

- Haki Shatri,

- dr. Zejnullah Rrahmani,

- Hazir Krasniqi,

- Ismet Rraci,

- Enver Maloku,

- mr. Milazim Krasniqi,

- dr. Simë Dobreci,

- Fatmir Rexhepi,

- Sanije Aliu,

- mr. Rexhep Osmani,

- Sanije Zeqiraj,

- Fadil Hysaj,

- Nekibe Kelmendi,

- Shaip Surdulli,

- dr. Musli Bajraktari,

- Lutfi Haziri,

- Ibush Jonuzi,

- Ferat Hajzeraj,

- Idriz Rreci,

- Sabit Rrustemi,

- Xhevat Olluri,

- Agim Krasniqi,

- Kolë Berisha,

- Shaban Manaj,

- Ukë Bytyçi dhe

- Mark Marleti,

- Dr. Rexhep Ismajli,

- Fadil Jashari,

- Skender Blakaj,

- Adem Salihaj,

- Ali Mehmeti,

- Shasivar Sadiku,

- Shukrije Rexha,

- Mustafë Blakaj,

- Ismajl Gashi,

- Melihate Tërmkolli,

- Ali Gashi,

- Ali Lajçi,

- Nimon Alimusaj,

- Bedredin Shehu,

- Xheladin Shala dhe

- Ilir Salihu.



Siç vihet në dukje, në Kryesinë dhe në Këshillin e Përgjithshëm të LDK-së, përveç ish të burgosurve politikë, mungojnë edhe emrat e Fehmi Aganit, Edita Tahirit etj, por megjithatë, roli i tyre e veçanërisht i z.Agani në procesin negociator me Serbinë, që do të drejtohet nga “krye-institucionalisti fiktiv” Ibrahim Rugova, gjatë vitit 1998 - do të jetë i madh.



Kosova me Kuvendin e Tretë të LDK-së

nuk fitoi asgjë të hajrit!



A fitoi apo humbi Kosova me Kuvendin e Tretë të LDK-së?!

Kjo shumë shpejt u muar vesh. Ngjarjet politike që u zhvilluan në Kosovë, pas Kuvendit të tretë të LDK-së, dëshmuan qartë se Kosova nuk fitoi asgjë të hajrit, përkundrazi skena politike shqiptare (në prag të shpërthimit të luftës çlirimtare) u përça edhe më shumë, për fajin e Kryetarit të LDK-së Ibrahim Rugova.



Ibrahim Rugova, si rezultat i përçarjes në Kuvendin e tretë, gjatë formulimit të listave për deputet (për zgjedhjet e 22 marsit 1998), bëri diferencime të mëdha brenda kësaj partie. Zgjedhjet e 22 marsit i mbajti pa konsensus të gjerë me faktorin politik shqiptarë, dhe këto zgjedhje si të tilla nuk rezultuan me konstituimin e parlamentit të Kosovës apo të qeverisë e re të Kosovës.



Përkundrazi, Ibrahim Rugova në vend të këtyre institucioneve, improvizoi dofarë grupe-ekipe negociatorësh për dialog me Serbinë dhe kështu ka vepruar gjatë krejt vitit 1998, në kohën kur Kosova dhe populli shqiptar ishte përfshirë nga flakët e luftës!



Përçarjet e Kuvendit të tretë të LDK-së u reflektuan negativisht edhe në degët e kësaj partie në diasporë, veçanërisht në Degën e LDK-së në Zvicër.

( Vijon )

 

[Llapi]

Përgjigje e: Dr Ibrahim Rugova 1944-2006

Realpolitika e Ibrahim Rugovës

( 16 )



Reflektimi i Kuvendit të tretë të LDK-së në përçarjen

e degës së kësaj partie në Zvicër



Shkruan:Sheradin BERISHA/ 12. 06. 2008



Reflektimi negativ i eliminimit të të burgosurve

politik nga LDK-ja



Dihet mirëfilli se, në Kuvendin e Tretë të LDK-së të mbajtur më 25. 02. 1998, Ibrahim Rugova, (duke u bazuar në nenin 24 të statutit të partisë, ku kryetarit i jepet e drejta të propozojë 55 kandidatë për Këshill të Përgjithshëm) në listën e 55 emrave të propozuar për Këshill të Përgjithshëm, kishte spikatur emrat e favoritëve të tij, duke i eliminuar kështu të gjithë ish të burgosurit politikë nga përbërja e re e këtij organi më të lart të partisë, që do ta votojë kuvendi. Me këtë veprim autoritar Ibrahim Rugova ka bërë privatizimin e plotë të Partisë deri në masën sa, ajo quhej Lidhja Demokratike e Ibrahim Rugovës apo partia private e Rugovës.



· Foto: Ibrahim Rugova përquesi i “unitetit” artificial!



Pas largimit të të burgosurve politik nga Lidhja Demokratike e Kosovës, një pjesë e tyre, si: Jakup Krasniqi, Ramë Buja, Gani Koci e shumë të tjerë iu bashkuan radhëve të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës, ndërsa Hydajet Hyseni, Mehmet Hajrizi, Basri Musmurati etj., formuan një parti të re të quajtur »Lidhja e re Demokratike » e cila ndërkohë u emërtua »Lëvizja për Bashkim Demokratik - LBD » me kryetar Akademik Rexhep Qosen.



· Foto: Pamje nga gjykimi i Gani Sylës, Mehmet Hajrizit, Jakup Krasniqit etj



Eliminimi i të burgosurve politik nga strukturat e LDK-së, u reflektua negativisht në të gjitha organet e LDK-së, të FR të LDK-së, të FG të LDK-së etj. dhe ky „tërmet“ me epiqendër në Prishtinë u sipërfaqësua edhe në degët e kësaj partie jashtë Kosovës, veçanërisht në Degën e LDK-së në Zvicër. Asokohe në Zvicër Kryetar i degës së LDK-së ishte Gani Syla, ish i burgosur politik, i cili pas « Kuvendit të tretë - të turpit « , i ndërpreu të gjitha kontaktet me kryesinë qendrore të LDK-së në Prishtinë, nisi shuarjen e aktivitetit partiak, për tu përqëndruar në organizimin e mërgimtarëve tanë rreth ndihmimit të luftës çlirimtare në Kosovë.



Kryetari i degës së LDK-së z.Gani Syla, ndërprerjen e aktivitetit partiak e kishte nisur në periudhën kur Ibrahim Rugova me partitë simotra: PSHDK, PLK, PSDK etj., po bënte fushatë parazgjedhore, (pa u penguar nga forcat pushtuese serbe), për zgjedhjet « parlamentare e prersidenciale » të 22 marsit 1998, në kohën kur Ibrahim Rugova improvizonte ekipe negociatorësh për bisedime me Sebinë, e cila kulmoi me takimin Millosheviq-Rugova më 15 maj 1998 në Beograd etj.



Në këtë periudhë të defaktorizimit të LDK-së, disa përfaqësues të nëndegëve të LDK-së në Zvicër të pakënaqur me këtë gjendje, zhvilluan aktivitete revanshiste…., kundër Gani Sylës dhe të gjithë bashkëmendimtarëve të tij. Në këtë fushatë,( e cila e thelloi jazin e përçarjes në mesin e mërgimtarëve) u angazhuan njerëzit më të dëshmuar të LDK-së në Zvicër në krye me Mr. Shaip Latifin, themeluesin dhe kryetarin e parë të degës së LDK-së në Zvicër, pra u aktivizua ajo superstrukturë partiake, që për tetë vjet rresht ishte artikulluese e denjë e politikës disfatiste të Ibrahim Rugovës në Zvicër.



· Foto: Mr.Shaip Latifi-ish themeluesi i degës së LDK-së në Zvicër



Të pakënaqurit e LDK-së me margjinalizimin e partisë, në takimin e parë të bërë publike për opinion, formuan një grup pune, që do të punojë për riaktivizimin e LDK-së në Zvicër. Për të pasqyruar këtë aktivitet të mëkëmbësve të degës së LDK-së në Zvicër, po i referohem Qendrës për Informim të Kosovës - QIK.



QIK-u në një shkrim të datës 21 maj 1998 me titull: » Përfaqësuesit e nëndegëve për tejkalimin e situatës në Kryesinë e Degës së LDK-së në Zvicër » shkruan:

Prishtinë, 21 maj (QIK)

Nëndegët e LDK-së në Zvicër, të cilat janë të pakënaqura me aktivitetin e Kryesisë së Degës së LDK-së, e cila ka vënë në margjina punën dhe aktivitetin tetëvjeçar të degës së LDK-së në Zvicër, u mblodhën për të shqyrtuar situatën e krijuar në këtë kryesi. Përfaqësuesit e shumtë, kryetarë nëndegësh, koordinatorë dhe përfaqësues të FR të LDK-së, shprehën indinjatën e tyre për shkak se kryesia e Degës ka bllokuar nëndegët për shkak të qëndrimit injorues të kësaj kryesie ndaj kryesisë qendrore të LDK-së në Prishtinë, me të cilën i ka ndërprerë të gjitha kontaktet.

Ata përkujtuan se kryesia e Degës nuk është prononcuar lidhur me zgjedhjet parlamentare dhe presidenciale në Republikën e Kosovës dhe as rreth proceseve tjera në Kosovë.

Pjesëmarrësit e këtij tubimi i dhanë përkrahje të njëzëshme kryetarit Rugova dhe politikës së tij për realizimin e aspiratave për pavarësinë e Kosovës. Njëherit, ata ftuan kryetarin Rugova që të angazhohet për konstituimin sa mëtë shpejtë të Parlamentit të Republikës, në mënyrë që rrjedhat e jetës në Kosovë të drejtohen në mënyrë instiucionale.

Në tubim u theksua se aktiviteti i LDK-së në Zvicër është zbehur pothuaj plotësisht sikur në Kosovë të mos kishte ndodhur asgjë. Edhe ato pak deklarime publike më shumë kanë zbehur prestigjin dhe organizimin e LDK-së në Zvicër. Për këtë arsye përfaqësuesit e nëndegëve të LDK-së në Zvicër zgjodhën një grup pune, i cili do të veprojë për riaktivizimin e LDK-së në Zvicër.

Udhëheqës i grupit u zgjodh mr. Shaip Latifi, themelues dhe kryetar i parë i kryesisë së degës së LDK-së në Zvicër, ndërsa anëtarë të tij u zgjodhën:

- ing. Nazmi Peci,

- Jusuf Demaj,

- mr.Ismet Masurica,

- prof. Shyqri Azemi,

- Shefqet Cakiqi,

- Ahmet Kosumi,

- Tefik Sadiku dhe

- Shefqet Dibrani.

Ky grup do të vë kontakte me të gjitha nëndegët, në mënyrë që të tejkalohet bllokada e krijuar nga kryesia aktuale e degës së LDK-së në Zvicër. (Burimi: QIK-u, Informatori ditor nr.2065-C, Prishtinë 21 Maj 1998 16:00 CET)



Një javë më vonë i ashtuquajturi « Grupi 10 » që nënkuptonte 10 nëndegët e LDK-së në Zvicër lëshuan një Kumtesë për opinion, në të cilën përmes 5 pikave sipërfaqësohen qëndrimet lidhur me situatën e krijuar në Degën e LDK-së në Zvicër.



Kështu, QIK-u në inforamtorin ditor të datës 28 maj 1998 në artikullin me titull: “ Disa nëndegë të LDK-së nuk e njohin kryesinë e Degës së LDK-së në Zvicë”- shkruan:

“Prishtinë, 28 maj (QIK)

Disa nëndegë të LDK-së në Zvicër, të pakënaqura me udhëheqjen e degës së LDK-së, kanë krijuar kohë më parë një grup të nëndegëve i që kërkojnë riorganizimin e veprimtarisë së LDK-së në këtë shtet.

Në një kumtesë të grupit të 10 nëndegëve të LDK-së në Zvicrën Lindore, mbajti një mbledhje dhe konstatoi se gjendja në Kosovë ka eskaluar tejmase. Koordinatori i këtij grupi, Shefqet Dibrani i njoftoi anëtarët e kryesive të nëndegëve se z. Gani Syla, kryetar i Degës së LDK-së në Zvicër është ftuar zyrtarisht, por nuk ka ardhur dhe nuk ka dërguar asnjë anëtar të Kryesisë së Degës.



· Foto: Shefqet Dibrani-Koordinatori i „Grupit 10“



Ai kritikoi këtë veprim të z. Syla ngase sipas rrethanave të krijuara në Kosovë, aktiviteti i Degës së LDK-së në Zvicër është pasivizuar dukshëm. Grupi 10 shprehë pakënaqësinë e vet me sjelljet kaq indiferente të kreut udhëheqës në Degën e LDK-së në Zvicër.

Në gjendjen kur duhej të numroheshin rezultatet e aktivitetit nëntëvjeçar dhe kur Kosova pret më së shumti, shumë aktivistë e organizime të LDK-së në Zvicër detyrohen të mirren me çështje të tjera. Përveç dhunës fizike e ushtarake që po përdor Serbia, shqiptarët janë ndeshur edhe me një luftë të tmerrshme speciale. Për rrethanat e krijuara në kryesinë e degës së LDK-së në Zvicër grupi i 10-të doli publikisht me qëndrime të unifikuara.

Në këto qëndrime thuhet:

1. Grupi i 10-të nuk e njeh më Gani Sylën për kryetar të Degës së LDK-së në Zvicër. Deri në zgjedhje të kryetarit të ri, ky grup për kryesi do ta njohë vetëm kryesinë qendrore në Kosovë.

2. E njohim dhe e përkrahim "Grupin për zhbllokimin e situatës" me në krye mr. Shaip Latifin dhe i bashkangjitemi mendimit të tyre se dega e LDK-së në Zvicër duhet ngjallur aktivitetin.

3. Mjetet e grumbulluara nga anëtarësia do t'i dërgojmë në kryesinë qendrore në Kosovë, dhe njëherit apelojmë edhe tek nëndegët tjera që ta dërgojnë edhe ata anëtarësinë e tyre në Kosovë.

4. Grupi i 10-të përcjell me vëmendje "paçartësitë" e kryesisë së degës së LDK-së me kryesinë e FR po ashtu të LDK-së dhe tërheq vërejtjen se kundrejt të rinjëve duhet patur kujdes. Të rinjët nuk janë të ngarkuar nga hipotekat e bolshevizmit të kaluar.

5. Grupi i 10-të i nëndegëve të LDK-së i bënë apel kryetarit të Republikës së Kosovës, dr. Ibrahim Rugova dhe partive politike të përfaqësuara në Kuvendin e Kosovës që urgjentisht të konstituojnë Kuvendin e Republikës së Kosovës, në mënyrë që veprimi politik shtetërorë të vihet në vijë institucionale.„ ( Burimi: QIK-u, Informatori ditor nr.2072-D, Prishtinë, 28 maj 1998, 16:30 CET)



Në takimin e radhës të datës 30 maj 1998, që mbajti „Grupi 10“ gjegjësisht "Grupi për zhbllokimin e situatës” u kërkua:

- respektimi i statutit të LDK-së dhe aktet e tjera të saj,

- të mbahet lidhje me Kryesinë qendrore, me Këshillin e Përgjithshëm dhe me vetë Kryetarin e saj Ibrahim Rugova,

- u kërkua shkarkimi i Kryesisë së Degës së LDK-së në krye me Gani Sylën,

- u kërkua konstituimi sa më i shpejtë i Parlamentit të Kosovës, Qeverisë dhe i organeve të tjera shtetërore si dhe

- u vendos që t'i ndihmohet QIK-ut me një sasi të hollash për pajisjen e tij me kompjuterë…!



Ky takim publikohet në një nga informatorët e QIK-ut, (datë 30 maj 1998). Në shkrimin me titull: ” Kërkohet shkarkimi i Kyesisë së Degës së LDK-së në Zvicër” ku thuhet:

„Prishtinë, 30 maj QIK

Shtatë nëndegët e LDK-së në kuadër të Grupit të gjashtë koordinues, të pakënaqura me punën e Kryesisë së Degës së LDK-së në Zvicër, kërkojnë shkarkimin e saj dhe mbajtjen e kuvendit të jashtëzakonshëm të kësaj dege. Kështu u vendos në mbledhjen e përfaqësuesve të shtatë nëndegëve të Grupit të gjashtë koordinues e cila u mbajt në lokalin e klubit shqiptar "Muharrem Bekteshi" në Ollten, ku iu dha përkrahje e fuqishme Këshillit iniciativ për shpëtimin e LDK-së.

Në të, përveç kryetarëve të këtyre nëndegëve dhe anëtarëve të kryesive, morën pjesë edhe kryesuesi i iniciativës në fjalë, mr.Shaip Latifi, si dhe ish koordinatori i këtij grupi, Ali Nikoliqi. Mbledhjen e kryesoi koordinatori i grupit të gjashtë të nëndegëve të LDK-së Adem Sadrija.

Pasi bëri një rezyme të shkurtër punës së kësaj kryesie gjatë periudhës pas Kuvendit III zgjedhor, ai përkujtoi për një varg lëshimesh dhe veprimesh që janë në kundërshtim të plotë me Statutin dhe rregulloren e LDK-së. Edhe përkundër faktit se nga disa nëndegë tanimë i është tërheqë vërejtja Kryesisë dhe kryetarit të degës për këto veprime, nuk ka pasë përmirësime. Përkundrazi ecuritë negative janë shtuar. Kështu u përmendën disa raste konkrete, siç është mosprononcimi me rastin e zgjedhjeve partiake dhe parlamentare e presidenciale në Republikën e Kosovës.

Është edhe pakënaqësia e Kryesisë qendrore të LDK-së në Kosovë, e cila i humbi të gjitha kontaktet me Kryesinë e Degës në Zvicër, bllokimi në kryerjen e obligimeve ndaj saj ndikuan që ky grup koordinues, këto nëndegë të kërkojnë shkarkimin e saj.

Duke marrë pjesë në diksutim mr.Shaip Latifi, në cilësin e grupit iniciativ, theksoi detyrën që ka çdo anëtar i LDK-së që të respektojë Statutin dhe aktet e tjera të saj dhe të mbajë lidhje me Kryesinë qendrore, me Këshillin e Përgjithshëm dhe me vetë Kryetarin e saj. Të gjitha i munguan kësaj kryesie.

Parregullsia në mbajtjen e mbledhjeve, tendencat e zhvleftësimit të punës së gjertanishme të LDK-së, grupacionet etj. ishin veti që përcollën aktivitetin e saj.

