Guest viewing is limited
  • Përshëndetje Vizitor!

    Nëse j’u shfaqet ky mesazh, do të thotë se ju nuk jeni regjistruar akoma. Edhe pse nuk jeni regjistruar, ju arrini të shihni pjesën më të madhe të seksioneve dhe diskutimeve të forumit, por akoma nuk gëzoni të drejten për të marrë pjesë në to dhe në avantazhet e të qënurit anëtar i këtij komuniteti. J’u lutem:REGJISTROHUNI që të dërgoni postime dhe mesazhe në Forum-Al.

    Regjistrohu !

Me tërhoqi vëmëndjen ky shkrim...

Status
Temë e mbyllur.
Përgjigje e: Me tërhoqi vëmëndjen ky shkrim...

Russian officer who prevented nuclear disaster in 1983
False alarm of a US nuclear first attack was detected by a Soviet military analyst who helped evade a nuclear war.

Moscow - It took Stanislav Petrov 23 minutes to prevent mutually assured nuclear destruction of the United States and the USSR, and for years only a handful of Communist leaders knew about the apocalypse he single-handedly averted 34 years ago today.

It was September 28, 1983, when Lieutenant Colonel Petrov - a lanky, 44-year-old military analyst with the Soviet Air Defence Forces - started his night shift. He was chief duty officer at a military command centre 100km west of Moscow.

Dubbed by officers and locals "The Champignon", the centre looked like a gigantic concrete mushroom encircled by barbed wire and hundreds of armed soldiers. It was connected to four spy satellites that monitored the continental United States and adjacent oceans.

OPINION: Is Russia a real threat to the West?

The centre was equipped with a supercomputer and gigantic electronic maps of the USSR and the US that showed the site of a missile launch and its destination. It was designed to detect ballistic missile launches from nine US bases, compute their trajectories, and report the findings to Soviet leaders and top military brass.

But the night shifts were not exactly a dream job for Petrov and about 100 people under his command.

"It was so boring it sometimes made me feel sick," Petrov told this reporter in June 2016.

Boring, that is, until he heard a deafening siren and saw the word "START" on the map - next to a west coast military base that launched a Minuteman intercontinental ballistic missile. Flying over the Arctic at 7.8 kilometres per second - almost enough to leave Earth's gravity - the ICBM could reach Moscow within 40 minutes.

The computer confirmed the attack's veracity as the "highest" threat level, Petrov recalled. The launch site looked like a pulsating human heart.

PS: se artikulli eshte shume i gjate per HISTORI-ne,dhe duhet ta falenderojme kete rusin,se perndryshe nuk do bonim selfie apo te gatushim.

Tung....SCHWEINE!

Ky eshte rasti i dyte.Kete e pashe ca dite me pare sepse nuk e dija.

Rasti i pare eshte ky i meposhtmi.

Vasili Alexandrovich Arkhipov (Russian: Василий Александрович Архипов) (30 January 1926 – 19 August 1998) was a Soviet Navy officer (Rear Admiral )- credited with casting the single vote that prevented a Soviet nuclear strike (and, presumably, all-out nuclear war) during the Cuban Missile Crisis. Such an attack likely would have caused a major global thermonuclear response which could have destroyed much of the world.[1] As flotilla commander and second-in-command of the diesel powered submarine B-59, only Arkhipov refused to authorize the captain's use of nuclear torpedoes against the United States Navy, a decision requiring the agreement of all three senior officers aboard. In 2002 Thomas Blanton, who was then director of the US National Security Archive, said that "Vasili Arkhipov saved the world".

K-19 accident

Main article: Soviet submarine K-19
In July 1961, Arkhipov was appointed deputy commander and therefore executive officer of the new Hotel-class ballistic missile submarine K-19.After a few days of conducting exercises off the south-east coast of Greenland, the submarine developed an extreme leak in its reactor coolant system. This leak led to failure of the cooling system. Radio communications were also affected, and the crew was unable to make contact with Moscow. With no backup systems, Commander Zateyev ordered the seven members of the engineer crew to come up with a solution to avoid nuclear meltdown. This required the men to work in high radiation levels for extended periods. They eventually came up with a secondary coolant system and were able to keep the reactor from a meltdown. Although they were able to save themselves from a nuclear meltdown the entire crew, including Arkhipov, were irradiated. All members of the engineer crew and their divisional officer died within a month due to the high levels of radiation they were exposed to. Over the course of two years, fifteen more sailors died from the after-effects.

Involvement in Cuban Missile Crisis

Soviet submarine B-59, in the Caribbean near Cuba.
On 27 October 1962, during the Cuban Missile Crisis, a group of eleven United States Navy destroyers and the aircraft carrier USS Randolph located the diesel-powered, nuclear-armed Soviet Foxtrot-class submarine B-59 near Cuba. Despite being in international waters, the Americans started dropping signaling depth charges, explosives intended to force the submarine to come to the surface for identification. There had been no contact from Moscow for a number of days and, although the submarine's crew had earlier been picking up U.S. civilian radio broadcasts, once B-59 began attempting to hide from its U.S. Navy pursuers, it was too deep to monitor any radio traffic. Those on board did not know whether war had broken out or not.The captain of the submarine, Valentin Grigorievitch Savitsky, decided that a war might already have started and wanted to launch a nuclear torpedo.

Unlike the other subs in the flotilla, three officers on board B-59 had to agree unanimously to authorize a nuclear launch: Captain Savitsky, the political officer Ivan Semonovich Maslennikov, and the second-in-command Arkhipov. Typically, Russian submarines armed with the "Special Weapon" only required the captain to get authorization from the political officer to launch a nuclear torpedo, but due to Arkhipov's position as flotilla commander, B-59's captain also was required to gain Arkhipov's approval. An argument broke out, with only Arkhipov against the launch.

Even though Arkhipov was only second-in-command of the submarine B-59, he was in fact commander of the entire submarine flotilla, including B-4, B-36 and B-130, and equal in rank to Captain Savitsky. According to author Edward Wilson, the reputation Arkhipov had gained from his courageous conduct in the previous year's Soviet submarine K-19 incident also helped him prevail. Arkhipov eventually persuaded Savitsky to surface and await orders from Moscow. This effectively averted the nuclear warfare which probably would have ensued if the nuclear weapon had been fired. The submarine's batteries had run very low and the air-conditioning had failed, causing extreme heat and high levels of carbon dioxide inside the submarine. They were forced to surface amidst its U.S. pursuers and return to the Soviet Union as a result.

Aftermath
Immediately upon return to Russia, many crew members were faced with disgrace from their superiors. One admiral told them "It would have been better if you’d gone down with your ship." Olga, Arkhipov's wife, even said "he didn't like talking about it, he felt they hadn't appreciated what they had gone through." Each captain was required to present a report of the happenings during the mission to the defense minister, Andrei Grechko. Grechko was infuriated with the crew's failure to follow the strict orders of secrecy after finding out they had been discovered by the Americans. One officer even noted Grechko's reaction, stating "upon learning that it was the diesel submarines that went to Cuba, removed his glasses and hit them against the table in fury, breaking them into small pieces and abruptly leaving the room after that."

In 2002, retired Commander Vadim Pavlovich Orlov, a participant in the events, held a press conference revealing the subs were armed with nuclear missiles, and that Arkhipov was the reason those devices had not been fired. Orlov presented the events less dramatically, saying that Captain Savitsky lost his temper, but eventually calmed down.

When discussing the Cuban Missile Crisis in 2002, Robert McNamara, the U.S. Secretary of Defense at the time, stated, "We came very close" to nuclear war, "closer than we knew at the time."Arthur M. Schlesinger Jr., an advisor for the John F. Kennedy administration and a renowned historian, continued this thought by stating "This was not only the most dangerous moment of the Cold War. It was the most dangerous moment in human history."

Later life and death
Arkhipov continued in Soviet Navy service, commanding submarines and later submarine squadrons. He was promoted to rear admiral in 1975, and became head of the Kirov Naval Academy. Arkhipov was promoted to vice admiral in 1981 and retired in the mid 1980s.

He subsequently settled in Kupavna (which was incorporated into Zheleznodorozhny, Moscow Oblast, in 2004), where he died on 19 August 1998.The radiation to which Arkhipov had been exposed in 1961 contributed to his kidney cancer, like many others who served with him in the K-19 accident.

Nikolai Vladimirovich Zateyev, the commander of the submarine K-19 at the time of its onboard nuclear accident, died nine days later, on 28 August 1998. Both Arkhipov and Zateyev were 72 at the time of their deaths.

Respekt per keta burra. Ishin burra jo shurra !
 
Përgjigje e: Me tërhoqi vëmëndjen ky shkrim...

Ky eshte rasti i dyte.Kete e pashe ca dite me pare sepse nuk e dija.

Rasti i pare eshte ky i meposhtmi.



Respekt per keta burra. Ishin burra jo shurra !

SystemA e ka gjeneralin rus ne krah te Putin,por nuk pranohen kendveshtrime te ndryshme se do fillojne.....shpijun.

Kaq.
 
Përgjigje e: Me tërhoqi vëmëndjen ky shkrim...

Konsumterror – der neue Faschismus?

