Me tërhoqi vëmëndjen ky shkrim...

[par]

Përgjigje e: Me tërhoqi vëmëndjen ky shkrim...

Viktimë e korrupsionit!/Shtypi gjerman nxjerr emrin: Prokurori shqiptar që rrezikon jetën

Gazeta gjermane “Tageszeitung” ka publikuar një shkrim mbi një prokuror shqiptar, të cilit i është rrezikuar jeta, pas hetimeve brenda rrjetit të mafias së ndërtimit në Vlorë. Arben Jorgaqi humbi punën si pasojë e hetimeve.

Nën titullin “Viktimë e korrupsionit”, gazeta gjermane “Tageszeitung” i kushton vëmendje të martën (29.08) problemeve me të cilat përballen prokurorët shqiptarë, kur hetojnë rrjetet e rrezikshme. Arben Jorgaqi është një prokuror nga Vlora, i cili ka hetuar në rrjetet e mafias së ndërtimit. Ai humbi edhe vendin e punës dhe tani ka frikë për jetën.

“Taz” e përshkruan prokurorin nga fundi i të 30-ve si një tip modern, i interesuar për artin, që në vështrim të parë nuk duket sikur përshtatet me profesionin e tij. “Por ai është prokuror që e merr seriozisht profesionin dhe luftën e propaganduar nga qeveria kundër korrupsionit….Arben Jorgaqi ka imazhin e një prokurori të pakorruptuar…por në majin e këtij viti erdhi kthesa. Jorgaqi u pushua nga puna. Me sa duket ai i ishte afruar shumë disa njerëzve të fuqishëm.”

Në vazhdim “Tageszeitung” nënvizon, se prokurori shqiptar ia doli, madje edhe si hetues në fshehtësi të zbulojë, se kriminelët e veshur me petkun honorifik të biznesmenit kishin manipuluar dosje dhe përkatësinë e truallit, në luftën për të siguruar copat më të majme të bregdetit shqiptar.

“Prokuroria megjithatë mblodhi prova dhe bëri goditjen e parë. Në maj të këtij viti ai kërkoi arrestimin e disa personave të rrjetit në fjalë. Por për habinë e tij policia nuk reagoi. Në vend të kësaj ajo mori një qortim. Më vonë ai u zhvendos në Përmet.”

Gazeta gjermane raporton mbi përplasjen e prokurorit shqiptar, Arben Jorgaqi me prokurorinë e Vlorës. Lufta me autoritetet përfundoi me “lirimin” e tij nga detyra dhe më vonë me heqjen e mandatit. “As protestat në Tiranë nuk sollën gjë…. Prokurori i padëshiruar u largua para reformës në drejtësi nga detyra.”

300.000 euro kompensim

Por historia e Arben Jorgaqit nuk përfundon me kaq. Ai ka marrë kërcënime pas refuzimit të 300.000 eurove si “kompensim”. “Arbeni u fsheh në Tiranë dhe ndërron rregullisht vendbanimin. Ai ka frikë për jetën…Shpresa e vetme është që Gjykata e Apelit në Tiranë të vendosë në favor të tij. Por për shkak të lidhjeve të politikanëve të nivelit të lartë me rrjetin e mafias së ndërtimit, ai është skeptik.”
Sërish debati në Serbi për Kosovën tërheq vëmendjen e mediave gjermane. Gazeta “Süddeutsche Zeitung” nën titullin “Prerje e nyjes” (28.08) shkruan se Vuçiçi, dikur i preferuari i nacionalistëve, habit me propozimin e tij për të pranuar humbjen e Kosovës. Debati i kërkuar nga presidenti po zhvillohet me zjarr në Serbi, megjithëse nuk vihet re ndonjë drejtim i qartë i tij.

“Krahas disa teorive të konspiracionit, Vuçiç duhet të dëgjojë akuzat për tradhti nga nacionalistët si edhe nga kisha ortodokse serbe…forcat liberale e shohin këtë tentativë si retorikë boshe.”

Vuçiç – “Willy Brandt serb”?

Vuçiç i ngritur lart madje edhe si “Willy Brandt serb”, megjithëse nuk tha konkretisht, se si duhet të duket zgjidhja, ia lë të tjerëve propozimet konkrete, shkruan gazeta gjermane. Ministri i Jashtëm serb, Daçiç propozoi jo më vonë se gushti ndarjen e Kosovës. Por Süddeutsche Zeitung kujton se propozimi jo i ri i Daçiç “bie ndesh plotësisht me vizionin e bashkësisë ndërkombëtare që ka si parim mosndryshimin e kufijve në Ballkan, që pas përfundimit të luftës në rajon. Një ndarje e Kosovës do të zgjonte orekse të tjera. Për Serbinë, kjo mund të ishte paraloja për të kërkuar më pas bashkimin e serbëve boshnjakë dhe shpërbërjen e Bosnje-Hercegovinës. Përveç kësaj, kjo mund të rriste ambiciet e shqiptarëve me pasoja deri në Maqedoni, ku një e treta e popullsisë janë shqiptarë etikë.”

Po gazeta gjermane “Süddeutsche Zeitung” në numrin e së hënës (28.08) i kushton vëmendje zhvillimeve në Ballkan. Nën titullin “Të ndaluar në kufirin serb” ajo vëren se shoferi i makinës transportit të parave, i kërkuar nga policia e Mynihut është arritur të ndalet në kufirin serbo-hungarez. “Serbi 26 -vjeçar që ishte larguar nga Serbia, akuzohet për vjedhjen e më shumë se 1 milionë eurove nga makina e transportit- të cilën ai e uzurpoi pas largimit të dy kolegëve nga makina”. Punonjësi i firmës të sigurisë, Prosegur, sipas të dhënave të policisë ishte përpjekur të kalonte kufirin me këmbë në Bacsalmas, por u ndal nga autoritetet hungareze.”/DW

 

[SystemA]

Përgjigje e: Me tërhoqi vëmëndjen ky shkrim...

http://balkanweb.com/site/alarmi-ne-itali-rruget-te-mbushura-me-femije-shqiptare/

Deri ketu keni....ARRITUR.
Naten e mire.
Apropo....keni shume femije te bukur dhe te ushqyer mire.
M.RR.K.

 

[SystemA]

Përgjigje e: Me tërhoqi vëmëndjen ky shkrim...

Überm Weißen Haus wird’s dunkel.

Trump wird von den alten Eliten zurecht gebissen – Handelssanktionen gegen Russland und EU – Zorn und Feuer gegen Nordkorea – Rechtfertigung für weiße Faschisten.

Donald Trump hatte sich Zorn und Feuer der politischen Eliten des eigenen Landes und der übrigen westlichen Länder zugezogen vor allem wegen dieser im Wahlkampf geäußerten Positionen: Er wolle erstens mit Russland gut auskommen; im Übrigen wolle er keine Regimewechsel wie in Irak und Libyen mehr anzetteln, sondern sich auf die Bekämpfung des Terrorismus konzentrieren; den Regime-Wechsel-Krieg in Syrien lehnte er ab; ebenso wandte er sich gegen globale Freihandelsabkommen wie das gerade mit der EU verhandelte TTIP und das pazifische Gegenstück TPP; er kündigte an, vorzugehen gegen Wall Street, die Herrschaft des großen Geldes. Damit stellte sich Trump in zentralen Fragen gegen die parteiübergreifende Agenda der US-Herrschaftselite, die ihn von Anfang an unter Feuer nahm. Insbesondere der „deep state“, worunter in den USA seit Jahren das Wirken der Geheimdienste und sonstigen staatlichen Gewaltapparate beschrieben wird, trat mehr oder minder offen zum Angriff an. Die Medien überbieten sich in negativer Berichterstattung, selbst Sender wie Fox, oft als Trump-Propagandamedium dargestellt, betonen die negativen Aspekte seiner Politik.
Unter dem Druck des politischen und medialen Machtapparates hat Trump seine vom Establishment abweichenden Konzepte „korrigiert“. Statt Maßnahmen gegen Wall Street einzuleiten, wurden ehemalige Goldman Sachs-Manager zu Chefs der Ministerien und Beraterstäbe in der Wirtschafts- und Finanzpolitik ernannt und weitere Deregulierungen des Finanzsektors und Steuererleichterungen für Reiche und Unternehmen verfügt. Neben den Milliardären haben Generale die Macht in der US-Regierung übernommen. Der frühere General der Marines John Kelly wurde Stabschef im Weißen Haus, Generalleutnant McMaster der nationale Sicherheitsberater, General James Mattis Verteidigungsminister. Alle drei Ex-Generale sind lautstarke Unterstützer einer militaristischen Politik, setzen sich ein für die Verlängerung des US-Krieges in Afghanistan und fordern ein stärkeres US-Engagement in Syrien. Alle drei werden im Übrigen von den Think Tanks der Demokratischen Partei geradezu bejubelt. Der überparteiliche Konsens der Parteiführungen von Republikanern und Demokraten findet sich wieder in der Regierung Trump, nicht zuletzt in der Stoßrichtung gegen Russland.