Në fund të mbledhjes u nxorën këto konkluzione:

- Përkrahet Grupi iniciativ për shpëtimin e LDK-së, Dega në Zvicër;

- Nga Kryesia qendrore dhe Këshilli Qendrorë kërkohet shkarkimi i Kryesisë së Degës së LDK-së duke e njohur njëkohësishtë Grupin iniciativ për shpëtimin e saj dhe organizimin e kuvendit të saj;

- Të caktohet një afat sa më i shkurtër që të prononcohen të gjitha nëndegët e tjera lidhur me këtë iniciative;

- Kërkohet konstituimi sa më i shpejtë i Parlamentit të Kosovës Qeverisë dhe i organeve të tjera shtetërore.

Në fund u vendos që t'i ndihmohet QIK-ut me një sasi të hollash për pajisjen e tij me kompjuterë.„ ( Burimi: QIK-u, Informatori ditor nr. 2074-B, Prishtinë, 30 maj 1998, 15:30 CET)



Siç vihet në dukje më lartë, gjatë verës së vitit 1998, pikërisht në kohën kur në Kosovë po zhvillohej një luftë frontale midis UÇK-së dhe forcave militare e paramilitare serbe, në degën e LDK-së në Zvicër zhvillohej një luftë e ashpër propagandistike, për dominimin dhe fuqizimin e ”institucioneve fiktive” të Ibrahim Rugovës të cilat ekzistonin vetëm në letër, dhe me këto veprime ( duke pas parasysh disponimin anti-UÇK të Ibrahim Rugovës) në esencë sfidohej lufta UÇK-së, dhe dekurajimi i mërgimtarëve tanë për t´u mobilizuar në forcimin dhe financimin e kësaj lufte çlirimtare.



* * *

Ibrahim Rugova, duke qenë shef i pamposhtur i LDK-së dhe i gjithë jetës politike në Kosovë, ka krijuar një lëvizje të pashembullt pacifiste, një lëvizje të “veprimit” joaktiv, e cila tek shqiptarët ka mbjellur një optimizëm iluzor, se vetëm duke duruar, duke ndenjur urtë pa bërë agjë, do ta fitojmë lirinë, pavarësinë dhe demokracinë e aspiruar!



Për më tepër kjo lëvizje skajshmërisht disfatiste, duke përjashtuar çdo alternativë tjetër të veprimit, ishte shndërruar në pengesë serioze për organizimin e mirëfillt të faktorit politikë shqiptarë, që pretendonte faktorizimin dhe fuqizimin e Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës, në luftën për çlirim nga regjimi pushtues i kryevrasësit të shqiptarëve Sllobodan Milloshjeviq.



Se Ibrahim Rugova me politikën e tij përjashtuese, të çdo faktori tjetër shqiptarë, e veçanërisht të faktorit UÇK, ishte i dëmshëm, flasin shumë argumente, të cilat do të përpiqem t´i paqyrojë në vazhdim.

( Vijon )

 

[Llapi]

Përgjigje e: Dr Ibrahim Rugova 1944-2006

Realpolitika e Ibrahim Rugovës

( 17 )



Përmbajtja:



- Forcimi politik i Ibrahim Rugovës…

- Pranimi i konkluzioneve të Grupit të Kontaktit pa vërejtje nga Rugova;

- G-15´shi i Ibrahim Rugovës për dialog me Serbinë!

- Kërskea e GK-së për fillimin e dialogut Prishtinë- Beograd dhe prejudikimi i statusit të Kosovës;

- Reduktimi G-15´shit në G-4 nga Ibrahim Rugova dhe ideja për zhvillimin e negociatave me Serbinë në dy faza;

- Takimi Millosheviq-Rugova më 15 maj 1998 në Beograd;

- Vazhdimi i dialogut Beograd-Prishtinë më 22 maj 1998 në selin e LDK-së pa ndërmjetësimin e palës ndërkombëtare;

- Çfarë historie i tregoi Ibrahim Rugova ambasadorit Danelly në Velani, derisa po mbahej takimi në selinë e LDK-së?!



* * *



Roli i Ibrahim Rugovës në negociatat me Serbinë

dhe injorimi i faktorit UÇK, në vitin 1998



Shkruan: Sheradin BERISHA / 16. 06. 2008



Forcimi politik i Ibrahim Rugovës…



Janari i vitit 1998, solli me vete kumtin e fundit të paqes së rrejshme në Kosovë. Atëkohë kur UÇK-ja po bëhej gjithnjë e më shumë mbizotruese e situatës në Kosovë, u vu në lëvizje diplomacia ndërkombëtare, për të parandaluar rrjedhën e ngjarjeve që çonin pashmangshëm drejt luftës. Qasja e bashkësisë ndërkombëtare ndaj zgjidhjes së çështjes së Kosovës, ndërtohej mbi qëndrimin e njohur siç ishte mospranimi i gjendjes status quo dhe kundërshtimi i aspiratave të shqiptarëve për pavarësi.



Mbi këtë bazë, gjatë vitit 1998, Grupi i Kontaktit dhe qendrat tjera ndërkombëtare të vendosjes përmes diplomacisë së ashtuquajtur lëvizëse, do të ngarendin sa në Beograd e sa në Prishtinë për të gjetur një zgjidhje politike për Kosovën, përmes negociatave. Ngjarjet më kulmore që i dhanë kahje zhvillimeve politike në Kosovë, konsiderohen vizitat e shpeshta të ambasadorit amerikan Robert Geldbard, i deleguari special i SHBA-ve për ish-Jugosllavinë, në janar-mars të vitit 1998 në Prishtinë dhe në Beograd.



· Foto: Takimi Geldbard - Rugova në vitin 1998



Robert Geldbard në një nga takimet e tij (22.02.1998) me Ibrahim Rugovën në Prishtinënë publikisht e akuzoi “UÇK-në si organizatë terroriste”, ndërsa kërkonte forcimin e lidershipit politik të moderuar në krye me Ibrahim Rugovën. Një ditë më vonë z.Geldbard gjatë një takimi me Millosheviqin, i dhuroi Beogradit lehtësitë duke deklaruar se disa nga sanksionet ekonomike do të hiqen! Ky veprim i diplomatit amerikan, skajshëmrisht akuzues për UÇK-në, në të vërtet i dha forcë shtytëse në aspektin politik Ibrahim Rugovës, ndërsa në aspektin ushtarak e trimëroi Sllobodan Millosheviqin, për të marrë një ofensivë për zhbërjen e Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës, për vrasjen e shqiptarëve dhe shkatërrimin e vendbanimeve të tyre.



· Foto: Tanksat e ushtrisë serbe në ofenzivë!



Pse mendoi kështu?!

E para: Porosia e amabasadorit Robert Geldbard, për forcimin e lidershipit në Kosovë, duket se Ibrahim Rugovës, i ka dhënë edhe një arsye më shumë për të vënë kontrollin e plotë dhe fuqizimin e tij brenda strukturave të LDK-së. Dhe këtë akt z.Rugova e kryen në Kuvendin e tretë të LDK-së, që mbahet më 25 shkurt 1998. Në këtë kuvend, Ibrahim Rugova në mënyrë autoritare largon nga organet drejtuese të LDK-së, ish të burgosurit politik në krye me Hydajet Hysenin, duke i zgjedhur në Kryesi dhe në Këshillin e Përgjithshëm të partisë të gjithë ata që bënin Amin, për çdo vendim që do të merrte ai.

E dyta: Tri ditë më vonë (nga mbajtja e kuvendit të LDK-së), më 28 shkurt 1998 forcat ushtarake-policore të Millosheviqit në “emër të spastrimit të terenit nga bandat terroriste të UÇK-së“ sulmuan fshatrat Qirez dhe Likoshan, me ç´rast vranë e masakruan 24 shqiptarë, gra, fëmijë e pleq të pafajshëm në shtëpitë e tyre. Ndërkaq, një javë më vonë, më 5, 6 e 7 mars 1998, forcat barbare serbe sulmuan fshatin Prekaz, duke përdorur gjithë arsenalin ushtarak modern, kundër familjes së Shaban Jasharit. Pas një lufte tre ditore të pabarabart, çetnikët e Beogradit vranë mizorisht 56 anëtarë të familjes Jashari, në mesin e të cilëve ra për të mos vdekur kurrë edhe komandanti legjendar i UÇK-së Adem Jashari.



· Foto-shënime: Lexoni e shikoni masakrat e regjimit fashist të Millosheviqit, në Prekaz, Likoshan, Çirez etj



Pranimi i konkluzioneve të Grupit të Kontaktit

pa vërejtje nga Ibrahim Rugova



Pas këtyre ngjarjeve, ndërhyri diplomacia ndërkombëtare, e cila kërkojë ndërprerjen e dhunës së armatosur për t´i lënë rrugë zgjidhjes së problemeve përmes dialogët në mes palëve.



Më 9 mars 1998 në Londër mbahet mbledhja e Grupit të Kontaktit, ku do të diskutohet për gjendjen e rëndë në Kosovë. Në deklaratën e Grupit të Kontaktit, kritikohet „përdorimi i tepruar i forcës“ dhe „tejkalimi i autorizimeve“ të njësive speciale të policisë serbe, „që ka sjellë për pasojë së paku 80 humbje jete“, ndërsa denohen në tërësi siç theksohet në deklaratë „aksionet terroriste të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës, apo të çfarëdo grupi apo personi.“ Pra, Grupi i Kontaktit, operacionet shfarosëse të njësive speciale serbe kundër shqiptarëve i cilëson si përdorim i tepruar i forcës, ndërsa veprimet e UÇK-së që ishin në mbrojte të popullatës shqiptare nga forcat serbe, i cilësonte si “arsione terroriste”!!!



Grupi i Kontaktit kërkon „nga presidenti Sllobodan Milosheviq të ndërmarrë hapa të shpejtë dhe efektivë për të ndërprerë dhunën dhe të angazhohet vendosmërisht për të gjetur një zgjidhje politike të çështjes së Kosovës përmes dialogut. Në veçanti brenda 10 ditëve ai duhet: - të tërheqë njësitë e policisë speciale dhe të ndërprejë veprimet e forcave të drejtuara kundër popullsisë civile, - që të deklarohet vetë publikisht mbi fillimin e procesit të dialogut në pajtim me paragrafin 10, me udhëheqjen e komunitetit shqiptar të Kosovës.“



Në konkluzat e Grupit të Kontaktit, vijëzohet qartë kundërshtimi për pavarësinë e Kosovës, ndërkohë që RSFJ-së gjegjësisht Serbisë po i ofrohej një shans shtesë për t´iu shmangur sanksioneve ekonomike të përgatitura prej kohësh.



· Lexo të plotë: Deklaratën e Grupit të Kontaktit për Kosovën



Faktori politik shqiptar në krye me Ibrahim Rugovën pa asnjë vërejtje i mbështet konkluzionet e Grupit të Kontaktit, ndërsa po atë ditë (9.03.1998) kur Grupi i Kontaktit ishte mbledhur në Londër, reagon SHQ i UÇK-së përmes Komunikatës nr.45. Në komunikatë thuhet: “Shtabi Qëndror i UÇK-së u bën me dije forcave politike në botë dhe institucioneve dhe organizmave ndërkombëtare, në veçanti Grupit të Kontaktit që takohet sot në Londër, si UE-së, OKB-së e shteteve demokratike, se UÇK dhe populli shqiptar do të vazhdojnë luftën çlirimtare, mbi bazën e vullnetit historik për pavarësi. Nga qendrat në botë kërkohet të pranojnë shtetin e Kosovës, ndërsa pushtuesin serb ta ndëshkojnë në bazë të konventave ndërkombëtare për luftën, mbasi dëshmohet lufta e tij fashiste për të zhdukur popullin shqiptar.“



Në vazhdën e aktiviteteve diplomatike, më 17 mars 1998 ministria e jashtme ruse, kishte marrë nismën për një zgjidhje politike për Kosovën. “E binda Millosheviqin, në bisedën kokë më kokë, më 17 mars 1998”, pohonte ish-ministri i Jashtëm rus Primakov që “të merrte nismë lidhur me autonominë e Kosovës; të urdhëronte njësitë ushtarake të ktheheshin në kazerma; që personalisht të angazhohej për të filluar negociatat me liderin e krahut të moderuar të kosovarëve Ibrahim Rugovën dhe të pranonte vëzhguesit e OSBE-së.” (J.Primakov: Memoare, Jeta ime në politikën e lartë, fejton politik, “Zëri” 30 maj 2002, fq.9.)



G-15´shi i Ibrahim Rugovës për dialog me Serbinë!



Në frymën e qëndrimeve të Grupit të Kontaktit, më 18 mars 1998 i deleguari amerikan për çështje të Ballkanit ambasadori Geldbard, merrë pëlqimin e Ibrahim Rugovës, të këtij “kolosi të brishtë” (siç e cilësonin analistët perëndimor Rugovën) për formimin e Grupit Negociator për dialog me Serbinë, ani pse Ibrahim Rugova ato ditë bënte fushatë për zgjedhjet “presidenciale e parlamentare“ të 22 marsit 1998 !!! Më 18 mars para gazetarëve (në hyrje të selisë së LDK-së) Ibrahim Rugova deklaron: ”Në bisedë me ambasadorin amerikan Geldbard, unë rikonfirmova zotimin tim të fuqishëm për dialog, si të vetmen mënyrë për zgjidhjen e problemeve të ngutshme në Kosovë.” “Për të qenë i suksesshëm dialogu”,- theksonte Rugova, “duhet të përfshihet patjetër këmbimi i hapur dhe i pakushtëzuar mes përfaqësuesve të zgjedhur të udhëheqjes së Kosovës dhe përfaqësuesve të presidentit Millosheviq, siç është bërë thirrje javën e kaluar në Londër nga ministrat e jashtëm të Grupit të Kontaktit”.



Vini re!

Më 22 mars 1998 mbahen zgjedhjet “presidenciale dhe parlamentare” në Kosovë, ndërsa të nesërmen më 23 mars në Prishtinë nga grupi 3+3( i përcaktuar qysh në marrëveshjen Millosheviq-Rugova më 1.09.1996), në mes palës serbe dhe asaj të Kosovës, nënshkruhet aneksi për normalizimin e arsimit shqip në Kosovë. Grupi 3+3 që nënshkroi aneks marrëveshjen më 23 mars ishte vazhdimësi e bisedave të mëhershme në mes të Ibrahim Rugovës me Sllobodan Millosheviqin, dhe nuk kishte të bënte drejtpërdrejt me themelimin e grupit të ri negociatorë, që do të quhet G-15, edhe pse kemi të bëjmë me të njejtit njerëz në krye të këtij grupi.



· Fotodokument: Akti i nënshkrimit të aneksit për arsim, më 23 mars 1998 në ambientet e Bibliotekës kombëtare në Prishtinë.



Më 24 mars 1998 (atë ditë kur kishte shpërthyer lufta në fshatin Gllogjan të Dukagjinit, në mes të forcave pushtuese serbe dhe UÇK-së) Ibrahim Rugova pasi shpalli rezultatin e zgjedhjeve, ku ai dhe partia e tij kishin triumfuar bindshëm në këto zgjedhje farsë, do të kumtojë listën prej 15 negociatorëve të Kosovës “G-15”, të cilët Rugova i quan si “Grup Këshilldhënësish”, për të përgatitur një platformë për bisedime me përfaqësuesit e Millosheviqit.



Në listën e G-15-shit, me sugjerimin edhe të ambasadorit Geldbard u përfshinë: Ibrahim Rugova, Fehmi Agani, Edita Tahiri, Bujar Bukoshi, Rexhep Ismajli, Mark Krasniqi, Pajazit Nushi, Esat Stavileci, Adem Demaçi, Veton Surroi, Mahmut Bakalli, Hydajet Hyseni, Shkëlzen Maliqi, Bujar Dugolli dhe Blerim Shala. Adem Demaçi, ndonëse nuk ishte pyetur fare për këtë punë, është prononcuar kundër pjesëmarrjes në këtë grup, duke e quajtur këtë nismë si “mashtrim të ri të Ibrahim Rugovës…”, ndërsa Hydajet Hyseni e Bujar Dugolli largohen nga ky grup me 13 maj 1998, në momentin kur merret vesh se pa dijen e “G-15” Ibrahim Rugova kishte vendosur të takohet me Millosheviqin më 15 maj në Beograd.



Blerim Shala, ish-zëdhënës i grupit G15, kujton se „sesioni i parë i G-15 që u mbajt më 25 mars, do të jetë një mbledhje e paorganizuar, pa fillim dhe pa fund, pa pasur të qartë pse jemi thirrur, çka jemi në të vërtet, këshilltarë apo negociatorë, dhe cili është misionin ynë i njëmendtë. Rugova në fillim na tha se janë disa pika të cilave duhet t´u përmbahet pala kosovare në negociata…dhe ato ashtu si ishin hedhur në letër prej tij, diheshin përmendësh prej secilit shqiptar të Kosovës. Në këtë takim të parë, ne - thotë Shala, nuk morëm vesh se çka jemi, nuk filluam fare bisedën për strategjinë negociuese dhe fare pak folëm për luftën, e cila tashmë po hynte në muajin e dytë.“( B.Shala- Vitet e Kosovës 1998-1999, Prishtinë 2000, fq.41) Një rrëmujë e tillë, e shkaktuar nga Ibrahim Rugova, do të vazhdojë deri në fund të ekzistimit të G-15, deri në korrik të vitit 1998.



· Foto: Blerim Shala, ish-zëdhënës i grupit G15



Kërskea e GK-së për fillimin e dialogut Prishtinë- Beograd

dhe prejudikimi i statusit të Kosovës



Po, më 25 mars 1998 Grupi i Kontaktit mban mbledhjen e radhës në Bon ku shqyrtohet situata në Kosovë, ndërkaq të nesërmen më 26 mars, ambasadori amerikan Robert Geldbard së bashku me Jeremy Greenstock, Drejtor politik në Foreign Office të Anglisë, vizitojnë Prishtinën për t´ja kumtuar Ibrahim Rugovës qëndrimet e Mbledhjes së Bonit. Ndonëse Grupi i Kontaktit ka kërkuar që sa më shpejt të fillojnë bisedimet Prishtinë-Beograd, në pikën 13 të konkluzioneve të Bonit theksohet se GK angazhohet për një “autonomi të gjerë dhe vetadministrim të mirëfillt të Kosovës” dhe kjo prejudikonte qartë ecurin e negociatave dhe përcaktimin e kornizës së tyre.



