Fleur Blanche
Hiram Abiff
- Anëtar
- Jun 5, 2011
- Postime
- 922
- Pikët
- 43
Përgjigje e: Cfare libri po lexoni apo keni lexuar?
E vërtetë, çdo novelë e Cvajg është deri diku tronditëse sepse, mbart një dramë më vete të një karakteri njerëzor që ai zgjedh ta trajtojë imtësisht; ai merret me monomaniakët dhe, për këtë të mban si në ankth pandërprerë sepse të ka futur në botën e personazhit të tij. Mjeshtër i vërtetë!
Mendelin e shkëputa veçanërisht, për faktin që çdo lexues i apasionuar gjen diçka të përbashkët me botën e tij... një botë e një njeriu që, zhytet e tëra në botën e librit... nga ku të bën të harrosh sesa e egër është "bota jashtë"
Mendel as e kishte kuptuar se kishte filluar lufta kur e morën në kampin e përqëndrimit, dhe aty u ndesh për herë të parë si duhej me botën njerëzore; aty ai u trondit...! ...dhe nuk e mori më kurrë veten dhe as preku më libër me dorë. Në libra ku ai humbiste - kishte gjetur mendjet e larta njerëzore, ndërsa, në jetë njohu të kundërtën...
“Si një astronom i cili natë për natë, rri përpara observatorit të tij dhe vështron nëpër vrimën e vogël të rrubullakët të teleskopit një mori yjesh, lëvizjet e tyre misterioze, rrugët e tyre të kryqëzuara, shuarjen dhe rindezjen e tyre, edhe Jakob Mendeli, ulur në tryezën katërkëndeshe në kafenenë Gluk, vështronte nëpërmjet syzeve në një botë tjetër – në botën e librave, që gjithnjë është në lëvizje dhe merr trajta të ndryshme, në këtë botë që qëndron mbi botën tonë....
....Vetëm tani që jam më i pjekur, e kuptoj sesa humbasim me zhdukjen e një njeriu të tillë, sepse ai dita ditës, është më i vlefshëm në botën tonë që po bëhet për fat të keq e njëtrajtshme. Duke e studiuar këtë njeri, mësova një të fshehtë të madhe: çdo gjë e jashtëzakonshme dhe e fuqishme në qënien tonë, krijohet me përqëndrimin e plotë të mendjes e të shpirtit, vetëm me monomani fisnike, me tërbimin e shenjtë të të çmendurit...”
Amokun nuk e kam lexuar, kurse "letër nga një e panjohur" dhe "24 orë nga jeta e një gruaje" - po. "Letër nga një e panjohur" është shumë e dhimbshme
Per Cvajg. Keto novelat qe kam rilexuar i kam blere ne librari ne nje liberth me vete. Po ashtu edhe ato tre te tjerat qe do lexoj.
E vertete, Bukinisti Mendel eshte mjaft e veçante dhe te mban te ngulur e te ben qe t'ja gjesh perfundimin sa me shpejt. Ne fakt, te gjitha novelat e Cvajg-ut ta japin kete efekt.
Ndersa keto te treja qe do te lexoj, jane mjaft tronditese...
E vërtetë, çdo novelë e Cvajg është deri diku tronditëse sepse, mbart një dramë më vete të një karakteri njerëzor që ai zgjedh ta trajtojë imtësisht; ai merret me monomaniakët dhe, për këtë të mban si në ankth pandërprerë sepse të ka futur në botën e personazhit të tij. Mjeshtër i vërtetë!
Mendelin e shkëputa veçanërisht, për faktin që çdo lexues i apasionuar gjen diçka të përbashkët me botën e tij... një botë e një njeriu që, zhytet e tëra në botën e librit... nga ku të bën të harrosh sesa e egër është "bota jashtë"
Mendel as e kishte kuptuar se kishte filluar lufta kur e morën në kampin e përqëndrimit, dhe aty u ndesh për herë të parë si duhej me botën njerëzore; aty ai u trondit...! ...dhe nuk e mori më kurrë veten dhe as preku më libër me dorë. Në libra ku ai humbiste - kishte gjetur mendjet e larta njerëzore, ndërsa, në jetë njohu të kundërtën...
“Si një astronom i cili natë për natë, rri përpara observatorit të tij dhe vështron nëpër vrimën e vogël të rrubullakët të teleskopit një mori yjesh, lëvizjet e tyre misterioze, rrugët e tyre të kryqëzuara, shuarjen dhe rindezjen e tyre, edhe Jakob Mendeli, ulur në tryezën katërkëndeshe në kafenenë Gluk, vështronte nëpërmjet syzeve në një botë tjetër – në botën e librave, që gjithnjë është në lëvizje dhe merr trajta të ndryshme, në këtë botë që qëndron mbi botën tonë....
....Vetëm tani që jam më i pjekur, e kuptoj sesa humbasim me zhdukjen e një njeriu të tillë, sepse ai dita ditës, është më i vlefshëm në botën tonë që po bëhet për fat të keq e njëtrajtshme. Duke e studiuar këtë njeri, mësova një të fshehtë të madhe: çdo gjë e jashtëzakonshme dhe e fuqishme në qënien tonë, krijohet me përqëndrimin e plotë të mendjes e të shpirtit, vetëm me monomani fisnike, me tërbimin e shenjtë të të çmendurit...”
Amokun nuk e kam lexuar, kurse "letër nga një e panjohur" dhe "24 orë nga jeta e një gruaje" - po. "Letër nga një e panjohur" është shumë e dhimbshme