Trump unterzeichnete die vom Kongress durchgesetzte Entschließung „Countering America’s Adversaries Through Sanctions Act“ – Mit Sanktionen gegen Amerikas Feinde. Darin werden Iran und Nordkorea als „Schurkenstaaten“ bezeichnet und Russland wird zur Bestrafung freigegeben wegen Einmischung in „unseren demokratischen Prozess“. Iran und Nordkorea werden mit der Schmäh-Etikette des Schurkenstaates belegt, die schon in zahlreichen Fällen zuvor als Alibi für militärische Überfälle und Regimewechsel – Beispiele Irak, Libyen – funktionierte. Gegen Russland Handelssanktionen zu verhängen mit der Begründung, die Russen hätten sich in den „demokratischen Prozess“ der USA eingemischt, ist schierer Zynismus. Solche Einmischung in die Verfahren in anderen Ländern ist der Daseinszweck der CIA und der übrigen Gewaltapparate der USA. Zu solchem US-Vorgehen gehören Mord, Totschlag und Terror – zum Beispiel der Mord am rechtmäßigen Präsidenten Chiles, Salvador Allende, oder jüngst der jahrelang betriebene Putsch gegen die gewählte Regierung in der Ukraine, den die US-Regierung mit rund 5 Milliarden USD inszenierte. Jetzt zu formulieren, die USA wollten Seite an Seite mit ihren „Freunden und Alliierten gegen russische Subversion und Destabilisierung“ vorgehen, bedeutet ein totales Einknicken vor der antirussischen Hetzkampagne, wie sie vor allem auch von der deutschen Regierung betrieben wird.
Seine Hetze gegen Nordkorea intensivierte Trump von Mal zu Mal. Zunächst drohte er dem Land mit „Feuer, Wut und Macht, wie die Welt es so noch nicht gesehen hat“. Dann verkündete er, „militärische Lösungen“ seien „vorbereitet, geladen und schussbereit“. Diese offenkundigen Kriegsdrohungen ließen die westlichen Medien und Politiker weithin unbeeindruckt, wie auch die Drohung Washingtons mit einem militärischen Überfall auf Venezuela. In Europa und zumal in Deutschland empörten sich die medialen und politischen Eliten viel mehr, dass die US-Sanktionen gegen Russland nicht nur dieses, sondern auch die EU und vor allem deutsche Kapitalinteressen treffen würde. Die USA hatten angedroht, alle Personen und Unternehmen, die u.a. bei Bau und der Modernisierung und Instandhaltung von russischen Exportpipelines beteiligt sind, mit Sanktionen zu belegen. Völkerrechtswidrig sei es, wenn ein Staat sich zum Richter über Subjekte aus anderen Nationen aufwerfe. Das fällt deutschen Politikern und Unternehmen immer erst dann auf, wenn es sie selbst negativ betrifft.
Auch der zurecht gebissene Trump ist den globalen Eliten noch nicht handsam genug. Eine aktuelle große Chance ergab sich mit Trumps widerwärtiger Verteidigung der mörderischen Aktivitäten rassistischer, neonazistischer Horden in Charlottesville, Virginia. Im Prinzip sagte der Präsident, das ermordete Opfer sei genauso verantwortlich wie der Mörder aus dem Nazi-Lager. Das Rad der Zivilisation sei rückwärtsgedreht worden, befand der Spiegel. Sie werden sich mit dem „Rassisten und Hetzer“ wieder ins Benehmen setzen können, wenn der endlich auf ganzer Linie spurt.

Warum tun sich manche Linke so schwer, Trump als Rechtsextremisten zu kritisieren?

Es ist auffällig, dass sich manche linke Publizisten und Medien immer wieder schützend vor Trump stellen. Dort wird beklagt, dass deutsche Medien sich überaus kritisch über Trump äußern. Seine russlandfreundlichen Bemerkungen werden ausführlich gewürdigt, seine rechtsextremen, naziaffinen Haltungen werden weniger beachtet. Die Beweggründe liegen auf der Hand. Wenn die Chance besteht, dass die westliche Supermacht eine kooperative Haltung zu Russland einnimmt und Regime-Wechsel-Kriege ablehnt, dann ist das gut für den Frieden. Deshalb wurden Trumps entsprechende Erklärungen freudig begrüßt. Glenn Greenwald schreibt, das waren Positionen, die mit linken Auffassungen parallel liefen. Doch Greenwald nennt auch Trump-Positionen, die jeden Linken mit Abscheu erfüllen: die Bekräftigung der Folter, der Ausbau von Guantanamo, das Töten der Familien von Terroristen, der Aufruf zu islamfeindlichen Kreuzzügen, die Intensivierung der Feindseligkeiten gegen den Iran, die Entfesselung der lokalen und der Bundes-Polizeikräfte. Von der Agenda des Wahlkampfes sind bei Trump nur noch die reaktionären Themen übriggeblieben. Der Trump von heute ist neoliberaler Kapitalismus einschließlich Militäreinsätzen plus Rassismus und „weißer Vorherrschaft“.

Autor

Conrad Schuhler DIPLOM-Volkswirt......dhe jo zgjebarak,kalemxhi,dhe LLAPAQENA trojesh.

Tung....mund ta fshini pos ju konvenoj.

 

[Çaushi]

Përgjigje e: Me tërhoqi vëmëndjen ky shkrim...

.........
Jozef Radi

Unë vazhdoj me e dashtë Shqipnien,
si dikush që e ka dashtë gjithnji…
edhe pse i vetmi i verbuem i vërtetë i saj.
Tjerët ndoshta veç kanë humbë toruen mbas saj…

nji tregim i shkurte, si per te shtune, dhe ata qe e duen letersine!!

http://www.radiandradi.com/i-verbuem-shqipnie-tregim-nga-jozef-radi/testata-kryesore/kafe-letrare/

-enderron-

 

[SystemA]

Përgjigje e: Me tërhoqi vëmëndjen ky shkrim...

Ja cfare shkruan New York Times per Shqiperine

Ekziston një vend në Ballkan i cili kufizohet me vetveten. Ku të papunët më së shumti punojnë. Ku të gjithë nxitojnë për në punë, dhe askush nuk arrin në kohë. Aty ku tetë-orëshi i punës zgjat 12 orë.

Aty ku shëndetësia është pa pagesë ndërsa shërimi i shtrenjtë.

Ku gazetarët janë të lirë të shkruajnë çdo gjë që ju urdhërohet.

Ku sekretet shtetërore janë publike.

Aty ku historia përsëritet çdo ditë. Ku më të pasurit janë njerëzit të cilët kurrë nuk kanë punuar. Aty ku përdorët valuta e huaj. Aty ku të mençurit i deklarojnë të çmendur, dhe të çmendurit të aftë.

Aty ku analfabetët e shkruajnë historinë. Aty ku ligjet janë të paligjshme, ndërsa anarkia gjendje normale. Aty ku jetohet për të ardhmen sepse për të tashmen nuk kemi të drejtë. Aty ku çdokush e përqesh tjetrin dhe askush askujt nuk ia dëshiron të mirën.

Aty ku proceset gjyqësore zgjasin më shumë se jeta. Ku përmbytjet janë e vetmja mënyrë për ujitje. Ku konsiderojnë se vendi do të përparojë më shumë nëse stagnon gjithnjë e më tepër. Ku normalët nuk janë të nevojshëm, dhe punësohen të përshtatshmit e jo të aftët. Është në Ballkan një vend ku me ndershmëri, sinqeritet dhe zell kurrë nuk do të arrish qëllimin e dëshiruar …”


GAZETAEXPRESS
E premte, 16 Maj 2014 09:09 00

FIKS...sipas meje.

 

[Duaje Siveten]

Përgjigje e: Me tërhoqi vëmëndjen ky shkrim...

Keto jane dhimbjet qe jane trasheguar nga diktatura. Pershtatja me realitetin pas-diktatures eshte ende ne vijim.

Horrat e morrat ende dominojne fushat me te rendesishme te jetes publike. Institucioni i familjes eshte demtuar skajshem. Institucionet shteterore e publike jane te paralizuara nga korrupsioni, i cili denoncohet ne ... kafene e restorante.

E pergjithshmja eshte pozitive, megjithe arritjet qe permenden me lart ...

 

[lonely_lion]

Përgjigje e: Me tërhoqi vëmëndjen ky shkrim...

Ja cfare shkruan New York Times per Shqiperine

Ekziston një vend në Ballkan i cili kufizohet me vetveten. Ku të papunët më së shumti punojnë. Ku të gjithë nxitojnë për në punë, dhe askush nuk arrin në kohë. Aty ku tetë-orëshi i punës zgjat 12 orë.

Aty ku shëndetësia është pa pagesë ndërsa shërimi i shtrenjtë.

Ku gazetarët janë të lirë të shkruajnë çdo gjë që ju urdhërohet.

Ku sekretet shtetërore janë publike.

Aty ku historia përsëritet çdo ditë. Ku më të pasurit janë njerëzit të cilët kurrë nuk kanë punuar. Aty ku përdorët valuta e huaj. Aty ku të mençurit i deklarojnë të çmendur, dhe të çmendurit të aftë.

Aty ku analfabetët e shkruajnë historinë. Aty ku ligjet janë të paligjshme, ndërsa anarkia gjendje normale. Aty ku jetohet për të ardhmen sepse për të tashmen nuk kemi të drejtë. Aty ku çdokush e përqesh tjetrin dhe askush askujt nuk ia dëshiron të mirën.

Aty ku proceset gjyqësore zgjasin më shumë se jeta. Ku përmbytjet janë e vetmja mënyrë për ujitje. Ku konsiderojnë se vendi do të përparojë më shumë nëse stagnon gjithnjë e më tepër. Ku normalët nuk janë të nevojshëm, dhe punësohen të përshtatshmit e jo të aftët. Është në Ballkan një vend ku me ndershmëri, sinqeritet dhe zell kurrë nuk do të arrish qëllimin e dëshiruar …”


GAZETAEXPRESS
E premte, 16 Maj 2014 09:09 00

FIKS...sipas meje.

Ke harruar : Ku thesarin e shtetit e vjedh nje fshatar me gomar dhe iken ne drejtim te paditur.

 

[lonely_lion]

Përgjigje e: Me tërhoqi vëmëndjen ky shkrim...

Keto jane dhimbjet qe jane trasheguar nga diktatura. Pershtatja me realitetin pas-diktatures eshte ende ne vijim.

Horrat e morrat ende dominojne fushat me te rendesishme te jetes publike. Institucioni i familjes eshte demtuar skajshem. Institucionet shteterore e publike jane te paralizuara nga korrupsioni, i cili denoncohet ne ... kafene e restorante.

E pergjithshmja eshte pozitive, megjithe arritjet qe permenden me lart ...