Edhe Këshilli i Evropës, nxori një rezolutë, sipas së cilës “kërkohej fillimi i bisedimeve të menjëhershme të Serbisë - RFJ me shqiptarët e Kosovës”. Dhe, në atë rezolutë mbështetej “vetëm një autonomi në kuadër të RFJ-së për Kosovën”. Ndërkaq, Ibrahim Rugova në një konferencë për shtyp, duke përmendur rezolutën e Këshillit të Evropës, e cila prejudikonte qartë statusin e Kosovës, deklaron: “Shpresoj se së shpejti Kosova do të bëhet anëtare e këtij asociacioni” (e Këshillit të Evropës - v. ime). Çudi! Kosova akoma pa qenë subjekt i pranuar ndërkombëtarisht, për më keq atëkohë kur bashkësia ndërkombëtare kërkonte me ngulmë autonomi për kosovën në kuadër të Serbisë, Ibrahim Rugova flet për anëtarësimin e shpejt të Kosovës në Këshillin e Evropës. Duhesh me qenë idiot dhe i pandërgjegjshëm, që ta marrësh seriozisht këtë deklarim të Ibrahim Rugovës.



Reduktimi G-15´shit në G-4 nga Ibrahim Rugova dhe ideja

për zhvillimin e negociatave me Serbinë në dy faza



Ibrahim Rugova meqë vetë vendoste e vetë vuloste për ecurin e procesit negociator brenda faktorit politik shqiptar, më 6 prill 1998 në një mbledhje të radhës të G-15 ai grupin G-15 e reduktoi në G-4 (prej katër vetash), të cilët sipas tij duhej të përbënin Grupin e mirëfillt Negociator të Kosovës.

Në G-4 ishin:

- Dr. Fehmi Agani,

- Mahmut Bakalli,

- Pajazit Nushi dhe

- Veton Surroi.

Pas këtij propozimi të Rugovës, pjestarët e mbetur të G-15, nuk e dinin se cili do të jetë roli i tyre në këtë mishmash të krijuar nga Rugova. Këto marifetllëqe politike të Ibrahim Rugovës, po zhvilloheshin në Prishtinë, pikërisht në kohën kur në shumë pjesë të Kosovës, UÇK-ja zhvillonte luftë çlirimtare kundër forcave pushtuese serbe.



Në gjysmën e dytë të muajit prill diplomatët e huaj që vizitonin shpesh Kosovën kishin hedhur idenë që negociatat me Serbinë të zhvilloheshin në dy faza. Në fazën e parë mendohej që prania ndërkombëtare të kishte një nivel të ultë diplomatik, ndërsa përmendej Shoqata “Shën Exhidio” dhe Monsinjor Paglias si ndërmjetësues kryesor në mes palës Serbe dhe asaj të Kosovës. Gjatë negociatave të fazës së parë, kur do të kuptoheshin më qartë pozicionet e palëve në bisedime, do të vijonte faza e dytë me involvimin e Grupit të Kontaktit dhe të diplomacive kryesore perëndimore.



Më 25 prill 1998, vetëm katër ditë para mbajtjes së takimit të Grupit të Kontaktit në Romë, Umberto Vattani, sekretar i përgjithshëm në Ministrinë e Jashtme të Italisë qëndroi në Prishtinë dhe gjatë takimit me Ibrahim Rugovën zyrtarisht i propozoi këtij të fundit fillimin e menjëhershëm të negociatave me Beogradin, me ndërmjetësimin e shefit të Shoqatës: “Shën Exhidio”, Minsinjor Paglias.



Derisa në Prishtinë po bëheshin përgatitjet për negociata me Serbinë, lufta me shpejtësi po përhapej në shumë pjesë të Kosovës. Ushtria Çlirimitare e Kosovës, gjatë operacioneve ushtarako - policore serbe, me të gjitha njësitë e saj të organizuara ishte vënë në mbrojtje të popullatës shqiptare. Ndërkaq, Shtabi i Përgjithshëm i UÇK-së në një deklaratë Politike të datës 27 Prill 1998 lidhur me negociatat me Serbinë deklaron, se, bisedimet janë të pranueshme “vetëm pasi të jenë larguar trupat e pushtuesit nga trojet shqiptare. Çdo lloj tjetër marrëveshjeje dhe pa praninë tonë do të jetë e pavlefshme dhe e denueshme.”



Takimi Millosheviq-Rugova më 15 maj 1998 në Beograd



Më 9 maj 1998 nis një proces i ri përpjekjesh për fillimin e bisedimeve Beograd - Prishtinë. Atë ditë në Beograd, një delegacion amerikan në krye me diplomatin e njohur Riçard Holbrook, takohet me Sllobodan Millosheviqin, ndërkaq më 10 maj ky delegacion vjen në Prishtinë për tu takuar edhe me Ibrahim Rugovën. Gjatë tri ditëve në vijim ( 10 – 13 maj) Holbrook dhe Geldbard zhvilllojnë një turne diplomatik në relacionin Beograd – Tiranë – Prishtinë – Shkup dhe anasjelltas. Më 12 maj (ditë e martë) Ibrahim Rugova ka pranuar para Holbrookut që të takohet me Sllobodan Millosheviqin më 15 maj në Beograd. Një ditë më vonë, më 13 maj të gjitha agjensitë e rëndësishme botërore kanë dhënë lajmin, se: “Dr. Rugova do të takohet në Beograd, të premten, më 15 maj, me Sllobodan Millosheviqin, kryetar i RFJ-së.”



Për këtë vendim të Rugovës nuk kishte ditur as G-15, dhe këtë lajm, i cili për shumë kënd ishte fillimisht sensacional dhe i pabesueshëm, ata e morën vesh nga mediat perëndimore. Ibrahim Rugova ka pranuar të takohet me Millosheviqin pa i plotësuar kërkesat e Grupit të Kontaktit, të Mbledhjes së Londrës, të 9 marsit 1998 për tërheqjen e njësive speciale serbe nga vendbanimet shqiptare ku zhvilloheshin luftimet dhe për ndërmjetësimin e Misionit të Filipe Gonsalesit në bisedimet Beograd – Prishtinë. (B.Shala, Vitet e Kosovës 1998 – 1999, Prishtinë 2000, fq.54-60.)



Më 15 maj 1998 Ibrahim Rugova ka udhëtuar për në Beograd me grupin G-4 të përzgjedhur nga G-15, si me: Dr. Fehmi Aganin, Mahmut Bakallin, Pajazit Nushin dhe Veton Surroin. Adnan Merovci - Shef i protokollit dhe i sigurisë së Ibrahim Rugovës, thotë: se për në Beograd kemi udhëtuar me tri vetura dhe një ka qenë si përcjellje. Ne shkuam deri në hyrje të Beogradit, aty na priti një makinë e shërbimeve serbe dhe na shoqëroi gjatë tërë kohës.” – kujton z. Merovci. (Lexo Librin “Pa protokoll-Bisedë me Adnan Merovcin”, Prishtinë, 2003, fq. 78)



· Foto: Takimi i famshëm Rugova-Millosheviq në Beograd, më 15.05.98

· Foto: Rugova, Bakalli – Millosheviq, më 15 maj 1998 në Beograd

· Foto: Biseda e ngrohtë Rugova-Millosheviq më 15 maj në Beograd



Ky takim do të zhvillohet në selinë presidenciale të Millosheviqit në Beograd, pa ndërmjetësimin ndërkombëtar, pa plan të qartë, madje pa pika të rendit të ditës. Po atë ditë derisa po mbahej takimi Millosheviq – Rugova në Beograd,( ku Televizioni shtetëror serb gjatë gjithë kohës jepte pajme duke buzëqeshur Rugova me Millosheviqin) forcat serbe në Kosovë kishin ndërmarrë një operacion të gjerë luftarak dhe me këtë rast vranë e masakruan dhjetra shqiptarë të pafajshëm. Po atë ditë, (në orët e pasdites) Millosheviqi vendosi edhe një bllokadë ekonomike ndaj Kosovës që gjithësesi kishte prapavijë politike. Qeveria serbe në rrugën Nish – Prishtinë kishte ndaluar të gjithë kamionët me mallra ushqimor që ishin nisur për në Kosovë, dhe në ditët që pasuan takimin Millosheviq – Rugova në Beograd, Kosova do të përballet me probleme serioze në furnizimin me artikuj elementarë ushqimorë.



Vazhdimi i dialogut Beograd-Prishtinë më 22 maj 1998

në selin e LDK-së pa ndërmjetësimin e

palës ndërkombëtare



Pas takimit të 15 majit filluan përgatitjet për mbajtjen e takimit të radhës Prishtinë – Beograd. Siç vihet në dukje në këtë mes, faktori UÇK ishte lënë anash, duke u injoruar plotësisht nga Ibrahim Rugova, edhe pse përhapja e luftës kishte marrë një dinamikë të përshpejtuar. Z.Rugova akoma nuk e kishte kuptuar, në të vërtet ai nuk donte ta kuptonte, se zgjerimi i luftës në Kosovë e bënte të pakuptimt dhe absurde tërë procesin e negociatave me Serbinë.



Takimi tjetër i negociatorëve shqiptarë e serbë, ishte caktuar të mbahet më 22 maj 1998 në Prishtinë. Ky takim u mbajt në ambientet e selisë së Lidhjes Demokratike të Kosovës. Palës serbe i printe Nënkryetari i Qeverisë së RFJ-së Nikola Shainoviq, i përbërë nga nënkryetari i qeverisë së Serbisë Ratko Markoviq, Nënkryetari i Partisë Radikale të Sheshelit, Tomisllav Nikoliq, Radoslav Rajkoviq dhe Leposava Miliçeviq, ndërsa palës shqiptare i printe Dr. Fehmi Agani ku bënte pjesë: Mahmut Bakalli, Pajazit Nushi, Veton Surroi, Bajram Kelmendi dhe Blerim Shala.



· Shih foton nga: Takimi serbo-shqiptarë në selinë e LDK-së, më 22.05.1998



Bajram Kelmendi dhe Blerim Shala, G-4´shit ( që ishte takuar me Millosheviqin më 15 maj në Beograd) ju bashkua më 21 maj, një ditë para mbajtjes së takimit në Prishtinë. Ishte i propozuar edhe dr.Esat Stavileci të jetë pjesë e delegacionit shqiptar, por ai nuk ka pranuar të jetë pjesë e këtij takimi të dëmshëm për Kosovën, për faktin sepse z.Stavileci ka kërkuar që të bisedohet vetëm për statusin e Kosovës, e jo për paketa sigurie, si zhbllokimi i mallrave e çështje të tjera, sipas të cilave Millosheviqi dëshironte të fitonte poena para bashkësisë ndërkombëtare.”



Për takimin e përfaqësuesve të Rugovës me ata të Millosheviqit në selinë e LDK-së në Prishtinë, ka shkruar gjerësisht edhe numri revial i gazetës “Bota Sot” e datës 24 maj 1998 faqe 5.



· Lexo të plotë këtë artikull: pjesën e parë dhe pjesën e dytë



Ky takim u mbajt pa ndërmjetësimin e palës ndërkombëtare edhe pse atë ditë në Prishtinë ishte ambasadori amerikan Christopher Hill dhe Brian Donelly, ambasadori i Anglisë në Beograd. Blerim Shala, ish-zëdhënësi i grupit negociatorë të Kosovës, thotë se, ambasadori amerikan Hill, në kohën kur po zhvilloheshin bisedimet me palën serbe, ka qenë në ambientet e selisë së LDK-së, saktësisht në dhomën ku zakonisht rrinte Ibrahim Rugova, për të krijuar kështu, për palën tonë dhe mediat shqiptare, një përshtypje se, megjithatë, negociatat po zhvillohen me ndërmjetësimin e diplomacisë amerikane (!!!). Ndërsa Ibrahim Rugova gjatë katër orëve sa zgjatën bisedimet në selinë e LDK-së, ishte në rezidencën e tij në Velani së bashku me ambasadorin anglez Brian Donelly.



Çfarë historie i tregoi Ibrahim Rugova ambasadorit

Brian Danelly në Velani, derisa po mbahej takimi

në selinë e LDK-së?!



Ish-zëdhënësi i G-4 Blerim Shala, përkujton se pas përfundimit të takimit, me palën serbe, në dhomën e Ibrahim Rugovës në Selinë e LDK-së së bashku me Veton Surroin, kanë pasur një takim me ambasadorët Hill dhe Brian Donelly, të cilët i kanë njoftuar për rrjedhën dhe atmosferën e takimit me delegacionin serb. Ndërkohë, thotë z.Shala “Danelly na informoi se kishte kaluar një kohë të gjatë me dr. Rugovën, në rezidencën e tij private, në lagjen e Velanisë, duke pirë verë të zezë dhe duke ngrënë djath Sharri. “Unë e pyeta (Ibrahim Rugovën-vërejtja ime Sh.B) se cila është platforma negociatore e delegacionit tuaj dhe çka pritet të arrihet në takimin e sotëm…”, na tha Danelly. Dr. Rugova iu kishte përgjigjur se nuk ka dyshim që negociatorët kosovarë do të mbrojnë si duhet interesat e Kosovës dhe pastaj ia kishte shpjeguar, hollë-hollë, cilësinë e verës së Kosovës. (!!!) (Lexo: B.Shala: Vitet e Kosovës 1998-1999, Prishtinë 2000, faqe. 68-71.) Çdo koment për këtë veprim të Ibrahim Rugovës(në kohën kur Kosova po digjet flak) është i tepërt.



Zhvillimet dramatike në zonat e luftës, përveç që zhvlerësuan procesin e nisur negociues me takimin Millosheviq-Rugova në Beograd më 15 maj, treguan qartë se, këto bisedime nuk do t´i sillnin asgjë të mirë Kosovës. Për më tepër, vrasjet, ekzekutimet dhe masakrimet në mënyrë barbare të shqiptarëve në fshatrat e Dukagjinit dhe të Drenicës nga forcat policore-ushtarake të Millosheviqit, e mbuluan me padenjësi mundësinë e vazhdimit të negociatave me Beogradin, në formën që nisi në Prishtinë, më 22 maj.



( Vijon )

 

[Llapi]

Përgjigje e: Dr Ibrahim Rugova 1944-2006

Analiza politike - historike


Realpolitika e Ibrahim Rugovës

( 18 )



Cilat ishin akuzat e Ibrahim Rugovës në

adresë të UÇK-së?!



Shkruan: Sheradin Berisha

______________________



Çka i thotë Ibrahim Rugova, presidentit Klinton,

për Ushtrinë Çlirimtare të Kosovës?!



Ndonëse takimi i Ibrahim Rugovës me varrmihësin e shqiptarëve Sllobodan Millosheviq futi huti dhe shkaktoi indinjatë të thellë te populli shqiptar në Kosovë e gjetiu, diplomacia amerikane për ta relaksuar këtë gjendje të krijuar, bëri një hap diplomatik në favor të Rugovës.



Cili ishte ky hap “relaksues” diplomatik?



Ambasadori Richard Holbrook, pas takimit të Ibrahim Rugovës me Sllobodan Millosheviqin në Beograd (më 15 maj 1998, dhe takimit të radhës Prishtinë - Beograd më 22 maj në Prishtinë), më 29 maj 1998, Rugovës ia kishte aranzhuar një takim me presidentin amerikan Bill Klinton në Washington.



· Foto: Takimi i famshëm Rugova-Millosheviq në Beograd, më 15.05.98

· Foto: Biseda e ngrohtë Rugova-Millosheviq më 15 maj në Beograd

· Foto nga: Takimi serbo-shqiptarë në selinë e LDK-së, më 22.05.1998



Në Shtëpinë e Bardhë, Presidenti Klinton pret një delegacion nga Kosova të përbërë nga Ibrahim Rugova, Fehmi Agani, Bujar Bukoshi dhe Veton Surroi. Në këtë takim, Ibrahim Rugova para presidentit Klinton bën një varg akuzash në adresë të Qeverisë së Shqipërisë dhe Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës. Rugova me këtë rast z. Klinton i thotë se Qeveria e shqipërisë „është krejtësisht në krahun e grupeve të armatosura (UÇK-së - vërejtja ime). Ajo edhe mund të jetë frymëzuese e tyre, ndoshta edhe organizatore.“ Ndërsa për UÇK-në thotë se janë: „Grupet e armatosura në Kosovë”,”kanë pikëpamje të majta“ dhe „drejtohen nga njerëz që edhe sot e kësaj dite kanë nostalgji për ish figura të njohura komuniste. Si për shembull për Enver Hoxhën, i cili ka qenë diktator i madh komunist“.



Për më tepër, ky njeri që veten e quante ”president” të Republikës së Kosovës, para presidentit Klinton, e akuzon Shqipërinë edhe për radikalizimin e gjendjes në Kosovë!“Nga Shqipëria janë futur armë edhe mjete të tjera. Futen njerëz, futet gjithçka. Kjo e radikalizoi gjendjen dhe mund të shkojë edhe më tutje drejt eskalimit.“ i ka thënë me mburrje Ibrahim Rugova, presidentit amerikan. Dhe këto akuza ndjellakeqe Rugova po i bënte pikërisht në kohën kur Ushtria Çlirimtare e Kosovës po fuqizohej me ushtarë të rinjë e armatim të sjellur nga Shqipëria, duke kaluar me rreziqe të mëdha nëpër kufirin shqiptaro - shqiptar.



Më 2 shkurt 1999, Agjencia Shtetërore Informative “Kosovapres”, duke iu referuar Drejtorisë së Shërbimit Informativ të UÇK-së, ka publikuar një pjesë të bisedës Rugova-Klinton, të zvilluar në datë 29 maj 1998 në Shtëpinë e Bardhë në Washnigton.



( Washington - 29.05.98 )

Pjesë nga biseda Klinton - Rugova



Prishtinë, 2 Shkurt (Kosovapress),

Nga Drejtoria e Shërbimit Informativ e Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës na erdhi ky lajm të cilin po e botojmë në tërësi.



· Foto: Takimi Ibrahim Rugova - Bill Klinton



Klinton: Unë do të dëshiroja të dija edhe mendimin tuaj rreth konceptit të Shqipërisë për problemin për të cilin flasim. Ne mendojmë se është koncept modern dhe si të tillë e përkrahim.