Wie ist, nach Pasolinis Ansicht, dieser neue Faschismus beschaffen? Bombenanschläge, Geiselnahmen und wuchernde Kriminalität sind für Pasolini nur dessen äußere, spektakuläre Erscheinungsformen, doch nicht sein Wesen, das er mit dem Begriff consumismo charakterisiert. Dieser "Konsumismus", die Herrschaft des Konsums, hat, laut Pasolini,inGesellschaft erfaßt und hat es in kürzester Zeit erreicht, daß alle Werte, auf die man sich bis dahin über alle Klassenschranken hinweg weitgehend einigen konnte – Vaterland, Kirche, Familie, Fleiß, Sparsamkeit, Ordnung – nichts mehr gelten.
Heute dagegen ist der vom Zentrum geforderte Konsens zu den herrschenden Modellen bedingungslos und total. Die alten kulturellen Modelle werden verleugnet.Da freilich der Konsumismus keineswegs die Klassengegensätze aufzuheben willens oder in der Lage ist, können sich die von ihm infizierten Massen nur zu Karikaturen.Die Folgen, neue Form des Totalitarismus erklärt, der "die Entfremdung bis zur äußersten Grenze der anthropologischen Degradierung" treibt, sind neurotische Ängste und permanente Frustration als "kollektive Gemütsverfassung", die wiederum zu Entladungen führen muß, also zu allgemeiner Verrohung, zur Zerstörung aller moralischen Übereinkünfte, zur Zerstörung der Religion und jeder individuellen Kultur und individuellen Sprache (der Dialekte vor allem), zur Zerstörung der Natur, kurz: zur Zerstörung eben ALLER JENER WERTE, die einst für die Armut entschädigten.

Für ein kultur der Armut.Ausgabe 02.

Vremena,Zeit apo KOHA---------------online.

Aveeeeeeeeeeeeeeeeeee.
 
Përgjigje e: Me tërhoqi vëmëndjen ky shkrim...

Usa: libertà di girare armati anche senza licenza uccide 60 persone.

LAS VEGAS- La strage compiuta dal sessantaquattrenne Stephen Paddock, che a Las Vegas (Nevada) ha falciato a colpi di mitra e fucile di circa 60 persone che assistevano a un concerto rock, è stata per lo più raccontata e analizzata in un’ottica tutta e solo americana. È vero, è il più grave massacro nella serie peraltro infinita degli omicidi di massa compiuti negli Usa, un ecatombe che ha superato anche quella realizzata l’anno scorso in Florida dal ventinovenne Omar Mateen, che uccise 49 persone nella discoteca gay “Pulse” di Orlando. Ed è anche vero che negli Usa la questione delle armi è di particolare gravità.
Il Centro ricerche del Congresso ha realizzato un rapporto dai risultati quasi incredibili. Negli Usa, che hanno una popolazione di 320 milioni di abitanti, circolano 357 milioni di armi da fuoco. La gran parte di coloro che possiedono un’arma in realtà, e proprio come Paddock che si era portato 23 fucili nella stanza d’albergo da cui ha sparato, ne possiedono molte, proprio come Paddock che si era portato 23 fucili nella stanza d’albergo da cui ha sparato: il 20% dei possessori ha il 65% di tutte le armi. Per finire, con il 4% della popolazione mondiale, gli Usa ospitano il 42% di tutti i civili armati del mondo. L’aspetto paradossale, anzi patologico della faccenda, è che a ogni strage la passione per le armi sembra crescere invece di diminuire. Dopo il massacro di Orlando, il valore delle azioni di Sturm Ruger e Smith&Wesson, prima e terza azienda americana nel settore degli armamenti, crebbero del 9,6 e dell’11,6%.
Siamo quindi di fronte a una situazione a dir poco anormale, certo unica sul pianeta. Eventi come quelli di Orlando e Las Vegas sono quindi destinati a ripetersi, anche perché la lobby delle armi è così potente da influenzare, anzi annullare, lo stesso potere della Casa Bianca. Donald Trump non pare intenzionato a intervenire. Ma anche Barack Obama, che qualche tentativo lo fece, dovette alla fine arrendersi e lasciar perdere.
Ai commenti su Las Vegas, però, manca un tassello determinante. Ed è il rapporto tra l’abnorme presenza di armi nelle case degli americani e le esportazioni americane di armi verso altri Paesi. È chiaro, infatti, che le aziende Usa non lavorano solo per fornire fucili e pistole agli americani stessi. Il vero business sono le esportazioni. Dal 1950 gli Usa, insieme con la Russia, sono i massimi fornitori mondiali di armi. Oggi, spiega il Sipri, l’istituto indipendente di Stoccolma che è l’autorità indiscussa in questo genere di statistiche, gli Usa armano oltre 100 Paesi, come nessun altro al mondo (https://www.sipri.org/research/armament-and-disarmament/arms-transfers-and-military-spending), per un giro d’affari che già nel 2015 valeva 80 miliardi di dollari. C’è una perfetta coincidenza, tra l’altro, tra l’andamento del mercato e i profitti delle aziende americane. Tra il 2012 e il 2016 le vendite mondiali di armamenti sono cresciute dell’8,4%; nello stesso periodo il valore delle azioni di Sturm Ruger e Smith&Wesson si è incrementato del 200 e del 600%.
Quando un qualche pazzoide si mette a sparare sulla folla in America, è giusto piangere le vittime americane. Ma sarebbe anche giusto chiedersi, visto il controllo totale che l’industria esercita sulla politica in questo campo, su quali altre folle innocenti di altri Paesi quelle stesse armi stiano sparando o stiano per sparare.

PS: kenedin e vrau .....osvaldua...agjent rus.
 
Përgjigje e: Me tërhoqi vëmëndjen ky shkrim...

Shqiptarët fituan simpatinë e serbëve me vjedhjen e orës së Bushit.

Letërkëmbimi Mapo-Danas.