Man ! Harroje diktaturen.Ka ik me kohe e me vakt. Po bejme gati 30 vjet me po ata njerez thuaj.
E pergjitheshmja eshte negative dhe pozitive eshte vetem negativja ! ( Pershtatje e thenijes se njohur: Cdo gje eshte Relative,Absolute eshte vetem Relativja )

 

[lonely_lion]

Përgjigje e: Me tërhoqi vëmëndjen ky shkrim...

.........
Jozef Radi

Unë vazhdoj me e dashtë Shqipnien,
si dikush që e ka dashtë gjithnji…
edhe pse i vetmi i verbuem i vërtetë i saj.
Tjerët ndoshta veç kanë humbë toruen mbas saj…

nji tregim i shkurte, si per te shtune, dhe ata qe e duen letersine!!

http://www.radiandradi.com/i-verbuem-shqipnie-tregim-nga-jozef-radi/testata-kryesore/kafe-letrare/

-enderron-

E duam dhe ne Man. Ah t'a dish sa e duam.Po s'na pjerdh kush.Bile njeri qe thoshte e dua me shume se juve, me prejardhje aty ku varet harta, e nxorri ca kohe me pare ne rruge tek semafori me versionin : Shqipe = 1 Euro. Ndersa nje shoku i tij donte me i heq Shqipes ca pjese andej nga Jugu me pretendimin : e dua me shume se juve te gjithe bile dhe me shume se ai i hartes.

 

[Çaushi]

Përgjigje e: Me tërhoqi vëmëndjen ky shkrim...

E duam dhe ne Man. Ah t'a dish sa e duam.Po s'na pjerdh kush.Bile njeri qe thoshte e dua me shume se juve, me prejardhje aty ku varet harta, e nxorri ca kohe me pare ne rruge tek semafori me versionin : Shqipe = 1 Euro. Ndersa nje shoku i tij donte me i heq Shqipes ca pjese andej nga Jugu me pretendimin : e dua me shume se juve te gjithe bile dhe me shume se ai i hartes.

Lonely...
Kliko ne link , lexoje artikullin pastaj reago me shkrim...e shof se pa e lexu artikullin ke shkruajtur e shkrimi yt nuk perputhet fare me ate qe kam sjell.

 

[SystemA]

Përgjigje e: Me tërhoqi vëmëndjen ky shkrim...

Erdogan zbulon ndihmat e NATO-s për ISIS.

Një prej vendeve anëtare të NATO-s ka luajtur rolin kryesor në armatosjen e terroristëve të ISIS. Kështu është shprehur Rexhep Taip Erdogan, presidenti i Turqisë pa përmendur se kush është ai vend që ka luajtur rol në armatosjen e këtij grupi terrorist takfirist.
Nuk ka dyshim se, midis vendeve të NATO-s, Shtetet e Bashkuara luajnë rolin më të madh në ndihmën për grupet terroriste, veçanërisht ISIS. Kjo çështje është parashtruar në mënyrë të përsëritur sidomos gjatë debatit të fundit elektoral të zgjedhjeve presidenciale ndërmjet Hillary Clinton dhe Donald Trump. Në fakt, ish Sekretarja e Shtetit e SHBA, Hillary Clinton, pranoi se Shtetet e Bashkuara kanë formuar grupin terrorist ISIS për të shkatërruar fenë islame dhe për të realizuar atë që Shtetet e Bashkuara i quajnë interesa në Lindjen e Mesme. Në fakt, Shtetet e Bashkuara janë vendi kryesoar në ndjekjen e strategjisë së dyfishtë për realizimin e qëllimeve dhe objektivave të tyre në pjesë të ndryshme të botës, veçanërisht në Lindjen e Mesme. Gjithmonë është përfolur shumë rreth financimit të terrorizmit në Siri dhe Irak, prandaj shumë studiues, intelektualë dhe gazetarë kanë kërkuar gjetjen e rrënjëve të kësaj çështjeje. Një raport i fundit i Znj. Delilah Gitant Jiuva, gazetare në gazetën Trud në Sofje të Bullgarisë, paraqet dokumentet e publikuara në këtë drejtim. Gazetarja bullgare ka zbuluar një plan sekret të Shteteve të Bashkuara, Izraelit, Arabisë Saudite dhe Emirateve të Bashkuara Arabe për të ofruar armë ndaj grupit terrorist ISIS dhe Al-Kaidës nën mbikëqyrjen e CIA-s dhe NATO-s. Znj. Delilah Gitant Jiuva është shkarkuar nga puna menjëherë pas nxjerrjes së raportit dhe pasi kishte thënë të vërtetën se si u dërgohen armë terroristëve të ISIS. Raporti gjithashtu përmend rolin e papritur dhe mbresëlënës të Elham Alijevit në këtë drejtim. Sipas gazetares bullgare, të paktën 350 fluturime diplomatike janë kryer në pjesë të ndryshme të botës gjatë tre viteve të fundit për të transferuar armë, ku avionët e varur nga qeveria e Presidentit të Republikës së Azerbajxhanit, Dr.Elham Alijev, duke shfrytëzuar statusin diplomatik janë përdorur për transportimin e sasive të mëdha armësh të rënda dhe municioneve për terroristët. Sipas saj, kompania ajrore e Azerbajxhanit, Silk Way Airlines, ka kryer fluturime diplomatike me ndihmën e Izraelit, Shteteve të Bashkuara, Arabisë Saudite dhe Emirateve të Bashkuara Arabe për tu ofruar armë terroristëve. Ndërkohë, ajo që është e sigurt është se qeveria turke është në radhët e vendeve që kanë ofruar shërbime efektive për grupet terroriste, veçanërisht ISIS. Në fakt, presidenti turk ka folur për ndihmën e një anëtari të NATO-s për grupin terrorist ISIS , në kohën kur sipas zyrtarëve të Damaskut dhe Bagdadit qeveria turke është e përfshirë në vrasjen e sirianëve dhe irakianëve të pambrojtur.

Sep 02, 2017 07:39 Europe.

 

[lonely_lion]

Përgjigje e: Me tërhoqi vëmëndjen ky shkrim...

Lonely...
Kliko ne link , lexoje artikullin pastaj reago me shkrim...e shof se pa e lexu artikullin ke shkruajtur e shkrimi yt nuk perputhet fare me ate qe kam sjell.

Kerkoj te falur.

 

[par]

Përgjigje e: Me tërhoqi vëmëndjen ky shkrim...

Erion Veliaj, djali ilegal i Ahmedinexhadit, pas Skënderbeut poshtëron Nënë Terezën, në përvjetorin e shenjtërimit të saj

Me rastin e 4 shtatorit, një vjetorit të shenjtërimit të Nënë Terezës (tashmë Shën Tereza) në sheshin që mban emrin e saj, Bashkia e Tiranës ka vendosur një pankartë e madhe me një citat nga Shën Tereza. Pankarta ka një problem. Emri i Shën Terezës është shkruar në thonjza, që do të thotë se ajo është shenjtore e rremë.
Që në shkollën fillore mësohet kur citohet dikush nuk vendoset në thonjza emri i autorit, por citati. A thua nuk e dinë këtë në Bashkinë e Tiranës? Sigurisht që e dinë por e kanë bërë qëllimisht, për të poshtëruar Shën Terezën.
Pas Skënderbeut u bë atentat edhe ndaj Shën Terezës.
Erion Veliaj duhet të shkruajë në thonjza emrin e vet jo atë të Shën Terezës. Se Erioni është në fakt Erion Ahmedinexhadi, djali ilegal i ish-presidentit iranian Mahmud Ahmedinexhad, i cili ka qenë në Shqipëri në 1979 si student revolucionar iranian dhe ka kryer edhe stërvitje ushtarake duke pasur si instruktore nënën e Erionit, e cila ishte oficere e Ushtrisë. Erion Veliaj i ngjan Amedinexhadit jo të atit në letër.
Këtë gjë e ka thënë në një nga portalet e tyre online në 2006, MEK, organizata e opozitës iraniane që tani është strehuar në Shqipëri. Lajmi u zhduk pas një sulmi kibernetik sorosian. Kjo është arsyeja që Erion Veliaj, megjithëse në territorin e bashkisë që drejton janë strehuar si refugjatë disa mijëra anëtarë të MEK, nuk i ka vizituar kurrë vendqendrimet e tyre.
Tallja zyrtare me Shën Terezën është një gjë shumë e rëndë. I bëj thirrje Prokurorit të Përgjithshëm ta marrë personalisht në dorë çështjen dhe të bëjë hetime për të gjetur përgjegjësin megjithëse është e qartë se cili është ai. Askush nuk do të guxonte në Bashki të bënte një tallje të tillë përveçse me urdhër të Erion Ahmedinexhadit. Nëse bëhen hetime, përgjegjësit e drejtpërdrejtë do të pohojnë se e kanë bërë me urdhër të kryetarit. Sepse ky “gabim” nuk bëhet as me emrin e Erion Veliajt, as atë të Edi Ramës. Ky “gabim” bëhet vec me emrin e Shën Terezës.
Ndonëse Shën Tereza është çështje e të gjithë shqiptarëve përveç muslimanëve praktikues shqipfolës të arabizuar, për këtë poshtërim të Shën Terezës duhet të shprehen pikësëpari Konferenca Ipeshkvnore e Shqipërisë, Arkipeshkvia Metropolitane e Tiranë-Durrësit, kardinali Ernest Troshani, ai Dom Gjergj Zefi që shkruan për gjëra shumë më pak të rëndësishme si dhe intelektualët katolikë, e në rradhë të parë miku personal i Edi Ramës, Albert Nikolla, kordinatori i vizitës së Papa Franceskut në Shqipëri. Pse hesht vetë Kryeministri Edi Rama?
Kastriot Myftari

 

[par]

Përgjigje e: Me tërhoqi vëmëndjen ky shkrim...