Rugova: Në Kosovë, qeveria e tashme shqiptare, flas në mesin e popullit të Kosovës nuk gëzon respekt. Janë shumë shkaqe, por populli mendon se ajo bën punë të papastra, pikërisht në krahun serb. Ndërsa e vërteta, për mendimin tonë, është krejt tjetër.



Klinton: Si është tjetër? Pra është në krah të kundërt me qëndrimin serb dhe unë këtë e gjej të mirë.

Rugova: Qeveria e Shqipërisë, pra kjo qeveri që është sot, mendoj unë, por edhe shokët e mi kështu mendojnë, është krejtësisht në krahun e grupeve të armatosura. Ajo edhe mund të jetë frymëzuese e tyre, ndoshta edhe organizatore.



Klinton: Përse e keni këtë mendim? Të dhënat tona dhe burimet e tjera nuk e tregojnë këtë.

Rugova: Ka lidhje kohore mes gjithçkaje që po ndodh sot në Kosovë dhe në Shqipëri. Kur në pushtetin shqiptar ishin forcat e djathta, me të cilët ne kemi bashkëpunuar që nga fillimi, edhe në Kosovë kishte gjendje tjetër. Grupe të armatosura në Kosovë, përgjithësisht kanë pikëpamje të majta, pra janë nga ata që kanë patur ide të majta, drejtohen nga njerëz që edhe sot e kësaj dite kanë nostalgji për ish figura të njohura komuniste. Si për shembull për Enver Hoxhën, i cili ka qenë diktator i madh komunist. Ka tani një lidhje, sepse grupe të armatosura shpërthyen pikërisht me shumicë kur socialistët erdhën në pushtet në Shqipëri.



Klinton: Nuk ka shkaqe të tjera të gjendjes?

Rugova: Ka edhe të tjera, por qeveria e Shqipërisë, zoti Nano, lojën e ka jo të pastër. Prandaj edhe marrëdhëniet tona me të, marrëdhëniet e mia me të, janë ngrirë. Nga Shqipëria janë futur armë edhe mjete të tjera. Futen njerëz, futet gjithçka. Kjo e radikalizoi gjendjen dhe mund të shkojë edhe më tutje drejt eskalimit.



Klinton: Ne kemi mendimin se në Shqipëri po punohet mirë, për problemin e Kosovës. Ata nuk po ndezin nga zjarri i vogël një zjarr të madh.

Bukoshi: Nuk duhet me pas besim të madh tek qeveria shqiptare. Unë kam pas takime me to fill pas takimit të Nanos me Milosheviçin në Kretë, takim që është pritë me indinjatë në Kosovë.



Klinton: Mendimi është se kanë bërë mirë që janë takuar. Të jetosh në Ballkan dhe të mos flasësh me njeri - tjetrin, qoftë dhe për diç të zakonshme, është kundër rrjedhave. Vlerat demokratike nuk mbrohen me izolim. Edhe mendimi civilizues nuk ecën me ngrirje.

Bukoshi: Unë kam marrë takim me ta pas takimit në Kretë. Kreta ishte alibi për Nanon për faktin se ai ka lidhje të forta, të hershme, me ata që po realizojnë luftën në Kosovë. Lidhjet e tij datojnë prej disa vitesh.

Surroi: Veshja e jashtme e politikës së Nanos është moderne, thelbi është nacionalist.



Klinton: Ju duhet të takoheni me Nanon. Nëse qeveria e tanishme në Shqipëri ndihmon aktivisht në luftën që zhvillohet në Kosovë, nuk bën mirë, por mundësitë e saj janë të pakta për gjendjen që është atje. Mendoj për mundësitë që kanë ata për të marrë veten pas ngjarjeve të një viti më parë. Ata kanë problemet e tyre, por nuk duhet tu shtojmë edhe të tjera, ato tonat. Ne do t’i përkrahim ata, sidomos për vizionin e qartë për problemin e Kosovës.

Rugova: Zoti president, unë kam biseduar me zonjën Ollbrajt, edhe zotit Gelbart ia kam thënë se Nano nuk bën lojë të pastër, por kontaktet do t’i kemi më të rregullta.



Klinton: Do të ishte mirë të veprohej kështu. Të mos krijohen probleme të tjera në Shqipëri.

Rugova: Nga ana jonë do të mundohemi. Por në Kosovë, rikthimi i Berishës në drejtimin e Shqipërisë do të pritej mirë.

Klinton: Ujrat nuk kalojnë dy herë në të njëjtat brigje. Do të isha po ashtu i interesuar të di se çfarë proporcionesh keni në marrëdhëniet me shqiptarët në Maqedoni dhe me institucionet e shtetit Maqedonas…

(…)



Lexo një pjesë të dokumentit nga kjo bisedë:

( KËTU )



* * *

Pas përfundimit të takimeve në SHBA “presidenti” Ibrahim Rugova, gjatë kthimit për në Kosovë është ndalur në Itali, ku është takuar me Ministrin e Jashtëm italian Lamberto Dini, por agjenda e takimit të tyre nuk është bërë publike asnjëherë. Sa për ilustrim, Lamberto Dini ishte njëri nga miqtë e Sllobodan Millosheviqit, të implikuar në aferën e Telekomit serb, përkundër faktit, që ndaj Serbisë ishte në fuqi muri i jashtëm i sanksioneve ndërkombëtare. Këtë aferë italiano-serbe e ka bërë të njohur gazeta prestigjioze italiane “La Repubblica” (shkurt 2001)



· Lexo këtu: gazetën “La Reupublicca, për aferën e telekomit serb



Për shkak të interesave financiare, politike etj, diplomacia italiane në krye me Lamberto Dinin e mbronte dhe mbështeste Serbinë në qendrat vendimmarrëse ndërkombëtare. Për më tepër, gjatë kohës kur NATO e bombardonte Serbinë (mars-qershor 1999), shefi i diplomacisë italiane L.Dini, Millosheviqit do t’ia jepte (paraprakisht) të gjitha planet sekrete të NATO-s, se cilat caqe serbe do të bombardoheshin nga aeroplanët e aleancës. Madje, gjatë kësaj kohe përmes kryeministrit italian Massimo D’Alema dhe ministri të jashtëm Lamberto Dinit, qeveria italiane, bëri presione të dukshme për një armëpushim të bombardimeve kundër Serbisë gjatë periudhës që koincidonte me Pashkët e vitit 1999 (!!!)



Duke pasur parasysh këto raporte Serbi - Itali, nuk ishte e rastësishme as marrëveshja interne e qeverisë italiane me Sllobodan Millosheviqin për “lirimin” e Ibrahim Rugovës nga “arresti shtëpiak” ( maj 1999) dhe shkuarja e tij me aeroplan special( të siguruar nga qeveria italiane) nga Beogradi për në Itali. (Për këtë çështje do të bëjmë fjalë në një kapitull të veçantë)



· Foto: Nga takimi L.Dini, I.Rugova dhe M.D’Alema



Çfarë akuzash thurte Ibrahim Rugova në

adresë të UÇK-së?!



Vetë fakti që Ibrahim Rugova në takimin e tij me presidentin amerikan Klinton, më 29 maj 1999 në Washnigton, njësitë e UÇK-së i ka cilësuar si “grupe të armatosura” që “kanë pikëpamje të majta”, pra janë nga ata që kanë patur “ide të majta” dhe se ”drejtohen nga njerëz që edhe sot e kësaj dite kanë nostalgji…për Enver Hoxhën…”, flet qartë se “presidenti”i Republikës së Kosovës ka qenë shumë mirë i informuar, se në krye të UÇK-së janë njerëzit e sakrificës, janë pikërisht ata burra të cilët në periudhën e Titos kishin vuajtur nëpër burgjet jugosllave, ndërkohë që ai personalisht (Rugova) i gëzonte të gjitha privilegjet politike, intelektuale etj., po nga ky sistem i egër antishqiptar.



Përkundër faktit që Ibrahim Rugova, dinte gjithçka për UÇK’në, ai shpeshherë e mohonte ekzistimin e saj, dhe duke e bërë inekzistent UÇK’në, nuk hezitonte ta akuzonte këtë ushtri çlirimtare edhe me lloj-lloj kualifikimesh e epitetesh të çuditshme.



Për të argumentuar këtë gjë, po i referohem disa deklaratave të tij, të botuara në shtypin e kohës.



Më 22. 06. 1996, në gazetën „Rilindja“ Ibrahim Rugova deklaron: “Mendoj se nuk ekziston UÇK-ja“. Meqë ato ditë njësitet e UÇK-së kishin vrarë një polic serbë dhe ajo e kishte marrë përgjegjësinë për këtë atentat, Rugova përpara gazetarëve thotë: “Ne nuk kemi informata se ekziston një organizatë e tillë dhe letrat që dërgohen (aludonte në ato për marrjen e përgjegjësisë) janë pa kurrfarë identiteti dhe pa kurrfarë rëndësie, pos që ta rëndojnë situatën në Kosovë dhe të pengojnë zgjidhjen politike të çështjes në Kosovë. Unë mendoj se nuk ekziston një organizatë e tillë“.



· Foto: Tre pjesëtarë të maskuar të UÇK’së, të dalur atëherë kur Rugova deklaronte se UÇK’ja nuk ekziston!



Në një konferencë për shtyp të mbajtur më 1 nëntor 1996, në pyetjen e gazetarit, për marrjen e përgjegjësisë nga UÇK’ja, të një vrasjeje në Surkish të Podujevës, Ibrahim Rugova përgjigjet: ”Ne nuk jemi në dijeni se në Kosovë veprojnë forca të tilla, por ata kanë për qëllim të keqësojnë edhe më shumë gjendjen në Kosovë dhe të krijojnë tensione të reja”. (Lexo “Bota Sot” 2 nëntor 1996)



Ibrahim Rugova duket se ka gënjyer, kur deklaronte se “nuk ekziston UÇK-ja” për faktin sepse ai ka pasur shumë informata për ekzistencën dhe aksionet e UÇK-së. Se Rugova e ka ditur, se, kush po i kryente këto arsione, këtë gjë e pohon edhe znj.Edita Tahiri njëra nga bashkëpunëtoret e tij. Në një intervistë të botuar në librin „Libri i lirisë“, fq.224, në pyetjen për aksionet e sinkronizuara të UÇK-së dhe se çfarë është biseduar për këtë gjë në Kryesinë e LDK-së, Edita Tahiri përgjigjet (po citoi): “…ne e kemi ditur se nga vijnë këto arsione. Kemi pasur kontakte me Sali Çekun, i cili ka qenë udhëheqës i aksioneve që janë zhvilluar në pjesën e Dukagjinit. Pastaj me kontaktet e pjesëve të tjera të Kosovës, kemi qenë të njoftuar për aksionet që zhvilloheshin në Drenicë, Llap dhe në pjesë të tjera, si dhe është ditur për Adem Jasharin, Zahir Pajazitin e për figura të tjera që kanë qenë bartës të këtyre aksioneve…” - përfundon citati. Rrena thonë i ka këmbët e shkurta!



Kah mesi i janarit 1997 kur UÇK’ja kreu një atentat kundër rektorit famëkeq të UP-së Radivoje Papoviq, në konferencën me gazetarë, të mbajtur më 24.01.1997, Ibrahim Rugova lidhur me këtë rast deklaron (po citoi): „Ne nuk kemi informacione se ekziston Ushtria Çlirimtare e Kosovës dhe në emër të saj mund të paraqiten shërbime të ndryshme, pasi ende nuk është paraqitur askush i kësaj UÇK’je. Dënojmë edhe njëherë shpërthimin terrorist të autobombës në Prishtinë, si moment i rrezikshëm për gjendjen e rëndë në Kosovë dhe kërkojmë që këtë rast ta hulumtojë FBI dhe INTERPOL-i, të shihet se çfarë ishte ai shpërthim mjaft i sofistikuar. Po ashtu dënojmë edhe rastet e vrasjet që po bëhen me pretekst të kolaboracionizmit dhe kërkojmë ndërprerjen e tyre“ - përfundon citati. (Lexo: Gazeta “Rilindja”, 25. 01. 1997)



Të gjjthë me indinjatë i kujtojmë ato ditë, pas 24 janarit 1997, kur UDB’a serbe ndërmori një fushatë të egër burgosjesh, e cila rezultoi me vrasjen e tre luftëtarëve të UÇK-së Zahir Pajazitit, Hakif Zejnullahut e Edmond Hoxhës, në 31janar 1997 në fshatin Pestovë të Vushtrrisë.



Në një intervistë që u botua më 9 shtator 1997 në gazetën „Frankfurter Rundshau“, ( në të njejtën ditë e publikoi edhe QIK-u), në pyetjen e gazetarit mbi UÇK-në, e cila që nga prilli i vitit 1996 kreu disa atentate ndaj policisë serbe, Ibrahim Rugova do të përgjigjet, se: ”Nuk di se kush është prapa asaj lëvizjeje. Mund të jetë që këtë ta kryejnë shërbimet serbe me qëllim që në këtë mënyrë ta diskreditojnë çështjen e Kosovës dhe të shqiptarëve në mënyrë „që të duket se shqiptarët janë terroristë“. Madje në një gazetë tjetër gjermane “Faz”, Ibrahim Rugova, pa hezitim thotë se: ”Krahas UÇK’së, serbët kanë sajuar edhe frontin e çlirimit kombëtar dhe një lëvizje për çlirimin e Kosovës” (!!!) ( Lexo: Ushtria Çlirimtare e Kosovës (Dokumente dhe artikuj), botimi dytë, prill 1998, faqe 181)



Disa spekulime flasin për krijimin e saj (UÇK-së)

nga shërbimet sekrete serbe - thotë Rugova



Më 1 dhjetor 1997 Ibrahim Rugova gjatë qëndrimit të tij në Bruksel dha një intervistë për gazetën belge “Le Soire” dhe në pyetjen e gazetarit Eduard Van Velthem, lidhur me sulmet kundër policisë serbe në Kosovë, siç thotë ai „të një ushtrie misterioze e quajtur UÇK“, Ibrahim Rugova thekson me bindje, se “nuk ka asnjë informacion për ekzistimin e një organizate të tillë. Disa spekulime flasin për krijimin e saj (UÇK-së) nga shërbimet sekrete serbe, për të pasur pretekst për një intervenim brutal dhe për të diskredituar imixhin tonë joviolent.” No coment !!!



Në një tjetër intervistë dhënë të përjavshmes zvicrane „Facts“ (botuar edhe në gazetën „Rilindja“, më 15. 12. 1997), në pyetjen e gazetarit: “Që nga viti 1996 u paraqitën disa sulme të armatosura në stacionet policore dhe përgjegjësinë për këto sulme e merr UÇK- ja. A paraqet kjo një faktor të ri politik?”, Ibrahim Rugova përgjigjet: “Ne nuk kemi kurrfarë informatash lidhur me një organizate të tillë. Sipas të gjitha gjasave është fjala për disa individë të frustruar. Parimisht është i pamundur konstituimi i një organizate të tillë, ngase ne jemi të kontrolluar rigorozisht në çdo rrafsh njerëzor. Në shtëpitë shqiptare nuk ka armë. Ushtria Çlirimtare e Kosovës mund t’i shërbejë regjimit serb si pretekst për një fushatë të re represive në Kosovë. Elementet me papërgjegjësi shoqërore regjimi serb i përdorë për qëllimet e veta.”



* * *



Ibrahim Rugova përveç baltosjes së UÇK-së në mënyrat më të ulëta njerëzore, nuk hezitonte që të jap edhe mesazhe me karakter friksues në popull.



Ja një shembull.



Më 5 - 7 mars 1998, gjatë kohës kur po vazhdonte operacioni i përgjakshëm i ushtrisë e policisë serbe në Prekaz të Drenicës, (me ç’rast u vranë barbarisht tërë familja e Shaban Jasharit në krye me komandantin legjendar Adem Jashari), në një emision të radios “Deutche Wele”, (datë 07. 03. 1998) u emitua një intervistë e Ibrahim Rugovës dhënë gazetës gjermane ”Der Spiegel”. Në pyetjen e gazetarit: ”A mund të ndalohet fillimi i një lufte në Kosovë?” Rugova përgjigjet: ”Një luftë normale nuk do të ketë, - dhe vijon - “mund të ketë vetëm masakër. Për nga këndvështrimi ushtarak, ne nuk do të kishim kurrfarë shansi, për dy ditë do të mund të na shkatërronin të gjithëve.“



· Foto: Lexoni e shikoni masakrat e regjimit fashist të Millosheviqit, në Prekaz, Likoshan, Çirez etj



Në pyetjen tjetër se “edhe shqiptarët po kryejnë akte terroriste?” “- Nuk e përjashtoj ekzistencën e një grupi shqiptarësh të mllefosur. Mirëpo, njëkohësisht jam i bindur që spekulimet lidhur me një ushtri çlirimtare dhe veprat e kryera prej saj janë ireale, përgjigjet Rugova, - duke shtuar se ai është i bindur për inolvimin e shërbimit sekret serb në këtë çështje se vetë e marrin UÇK-në si pretekst për vrasjet mbi popullatën shqiptare.” (Lexo: Ushtria Çlirimtare e Kosovës (Dokumente dhe artikuj), botimi dytë, prill 1998, faqe 239/240) Në këtë prononcim lidhur me UÇK-në Rugova theksoi: “Sa i përket këtij grupi unë ende po bëj hulumtime për të zbuluar se kush janë ata dhe nëse ekzistojnë, por kjo mund të jetë lojë serbe”. (Lexo Nikë Xheloshi-Kosova 1999…Tiranë 2002, fq.146-147)



VIJON

 

[Llapi]

Përgjigje e: Dr Ibrahim Rugova 1944-2006

Analiza politike - historike



Realpolitika e Ibrahim Rugovës ( 19 )



Fajtor për mungesën e unifikimit ka qenë gjithnjë Ibrahim Rugova



· “Gjatë kohës së luftës, unë kam marrë një herë një gjysmë miratimi për të kontaktuar me Shtabin e Përgjithshëm të UÇK-së. Kam qenë i vetmi zyrtar i LDK-së që kam shkuar në Shtabin e Përgjithshëm dhe jam përpjekur për të vënë një kontakt, që të bëjmë një proces unifikimi dhe e them me përgjegjësi se fajtor për mungesën e unifikimit ka qenë gjithnjë Ibrahim Rugova. Këtë e them jo se e kam dëgjuar, por e them se kam qenë palë në mes”. ( Milazim Krasniqi, ish-bashkëpunëtor i Ibrahim Rugovës, Kosovapress 16. 06. 2000 )



P ë r m b a j t j a



· Ofensiva serbe dhe aktiviteti diplomatik ndërkombëtar për zgjidhjen e çështjes së Kosovës përmes dialogut;

· Milazim Krasniqi: Fajtor për mungesën e unifikimit ka qenë gjithnjë Ibrahim Rugova;

· Vizita e Richard Holbrookut në Junik;

· Hollbrook: “Zotëri President - Ju duhet të takoheni me zotin Demaçi”;

· Adem Demaçi: „Ibrahim Rugova politikan i dështuar, duhet të tërhiqet nga skena politike…“;

· Jakup Krasniqi: „Ibrahim Rugova që moti i ka shkëputur lidhjet me popullin…“;

· Fehmi Lladrovci: „Politika e udhëhequr nga Ibrahim Rugova, nuk solli gjë konkrete…“;

· Richard Holbrook: „Ne e mbështesim presidentin Rugova, i cili është për një zgjidhje paqësore dhe pa dhunë…“;

· Kush e riciklonte përçarjen brenda faktorit politikë e ushtarak shqiptarë?!