I dashur Mustafa! Duke debatuar për dashurinë e popujve tanë ‘të vegjël’, në krahasim me ata ‘të mëdhenj’, dhe për ndikimin e ambasadorëve të fuqive të mëdha në jetën politike të serbëve dhe shqiptarëve, e përmende se dashuria e shqiptarëve ndaj Amerikës tashmë është bërë proverbiale. E rikujtove se si ju shqiptarët e keni pritur në mënyrë euforike presidentin amerikan Xhorxh Bushin e ri në vitin 2007. Ai ishte kjo Mustafa, atëherë kur ia vodhët Bushit orën në tërë atë rrëmujë? Mendoj se kur u takuam në Tiranë, të kam thënë se ju shqiptarët (nga Shqipëria) së paku dy herë keni fituar simpatitë e serbëve: Herën e parë kur nuk qëndruat duarkryq, por pas dështimit të firmave piramidale, i morët pushkët në dorë, për dallim nga qytetarët e Serbisë të cilët nuk treguan ndonjë frymë luftarake për këtë çështje; dhe hera e dytë kur i fituat simpatitë e të gjithë serbëve ishte ajo vjedhja e përmendur kur ia vodhët orën Bushit, e cila së paku për një çast pakëz e relaksoi antiamerikanizmin e këtuhit. Të kam thënë tashmë edhe se unë jam njëri prej simpatizantëve të ‘Simpsonëve’ në Serbi, dhe se në mesin e episodeve më të popullarizuara është ajo për ‘shqiptarin e vogël’: Në një shkëmbim rinor ndërkombëtar të fëmijëve, Bart Simpsoni shkon në Francë, ku e keqtrajtojnë, kurse në shtëpinë e Simpsonëve në Springfield shkon shqiptari i vogël. Shumë shpejt pas kësaj vërtetohet që shqiptari i vogël është moshatar i Bartit, në fakt agjent i Sigurimit. Shqiptari i vogël nuk e fsheh se sa keqdashës është, dhe përpiqet që të spiunojë sa më shumë që mundet. Saktësisht, qëllimi i tij është centrali bërthamor në të cilin punon Homeri. Dhe sa më keqdashës që bëhet shqiptari, aq më shumë e duan Simpsonët. Shumë shpejt pas kësaj e zbulon FBI-ja, e cila e dëbon nga SHBA-të. Përderisa shqiptari i vogël me buzëqeshje keqdashëse, i shoqëruar nga polici hyn në aeroplan, Simpsonët e përshëndesin me dorë dhe qajnë me gulçim, kurse Homeri i drejtohet: ‘Mos u mërzit, ato planet e centralit që m’i kërkove do të t’i dërgoj me postë’. Një koleg i imi, një tekst timin për ‘shqiptarin e vogël’ nga ‘Simpsonët’ ia tregoi edhe Edi Ramës kur ishte në Beograd.Më shkrove edhe që Ismail Morina, i cili e komandoi dronin e famshëm në ndeshjen mes Serbisë e Shqipërisë në Beograd, hyri në panteonin e nderit dhe të krenarisë shqiptare. Nevojat ballkanike janë të çuditshme dhe shpesh ekstravagante që të dëshmohet ‘çështja jonë (kombëtare)’. Po të sjell një shembull që është mit pak i njohur i Beogradit: Për një kohë të gjatë e patëm pritur grupin muzikor ‘The Rolling Stones’ në Beograd. Thuhej se asgjë nuk do të jetë njëlloj pasi ata të vinë – në kuptimin se me këtë koncert do të vuloset ardhmëria jonë e ndritur dhe që më nuk ka kthim prapa. Dhe përfundimisht ata erdhën në vitin 2007. Do të provoj, Mustafa, të të çoj për një çast në atë natë magjike të Beogradit, në qershor të vitit 2007. Mik Xhegeri u përpoq që ta mësonte mjaftueshëm serbishten, të konfirmonte se është zotëri (‘Mirëmbrëma Serbi! Përshëndetje Beograd! Ju faleminderit shumë! Jemi shumë të lumtur që jemi këtu! Më në fund erdhëm!); për të qenë një gradë më lart sesa mirësjellja, vokalit shoqërues, Lizi Fisherit, i tha që e ka fundin e bukur, por sandalet e këqija. E shfrytëzoi rastin Xhegeri atëherë që t’i përshëndeste edhe simpatizantët e rajonit. Kur ai pyeti ‘a ndiheni mirë?’, përgjigjet më të mira ishin edhe reagimet ndaj këngës “Midnight Rambler” (kur Xhegeri luajti në harmonikë goje). Sikur të ndodhte diçka atë natë, ndoshta gjithçka do të ishte ndryshe. Sepse, legjenda urbane thotë se Xhegeri nuk e kishte mësuar fare atë pak serbishte; dikush do t’i pëshpëriste në vesh nëpërmjet “kufjeve”, por ama gjithçka do të ishte e “përkryer” sikur ai, duke ndarë në rrokje, të thoshte: “Ko-so-va ësh-të zem-ra e Ser-bisë” (theksoj se atëbotë ishte Kryeministër Koshtunica, dhe kjo frazë lidhet me kohën e tij); në momentin e fundit, megjithatë, ky plan u prish e u pengua. Sikur të kishte ndodhur kështu, gjithçka tjetër do të ishte qesharake-madje edhe më shumë se ai droni i famshëm me flamurin e “Shqipërisë së madhe”. E çfarë do të ishte Mustafa, në peshoren e historisë, kjo performanca e Ismail Morinës në krahasim me fjalët e pathëna të Xhegerit? Mustafa, si e shihni ju atje poshtë në Tiranë rastin e separatizmit katalanas? Referendumin traumatik dhe çdo gjë që vjen pas tij? Në Serbi ndjenjat janë të përziera: Shumica, duke përfshirë edhe presidentin Vuçiç, konsiderojnë se arusha po luan edhe para dyerve të tyre (dyerve të Europës pjesa më e madhe e së cilës e ka njohur Kosovën), por nuk janë të lumtur që tërë kjo po ndodh në Spanjë e cila nuk e ka njohur Kosovën. Ministri i Punëve të Jashtme Ivica Daçiq tha që me njohjen e Kosovës është hapur Kutia e Pandorës.Në Serbi zyrtarët e lartë theksojnë njësitë matëse të dyfishta të BE-së. Ministri Daçiq është promovues i madh i ‘ndarjes së kufijve’ me shqiptarë. Një propozim i vjetër lidhur me sloganin zgjedhor të Partisë së tij Socialiste të Serbisë ishte ‘Ibri është kufiri’!, por atëherë u duk parullë shumë e fortë, prandaj u tërhoq para fushatës. Komunisti kroat dhe bashkëpunëtori i madh i Titos, Vladimir Bakariq e krijoi togfjalëshin ‘federalizimi i federatës’. Ky ishte eufemizëm për elementet konfederale të Kushtetutës jugosllave nga viti 1974, por ‘federalizimi i federatës’ me sa duket ka edhe mundësi më të gjera – europiane. Edhe pak për futbollin dhe politikën, sepse shorti bëri që Partizani dhe Skënderbeu të jenë në të njëjtën Kategori Superiore të Europës. Kur Partizani në vitin 2011 e nxori nga Europa Shkëndinë e Tetovës, flitej se ishte në rrugë që ta shëronte ‘kompleksin e Flamurtarit’, i cili (në sezonin 1987/88) e nxori atë nga Europa. Me një gol spektakolar të Sokol Kushtës në kënd të traversës në stadiumin e Ushtrisë Popullore të Jugosllavisë në Beograd (APJ). U tund dhe u dëgjua deri në sheshin Sllavia– në rrethqarkullimin e Beogradit, të cilin, edhe përkundër kritikave që e shoqërojnë projektin, tani është duke e meremetuar pushteti vendor i Vuçiçit. Tifozët e Cërvena Zvezdës /Yllit të Kuq/ (kundërshtarit më të madh të Partizanit) harrojnë se atë sezon Flamurtari, pas Partizanit, e nxori edhe Aue-në nga DDR-ja, e që më vonë e ndali Barcelona me Shusterin dhe Linekerin. Në Kamp Nou Flamurtari udhëhoqi, por i mori tre gola nga të cilët goli i barazimit ishte tejet i dyshimtë. Në Vlorë e mundi Barçën me 1:0. Golëshënues përsëri Sokol Kushta! Pak kush, i dashur Mustafa, e dinte në Serbi se çfarë ekipi ishte Flamurtari. Partizanin një kohë të gjatë e nënçmuan për shkak të kësaj disfate. Është veti e keqe që jugosllavët e ‘komunizmit liberal’ dikur silleshin në mënyrë arrogante ndaj qytetarëve nga shtetet e Lindjes refraktare komuniste të Europës. Ndërkohë me Partizanin atëbotë luanin futbollistë të mëdhenj shqiptarë- ndër të cilët, me siguri, Fadil Vokrri ishe më i madhi.
Tani pak për Cërvena Zvezdën, e cila u bë kampione në Bari të Italisë në vitin 1991. Atëherë klubi pati menaxhim modern dhe efikas, atipik për shtetet komuniste. Luajti Cërvena Zvezda në lidhjen e fuqishme jugosllave. Gjatë atyre viteve ‘vetëm’ dhjetë herë pati buxhet më të vogël se sa Reali i Madridit ose Bajerni, kurse sot kjo është absurde të krahasohet. Zvezda mori në përbërje të saj futbollistët më të talentuar nga tërë ish-Jugosllavia (jo vetëm ‘shtetet serbe’ edhe pse ishte brand dhe institucion serb). Në të luajti kroati më i mirë (Prosineçki), malazezi më i mirë (Saviqeviq), maqedonasi më i mirë (Pançev), kurse duke ikur nga regjimi i Çausheskut arriti edhe rumuni më i mirë (Belodediq). Zvezda e mposhti Këlnin para pak ditësh si skuadër mike, kurse humbi prej tij në mënyrë tragjike në sezonin para Barit edhe pse atëherë kjo ishte pakrahasueshëm më e fortë. Dejan Stankoviq, futbollist i madh i Zvezdës nga gjenerata pas Barit, bëri karrierë të madhe në Itali. Në Inter arriti çdo gjë që nuk arriti Darko Pançev. Në turnin e parë të ‘kalçios’, në gusht të vitit 2013, Stankoviqi me shumë emocione u përshëndet nga fanella e Interit dhe loja aktive. Për një kohë të gjatë nikoqiri i atëhershëm i Interit Masimo Morati (sot Interi është kinez) kërkoi kombinimin fitues duke mos kursyer milionat. Ju rikujtoj se në verën e vitit 1999 e arriti rekordin botëror duke e blerë Kristian Vijerin për 48 milionë të njëfarë valute të fortë. Edhe pse doli që kombinimi fitues u arrit vetëm kur e bleu Militon, Eton dhe Shnajderin, përkatësisht e solli Murinjon, nuk duhet harruar se ‘mallkimin e udhës së kryqit të Interit’ e rrëzuan suedezi me origjinë boshnjake Zllatan Ibrahimoviç, serbi Dejan Stankoviq dhe Sinisha Mihajloviq, përkatësisht edhe trajneri i tyre Mançini. Tani në Inter kryesorë janë kroatët Perishiq dhe Brozoviq. Në gusht, kur Kroacia e feston një nga themelet e identitetit dhe të historisë së saj – për ta operacioni ushtarak çlirimtar ‘Shtrëngata’ (1995), e cila për serbët është krim i spastrimit etnik, në faqen zyrtare të Interit u shfaq urimi për mbrojtësit kroatë, i cili shumë shpejt u hoq, kurse në Serbi mendojnë se e hoqën pas ndërhyrjes së Dejan Stankoviqit, i cili e shpjegoi se sa e ndërlikuar është kjo datëA e patën tifozët nga Serbia më vështirë kur e panë urimin për mbrojtësit kroatë në Inter se sa që e patën kroatët kur tifozët e Laçit në vitin 2000 i bën homazh Zhelko Razhnatoviq -Arkanit? Mustafa, më në fund arritën nga Rusia në Serbi ‘Migët’ e parë, të paralajmëruar prej një kohe të gjatë. Po ashtu, edhe Kroacia filloi t’i ripërtërijë forcat ajrore. Me sa duket ose do t’i blejnë ‘fantomët’ ose ‘gripenët’ suedezë. U shty vizita e Vuçiçit në Zagreb e planifikuar për në nëntor. Shkak për këtë me siguri është përmendorja të cilën ia ngritën para disa ditësh në Beograd majorit të ish-APJ-së, Milan Tepiqit, i cili në shtator të vitit 1991 shkaktoi shpërthim në magazinën ushtarake në Bjelovar që ajo të mos binte në duar të kroatëve. Tepiqi vdiq, si edhe njëmbëdhjetë mbrojtës kroatë. Për serbët ai është hero, për kroatët kriminel. Rrëfimi i vjetër, naiv se Serbia dhe Kroacia do ta tejkalojnë të kaluarën traumatike ashtu siç e kaluan Gjermania dhe Franca po bëhet gjithnjë e më shumë i pakuptimtë. Me garën në armatim dhe me rrëfimet dhe identitetet e veta, Serbia dhe Kroacia gjithnjë e më shumë po ngjajnë me Indinë dhe Pakistanin ballkanik. A kemi Mustafa, një krahasim kështu të përshtatshëm për Shqipërinë dhe Serbinë?