“Dailymail”zbulon planin sekret/ Në Ballkan do ketë ndryshime kufijsh/Shqiptarët faktor i rëndësishëm

Gazeta Britanike “Dailymail”(English Webside), ka botuar një artikull studimor që reket të bëj me dije se çfarë do të ndryshojë në Ballkan në vitet që do vinë. Studimi i sjellë në shqip nga “Montor.mk” shpjegon se pwr realizimin e tij janë marrë si referencë, faktorët ekonomikë, politikë, fetarë e socialë.

Përveç të tjerave, studimi i “Dailymail” thotë se kufijtë e shteteve të Ballkanit në vitin 2020 do të jenë të ndryshuar. Aty përmendet edhe projekti i Bashkimit Europian lidhur me këtë temë, sipas të cilit vendet e Ballkanit pasi të provojnë të bashkohen në një zonë të përbashkët ekonomike, që nuk do të rezultojë e sukseshme.

Sipas “Dailymail” ,shumë vende në Ballkan (edhe Greqia), do të përfshihen nga kriza të medha ekonomiko-politike. Udhëheqësit e këtyre vëndeve do të jenë të paaftë të menaxhojne situatat, shumë prej kastave që sundojnë në Ballkan do të kene probleme, sepse popullsia e gjerë do të kuptojë se situata ku ata ndodhen është për faj të tyre. Kastave të mëdha sunduese do tju dalë informacioni se ata posedojnë pasuri marramendëse në kompnaitë “offshore” në vende të ndryshme të botës. Informacioni do të jepet nga grupe të ndryshme hakerimi, dhe agjensi inteligjente, të cilat do kenë interes për Ballkanin, për projektet që do vihen në zbatim pas 2020 në Ballkan.
Në këtë studim të “Dailymail” përmendet edhe hapsira Shqipëtare. Ja çflitet për shqiptarët:

Shqiptaret të mbështetur nga SH.B.A, dhe Gjermania do të çojnë para drejtësisë shumicen e figurave politike si në Shqipëri, Kosove dhe Maqedoni.

Sipas “Dailymail” edhe shqiptarët do të përfshihen në konflikt të armatosur, si shumë popuj të vëndeve të Ballkanit.Si zona më e nxehtë, ku mundësitë janë të mëdha për konflikt përmendet Maqedonia perëndimore e banuar nga shqiptarë.

Aty përmendet Festim Lato si i vetmi person i besueshëm i Amerikës që i mbeshtetur nga Izraeli dhe SH.B.A., do të drejtojë operacionet për organizimin e përgjithshëm të popullsisë të kësaj treve kundër sllavëve. Projekti që do zbatohet ka kohë që i është dorëzuar Festim Latos. Ai kërkon të krijojë një shtet në Ballkan, që përfshin territore të Greqisë, Shqipërisë, dhe Maqedonisë.

Po të vemë re me kujdes ky projekt ka filluar të vihet në lëvizje. Në qytetin e Strugës janë dërguar ushtarë të Ushtrisë Çlirimtare të Çamçrisë, të cilët po organizohen nga ish Komandantë të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës, dhe agjente të shërbimit sekret izraelit “Mossad”, citon “Dailymail” duke vijuar: Në territorin e Kosovës mendohet se numri i personave që po trajnohen nga amerikanët në Bonstill për Ushtrinë Çlirimtare të Çamërisë kap numrin e 2200 personave. Gjithashtu është miratuar edhe Kushtetuta e re Çamërise e cila do ketë fuqi mbi ketë territor.

“Dailymail” thotë se Shteti i pretenduar nga Festim Lato i cili eshte Presidenti dhe Kryeministri i shtetit te Camerise te shpallur me 30 Tetor 2016, ne projekt ka shtrirje prej Liqenit te Ohrit ne lindje, deri ne detin Adriatik ne perendim, ne veri prej lumit Shkumbin deri ne gjirin e Artes ne Jug. Ndersa pjesa tjeter e territorit prej lumit Shkumbin ne jug, deri ne sanxhak ne veri, dhe prej detit Adriatik ne Perëndim deri ne luginen e presheves ne lindje do te bashkohen sebashku.

Dy shtetet e medha Shqiptare do te krijojne sebashku nje Konferderate. Sepse sipas projektit keto dy shtete Shqipetare do te kene sisteme te ndryshme qeveritare nje Republike dhe tjetra Monarki

Ky projekt i dy shteteve të mëdha shqiptare është organizuar nga Bashkimi Europian dhe Shtetet e Bashkuara për të mbyllur njëherë e mirë konfliktet në këtë pjesë të rruzullit.citynews.al

 

[SystemA]

Përgjigje e: Me tërhoqi vëmëndjen ky shkrim...

Erion Veliaj, djali ilegal i Ahmedinexhadit, pas Skënderbeut poshtëron Nënë Terezën, në përvjetorin e shenjtërimit të saj

Me rastin e 4 shtatorit, një vjetorit të shenjtërimit të Nënë Terezës (tashmë Shën Tereza) në sheshin që mban emrin e saj, Bashkia e Tiranës ka vendosur një pankartë e madhe me një citat nga Shën Tereza. Pankarta ka një problem. Emri i Shën Terezës është shkruar në thonjza, që do të thotë se ajo është shenjtore e rremë.
Që në shkollën fillore mësohet kur citohet dikush nuk vendoset në thonjza emri i autorit, por citati. A thua nuk e dinë këtë në Bashkinë e Tiranës? Sigurisht që e dinë por e kanë bërë qëllimisht, për të poshtëruar Shën Terezën.
Pas Skënderbeut u bë atentat edhe ndaj Shën Terezës.
Erion Veliaj duhet të shkruajë në thonjza emrin e vet jo atë të Shën Terezës. Se Erioni është në fakt Erion Ahmedinexhadi, djali ilegal i ish-presidentit iranian Mahmud Ahmedinexhad, i cili ka qenë në Shqipëri në 1979 si student revolucionar iranian dhe ka kryer edhe stërvitje ushtarake duke pasur si instruktore nënën e Erionit, e cila ishte oficere e Ushtrisë. Erion Veliaj i ngjan Amedinexhadit jo të atit në letër.
Këtë gjë e ka thënë në një nga portalet e tyre online në 2006, MEK, organizata e opozitës iraniane që tani është strehuar në Shqipëri. Lajmi u zhduk pas një sulmi kibernetik sorosian. Kjo është arsyeja që Erion Veliaj, megjithëse në territorin e bashkisë që drejton janë strehuar si refugjatë disa mijëra anëtarë të MEK, nuk i ka vizituar kurrë vendqendrimet e tyre.
Tallja zyrtare me Shën Terezën është një gjë shumë e rëndë. I bëj thirrje Prokurorit të Përgjithshëm ta marrë personalisht në dorë çështjen dhe të bëjë hetime për të gjetur përgjegjësin megjithëse është e qartë se cili është ai. Askush nuk do të guxonte në Bashki të bënte një tallje të tillë përveçse me urdhër të Erion Ahmedinexhadit. Nëse bëhen hetime, përgjegjësit e drejtpërdrejtë do të pohojnë se e kanë bërë me urdhër të kryetarit. Sepse ky “gabim” nuk bëhet as me emrin e Erion Veliajt, as atë të Edi Ramës. Ky “gabim” bëhet vec me emrin e Shën Terezës.
Ndonëse Shën Tereza është çështje e të gjithë shqiptarëve përveç muslimanëve praktikues shqipfolës të arabizuar, për këtë poshtërim të Shën Terezës duhet të shprehen pikësëpari Konferenca Ipeshkvnore e Shqipërisë, Arkipeshkvia Metropolitane e Tiranë-Durrësit, kardinali Ernest Troshani, ai Dom Gjergj Zefi që shkruan për gjëra shumë më pak të rëndësishme si dhe intelektualët katolikë, e në rradhë të parë miku personal i Edi Ramës, Albert Nikolla, kordinatori i vizitës së Papa Franceskut në Shqipëri. Pse hesht vetë Kryeministri Edi Rama?
Kastriot Myftari

Kac Myftari biografite i qan,ndersa per MEK ka qene(komuniste) dhe ESHTE organizate TERRORISTE.Kur ishte komuniste Usa e kishte ne listen e zeze,kur u be terroriste e hoqi.
KAQ.

 

[Çaushi]

Përgjigje e: Me tërhoqi vëmëndjen ky shkrim...

.......


28 Mars, 2013
Vinçenc Prennushi:

Simbol i pastërtisë e virtyteve shqiptare

nga Lazër Radi

(Kushtue Prelatit të nderuem,
poetit delikat,
atdhetarit
dhe demokratit të madh:
Vinçenc Prennushit)

Lazër Radi - Romë 1991


(Nga cikli: Njerëzit që zhduku dhuna komuniste)

Vinçenc Prennushi u lind në Shkodër më 4 Shtator 1885, në nji familje modeste, në Lagjen Rus, në rrugicën e Makajve. Ashtu si Fishta, Gjeçovi e mjaft te tjerë studimet e para i kreu në Bosnje, kurse pjesën tjetër e kreu në Itali, Poloni dhe Austri.

Jehona e veprës së parë

Më 25 mars të 1908, shugurohet meshtar i Urdhrit Françeskan O.F.M.
Në vitin 1911, boton në Sarajevë veprën e tij të parë: “Kangë Popullore Gegnishte”. Ky botim pati nji jehonë të gjanë në vend, po sidomos në emigracionin shqiptar. “Kangët” e Prennushit u banë themeli mbi të cilin ma vonë do të ngrihej vepra monumentale kombtare: “Visaret e Kombit”.
Në vitin 1917, Prennushi ishte anëtar i “Komisisë Letrare Shqipe” në Shkodër, ku u përcaktuan edhe rregullat e para të drejtshkrimit shqip.
Në vitin 1918, botoi si broshurë në vete poemthin “Grueja Shqiptare”, e para vepër letrare e tij, botue në shtypshkronjën françeskane. Për kët poemth të mrekullueshëm poetik e patriotik do të kemi rast me folë ma poshtë.
Më 1919, botoi dhe shfaqi në Shkodër dramën “E tradhtuemja”, nji adoptim i goditur nga T.A.Rolando.

