Poezi nga poetë & shkrimtarë të famshëm të Letërsisë Botërore

[Xha Tani]

nese une jam vjeshta
dhe ti pranvera
atehere
une do te te pres

Norvegji

 

[ƧɘɿɒɈnA]

nese une jam vjeshta
dhe ti pranvera
atehere
une do te te pres

Norvegji

Mbaruan germat kaq kishte?

 

[ƧɘɿɒɈnA]

Gënjeva dhe thashë se isha e zënë.
Isha e zënë;
por jo në atë mënyrë
që shumica e njerëzve e kupton.

Isha e zënë
duke bërë frymëmarrje më të thella.
Isha e zënë
duke heshtuar mendimet e paarsyeshme.
Isha e zënë
duke qetuar zemrën që ngarend.
Isha e zënë
duke i thënë vetes je mirë.

Ndonjëherë,
kjo është "të qenit e zënë" për mua
dhe nuk ju kërkoj ndjesë.

Brittin Oakman

 

[Xha Tani]

Mbaruan germat kaq kishte?

kaq

 

[peshkaqeni33]

nese une jam vjeshta
dhe ti pranvera
atehere
une do te te pres

Norvegji

Pranvera eshte para Vjeshtes.
Nuk ka kuptim ta presesh. Ajo iken para nuk vjen mbrapa qe ta presesh.
Bene mire te nxitosh hapat qe ta kapesh, se po prite te kapi Dimri.

 

[Xha Tani]

Pranvera eshte para Vjeshtes.
Nuk ka kuptim ta presesh. Ajo iken para nuk vjen mbrapa qe ta presesh.
Bene mire te nxitosh hapat qe ta kapesh, se po prite te kapi Dimri.

duhet ti thuash Norvegjezit..
eshte Poezi nordike.

 

[Regina]

Shalli i zi..


Vështroj si i çmendur një shall pis të zi
Dhe shpirtin e ftohtë ma mbyt nj’angushti.

I ri kur kam qënë, plot vrull, guximtar.
Një greke të bukur e desha me zjarr.

Dhe puthjet e saja nuk kishin mbarim.
Por ishte i shkruar i zi fati im.

Një natë po pinja me miq në gosti,
Kur portës trokiti nj’i lig jahudi.

“Ti pi e dëfrehesh” çifuti më tha,
“Por grekja e bukur, të shkoi e të la”

I dhashë të holla me lot e mallkim
Dhe thirra tronditur të vij skllavi im.

Dhe dolëm. Vraponim mbi kuajt veri,
Mëshira më flinte këtu mu në gji.

Dhe porsa e pashë, oh, prakun e saj
M’u errën krejt sytë, m’u mbushën me vaj.

Dalldisur shoh vajzën që mua s’më ndjen.
Në krahë e pushtonte plot afsh një armen.

Prap sytë m’u errën e thika gjëmoi
Ai as të puthurën dot s’e mbaroi.

Kufomën e shtyva me këmbë. Pastaj,
Vajtova mbi vajzën, mbi gjoksin e saj.

Kujtoj si po dridhej, si lutej ngadal…
Më vdiq dhe kjo greke më shkoi dhe ky mall!

Dhe shallin ja hoqa, s’iu desh ai më,
Çelikun e thikës e fshiva me të.

Dhe skllavi kur nata gjith gjurmët i humb,
Kufomat e tyre i hodh në Danub.

Q’ahere nuk puth sy të bukur më, jo,
Dhe netë gëzimesh q’ahere nuk njoh.

…Vështroj si i çmendur un’ shallin e zi
Dhe shpirtin e ftohtë ma mbyt nj’angushti.


A.P.

 

[Xha Tani]

Shalli i zi..


Vështroj si i çmendur një shall pis të zi
Dhe shpirtin e ftohtë ma mbyt nj’angushti.

I ri kur kam qënë, plot vrull, guximtar.
Një greke të bukur e desha me zjarr.

Dhe puthjet e saja nuk kishin mbarim.
Por ishte i shkruar i zi fati im.

Një natë po pinja me miq në gosti,
Kur portës trokiti nj’i lig jahudi.