Nga Zoran Panoviq.

Përktheu: Naile Mala Imami.

https://www.youtube.com/watch?v=udHl6hFA-F4

RIP PJETER....

Tung per sot.
 
Përgjigje e: Me tërhoqi vëmëndjen ky shkrim...

Shqiptarët fituan simpatinë e serbëve me vjedhjen e orës së Bushit.

Letërkëmbimi Mapo-Danas.

I dashur Mustafa! Duke debatuar për dashurinë e popujve tanë ‘të vegjël’, në krahasim me ata ‘të mëdhenj’, dhe për ndikimin e ambasadorëve të fuqive të mëdha në jetën politike të serbëve dhe shqiptarëve, e përmende se dashuria e shqiptarëve ndaj Amerikës tashmë është bërë proverbiale. E rikujtove se si ju shqiptarët e keni pritur në mënyrë euforike presidentin amerikan Xhorxh Bushin e ri në vitin 2007. Ai ishte kjo Mustafa, atëherë kur ia vodhët Bushit orën në tërë atë rrëmujë? Mendoj se kur u takuam në Tiranë, të kam thënë se ju shqiptarët (nga Shqipëria) së paku dy herë keni fituar simpatitë e serbëve: Herën e parë kur nuk qëndruat duarkryq, por pas dështimit të firmave piramidale, i morët pushkët në dorë, për dallim nga qytetarët e Serbisë të cilët nuk treguan ndonjë frymë luftarake për këtë çështje; dhe hera e dytë kur i fituat simpatitë e të gjithë serbëve ishte ajo vjedhja e përmendur kur ia vodhët orën Bushit, e cila së paku për një çast pakëz e relaksoi antiamerikanizmin e këtuhit. Të kam thënë tashmë edhe se unë jam njëri prej simpatizantëve të ‘Simpsonëve’ në Serbi, dhe se në mesin e episodeve më të popullarizuara është ajo për ‘shqiptarin e vogël’: Në një shkëmbim rinor ndërkombëtar të fëmijëve, Bart Simpsoni shkon në Francë, ku e keqtrajtojnë, kurse në shtëpinë e Simpsonëve në Springfield shkon shqiptari i vogël. Shumë shpejt pas kësaj vërtetohet që shqiptari i vogël është moshatar i Bartit, në fakt agjent i Sigurimit. Shqiptari i vogël nuk e fsheh se sa keqdashës është, dhe përpiqet që të spiunojë sa më shumë që mundet. Saktësisht, qëllimi i tij është centrali bërthamor në të cilin punon Homeri. Dhe sa më keqdashës që bëhet shqiptari, aq më shumë e duan Simpsonët. Shumë shpejt pas kësaj e zbulon FBI-ja, e cila e dëbon nga SHBA-të. Përderisa shqiptari i vogël me buzëqeshje keqdashëse, i shoqëruar nga polici hyn në aeroplan, Simpsonët e përshëndesin me dorë dhe qajnë me gulçim, kurse Homeri i drejtohet: ‘Mos u mërzit, ato planet e centralit që m’i kërkove do të t’i dërgoj me postë’. Një koleg i imi, një tekst timin për ‘shqiptarin e vogël’ nga ‘Simpsonët’ ia tregoi edhe Edi Ramës kur ishte në Beograd.Më shkrove edhe që Ismail Morina, i cili e komandoi dronin e famshëm në ndeshjen mes Serbisë e Shqipërisë në Beograd, hyri në panteonin e nderit dhe të krenarisë shqiptare. Nevojat ballkanike janë të çuditshme dhe shpesh ekstravagante që të dëshmohet ‘çështja jonë (kombëtare)’. Po të sjell një shembull që është mit pak i njohur i Beogradit: Për një kohë të gjatë e patëm pritur grupin muzikor ‘The Rolling Stones’ në Beograd. Thuhej se asgjë nuk do të jetë njëlloj pasi ata të vinë – në kuptimin se me këtë koncert do të vuloset ardhmëria jonë e ndritur dhe që më nuk ka kthim prapa. Dhe përfundimisht ata erdhën në vitin 2007. Do të provoj, Mustafa, të të çoj për një çast në atë natë magjike të Beogradit, në qershor të vitit 2007. Mik Xhegeri u përpoq që ta mësonte mjaftueshëm serbishten, të konfirmonte se është zotëri (‘Mirëmbrëma Serbi! Përshëndetje Beograd! Ju faleminderit shumë! Jemi shumë të lumtur që jemi këtu! Më në fund erdhëm!); për të qenë një gradë më lart sesa mirësjellja, vokalit shoqërues, Lizi Fisherit, i tha që e ka fundin e bukur, por sandalet e këqija. E shfrytëzoi rastin Xhegeri atëherë që t’i përshëndeste edhe simpatizantët e rajonit. Kur ai pyeti ‘a ndiheni mirë?’, përgjigjet më të mira ishin edhe reagimet ndaj këngës “Midnight Rambler” (kur Xhegeri luajti në harmonikë goje). Sikur të ndodhte diçka atë natë, ndoshta gjithçka do të ishte ndryshe. Sepse, legjenda urbane thotë se Xhegeri nuk e kishte mësuar fare atë pak serbishte; dikush do t’i pëshpëriste në vesh nëpërmjet “kufjeve”, por ama gjithçka do të ishte e “përkryer” sikur ai, duke ndarë në rrokje, të thoshte: “Ko-so-va ësh-të zem-ra e Ser-bisë” (theksoj se atëbotë ishte Kryeministër Koshtunica, dhe kjo frazë lidhet me kohën e tij); në momentin e fundit, megjithatë, ky plan u prish e u pengua. Sikur të kishte ndodhur kështu, gjithçka tjetër do të ishte qesharake-madje edhe më shumë se ai droni i famshëm me flamurin e “Shqipërisë së madhe”. E çfarë do të ishte Mustafa, në peshoren e historisë, kjo performanca e Ismail Morinës në krahasim me fjalët e pathëna të Xhegerit? Mustafa, si e shihni ju atje poshtë në Tiranë rastin e separatizmit katalanas? Referendumin traumatik dhe çdo gjë që vjen pas tij? Në Serbi ndjenjat janë të përziera: Shumica, duke përfshirë edhe presidentin Vuçiç, konsiderojnë se arusha po luan edhe para dyerve të tyre (dyerve të Europës pjesa më e madhe e së cilës e ka njohur Kosovën), por nuk janë të lumtur që tërë kjo po ndodh në Spanjë e cila nuk e ka njohur Kosovën. Ministri i Punëve të Jashtme Ivica Daçiq tha që me njohjen e Kosovës është hapur Kutia e Pandorës.Në Serbi zyrtarët e lartë theksojnë njësitë matëse të dyfishta të BE-së. Ministri Daçiq është promovues i madh i ‘ndarjes së kufijve’ me shqiptarë. Një propozim i vjetër lidhur me sloganin zgjedhor të Partisë së tij Socialiste të Serbisë ishte ‘Ibri është kufiri’!, por atëherë u duk parullë shumë e fortë, prandaj u tërhoq para fushatës. Komunisti kroat dhe bashkëpunëtori i madh i Titos, Vladimir Bakariq e krijoi togfjalëshin ‘federalizimi i federatës’. Ky ishte eufemizëm për elementet konfederale të Kushtetutës jugosllave nga viti 1974, por ‘federalizimi i federatës’ me sa duket ka edhe mundësi më të gjera – europiane. Edhe pak për futbollin dhe politikën, sepse shorti bëri që Partizani dhe Skënderbeu të jenë në të njëjtën Kategori Superiore të Europës. Kur Partizani në vitin 2011 e nxori nga Europa Shkëndinë e Tetovës, flitej se ishte në rrugë që ta shëronte ‘kompleksin e Flamurtarit’, i cili (në sezonin 1987/88) e nxori atë nga Europa. Me një gol spektakolar të Sokol Kushtës në kënd të traversës në stadiumin e Ushtrisë Popullore të Jugosllavisë në Beograd (APJ). U tund dhe u dëgjua deri në sheshin Sllavia– në rrethqarkullimin e Beogradit, të cilin, edhe përkundër kritikave që e shoqërojnë projektin, tani është duke e meremetuar pushteti vendor i Vuçiçit. Tifozët e Cërvena Zvezdës /Yllit të Kuq/ (kundërshtarit më të madh të Partizanit) harrojnë se atë sezon Flamurtari, pas Partizanit, e nxori edhe Aue-në nga DDR-ja, e që më vonë e ndali Barcelona me Shusterin dhe Linekerin. Në Kamp Nou Flamurtari udhëhoqi, por i mori tre gola nga të cilët goli i barazimit ishte tejet i dyshimtë. Në Vlorë e mundi Barçën me 1:0. Golëshënues përsëri Sokol Kushta! Pak kush, i dashur Mustafa, e dinte në Serbi se çfarë ekipi ishte Flamurtari. Partizanin një kohë të gjatë e nënçmuan për shkak të kësaj disfate. Është veti e keqe që jugosllavët e ‘komunizmit liberal’ dikur silleshin në mënyrë arrogante ndaj qytetarëve nga shtetet e Lindjes refraktare komuniste të Europës. Ndërkohë me Partizanin atëbotë luanin futbollistë të mëdhenj shqiptarë- ndër të cilët, me siguri, Fadil Vokrri ishe më i madhi.
Tani pak për Cërvena Zvezdën, e cila u bë kampione në Bari të Italisë në vitin 1991. Atëherë klubi pati menaxhim modern dhe efikas, atipik për shtetet komuniste. Luajti Cërvena Zvezda në lidhjen e fuqishme jugosllave. Gjatë atyre viteve ‘vetëm’ dhjetë herë pati buxhet më të vogël se sa Reali i Madridit ose Bajerni, kurse sot kjo është absurde të krahasohet. Zvezda mori në përbërje të saj futbollistët më të talentuar nga tërë ish-Jugosllavia (jo vetëm ‘shtetet serbe’ edhe pse ishte brand dhe institucion serb). Në të luajti kroati më i mirë (Prosineçki), malazezi më i mirë (Saviqeviq), maqedonasi më i mirë (Pançev), kurse duke ikur nga regjimi i Çausheskut arriti edhe rumuni më i mirë (Belodediq). Zvezda e mposhti Këlnin para pak ditësh si skuadër mike, kurse humbi prej tij në mënyrë tragjike në sezonin para Barit edhe pse atëherë kjo ishte pakrahasueshëm më e fortë. Dejan Stankoviq, futbollist i madh i Zvezdës nga gjenerata pas Barit, bëri karrierë të madhe në Itali. Në Inter arriti çdo gjë që nuk arriti Darko Pançev. Në turnin e parë të ‘kalçios’, në gusht të vitit 2013, Stankoviqi me shumë emocione u përshëndet nga fanella e Interit dhe loja aktive. Për një kohë të gjatë nikoqiri i atëhershëm i Interit Masimo Morati (sot Interi është kinez) kërkoi kombinimin fitues duke mos kursyer milionat. Ju rikujtoj se në verën e vitit 1999 e arriti rekordin botëror duke e blerë Kristian Vijerin për 48 milionë të njëfarë valute të fortë. Edhe pse doli që kombinimi fitues u arrit vetëm kur e bleu Militon, Eton dhe Shnajderin, përkatësisht e solli Murinjon, nuk duhet harruar se ‘mallkimin e udhës së kryqit të Interit’ e rrëzuan suedezi me origjinë boshnjake Zllatan Ibrahimoviç, serbi Dejan Stankoviq dhe Sinisha Mihajloviq, përkatësisht edhe trajneri i tyre Mançini. Tani në Inter kryesorë janë kroatët Perishiq dhe Brozoviq. Në gusht, kur Kroacia e feston një nga themelet e identitetit dhe të historisë së saj – për ta operacioni ushtarak çlirimtar ‘Shtrëngata’ (1995), e cila për serbët është krim i spastrimit etnik, në faqen zyrtare të Interit u shfaq urimi për mbrojtësit kroatë, i cili shumë shpejt u hoq, kurse në Serbi mendojnë se e hoqën pas ndërhyrjes së Dejan Stankoviqit, i cili e shpjegoi se sa e ndërlikuar është kjo datëA e patën tifozët nga Serbia më vështirë kur e panë urimin për mbrojtësit kroatë në Inter se sa që e patën kroatët kur tifozët e Laçit në vitin 2000 i bën homazh Zhelko Razhnatoviq -Arkanit? Mustafa, më në fund arritën nga Rusia në Serbi ‘Migët’ e parë, të paralajmëruar prej një kohe të gjatë. Po ashtu, edhe Kroacia filloi t’i ripërtërijë forcat ajrore. Me sa duket ose do t’i blejnë ‘fantomët’ ose ‘gripenët’ suedezë. U shty vizita e Vuçiçit në Zagreb e planifikuar për në nëntor. Shkak për këtë me siguri është përmendorja të cilën ia ngritën para disa ditësh në Beograd majorit të ish-APJ-së, Milan Tepiqit, i cili në shtator të vitit 1991 shkaktoi shpërthim në magazinën ushtarake në Bjelovar që ajo të mos binte në duar të kroatëve. Tepiqi vdiq, si edhe njëmbëdhjetë mbrojtës kroatë. Për serbët ai është hero, për kroatët kriminel. Rrëfimi i vjetër, naiv se Serbia dhe Kroacia do ta tejkalojnë të kaluarën traumatike ashtu siç e kaluan Gjermania dhe Franca po bëhet gjithnjë e më shumë i pakuptimtë. Me garën në armatim dhe me rrëfimet dhe identitetet e veta, Serbia dhe Kroacia gjithnjë e më shumë po ngjajnë me Indinë dhe Pakistanin ballkanik. A kemi Mustafa, një krahasim kështu të përshtatshëm për Shqipërinë dhe Serbinë?