"Gjeth e lule" - Poezi Vincenc Prennushi

Në vitin 1921, në moshën 36 vjeçare, boton përmbledhjen e njohur poetike: “Gjeth’ e lule”. Poezi të bukura, të ambla e delikate sikur i ka shkruar nji shpirt vajzë. Me plot të drejtë Prof. E. Çabej e ka quejt: “Poet i qytetit të Shkodrës”.
Dihet se Vinçenc Prennushi çeli nji shteg të ri në letërsinë shqipe, e veçanërisht, në atë shkodrane. Gjithmonë, duke ndjekë mësimet e Fishtës, me fjalë të tjera duke i pranue modelet popullore, bani që ndër shkrimet e tija të rrjedhë gjuha e ambël e qytetit të tij të lindjes. Me at stil të hijshëm ai arriti me krijue edhe nji aradhë shkrimtarësh që e imituen, ndër të cilët mund të përmendim dy ndër ma të mdhajtë: Patër Anton Harapin dhe At Justin Rrotën.
Patër Anton Harapi i çoi edhe ma përpara format e arsyetimit letrar. I thellë në filozofi, psikolog depërtues – pa asnjë prirje poetike – ai u përpoq që shkrimet dhe tekstet e tija të kishin nji stil të mprehtë, t’i përdorte ato si mjete me bindë të tjerët dhe si vegla vëzhguese… Ndërsa Justin Rrota ishte gramatolog, kritik letrar dhe shkrimtar i hollë plot shije. Gjuha e qytetit të Shkodrës, në shkrimet e Justinit, shpalos me gjithë mundësitë dhe ngjyrat e veta.
Prennushi mbodhi kangët e vallet e “Dasmës Shkodrane” dhe pikërisht këtu ai tregoi ma mirë se në asnji vend tjetër kumbimin e ambël të fjalës shkodrane. Në fakt, trajtat janë vërtet shkodrane, kurse përmbajtja e tyne asht mbarëkombëtare. Me të drejtë Vinçenc Prennushin e quejtën: “Bylbyli i kopshtijeve t’Shkodrës”.
Në vitin 1924, boton përkthimin e bukur “Fabiola” apo “Kisha nën dhe e mbi dhe” e Kardinalit Visseman. Përktheu e botoi romanin “Quo Vadis” (Ku po shkon?) të E.Sienkievicz, në vitin 1933.
Në vitin 1939, përkthen e boton romanin e Silvio Pelico-s “Burgjet e mia”, kurse në vitin 1940, emnohet Argjipeshkëv i Durrësit, aty ku dikur e kish pasë selinë e vet Argjipeshkëvi Pal Ëngjelli.
Në verën e vitit 1946, arrestohet.
Më 19 mars 1949, vdes ndër torturat ma çnjerzore që iu banë në burgun e Durrësit.

Rruga e mundimeve e Vinçenc Prennushit

Nji shok i bashkëvuajtjeve të tija në burgun e Durrësit, Prof. Arshi Pipa, tregon: “Në burg, Monsinjor Prennushin e torturuen keqas. Me gojën e tij ai më ka numërue nji e nga nji se sa policë e kanë goditë me shkopinj të mdhenj prej druni. Duert dhe kambët i kishte të lidhuna ndër pranga dhe e kishin varë në mur. Ashtu të varun e kanë lanë derisa humbte ndjenjat në nji dhomë plot lagshtinë. Ka qëndrue – siç më ka thanë ai vetë – “si nji kafshë në nji dhomë të tymosun”.
Nuk ka mendje njerzore që mund të imagjinojë nji barbarizëm ksisoji. Pra, ai Vinçenc Prennush, nji njeri i mirë, i drejtë, nji predikator i shkëlqyeshem virtytesh njerzore e shqiptare, poet e shkrimtar i talentuem i rezistencës shqiptare – goditet, torturohet dhe varet si nji “bandit” nëpër birucat e tmerrshme dhe famkeqe të Sigurimit komunist. Vinçenc Prennushi, ky burrë i fisëm, kjo vlerë kombtare, ky simbol i pastërtisë dhe i virtytit shqiptar, nji ditë prej ditësh, për kapriçot e sadizmit dhe dhunës së tërbueme të pushtetarëve stalinistë, rrëmbehet barbarisht nga vetmia e tij qiellore dhe e shenjtë e Deblinishtit, shkitet nga librat e uratëve dhe nga përkthimet e tij shumë i vyeme të letërsisë dhe kulturës tonë kombtare dhe rraset si kafshë në “qelitë” e vdekjes. Këtij njeriu të ndershëm e të nderuem, këtij atdhetari të panjollë, këtij shpirti të pastër engjullor, terroristët e diktaturës i ngjitën epitetet ma të poshtra, ma të pameritueme, të denja vetëm për “komandantin” e tyne dhe krejt skotën e tij prej komisarësh të degjeneruem…”

Prof. Arshi Pipa vazhdon: “Vinçenci s’ishte vetëm plak, por ishte edhe i sëmunë, kishte nji “hernie” therëse, e cila, edhe në lëvizjet ma të vogla i shkaktonte dhimbje të mëdha… Policët i kishin vendosë trarë mbi shpinë Arqipeshkëvit, i cili nuk mund t’i mbante. Qëndresa e tij ishte mbinjerzore. Iu morën kambët dhe u rrëzua nji herë, dy herë, tri herë… por, asnjiherë, s’u ndigjue nji “ah!” nga goja e tij. Drejtori i burgut dhe komisari e ndiqnin kët skenë makabre prej shkallëve të burgut, duke qeshë e duke ba vërejtje sarkastike. Edhe pa asnji ngarkesë mbi shpatulla, ecja në përpjetën e asaj kodre të burgut, ishte shumë e vështirë jo vetëm për të, por edhe për ne të tjerët. Sa herë u rrëzue ai njeri i shkretë, e prapë, sa herë u ngrit, e ngarkoi at shtyllë si Krishti Kryqin dhe, mes dhimbjesh, e vazhdonte rrugën e Kalvarit… Gjendja e tij shëndetësore sa vinte e përkeqësohej përditë. U ba e domosdoshme të shtrohej në spital. E shtruan. Për fat edhe unë isha keq me shëndet dhe më shtruan edhe mua. M’u ba qejfi se do të isha afër Monsinjorit dhe do të mund ta ndihmoja sadopak. Spitali i burgut ishte nji barrakë e ulët, aneksue spitalit kryesor të Durrësit… Pavioni ku ishim ne, ishte i vogël dhe i vjetër, me dritare të vogla prej nga dallonim fare pak, si në sfond, kaltërsinë e Adriatikut. Argjipeshkëvi Vinçenc Prennushi vdiq nji natë marsi të vitit 1949. Natën, në të cilën ai po jepte shpirt, shndriste zjarri midis dhomës tonë. Kur ia mbylla sytë e rufitun, që e kërkuan aq shumë dritën, m’u duk sikur pashë në fytyrën e tij të hequn nji pamje të qetë, nji persiatje e jashtzakonshme, sikur shikoja nji qenie, e cila, mbas aq shumë vuejtjesh, po prehej n’jetën e pasosun… Në rrullat e thella të atij balli të gjanë sikur shihja zbrastësirën e pamjes së tij. Kur dhimbja pushon, çdo gja e keqe arratiset nga shpirti, duke e lanë kët të fundit me ndriçue i lirë, ashtu si ujnat e turbullta kthjellohet kur llumi bien në fund…”

At Vinçenc Prennushi (1895-1949)

Brezi ynë – ne të moshuemit – nuk mund ta harrojmë kurrë at pasditen e 4 Prillit 1939, kur në kinema “Gloria” (sot Republika), Instituti i vajzave kishte organizue nji shfaqje. Salla ishte përplot me spektatorë. Ndonëse ishte nji shfaqje e bukur dhe interesante, njerzit ishin shpirtnisht të trazuem: aeroplanët italianë zhurmonin demostrativisht mbi qiellin e pamësuem të Tiranës. Pushtimi fashist i Italisë, dukej qartë në horizontin e turbulluem të vendit.

Të paharrueme do të mbeten ato çaste kur njena nga vajzat e Institutit po recitonte poemthin “Gruaja shqiptare”… Në nji moment, befas, ajo nxjerr Flamurin Kombëtar, e shpalos dhe e valëvit në ajër. E elektrizueme salla shpërthen në brohori e ovacione të fuqishme, ndërmjet lotëve të dëshpërimit dhe të thirrjeve me mbrojtë Atdheun prej invazionit fashist… Krejt populli doli në rrugë duke këndue kangë patriotike… Si nji vërshim i pandalshëm lumi njerzor, ai u derdh rrugëve të kryeqytetit për te pallati Mbretëror… Populli kërkonte armë për të mbrojtur Vatanin. Poezinë “Grueja shqiptare” të Vinçenc Prennushit, at shkandijë që çoi peshë zemrat e shqiptarëve në mbrojtje të vatrave tona, kurrë nuk do të mund ta harrojnë ata që patën fatin ta përjetojnë këtë ngjarje historike.

Edhe Shkodra ka kujtimet e veta.