“Ti pi e dëfrehesh” çifuti më tha,
“Por grekja e bukur, të shkoi e të la”

I dhashë të holla me lot e mallkim
Dhe thirra tronditur të vij skllavi im.

Dhe dolëm. Vraponim mbi kuajt veri,
Mëshira më flinte këtu mu në gji.

Dhe porsa e pashë, oh, prakun e saj
M’u errën krejt sytë, m’u mbushën me vaj.

Dalldisur shoh vajzën që mua s’më ndjen.
Në krahë e pushtonte plot afsh një armen.

Prap sytë m’u errën e thika gjëmoi
Ai as të puthurën dot s’e mbaroi.

Kufomën e shtyva me këmbë. Pastaj,
Vajtova mbi vajzën, mbi gjoksin e saj.

Kujtoj si po dridhej, si lutej ngadal…
Më vdiq dhe kjo greke më shkoi dhe ky mall!

Dhe shallin ja hoqa, s’iu desh ai më,
Çelikun e thikës e fshiva me të.

Dhe skllavi kur nata gjith gjurmët i humb,
Kufomat e tyre i hodh në Danub.

Q’ahere nuk puth sy të bukur më, jo,
Dhe netë gëzimesh q’ahere nuk njoh.

…Vështroj si i çmendur un’ shallin e zi
Dhe shpirtin e ftohtë ma mbyt nj’angushti.


A.P.

ka qene nje cikel me Poezi nga Wislava Szymborska , Polake , te perkthyera mjeshterisht nga Alker Cani , por nuk i gjej dot , sikur i ka perpire dheu...

sa qetesuese , vezulluese dhe plot uniform qe jane..

sidomos ato me Titull ;

Trokas ne porten e gurit

Vietnam

Macja ne apartamentin e zbrazur

Qyteti N .....dhe ndonje tjeter mbase se nuk me kuktohen...

 

[Mistrece]

Io non ho bisogno di denaro.
Ho bisogno di sentimenti.

Di parole, di parole scelte sapientemente,
di fiori, detti pensieri,
di rose, dette presenze,
di sogni, che abitino gli alberi,
di canzoni che faccian danzar le statue,
di stelle che mormorino all'orecchio degli amanti...

Ho bisogno di poesia,
questa magia che brucia le pesantezza delle parole,
che risveglia le emozioni e dà colori nuovi.

Merini

 

[SystemA]

Miku im i shtrenjtë,lamtumirë!
Ty këtu në shpirt të kam, ta dish!
Fati po na ndan sot pa dëshirë,
Po diku do shihemi sërish!

Lamtumirë mik, pa fjalë e lot!
Ti ngrysesh vetullat,nuk ke përse.
Vdekja sështë gjë e re në botë.
As të rrosh nuk është gjë e re.

GJIGAND.

 

[SystemA]

Willst du dich von etwas trennen.
Dann musst du es verbrennen.
Willst du es nie wieder sehen,
ATEHERE digje me ==

BENZINE.

Auuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuu.

 

[engel]

 

[SystemA]

Atdheu im.​

Unë me të vërtetë kam dashuri për atdheun tim,
por një dashuri të llojit tim,
të cilën
mendja ime e mprehtë nuk mund ta zotërojë më.
Nuk mund të frymëzohem nga barbaria,
as në të tashmen dhe as në lashtësi.
Nuk e dua lavdinë e blerë me gjak,
as besimin krenar
që mbështetet mbi bajoneta,
as aureolën e famës nga ditët e lashta,
për të cilën tregojnë këngët dhe legjendat.

NO mik =GJIGANDI.

 

[SystemA]

Atdheu im.​

Unë me të vërtetë kam dashuri për atdheun tim,
por një dashuri të llojit tim,
të cilën
mendja ime e mprehtë nuk mund ta zotërojë më.
Nuk mund të frymëzohem nga barbaria,
as në të tashmen dhe as në lashtësi.
Nuk e dua lavdinë e blerë me gjak,
as besimin krenar
që mbështetet mbi bajoneta,
as aureolën e famës nga ditët e lashta,
për të cilën tregojnë këngët dhe legjendat.

NO mik =GJIGANDI.

GRANDE.