Nga Zoran Panoviq.

Përktheu: Naile Mala Imami.

https://www.youtube.com/watch?v=udHl6hFA-F4

RIP PJETER....

Tung per sot.

?????????????????????

Kete postim sikur eshte mbledhur UDB dy jave rrjesht ta pergatise.
Po ky po tall tajarin me mucin apo po cfare ? Ky sikur po e ri perserit: mua s'me rruhet hic o Muci as per EU dhe as per Shqipe.Ky o eshte me i shkrehur se Mucua (dmth rk komplet), ose ky do te thote o qorra hapni syte, se ne tjeter vend fle lepuri !
Cte jete valle ? Thua ka Muc Nano tru ta kuptoje kete, apo stomak ta pertype?
 
Përgjigje e: Me tërhoqi vëmëndjen ky shkrim...

Kkur ka qene rradha e Mucit...
Code:
http://politiko.net/opinione/ne-ballkan-nje-hero-me-pak-eshte-nje-shans-me-shume-per-paqe/

Nga Mustafa Nano

I dashur Zoran! Duke lexuar letrën tuaj, e kapa veten buzagaz në momentin kur ju merreshit me një ide paranojake të atyshme, sipas së cilës letërkëmbimi ynë është pjesë e një plani për t’ia bërë jetën më të lehtë Presidentit Vuçiq në dialogun e brendshëm mbi Kosovën. Me të njëjtën paranojë shoqërohet edhe këtu ky letërkëmbim, veçse në këtë rast motivimet e skenari janë antishqiptarë. Thuhet “në takimin e udhëheqësve ballkanikë në Trieste u ra dakord për krijimin e një zone ekonomike rajonale, gjë që synon ringjalljen e një Jugosllavie të re, timonin e së cilës do ta kenë si gjithnjë serbët; dhe Zoran Panoviq e Mustafa Nano janë zëdhënësit mediatikë të këtij plani”.

I bukur ishte edhe fiksimi tjetër paranojak e konspirativ, sipas të cilit vendimi për të ekstraduar në Beograd Ismail Morinën, njeriun e dronit, është një lojë e kroatëve për rindezur sherrin mes serbëve e shqiptarëve e për të penguar në këtë mënyrë “dialogun tuaj të brendshëm mbi Kosovën”, e ndoshta – këtë po e shtoj unë – edhe nismën e Triestes për integrimin ekonomik të Ballkanit. Meqë ra fjala, Ismail Morina ka bërë shumë njerëz krenarë këtej nga anët tona. U ka fituar zemrën të gjithëve me gjetjen e tij (harta e Shqipërisë së Madhe, tok me portretet e Ismail Qemalit e Isa Boletinit, i pari nga Vlora, i dyti nga Mitrovica, që varej mbi kokat e spektatorëve serbë në një shfaqje me audiencë europiane). Nuk mund ta përfytyroni dot se me sa ngazëllim kanë folur, e flasin, shqiptarët mbi atë që ai bëri. Ai është shpallur një hero. E jo një hero dosido, por një hero antiserb. Dhe dihet tanimë që heronjtë antiserbë janë soji më i fisëm e më i çmuar në panteonin e nderit e të krenarisë shqiptare.

Prandaj, një aventurë e Morinës nëpër gjyqet e burgjet e Serbisë do të na e pasuronte edhe më tepër këtë panteon. Mirëpo, kjo është gjëja e fundit që na lipset në këtë moment. T’ju them të drejtën, nuk e kam shumë të qartë se çfarë thonë ligjet serbe për një provokacija si ajo që bëri Ismail Morina, por do doja shumë që autoritetet serbe të hetimit të gjenin ndonjë yçkël ligjore për ta tërhequr kërkesën për ekstradimin e tij, apo që gjykatat serbe, nëse ekstradimi do ndodhë, të gjenin arsye për ta liruar në sallën e gjyqit. Do ishte një gjest domethënës. Ja, mendoje pak: Një gjykatë serbe që liron në sallën e gjyqit një shqiptar që ka bërë shoë me irredentizmin e tij në Serbi. Efekti do ishte shtendosës. Dhe ndoshta emancipues. Apo me këtë jam duke mbushur ujë me shoshë? (Nuk mund të mungonte në gjuhën shqipe kjo shprehje). Në çdo rrethanë, do na bëhej një shërbim i mirë ne shqiptarëve. Do kishim një hero më pak. Nuk di pse mendoj se, në Ballkan, një hero më pak është baras me një shans më shumë për paqe.