Ajo s’mund ta harrojë kurrë at 19 Marsin e vitit 1914, kur qyteti i Rozafës ishte i rrethue prej serbo-malazezve, ndërsa mbrenda qytetit sundohej nga Fuqitë e Mëdha (Internacionalja). U shpartallue rrethimi i qytetit dhe Shkodra u bashkue me Shqipninë. Madhështor dhe i paharrueshëm qe mitingu i shkodranëve që u mbajt atë ditë në Kalanë e Rozafatit. Ma shumë se njizetmijë vetë u tubuen në at kështjellë të lashtë. Flamuri ynë kombëtar u ngrit mbi ledhet e kalasë. Midis nji entuziazmi dehës foli At Vinçenc Prennushi. Ishte nji fjalim i zjarrtë. Kët fjalë të ndezun e botoi dhe e riprodhoi krejt shtypi i kohës, mbasi ajo u ba burimi i pashtershëm atdhetarie për gjithë brezat e mavonshëm deri në ardhjen e komunizmit. Jo vetëm atdhetar, por ai ishte edhe demokrat i vërtetë. Që në vitin 1910 botoi artikullin e famshëm: “Liri në mendime”. Në vitin 1922, broshurën:

“Ndër lamijet e demokracisë së vërtetë”…

Pra, kët Vinçenc Prennush, kët atdhetar të madh, kët demokrat dhe mbrojtës të lirive të njeriut, kët poet të ndjenjave ma të holla e ma delikate, diktatura ugurzezë e komunizmit shqiptar, në verën e vitit 1946 e burgosi dhe e dënoi me 20 vjet burg duke e akuzuar si “armik të popullit”, “fashist”, “klerik reaksionar” dhe “spiun të Vatikanit” e “tradhtar të atdheut”.

Policët “humanitarë” të komunizmit, kët pet të magjishëm, e trajtuen me shqelma, e gozhdonin ndër mure, e ngarkonin me trarë të randë dhe e detyronin t’u ngjitej kodrave. Vinçenci ishte njeri i madh. Si të tillë duhet ta njohin dhe ta studiojnë brezat e ardhshëm. Vetëm mbas këtyne studimeve të thella, ata do ta kuptojnë se sa dam i ka sjellë diktatura komuniste tokës ilire.

(Rilindja e Kosovës, e shtunë 15 maj 1993)
Dr. Lazër Radi

 

[par]

Përgjigje e: Me tërhoqi vëmëndjen ky shkrim...

Albania's Defense Ministry says that the United States has provided the first light trucks to bolster its military capacities.
A statement Tuesday said that the first six out of 248 Humvees have arrived in Albania, as part of a $12 million aid package. The tiny Western Balkan country will support their transport and maintenance.
U.S. Ambassador Donald Lu said Albania is one of four NATO allies in Europe to get these vehicles so that it "has an infantry group fully modernized, operational and autonomous until 2019."
Albania joined NATO in 2009, and since then has been replacing outdated weaponry with new material in line with the alliance's standards.
It has regularly provided small army units in international peacekeeping missions or NATO operations.
abcnews

http://abcnews.go.com/International/wireStory/albania-us-military-humvees-bolster-army-49632235

 

[Çaushi]

Përgjigje e: Me tërhoqi vëmëndjen ky shkrim...

........

Kur nje musliman shkodre niset me "sha"nje katolik shkodre!


Nje shkrim i perkryer nga Taulant Kopliku! Mesazhi ma i mire qe kam lexu tash nji jave!

Gjithe sa shkruaj me poshte eshte nje histori e vertete e me personazhe reale.......
Ka nja dy dite qe kam marre qendrim luftarak. Mendohem me u ul ne tastiere e me t‘iu shpervjel katolikeve e me i “mbyt“ krejt, meqe bomba nuk jam i afte me vu. Shume prej “nesh“ e kane thy tastieren tashma. Edhe nga ana tjeter kane ba llogoret e na jane turr. Po na thone mongol e talebane.
Tash, thashe edhe une si musliman, me babe Njazi e gjysh Hamit, duhet me sha randshem me thane te drejten. Sa u ula, nisa me mendu se kush ka me lexu. Mu kujtune direkt shoket e lagjes ku jam rrit e kalu pjesen ma te bukur te jetes. Renato, Fredi, Andi, Denis, Herjoni, Elton, Elvis, Oliver. Yyyyy, sa shume.
Dreq. I kam shoke prape. Disa ne Itali e disa ne Shkoder. Mezi presim me u mbledh, me pi ndonje birre a ndonje ven. E flasim deri n‘sabah per tana marrinat e botes, pervecse per hoxhe e prift.
Perpushem me vedi e s‘me del inati. Mendoj me djallezi me i fshi per disa dite prej miqesise ne fb e mandej ketu jena, i kthej prape.
Ulem gezueshem me shkru, kur me kujtohen do tjere, shoke te mire fort, edhe pse ma te vone. Elvin qe sa here kthehem ne Shkoder, perfundojme te Elita e aty ulet me ne edhe Genti. Te dy katolike 24 karatesh. Kenaqena ne biseda aty dy hala prej kishes s‘fretenve, e pak ma larg del diku njera minare, por birra me krrikel aty asht nam krejt.
Shkoj ne Tirane e me pret Ylli, katolik rrethinash ?, qe me con me zor te shpia diku andej nga Fresku. Ka raki super ne shpi se ka gruan prej jugu (bektashi). “Marrinat“ tona nuk kane fund kur bahena dhe me Jetmirin. Per fe? Po, ngacmohena. Ai me shan katoliket e une muslimanet. Ata radikalet kuptohet.
Po shoket e Tv Rozafes Berti, Blerti, Cezari apo Dorian. Medet, se u bana hor sonte.
Por e kam nda mendjen. Nuk kam ça i baj askujt.
Aty, me kompjuter ne preher, kthej kryet majtas e djathtas. Perkrah kam gruan, qe ka babe Nikolinin e nane Rozinen. Asht edhe motra e Gjergjit.
Ma ndej jane dy femijet e medhenj. Ata jane mbesa e nipi i Margarites e Marashit.
Ehhh, ça qenkam rrethu keq more njerez.
Po i bjen me sha gjakun tem keshtu a me duket.
Dal pak ne ballkon me u qetesu e me bjen telefoni:
“He maj nan, si po kaloni? A keni dal ndopak si dite e dile“?
“He Kime…. (se une jam fort “modern“ per me e thirr nane dhe e therras Kime). Ca bane? Si po kalon?
“Hiç per zotin. Mire. Na mblodhi Klara e na nxorri nje dreke per Bajram“.
“Kush moj, kush“?
“Klara mor. Gruaja e Marinit, shoqja jeme e punes“.
“Ajo, ty? Per bajram“?
“Po pra. Na mblodhi ne Velipoje e s‘la kend me pagu. E ka kryt mushke“. !!!!!!!!!!

U ktheva e mbylla, kompjuterin. Pshtune katolikt prej meje. Tan shans jane. A i pshtoi dreka e Klares apo sa shkruajta ma siper, hala nuk e kam vendos.

Milano, 3 Shtator 2017

 

[par]

Përgjigje e: Me tërhoqi vëmëndjen ky shkrim...

Rrënimi i familjes shqiptare po kërcënon vetë kombin


Krizat që përfshijnë herë pas here botën, thuajse nuk ndikojnë tek ne. A thua se jemi specie ekstraplanetare. Kriza financiare që mbërtheu qytetërimin perëndimor, duke e futur në një rrezik të paparë, aq sa shtete si Greqia shkuan në prag të falimentit, tek ne u ndje si kërcënim po aq sa paralajmërimet e meteorologëve për tajfun në Teksas.

Krizën e vuajmë vetëm kur zezona na futet brenda familjes me vrasje, me grindje at-bir, me braktisje e vetmi, me krime të padëgjuara e të papërfytyrueshme, me luftën e përditshme për mbijetesë, me ngasjen e papërballueshme të konsumizmit, të drogës, të reklamës, të raportit të zhdrejtë qejf- punë, kur djersa, aftësia e talenti gjenden përballë suksesit të pamerituar.

Konflikti shfytyronjës mes ndershmërisë “që të detyron me lyp” dhe pafytyrësisë së të fortëve injorantë që u bënë “papritur” të pasur, të shquar, Vipa, deputetë e ministra… e ka detyruar familjen shqiptare të pranojë bashkëjetesën e përçudnueshme të patriarkalizmit me liberalizmin, të fanatizmit me shthurjen, të besimit dhe mosbesimit te feja dhe njëri- tjetri, të mjerimit dhe varfërisë skajore që mburret me një “Ferrari” (“e ka sjellë evlati nga jashtë!”), të cilën e mban të parkuar para kullës për të vrarë me zili sytë e bashkëkatundarëve… ani pse prindërit nuk kanë as bukë kollomoqi e gjizë për me hangër. Një gazetë angleze pat shkruar para ca ditësh se fëmijët e pasunarëve shqiptarë, të cilët deri dje kishin pas qënë pa brekë në …, bëjnë të pabërën që të bien në sy nëpër Evropë me luksin e tyre.

Kriza e sotme në familjen shqiptare është më e thikta dhe më rreziksjellësja në historinë tonë. Atë e vuajnë si pasunarët dhe skamnorët, si të pushtetshmit dhe hiçnakët. Askush nuk ka siguri, edhe po të jesh shef komisiariati, kryegjykatës, ministër, deputet… E nesërmja nuk dihet ç’të sjell; në mos aksident, hedhje në erë të makinës, tritol te pragu, arrestim të djalit, trafikim të vajzës, tradhti të gruas, papunësi, faliment nga bixhozi, burg, hasmëri…

Babai vret të birin që nuk pranon të punojë për të meremetuar murin e avllisë së shtëpisë, vajzën se ka turp të kullosë lopën, burri masakron gruan për xhelozi a për divorc, fqinji vret fqinjin për vijën e ujit, nipi ekzekuton gjyshin e gjyshen se nuk i japin paratë e pensionit për të blerë drogë… Kronika e zezë e familjes shqiptare nuk ka qënë kurrë më e sterrtë, më e përgjaktë, më sunduese në edicionet e lajmeve. Kronika e zezë e familjes bën më pak përshtypje se haberet e personazheve të Big Brotherit.

Kjo theqafje morale e familjes reflektohet në shoqëri, në bashkëjetesë, në raportin që qytetari ka me komunitetin, pse jo edhe me kombin. Ndryshe nga bota e qytetëruar, tek ne krizat e shoqërisë nuk e tronditin familjen, por po ndodh e kundërta: kriza e familjes rrënon shoqërinë, madje edhe kombin.