· Konstituimi i Kuvendit - synim për defaktorizimin e UÇK’së;

· SHP i UÇK’së: UÇK është në krijimin e institucioneve, për kushtet dhe rrethanat e luftës.



Shkruan: Sheradin Berisha



====================================

Ofensiva serbe dhe aktiviteti diplomatik ndërkombëtar

për zgjidhjen e çështjes së Kosovës përmes dialogut



Atë ditë kur delegacioni i Kosovës në krye me Ibrahim Rugovën ishte në takimin gjysëm orësh me presidentin Klinton në Washington, satrapi i Ballkanit Sllobodan Millosheviç intensifikon operacionet ushtarake në Kosovë. Forcat ushtarake-policore serbe gjatë ofensivës së re në rajonin e Dukagjinit ka përdorë gjithë arsenalin ushtarak dhe artilerinë e rëndë me qëllim të shkatërrimit të UÇK’së, dhe të shpërnguljes së popullatës shqiptare nga fshatrat që shtrihen përgjatë aksit rrugorë Gjakovë - Deçan - Pejë, i cili mbahej vazhdimisht nën kontrollin e njësive të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës. Kjo ofensivë gjithëpërfshirëse ka bërë që takimi i radhës që ishte paraparë të mbahet më 5 qershor 1998, në Prishtinë, ( pas takimit të 22 majit) midis negociatorëve të Rugovës dhe Millosheviqit, të anulohet.



· Foto: Takimi serbo-shqiptarë në selinë e LDK-së, më 22.05.1998



Për shkak të situatës së krijuar në Kosovë, më 6 qershor në Prishtinë do të vijë diplomati gjerman Wolfgang Ischinger - Drejtor Politik në Ministrinë e Jashtme të Gjermanisë. z. Ischinger gjatë takimit me Ibrahim Rugovën dhe grupin e tij negociator, bëri të qartë qëndrimin se ”negociatat me Serbinë duhet të vazhdojnë pas qetësimit të gjendjes në Dukagjin dhe në Drenicë”, ndërsa Ibrahim Rugova si gjithmonë shprehu gatishmërinë për rifillimin e negociatave me Beogradin, pa i kushtëzuar ato negociata!



Në gjysmën e parë të qershorit 1998 do të intensifikohet aktiviteti i diplomacisë ndërkombëtare për Kosovën. Kështu, më 8 qershor do të mblidhet Këshilli i Ministrave i Bashkimit Evropian, tri ditë më vonë, më 11 qershor do të mbahet takimi në nivelin më të lartë i shteteve anëtare të Paktit NATO, dhe më 12 qershor do të mblidhet Grupi i Kontaktit. Në vendimet e dala nga këto takime, nuk mund të nxjerrish as një formulë të qartë që përcakton mënyrën se si duhet ndalur lufta në Kosovë, ndërsa sa i përket statusit të Kosovës, saktësohet qartë, Kosovës duhet t´i kthehet autonomia, të cilën e kishte deri në vitin 1989.



Në të vërtet nga këto mbledhje iu dërgua një mesazh Serbisë. Për t’ia tërhequr vërejtjen Sllobodan Millosheviqit për “përdorimin e tepruar të dhunës” ndaj shqiptarëve, më 15 qershor 1998 forca veriatlantike e NATO’s organizoi një manovër katër orëshe mbi hapësirën ajrore të Shqipërisë e të Maqedonisë, ku morën pjesë 13 shtete anëtare të kësaj aleance ushtarake. Kjo manovër u mbajt pikërisht në ditën kur Millosheviqi kishte arritur për vizitë në Moskë me ftesë të presidentit rus Boris Jelcin, (të dakorduar paraprakisht edhe me Kancelarin gjerman Helmut Kohl), ndërsa në të njëjtën kohë Ibrahim Rugova po qëndronte për vizitë në Angli dhe Francë!



Më 8 qershor, pikërisht në ditën kur në Bruksel do të mblidhet Këshilli i Ministrave të BE-së për të diskutuar lidhur me gjendjen e re në Kosovë, në Prishtinë vjen ambasadori amerikan në Shkup, Chrisofer Hill. Për t´u njohur nga afër me situatën në teren, ambasadori Hill udhëton në zonën e Dukagjinit ku ato ditë ishin zhvilluar luftimet të përgjakshme. Në këtë udhëtim z.Hill i shoqëruar nga dr.Fehmi Agani…, viziton Gjakovën, Deçanin, Prejlepin, Junikun etj., dhe sheh nga afër shtëpitë e djegura e të shkrumbuara si dhe shpërnguljen e popullatës shqiptare nga vendbanimet e tyre.



Me vizitën e tij në një zonë luftarake, z.Hill ka bërë të qartë se tashmë është ndëmjetësues amerikan për çështjen e Kosovës, duke zavendësuar ambasadorin Robert Gelbard. Kjo vizitë duket se ka ndikuar dukshëm tek ambasadori Hill në qartësimin e gjendjes reale në zonat e luftës dhe me këtë rast ka kuptuar se pa riorganizimin e faktorit politik shqiptar, në pajtim me rrethanat e reja, nuk do të ketë negociata të suksesshme me Beogradin.



Milazim Krasniqi: Fajtor për mungesën e unifikimit

ka qenë gjithnjë Ibrahim Rugova



Gjatë muajve të verës 1998 diplomacia amerikane do të bëjë përpjekje të unifikojë faktorin relevantë politik shqiptar në Prishtinë, Lidhjen Demokratike të Kosovës, me partitë tjera që konsideroheshin të afërt me UÇK-në, në radhë të parë me Partinë Parlamentare të Kosovës që drejtohej nga Adem Demaçi dhe me drejtuesit e Lëvizjes Demokratike Shqiptare, akademik Rexhep Qosjen, Hydajet Hysenin dhe Mehmet Hajrizin, dhe personalitete tjera, që mund të ishin të frytshëm në procesin negociator me Serbinë.



Derisa faktori ndërkombëtar përpiqej t’i bashkojë partitë shqiptare në Prishtinë, për të krijuar një trup të përbashkët shqiptare për vazhdimin e dialogut me Serbinë, prej kohësh Lëvizja Popullore e Kosovës (LPK) dhe Lëvizja Kombëtare për Çlirimin e Kosovës (LKÇK) angazhoheshin për bashkimin e gjithë faktorit politik e ushtarak, në një Front për Çlirimin e Kosovës. Mirëpo, „lufta“ e pakompromis në mes faktorëve politik e ushtarak shqiptarë për të qenë i parë ( në krye të piramidës), ka bërë që të mos arrihet kurrë një bashkim i mirëfillt, dhe kjo gjendje duket se është reflektuar negativisht edhe në radhët e Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës.



Milazim Krasniqi, njëri nga themeluesit e LDK-së dhe bashkëpunëtor më i afërt i Ibrahim Rugovës, për mosunitetin e faktorit shqiptar e bën përgjegjës pikërisht z. Rugova. “Gjatë kohës së luftës, unë kam marrë njëherë një gjysmë miratimi për të kontaktuar me Shtabin e Përgjithshëm të UÇK-së. Kam qenë i vetmi zyrtar i LDK-së që kam shkuar në Shtabin e Përgjithshëm dhe jam përpjekur për të vënë një kontakt, që të bëjmë një proces unifikimi dhe e them me përgjegjësi se fajtor për mungesën e unifikimit ka qenë gjithnjë Ibrahim Rugova. Këtë e them jo se e kam dëgjuar, por e them se kam qenë palë në mes”, ka thënë shkrimtari dhe publicisti Milazim Krasniqi . ( Lexo: Kosovapress, 16. 06. 2000)



Në këto rrethana mosuniteti të faktorit shqiptarë, SHP i UÇK-së, me qëllim të komunikimit me opinionin e gjerë, të brendshëm dhe atë të jashtëm, përmes deklaratës politike nr.3, datë 11 qershor 1998, bën të ditur se për zëdhënës të tij ka caktuar Prof.Jakup Krasniqin, nga fshati Negroc i Drenicës. Dy ditë më vonë zëdhënësi i UÇK-së Prof.Krasniqi, në paraqitjen e parë publike që u emitua në RTSH (më 15. 06. 1998), bëri të qartë qëndrimin e SHP të UÇK-së për të gjitha zhvillimet në Kosovë dhe qëllimin e luftës çlirimtare.



· Foto: Jakup Krasniqi, me rastin e paraqitjes së parë publike



Vizita e Richard Holbrookut në Junik



Më 24 qershor 1998 në Kosovë vjen diplomati amerikan Richard Holbrook. Fillimisht z.Holbrook, (së bashku me ambasadorin Hill), të shoqëruar nga dr.Fehmi Agani, Veton Surroi dhe Blerim Shala, të përcjellur nga dhjetra gazetarë vendor dhe të huaj, do të vizitoi rajonin e Dukagjinit. Holbrook e ka vizituar fshatin Junik dhe ishte hera e parë që zyrtarisht, një diplomat i lartë amerikan, takohet me njerëzit që mbanin uniformën e UÇK-së, ndërsa z.Hill, tri javë më parë (29 maj) kishte takuar njerëz të armatosur të UÇK-së, por pa uniforma.



· Lexo: Takimet Holbrook-Miloshevic në Beograd dhe Holbrook-Rugova në Prishtinë, BBC News - June 23, 1998



Richard Holbrook në Junik u pritë shumë mirë nga UÇK-ja, madje në një odë të madhe të Junikut ai bëri një foto me poetin Hajdin Abazi i njohur si Lum Haxhiu, i cili ishte i veshur me uniformë ushtarake të UÇK-së dhe mbante në dorë një pushkë automatike. Kjo foto ato ditë u publikua në faqet e para të mediave më prestigjioze botërore. Takimi i Holbrookut&Hillit me përfaqësuesit e UÇK-së në Junik, ka ndikuar dukshëm në ripozicionimin e tyre karshi skenës politike shqiptare, dhe tashmë ishte i pashmangshëm kyqja e faktorit UÇK në proceset politike që po zhvilloheshin për Kosovën, në Prishtinë dhe në qendrat tjera vendimmarrëse të botës.



· Foto: Richard Holbrook në Junik, së bashku me Hajdin Abazin (Lum Haxhiun)



Derisa Holbrook po qëndronte në Kosovë, Ibrahim Rugova ishte për vizitë në Gjermani ( pas qëndrimit në Londër e Paris), ku u takua me ministrin e jashtëm gjerman Klaus Kinkel dhe Kancelarin Helmut Kohl. Me këtë rast Klaus Kinkel, z.Rugova ia ka përsëritur qëndrimin e Grupit të Kontaktit, për fillimin e menjëhershëm të bisedimeve me Sllobodan Millosheviqin, ndërsa në takimin që pati Rugova me Kancelarin Kohl, e që e emitoi TV-ZDF’i gjerman më 25 qershor 1998, Kohl i thotë Rugovës: ”Duhet të jesh i matur dhe i qëndrueshëm në kërkesën e një autonomie të zgjeruar në kuadër të Jugosllavisë”, ndërsa Rugova në vend se t’i kundërshtonte me argumente të shumta këto qëndrime që tashmë ju kishte dalur boja (derisa Kosova po digjej e shkrumohej nga ushtria barbare e Millosheviqit), ai u shpreh pro dialogut me Millosheviqin, dhe me këtë rast zyrtarët gjerman i falënderoj për kontributin e tyre që po japin në zgjidhjen e çështjes së Kosovës.



Në këto rrjedha, më 26 qershor 1998, sipas një raporti të gazetës “New York Times”, i botuar në të përditshmen “Koha Ditore” amabasadori amerikan Gelbard ( i cili tashmë duket të ketë ndryshuar qëndrimin “negativ” që kishte në fillim të vitit 1998 ndaj UÇK-së ), në Zvicër, takohet me dy përfaqësuesit politik të UÇK-së në perëndim, Bardhyl Mahmutin dhe Ramadan Avdiun. Një ditë para se të ndodhte ky takim, James Rubin kishte deklaruar në Departamentin e Shtetit se një takim me udhëheqjen politike të UÇK-së mund të ndodhte së shpejti dhe se Millosheviqi duhet ta pranonte atë fakt.



Hollbrook: “Zotëri President - Ju duhet të takoheni

me zotin Demaçi”



Po të njejtën ditë, (më 26 qershor), pas qëndrimit një ditor në Beograd, protagonisti i ashtuquajtur i “bulldozher-diplomacisë” ndërkombëtare, Holbrook vjen në Prishtinë dhe së bashku me abasadorin Hill dhe një oficer të lartë amerikan takohen fillimisht me Adem Demaçin. Ndonëse prej disa javësh qyteza e Kijevës mbahej nën rrethim të plotë të UÇK’së, Holbrook atë ditë do ta përsërisë disa herë slloganin “Kijeva është sot vendi më i rrezikshëm në Evropë” dhe prandaj në takimin e tij me Adem Demaçin ka kërkuar që të ndikojë mbi UÇK’në për të zhbllokuar këtë qytezë, (që shtrihej përskaj aksit rrugorë Prishtinë-Pejë), ku prej disa javësh mbaheshin të rrethuar rreth 200 civilë serbë dhe dhjetra policë serbë, nga njësitë e UÇK-së.



Hollbrook më 26 qershor në një takim tjetër që pati me Ibrahim Rugovën do të shfaqte haptazi pakënaqësinë e tij me nivelin organizativ të shqiptarëve. “Ne nuk mund të ecim përpara pa pasur një partner serioz te ju. Duhet të organizoheni shumë më mirë… Duhet t´i lini prapa mëritë dhe inatet personale…“ i ka thënë Holbrook, Ibrahim Rugovës. „Ta zëmë, ju, zotëri President“, kur e keni thirrë për herë të fundit Demaçin për të diskutuar me të problemet në Kosovë…?“ e pyet Hollbrook, Ibrahim Rugovën.



Dhe, Rugova siç e kishte zakon në këto raste përgjigjet: “Paj, e kam thirrë dhe do ta thërras…Por, ne, këtu kemi një rend demokratik të krijuar me zgjedhje dhe duhet ta respektojmë atë…“. Ndërkaq Holbrook i thotë Rugovës: “Shikoni zotëri President… unë ju çmoj si president, edhe pse e dini mirë se as ne, e as dikush tjetër në perëndim, nuk ua ka njohur zgjedhjet…( është fjala për zgjedhjet e 22 marsit 1998 - Sh.B)…Këtu më nuk kemi kohë për të humbur…Ju duhet të takoheni me zotin Demaçi..“ ( Për më tepër lexo: B.Shala „Vitet e Kosovës 1998-1998“, Prishtinë 2000, faqe. 96-97 )



· Foto: Nga takimi Rugova - Holbrook, ( Qershor 1998 )



Ibrahim Rugova, ndonëse prej kohësh ishte mësuar të jetë i pari në krye të piramidës politike shqiptare, nuk dëshironte ta prishte rendin e krijuar demokratik (me ato „institucionet fiktive“ të ndërtuara, pa u penguar nga regjimi pushtues serbë), për të krijuar një organizëm të mirëfillt kombëtar. Ky „president“ duke qenë kundër unitetit politik e ushtarak me faktorët më relevantë shqiptar, vet ishte shndërruar në një faktor të mosunitetit të shqiptarëve, dhe ky veprim gjatë gjithë kohës ka dëmtuar rëndë interesat strategjike të luftës sonë çlirimtare.



Për të bërë më të plotë këtë konstatim, duhet pranuar se për këto veprime të Rugova një pjesë të përgjegjësisë e mbanin padyshim edhe diplomatët amerikan dhe faktorët tjerë ndërkombëtar. Ambasadorët Hollbrook dhe Hill edhe pse këmbëngulnin në krijimin e një trupi të përbashkët „ekzekutiv“ të shqiptarëve, megjithatë ata, Ibrahim Rugovën e konsideronin si njeriun kyç në procesin e negociatave me Serbinë. Pra, thënë qartë, ata përpiqeshin ta krijonin një unitet të shqiptarëve, por, pa e eliminuar Ibrahim Rugovën nga skena politike shqiptare.



Adem Demaçi: „Ibrahim Rugova politikan i dështuar,

duhet të tërhiqet nga skena politike…“



Në këto përpjekje të diplomacisë amerikane etj., simboli i rezistencës shqiptare Adem Demaçi, nuk shihte organizim të mirëfillt politik e ushtarak me Ibrahim Rugovën në krye (deri sa ai e injoronte skajshmërisht faktorin UÇK), prandaj, disa herë ka kërkuar që Rugova të tërhiqet nga skena politike, për t´i lënë rrugë krijimit të një uniteti të mirëfillt nga forcat politike e ushtarake, pa e përjashtuar këtu as LDK’në si parti.



· Foto: Adem Demaçi dhe Ibrahim Rugova



Këtë qëndrim real, Adem Demaçi do ta artikulojë zëshëm edhe në një takim të partive politike shqiptare, të mbajtur me 1 korrik 1998, nën monitorimin e ambasadorit Hill. Mbledhja e 1 korrikut u mbajt në barakën e LDK’së, dhe duket se ky takim u thirrë nga Rugova, sa për t´iu shmangur akuzave të shumta që vinin nga diplomatët amerikan dhe nga partitë tjera shqiptare, të cilat nuk përfilleshin në asnjë mënyrë nga „presidenti“.