Vetë Morina në këtë moment, më shumë sesa për famën e vet prej heroi, duket i shqetësuar mbi fatin e tij. “Serbët mund të më marrin vetëm të vdekur”, -tha javën e shkuar ai. E shoqja e tij u përgjërohet autoriteteve shqiptare: “Ma shpëtoni burrin; nëse përfundon në Serbi, jeta e tij është në rrezik”. Por shqetësimi ka dalë jashtë familjes “Morina”, tanimë. I njëjti apel u është bërë autoriteteve shqiptare edhe nga njerëz të tjerë, të cilët kushedi se si e përfytyrojnë një ballafaqim të Ismail Morinës me hetuesit, gjyqtarët apo gardianët e burgjeve serbe! Më vjen të pyes: Mos vallë atje, në Beograd, është duke e pritur ndonjë xhelat që, ashtu si Abidaga në romanin e Ivo Andriqit (Ura mbi Drin), do ta torturojë e do ta fusë në hell Ismail “Radisav” Morinën? Jemi ende te paranojat. Por këtu po ndërroj argument.

Pyetja, me të cilën e mbyllnit letrën tuaj: “A thua ju në Shqipëri u frikësoheni rusëve së paku gjysmën e asaj që ne i duam?”, bëri të më vijë në mendje një moment prej takimit tonë në Tiranë. Nuk di nëse të kujtohet. Ne ishim duke ecur diku pranë bulevardit qendror, dhe ti në një moment u ndale, dhe the: “Ah, këtu qenka ambasada ruse!”. Dhe ia bëre me gisht në drejtim të flamurit tringjyrësh të ngritur mbi pullazin e ambasadës ruse. Nuk mbaj mend nëse ta thashë atë ditë, por ja, po ta them tani: Unë kisha kaluar me qindra herë atypari, por asnjëherë nuk isha bërë kureshtar të ktheja kryet nga flamuri rus. Madje, sikur të më kishe pyetur para atij momenti, se ku ndodhej ambasada ruse, do të më ishte dashur të mendohesha një copë herë, derisa të ftillohesha: “Ambasada ruse? Hm, duhet të jetë diku…. nuk më kujtohet mirë… ah, po, është buzë Unazës, midis Bllokut dhe bulevardit ‘Dëshmorët e Kombit’”.

Edhe diçka tjetër. Janë të rrallë komentatorët politikë të Tiranës që e dinë emrin e ambasadorit rus në Tiranë. As për fytyrë nuk e njohin. Për një vend si Shqipëria, ku ambasadorët janë protagonistë të jetës publike, e ku lajmet me ambasadorë nuk mungojnë asnjë ditë në ditaret televizive, ky mund të duket një fakt i çuditshëm. Mirëpo nuk është i tillë për një arsye shumë të thjeshtë. Në Shqipëri ka një frymë antiruse, që shprehet publikisht pa të keq, nga të gjithë. Edhe nga politikanët, mes të cilëve bie në sy kryeministri Rama. “Mos na braktisni, mos na lini të biem në duart e rusëve”, -tha ai për të përditshmen londineze “The Telegraph” më 24 shkurt të këtij viti. Apeli u drejtohej amerikanëve dhe europianëve, merret vesh. “Nëse BE-ja do mungojë në Ballkan, vendin e saj do ta zërë Rusia”, -tha ai për gazetën “Le Monde” dy muaj më vonë, më 1 prill. Ndërsa në një veprimtari të NATO-s që u mbajt në Tiranë këtë muaj, në datën 17, Rama shtroi nevojën e anëtarësimit në organizatën e Atlantikut të Veriut edhe të Serbisë, Bosnjës, Kosovës e Maqedonisë, pasi “një i tretë ka filluar të rrisë ndikimin në Ballkan”. I treti, kuptohet, është Rusia.

Ndërsa ambasadori amerikan është një nga njerëzit më të njohur në vend. Dhe një nga më të fuqishmit. Dhe këtë nuk e them për ta denoncuar si një uzurpator. Të rrimë shtrembër e të flasim drejt, ambasadori amerikan në Shqipëri nuk është uzurpator. Ai e ushtron këtë pushtet me miratimin e shqiptarëve. Sikur Demostati juaj të bënte këtu te ne një anketim me pyetjen: Ju bezdis apo ju ngushëllon ndikimi i madh i ambasadorit amerikan në jetën politike shqiptare?, ma thotë mendja se një shumicë e qartë votuesish do të përgjigjej: Na ngushëllon.

E dini? Klasa jonë politike nuk kishte asnjë dëshirë e interes ta bënte reformën në drejtësi. Një pjesë e saj bëri çmos ta sabotonte atë. Dhe nuk e fshehu hiç që donte ta sabotonte. Por në fund, u shfaq ambasadori amerikan, deus ex machina. Presioni i tij ishte i hapur, jashtë çdo etike diplomatike. Ishte falë këtij presioni që ajo reformë, e cila i duhet vendit, kaloi në parlament. Me votat e të gjithë deputetëve. Dhe me “të gjithë”, nuk kam parasysh deputetët e pranishëm në seancë. Jo, kam parasysh të gjithë deputetët e zgjedhur. Atë ditë, dikush u ngrit i sëmurë nga shtrati, dikush la babanë në agoní, dikush erdhi me urgjencë nga jashtë vendit, dhe të gjithë e mbajtën frymën në parlament. Atë shfaqje vetë ambasadori amerikan e ndoqi live, nga lozha, si të donte t’u thoshte deputetëve: Hej, kujdes, Vëllai i Madh po ju vëzhgon. Rezultati? 140 vota pro. Asnjë kundër. Pas kësaj, unë kam sugjeruar në formë shakaje që, për të evituar një lloj teatri të panevojshëm, me anë të një amendamenti, ta shndërrojmë postin e ambasadorit amerikan në një institucion kushtetues. Nuk ka shumë kuptim që Presidenti i Republikës, kryeministri etj., të jenë funksione kushtetuese, ndërsa kreu i ambasadës amerikane, jo.

Dashuria e shqiptarëve për Amerikën është bërë proverbiale, tanimë. Ju kujtohet se si ne shqiptarët e pritëm presidentin amerikan në vitin 2007? Nuk besohej më atëmot se mund të gjendej në ndonjë cep të planetit një turmë njerëzish, sado e vogël, që ta rrethonte dashamirësisht George Ë. Bushin. Por kjo ndodhi në mënyrën më të bujshme që mund të përfytyrohej. Njerëzit anë e mbanë botës nuk u besonin syve kur e shihnin Bushin të rrethuar nga njerëz që donin ta preknin, t’i jepnin dorën, t’i merrnin një autograf. Dhe më e pabesueshmja ishte që kjo gjë po ndodhte në një vend – ky ishte një saktësim që nuk harronte asnjë reporter ta bënte – “me shumicë myslimane”. Duhet të kenë hequr shumë reporterët për të pajtuar këtë fakt të fundit me faktin që Shqipëria – kështu thuhej në Neë York Times – “është një vend papërkulshmërisht proamerikan”.

Unë mendoj që shqiptarët do të mbeten proamerikanë. Prej mirënjohjes, nëse jo prej dashurisë. Prej nevojës, nëse jo prej dëshirës. Pastaj, shqiptarët e serbët janë ende duke jetuar në stinën e armiqësisë mes tyre, e në këto rrethana është edhe dashuria serbe për Rusinë që i jep kuptim dashurisë shqiptare për Amerikën, e të dyja bashkë i japin ende kuptim ekuacionit gjeopolitik “Serbi + Rusi versus Shqipëri + SHBA”. Anëtarësimi në BE mund të na shpëtonte edhe prej këtij leximi gjeopolitik të Ballkanit të sotëm. Mirëpo BE-ja, ku gjërat janë disi të paqarta e të rrëmujshme këto kohë, nuk na ofron më shumë sesa një “galopim kërminjsh”.

Të shpresojmë se gjërat do lëvizin më shpejt, sidoqoftë. Unë jam pak më optimist se ju në këtë pikë. Por do t’ju shkruaj një herë tjetër për këtë çështje.

Titulli i këtij shkrimi është vendosur nga redaksia. Titulli i autorit ishte: Ta duam Atdheun si shqiptarët Amerikën.
 
Përgjigje e: Me tërhoqi vëmëndjen ky shkrim...

Kush qëndron pas kërcënimit të rektorit Koni nga Shullazi?



Dëshmitë e Saimir Tahirit, Haki Çakos, Lindita Nikollës, Dhori Kules e Mynir Konit nuk ishin në sinkron në Gjykatën e Krimeve të Rënda, në çështjen kundër Emiljano Shullazit.