“Problemi ynë nuk është varfëria”- më tha një burrë nga Dukati që jetonte në Orikum. “Problem është si t’i kthehet njeriu punës. Ka humbur kuptimi i punës. E di pse? Se kur e pyetën në Dukat një tetëdhjetë vjeçar a merr pension, ky i tha: Jo, unë nuk kam dalë në pension, unë punoj, por djemtë dhe nipat e mi janë të gjithë “në pension”. Se nipi që është lindur në ‘90- tën tani është te të 30- at, por nuk do të rrijë në fshat, nuk e ka zënë kurrë kazmën me dorë. Do lekë për benzinën e veturës, pa do edhe për të bërë qejf në lokalet e Vlorës dhe të Tiranës. Po edhe djemtë e mi që janë mbi 50 vjeçarë nuk kanë punuar, se më kollaj e kanë patur të bëjnë para me skaf e me drogë, se sa të rrëmijnë me kazmë tokën. A ka Perëndi e qeveri të kthejë këtë milet te puna? Në një vend ku një shishe qumësht kushton më lirë se një shishe ujë, ku një ditë pune për të vaditur kanabisin paguhet njëqind herë më shtrenjtë se po të mbjellësh patate e domate, a ka vlerë djersa në tokën tënde?”.

***
Me veprime të qëllimshme e mosveprime (për shkak të mungesës së vizionit e dhëmbsurisë për këtë popull), politika ka mundur të injektojë brenda organizmit të familjes të gjitha infeksionet e kohës së sotme. Globalizmi dhe konsumizmi, reklamat dhe sfilatat, pabet dhe spektaklet, liria pa rregulla, lëvizja e lirë, diferencat e paimagjinueshme në pasurim, tundimi nga “molla e ndaluar”, etj, më së tepërmi kanë vepruar si cunam dhe jo si mundësi për të jetuar më mirë. A mund të quhet familje ajo që braktis fëmijët nëpër rrugët e Evropës, për të fituar azil, apo ajo që burri gruan, ose prindi vajzën e shtyn të prostituojë, duke i gjetur klientë?

E megjithatë krizat ekonomike dhe ato politike përcillen zakonisht si gallatë, sa kohë ato nuk e kanë rroposur çatinë e familjes. Ndaj krizat financiare apo politike, globale a kombëtare, na duken pa lidhje me ne, me kosto më të pakët, sikur me gjasë shkaktojnë vuajtje, dëm dhe dhimbje ku e ku më pak se ato të familjes. Kjo nuk është mefshtësi e paaftësi “kombëtare” për të gjykuar objektivisht. Por një qytetar të cilit familja i ka rënë në hall, në pasiguri e në konflikt nuk do t’ia dijë për “paqen e përbotshme”. As për krizat botërore. Për këtë arsye nuk ka protesta civile; ja përse jo vetëm sindikatat, po edhe OJF-të ilustrojnë përbukuri shprehjen shkodrane “më ka çue nana me la gojën”.

Ne ngjajmë shoqëri e nënshtruar, pa nerv, së cilës qeveritë mund t’i bëjnë çdo lloj eksperimenti e përdhunimi. Dhe të mos pipëtijë kush. Kjo është arsyeja përse bëjnë më shumë efekt batutat e shpotitë e ndërsjella të liderëve në Kuvend, se programet në fushatat zgjedhore. Lajmet për rrezik të një lufte bërthamore në Korenë e Veriut, në një kohë kur bota është është bërë shumë e vogël për shkak të teknologjisë, nuk na hyjnë as në sy e as në vesh.

Ngaqë është vrarë familja, ne kemi një qasje armiqësore, indiferente me shtetin, me qeveritë, me qeverisjen, me njëri- tjetrin, me bashkëjetesën në komunitet, edhe pse muhabetet për politikën i japin kuptim dhe shije ditës dhe natës. Pikërisht kjo pasiguri e familjes si dhe frika e ndonjë drame të paparashikuar e të pashmangshme shpjegon arsyen përse gjysma e popullsisë ka ikur në emigracion, përse ne shqiptarët e sotëm e kemi aq të lehtë të ndërrojmë fe, emër, kombësi, përse ne vijmë pas sirianëve për braktisje masive të vendit.
“Të paktën të shpëtojmë fëmijët”, ky është justifikimi i të gjithë të ikurve.

***
Kriza që ka mbërthyer familjen na ka bërë shpërfillës edhe ndaj politikës, qeverisjes dhe partive. Ne nuk i gëzohemi pluralizmit dhe vlerave të demokracisë si në vitet e para. Madje është shtuar, sipas sondazheve, numri i nostalgjikëve për diktaturën.

Për mbi shtatë muaj, para e pas zgjedhjeve, mund të thuhet se ne kemi mbetur pa qeveri. Më sak, me një qeveri deledash, PS+ LSI+ PD, për shkak të një allishverishi ku ende nuk dihet kush u shit e kush u ble. Ne kemi një qeveri me një kryeministër karizmatik, një fejzbukist të palodhur që ambicje parësore ka si e si të lerë nam nëpër takime ndërkombëtare me atlete, batuta dhe tishërte, për të rënë në sy, edhe pse këtu ku qeveris, shumicën e ministrave të kabinetit aktual (të opozitës dhe LSI) i ka armiq të shpallur, të cilët nuk i komandon, nuk i urdhëron dhe as i kontrollon dot.

Ne qeverisemi nga një qeveri jo politike e njëkohësisht tejet politike, e cila nuk është mbledhur kurrë, madje as formalisht, për të nxjerrë ndonjë VKM. Dhe megjithatë gjithçka ka rrjedhur, afërsisht për një vit, “normalisht”. Ne jetojmë në një shoqëri që nuk di e nuk del të protestojë edhe kur ia shkelin dhe ia poshtërojnë simbolet kombëtare, si në rastin e Skënderbeut të mbuluar me perçe të zezë pesëqind e ca vjet pas vdekjes. Kjo ndodh në një kohë kur qeveria aktuale, “që do të na bëjë me shtet”, ka shpallur botërisht “vitin e Skënderbeut”!

Është po kjo qeveri që të fut në burg po nuk i pagove dritat apo po ngrite murin e një avllie pa leje, po ama nuk pipëtin kur Bashkia e kryeqytetit ka dhënë miratim (apo nuk ka dhënë lejë?) për të poshtëruar kësisoj heroin kombëtar. Se pa lejen e Bashkisë kjo nuk mund të ndodhte. Nëse simboli kombëtar është përdhosur pa lejë, ligji të ndëshkon, sikundër thuhet se i ndëshkon partitë për metingjet pa lejë, por nëse Bashkia ka dhënë miratim, atëhere a duhet të japë llogari kryebashkiaku Veliaj për këtë përçarje tejet të rrezikshme e të pashëmbullt mbarëkombëtare?

Krerët tanë kanë frikën e humbjes së elektoratit. Ata nuk pyesin për namuzin e kombit, aq më pak për mbarëvajtjen harmonike të shoqërisë, përfshi edhe harmoninë fetare, për të cilën mburren aq shumë. Ata reagojnë për Ballist Morinën, por heshtin për Skënderbeun. Për Bajram e për Pashkë të gjithë krerët partiakë shkojnë në dyert e xhamive e kishave (edhe pse me Kushtetutë ne quhemi medemk shtet laik) që të na urojnë festat fetare, por çudia është se as edhe një syresh nuk guxon të pipëtijë për këtë përsëndyerje kombëtare që nuk i është bërë Shqipërisë as në kohën e Haxhi Qamilit.

Përfytyroni sikur një vaki e ngjashme të ndodhte në Turqi me shtatoren e Ataturkut që një komunitet, si psh kurdët, të guxonin ta mbulonin kësisoj heroin kombëtar turk për një ceremoni fetare, aq më zi sikur këtë herezi ta bënin të krishterët. Po sikur edhe në SHBA islamikët, budistët, hindutë, jahovajtë, apo hebrejtë të mbulonin statujën e Lirisë, si do të reagonin shteti dhe shoqëria?

Në shtete normale kësosh ngjarjesh të ububushme nuk mund të përfytyrohen. Nuk mund të ndodhin. Jo vetëm se në to funksionon shteti dhe ligji, por se shoqëria ndërton raportet me familjen dhe qytetarin me rregulla e me ligje, sepse qeveria, si administratore është e detyruar të respektojë e të zbatojë ligjet, të garantojë bashkëjetesën e familjes me shoqërinë, që familja të mos bjerë nën trysninë e mbijetesës dhe pasigurisë deri në atë gjendje sa t’i kundërvihet shoqërisë me rrezikun e shpërbërjes kombëtare, si po ndodh ndër ne.

Por nëse tehun e thikës së krizës e ndjejmë vetëm kur tenja na ka hyrë në palcë, ç’do të ndodhë vallë kur “celula e shoqërisë”,- familja-, të “fitojë imunitet”, dmth të bëhet tërësisht mospërfillëse dhe e pandjeshme ndaj sëmundjeve sociale? A do të vazhdojmë të quhemi komb po qe se familja nuk do të ketë më nevojë për profilaksi, për mjek, për dituri, për shëmbuj e modele pozitive, për simbole dhe idhuj përbashkues, për dijetarë e shenjtorë, për flamur e qeveri, për nxënës e mësonjës, për shpresë dhe besim për një të një ardhme të përbashkët më të mirë?

Zoti na shpëtoftë!

Hë për hë kjo është e vetmja lutje që kemi pas bërë në shekuj e mund të bëjmë në këtë kohë moderne.
lapsi.al

 

[Çaushi]

Përgjigje e: Me tërhoqi vëmëndjen ky shkrim...

.............

Dy Shqipnitë e nji Flamuri

esse nga Jozef Radi

Asnjiherë s’e kam kuptue si dhe sa duhet pse shqiptarët e vërtetë ndjehen të zemruem me Shqipninë e pavërtetë… dhe pse Shqipninë e Vërtetë s’duen me e pa me sy shqiptarët e pavërtetë!?