Që në fillim të takimit Ibrahim Rugova shpërfaqi idenë e mbledhjes së Kuvendit dhe formimit të Qeverisë mbi bazën e zgjedhjeve të 22 marsit 1998, ku do të përfshiheshin edhe partitë politike, që i patën bojkotuar ato zgjedhje. Kjo ide e Rugovës nuk u pranua nga Adem Demaçi, Rexhep Qosja dhe Hydajet Hyseni, për faktin sepse zgjedhjet „parlamentare e presidenciale“ të 22 marsit ( të cilat ishin mbajtur me tolerimin e Serbisë), ndonëse ishin burim i vazhdueshëm i përçarjeve politike (tashmë disa mujore) nuk mund të merreshin si pikënisje për të krijuar një unitet të shëndosh politik shqiptar.



Për më tepër, pikërisht Ibrahim Rugova me veprimet e tija skajshmërisht autoritare, kishte shpërfillur edhe vetë idenë e konstituimit të Kuvendit të Kosovës, sepse, tashmë, kishin kaluar njëqind ditë e ca, prej se ishin mbajtur ato zgjedhje, ndërsa brenda kësaj periudhe, ai me tarafin e tij politik ka luajtur tmerrshëm me kartën e përçarjes, duke formuar grupe negociatorësh si: G-15, G-4 e të tjera si këto, për të dialoguar me Serbinë, ndërkohë që ka shpërfillur partitë tjera politike, të cilat kërkonin një bashkim të gjerë politik, duke përfshirë këtu edhe faktorin më të rëndësishëm të kohës: Ushtrinë Çlirimtare të Kosovës.



Duke pas parsysh mbështetjen që i jepnin diplomtatët amerikan, Ibrahim Rugovës, më 4 korrik në zyrën amerikane në Prishtinë, Adem Demaçi, para ambasadorëve: Richard Holbrook dhe Christopher Hill, ka shprehur hapur dyshimet e tij për insistimin e tyre, që Rugova të mbetej në çdo mënyrë lojtari kryesor i skenës politike shqiptare. Demaçi me këtë rast, diplomatëve amerikan shumë hapur ju thotë, se nuk është në interesin amerikan të përkrahet një politikan krejtësisht i dështuar, çfarë është Ibrahim Rugova.



Jakup Krasniqi: „Ibrahim Rugova që moti i ka

shkëputur lidhjet me popullin…“



Ato ditë, zëdhënësi i UÇK’së Jakup Krasniqi, në një intervistë ekskluzive për “BBC World” ka pohuar se ”Ibrahim Rugova dhe njerëzit që e rrethojnë kanë penguar pavarësinë e Kosovës…se politika disavjeçare e udhëhequr nga Ibrahim Rugova është politikë e dështimeve të vazhdueshme…dhe se politikën duhet ta udhëheqin dhe do ta udhëheqin forcat e reja.” Ndërkaq, në një intervistë tjetër dhënë „Zërit të Amerikës“ disa ditë më parë (më 27 qershor 1998) z.Jakup Krasniqi, deklaron, se: „Ibrahim Rugova që moti i ka shkëputur lidhjet me popullin dhe se UÇK’ja e ka pasur dhe e ka krahun politik.“ Ndërkaq në pyetjen, a do të mund Ibrahim Rugova të drejtonte UÇK’në, Krasniqi përgjigjet: “Ibrahim Rugova nuk ka krijuar kapital politik për të drejtuar UÇK’në. UÇK’në nuk mund ta kontrollojnë njerëzit që e kanë akuzuar atë. Rugova do të bënte mirë të pushonte çdo aktivitet që pengon aksionet e UÇK’së dhe përzierjet e tij rreth UÇK’së“.



Fehmi Lladrovci: „Politika e udhëhequr nga Ibrahim

Rugova, nuk solli gjë konkrete…“



Për politikën e Ibrahim Rugovës dhe mënyrën se si duhet të zgjidhet një herë e mirë çështja e Kosovës, në mënyrë të qartë e ka thënë edhe Fehmi Lladrovci, tani dëshmorë i kombit. Në një intervistë dhënë gazetarit të njohur britanik David Loyn, që u trensmetua në kanalin televiziv BBC World, në maj 1998, ndërsa biseda ishte zhvilluar në prill të atij viti, Fehmi Lladrovci lidhur me politikën e Ibrahim Rugovës ka thënë: „Politika "paqësore" kosovare, e udhëhequr nga Ibrahim Rugova, i cili tash e tetë vjet sillet nëpër zyrat e Evropës dhe të Amerikës, nuk solli gjë konkrete. Nuk ka gjë prej kësaj politike... Nuk i kemi marrë armët në dorë nga dëshira, por kjo është një domosdoshmëri. Pa një organizim të tillë askush nuk do të na dëgjojë, as Evropa, as SHBA-të. Po, për çfarë luftoni? e pyet gazetari Fehmiun, ndërsa ai përgjigjet: "Për çlirimin përfundimtar të Kosovës". „Por sot shqiptarët janë në përgatitje të ekipit negociator. Ka të ngjarë që ky ekip mund të pranojë edhe një trajtë të autonomisë në kuadër të "RFSJ"-së. Sa do të ishit të gatshëm të pranonit një gjë të tillë?“ - i drejtohet z.Loyon, Fehmi Lladrovcit. "Assesi, natyrisht. UÇK-ja nuk pajtohet me asnjë zgjidhje, përveç pavarësisë së plotë të Kosovës” - përgjigjet prerë Fehmiu. Kur gazetari Loyon, e pyet: “A synoni të merrni pjesë në bisedime?“ Fehmiu përgjigjet: "Po, jemi të gatshëm të bisedojmë me Serbinë. Por, vetëm për kufijtë. Për asgjë tjetër”.



· Foto: Dëshmori i Kombit Fehmi Lladrovci



Richard Holbrook: „Ne e mbështesim presidentin Rugova,

i cili është për një zgjidhje paqësore dhe pa dhunë…“





Ndërsa ky ishte qëndrimi i luftëtarëve të UÇK’së, krejt qëndrim tjetër kishin diplomatët amerikanë për Ibrahim Rugovën dhe për statusin e Kosovës. Më 4 korrik 1998, pas disa takimeve që kanë pasur ambasadorët Holbrook dhe Hill me Demaçin, Qosjen dhe së fundi me Rugovën, Holbrook në paraqitjen e tij para gazetarëve në hyrje të barakës së LDK’së, i drejtohet Rugovës më këto fjalë: “Zotri Rugova, do të përpiqem të të ndihmoj edhe një herë. Sonte do të udhëtoj në Beograd për të biseduar me Millosheviqin dhe përsëri do të kthehem nesër. Amerika nuk i përkrah aksionet e UÇK’së, dhe duhet të ndërpriten menjëherë aksionet e të dy palëve…“ (!!!)





· Lexo: Holbrooke meets with Milosevic, Rugova-July 4, 1998 (CNN)





Disa ditë më vonë, saktësisht më 9 korrik 1998, në intervistën dhënë kanalit televiziv CNN, Richard Holbrook, përsërit qëndrimin: “Ne e mbështesim presidentin Rugova, i cili është për një zgjidhje paqësore dhe pa dhunë, mirëpo ai nuk pranohet nga të gjithë si udhëheqës i vetëm i shqiptarëve“. Gjendjen në mes të shqiptarëve në Kosovë Holbrook e cilëson si „diçka tragjike“, sepse siç thotë ai „e kemi shumë vështirë të gjejmë negociator të palës shqiptare e sidomos në palën e saj ushtarake ( Lexo - UÇK’së - Sh.B )“. Ndërkaq, sa i përket statusit të Kosovës, duke e tërhequr një diagonale mes Bosnjes dhe Kosovës, Holbrook thotë, se: „Kosova nuk është Bosnjë, nuk është një vend i pavarur dhe komuniteti ndërkombëtar nuk mund ta mbështeste dëshirën e popullit të saj për të qenë i pavarur…“ “Kudo në botë,- pohonte Holbrook, - ka popuj që kërkojnë sovranitet, si për shembull Tibeti, pastaj kurdët, mirëpo historia dhe kufijtë nuk i lejojnë. Ne mendojmë,- thotë ai,- se ka rëndësi themelore të bëhet një ndryshim në statusin e Kosovës brenda kufijve ndërkombëtarë të Jugosllavisë.“ ( CNN, 9 korrik 1998 )



Në këtë frymë u prononcua edhe ambasadori tjetër amerikan Robert Gelbard, gjatë vizitës së tij në Mostar të Bosnjes më 8 korrik 1998. Madje z. Gelbard, me këtë rast UÇK’së ia dërgojë një mesazh me tone kërcënuese. „Ne jemi të përgatitur dhe të aftë për të penguar të gjitha aktivitetet e UÇK’së, sidomos rrugët e tyre të furnizimit. Ne jemi të përgatitur nga kjo anë nëse ata refuzojnë të bashkëpunojnë dhe të marrin masa të tjera të nevojshme“- ka thënë z.Gelbard. Dhe kjo vërtet ka ndodhur. Ato ditë, në Zvicër do të bllokohet nga autoritetet zvicrane zhirollogaria e Fondit: “Vendlindja Thërret“, që e financonte UÇK’në, ndërsa në Shqipëri në kufirin shqiptaro-shqiptarë u shtuan masat e vëzhgimit nga shumë monitorues ndërkombëtar, ndërkohë që në pjesën tjetër të kufirit ishin dislokuar mijëra forca ushtarake serbe!



Kush e riciklonte përçarjen brenda faktorit politikë

e ushtarak shqiptarë?!



Derisa në Prishtinë po zhvilloheshin bisedimet intensive për „unifikimin“ e faktorit politik shqiptarë, më 5 korrik 1998 në Tiranë Kryeministri në exil Bujar Bukoshi takohet me Hashim Thaçin dhe Rexhep Selimin, të dy këta anëtarë të Shtabit të Përgjithshëm të UÇK’së. Ndonëse marëdhëniet qeveri e Bukoshit - SHP i UÇK’së ishin të tensionuara, në këtë takim duket se gjendja shtensionohet, sepse merren vesh për të bashkëpunuar në mes vete, mirëpo nuk do të kalojë shumë kohë, kur do të rishfaqen mosmarrëveshjet ndërmjet Bujar Bukoshit dhe SHP të UÇK-së, të cilat do të riciklohen pastaj vazhdimisht, gjatë gjithë kohës së luftës çlirimtare, deri në qershor 1999!



Ky riciklim i përçarjeve brenda faktorit politik e ushtarak zhvillohej çdo kund, si brenda në Kosovë, ashtu edhe jashtë Kosovës, në Shqipëri e në vendet tjera të botës perëndimore. Mirëpo, kjo përçarje më së shumti ndikonte në Kosovë, atje ku zhvillohej lufta kundër njësive ushtarake-policore serbe, të cilat bënin kërdi mbi popullatën shqiptare, duke vrarë, ekzekutuar e masakruar, gra, pleq e fëmijë, ndërsa plaçkisnin, digjnin dhe shkretonin pamëshirshëm pasurinë e tyre.



Sipas të dhënave të publikuara në një raport të Këshillit për Mbrojtjen e të Drejtave dhe Lirive të Njeriut (KMDLNJ), gjatë muajit korrik 1998, në Kosovë janë vrarë, masakruar ose ekzekutuar 201 shqiptarë, janë plagosur 152, janë keqtrajtuar në mënyra të ndryshme 1566, janë marrë peng, janë kidnapuar ose janë zhdukur 185 vetë, janë arrestuar në mënyrë arbitrare 196 vetë, ndërsa janë rrahur rëndë 275 shqiptarë, 26 prej të cilëve kanë pësuar lëndime të rënda trupore.

Raporti dëshmon se dhunës së regjimit pushutues serb i janë nënshtruar gratë e fëmijët. Sipas të dhënave të deritashme, 102 gra janë vrarë, janë plagosur, janë arrestuar, janë dënuar, janë keqtrajtuar ose janë zhdukur gjatë korrikut, ndërsa 12 fëmijë janë keqtrajtuar.

Sipas burimeve të KMDLNJ’së gjatë këtij muaji, forcat serbe kanë detyruar zhvendosjen e 350.000 shqiptarëve nga shtëpitë e veta, shumë prej të cilëve nuk kishin as ku të kthehen pasi shtëpitë e tyre janë plaçkitur, janë rrënuar dhe janë djegur e shkrumuar nga forcat pushtuese serbe.



· KMDLNJ: Lexo listën e shqiptarëve të vrarë e të masakruar nga forcat serbe, në periudhën janar - nëntor 1998



Lidhja Demokratike e Kosovës dhe Partitë politike të afërta me te, që kishin marrë pjesë në zgjedhjet e 22 marsit 1998, akoma ushqenin iluzione, se kanë ndërtuar institucione të mirëfillta shtetërore në krye me Ibrahim Rugovën dhe duke pasur këtë besim, nuk rreshtnin të thurnin as akuza në adresë të UÇK’së, në adresë të atyre që kishin marrë armët në dorë për t’u çliruar përfundimisht nga ushtria pushtuese barbare e Sllobodan Millosheviçit, e jo siç i quanin ata njësitë dhe bartësit e kësaj ushtrie si “njerëz të frustruar“, „grupe të armatosura që mbrojnë pragun e shtëpisë“, “njerëz që luftojnë sepse u janë djegur shtëpitë e tyre“ etj.etj. Duke ju kundërvënë akuzave të tilla, zëdhënësi i UÇK’së Jakup Krasniqi, në një prononcim të botuar në gazetën „Zëri i Kosovës“, Ibrahim Rugovën e cilëson si: „pashai i kuq i barakës së vogël nga Prishtina“ që „ka për qëllim të shndërrojë UÇK’në në një karikaturë të LDK’së…, i cili asnjëherë nuk arriti në trojet e lira të vendit që ai është president“! (ZiK’u 9 korrik 1998, faqe 4 – 5)



Konstituimi i Kuvendit - synim për

defaktorizimin e UÇK-së



Pavarësisht nga rrethanat e luftës dhe lëvizjet gjithëpër- fshirëse për unifikimin e faktorit politik e ushtarak, „presidenti“ Ibrahim Rugova kishte vendosur ta „konstituonte“ Kuvendin e Kosovës.



Më 16 korrik 1998 ( pikërisht në kohën kur forcat ushtarake-policore serbe kishin marrë një ofensivë të gjerë me karakter shfarosës, në zonën e Vërrinit, në drejtim të Rahovecit, të Malishevës etj.), në ambientet e selisë së LDK-së në Prishtinë, Ibrahim Rugova ka mbajtur mbledhjen themeluese të Kuvendit të Kosovës, ku morën pjesë me 75 deputetë, 59 deputetë të LDK-së dhe 16 të partive tjera (nga 130 sa duhet të ishin - Sh.B) të dalë nga zgjedhjet e 22 marsit 1998. Kjo mbledhje konstituive po mbahet pas 115 ditëve, përkatësisht pas tre muajve, tri javëve e tri ditëve, nga dita kur u mbajtën zgjedhjet e “lira dhe demokratike” të 22 marsit 1998. Edhe pse mbajtja e Kuvendit ishte bërë i ditur dy ditë më parë, ai i zhvilloi punimet normalisht pa u penguar nga sigurimi shtetëror serb, pothuajse deri në përfundim të mbledhjes. Me propozimin e Ibrahim Rugovës, Kryetar i Kuvendit u zgjodh akademik Idriz Ajeti dhe tre nënkryetarë: Iljaz Kurteshi nga Partia Socialdemokrate e Kosovës, krahu i Kaqusha Jasharit; Gjergj Dedaj, nga Partia Liberale e Kosovës dhe Zef Morina nga Partia Shqitare Demokristiane e Kosovës, ndërsa Sekretar i Kuvendit u zgjodh Fatmir Sejdiu nga Lidhja Demokratike e Kosovës ( aktualisht kryetar i Republikës së Kosovës - Sh.B).



Është shumë i çuditshëm fakti se, në momentin e përfundimit të mbledhjes „konstituive të Kuvendit“, në orën 13:05 para hyrjes së barakës së LDK-së ka arritur ambasadori amerikan në Beograd Nikollas Hill. Pas tij janë futur edhe një numër policësh serbë në rroba civile, ndërsa hyrja e barakës u mbush përplotë policë: dy pizgauerë, vetura civile dhe një fugon policie. Në ora 13:13 nga baraka dalin policët serbë „me dokumentacionin e seancës konstituive të Kuvendit të Republikës së Kosovës!“ Para orës 14:00 nga baraka ka dalë edhe Nikollas Hill, kurse pas tij edhe Ibrahim Rugova, i cili largohet nga baraka pa u ndaluar nga policia serbe! ( Lexo: Nikë Gjeloshi-Kosova 1999, fq.173-174)



Mënyra se si është paralajmëruar për opinion mbajtja e Kuvendit, pastaj ecuria e zhvillimit të punimeve në këtë “seancë“ konstituive dhe ardhja e amasadorit amerikan bashkë me policinë serbe në ambientet e barakës së LDK-së, pikërisht në momentet kur mbledhja po përfundonte, sipërfaqëson qartë faktin se, ky Kuvend u mbajt (sa për sy e faqe) me marrëveshje paraprake në mes të qarqeve diplomatike të huaja, Ibrahim Rugovës dhe Sllobodan Millosheviqit.



Konstituimi i Kuvendit nga LDK’ja bashkë me partitë e vogla që morën pjesë në zgjedhjet e 22 marsit, kishte për synim defaktorizimin e UÇK-së si faktor politik e ushtarak, dhe kjo ka ndikuar dukshëm në thellimin jazit të përçarjes brenda faktorit politik shqiptarë. Kundër mbledhjes së Kuvendit të Kosovës u deklaruan: Partia Parlamentare e Kosovës në krye me Adem Demaçin, Lëvizja Demokratike Shqiptare në krye me Rexhep Qosjen, Lëvizja Popullore e Kosovës dhe Lëvizja Kombëtare për Çlirimin e Kosovës, të cilat këtë veprim e cilësuan si një komplot të Ibrahim Rugovës për të mashtruar popullin me këtë Kuvend.



