Poezi nga Danel Cana

[Ali Baba Tepele]

- VIOLINA LABE

Një qind violina ti bësh bashkë,
s'ka si kënga ime!
Kënga labe është e lashtë,
si tingull violine!

S'jam i vetëm që e çmoj këngën,
po unë e kam lartësuar!
Në UNESKO e shpunë brengën,
atje e kanë vlerësuar!

Kënga labe është kënduar,
shkrepave si shpirt i lirë!
Trimat i ka mbajtur zgjuar,
gjumi në qerpik të ngrirë!

Është e butë, e hyn në zemër,
pa kuptuar të pushton!
Ashpërsohet, ta thyen zemrën
dhe rrufe mbi të lëshon!

Është e qetë si det pa dallgë,
varkëz e bukur lundron!
Ngrihet, shpërthen si uragan,
nëntë ball dallgën e çon!

Kënga labe si violinë,
e luajtur me mjeshtëri!
Përball saj të heshtur rrinë,
nuk nxjerr zë tjetër njeri!

Është e bukur, e pa vdekshme,
është këngë e vëndit tim!
Do të mbetet e përjetëshme,
edhe për brezat që vijnë!
@cana

 

[Ali Baba Tepele]

- LIGJI ZI

Vijnë kujtimet më pushtojnë,
për vendin tim në rini!
Kisha një shtëpiz të ngrohtë,
për të kisha dashuri!

Aty i thura gjithë ëndërrat,
për jetën në përgjithësi!
Çdo moment më vjen ndërmend,
s’më hiqet shpirti nga ti!

Përmbi breg një odë e madhe,
shihte jug edhe veri!
Në lindje mali me halle,
perëndimi ngjyrë gri!

Një barçe mbushur me pemë,
djersë e babait është aty!
Koha ma prishi folenë,
u çfaq emigrim i zi!

Sot jam larg, në tjetër vend,
por e mbaj thellë në gji!
Vendin ku kisha vatanë,
ku piva të ëmblin gji!

Qeveria në Tiranë,
nxori dhe një ligj të zi!
Më ndaloj ta marrë vatanë,
që e kisha me tapi!

E quajtën demokratike,
shtatë mij e pesë qind e një!
Ligji përçau dynjanë,
derdhi gjak në vëllezëri!
@cana