Asnjiherë s’ia kam gjetë fillin e hollë këtij (keq)kuptimi sa njerzor e delikat aq djallzor e agresiv; çka e ban kët’ vend malesh t’egra e traditash të lashta, të nënvizuem dukshëm me nji krenari t’epërme ndër kohna, me u mpakë e me u ligshtue, me u tkurrë e me u tukeqë shpesh prej të huejve e ma shumë prej të vetëve; ama, gjithnji në përpjekje me dalë në breg të stuhive që rreken me e trand, me e shplà, me e mbytë e me e zhbì; e gjithnji i detyruem me iu rinisë me nji hov mbinjerzor jetës dhe së arthmes, a thue se krejt të këqijat e mëdha rrëzue mbi fatin e tij, veç për mirë i kanë ardhë, dhe asgja tjetër s’kanë mujtë ma tepër…!?

Gjithnji e ma shpesh ndër heshtitë e mia flatruese, rrekem me ia gjetë kuptimin asaj çka shpesh asht e pakuptim, me ia gjetë rrfanën asaj çka na rrin pezull mbi krye dhe m’bahet e pamundun që ndër kta rreshta t’mos më jetë busull shprehja e atij shqiptari të madh e të pashoq në të djeshme tonë, po edhe në të sotme edhe në të nesërme, gdhendë ndër shkambinjtë e ashpër të kësaj toke, shprehja lapidare: “Shqipërinë e krijoi Zoti, e shpëtuan idealistët dhe do ta vrasin politikanët…”

Kjo figurë e nji drite hyjnore dhe kritike ndërtuese të pashoqe, ky njeri i nji mendjenaltësie vizionare dhe gjeni i nji shkëlqimi të pazakontë e nji kulture mahnitëse, e desh shumë kët vend aq sa u detyrue me i ndejtë larg tij! Shpesh u soll fort ashpër me të, prej asaj ndjenje të trazueme që Ai e quente Atdhe e që gjithnji e ma shpesh i shfaqej si dashni, dhimbje e cinizëm bashkë, si hov dhe dëshpërim, si mall dhe trishtim ndër mërgimet e tija të pafundme… E megjithatë, Ai kurrë s’heshti as s’rreshti së qeni i dobishëm dhe vlerë e patjetërsueme dhe e patjetërsueshme e kombit të vet! Cinizmi i tij prej “buzëholli”, edhe pse fort i ashpër ndër bashkohësa të vet, asnjiherë s’e bani me u ndje i përjashtuem prej shqetësimit panshqiptar, dhe dashnor i përjetshëm i fjalës dhe frymës shqipe…

Kjo shprehje lapidare e tij, m’asht nëpërkambë e s’më ka lanë me hikë ma përtej, e me gjetë të vërtetën e ndryme të kësaj Shqipnie dykrenëshe, që ma së pari e fali Zoti, mandej iu desht shumë mund e hjekë në mbijetesë midis idealistash gjithnji e ma të rralluem. Ata mbetën ma të mëdhenjtë krahasue me shtatin e saj, e cungue prej atyne politikanëve dumrrucë, gjithnji të përfshimë ndër ethe të pragmatizmit e grabitjes së gjithçkaje të mundshme, që kjo tokë (për çudi) i paska pasë kaq të shumta, për kta të përkohshëm të pangijshëm, të pandijshëm e të padijshëm… aq sa me jua e pasë zili edhe vdekja, gryksinë e tyne…

Asht pikërisht ky fakt, kjo e vërtetë trishtuese, kjo ndjesi e kapërthyeme që më shtyn me mendue se ka pasë e ka me pasë gjithherë Dy Shqipni, Dy Shqipni paralele, si dy qè që lodhin njeni-tjetrin, si dy shina që s’puthen kërkund, si dy shemra të vëngërta e anmiqsore mes tyne, si dy krena kryeneçë që s’kthehen së mbari… Njena Shqipni që e jep shpirtin n’shqiptarì, e tjetra që ia grryen gur’t e themelit vedit; njena me plagë në shpirt do me u çue n’kambë, e tjetra tuj ja thithë gjakun s’ndjen së ngopuni; njena e ngulfatun n’legjendë të mbijetesës dhe tjetra tuj u ngrofë n’zjarr të dhimbave të veta; njena me zhgunin dhe sandallet e françeskanit dhe tjetra me frakun dhe llustrafinat e modës ma të fundit;

njena Shqipni e përdhunon tjetrën pa mëshirë… e mandej ia mbushë vedit gjoksin me dekorata, nderekombi, çmime e atribute të pakufi, për at mjerim shndërrue n’emblemë… kurse tjetra Shqipni që e pëson të keqen e sqepit të simotrës së flamurit, lufton me mbetë njashtu e paepun, njashtu kryefortë e kryenare, e bindun se asht në të drejtë të Zotit, e në përpjekje me i dhanë sado pak mirësi e vlerë edhe njasaj kresë tjetër, që Zoti e ka dashtë dhe i ka dënue me u valvitë në jetë të jetëve të dyja bashkë…

Pse gjithë ky dualitet Shqipnish?!

Nji Shqipni e fisshme dhe e qytetnueme e Gjergj Fishtës dhe Faik Konicës, po edhe nji Shqipni harbute e dumbabiste e Haxhi Qamilit dhe Musa Qazimit; nji Shqipni e Enver Hoxhës dhe Vasil Shantos që s’do me e pa me sy Shqipninë e Mit’hat Frashërit dhe Lef Nosit; me nji krah ecën Shqipnia e Nexhmije Xhuglinit dhe Fiqirete Sanxhaktarit, n’krahun tjetër rropatet Shqipnia e Nanë Terezës dhe Shote Galicës; Shqipnia e Vinçenc Prennushit dhe Et’hem Haxhiademit si mundet me e pranue n’tavolinë Shqipninë e Dhimitër Shuteriqit dhe Arianit Çelës; Shqipnia e Lenka Çukos dhe Tefta Camit n’jetë të jetëve, s’ka me gëzue asnji respekt prej Shqipnisë së Musine Kokalarit dhe Sabiha Kasimatit; Shqipnia e Genc Lekës dhe Vilson Blloshmit ka me ndje neveri dhe përçmim për Shqipninë e Diana Çulit dhe Koçi Petritit; Shqipnia e Ernest Koliqit dhe e Ali Asllanit kurrë s’ka me i ba temena Shqipnisë së Razi Brahimit dhe Shefqet Musarajt; Shqipnia e Ismail Kadaresë dhe Dritero Agollit dikur ka me u kujtue se ka pasë n’bashkohësi Shqipninë e Kasem Trebeshinës dhe Trifon Xhagjikës; Shqipnia e Mitrush Kutelit dhe Lasgush Poradecit kurrë s’ka me pasë arsye me u matë me Shqipninë e Fatmir Gjatës dhe Andrea Varfit; Shqipnia akademike Isuf Luzajt dhe e Martin Camaj çka mundet me i shtrue për zgjidhje Shqipnisë akademike të Gudar Beqirajt dhe Myzafer Korkutit; Shqipnia e Eqerem Çabejt dhe Selman Rizës, si mundet me ja hjekë kapelen Shqipnisë së Androkli Kostallarit dhe Emil Lafes; shqiptaria e dashnisë së Ibrahim Rugovës dhe Anton Çetës, kahera ndjen lodhje prej shqiptarisë mllefshume të Adem Demaçit dhe Kapllan Resulit… se Shqipninë e fehmiabdinjve dhe nefzat’haznadarve s’ka me lanë xhap Shqipnia e havzinelëve dhe samirepishtëve… Shqipnia e përkohshme e muçnanove dhe preçzogajve s’ka me pasë kurrë guxim me e pà drejt e n’sy Shqipninë e përjetëshme të lekpervizëve dhe e padërmeshkallëve; dhe kështu siç ka ardhë, kështu edhe ka me vazhdue ndoshta edhe ma gjatë kjo përballje e pafund e dy Shqipnive: asaj idealistes dhe të sakrifikuemes, me atë pragmatisten dhe mishngranësen…

Pse Shqipnia e Flamurit me Zhgabën Dykrenëshe s’ka qenë kurrë e vogël dhe as ka me u ba kurrë e tillë; dhe as ka qenë e Madhe as ka me pasë kurrë dëshirë me u shty ndër tjerë, ma së shumti sot ajo ndjehet e zvoglueme dhe e tkurrun prej njatyne mendjeve të mbrapshta që e kanë projektue thjesht si çiflig të marrisë së tyne, po kjo hyn tashma në të përkohshmen e saj të kapërcyeshme, në përgjunjen e saj të siziftë drejt naltësive… dhe asgja ma shumë…


Pse asht nji Shqipni që vret pamëshirë gjithkah e gjithkend… shfaqet Shqipnia tjetër që edhe pse e vrame dhe e sakatueme ngjit në pidestal dhimbjen… pse asht nji Shqipni që e gjykon nderin si krim dhe i thur hymne terrorit, shfaqet ajo tjetra që vërtet i stepet së keqes, po veç me gjetë distancën e duhun e me lshue gurin e Davidit; pse asht nji Shqipni e lodhun së keqeje, e radhueme së vrami, e sfilitun së përjashtuemi, mbijeton tjetra e paepun drite, e bulzueme shprese, e gatitun me u ringjallë… dy Shqipni që i rrijnë vedit përballë…

Shqipnia e Flamurit, në dukje asht Shqipni simetrike, ku njaq bukur përputhen dy gjysat e saj. Te kjo Shqipni dy gjysash simetrike, që jo vengër e shofin njena tjetrën, po shumë ma përtej, duhet kërkue e duhet gjetë Shqipnia e simetrisë së paqme e të mirkuptueshme, Shqipnia e dashnisë, e cila domosdoshmënisht duhet me u shfaqë sa ma shpejt dhe sa ma fuqishëm ndër krejt ata që ndjehen krenar pse fati u qëlloi me qenë shqiptarë!!

nandor 2015 – shtator 2017