Ish –ministri i Brendshëm Saimir Tahiri dhe Drejtori i Përgjithshëm i Policisë së Shtetit, Haki Çako dhanë versione të ndryshme për faktin se si u vunë në dijeni se rektori Kule dhe kandidati për rektor Koni, u kërcënuan nga Shullazi (lexo më poshtë në faqen e lapsi.al).

Në pamje të parë janë detaje të vogla, por për një proces hetimor detajet janë thelbësore. Djalli fshihet brenda tyre.

Edhe në dëshmitë e zyrtarëve të tjerë ka po ashtu papërputhshmëri.

Gazetari i kronikës, Flamur Vezaj ka publikuar disa prej dëshmive. Por kjo nuk është pjesa më e rëndësishme e shkrimit të tij në faqen personale në facebook për këtë çështje, të cilën ai e ka ndjekur në vazhdimësi.

Gazetari ngre disa pyetje në përpjekje për të kuptuar thelbin e ngjarjes: pra, përse Emiljano Shullazi do të kërcënonte një kandidat për rektor? Ç’interesa kishte kreu i një bande të fuqishme në Universitetin e Tiranës?

Në pyetjet e shumta të ngritura prej tij tentohet pikërisht të kuptohet lidhja mes Shullazit dhe postit të rektorit. Dhe pyetjet i çojnë dyshimet te planet për të ndërtuar në hyrje të Qytetit Studentit, një pasuri e patundshme që është në vartësi të Universitetit të Tiranës.

Konflikti për këtë çështje – thotë gazetari Vezaj – vijojnë edhe sot në rektorat, me përplasje komptetencash. Një prej këtyre konflikteve u bë publike disa javë më parë kur rektorit Koni iu sekuestrua makina e rektoriatit pa i dhënë shpjegime. Më vonë u mësua se kishte qenë kancelari i universitetit që e kishte denoncuar përdorimin e makinës si në shkelje të rregullave (lexo shkrimin më poshtë në faqen e lapsi.al).

Në shkrimin e tij gazetari përmend edhe emra zyrtarësh e ish –zyrtarësh të tjerë, që sipas tij janë të implikuar në këtë çështje, që sipas argumentimit të tij s’ka të bëjë me postin e Rektorit të UT, por me firmën e tij që duhet për ndërtime në zonën e Qytetit Studenti, ku Shullazi ishte pajtuar për të bërë “përmbaruesin”. /Lapsi.al

SHKRIMI I PLOTE

Kush genjeu ne Gjykate dhe pse u kercenua Koni!?
Sipas deshmive te dhene ne prokurori te ketyre personazheve te rastit E.Shullazit!
Vec humbjes se kujteses nga pedagoget per personazhin Shullazi te tjerat kane qene ne sinkron!
Dhori Kule: ...Pas kercenimit fola ne telefon me E.Ramen dhe ai me lidhi me S.Tahirin dhe me pas bashke me L.Nikollen, H.Cakon e E.Hodaj u takuam ku me premtuan qe do ta zgjidhin kete problem! Tahiri me tha do ta mbyll une kete problem! Dy ore pas takimit ka dal S.Berisha ne konference per media!...
M.Koni: ...Pas kercenimit kam fol me familjen, me pas me L.Nikollen dhe brenda pak minutaah me ka marr kancelari e me ka thene se do takohemi me M.Brendshem me te cilin jam takuar e i kam treguar ngjarjen ku ishte edhe L.Nikolla, H.Cako e E.Hodaj qe mbanin shenime ato qe thoja. Me pas kam paraqita doreheqjen nga kandidimi por nuk u pranua! Rreth dy ore me pas S.Berishen doli ne media e beri publike...
L.Nikolla: ...Me mori Dh.Kule ne telefon dhe me tregoj kercenimin dhe me pas bashke me S.Tahirin, H.Cakon e E.Hodaj kemi takuar profesoret qe i premtuam se do te ndjekim rrugen ligjore!....
Pas daljes se S.Berishes ne konference policia kerkon nga E.Shullazi te paraqitete ne Polici e ai nuk merr mundimin dhe pas kesaj zyrtaret e larte e dergojne te rruga “Kavajes” zv/drejtorin e Policise se Tiranes dhe me qetesi e dashuri (kamerat e trupit nuk filmonin) e sjellin Shullazin te policia! Pas disa telefonatave me debate e ze te larte nga brenda drejtorise, aty rreth ores 22:45 shkon urdheri i Prokurorise per Krime te Renda per ndalimin e Shullazit! Edhe per kete pjese ka pas debate qe tashme i kam thene dhe perfundimisht Shullazi mbeti ne qeli!
Tani kush e mori vesh i pari, kush e denoncoi e kush genjen besoj kuptohet kur i lexoni keto reshta!!!
Ka edhe me shume kjo histori...pasi jane disa pyetje ende pa pergjigjie. Kush kishte interes per mos zgjedhjen e M.Konit Rektor, vec kandidates tjeter K.Dibra? Pse kishte refuzuar M.Koni “pazaret” per fushen ne hyrje te Qytet Studentit? Kush i kishte premtuar “pronareve” qe nese nuk zgjidhet Rektor M.Koni “pronen” do e merrnin? Kush e “punesoi” Shullazin si “permbarues” ne kete ceshtje? Ç’lidhje ka me ngjarjen ky zv/ministri i ri i Arsimit dikur zv/rektor E.Demo dhe cfare premtimesh kishte dhene ai nese nuk zgjidhet M.Koni Rektor? Pse kjo fushe vazhdon e “bllokuar” e te shfrytezohet nga Bashkia kur me VKM i eshte kthyer Universitetit te Tiranes? Pse nuk realizohet Kampusi Universitar sic ishte premtuar? Per cfare “pazaresh parimore” Bordi Rektoratit eshte perplas me M.Konin dhe kane caktuar administrator? Pse Rektorati funksionon me dy vula. Kush i pushon kallezimet e Rektorit ne Prokurorin e Tiranes...etj...etj???!!!!
 
Përgjigje e: Me tërhoqi vëmëndjen ky shkrim...

Akuzat e PD ndaj Tahirit, Rama: Duam të vërtetën sa më parë

"Biseda e dy trafikantëve, shokuese dhe neveri"
Tahiri njofton dalje urgjente për mediat në 16:00

Tahiri i kërkoi takim, Llalla: Sot jam i zënë!Përgjimi/Moisi Habilaj tha 30 mijë € i do Saimiri...Basha: Të arrestohet Tahiri, faktet në tryezën e RamësNoka: Tahiri duhet të ishte pas hekuraveDroga mister 4 të kërkuarit.
Kryeministri Edi Rama ka reaguar për herë të parë pas akuzave të opozitës ndaj ish-ministrit të Brendshëm, Saimir Tahiri. Kreu i qeverisë ka postuar një shënim në Facebook, ku shkruan se, "duam të vërtetën sa më parë". Kreu i qeverisë i referohet edhe përgjimeve ambientale të realizuara nga policia italiane për Moisi Habilajn i arrestuar një ditë më parë, duke theksuar se është e neveritshme.
dhe shokuese ajo që ka dalë nga biseda e dy trafikantëve.

"Duam të vërtetën! Sa më parë! Është e neveritshme dhe shokuese çka ka dalë prej bisedave të dy kriminelëve!? Saimir Tahirin e njoh prej vitesh dhe kam pasur vetëm fjalë mbështetjeje e inkurajimi për të, si person me qëllime të mira, aftësi dhe integritet. Por Shqipëria dhe shqiptarët sot duan e meritojnë të dinë të vërtetën, vetëm të vërtetën dhe asgjë tjetër përveç të vërtetës", shkruan Rama në Facebook.

Kreu i qeverisë kërkon nga organet ligjzbatuese t'i shkojnë çështjes deri në fund dhe të zbardhin akuzat në adresë të ish-ministrit të Brendshëm. Sipas tij, qeveria e re nuk do mbrojë askënd që zgjedh rrugën e krimit. "Prandaj të gjitha organet ligjzbatuese, duhet t’i shkojnë deri në fund e pa humbur kohë kësaj historie, për të hedhur dritë të plotë mbi faktet. Vetë qeveria e re është krijuar për të mos falur e as toleruar këdoqoftë, që zgjedh rrugën e krimit në vend të rrugës së Shqipërisë që duam - Me shtet, punë, mirëqenie. Asnjë luhatje. Asnjë rezervë. Asnjë dyshim: Lufta jonë me krimin do të vazhdojë në çdo ditë me edhe më shumë forcë. Deri në fund!", shkruan më tej Rama.

Postimi i plotë i Edi Ramës:
DUAM TË VËRTETËN! SA MË PARË!
Është e neveritshme dhe shokuese çka ka dalë prej bisedave të dy kriminelëve! Saimir Tahirin e njoh prej vitesh dhe kam pasur vetëm fjalë mbështetjeje e inkurajimi për të, si person me qëllime të mira, aftësi dhe integritet. Por Shqipëria dhe shqiptarët sot duan e meritojnë të dinë të vërtetën, vetëm të vërtetën dhe asgjë tjetër përveç të vërtetës. Prandaj të gjitha organet ligjzbatuese, duhet t’i shkojnë deri në fund e pa humbur kohë kësaj historie, për të hedhur dritë të plotë mbi faktet.