SHP i UÇK’së: UÇK është në krijimin e institucioneve,

për kushtet dhe rrethanat e luftës



Një ditë pas mbajtjes së Kuvendit, ka reaguar edhe SHP i UÇK-së. Në deklaratën politike nr. 4 të datës 17 korrik 1998, SHP i UÇK-së, deklaron:



“UÇK e ka thënë me kohë se nuk pranon ato zgjedhje që i shërbejnë për dekor pushtuesit dhe do të ishin farsë mashtruese për shqiptarët e Kosovës. Kemi thënë se nuk pranojmë zgjedhjet të cilat legjitimojnë ndarjet e reja territoriale të vendit tonë, që filluan me “zgjedhjet e lira” të 22 marsit 1998 - kur një pjesë e tokave lahej në gjak e në anën tjetër ngriheshin dollitë e “fitores historike” të një grupi tarafësh. Gjithashtu kemi përsëritur shumë herë deri tash se jemi për jetësimin e institucioneve të pavarura, funksionale dhe operative, që do ta siguronin çlirimin e Kosovës. UÇK, edhe më herët ka paraqitur qëndrimet e veta në raport me tendencat e një kaste politike, e cila ka për qëllim jo krijimin e institucvioneve kombëtare për avancimin e çështjes shqiptare, por frenimin dhe minimin e luftës sonë çlirimtare - mu në kohën kur ajo është gjithëpërfshirëse. Sukseset e UÇK’së në fushëbetejat e shumta e detyruan pushtetin okupator të lejojë mbajtjen formale të një parlamenti të kontestuar nga të gjithë ndërgjegja politike kombëtare. Ky parlament mbajti mbledhjen „themeluese“ vetëm pas kërkesave dhe këshillave të vazhdueshme të cilat erdhën nga miqtë tradicionalë të okupatorit tonë, nga Moska dhe Athina.

UÇK’ja ia tërheq vërejtjen autorëve të këtyre makinacioneve se kanë shkuar larg me lojërat e ndyta në dëm të kombit dhe Atdheut. UÇK’ja këtu vëren tendencën më të hapët të përçarjeve të shkaktuara nga ky klan në lëvizjen politike shqiptare, të cilat barten edhe në lëvizjen kombëtare shqiptare. Gjithashtu e këshillojmë miqësisht edhe faktorin ndërkombëtar, sidomos SHBA’të dhe vendet e demokracisë perëndimore, që të mos bien nën ndikimin e allëshverisheve ruso-greke. (…) UÇK është në krijimin e institucioneve të reja funksionale dhe kombëtare, për kushtet dhe rrethanat e luftës. Këtë duhet ta bëjmë me të gjitha ato forca politike të cilat synojnë ndershmërisht lirinë, me individë të rinj, të ngritur politikisht dhe profesionalisht, dhe, me intelektualë të dëshmuar kombëtarisht. (...) Lufta e jonë vazhdon deri në fitore. - përfundon deklarata politike nr. 4 e SHP të UÇK’së.



( V I J O N )

 

[Mano]

Përgjigje e: Dr Ibrahim Rugova 1944-2006

ntu lexoft lexoje e mos tu lexoft leje

nqoftse eshte e ndalueme ne ket forum
me e tregue te verteten per figurat te ndryshme te kombit
mier nese jan te ndaluara le te tregoin adminat

dhe si per ket coftak kur po sjelli ndonji fotografi te vertet se qfar tradhtie ka ba ai tradhtar
po reagoni

ndersa ne temen per Kryeçlirimtarin e Kosoves
jo qe i lejoni turli montimi fotosh e videosh
por u vjen edhe lezet kur dikush shpif sene te kqija per ta heeeeee
mue as serbet nuk kan mujt me ma ndalue fjalen e lire e po ma ndalon ti ne nji forum qe veti i thot se eshte shqiptar

dhe nuk e di une a je antar i thjesht apo nga stafi une frik kam ardh ne ket forum
prezentohu te lutem se nuk po ju njof
po mendoi as nuk di kush eshte admin as super-moderator as moderator
se di ku e kini ate list a po e mbani msheft a

Sa per sqarim une nuk jame Moderatore. Une po flas thjesht si nje Shqiptar. Fotografite qe prure ti ketu me pretendimin se Rrugova paska Tradhetuar Ceshtjen Shqiptare thjesht pse eshte takuar me milloshevicin , jane ne rastin me te mire qesharake. Besoj se e gjithe bota e di se Rrugova ka qene i angazhuari per te ber marredhenjet diplomatike. Pra ka qene nderlidhesi, dhe ne qoftese ka qene i tille Fotografi te tilla jane te justifikueshme. Nese synimi i tij i vertet do te ishte ashtu sic pretendon ti pra cinik dhe jo ne favor te Ceshtjes Shqiptare-Kosovare, mendon ti se fotografi te tilla do te ishin lejuar te merreshin???

Edhe sikur Rrugova te ket qene "kopil" apo Rrome ashtu sic na e paraqet ti, Eeeeedhe sikur kjo te ishte e vertet, nuk duhet te permbysi veprimtarine e tij te vyeshme per Kosoven! Keto qe shkruani juve jane Blesfomi!!!

 

[fegi]

Përgjigje e: Dr Ibrahim Rugova 1944-2006

PRESIDENTIT HISTORIK DR. IBRAHIM RUGOVA

http://www.youtube.com/watch?v=LMynBWqSQuA&feature=mfu_in_order&list=UL

 

[Mano]

Përgjigje e: Dr Ibrahim Rugova 1944-2006

Llapi...Une do te nderhyje edhe nje here ne trajtimin qe i ben Figures se Rrugoves.

Krahasimi jote i Rrugoves me Thacin nuk eshte i drejte. Thaci ka qene truproje i Fatos Nanos dhe me ndihmen e elementit Karreierist te Shtetit Shqiptare te Korruptuar u vu ne krye te UCK-se. Keto jane bindjet qe njerezit mbar kane per Thacin. Rrugova ka qene Patriot Intelektual, Thaci ka perdorur Patriotizmin per Karriere. Ketu qendron ndryshimi skajshme midis atyre. Them kete thjesht per arsyen se une mendoj se Thaci duhet tia kishte lene vendin e Udheheqesit atyre qe jane te afte per ta bere. Dhe jo thjesht sepse ai ishte komandanti i UCK'se. Patriotet e vertet sakrifikojn gjithcka per vendin e tyre dhe jo te ulen ne karrike qe nuk i takojn!!!

Une kam shume rrespekt per Cdo anetare te UCK-se cilido nivel i perkisnin ne kohen e Luftes. Por duhet mbajtur parasysh se edhe Figura e UCK-se eshte keqperdorur nga Propaganda dhe Politika, sidomos Post-Luftes se Kosoves.

P.S E di ti se sa njerez mendojn se Thaci ka qene i futur ne UCK me ndihmen e Serbeve??? Une per vete nuk dua te besoj nje gje te tille. Por menyra se si gjarjet e Kosoves po shpalosen, sidomos mbeshtetja e tije e Presidentit te fundit( Me lidhje te forta Ruse) qe u zgjodh ne menyre te paligjshme me bejn te dyshoj se mund te ken nje te vertet. Sote e kesaj dite Anetare te UCK-se qe luftuan per Kosoven po denancohen nga "shoket" e vet tek Haga. Dhe per cfar??? Per te ruajtur Karriken)

 

[Llapi]

Përgjigje e: Dr Ibrahim Rugova 1944-2006

Llapi...Une do te nderhyje edhe nje here ne trajtimin qe i ben Figures se Rrugoves.

Krahasimi jote i Rrugoves me Thacin nuk eshte i drejte. Thaci ka qene truproje i Fatos Nanos dhe me ndihmen e elementit Karreierist te Shtetit Shqiptare te Korruptuar u vu ne krye te UCK-se. Keto jane bindjet qe njerezit mbar kane per Thacin. Rrugova ka qene Patriot Intelektual, Thaci ka perdorur Patriotizmin per Karriere. Ketu qendron ndryshimi skajshme midis atyre. Them kete thjesht per arsyen se une mendoj se Thaci duhet tia kishte lene vendin e Udheheqesit atyre qe jane te afte per ta bere. Dhe jo thjesht sepse ai ishte komandanti i UCK'se. Patriotet e vertet sakrifikojn gjithcka per vendin e tyre dhe jo te ulen ne karrike qe nuk i takojn!!!

Une kam shume rrespekt per Cdo anetare te UCK-se cilido nivel i perkisnin ne kohen e Luftes. Por duhet mbajtur parasysh se edhe Figura e UCK-se eshte keqperdorur nga Propaganda dhe Politika, sidomos Post-Luftes se Kosoves.

P.S E di ti se sa njerez mendojn se Thaci ka qene i futur ne UCK me ndihmen e Serbeve??? Une per vete nuk dua te besoj nje gje te tille. Por menyra se si gjarjet e Kosoves po shpalosen, sidomos mbeshtetja e tije e Presidentit te fundit( Me lidhje te forta Ruse) qe u zgjodh ne menyre te paligjshme me bejn te dyshoj se mund te ken nje te vertet. Sote e kesaj dite Anetare te UCK-se qe luftuan per Kosoven po denancohen nga "shoket" e vet tek Haga. Dhe per cfar??? Per te ruajtur Karriken)

kah ne eshte nji prrall qe u kendohet femive

prralla prralla han qeni arra


po qka je bre kah flet
po qysh po ja fut kot
po thue thaçi ka qen truproj e Fatos Nanos
pyyyyyfffffff qfar rrene
plus thue se thaçi me ndihmen e serbve u fut ne UÇK
po qfar debati munesh ti me ba me mua hajt tregona
po kush te beseon a mendon ti hiq a jo papapa

 

[Llapi]

Përgjigje e: Dr Ibrahim Rugova 1944-2006

SATANIZIMI I UÇK’së NGA PRESIDENTI “HISTORIK” IBRAHIM RUGOVA!







Në nëntor 1998, derisa po shqyrtohej Drafti ( plani) 3 i Hillit, ku parashikohej edhe krijimi i policisë lokale, presidenti “historik” Dr.Ibrahim Rugova, ndonëse prej kohësh ishte përcaktuar kundër luftës çlirimtare të UÇK’së, më 19 nëntor me një vendim të veçantë krijon komisionin për ”HULUMTIMIN E KRIMEVE TË LUFTËS” dhe ky komision atë kohë e shtriu aktivitetin e vetë gjithandej nëpër Kosovë ku ishin degët e LDK-së. Këtë komision e përbënte:

EQREM KRYEZIU (Kryetar) aktualisht anëtar i kryesisë së Kuvendit,

HAJZER KRASNIQI,

AGIM KRASNIQI,

FARUK SPAHIU,

REXHEP GJERGJI,

RAMË MARAJ,

FATMIR REXHEPI,

EDI SHUKRIU dhe

ALUSH GASHI (aktualisht ministër në qeverinë Thaçi).

 

[Llapi]

Përgjigje e: Dr Ibrahim Rugova 1944-2006

„Elita intelektuale“ titiste në shërbim të UDB’së!



KUSH ISHIN THEMELUESIT E LDK’së QË IU SHITËN FALAS UDB’së!

Foto: Buxhovi, Hamiti, Gunga, Kraja, Zatriqi etj., dikur iu shitën falas UDB’së!





Në Kuvendin themelues të LDK-së që u mbajt më 23 dhjetor 1989, sipas QIK-ut „morën pjesë 96 veta“, ku shumica prej tyre i takonin elitës intelektuale shqiptare që deri dje ishin anëtarë të LKJ-së dhe njerëz me pozita të ndryshme si: shkencore ashtu edhe politike në institucionet akademike. Kjo elitë intelektualësh gjatë viteve të 70-ta e 80-ta duke qenë pjesë e sistemit politik-institucional, kishte nën kontroll të gjitha institucionet shkencore, informative, kulturore, botuese etj., në Kosovë dhe madje shumica prej tyre ishin bërë edhe argat të Shërbimit Sekret jugosllavë ( UDB-së ).



Për të argumentuar këtë argatllëk, në vijim po përpiqem të sjellë një argument, i cili asnjëherë nuk është kontestuar nga „elita…“ që apostrofohen si bashkëpunëtorë të UDB’së. Në vitin 2000 në Shkup është botuar libri „Ballë për ballë me vdekjen“ i Nafi Çegranit. Autori i librit nga marsi i vitit 1969 - deri në vitin 1980 ka punuar në Sektorin II të Shërbimin Sekret të Sigurimit Shtetëror, pranë Ministrisë së Punëve të Brendshme të Maqedonisë, në Shkup. Në këtë libër ish-udbashi Çegrani në mes tjerash spikatë hapur veprimtarinë e këtij shërbimi famëkeq në hapësirat shqiptare në ish-Jugosllavi, dhe i bënë publike disa emra të „elitës intelektuale“ që iu „shitën“ falas këtij shërbimi sekret.



Shiko: Autori dhe ballina e librit „Ballë për ballë...“



Çegrani në faqen 129 - 130 të librit „Ballë për ballë me vdekjen“ shkruan: „Edhe pas Plenumit të Brioneve dhe rënies së Rankoviqit, vazhdon spiunazhi në mes shqiptarëve si në Maqedoni, ashtu edhe në Kosovë, Mal të Zi dhe Shqipëri. Gati të gjitha redaksitë e gazetave dhe të radiotelevizioneve në Maqedoni dhe Kosovë shndërrohen në qendra rezidente, me të cilat SDB’ja ( UDB’a - Sh.B) vite me radhë e sinkronizonte veprimtarinë e vet të errët kundër shqiptarëve. Në kohën kur në SDB të Kosovës vrisnin e prisnin Mehmet Shoshi, Xhevdet Hamza, Mehmet Maliqi e Selim Brosha, këtij shërbimi sekret iu "shitën" falas edhe shumë gazetarë të "Rilindjes", si Maksut Shehu, Fadil Bujari, Mehmet Kraja, Sabri Hamiti, Jusuf Buxhovi, ndërsa në Televizionin e Prishtinës - Riza Alaj, Fahredin Gunga, Agim Zatriqi, disa të punësuar në Arkivin Historik të Kosovës etj.“ - përfundon citati.



Lexo: kopjen e tekstit nga libri „Ballë për ballë“



Nafi Çegrani në vazhdim thotë se „në redaksin e emisioneve në gjuhën shqipe pranë Televizionit të Shkupit tregohen mjaftë aktivë Luan Starova dhe Alush Kamberi,…“ dhe „në radhët e tyre hynë ndërkohë edhe majori rezerv Menduh Ajdini, dhëndër i Meti dhe Nushi Kërliut, si edhe dhëndri i tyre Ali Aliu“. ( Për më tepër lexo te libri i N.Çegranit fq.130 ). Nushi Kërliu është një mik i Ibrahim Rugovës, në shtëpinë e të cilit ka ndenjur për dhjetë vjet rresht, gjatë shkuarje - ardhjeve të tij nga Shkupi apo Tirana, për në vendet perëndimore.



Siç vihet në dukje në këtë shënim të ish-udbashit Çegrani, UDB’së, këtij shërbimi famëkeq sekret, iu paskan shitur krejt falas Jusuf Buxhovi, Sabri Hamiti, Mehmet Kraja, Ali Aliu,… të gjithë këta anëtarë të elitës intelektuale të afërt me regjimit komunist jugosllavë, e që në vitin 1989 ishin “ideatorë” legal për themelimin e Lidhjes Demokratike të Kosovës, ndërsa ideatorët ilegal (në prapaskenë) ishin Rrahman Morina, Agim Mala etj.



Jusuf Buxhovi ishte koordinator i Këshillit Nismëtar të LDK’së dhe mbante lidhje me Agim Malën. Hysen Gega njëri nga bashkë -veprimtarët e Jusuf Gërvallës, në një intervistë dhënë publicistit tonë të njohur B.Elshani, thotë se në janar 1981 në zyrat e UDB’së është marrë në pyetje edhe nga udbashi Jusuf Buxhovi.



( Për më tepër lexo intervistën: Hysen Gega: Asgjë nuk harrohet )



Ndërkaq ish-informatori tjetër i UDB’së Sabri Hamiti (sipas Çegranit) aktualisht është anëtar i Kryesisë së Kuvendit të Kosovës, kryetar i Komisionit për Punë të Jashtme dhe anëtar i Komisionit për Integrime Evropiane. (Shiko pozitat e Sabri Hamitit ) Sabri Hamiti është edhe mik shtëpie i Dr.Ibrahim Rugovës, dhe konsiderohet si njëri më me ndikim në LDK).

Në këtë shënim të ish-udbashit Çegrani, figuron edhe Fahredin Gunga, njëri nga dëshmitarët e UDB’së në gjykimin e parë të Adem Demaçit në mars 1959, ( Lexo shkrimin: Kush ishin denoncuesit e Adem Demaçit në UDB, në vitin 1958-59?! ), pastaj Agim Zatriqi, ish-drejtor i RTP’së, aktualisht drejtor gjeneral i RTK’së, i cili në nëntor 1981 përfshihet në diferencimin dhe burgosjen e Mr.Ukshin Hotit. ( Për më tepër lexo: A ishin Agim Zatriqi, Azem Vllasi dhe Ibrahim Rugova përgjegjës për burgosjen e parë dhe të tretë të Mr. Ukshin Hotit?! ).

Duke pasur parasysh të gjitha këto argumente, duket se është imperativ i kohës hapja e dosjeve edhe për këtë "elitë...", e cila është integruar në mënyrë komode, në të gjitha institucionet shtetërore dhe mediatike të Republikës së Kosovës!


http://www.pashtriku.org/

 

[Llapi]

Përgjigje e: Dr Ibrahim Rugova 1944-2006

Fati i Ukshin Hotit!



Agim Zatriqi, Azem Vllasi dhe Ibrahim Rugova

janë përgjegjës për burgosjen

e parë dhe të tretë të Ukshin Hotit!


Sa për ilustrim, Ibrahim Rugova atëkohë ishte:



- Kryetar i Lidhjes Demokratike të Kosovës;

- Kryetar i Këshillit të Përgjithshëm të Lidhjes Demokratike të Kosovës;

- Kryetar i Republikës së Kosovës;

- Kryetar i Këshillit Koordinues të Partive Politike Shqiptare në Kosovë;

- Kryetar i Këshillit Koordinues të Partive Politike Shqiptare në ish-Jugosllavi dhe

- Kryetar i Shoqatës së Shkrimtarëve të Kosovës.