Vetë qeveria e re është krijuar për të mos falur e as toleruar këdoqoftë, që zgjedh rrugën e krimit në vend të rrugës së Shqipërisë që duam - Me shtet, punë, mirëqenie.
Asnjë luhatje. Asnjë rezervë. Asnjë dyshim: Lufta jonë me krimin do të vazhdojë në çdo ditë me edhe më shumë forcë. Deri në fund!

306964.jpg


burimi: Shqiptarja.com
 
Përgjigje e: Me tërhoqi vëmëndjen ky shkrim...

Akuzat e PD ndaj Tahirit, Rama: Duam të vërtetën sa më parë

"Biseda e dy trafikantëve, shokuese dhe neveri"
Tahiri njofton dalje urgjente për mediat në 16:00

Tahiri i kërkoi takim, Llalla: Sot jam i zënë!Përgjimi/Moisi Habilaj tha 30 mijë € i do Saimiri...Basha: Të arrestohet Tahiri, faktet në tryezën e RamësNoka: Tahiri duhet të ishte pas hekuraveDroga mister 4 të kërkuarit.
Kryeministri Edi Rama ka reaguar për herë të parë pas akuzave të opozitës ndaj ish-ministrit të Brendshëm, Saimir Tahiri. Kreu i qeverisë ka postuar një shënim në Facebook, ku shkruan se, "duam të vërtetën sa më parë". Kreu i qeverisë i referohet edhe përgjimeve ambientale të realizuara nga policia italiane për Moisi Habilajn i arrestuar një ditë më parë, duke theksuar se është e neveritshme.
dhe shokuese ajo që ka dalë nga biseda e dy trafikantëve.

"Duam të vërtetën! Sa më parë! Është e neveritshme dhe shokuese çka ka dalë prej bisedave të dy kriminelëve!? Saimir Tahirin e njoh prej vitesh dhe kam pasur vetëm fjalë mbështetjeje e inkurajimi për të, si person me qëllime të mira, aftësi dhe integritet. Por Shqipëria dhe shqiptarët sot duan e meritojnë të dinë të vërtetën, vetëm të vërtetën dhe asgjë tjetër përveç të vërtetës", shkruan Rama në Facebook.

Kreu i qeverisë kërkon nga organet ligjzbatuese t'i shkojnë çështjes deri në fund dhe të zbardhin akuzat në adresë të ish-ministrit të Brendshëm. Sipas tij, qeveria e re nuk do mbrojë askënd që zgjedh rrugën e krimit. "Prandaj të gjitha organet ligjzbatuese, duhet t’i shkojnë deri në fund e pa humbur kohë kësaj historie, për të hedhur dritë të plotë mbi faktet. Vetë qeveria e re është krijuar për të mos falur e as toleruar këdoqoftë, që zgjedh rrugën e krimit në vend të rrugës së Shqipërisë që duam - Me shtet, punë, mirëqenie. Asnjë luhatje. Asnjë rezervë. Asnjë dyshim: Lufta jonë me krimin do të vazhdojë në çdo ditë me edhe më shumë forcë. Deri në fund!", shkruan më tej Rama.

Postimi i plotë i Edi Ramës:
DUAM TË VËRTETËN! SA MË PARË!
Është e neveritshme dhe shokuese çka ka dalë prej bisedave të dy kriminelëve! Saimir Tahirin e njoh prej vitesh dhe kam pasur vetëm fjalë mbështetjeje e inkurajimi për të, si person me qëllime të mira, aftësi dhe integritet. Por Shqipëria dhe shqiptarët sot duan e meritojnë të dinë të vërtetën, vetëm të vërtetën dhe asgjë tjetër përveç të vërtetës. Prandaj të gjitha organet ligjzbatuese, duhet t’i shkojnë deri në fund e pa humbur kohë kësaj historie, për të hedhur dritë të plotë mbi faktet.

Vetë qeveria e re është krijuar për të mos falur e as toleruar këdoqoftë, që zgjedh rrugën e krimit në vend të rrugës së Shqipërisë që duam - Me shtet, punë, mirëqenie.
Asnjë luhatje. Asnjë rezervë. Asnjë dyshim: Lufta jonë me krimin do të vazhdojë në çdo ditë me edhe më shumë forcë. Deri në fund!

306964.jpg


burimi: Shqiptarja.com
A do e shes Km piktor sajen? Kjo eshte pyetja dhe nese po; sa do te denohet?
Apo si puna e guvernatorit te bankes qe shkon tek paraburgimi , per tu demshperblyer me milionat per prishje imazhi.
Ate qe gjithe shqiptaret e kemi ditur , po shperthen tani, por mua me duket si macja me miun eriona & saje.
 
Përgjigje e: Me tërhoqi vëmëndjen ky shkrim...

A do e shes Km piktor sajen? Kjo eshte pyetja dhe nese po; sa do te denohet?
Apo si puna e guvernatorit te bankes qe shkon tek paraburgimi , per tu demshperblyer me milionat per prishje imazhi.
Ate qe gjithe shqiptaret e kemi ditur , po shperthen tani, por mua me duket si macja me miun eriona & saje.

Nje lesh do behet...llalla eshte nga ato trimneshat me fustane qe qdo 6 muaj ben betim burrash qe do kapi miun e arrave.
Pse Sajme ato 30 mije leftaret nuk e ndante valle me Edvin Shkarravinen?
 
Përgjigje e: Me tërhoqi vëmëndjen ky shkrim...

A do e shes Km piktor sajen? Kjo eshte pyetja dhe nese po; sa do te denohet?
Apo si puna e guvernatorit te bankes qe shkon tek paraburgimi , per tu demshperblyer me milionat per prishje imazhi.
Ate qe gjithe shqiptaret e kemi ditur , po shperthen tani, por mua me duket si macja me miun eriona & saje.

Saj qorri osht i djeg me kohe.....ai e ndien kete por do te jete interesante te shohim levizjet e metejshme te lerave te pangopura.

Ketu doli alamet vidjoje me ze e figure ashiqare ku ai qe ngordhi me Liken ndanin me mijera juropsa e u vrane 4 fukarej qe i shtynte dhe nderzente Saj qorri me shall nga mbrapa shpine.....ja te shohim tani se si dhe sa do te ngrihen grupimet partiake ne demostrim lehjeje........si skemi nje Pinocet ti mbylle ne nje stadiom keta e te kete transmetim live te ndodhive.
 
Last edited:
Përgjigje e: Me tërhoqi vëmëndjen ky shkrim...

Saj qorri osht i djeg me kohe.....ai e ndien kete por do te jete interesante te shohim levizjet e metejshme te lerave te pangopura.

Kolo e ke gabim o shoku. Atje ne llumin neokomunist sa me i perlyer te jesh aq me i nderuar je. Qa thoni se nuk mbullohet dielli me shosha pepinosh.
 
Përgjigje e: Me tërhoqi vëmëndjen ky shkrim...

Kolo e ke gabim o shoku. Atje ne llumin neokomunist sa me i perlyer te jesh aq me i nderuar je. Qa thoni se nuk mbullohet dielli me shosha pepinosh.

Po dro e kom gabim por menyra se si i shet palloshi zhgaravinazhi shoket e kazonit te mekatit eshte e pa pame...as xhaxhi gojsheqeri nuk bente te tilla pehlivanlliqe te sofistikuara.
 
Përgjigje e: Me tërhoqi vëmëndjen ky shkrim...

Po dro e kom gabim por menyra se si i shet palloshi zhgaravinazhi shoket e kazonit te mekatit eshte e pa pame...as xhaxhi gojsheqeri nuk bente te tilla pehlivanlliqe te sofistikuara.

I shet gavroshi i shet...me lehte se zhgarravinat qe pikturon e i servit jashte me leket e populleshit. ``serenat``
 
Përgjigje e: Me tërhoqi vëmëndjen ky shkrim...

I shet gavroshi i shet...me lehte se zhgarravinat qe pikturon e i servit jashte me leket e populleshit. ``serenat``

Te shohim se sa e fucishme do te jete revolta popullore kundrejt kesaj ashiqare te provume si fakt nga kojshite tane aldente....te shofmi sa te shpjta do te jene kepucet e bardha Adidase.
 
Përgjigje e: Me tërhoqi vëmëndjen ky shkrim...

Te shohim se sa e fucishme do te jete revolta popullore kundrejt kesaj ashiqare te provume si fakt nga kojshite tane aldente....te shofmi sa te shpjta do te jene kepucet e bardha Adidase.

Popudhi dele mo qune...pa merak se ka pllot qe akoma do o thone efthkaristo zdapit e llumit qe e pason. :D
 
Përgjigje e: Me tërhoqi vëmëndjen ky shkrim...

Se sdesha me nerhy....ju Shqiptare qe banoni jashte trojeve,keni adresa ne shtetin perkates?????????
 
Përgjigje e: Me tërhoqi vëmëndjen ky shkrim...

Popudhi dele mo qune...pa merak se ka pllot qe akoma do o thone efthkaristo zdapit e llumit qe e pason. :D

I harroj popUdHi ata fukarejt qe shkun si bageti dhe i vrane .....i harroj edhe bariu me adidase qe ti kujtote noiher, por e ka zakon me i shit robt ky palloshi me atlete......ska gjo se dro popDhit i pelqe zhgaravina e tije koloristike....me vizion te kjarte.
 
Status
Temë e mbyllur.
Back
Top