· Dr.Ibrahim Rugova, meqë ishte kryetar i shumëfisht i “organeve përgjegjëse të Republikës së Kosovës” pa hezitim dhe zëshëm them se, ai është përgjegjësi kryesor politik “i alternativës shqiptare”, për burgosjen e tretë të Ukshin Hotit, për të cilin tashmë dhjetë vjet, (qysh nga 16 maji 1999), kur u “lirua” nga burgu i Dubravës, nuk dihet asgjë për fatin dhe vendndodhjen e tij.



Shkruan: Sheradin Berisha

____________________________________

Trinomi komunist: Agim Zatriqi, Azem Vllasi dhe Ibrahim Rugova



Pas demonstratave të mars - prillit 1981 regjimi komunist jugosllav ndërmori një fushatë të gjerë arrestimesh e burgosjesh ndaj organizatorëve të demonstratave si dhe në të njejtën kohë filloi diferencimin ideo - politik në të gjitha institucionet publike e me theks të veçantë në institucionet shkencore - akademike të Kosovës. Dhe, në shënjestër të këtij diferencimi gjithpërfshirës ishin padyshim dy institucionet më të rëndësishme akademike: Instituti Albanologjik dhe Universiteti i Prishtinës.



· Pamje nga demonstratat e pranverës së viti 1981: kliko 1 - 2 - 3



Prandaj, jo rastësisht KQ i LKJ-së dhe strukturat tjera pushtetore të këtij regjimi në Kosovë, Institutin Albanologjik dhe veçanërisht Universitetin e Prishtinës e patën cilësuar si “Bastion të nacionalizmit dhe seperatizmit shqiptar”.



Derisa në Institutin Albanologjik në krye të komisionit për diferencim, të të gjithë intelektualëve shqiptarë që kishin dalë në mbrojtje të demonstratave studentore dhe të kërkesës “Kosova Republikë”, ishte emruar Sekretari i OTH të LKJ-së në këtë institut Ibrahim Rugova, Komiteti Krahinor, për mbikëqyrjen dhe diferencimin e profesorëve në Universitetin e Prishtinës kishte autorizuar: Azem Vllasin, Agim Zatriqin dhe Hajredin Hoxhën, kështu thotë Shemsi Reçica në një intervistë dhënë të përditshmes “Epoka e Re” në mars të vitit 2006. Shemsi Reçica, atëkohë ishte ligjerues në Katedrën e Filozofisë dhe të Sociologjisë pranë Fakultetit Filozofik të UP-së.



„Fillimisht kërkesat e studentëve janë përkrahur, me ndonjë përjashtim, nga të gjithë profesorët, gjatë bisedave të lira në grupe. Në ndërkohë UP - ja, përfshirë edhe Fakultetin Filozofik, u vërshua me punëtorë të sigurimit dhe aktivistë të LKJ-së dhe, në mbledhje të njëpasnjëshme, kërkohej nga ne, profesorët, që t’i pranonim vlerësimet e Komitetit Qendror të Jugosllavisë për demonstratat dhe t’i gjykonim demonstratat dhe kërkesat e tyre.”- thotë Prof.Shemsi Reçica .



Në këtë situatë ka ndryshuar qëndrimi i shumicës së profesorëve, për shkak të presionit mbi ta, nga ana e inspektorëve të UDB-së dhe aktivistëve të KK të LKJ-së dhe në fund kanë mbetur vetëm pesë profesorë që nuk i pranuan vlerësimet e KQ të LKJ-së se demonstratat kanë qenë armiqësore, nacionaliste - separatise, kundërrevolucionare etj., e ata ishin: Ukshin Hoti, Halil Alidemaj, Muhamet Tërnava, Shaqir Shaqiri dhe Shemsi Reçica.



Shemsi Reçicës i kujtohet mirë mbledhja e mbajtur në 19 nëntor 1981 në Fakultetin Filozofik dhe diskutimi i argumentuar i Ukshin Hotit që Kosova duhet të jetë Republikë. “Kur kemi mbajtur mbledhje në Fakultetin Filozofik, kanë qenë të pranishëm Azem Vllasi, Agim Zatriqi, Hajredin Hoxha, etj. Aty ka pasur edhe kërcënime, sharje, edhe me nanë kanë sharë ata ish funksionarë duke thënë se “këtu e kanë çerdhen demonstratat”- kujton z.Reçica.



Ish ligjeruesit në Katedrën e Filozofisë dhe të Sociologjisë, i kujtohen mirë veprimet antikombëtare të anëtarëve të Komitetit: Zatriqi, Vllasi e Hoxha në këtë mbledhje si dhe diskutimi i guximshëm i Prof.Ukshin Hotit në mbrojtje të studentëve dhe të kërkesës që Kosova të jetë Republikë.

„Pasi i gjykuan demonstratat, ata kërkuan fjalën e profesorëve, por rreth 20 minuta askush nga profesorët nuk e merrte fjalën. Ishin para një dileme të madhe. Kishin frikë, sepse diheshin pasojat. Pas atyre që i dënuan demonstratat fjalën e mori Ukshin Hoti, i cili tha: “Ne duhet të diskutojmë hapur për kërkesat e studentëve tanë” dhe vazhdoi diskutimin e tij. Midis të tjerave tha tekstualisht, fjalë për fjalë: “ Sa e di unë, në Jugosllavi, jo vetëm që nuk është zgjidhur në praktikë çështja shqiptare, por as teorikisht nuk është zgjidhur kjo çështje si duhet”, dhe filloi që këtë konstatim ta argumentojë nga pikëpamja e tij, nga shkencat politike. “Të gjithat shkrimet që janë botuar për çështjen kombëtare, tha ai, edhe ato nga pikëpamja juridike, edhe kushtetuta nuk e kanë zgjidhur as teorikisht çështjen shqiptare në Jugosllavi” dhe vazhdoi: “Unë mendoj që kjo është kërkesë e arsyeshme, e drejtë...”, dhe me një tonë të lartë përfundoi: “ Kosova duhet të jetë Republikë dhe ne duhet ta përkrahim Republikën”.



Gjatë diskutimit të Ukshinit, kujton Reçica, aktivistët e komitetit Azem Vllasi e Agim Zatriqi mbanin shenime dhe e kundërshtuan fjalimin e tij. “Më kujtohet sidomos Agim Zatriqi, të cilit, në atë qetësi të hekurt që u krijua pas fjalës së Ukshin Hotit, i kërcitnin dhëmbët nga shtrëngimi i nofullave. Pas përfundimit të mbledhjes, neve na arrestuan.”- përfundon Shemsi Reçica.



Dhe vërtet ndodhi arrestimi dhe burgosja e Ukshin Hotit, Halil Alidemajt, Shemsi Reçicës, Ekrem Kryeziut etj, të cilët u denuan si “Grup i intelektualëve”. Pas tetë muajve sa zgjati procesi i hetuesisë, u ngrit aktakuza PP. nr. 281/81, datë 31. V. 1982, Gjykata e Qarkut në Prishtinë, ngriti një trup gjykues të përbërë nga gjyqtarët

- Isak Nishevci,

- Ismet Emra e të tjerë,

dhe në procesin gjyqësor të mbajtur më 21 korrik 1982 „në emër të popullit“ u denuan këta intelektualë:



- Halil Alidemaj me 11 vjet burg të rëndë;

- Ukshin Hoti me 9 vjet burg të rëndë;

- Ekrem Kryeziu me 8 vjet burg të rëndë;

- Mentor Kaçi me 7 vjet burg të rëndë;

- Halil Ratkoceri me 3 vjet burg të rëndë;

- Ali Kryeziu me 5 vjet burg të rëndë;

- Nezir Haliti me 2 vjet burg të rëndë;

- Shemsi Reçica me 7 vjet burg të rëndë; dhe

- Muharrem Fetiu me gjashtë muaj burg të rëndë.



Foto: Pamje nga gjykimi i grupit të intelektualëve, më 21 korrik 1982



Trupi gjykues, duke u bazuar paraprakisht në gjykimin politikë që ia kishin bërë këtij grupi intelektualësh, soji i keq Vllasi, Zatriqi, Hoxha etj., në aktgjykim ka konstatuar se ata kanë kryer vepruar “...vepra penale të drejtuara në rrëzimin e pushtetit të klasës punëtore dhe të punonjësve, thyerjen e “vëllazërim-bashkimit”, prishjen e barazisë së kombeve e të kombësive dhe ndryshimin antikushtetues të rregullimit federativ të RSFJ-së...” (!!!) sllogane këto që përsëriteshin në të gjitha aktakuzat dhe aktgjykimet e grupeve që dënoheshin asokohe.



Duke u bazuar në të dhënat e mësipërme del se përgjegjësit kryesor politik për linqimin dhe burgosjen e Mr.Ukshin Hotit dhe të tjerëve, në vitin 198, ishin:

- Azem Vllasi njëri nga ish-funksionarët më të lartë komunist të kohës,

- Agim Zatriqi njëri nga bashkëpunëtorët e UDB-së gjatë punës së tij në RTP, dhe anëtar i Komitetit Krahinor të LKJ-së

Lexo këtu tekstin ku: Agim Zatriqi me sojin e tij Buxhovi, Hamiti, Kraja, Gunga, Aliu etj., ishin vënë falas në shërbim të UDB-së

Agim Zatriqi aktualisht është drejtor i përgjithshëm i Radio Televizionit të Kosovës (RTK-së), qysh nga themelimi i këtij mediumi “100% i varur” nga UNMIK-u dhe institucionet vendore (!!!) dhe

- Hajredin Hoxha, i cili ka ikur nga kjo botë me faqe të zezë.



Pas daljes nga burgu, Ukshin Hoti kthehet në fshatin e tij të lindjes në Krushë të Madhe dhe rrethanat e kohës, atë e detyrojnë të izolohet në atë mënyrë që të mos mund të ndikojë në rrjedhat politike në Kosovë… Për nëntë vjet rresht (1985 - 1994) ndaj Mr.Ukshin Hotit, siç e thotë vet Ukshini, - është përdorur një ostracizëm … nga “elita intelektuale” shqiptare pro-titiste, e cila decenie me radhë ishte në shërbim të regjimit komunist dhe kundër intelektualëve atdhetarë që përpiqeshin të çliroheshin nga thundra e egër jugo(serbo)sllave.



Në kapërcyellin e viteve të 90-ta Mr.Ukshin Hoti ishte mjaftë aktiv në sensibilizimin e çështjes Kombëtare në përgjithësi dhe atë të Kosovës në veçanti, përmes shkrimeve të tija shkencore - politike, që botoheshin në revistat e kohës ”Alternativa”, “Demokracia Autentike” etj. Ukshin Hoti në aspektin politik, fillimisht do të angazhohet në Degën e LDK-së në Rahovec, mirëpo për shkak të injorimit që i bëhet atij nga Kryetari i LDK-së Ibrahim Rugova, vendos të tërhiqet nga kjo parti për të gjetur forma tjera të angazhimit politik.



Në vitet 1991 - 94 Ukshini merrë pjesë në shumë takime e tryeza të mbajtura në qytete, fshatra, UP etj., ( shiko një foto këtu ) dhe në disa simpoziume me karakter gjithëkombëtarë që u mbajtën në Shkup, Tetovë…, dhe aty i elaboron bindshëm tezat e tij tashmë të njohura politike, duke shtuar edhe një fakt me rëndësi, se në rrethanat e reja ballkanike, kur nuk ekzistonte tashmë shteti federativ siç ishte Jugosllavia, opcioni i vetëm rreth të cilit do të duhej të koncentroheshin Shqiptarët ishte bashkimi i gjithë kombit Shqiptar në Ballkan në një shtet të vetëm. Ky bashkim sipas Ukshinit, do të duhej bërë në mënyrë demokratike dhe paqësore, sepse do të ishte në interes të të gjithë rajonit.



Foto: historike e figurës emblematike Ukshin Hoti



Meqenëse atëkohë këto teza të Ukshinit, i përfaqësonte edhe një parti legale në Kosovë, Partia e Unitetit Kombëtar të Shqiptarëve (UNIKOMB-i) atëherë me propozimin e kreut të kësaj partie Ukshin Hoti pranon të bëhet Kryetar i saj. Pa humbur kohë ai harton një deklaratë politike të UNIKOMB-it, me të cilën do t´i bëhej me dije opinionit Shqiptar dhe atij ndërkombëtar, për aktivizimin, freskimin, rigjallërimin dhe luftën politike të kësaj partie për bashkimin e kombit në një shtet të vetëm në Ballkan.

· Lexo të plotë: Deklaratën politike



Mirëpo, çka ndodhi ?

Pikërisht, në kohën kur politikani dhe filozofi i shquar Ukshin Hoti po bëhej gati ta merrte në dorë timonin e kësaj partie, më 14 maj 1994 gjatë rrugëtimit nga Prizreni për në Prishtinë arrestohet nga policia serbe, e cila, siç do të merret vesh më vonë, kishte qenë në dijeni të plotë për aktivitetin e tij gjatë atyre ditëve.



Pas katër muaj e gjysëm hetimesh, saktësisht më 28 shtator 1994, në Gjyqin e Qarkut në Prizren - Ukshin Hoti, në bazë të aktgjykimit K.br.28/94 datë 28.IX.1994, dënohet me 5 vjet burg të rëndë. Dhe, si për çudi, po të lexohet me kujdes aktgjykimi, duket qartë, se gjyqtarja Nada Haxhi - Periq këtë dënim e ka mbështetur kryesisht në pohimet e fjalës mbrojtëse të Mr.Ukshin Hotit, se sa në provat materiale që i ka përdorur trupi gjykues gjatë këtij procesi të montuar politik. Prej gjashtë faqesh e gjysëm sa ka aktgjykimi, tri faqe i ka vetëm nga fjala mbrojtëse.



· Lexo të plotë: Fjalën e mbrojtjes së Mr. Ukshin Hotit



Është interesant të thuhet se, Ukshin Hoti në fjalën e tij të mbrojtjes, para gjyqit serbë, deklaron hapur se kush e ka arrestuar - burgosur dhe cili ishte shkaku i vërtet i mbajtjes së këtij gjykimi ndaj tij.



Hoti, në fjalën e tij të mbrojtjes para gjyqit serb në Prizren ka thënë (citoi): “Më ka arrestuar policia e Republikës së Serbisë, ndoshta me kërkesën e një pjese të alternativës shqiptare të Republikës së Kosovës. Shkaku i drejtpërdrejtë i këtij arrestimi sigurisht ka qenë frika iracionale e kësaj pjese të alternativës shqiptare se me shkuarjen time në Prishtinë në krye të UNIKOMB-it pas 9 vitesh të ostracizmit dhe të izolimit, do të çrregullohej baraspesha e forcave politike dhe do të krijohej një gjendje e paparashikueshme dhe e pakontrollueshme. Ky edhe është shkaku i vërtetë i mbajtjes së këtij gjykimi për të cilin personalisht kam besuar se nuk do të ndodhte. Besoj gjithashtu se gjykimi po mbahet me pajtimin e ndërsjellë të dy republikave ose të organeve të tyre përgjegjëse kompetente, gjersa shkaqet juridike që i përmban aktakuza s'mund të qëndrojnë absolutisht …” - përfundon citati.



E kreu i asaj pjese të “alternativeës shqiptare” për të cilën ka deklaruar Ukshin Hoti në mbrojtjen e tij, ishte padyshim Ibrahim Rugova. Ibrahim Rugova në kohën e arrestimit dhe mbajtjes së procesit gjyqësor kundër Ukshin Hotit, në Prizren, ishte kryetar i “alternativës shqiptare” gjegjësisht ishte kryetar i disa “organeve me përgjegjësi politike”, përmes të cilave ka vënë nën kontroll gjithë aktivitetin e partive politike shqiptare në Kosovë dhe në viset tjera shqiptare në Maqedoni, në Mal të Zi e në Kosovën Lindore (Luginë të Preshevës).



Sa për ilustrim, Ibrahim Rugova atëkohë ishte:



- Kryetar i Lidhjes Demokratike të Kosovës;

- Kryetar i Këshillit të Përgjithshëm të Lidhjes Demokratike të Kosovës;

- Kryetar i Republikës së Kosovës;

- Kryetar i Këshillit Koordinues të Partive Politike Shqiptare në Kosovë;

- Kryetar i Këshillit Koordinues të Partive Politike Shqiptare në ish-Jugosllavi dhe

- Kryetar i Shoqatës së Shkrimtarëve të Kosovës.



Prandaj, Ibrahim Rugova, meqë ishte kryetar i shumëfisht i “organeve përgjegjëse të Republikës së Kosovës” pa hezitim dhe zëshëm them se, ai është përgjegjësi kryesor politik “i alternativës shqiptare”, për burgosjen e tretë të Ukshin Hotit, për të cilin tashmë dhjetë vjet, (qysh nga 16 maji 1999), kur u “lirua” nga burgu i Dubravës, nuk dihet asgjë për fatin dhe vendndodhjen e tij.

http://www.pashtriku.org/

 

[Llapi]

Përgjigje e: Dr Ibrahim Rugova 1944-2006

KUVENDI I KARRIKAVE

 

[Mano]

Përgjigje e: Dr Ibrahim Rugova 1944-2006

kah ne eshte nji prrall qe u kendohet femive

prralla prralla han qeni arra


po qka je bre kah flet
po qysh po ja fut kot
po thue thaçi ka qen truproj e Fatos Nanos
pyyyyyfffffff qfar rrene
plus thue se thaçi me ndihmen e serbve u fut ne UÇK
po qfar debati munesh ti me ba me mua hajt tregona
po kush te beseon a mendon ti hiq a jo papapa

Shiko...kjo eshte hera e fundit qe une po te drejtohem ne kete tem. Une nuk thash se Thaci ESHTE futur ne UCK me ndihmen e Serbeve, po te lexosh shrkimin tim me vemendje thash qe "Njerezit mendojn" dyshojn. Ka nje ndryshim te madh midis Dyshimit dhe Vertetimit. Perdora kete argument per te prure ketu anen tjeter qe mendohet per Thacin ashtu sic ti prure ketu ajo qe mendohet dhe shkruhet per Rrugoven. E verteta do te vertetohet vetem me Kohe. Veprat flasin Vet. Rrugova, Sote njihet si nje Figure e Shquar qe i ka dedikuar gjithe jeten e vet C'eshtjes Shqiptere, nuk njihet si i tille vetem nga Shqiptaret por nga e gjithe bota Demorkatike=Perendimore.


P.S sa per Thacin qe ka qene Truproje i Nanos apo i Berishes, e kam me te degjuar.